Κάθε ελληνική λέξη, αντιστοιχεί σε έναν αριθμό, με βάση το άθροισμα των γραμμάτων της. Η αριθμητική αξία των γραμμάτων του ελληνικού αλφαβήτου, είναι η εξής….Σ’Τ’Α’Υ’Ρ’Ο’Σ’ = 1271….ΣΤ’Α’Υ’Ρ’Ο’Σ’ = 6 + 1 + 400 + 100 + 70 + 200 = 777 …

Μονάδες 
Α ‘ = 1
Β ‘ = 2
Γ ‘ = 3
Δ ‘ = 4
Ε ‘ = 5
F ‘ ή ϟ ‘ ή S ‘ ή C ‘ ή ς ‘ ή ΣΤ’ = 6
(Το «F» στο αρχαιοελληνικό
αλφάβητο λέγεται Δίγαμμα,
επειδή είναι δύο «Γ» το
ένα πάνω στο άλλο) 
Ζ ‘ = 7
Η ‘ = 8
Θ ‘ = 9

Δεκάδες  Ι ‘ = 10
Κ ‘ = 20
Λ ‘ = 30
Μ ‘ = 40
Ν ‘ = 50
Ξ ‘ = 60
Ο ‘ = 70
Π ‘ = 80
Ϟ ‘ ή Ϙ ‘ = 90
(«Κόππα»
ή «Κεραυνός
του Δία»)
  Εκατοντάδες 
Ρ ‘ = 100
Σ ‘ = 200
Τ ‘ = 300
Υ ‘ = 400
Φ ‘ = 500
Χ ‘ = 600
Ψ ‘ = 700
Ω ‘ = 800
ϡ ‘ = 900
(«Σαμπί»
ή «Σαν Πί»)

Παραδείγματα:

IE’ = 15

ΡΟΗ’ = 178

H χιλιάδα, δηλώνεται από ένα σημείο κάτω αριστερά από το εκάστοτε γράμμα, για παράδειγμα:

,Α = 1.000

Κατά τον ίδιο τρόπο, το έτος 2.003, γράφεται:

,ΒΓ’

Η συναρίθμηση της λέξης ΘΕΟΣ, για παράδειγμα, είναι ο αριθμός 284, δηλαδή αν αντικαταστήσουμε τα γράμματα με τους αντίστοιχους αριθμούς και κατόπιν τα προσθέσουμε, προκύπτει το άθροισμα 284.

Αναλυτικότερα, Θ + Ε + Ο + Σ = 9 + 5 + 70 + 200 = 284

[Αν θέλουμε, προσθέτουμε και τους αριθμους του μέχρι να μείνει ένας αριθμός («πυθμενικός»), αλλά αυτό γίνεται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις : 284 = 2 + 8 + 4 = 14 = 1 + 4 = 5. Εδώ όμως, μας ενδιαφέρει μόνο το πρώτο άθροισμα].

Ίδιο άθροισμα με τη λέξη ΘΕΟΣ, δηλαδή 284, έχουν και οι λέξεις ΑΓΙΟΣ και ΑΓΑΘΟΣ.

Δηλαδή, ισχύει η ισότητα:

ΘΕΟΣ = ΑΓΙΟΣ = ΑΓΑΘΟΣ = 284.

Ο ΘΕΟΣ είναι ΑΓΙΟΣ και ΑΓΑΘΟΣ, εφόσον και οι τρείς αυτές λέξεις έχουν το ίδιο άθροισμα.

Με αυτόν τον τρόπο, αποδεικνύονται κάποιες γενικές αλήθειες που αφορούν τη Φυσική, τη Φιλοσοφία, τους Θεούς, το Δημιουργό και γενικότερα τον κόσμο μας, τη Δημιουργία, όπως και μελλοντικές εξελίξεις σε συλλογικό -και όχι ατομικό- επίπεδο.

Επίσης, ΑΡΙΘΜΟΣ = ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ = ΝΟΜΟΣ = 430.

Τα παραπάνω, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως σύμπτωση. Οι περισσότερες λέξεις κυμαίνονται μεταξύ του 100 και του 1.000 αλλά πολλές ξεπερνούν αυτά τα όρια. Οι δε φράσεις-προτάσεις, ούσες σύνολα λέξεων, ξεπερνούν κατάπολύ αυτές τις οριοθετήσεις.

Η ελληνική γλώσσα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει με εξισώσεις:

1. Περιπτώσεις που οι λέξεις συνδέονται εννοιολογικά,

2. Περιπτώσεις που οι λέξεις συνδέονται με σχέσεις που αφορούν την ιστορία, τη μυθολογία, τη γεωγραφία κ.ά. όπως :

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ = ΚΑΥΚΑΣΟΣ = 912

και

ΜΥΚΗΝΑΙ = ΙΣΘΜΟΣ = ΚΟΡΙΝΘΟΣ = 529.

3.Περιπτώσεις πρόβλεψης μελλοντικών γεγονότων,

4. Περιπτώσεις που οι έννοιες δύο λέξεων και φράσεων με λεξαριθμικό άθροισμα που έχει διαφορά μίας μονάδας, δεικνύουν ότι από αυτήν που προηγείται γεννάται η επόμενη, για παράδειγμα :

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ = 773

και

ΚΑΘΑΡΟΣ ΛΟΓΟΣ = 774.

Σημαντικότατη επισήμανση:

Όταν τα γράμματα Σ και Τ υπάρχουν σε μία λέξη με αυτή τη σειρά και το ένα μετά το άλλο, πρέπει να υπολογίζονται όχι μόνο ως Σ’ + Τ’ (200 + 300 = 500) αλλά και ως ΣΤ’ (=6) γιατί όπως έχει παρατηρηθεί και με τους δύο τρόπους υπολογισμού προκύπτουν ενΔΙΑφέροντα -«ύποπτα» αποτελέσματα, αξιοσημείωτες ισότητες.

Παραδείγματα:

Σ’Τ’Α’Υ’Ρ’Ο’Σ’ = 1271 (με τα Σ, Τ εκλαμβανόμενα ως 200, 300)

ΣΤ’Α’Υ’Ρ’Ο’Σ’ = 6 + 1 + 400 + 100 + 70 + 200 = 777 (με τα Σ, Τ εκλαμβανόμενα ως ΣΤ’, δηλ. 6)