…Τα έλατα που κόβονται, είναι δένδρα από φυτείες που δεν θα υπήρχαν ποτέ, αν δεν υπήρχαν οι μικρές ορεινές κοινωνίες που ζουν από αυτά…Αυτές οι κοινωνίες ανθρώπων τα φύτεψαν, οι υλοτόμοι τα ανάστησαν και τα φρόντισαν, αυτοί και οι οικογένειές τους τα προστάτεψαν από τις φωτιές και τις αρρώστιες, αυτοί οι ίδιοι ξωμάχοι της υπαίθρου φροντίζουν για καθένα που κόβουν να φυτεύουν δύο! Σε αυτή τη χώρα είναι οι ΜΟΝΟΙ που δημιουργούν ακόμα… δάση, έχουν απομείνει οι μόνοι που να γνωρίζουν πώς να το κάνουν, αλλά η αστική οικολογία δεν τους βρίσκει… της μόδας!…

ΤΟ ΜΕΤΑΦΕΡΩ ΑΥΤΟΥΣΙΟ ΓΙΑΤΙ ΑΞΙΖΕΙ

Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό, δέντρο, άλογο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Η αστική μυθολογία για τα έλατα

Κάθε χρόνο τέτοιον καιρό η Αθήνα ακούει μία ίδια και απαράλλαχτη παπαρoλογία, πασπαλισμένη με… «οικολογικό» περιτύλιγμα.
Μόλις μπει ο Δεκέμβρης αρχίζουν οι «ευαίσθητες» κραυγές για τα έλατα των Χριστουγέννων που κόβονται, μαζί με συστάσεις για αντικατάστασή τους από τα πλαστικά δέντρα των σουπερ μάρκετ.
Πρώτοι – πρώτοι σέρνουν αυτόν τον «χορό» διάφοροι σταρ και κοσμικοί της Αθήνας, που διεκδικούν ο καθένας για τον εαυτό του ένα μερίδιο… οικολογικής ευαισθησίας, ώστε να εμπλουτίσουν την δημόσια εικόνα τους.
Να ξεράσω τώρα ή να το αφήσω για αργότερα;

Έχουν περπατήσει ποτέ σε βουνά όλοι αυτοί; Έχουν μοιραστεί ποτέ ένα τσίπουρο με ξυλοκόπο; Έχουν βρεθεί ποτέ στα χωριά του Τυμφρηστού, στα Άγραφα ή στο Περτούλι; Έχουν δει με τα μάτια τους ορεινό ελατιά, από αυτούς που ήταν πάντα το καταφύγιο του «κλέφτη», του ληστή, του αντάρτη, του κάθε δίκαια ή άδικα κατατρεγμένου;
Τα έλατα που κόβονται, είναι δένδρα από φυτείες που δεν θα υπήρχαν ποτέ, αν δεν υπήρχαν οι μικρές ορεινές κοινωνίες που ζουν από αυτά.
Αυτές οι κοινωνίες ανθρώπων τα φύτεψαν, οι υλοτόμοι τα ανάστησαν και τα φρόντισαν, αυτοί και οι οικογένειές τους τα προστάτεψαν από τις φωτιές και τις αρρώστιες, αυτοί οι ίδιοι ξωμάχοι της υπαίθρου φροντίζουν για καθένα που κόβουν να φυτεύουν δύο!
Σε αυτή τη χώρα είναι οι ΜΟΝΟΙ που δημιουργούν ακόμα… δάση, έχουν απομείνει οι μόνοι που να γνωρίζουν πώς να το κάνουν, αλλά η αστική οικολογία δεν τους βρίσκει… της μόδας!

Στον Ταξιάρχη της Χαλκιδικής ξεκίνησαν το 1960. Φύτεψαν και καλλιέργησαν έλατα εκεί που κάποτε υπήρχε μόνο γυμνή γη, περιμένοντας όλα τα δέκα επόμενα χρόνια την πρώτη «σοδειά».
Σήμερα, σε 20.000 στρέμματα αγροτικής γης που έλατο δεν θα υπήρχε ούτε για δείγμα, οι 350 οικογένειες του Ταξιάρχη έχουν φυτεμένα….τέσσερα εκατομμύρια έλατα!
Και βέβαια, εκεί ποτέ καμιά φωτιά δεν έχει πιάσει, ενώ η Πάρνηθα που ήταν προστατευόμενος δρυμός… μας κάηκε.

Στο Περτούλι και στα χωριά του Τυμφρηστού, το ίδιο…
Οι καλλιέργειες του έλατου, κρατάνε έναν ολόκληρο κόσμο στον τόπο του, κρατάνε ακόμα στη ζωή μία ορεινή Ελλάδα που αργοσβήνει.
Αν είναι να στολίσω δένδρο τα Χριστούγεννα, από αυτόν τον κόσμο θέλω να το προμηθευτώ, και όχι από τις βιτρίνες ενός πολυκαταστήματος που εμφανίζει τα πλαστικά του με περιτύλιγμα… «οικολογίας».

Δημήτρης Στριλάκος