Updates from Απρίλιος, 2016 Toggle Comment Threads | Συντομεύσεις πληκτρολογίου

  • lithari 9:34 am on 28/04/2016 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση  

    Η ομιλία του Πέτρου Ζωγράφου στο 3ήμερο Περιβαλλοντικό Συμπόσιο, στα Καλάβρυτα… 

    Καλεσμένος ομιλητής ήταν ο εφευρέτης Πέτρος Ζωγράφος στο 12ο περιβαλλοντικό επιστημονικό συνέδριο της Ένωσης Ελλήνων Φυσικών στα Καλάβρυτα, στο πλαίσιο του προγράμματος «Η Φυσική Μαγεύει», από τις 8 έως 10 Απριλίου 2016. Η ομιλία του Πέτρου Ζωγράφου είχε τίτλο…
    «ΜΙΑ ΓΙΟΡΤΗ ΣΤΑ ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ
    Η Ε.Ε.Φ. σε συνεργασία με τον Δήμο Καλαβρύτων, οργανώνει τριήμερο Εκπαιδευτικών Δράσεων, με στόχο μια αλληλεπίδραση μεταξύ της Εκπαιδευτικής Κοινότητας και της ευρύτερης Κοινωνίας της Πόλης των Καλαβρύτων.
    Οι δράσεις αυτές έχουν ως στόχο να γίνει συζήτηση για τρία μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία αλλά και κάθε ευαισθητοποιημένο Πολίτη.
    Το πρώτο θέμα είναι τα περιβαλλοντικά ζητήματα και η στάση καθενός από εμάς απέναντι σε αυτά, κάτι που θα επιτευχθεί από την κατάθεση πληροφοριών αλλά και ερευνητικών επιτευγμάτων σε καθημερινά ζητήματα που τίθενται στο πλαίσιο αλληλεπίδρασης του Ανθρώπου με το Περιβάλλον. Η ΣΥΜΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΩΝ της Επιστημονικής Κοινότητας θα είναι καθοριστική στην συζήτηση που θα προκληθεί στο πλαίσιο των εργασιών του Περιβαλλοντικού Συμποσίου.
    Το δεύτερο θέμα έχει σχέση με την προβολή του Τηλεσκοπίου ΑΡΙΣΤΑΡΧΟΣ στην Κορυφή του Χελμού. Αυτό θα επιτευχθεί τιμώντας και παρουσιάζοντας τον Μεγάλο ΕΛΛΗΝΑ Φιλόσοφο Αρίσταρχο αλλά και την επιστημονική αξία που έχει η χρήση του Τηλεσκοπίου στην Περιοχή των Καλαβρύτων. Τρεις κορυφαίες Προσωπικότητες θα αναδείξουν αυτή την δράση.
    Το τρίτο θέμα έχει σχέση με την διάχυση της Επιστημονικής Γνώσης στην Μαθητική Κοινότητα. Με στόχο οι μαθητές που θα παρακολουθήσουν, να έχουν την ευκαιρία μέσα από την άμεση επαφή τους με διακεκριμένους Πανεπιστημιακούς Δασκάλους και εκπαιδευτικούς, να κατανοήσουν σε βάθος θέματα Σύγχρονης Φυσικής, να εισαχθούν στην σύγχρονη επιστημονική γνώση και μέθοδο, καθώς και στις πειραματικές εφαρμογές της σύγχρονης φυσικής, αποκτώντας κριτική και συνδυαστική σκέψη.
     
  • lithari 10:24 am on 25/04/2016 Μόνιμος σύνδεσμος  

    Όλοι οι δωσίλογοι και φιλοναζιστες που έδρασαν στη κατοχή: Τρανταχτά ονόματα 

    Αυτό το περιεχόμενο είναι προστατευμένο με κωδικό. Για να το δείτε εισάγετε τον κωδικό σας παρακάτω:

     
  • lithari 9:34 am on 22/04/2016 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση  

    Έκανε τον σταυρό του μέσα στο Κατάρ και πήρε το χρυσό μετάλιο (video). 

    Πρώτος ο Πετρούνιας!

    Έκανε τον σταυρό του μέσα στο Κατάρ και πήρε το χρυσό μετάλιο (video).

    Ακόμη μια μεγάλη διάκριση για τον Λευτέρη Πετρούνια, ο οποίος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους κρίκους, στο παγκόσμιο κύπελλο ενόργανης του Κατάρ.

    Ο Έλληνας πρωταθλητής επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά την κυριαρχία του στους κρίκους και με τους 15.875 βαθμούς που συγκέντρωσε κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, στον πρώτο του αγώνα της χρονιάς.

     Πριν ξεκινήσει την προσπάθεια του έκανε τον σταυρό του και στην
    συνέχει εντυπωσίασε τους πάντες……

    «Η χρονιά ξεκίνησε ιδανικά.

    Έδειξα ότι μπορώ να εκτελέσω σωστά το πρόγραμμά μου σε δύο συνεχόμενες ημέρες. Ήθελα να πάρω το χρυσό μετάλλιο, αλλά και να φτάσω τους 16,000 βαθμούς, πράγμα που επίσης θα πετύχαινα, αν δεν είχα μία αστάθεια στην έξοδο.

    Και πάλι, όμως πήρα μία καλή βαθμολογία.

    Έχει μεγάλη σημασία και ο βαθμός που θα παίρνω, σε κάθε διοργάνωση, όπως βέβαια και το ότι ξεκινάμε τη χρονιά με νίκη.

     Έχω κερδίσει το δικαίωμα να είμαι πρώτος, ακόμα και με μία αστάθεια σ’ ένα κατά τα άλλα εξαιρετικό πρόγραμμα», δήλωσε ο Λευτέρης Πετρούνιας.

     
  • lithari 10:23 pm on 17/04/2016 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση  

    Νηστεία: Απαγόρευση ή ένας άλλος τρόπος ζωής; 

    Νηστεία, μία παράξενη λέξη! Θυμίζει στέρηση, παραίτηση από το δικαίωμά μας να φάμε ό, τι θέλουμε, να ζήσουμε όπως θέλουμε, θυμίζει απαγόρευση, παλαιότερες εποχές. Στους περισσότερους φαίνεται αστείο να βάζεις περιορισμούς στον εαυτό σου. «Γιατί», ρωτούν, σε μια εποχή που όλα επιτρέπονται. Ποιο είναι το νόημα;
    Κι όμως πίσω από την αλλαγή του φαγητού κρύβεται ένας άλλος τρόπος ζωής. Αφάνταστα νεανικός και επαναστατικός. Παραιτούμαστε από τα δικαιώματά μας, γιατί αγαπάμε Εκείνον περισσότερο απ’ όλα. Αλλάζουμε την τροφή μας γιατί κάνουμε υπακοή στα λόγια Του, στο παράδειγμα Του, ως μία μικρή ανταπόκριση στην θυσία Του.
    Κάνουμε αντίσταση στο ρεύμα των πολλών, όχι γιατί εμείς είμαστε οι καλοί, αλλά γιατί θέλουμε να τους σκεφτόμαστε και να ζούμε γι’ αυτούς.
    Γιατί μόνο όποιος μαθαίνει να παραιτείται από τα δικαιώματά του, μπορεί να αγαπήσει πραγματικά τον άλλο, γιατί μπορεί να του δώσει, να του προσφέρει χωρίς να νοιαστεί να πάρει απ’ αυτόν.
    Γιατί όποιος ξέρει ότι μπορεί να ζήσει χωρίς κρέας, γάλα, τυρί, αυγό, ξέρει ότι μπορεί να ζήσει και χωρίς εγωισμό, χωρίς να τα θέλει όλα δικά του.
    Ξέρει ότι μπορεί ν’ αγαπήσει και να προσευχηθεί για τον άλλο, ότι μπορεί να τον ακούσει θυσιάζοντας τον χρόνο του, μπορεί να νοιώσει την καημό του, να αξίζει το δάκρυ του, να χαρεί με το χαμόγελό του.
    Και είναι δύσκολο να νηστέψεις, όχι μόνο από φαγητό, αλλά και απ’ ό, τι σε χωρίζει από τον Χριστό και τον άλλο, που είναι η αμαρτία και το ψέμα.
    Δεν είναι δύσκολο ν’ αφήσεις το μίσος και την κακία κατά μέρος, αρκεί να το ζητήσεις απ’ Αυτόν που σ’ αγαπά. Αρκεί να βάλεις αρχή προσπάθειας στην ζωή σου, σα να ξεκινάει τώρα. Αρκεί να μην πεις «δεν θα ξεχωρίσω», «δεν θέλω να με ειρωνευτούν», «δεν πειράζει, έχω χρόνο». Αρκεί να νοιώσεις ότι «είναι κάτι» να το παλέψεις. Κι έχει νόημα γιατί είναι η παράδοσή μας, είναι η ιστορία μας και νηστεύοντας κρατάς κάτι που ισχύει 2000 χρόνια τώρα. Γίνεσαι συνεχιστής μιας κίνησης ζωής προς Αυτόν που μας δίνει τη Ζωή.
    Ξέρω ότι δεν είμαι μόνος μου στον αγώνα μου αυτό, ξέρω ότι είσαι και συ μαζί μου, κι είμαστε κι άλλοι. Γιατί μέσα από την νηστεία και την γιορτή βρίσκουμε το κλειδί της πίστης που ξεκλειδώνει την ψευτιά του σήμερα. Το κλειδί της αγάπης που δίνει αλλιώτικο νόημα στην ζωή μας. Και ξέρω ότι θέλεις αυτό το νόημα.
    Γιατί πιστεύεις, γιατί ο Θεός υπάρχει μέσα σου.
    Για τους νέους που δυσκολεύονται να νηστέψουν
    Καλή Σαρακοστή!
     
  • lithari 8:53 pm on 17/04/2016 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: Το ημερολόγιο του αμπελουργού…Το αμπέλι και η καλλιέργειά του Το αμπέλι και η καλλιέργειά του Φύτευση και κα   

    Το ημερολόγιο του αμπελουργού…Το αμπέλι και η καλλιέργειά του Το αμπέλι και η καλλιέργειά του Φύτευση και καλλιέργεια αμπελιού… 

    Το ημερολόγιο του αμπελουργού

    Αμπελουργικές εργασίες ανά μήνα

    Ιανουάριος
    Καθαρίζουμε τα ζιζάνια. Αρχίζουμε τα πρώτα κλαδέματα σε περιοχές πρώιμες, όπου δεν υπάρχει κίνδυνος παγετού. Μπορούμε να φυτέψουμε σε θερμές περιοχές καινούργια κλήματα, εάν έχουμε ετοιμάσει το χωράφι. Ανοίγουμε λάκκους και τοποθετούμε τις καταβολάδες. Λιπαίνουμε με φωσφορικά εφόσον υπάρχει έλλειψη.

    Φεβρουάριος
    Τοποθετούμε καταβολάδες σε λάκκους για να συμπληρώσουμε τα κενά. Ετοιμάζουμε τα χωράφια για να εγκαταστήσουμε νέα αμπέλια. Συνεχίζονται τα κλαδέματα, συλλέγουμε κληματίδες και τις διατηρούμε σε υγρό μέρος, ώστε να τις έχουμε για τους εμβολιασμούς του Μαρτίου. Καθαρίζουμε τα ζιζάνια και λιπαίνουμε με μικρές ποσότητες αζωτούχων λιπασμάτων, με τη μορφή της θειικής αμμωνίας. Το υπερβολικό άζωτο είναι επιζήμιο γιατί μειώνει τα σάκχαρα.

    Μάρτιος
    Συνεχίζονται τα κλαδέματα σε όψιμες και ορεινές περιοχές. Πριν φουσκώσουν οι οφθαλμοί, ψεκάζουμε με βορδιγάλιο πολτό 5% και βρέξιμο, θειάφι 1%. Φυτεύουμε σε ψυχρότερες περιοχές τα νέα αμπέλια και με καταβολάδες αντικαθιστούμε τα γέρικα κλήματα. Καθαρίζουμε από τα ζιζάνια τα αμπέλια.

    Απρίλιος
    Ετοιμάζουμε τα κτήματα για το επιφανειακό όργωμα, ανάλογα (με την υγρασία του εδάφους. Φουσκώνουν και βλαστάνουν τα μάτια. Κάνουμε βλαστολόγημα και εφόσον έχουμε υπερβολικό φορτίο, αφαιρούμε μερικούς μικρούς ακόμα βλαστούς με τα μούρα ή αφαιρούμε επιλεκτικά μερικά μούρα. Γίνονται τα πρώτα ξεφυλλίσματα, αφαιρώντας μόνο τα πατόφυλλα, για να αερίζονται καλύτερα τα μικρά σταφύλια. Ψεκάζουμε για τις σοβαρότερες ασθένειες του αμπελιού, τον περονόσπορο και τη στάχτη με τα κατάλληλα παρασκευάσματα.

    Μάιος
    Επιλέγουμε και αφαιρούμε τους νεαρούς βλαστούς που δεν θέλουμε, καρποφόρους και μη καρποφόρους. Αφήνουμε βλαστούς σε σημεία που υπάρχουν κενά, ώστε να συμπληρώσουμε με καταβολάδες. Κορυφολογούμε λίγο πριν την άνθηση που είναι κρίσιμη περίοδος για τη θρέψη των σταφυλιών. Τοποθετούμε πασσάλους στα καινούργια κλήματα. Ψεκάζουμε για περονόσπορο, στάχτη και ευδεμίδα.

    Ιούνιος
    Ποτίζουμε, εφόσον κρίνεται απαραίτητο. Συνεχίζουμε τους ψεκασμούς για τον περονόσπορο, τη στάχτη και την ευδεμίδα. Επίσης, εάν παρουσιασθεί ανθράκωση στο αμπέλι, πρέπει να κόψουμε και να κάψουμε τους καρπούς που έχουν προσβληθεί. Εάν έχουμε ζωηρή βλάστηση, αφαιρούμε φύλλα έτσι ώστε να αερισθεί η ζώνη παραγωγής των σταφυλιών. Σκαλίζουμε τα αμπέλια που έχουν κλήματα κυρίως νεαρής ηλικίας.

    Ιούλιος
    Τα σταφύλια παρουσιάζουν έντονη ανάπτυξη. Ποτίζουμε, εάν οι θερμοκρασίες είναι υψηλές, για να αποφύγουμε το υδατικό στρές. Κάνουμε ελαφρό κορυφολόγημα πριν το γυάλισμα ή λίγο νωρίτερα σε ξηρές περιοχές και χρονιές με ξηρασία για να περιορίσουμε την επιφάνεια εξάτμισης και να εξασφαλίσουμε στα σταφύλια περισσότερες τροφές και νερό και να ωριμάσουν καλύτερα. Ξεφυλλίζουμε ελαφρά. Ψεκάζουμε εκεί όπου υπάρχει ανάγκη.

    Αύγουστος
    Αρχίζει ο τρύγος στις πολύ πρώιμες ποικιλίες. Καθαρίζουμε τα σάπια σταφύλια από τα κλήματα και ετοιμάζουμε τις αποθήκες, τις δεξαμενές και τα βαρέλια. Συνεχίζονται οι τελευταίοι ψεκασμοί με θειάφι στα πολύ όψιμα σταφύλια.

    Σεπτέμβριος
    Είναι ο μήνας του τρυγητού που κορυφώνεται ανάλογα με τις ποικιλίες και τις περιοχές. Προσέχουμε ο τρύγος να μη γίνεται με βροχή. Τα σταφύλια και ο μούστος μπαίνουν στα βαρέλια και τις δεξαμενές και αρχίζει η ζύμωση. Σημαδεύουμε τα καλύτερα κλήματα για να πάρουμε αργότερα τον χειμώνα τα εμβόλια.

    Οκτώβριος
    Τρυγούμε τις οψιμότερες ποικιλίες. Στα τρυγημένα κλήματα γίνεται ξελάκκωμα για να συγκρατηθεί το νερό της βροχής. Εάν δεν βρέξει, ποτίζουμε για να δυναμώσουν τα κλήματα, επειδή οι ανθικές καταβολές που θα μας δώσουν την επόμενη παραγωγή αναπτύσσονται μέχρι τον Οκτώβριο.

    Νοέμβριος
    Κάνουμε ξελάκκωμα στα αμπέλια. Λιπαίνουμε με θειικό κάλιο με ενσωμάτωση στο έδαφος, για να γίνει πιο εύκολη η πρόσληψη των στοιχείων από το ριζικό σύστημα των φυτών. Το θειικό κάλιο εφαρμόζεται νωρίς, γιατί μετακινείται δύσκολα, κι’ αν προστεθεί αργά, δεν θα φθάσει γρήγορα στις ρίζες.

    Δεκέμβριος
    Συνεχίζουμε τα ξελακκώματα σε αρκετό βάθος. Καθαρίζουμε τα αμπέλια από κάθε βέργα που δεν χρειάζεται, αφήνοντας τις βέργες εκείνες που θα κλαδευτούν αργότερα και στις οποίες βρίσκονται τα μάτια που θα μας δώσουν τους νέους βλαστούς.

    Πηγή: Τα Μυστικά του Καλού Κρασιού-ΤΣΕΤΟΥΡΑΣ Λ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗ-Αθήνα 2014

    Το αμπέλι και η καλλιέργειά του

    Το αμπέλι και η καλλιέργειά του

    Φύτευση και καλλιέργεια αμπελιού

    Το αμπέλι θέλει αμπελουργό, το σπίτι νοικοκύρη και το καράβι το καλό θέλει καραβοκύρη.
    Τώρα τι προσπαθώ να γίνω εγώ, ενώ έχω διαβάσει αυτό το γνωμικό… δύσκολα θα σας απαντήσω. Όχι ότι δεν ακούω τα λόγια του πατέρα μου που μου λέει, τι θέλεις εσύ και παιδεύεσαι με αυτά, καλύτερα να αγόραζες σταφύλι. Τώρα που τα λέμε δεν έχει άδικο από τη μεριά του…Τα τελευταία χρόνια έχω αγοράσει σταφύλια σε εξευτελιστική τιμή (για 1 τόνο σταφύλια δίνεις γύρω στα 300 euro-αν το υπολογίσετε βγαίνει κάτω από μισό euro το κιλό το κρασί).Η αλήθεια είναι ότι επειδή τα τελευταία 3-4 βάζω κρασί από σταφύλια με την ολοκληρωτική βοήθεια ενός θείου μου, αποφάσισα να φυτέψω και εγώ λίγα κλήματα στο κτήμα μου, για να βγάζω το δικό μου κρασί.
    Κάπου εδώ έρχεται και η απάντηση στον πατέρα μου, που ίσως δεν την καταλάβει γιατί ήταν της γενιάς των λιπασμάτων και των χημικών. Έχω προσέξει ότι σε κάποια αμπέλια την άνοιξη, κοντά στο κτήμα μου, κάποιοι ονομαζόμενοι γεωργοί, δεν όργωναν το χώμα του αμπελώνα τους για τα ζιζάνια αλλά τα ράντιζαν με επικίνδυνα χημικά. Για να μην προχωρήσω παρακάτω δεν θέλω να σκεφτώ με τι τα ραντίζουν.
    Ο ορθά σκεφτόμενος άνθρωπος θα κατάληγε σε αυτό το συμπέρασμα, αν στην τροφή μας (το χώμα είναι η τροφή του αμπελιού), ρίξουμε χημικά για να βελτιωθεί, δεν θα τα απορροφήσει ο οργανισμός μας; Αν φάμε από αυτό το αμπέλι δεν θα απορροφήσουμε τα χημικά που θα έχει απορροφήσει αυτό; Εδώ στο δέρμα μας βάζουμε μια αλοιφή και απορροφάτε αμέσως από τον οργανισμό μας, πόσο περσότερο να φάμε κάτι, ουσιαστικά δηλητηριασμένο. Για χάρη της ευκολίας, της αμάθειας και του κέρδους, κάποιοι παίζουν επικίνδυνα παιχνίδια με την υγεία μας.
    Αυτή είναι η απάντησή μου, για όλες της αρρώστιες που μας βρίσκουν ίσως και μετά από χρόνια.
    Έχουμε ξεχάσει ότι είμαστε Έλληνες μάλλον, είναι λυπηρό να το λέω δυστυχώς.
    «Η τροφή πρέπει να είναι το φάρμακό σου και αν χρειαστείς φάρμακο, πάρτο και από την τροφή»-Το προλαμβάνειν καλύτερο του θεραπεύειν. (Ιπποκράτης ο Κώος , 460 – 370 π.χ.). Που χάθηκε η γνώση αυτή;
    Εάν νομίζετε ότι γίνομε υπερβολικός καλό είναι τα διαβάσετε το παρακάτω άρθρο που έγινε την ίδια περίοδο με τα λεγόμενα μου το οποίο αποδεικνύει το αίσχος, λυπάμαι που το λέω των Ελλήνων καλλιεργητών που δηλητηριάζουν τους ίδιους τους Έλληνες.
    Συγχαρητήρια πρέπει να δώσω στον κύριο Ηλία Καντάρο που διεξήγαγε την έρευνα <αυτό το σταφύλι περιέχει 7 διαφορετικά φυτοφάρμακα>. ΟΙΚΟ

    Το αμπέλι και η καλλιέργειά του
    Φωτογραφία: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΖΑΒΟΣ, ΑΚΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ

    Ας επανέλθουμε στο θέμα μας ένα παλιό γνωμικό γράφει:
    Φύτεψε κλήμα να φάνε τα παιδιά σου(Του Λαού).
    Πιστεύω ότι το αμπέλι είναι στα αλήθεια ευλογημένο, μετρήστε πόσα προϊόντα παίρνουμε και φτιάχνουμε από αυτό:
    Αμπελόφυλλα, αμπελοβλάσταρα, σταφύλια, σταφίδες, μούστο, πετιμέζι, κρασί, ξύδι, τσίπουρο, κονιάκ μέχρι και καθαρό οινόπνευμα. Μέχρι και τα κλαδιά που κλαδεύουμε τα χρησιμοποιούμε για το αρνί που ψένουμε ή για προσάναμμα.

    Το αμπέλι και η καλλιέργειά του Το αμπέλι και η καλλιέργειά του
    Το αμπέλι και η καλλιέργειά του Το αμπέλι και η καλλιέργειά του

    Να μην αναφερθώ στο λάδι που περιέχουν τα κουκούτσια των σταφυλιών, που έχουν όπως κυρίως τα κόκκινα σταφύλια αντικαρκινικές και αντιοξειδωτικές ικανότητες.
    Ένα search στο internet με τις λέξεις Grape Seed Oil extract, θα σας αποδείξει τις ιδιότητες και ικανότητές του. Ήδη το λάδι αυτό πωλείτε από πολλά μαγαζιά υγιεινής διατροφής.

    Το ξεκίνημα ενός μικρού αμπελιού
    Η φύτευση του μικρού αμπελιού μου ξεκίνησε πριν λίγα χρόνια περίπου. Προσπάθησα να μη μου δεσμεύσει πολύ ελεύθερο χώρο από το κτήμα μου για αυτό επέλεξα, βλέποντας και ρωτώντας, να το κάνω δίπατο για να έχω περισσότερη παραγωγή. Η φύτευση έγινε σε σειρές και ταυτόχρονα γύρω από τον φράχτη μου όπως θα δείτε στις φωτογραφίες. Σκοπός μου ήταν να καταφέρω σε λίγα χρόνια να παράγω γύρω στα 300 κιλά κρασί για δικιά μου κατανάλωση. Φυτεύτηκαν μερικά κλήματα ποικιλίας Cabernet Sauvignon και Syrah για παραγωγή κόκκινου κρασιού και μερικά σταφύλια γιά φαγητό.

    Η φύτευση του αμπελιού γίνετε τον Μάρτιο μήνα όπου φυτεύονται τα κλήματα της προηγούμενης χρονιάς που έχουν ριζοπιάσει.
    Στο εμπόριο πουλιούνται διαφορετικές έτοιμες ποικιλίες που ξεκινάνε από 1,50 euro το κλήμα. Το βάθος φύτευσής τους είναι περίπου 30 εκατοστά και οι ρίζες τους ψαλιδίζονται πριν την φύτευσή τους. Πάνω από το έδαφος πρέπει να αφήσουμε τουλάχιστον δύο μάτια από τα οποία θα πετάξουν δύο νέα βλαστάρια (σε περίπτωση που το ένα μας σπάσει) και θα αφήσουμε το ένα να μεγαλώσει όταν το στηρίξουμε.

    Το αμπέλι και η καλλιέργειά του Το αμπέλι και η καλλιέργειά του
    Το αμπέλι και η καλλιέργειά του Το αμπέλι και η καλλιέργειά του

    Κλάδεμα
    Το αμπέλι κλαδεύεται από τα μέσα Φεβρουαρίου μέχρι τα μέσα Μαρτίου περίπου, οι παλιοί έλεγαν μόλις μεγαλώσει η μέρα μια ώρα και θα έχει αρχίσει να ζεσταίνει πιο πολύ η μέρα.
    Το κλάδεμα του αμπελιού ξεκινάει από το δεύτερο χρόνο που το κλαδεύουμε χαμηλά για να αναπτυχτεί και για να του δώσουμε σχήμα. Από τον τρίτο το κλαδεύουμε πλέον συστηματικά στη μορφή που του έχουμε δώσει.

    Το αμπέλι και η καλλιέργειά του Το αμπέλι και η καλλιέργειά του

    Τα σκαλίσματα παίζουν σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξή του, όπως και η λίπανσή του στην καρποφορία του.

    Μετά λοιπόν από 3 χρόνια περίπου αρχές Σεπτέμβρη, τρύγησα για πρώτη φορά μερικά τελάρα σταφύλια. Ούτε λίγα ούτε πολλά αν σκεφτείς ότι δεν το είχα λιπάρει καθόλου. Μερικά ραντίσματα κυρίως με θειάφι και χαλκό δηλαδή τα βασικά και απολύτως απαραίτητα. Γνωρίζω ότι στις σύγχρονες καλλιέργειες με όλα τα τεχνικά μέσα, τα νέα κλίματα μέσα σε 2-3 χρόνια κάνουν παραγωγή ανάλογη των 10-18 κιλών το χρόνο. Εγώ απλώς δεν βιάζομε.
    Σας δείχνω μερικές φωτογραφίες από την κατασκευή του και μερικά από τα προϊόντα του.

    Το αμπέλι και η καλλιέργειά του Το αμπέλι και η καλλιέργειά του

    Τα ραντίσματα που έκανα ήταν τα λιγότερα απαραίτητα:

    • Λίγο πριν αρχίσουν να φουσκώνουν τα μάτια έως τέλος Φεβρουαρίου με βρέξιμο θειάφι διαλυμένο στο νερό. Αυτό γίνεται για τα αυγά των διάφορων βλαβερών εντόμων όπως των τετράνυχων.
    • Όταν οι βλαστοί είχαν μήκος 5-10 εκατοστά με βορδιγάλιο πολτό και θειάφισμα.
    • Λίγο πριν την άνθιση, με βορδιγάλιο πολτό σε συνδυασμό με θειάφισμα.
    • Όταν η ρόγα έχει μέγεθος μπιζελιού, με βορδιγάλιο πολτό και θειάφισμα.
    • Μετά από βροχή μέσα σε 24-48 ώρες, ράντισμα με χαλκό.
    • Όταν αρχίζει το γυάλισμα της ρόγας, με κίτρινες παγίδες με το κατάλληλο ελκυστικό.
     
  • lithari 8:38 pm on 17/04/2016 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: Κουκιά σπορά φύτεμα καλλιέργεια   

    Κουκιά: σπορά φύτεμα καλλιέργεια… 

    Κουκιά σπορά φύτεμα καλλιέργεια

    Καλλιέργεια κουκιών

    Τα κουκιά είναι φυτά μονοετή της οικογενείας των ψυχανθών. Αυτά συνήθως, καλλιεργούνται σε μεγάλες εκτάσεις για παραγωγή ξηρών σπόρων σαν όσπρια ή σε μικρές εκτάσεις για παραγωγή χλωρών καρπών, ως λαχανικά. Ανεξαρτήτως του σκοπού της καλλιέργειας τους, τα κουκιά γενικώς ευδοκιμούν παντού, σε όλα σχεδόν τα εδάφη.

    Ειδικώς όμως για χλωρή κατανάλωση, προτιμούν τα λίγο σφικτά, αλλά γόνιμα και πλούσια κοπρισμένα χώματα, στα οποία δίνουν μεγάλες αποδόσεις και προ πάντων καρπούς τρυφερούς και ευκολόβραστους. Στα πολύ αμμουδερά και φτωχά εδάφη η παραγωγή γίνεται πρωιμότερη αλλά οι αποδόσεις αποβαίνουν μικρές και τα προϊόντα πολύ τραχεία.

    Η προετοιμασία του εδάφους για την καλλιέργεια των κουκιών, συνίσταται από 1-2 βαθειά σκαψίματα και σβαρνίσματα καθώς και από την αναγκαία λίπανση, ιδίως όταν τα χώματα δεν είναι αρκούντως γόνιμα. Η κοπριά αποτελεί το καλλίτερο λίπασμα ιδίως στα πολύ ελαφρά ή πολύ σφιχτά εδάφη. Ωστόσο, όμως δεν πρέπει να γίνεται κατάχρηση αυτής, αλλά να κανονίζεται αναλόγως του εδάφους και της προηγουμένης καλλιέργειας. Συνήθως 1500 – 2000 οκ. κοπριάς κατά στρέμμα, πρέπει να θεωρείται αρκετή. Επίσης τα χημικά λιπάσματα δίνουν πολύ καλά αποτελέσματα, ιδίως σε χώματα που έχουν οργανικές ουσίες. Από τα σύνθετα καταλληλότερος είναι ο τύπος 0-12-6, σε ποσό 80-100 οκ. στο στρέμμα, είτε, σε συνδυασμό με κοπριά σε ποσό 35-40 οκάδες.

    Κουκιά σπορά φύτεμα καλλιέργεια

    Σπορά κουκιών
    Η σπορά των κουκιών γίνεται, στα θερμά μέρη το Σεπτέμβριο-Οκτώβριο, στα δε ψυχρά και ορεινά το Φεβρουάριο Μάρτιο. Η εργασία εκτελείται είτε με το αλέτρι, κάθε τρίτη αυλακιά, είτε με το τσαπί σε γουβίτσες και κατά σειρές σ’ αποστάσεις 40-50 πόντους η μία από την άλλη και μεταξύ τους 20-30 πόντους. Κατά την τελευταία περίπτωση ανοίγονται μικρές γούβες βάθους 5-6 πόντους, στις οποίες ρίχνονται 2-6 σπυριά και σκεπάζονται με το διπλανό χώμα 3-4 πόντους.

    Όταν τα κουκιά βλαστήσουν και αναπτύξουν 6-7 φύλλα, πρέπει να δίνεται το πρώτο σκάλισμα και ελαφρό παράχωμα. Τούτο ακολουθεί δεύτερο σκάλισμα και παράχωμα, μετά 5-6 εβδομάδες. Εν ανάγκη γίνεται και τρίτο σκάλισμα μετά την άνθηση και δέσιμο των πρώτων 4-5 καρπών, καλόν είναι, οι κορυφές να κόβονται, για να συντομεύεται η πρωιμότητα αυτών, αλλά και προ πάντων, να αποφεύγεται ή προσβολή της μελίγκρας.

    Κουκιά σπορά φύτεμα καλλιέργεια

    Συγκομιδή
    Η συγκομιδή των φρέσκων κουκιών μπορεί να πραγματοποιείται γρήγορα ή αργά, αναλόγως των αναγκών της καταναλώσεως, αρκεί οι λοβοί να μην αρχίσουν να σκληρύνονται. Προκειμένου όμως για τα ξηρά κουκιά, πρέπει η συγκομιδή να γίνεται όταν οι φλοιοί των λοβών μαυρίσουν και τα φύλλα των φυτών αρχίσουν ν’ αποξεραίνονται.
    Στη διαδοχή της καλλιέργειας, τα κουκιά πρέπει να προηγούνται των άλλων φυτών, ιδίως των γεωμήλων, των σπανακιών, των μποστανικών κλπ. γιατί, ως ψυχανθή αφήνουν το χώμα πλούσιο σε άζωτο και οργανικές ουσίες. Στο αυτό μέρος μπορούν να καλλιεργούνται συνεχώς 2-3 χρόνια, χωρίς καμιά βλάβη.

    Ασθένειες-εχθροί
    Τα κουκιά προσβάλλονται από πολλούς φυτικούς και ζωικούς εχθρούς. Από αυτές οι κυριότερες ασθένειες και εχθροί είναι:

    Η Σκωρίαση (Uromyces Fabae). Είναι ασθένεια παρασιτική η οποία οφείλεται σε μικρομύκητα της ομάδας των σκωριάσεων.

    Κουκιά σπορά φύτεμα καλλιέργεια

    Παρουσιάζεται στα φύλλα των κουκιών, στα οποία σχηματίζει κηλίδες σε χρώμα πορτοκαλί, ή πλατείες γραμμές αποχρωματισμένες, με χνούδι σταχτί στην άνω επιφάνεια, και κατόπιν μαυριδερές. Ευνοείται με καιρόν υγρό και ζεστό, αλλά σπάνια κάνει μεγάλες ζημίες. Πρέπει να αποφεύγεται η παράχωση των αρρωστημένων φύλλων.

    Ο Περονόσπορος (Peronospora Viciae). Προξενεί στα φύλλα κηλίδες ή ακριβέστερο λωρίδες κάθετες αποχρωματισμένες, οι οποίες σκεπάζονται κάτωθεν με ένα χνούδι σταχτοβιολέ. Δεν υπάρχει πρακτικός τρόπος για τη καταπολέμηση του.

    Σκλεροτίνια (Seletorina Libertiana). Οφείλεται σε μικρομύκητα, ο οποίος εκτός από τα κουκιά προσβάλλει και άλλα φυτά. Τα ασθενώντας φυτά σκεπάζονται, από το έδαφος και επάνω, με μια μούχλα ασπριδερή, σαν βαμβάκι. Τα σκληρά στίγματα παρουσιάζονται, επίσης, στην επιφάνεια και στο εσωτερικό των στελεχών.
    Για τη καταπολέμηση δεν υπάρχει κανένα αποτελεσματικό μέσο παρά το εκρίζωμα και καύσιμο των αρρωστημένων φυτών. Αξιοσύστατη είναι η αλλαγή της καλλιέργειας για λίγα χιόνια με φυτά μη προσβαλλόμενα από την αρρώστια αυτή.

    Ο Λύκος (Orobanche Minor). Αυτός είναι ο πιο επικίνδυνος εχθρός των κουκιών.
    Πρόκειται περί ενός φυτού αρκετά μεγάλου, το οποίο φυτρώνει επάνω στις ρίζες των και τούς απορροφά το χυμό.

    Κουκιά σπορά φύτεμα καλλιέργεια

    Ο καυλός του έχει χρώμα σκούρο-κόκκινο, δεν έχει χλωροφύλλη και φέρει λέπια κιτρινωπά αντί φύλλων. Στη κορυφή έχει στάχυ από άνθη μαυριδερά ακανόνιστα. Οι σπόροι του διατηρούν την βλαστική τους δύναμη μέχρι δέκα χρόνια, και για να βλαστήσουν αρκεί να έλθουν σε συνάφεια με τις ρίζες του φιλόξενου φυτού. Εκεί αναπτύσσονται και μεγαλώνουν παρασιτικός σε βάρος του, απορροφώντας τούς χυμούς, με αποτέλεσμα την εξάντληση και την αποξήρανση του πάσχοντος φυτού. Στην Β. Εύβοια έχει εγκαταλειφθεί σχεδόν η καλλιέργεια των κουκιών, εξ αιτίας του φοβερού αυτού παρασίτου.
    Η απλούστερη καταπολέμηση του λύκου γίνεται με την αλλαγή της καλλιέργειας για 4-5 χρόνια, με φυτά όμως όχι ψυχανθή. Εάν ή προσβολή είναι μικρή πρέπει να ξεριζώνονται αμέσως μόλις παρουσιαστούν και πριν ακόμη τα παράσιτα σποριάσουν. Ωστόσο προλαμβάνεται εύκολα με την απολύμανση του σπόρου, σε διάλυση 2% θειικού χαλκού, όπου εμβαπτίζονται έως δύο ώρες περίπου.

    Η Μελίγκρα (Aphis Papaveris). Παρουσιάζεται στις κορυφές και στα φύλλα των κουκιών, ιδίως με καιρό ψυχρό, ωσάν μαύρες ψείρες μαλακές, πού παράγουν μίαν μελιτώδη και κολλώδη ουσία.

    Κουκιά σπορά φύτεμα καλλιέργεια

    Προκαλεί το σταμάτημα της αναπτύξεως και της καρποφορίας. Πολλές φορές, όταν ή προσβολή είναι πολύ έντονος, οι ζημίες αποβαίνουν ανυπολόγιστες. Καταπολεμείται ευκολότατα είτε με αποκοπή και καταστροφή των προσβεβλημένων κορυφών, είτε με 2—3 ραντίσματα σκέτης σαπουνάδας (3 οκ. σαπούνι σε 100 οκ. νερό) § μαζί μέ καπνό (4-5 οκ. καπνό με 1 ½ – 2 οκάδ. σαπούνι σε 100 οκ. νερό).

    Ο Βρούχος (Bruchus Rufimanus).Είναι μικρό κολεόπτερο έντομο (σκαθάρι) μάκρους 6-7 χλμ., μαύρο, το οποίον προσβάλλει τα ξηρά κουκιά, καθώς και άλλα ψυχανθή» τα τρυπά και τρώγει το εσωτερικό της ψίχας τους.
    Το τέλειο θηλυκό έντομο γεννά τα αυγά του την άνοιξη στους λοβούς, κατά την περίοδο του σχηματισμοί}. Κατόπιν τα εκκολαπτόμενα άσπρα μικρά σκουληκάκια εισέρχονται από 1-2 σε κάθε σπόρο, όπου κατατρώνε την ψίχα όχι όμως και το φύτρο. Εκεί αφού τελειώσουν το βιολογικό τους κύκλο περί τα τέλη του χειμώνα, μεταμορφώνονται σε νύμφες και κατά τον Απρίλιο-Μάιο γίνονται ακμαία και εξέρχονται του σπόρου ανοίγοντας μια μικρή τρύπα στο σπόρο που κάθε ένα φιλοξενούταν. Τοιουτοτρόπως τα προσβαλλόμενα κουκιά χάνουν την εμπορική τους αξία. Αλλά και για σπόρο χρησιμοποιούμενα δεν έχουν καλή βλαστική ικανότητα και συνεπώς ικανοποιητική ανάπτυξη.
    Προς αποφυγή του εντόμου αυτού πρέπει να χρησιμοποιούνται σπόροι υγιείς, απαλλαγμένου τούτου, πράγμα πού ελέγχεται εύκολα με τη τοποθέτηση των σπόρων στο νερό. Τότε οι βρούχοι βγαίνουν από τις τρύπες των και επιπλέουν στην επιφάνεια του νερού.
    Τα κουκιά πού προορίζονται για φαγητό απαλλάσσονται του βρούχου με τη τοποθέτηση τους σε φούρνο με θερμοκρασία 50 βαθμών, όπου αφήνονται επί 5 λεπτά της ώρας. Τα έντομα καταστρέφονται αμέσως.

    Ποικιλίες κουκιών
    Οι σπουδαιότερες και πιο γνωστές ποικιλίες των κουκιών είναι οι εξής: 

    Κουκιά πλατειά. Οι λοβοί αυτών είναι μάλλον κοντοί, αλλά τα σπυριά γίνονται πολύ μεγάλα και πλατειά, σχετικώς λεπτά. Είναι ποικιλία όψιμη και απαιτεί γόνιμα χώματα.

    Κουκιά βιολέ. Αυτά χαρακτηρίζονται από τα σπυριά των, τα οποία, όταν ωριμάσουν αποκτούν χρώμα σκούρο βιολέ και αμύγδαλο ωχρόλευκο.

    Κουκιά Σεβίλλης. Αυτά αποκτούν λοβούς, εξαιρετικώς μακριούς, με 8-12 σπυριά η και περισσότερα. Είναι πολύ πρώιμη ποικιλία, αλλά ευαίσθητη στο κρύο.

    Κουκιά κοινά. Είναι τα συνήθη κουκιά, τα οποία καλλιεργούνται για χλωρή ή ξηρά παραγωγή. Δεν είναι πολύ απαιτητικά και αντέχουν στο κρύο και την ξηρασία.

    Κουκιά Χίου. Αυτά χαρακτηρίζονται από τους πολύ μακριούς λοβούς και την εξαιρετική τους ποιότητα. Τα σπυριά είναι μέτριου μεγέθους και σχετικός χονδρά. Επιτυγχάνουν καλύτερα σε θερμά μέρη.

    Κουκιά φούλια. Αυτά κάνουν μικρούς λοβούς, με 2-4 σπυριά μεγέθους φασολιού. Ευδοκιμούν ιδίως στα θερμά μέρη. Σε ψυχρό κλίμα εκφυλίζονται η αποτυγχάνουν εντελώς.

    Κουκιά φούλια βιολέ. Διαφέρουν από τα προηγούμενα μόνον, ως προς το χρωματισμό τού φλοιού, ο οποίος γίνεται βιολέ-σκούρος. Και οι δυο τελευταίες ποικιλίες καλλιεργούνται για παραγωγή ξηρών καρπών.

    Πηγή: Ο πρακτικός οδηγός του λαχανόκηπου-Λάμπρου Οικονομίδου-Αθήναι 1940

    Κουκιά σπορά φύτεμα καλλιέργεια

    Καλλιέργεια χλωρών Κουκιών
    Σπέρνονται κατά μήνα Σεπτέμβριο-Οκτώβριο για κατανάλωση των χλωρών καρπών. Λιπαίνουμε το χωράφι με κόπρο 1.500-2.000 οκ. και χημικό λίπασμα 0-12-7, 40-60 οκ.
    Σκάβουμε σε βάθος 20-25 πόντους, σκεπάζουμε την κόπρο και το χημικό λίπασμα και έπειτα σπέρνουμε κατά γραμμές πού απέχουν μεταξύ των 60-70 πόντους. Απόσταση επάνω στις γραμμές 40-50 πόντους.
    Στα τοιχώματα των πρασιών φυτεύουμε μαρούλια και εν ελλείψει αρκετού χώρου του λαχανόκηπου σπέρνουμε και μεταξύ των κουκιών σπανάκι και άνηθο.
    Απαιτούνται 5-6 οκ. σπόρου κατά στρέμμα η 20-24 δράμια για 10 τετρ. μέτρα.

    Ανοίγουμε μικρές τρύπες βάθους 6-7 πόντους και εκεί ρίχνουμε από 1-2 σπόρους και σκεπάζουμε. Μετά το φύτεμα κάνουμε σκάλισμα και αργότερα παράχωμα.
    Όταν σχηματιστούν αρκετοί καρποί, δέσουν ως κοινώς λέγεται, τότε τα κορφολογούμε και αφ’ ενός μεν ωριμάζουν τα κουκιά καλύτερα, αφ’ ετέρου εμποδίζεται και η διάδοση της μελίγκρας που προσβάλλει τα κουκιά. Εάν επικρατεί κατά την άνοιξη ξηρασία, δίνουμε και λίγα ποτίσματα.
    Το μάζεμα αρχίζει για τα χλωρά κουκιά 3 μήνες από της σποράς και γίνεται διαδοχικώς.
    Απόδοση 2-3 χιλ. οκ. κατά στρέμμα ή 20-30 οκ. στα 10 τετρ. μέτρα.

    Αρρώστιες: Περονόσπορος και σκωρίαση. Ραντίσματα με βορδιγάλλειο πολτό 2%.

    Εχθροί: Μελίγκρα (αφίδες). Ραντίσματα με θειική νικοτίνη 80 δράμια, με σαπούνι 1/2 οκά στις 100 οκάδες.

    Πηγή: Ο Λαχανόκηπος του σπιτιού-Νικολάου Βοσινιώτη-Αθήνα 1941

    Συγκαλλιέργεια:Πατάτες, καλαμπόκια, καπουτσίνο (ναστούριο). Δεν καλλιεργούνται μαζί με κρεμμύδια, σκόρδα, πράσα.

     
  • lithari 8:32 pm on 17/04/2016 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: Αρακάς μπιζέλια σπορά φύτεμα καλλιέργεια   

    Αρακάς (μπιζέλια): σπορά φύτεμα καλλιέργεια… 

    Καλλιέργεια αρακά (μπιζέλια)

    Τα μπιζέλια τα καλλιεργούμε για τροφή των ανθρώπων και των ζώων. Τα τρώμε είτε φρέσκα με τα λουβιά τους ή ξεφλουδισμένα, είτε ξερά, ολόκληρα τα σπέρματα ή χωρίς περισπέρμιο και σπασμένα. Στα ζώα δίνονται τα ξερά σπέρματα ή το χόρτο τους.
    Κλίμα
    Τα μπιζέλια αντέχουν περισσότερο στα κρύα από τα άλλα όσπρια, γι αυτό καλλιεργούνται στα πιο βορινά μέρη τής Ευρώπης. Οι πολλές ζέστες ή η ξέρα τα ενοχλούν το καλοκαίρι και κάνουν τα λουβιά τους όχι πολύ τρυφερά. Γι αυτό στην Ελλάδα, πρέπει να καλλιεργούνται πρώιμα, όταν μάλιστα προορίζονται για να ξοδευτούν φρέσκα. Στους κήπους όμως άμα καλοποτίζονται μπορούν να καλλιεργηθουν και οψιμώτερα. Επίσης στα δροσερά χωράφια μπορεί να καλλιεργηθεί οψιμώτερα ο αρακάς.
    Στα πολύ βόρεια και τα ορεινά, όπου το χειμώνα παγώνει τη γη, δεν αντέχει το μπιζέλι στα πολύ-πολύ μεγάλα κρύα και τότε καλλιεργείται ανοιξιάτικο. Το μπιζέλι δεν υποφέρει επίσης τη σκιά και τον κλειστό χώρο. Θέλει φως και αέρα.

    Έδαφος
    Το μπιζέλι απ το έδαφος δεν έχει πολλές αξιώσεις. Τα μέτρια χώματα αργιλοασβεστώδη ή αργιλοαμμώδη, που στραγγίζουν καλά το χειμώνα, μα που είναι δροσερά το καλοκαίρι, είναι κατάλληλα. Τα πολύ σφιχτά αργιλώδη ή τυρφώδη χωράφια, που νεροκρατάν, τα πολύ αμμουδερά, σχεδόν άγονα, τα πολύ ασβεστώδη δεν κάνουνε για τα μπιζέλια. Τα πολύ ασβεστώδη εδάφη φέρνουνε χλώρωση και συντελούν να δίνουν πολύ ξερούς σπόρους.

    Αξιώσεις σε θρεπτικές ουσίες
    Το ασβέστιο έχει μεγάλη σημασία για τα μπιζέλια και στα πολύ φτωχά σε ασβέστιο εδάφη το μπιζέλι δεν προκόβει. Μια καλή σοδεία αρακά χωραφιού αφαιρεί από ένα στρέμμα: άζωτο 6,5 χιλιόγραμμα, φωσφορικό οξύ 1,8 χιλιόγραμμα, ποτάσα 3,2 χιλιόγραμμα και ασβέστιο 3,4 χιλιόγραμμα. Κηπευτικών μπιζελιών μια καλή σοδειά παίρνει άζωτο 11,2 χιλιόγρ. Φωσφορικό οξύ 3,6 χιλ. ποτάσα 5,3 χιλιόγρ. ασβέστιο 10.1 χιλιόγρ.
    Κατά την πρώτη περίοδο της ανάπτυξής του το μπιζέλι χρειάζεται αφθονώτερη ποτάσα και ασβέστιο. Το ευδιάλυτο ασβέστιο του υπερφωσφορικού και η ποτάσα του χλωριούχου καλίου είναι καταλληλότατα. Για τα μπιζέλια, που πρόκειται να φαγωθούν φρέσκα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και θειικό κάλιο ενώ για τα ξερά είναι προτιμότερο το χλωριούχο.

    Καλλιέργεια μπιζελιών
    Η προετοιμασία του εδάφους ανάλογη με της φακής ή των φασολιών, όταν καλλιεργούνται όψιμα.

    Σπορά μπιζελιών
    Τα μπιζέλια σπέρνονται στους κήπους (μπιζέλια ζαχαρομπίζελα και χλωρός αρακάς) συνήθως από μέσα Σεπτέμβρη μέχρι Γενάρη και τα όψιμα το Φλεβάρη-Μάρτη. Πρώτα σπέρνονται οι νάνες ποικιλίες και ύστερα οι αναρριχώμενες.
    Στα χωράφια, όπου καλλιεργείται ο αρακάς για καρπό ή για σανό, σπέρνεται κατά Νοέμβρη με Δεκέμβρη και σπανιότερα την άνοιξη στα πιο δροσερά χωράφια.
    Στο χωράφια σπέρνονται συνήθως στα πεταχτά, στους κήπους σε γραμμές ή τούφες-τούφες. Η καλύτερη σπορά είναι σε γραμμές.
    Οι γραμμές των νάνων ποικιλιών πρέπει να απέχουν 30-40 εκατοστά και μέσα στη γραμμή 3-4 εκατοστά. Των αναρριχώμενων οι γραμμές απέχουν 60-80 εκατοστά. Οι τούφες πρέπει να απέχουν μεταξύ τους 35-40 εκατοστά. Οι σπόροι σκεπάζονται σε βάθος 4-5 εκατοστών.
    8-12 μέρες μετά την σπορά αν το έδαφος κι ο καιρός είναι κατάλληλα, τα μπιζέλια φυτρώνουν. Αν δεν μπορούν να φυτρώσουν εξ αιτίας της πέτσας στην επιφάνεια του εδάφους, περνάμε την οδοντωτή σιδερένια σβάρνα. Αν φυτρώσουν καλά όλα τα μπιζέλια, σε μια βδομάδα σκαλίζουμε.
    Ανάλογα με την εποχή και με τα ζιζάνια του εδάφους μας σκαλίζουμε και βοτανίζουμε μια ή δύο φορές ακόμα.
    Οι αναρριχώμενες ποικιλίες όταν γίνουν 10—15 εκατοστά ύψους, έχουν ανάγκη να στηριχτούν σε κλαδιά. Τα κλαδιά μπήγονται ανάμεσα στις γραμμές των μπιζελιών, ώστε μια γραμμή με κλαδιά αρκούν να στηρίξουν δύο γραμμές μπιζέλια.
    Οι όψιμες καλλιέργειες μπιζελιών ποτίζονται. Λίγες ήμερες μετά το πότισμα σκαλίζονται. Όταν βγει η 4η ή 5η σειρά λουλουδιών στις κηπουρικές καλλιέργειες και στις ψηλές ποικιλίες, κόβουμε με τα δάχτυλα τις άκρες των κυριότερων βλαστών. Το κορφολόγημα αυτό βοηθάει στο καλύτερο δέσιμο καρπού και στην καλή ανάπτυξη των λουβιών. Η δουλειά όμως αυτή απαιτεί αρκετά εργατικά και δε γίνεται πάντοτε.

    Καλλιέργεια αρακά

    Συγκομιδή
    Τα λώπια μπιζέλια, τα ζαχαρομπίζελα κι ο αρακάς, που τρώγεται χλωρός, αρχίζουν να μαζεύονται από τις αρχές του Φλεβάρη, μόλις τα λουβιά πάρουνε το τελικό τους σχήμα και μέγεθος, όσο είναι όμως τρυφερά ακόμα. Πρέπει να προσέχουμε να μη τα μαζεύουμε με βροχή ή νοτισμένα από την πρωινή δροσιά, γιατί μαυρίζουν και χαλάνε.
    Η συγκομιδή γίνεται με το χέρι, μια ή δύο φορές τη βδομάδα τμηματικά. Η συγκομιδή των ξερών μπιζελιών γίνεται, όταν αρχίσουν να ξεραίνονται τα φυτά. Θερίζονται με την κόσα. Δένονται δεμάτια, κι όταν ξεραθούν καλά, κοπανίζονται.
    Όταν τα μπιζέλια καλλιεργούνται για σανό θερίζονται μόλις δέσουν κι αρχίσουν να αναπτύσσονται τα λουβιά. Το θέρισμα γίνεται με την κόσα. Ξεραίνονται και μαζεύονται.

    Ποικιλίες μπιζελιών
    Οι ποικιλίες των μπιζελιών είναι πάρα πολλές. Τις ξεχωρίζουμε σε τρεις κατηγορίες: 1) Αρακάς, 2) ζαχαρομπίζελα και 3) τα λώπια μπιζέλια. Και στις τρεις αυτές κατηγορίες βρίσκουμε ποικιλίες πολυάριθμες.
    Στην Ελλάδα τα κηπευτικά μπιζέλια (χλωρά μπιζέλια και και ζαχαρομπίζελα) άρχισαν να καλλιεργούνται πολλά χρόνια μετά την απελευθέρωση. Έτσι όλες οι ποικιλίες τους είναι ξενικές. Ντόπια ποικιλία έχουμε μόνον του αρακά, που καλλιεργείται στα χωράφια για τα ξερά σπέρματά του, που τα τρώνε ξεφλουδισμένα και σπασμένα (φάβα) ή τα δίνουνε στα ζώα. Η ντόπια ποικιλία του αρακά είναι νάνα.
    Αρακά λέμε τα μπιζέλια που τα λουβιά τους είναι κυλινδρικά και μεμβρανώδη, ώστε να μη τρώγονται παρά ξεφλουδισμένα. Οι σπόροι τους άμα ξεραθούν μένουν στρογγυλοί και έτσι τρώγονται και ξεροί..

    Αναρριχώμενες ποικιλίες:

    Αρακάς πρίγκιπας Αβέρτος
    Φυτό ύψους 80 εκατοστών. Λουβιά ίσια 6-7 εκατοστών. Σπόροι άσπροι. Ένα από τα πρωιμότερα μπιζέλια, όχι όμως τόσο παραγωγικό.

    Αρακάς εξπρές
    Φυτό ύψους 90 εκ. Λουβιά ίσια, με 6- 8 σπόρους το καθένα. Σπόροι μικροί, στρογγυλοί, γαλάζιοι όταν ωριμάσουν. Σχεδόν το ίδιο πρώιμο με το προηγούμενο, μα πιο παραγωγικό.

    Αρακάς Καράκτακος
    90 εκ. ύψους Λουβιά ίσια. Σπόροι άσπροι χοντρότεροι από τις δυο προηγούμενες ποικιλίες. Πρώιμα κι αυτά σαν το εξπρές, άλλα πολύ πιο παραγωγικά και πιο φανταχτερά.

    Αρακάς της Ωβέρνης
    Ύψους 1.50 μ. Λουβιά μακριά λίγο πλακωτά, καμπυλωτά στην άκρη, 8-9 εκατ. μήκους με σπόρους στρογγυλούς, κιτρινωπούς. Αυτά είναι όψιμα, μα πολύ παραγωγικά και πιο ανθεκτικά.

    Από τις νάνες ποικιλίες οι σημαντικότερες είναι:

    Aρακάς γεμάτο το καλάθι
    Ύψους 60 έκ. λουβιά που μοιάζουνε στο σχήμα του αρακά της Ωβέρνης, μακρύτερα όμως. Σπόροι πρασινωποί και λίγο ζαρωμένοι. Όψιμος μα πολύ παραγωγικός.

    Τα ζαχαρομπίζελα είναι πλούσια σε ζάχαρη και πολύ γλυκά. Οι σπόροι τους όταν ωριμάσουν ζαρώνουν, γι’ αυτό τρώγονται μόνο φρέσκοι. Αντέχουν περισσότερο στη ζέστη, στην ξηρασία και στις κρυπτογαμικές αρρώστιες.

    Οι πιο ενδιαφέρουσες αναρριχώμενες ποικιλίες είναι ο{ ακόλουθες:

    Ζαχαρομπίζελο «τηλέφωνο»
    Ύψους 1,20 μ, Μακριά λουβιά. Σπόροι μεγάλοι, ωχροπράσινοι. Όχι πρώιμα μα πολύ παραγωγικά.

    Όψιμα Αγγλικά ζαχαρομπίζελα
    Ύψος 1.80 μ. Όψιμο πολύ παραγωγικό ένα από τα νοστιμότερα ζαχαρομπίζελα.

    Από τις νάνες ποικιλίες καλύτερες είναι:

    Το θαύμα τής Αμερικής
    Πολύ πρώιμα και αρκετά παραγωγικά ύψους 25 έκατ.

    Λίγκολν
    Ύψους 60 έκατ. Σπόροι πρασινωποί, νοστιμότατοι. Λουβιά με 8—9 σπόρους. Διατηρούνται πράσινα αρκετό καιρό μετά τη συγκομιδή τους. Μια από τις καλύτερες ποικιλίες.

    Τα λώπια μπιζέλια έχουνε λουβιά μάλλον πλατιά, μεγαλύτερα από τις προηγούμενες ποικιλίες, σαρκώδη και τρυφερά, που τρώγονται ολόκληρα.

    Οι καλύτερες ποικιλίες είναι οι ακόλουθες:

    Μπιζέλι κέρατο κρυαριού
    Ύψους 1,50 μ. πλατιά, με κόκκινη γραμμή εκεί που προσκολλώνται στο βλαστό, άνθη μαβιά, λουβιά πολύ μεγάλα, πολύ πλατιά και πολύ γυριστά. Τα λουβιά τους άμα παραωριμάσουν δεν είναι τόσο νόστιμα.

    Μπιζέλι λώπια πολύ νάνα πρώιμα. Ύψους 35 εκ. Πολύ πρώιμα και με αρκετά καλό προϊόν.

    Πηγή:Τα όσπρια-Ν.Η. Αναγνωστόπουλου/Παράρτημα «Γεωργικού δελτίου» μηνός Μαρτίου 1939

    Διαβάστε ακόμη:Κουκιά σπορά φύτεμα καλλιέργεια

     
  • lithari 8:23 pm on 17/04/2016 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: Καλλιέργεια αραχίδας φυστίκι αράπικο   

    Καλλιέργεια αραχίδας (φυστίκι αράπικο)… 

    Αγροτικές Καλλιέργειες

    Εισήχθη στην Ευρώπη από την Ν.Αμερική από όπου και κατάγεται. Καλλιεργείται γαι τα σπέρματα της τα οποία είναι βρώσιμα μετά από καβούρδισμα , χρησιμοποιούνται στην ζαχαροπλαστική και επίσης για την εξαγωγή ελαίου εις το οποίο είναι πλούσιο. Υποπροϊόν της ελαιουργίας είναι οι πλακούντες οι οποίοι είναι εξαιρετική κτηνοτροφή πλούσια σε λευκώματα.

    Είναι μονοετής πόα. Τα άνθη είναι τέλεια και αυτογονιμοποιούνται. Φύλλα κατ ´εναλλαγή και κεντρικός βλαστός όρθιος ή πλάγιος, διακλαδιζόμενος με άφθονους βλαστούς πλευρικούς. Ο λοβός περιέχει από 1 έως και 3 ή και περισσότερα σπέρματα. Οι λοβοί σχηματίζονται μόνο εντός του εδάφους και παραμένουν κλειστή μή διανοιγόμενοι. Τα σπέρματα περιβάλλονται από λεπτή περγαμηνοειδή μεμβράνη χρώματος κεραμιδί.

    Παραγωγή

    Η κατεχόμενη έκταση ανέρχεται σε πολλά εκατοντάδες εκατομμύρια στρέμματα και οι κύριες παραγωγικές χώρες είναι η ΗΠΑ, Βιρμανία, Βραζιλία, Αργεντινή, Ν.Αφρική, Ινδονησία και Ινδία. Στην χώρα μας καλλιεργείται σε αρκετά μέρη

    Οικολογία

    Η εδαφολογική προσαρμοστικότητα της αραχίδος είναι μικρή. Για να καλλιεργηθεί αυτή επιτυχώς απαιτούνται βασικά εδάφη αμμοπηλώδη ελαφρά, δροσερά, άριστης υφής και καλά εφοδιασμένα σε ασβέστιο και σε οργανική ουσία. Σε βαριά εδάφη, δεν παρέχεται ευχέρεια διάτρησης της επιφάνειας του εδάφους και διείσδυσης εντός αυτού των επιμηκυνόμενων γυνοφόρων και την παραγωγή καλοσχηματισμένων λοβών. Η αραχίδα έχει ανάγκη άφθονου ηλιακού φωτός και αρκετά υψηλών θερμοκρασιών καθώς και περιόδου 200 τουλάχιστον ημερών απαλλαγμένων από παγετό . Πλην ίσως εξαιρέσεων, η καλλιέργεια της αραχίδας έχει ανάγκη από άρδευση για βελτιστοποίηση των αποδόσεων. Η αραχίδα σπέρνεται την άνοιξη αφού παρέλθει ο κίνδυνος των όψιμων παγετών . Συνήθης χρόνος σποράς είναι ο μετά την σπορά του βαμβακιού και πιο όψιμα.

    Καλλιέργεια

    Ως φυτό εαρινό, αντιμετωπίζει ανταγωνισμό των θερινών ζιζανίων. Έτσι η προπαρασκευή του εδάφους πρέπει να αποβλέπει εις την απαλλαγή του αγρού από τα ζιζάνια με θερινές βαθιές αρόσεις. Επιπλέον θα πρέπει να καταβάλλεται ιδιαίτερη προσπάθεια προς εξασφάλιση της διάβροχης του ογκώδους σπόρου ώστε να εκκινήσει το έμβρυο.

    Η σπορά γίνεται κατά γραμμάς τόσον ώστε  μετά το σκάλισμα , τα αναπτυσσόμενα φυτά να κλείσουν δια του φυλλώματος τους τα μεταξύ τους διαστήματα. Οι αποστάσεις φύτευσης είναι μεταξύ των γραμμών 40 εκατοστά και 20 με 30 εκατοστά επί της γραμμής. Μεταξύ των φυτών της αραχίδας, μπορούν να σπαρθούν σπόροι αραβόσιτου σε ποσοστό 10-15%.   Οι σπόροι σπέρνονται είτε με το κέλυφος είτε γυμνοί. Τα κέλυφοι αφαιρούνται είτε δια χειρός είτε με ειδικά αποφλοιωτικά μηχανήματα. Οι γυμνωθέντες σπόροι φυτρώνουν ταχύτερα και με περισσότερα ποσοστά επιτυχίας. Πριν από την σπορά , καλό είναι να απολυμαίνονται προς αποφυγή προσβολών. Η απαιτούμενη ποσότητα σπόρων είναι γύρω στα 4 κιλά στο στρέμμα για γυμνούς σπόρους και 6 για σπόρους λοβών. Για να διατηρηθούν οι σπόροι σε καλή βλαστική κατάσταση, πρέπει η υγρασία να μην ξεπερνάει το 6-7%και να αποθηκεύονται σε ξηρούς χώρους υπό χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι το χρόνο σποράς. Η λίπανση θα πρέπει να περιορίζεται αρχικά σε προσθήκη φωσφόρου και καλίου βαθέως ενσωματωμένου εντός του εδάφους τις παραμονές της σποράς. Είναι δυνατόν όμως σε αποπλυθέντα εδάφη αν παρίσταται ανάγκη ταυτόχρονης προσθήκης και μικρών ποσοτήτων αζώτου προς υποβοήθηση της εγκατάστασης των φυτών και της ανάπτυξης των αζωτοβακτηρίων επί των ριζών του. Τα εδάφη που στερούνται ασβεστίου , καλό είναι να αποφεύγεται η καλλιέργεια αραχίδας ή να προστίθεται ασβέστιο ή γύψος εις το έδαφος.  

    Η αραχίδα διακρίνεται από την ικανότητα να επωφελείται από την ύπαρξη λιπαντικών στοιχείων στο έδαφος όταν αυτά δεν μπορούν να απορροφηθούν από άλλα φυτά . Με την πάροδο 40 με 60 ημερών από την φύτευση, αρχίζει ή άνθιση η οποία κλιμακώνεται σε πολλές ημέρες ή ακόμα και εβδομάδες. Εντός 120 με 140 ημερών περίπου από το φύτρωμα, συμπληρώνεται ο βιολογικός κύκλος των φυτών για φυσιολογικές συνθήκες και κοινές ποικιλίες. Στα πρώτα στάδια θα πρέπει να διενεργούνται σκαλίσματα προκειμένου να διατηρείται το χώμα αφράτο και να διαφυλάσσεται η πορώδης υφή αυτού. Εν πάση περιπτώση, με την έναρξη της άνθησης πρέπει η αφρατοποιήση του εδάφους να είναι επαρκής και η υγρασία ικανοποιητική χορηγούμενη κυρίως με αρδεύσεις . Οι αρδεύσεις θα πρέπει να είναι συχνές , χορηγούμενες σε ισομερείς ποσότητες και επαρκείς.

    Η συγκομιδή γίνεται με εκρίζωση των φυτών. Τα εκριζωθέντα φυτά μεταφέρονται στα αλώνια ή συγκεντρώνονται σε ομάδες στον αγρό προς ξήρανση και απόσπαση των λοβών. Η απόδοση των λοβών σε σπέρματα ποικίλει από 61 -70%. Η περιεκτικότητα των σπερμάτων σε έλαιο ανέρχεται μέχρι και 48% , σε πρωτεΐνη έως και 30%. Είναι πλούσια σε άλατα φωσφόρου ενώ είναι εξαίρετα αφού περιέχουν βιταμίνες όπως είναι η θειαμίνη και η ριβοφλαβίνη καθώς και η νιασίνη, κυστίνη. Η σχέση άχυρου προς καρπό είναι 1 προς 1. Το άχυρο της αραχίδας είναι πλούσια κτηνοτροφή ιδιαίτερα πλούσια σε λευκώματα.
    Γραμματεα Αναστασία

    Γεωπόνος ΓΠΑ

    anastagra@yahoo.gr

     

     
  • lithari 8:20 pm on 17/04/2016 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: Καλλιέργεια φακής σε χωράφι με ελιές   

    Καλλιέργεια φακής σε χωράφι με ελιές… 

    H ΦΑΚΗ
    Ο σπόρος της φακής είναι ιδιαίτερα ψιλός σε σχέση με την γνώριμη φακή,αυτή είναι η διαφορά που γνωρίζω.Έβαλα κι εγώ πριν απο 30 μέρες και ήδη ψήλωσε αρκετά.Δίπλα ακριβώς,πειραματικά έβαλα και ρεβύθια,δεν ξέρω αν σηκώσουν ενδεχόμενη παγωνιά και λέω ενδεχόμενη διότι η θερμοκρασία για την εποχή θα έπρεπε ήδη να κυμαίνεται στους 10 βαθμούς και μεσημέρι φτάνει τους 17.Πάντως,επίσης πειραματικά,έβαλα 4 σειρές * 5 μ. αρακά ξεκινόντας απο 20 Σεπτεμβρίου την πρώτη σειρά και ανα 7 ημέρες σπορά στις επόμενες σειρές.Σήμερα μάζεψα αρακά και η δεύτερη σειρά είναι πλήρως ανθισμένη ίσως προλάβω-ίσως όχι.Τις δύο τελευταίες σειρές θα τις συγκομίσω την Άνοιξη.Μια πολύ καλή ιδέα, αρκεί να βρείς σπόρο για τα ελαιόδενδρά σου, είναι να σπείρεις αραχίδα,ίσως η καλύτερη φυσική λίπανση ανάμεσα στα δέντρα.Η σπορά όμως γίνεται τον Μάιο και η συγκομιδή στις αρχές Οκτωβρίου.Αποδεσμεύει σημαντικές ποσότητες αζώτου και η εποχή που συμβαίνει αυτό είναι πάνω που σχηματίζεται καρπός στο δέντρο απο την περίοδο ανθοφορίας,εξού και πολύ καλή ιδέα για τους αμυγδαλοκαλλιεργητές.Έπειτα έχεις και το φυστικάκι σου
    Η εποχή της σποράς
    Ο καλλιεργητής καλείται να αποφασίσει αν θα σπείρει την άνοιξη ή το φθινόπωρο. Η φθινοπωρινή σπορά γίνεται μετά τα πρωτοβρόχια και αμέσως πριν πιάσουν οι παγωνιές. Η επιλογή της φθινοπωρινής σποράς έχει σαν στόχο να προλάβει τα ζιζάνια που θα αναπτυχθούν μετά την σπορά και θα καούν από τις πρώτες παγωνιές. Έτσι την άνοιξη η φακή θα φυτρώσει και θα αναπτυχθεί πρώτη κερδίζοντας έδαφος έναντι των ζιζανίων.

    Η σπορά
    Γίνεται κατά γραμμές και σε διαστήματα που κυμαίνονται από 25 έως 40 πόντους. Στην καλλιέργεια της φακής είναι απαραίτητα δύο οργώματα, το πρώτο γίνεται βαθύ έως 25 με 30 πόντους, ενώ το δεύτερο όργωμα είναι αυτό της σποράς.

    Σκάλισμα και βοτάνισμα
    Η φακή υποφέρει πολύ από τα ζιζάνια, γιʼ αυτό πρέπει να σκαλίζεται και να βοτανίζεται.

    Μάζεμα – Ξήρανση – Αλώνισμα
    Μόλις αρχίσουν να κιτρινίζουν τα φυτά αρχίζει το θέρισμα της φακής. Οι καλλιεργητές θα πρέπει να προσέξουν ώστε να μην ανοίξουν τα λουβιά και τιναχθεί ο καρπός. Μετά το αλώνισμα η φακή θα πρέπει να παραμείνει σε μέρος σκιερό και ευάερο ώσπου να ξεραθεί καλά.

     
  • lithari 7:40 pm on 16/04/2016 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση  

    Βασικές διαφορές μεταξύ Ορθοδόξου Εκκλησίας και Παπισμού … 

    παπας.jpgΜέχρι το 1009 οι Πάπες της Ρώμης και οι Πατριάρχες της Κωνσταντινουπόλεως ήταν ενωμένοι στον κοινό αγώνα εναντίον των Φράγκων Ηγεμόνων και Επισκόπων, αλλά και των κατά καιρούς αιρετικών.

    Οι Επίσκοποι της Παλαιάς Ρώμης, παρά τις μικρές και μη ουσιαστικές διαφορές, είχαν πάντοτε κοινωνία με τους Επισκόπους της Νέας Ρώμης και τους Επισκόπους της Ανατολής μέχρι το 1009-1014, όταν για πρώτη φορά κατέλαβαν τον θρόνο της Παλαιάς Ρώμης οι Φράγκοι Επίσκοποι. Υπάρχουν βασικές διαφορές μεταξύ Ορθοδόξου Εκκλησίας και Παπισμού και παραθέτουμε κάποιες από αυτές.

    ===========================

    Φίλοι αναγνώστες,
    ΤΟ ΝΑ ΑΡΜΕΓΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΛΑΓΙΑΖΗΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΕΙΝΑΙ
    ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΥΚΟΛΟ. ΕΜΑΣ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
    ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΒΟΣΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΝΕΜΕΤΕ !!!
    =BY=f.b=BOSKO΄=VOSKOS
    Φίλοι αναγνώστες.
    Βρίσκεστε σ΄αυτό το ιστολόγιο με δική σας ευθύνη .
    Ενδεχομένως κάτι που θα διαβάσετε εδώ μπορεί να το
    θεωρήσετε ύβρη ή να σας θίξει ή να σας προσβάλλει.
    Θα πρέπει να γνωρίσετε πως δεν έχουμε καμία τέτοια πρόθεση .
    Έχοντας λοιπόν αυτό υπ΄όψιν οι επιλογές σας είναι δύο :
    α) ή να φύγετε απ΄το ιστολόγιο αυτό , διακόπτοντας την
    ανάγνωσή του ,ώστε να αποφύγετε πιθανή προσβολή των
    ηθικών , θρησκευτικών ή άλλων αξιών σας , ή β) να παραμείνετε,
    αποδεχόμενοι πως ότι και να διαβάσετε δεν θα σας προσβάλλει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο .
    Εμείς απ΄την μεριά μας θα προσπαθήσουμε να διαφυλάξουμε και να προβάλουμε τις πραγματικές ανθρώπινες αξίες , έχοντας πάντα ως γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την αλήθεια .
    ΕΠΙΣΗΣ:
    1.Τα δημοτικά αθάνατα δημοτικά μπορεί η δεν συμφωνούν πλήρως με τις απόψειςτου άρθρου.
    2.Επισημαίνουν ώμος στου φίλους του μπλοκ τα παρακάτω.
    3.Η ενημέρωσης-μάθηση, είναι ιερή υποχρέωση καθενός από εμάς.
    4.Η οποίες Αποψις του άρθρου εκφράζουν το συντάκτη του, ο όποιος και αναφέρετε .
    5.Την ευθύνη στα κείμενα που αναρτούνται στο
    https://boskotsopanhs.wordpress.com/ φέρει ο υπογράφων ,ή η πηγή, και δεν αποτελούν απαραίτητα θέση και άποψη του παρόντος ιστολογίου.
    6.Σκέψης, κρίση, απόψεις, επιδίωξη κάθε μορφής μήδε αυτής καθεαυτής της ατομικής προβολή, η με σκοπό αλλότριο η αλά αίτια η άλλης αίτιας, μήδε και του οικονομικού στόχου η του αυτό κάθε αυτό ως στόχο προσωπικό οικονομικό κέρδους η εκ Άλου σκοπού οικονομικού η μέσο η συκοφαντικής δυσφημίσεως η επιχειρηματικής δυσφημίσεως η προσπάθεια αλλοίωσης η ολικής αλλοίωσης πραγματικών περιστατικών η γεγονότων επί σκοπού παραπλάνησης με στόχος το προσωπικό όφελος , η το οποιοδήποτε απορρέων όφελος η κέρδος, μήδε του οικονομικού από οιαδήποτε αφορμή η σκοπό μέσο η αιτιατό η αλλοτρίωση  απαξίωση αξιών η θεσμών,  μήδε και Tου προσωπικού η ατομικού συμφέροντος επί τοu συγκεκριμένου άρθρου ουδεμία σχέση έχουν τα δημοτικά αθάνατα δημοτικά οπουδήποτε και προέρχεται και απορρέουν .-
    7.Η δημοσιοποίηση άρθρων έχει ως σκοπό μονό και μονό την ενημέρωση-μάθηση και τίποτα λιγότερο η περισσότερο.-
    8.ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ-ΔΗΛΩΣΗ ΟΤΙ¨
    ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΚΑΝΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ Η ΑΛΛΟ ΟΦΕΛΟΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ, ΔΕΝ
    ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ
    ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΕΛΙΔΑ.
    ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ Η ΑΛΛΗ ΕΚΛΥΣΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΓΙΑ ΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΕ ΣΤΗ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΕ ΚΑΙ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.-
    […(( Διεθνές Σύμφωνο Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων (άρθρο 19 παρ. 1, 2) Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να έχει την άποψη του χωρίς καμία παρέμβαση. πρέπει να έχει το δικαίωμα ελευθερίας της έκφρασης. Aυτό περιλαμβάνει και το δικαίωμα του καθενός να αναζητά, να γράφει και να μεταδίδει οποιεσδήποτε πληροφορία και ιδέες ανεξαρτήτως, ελεύθερη έκφραση της σκέψης ανεξάρτητα από τη λογοκρισία η άδεια, δόγματα. διαφορετικών πεποιθήσεων θρησκειών, κτλ Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει καμία ανάγκη για δυσφήμηση, επικρίσεις βωμολοχίες, είναι έγκλημα εναντίον της τιμής του καθενός…))…]
    “Οι απόψεις του ιστολόγου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου”

    ΦΟΒΑΣΑΙ ΤΗΝ ΓΡΙΝΙΑ. ΤΑ ΝΕΥΡΑ. ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ . ΜΑΛΩΝΕΙ ΟΠΟΙΟΣ ΠΑΛΕΥΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΚΑΤΙ!!! ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΝΑ ΦΑΒΑΣΑΙ... ΑΥΤΗ ΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΦΙΝΑΛΕ!!!

    =============================================

    Η βασική διαφορά μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του Παπισμού βρίσκεται στην διδασκαλία περί της ακτίστου ουσίας και ακτίστου ενεργείας του Θεού.

    Ενώ οι Ορθόδοξοι πιστεύουμε ότι ο Θεός έχει άκτιστη ουσία και άκτιστη ενέργεια και ότι ο Θεός έρχεται σε κοινωνία με την κτίση και τον άνθρωπο με την άκτιστη ενέργειά Του, εν τούτοις οι Παπικοί πιστεύουν ότι στον Θεό η άκτιστη ουσία ταυτίζεται με την άκτιστη ενέργειά Του (actus purus) και ότι ο Θεός επικοινωνεί με την κτίση και τον άνθρωπο διά των κτιστών ενεργειών Του, δηλαδή ισχυρίζονται ότι στον Θεό υπάρχουν και κτιστές ενέργειες.

    Εκτός από την θεμελιώδη διαφορά μεταξύ της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του Παπισμού στο θέμα της ουσίας και ενεργείας στον Θεό, υπάρχουν άλλες μεγάλες διαφορές, που έγιναν κατά καιρούς αντικείμενα θεολογικών διαλόγων, όπως:

    – το Filioque, ότι το Άγιον Πνεύμα εκπορεύεται από τον Πατέρα και τον Υιό με αποτέλεσμα να μειώνεται η μοναρχία του Πατρός.

    – το σημείο του Σταυρού γίνεται με τέσσερα δάκτυλα. Το τέταρτο δάκτυλο συμβολίζει την Παναγία. Κανείς όμως άνθρωπος δεν μπορεί να σταθεί δίπλα στον λατρευόμενο Τριαδικό Θεό.  Μ’ αυτό τον τρόπο οι Παπικοί ξεφεύγουν στη Μαριολατρεία.

    – η χρησιμοποίηση αζύμου άρτου στην θεία Ευχαριστία που παραβαίνει τον τρόπο με τον οποίο ο Χριστός ετέλεσε το Μυστικό Δείπνο. Οι καθολικοί προσφέρουν άζυμο άρτο, ενώ οι ορθόδοξοι άρτο κανονικό.
    – ο καθαγιασμός των «τιμίων δώρων» που γίνεται όχι με την επίκληση, αλλά με την απαγγελία των ιδρυτικών λόγων του Χριστού «λάβετε φάγετε… πίετε εξ αυτού πάντες…».

    – η θεωρία ότι η σταυρική θυσία του Χριστού εξιλέωσε την θεία δικαιοσύνη, που παρουσιάζει τον Θεό Πατέρα ως φεουδάρχη και παραθεωρεί την Ανάσταση.

    – οι λειτουργικές καινοτομίες σε όλα τα μυστήρια της Εκκλησίας (Βάπτισμα, Χρίσμα, Ιερωσύνη, Εξομολόγηση, Γάμος, Ευχέλαιον). Η ορθόδοξη Εκκλησία βαφτίζει διά καταδύσεως, ενώ η καθολική ρίχνει νερό στο κεφάλι του βαφτιζομένου.
    – η μη μετάληψη των λαικών από το «Αίμα» του Χριστού.

    – το πρωτείο του Πάπα, κατά το οποίο ο Πάπας είναι «ο episcopus episcoporum και η πηγή της ιερατικής και εκκλησιαστικής εξουσίας, είναι η αλάθητος κεφαλή και ο Καθηγεμών της Εκκλησίας, κυβερνών αυτήν μοναρχικώς ως τοποτηρητής του Χριστού επί της γης» (Ι. Καρμίρης). Με αυτήν την έννοια ο Πάπας θεωρεί τον εαυτό του διάδοχο του Αποστόλου Πέτρου, στον οποίον υποτάσσονται οι άλλοι Απόστολοι, ακόμη και ο Απόστολος Παύλος.

    – η μη ύπαρξη συλλειτουργίας κατά τις λατρευτικές πράξεις.

    – το αλάθητο του Πάπα. Το αλάθητο είναι η άποψη ότι ο Πάπας όταν μιλάει ως Πάπας είναι αλάθητος. Αυτό δεν στηρίζεται βεβαίως πουθενά. Στην Εκκλησία του Χριστού αλάθητοι είναι μόνο οι οικουμενικές σύνοδοι όπου μετέχουν ανεξαιρέτως όλοι οι επίσκοποι της Ενωμένης Εκκλησίας.
    – το δόγμα της ασπίλου συλλήψεως της Θεοτόκου και γενικά η μαριολατρεία, κατά την οποία η Παναγία ανυψώνεται στην Τριαδική θεότητα και μάλιστα γίνεται λόγος και για Αγία Τετράδα.

    – καταργήθηκε η ιερατική αμφίεση, το ράσο.

    Στον Παπισμό έχουμε απόκλιση από την ορθόδοξη Εκκλησιολογία. Ενώ στην Ορθόδοξη Εκκλησία δίνεται μεγάλη σημασία στην θέωση που συνίσταται στην κοινωνία με τον Θεό, διά της οράσεως του ακτίστου Φωτός, οπότε οι θεούμενοι συνέρχονται σε Οικουμενική Σύνοδο και οριοθετούν ασφαλώς την αποκαλυπτική αλήθεια σε περιπτώσεις συγχύσεως, εν τούτοις στον Παπισμό δίνεται μεγάλη σημασία στον θεσμό του Πάπα, ο οποίος Πάπας υπέρκειται ακόμη και από αυτές τις Οικουμενικές Συνόδους.

    Σύμφωνα με την λατινική θεολογία «η αυθεντία της Εκκλησίας υπάρχει τότε μόνον όταν στηρίζεται και εναρμονίζεται με την θέληση του Πάπα. Σε αντίθετη περίπτωση εκμηδενίζεται». Οι Οικουμενικές Σύνοδοι θεωρούνται ως «συνέδρια του Χριστιανισμού που συγκαλούνται υπό την αυθεντία και την εξουσία και την προεδρία του Πάπα». Αρκεί να βγει ο Πάπας από την αίθουσα της Οικουμενικής Συνόδου, οπότε αυτή παύει να έχει κύρος. Ο Επίσκοπος Μαρέ έγραψε: «θα ήταν πιο ακριβείς οι ρωμαιοκαθολικοί αν εκφωνώντας το «Πιστεύω» έλεγαν: «και εις έναν Πάπαν» παρά να λένε: «και εις μίαν… Εκκλησίαν»».

    Επίσης, «η σημασία και ο ρόλος των Επισκόπων μέσα στην ρωμαική Εκκλησία δεν είναι παρά απλή εκπροσώπηση της παπικής εξουσίας, στην οποία και οι ίδιοι οι Επίσκοποι υποτάσσονται, όπως οι απλοί πιστοί». Στην παπική εκκλησιολογία ουσιαστικά υποστηρίζεται ότι «η αποστολική εξουσία εξέλιπε με τους αποστόλους και δεν μετεδόθη στους διαδόχους τους επισκόπους. Μονάχα η παπική εξουσία του Πέτρου, υπό την οποίαν βρίσκονταν όλοι οι άλλοι, μετεδόθη στους διαδόχους του Πέτρου, δηλαδή στους Πάπες». Μέσα σε αυτήν την προοπτική υποστηρίζεται από την παπική «Εκκλησία» ότι όλες οι Εκκλησίες της Ανατολής είναι διιστάμενες και έχουν ελλείψεις και κατά οικονομίαν μας δέχονται σε κοινωνία, και βέβαια κατ’ οικονομίαν μας δέχονται ως αδελφάς Εκκλησίας, επειδή αυτή αυτοθεωρείται ως μητέρα Εκκλησία και εμάς μας θεωρούν θυγατέρες Εκκλησίες.

    Το Βατικανό είναι κράτος και ο εκάστοτε Πάπας είναι ο ηγέτης του Κράτους του Βατικανού. Πρόκειται για μια ανθρωποκεντρική οργάνωση, για μια εκκοσμίκευση και μάλιστα θεσμοποιημένη εκκοσμίκευση. Το Κράτος του Βατικανού ιδρύθηκε το 755 και αναγνωρίσθηκε το 1929.

    Υπάρχουν μεγάλες θεολογικές διαφορές, οι οποίες καταδικάσθηκαν από την Σύνοδο επί Μεγάλου Φωτίου και στην Σύνοδο επί αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, όπως φαίνεται και στο «Συνοδικό της Ορθοδοξίας». Επιπλέον και οι Πατέρες της Εκκλησίας και οι Τοπικές Σύνοδοι μέχρι τον 19ο αιώνα καταδίκαζαν όλες τις πλάνες του Παπισμού. Το πράγμα δεν θεραπεύεται ούτε βελτιώνεται από κάποια τυπική συγγνώμη που θα δώσει ο Πάπας για ένα ιστορικό λάθος, όταν οι θεολογικές απόψεις του είναι εκτός της Αποκαλύψεως και η Εκκλησιολογία κινείται σε εσφαλμένο δρόμο, αφού μάλιστα ο Πάπας παρουσιάζεται ως ηγέτης του Χριστιανικού κόσμου, ως διάδοχος του Αποστόλου Πέτρου και βικάριος – αντιπρόσωπος του Χριστού πάνω στην γη, ωσάν ο Χριστός να έδωσε την εξουσία του στον Πάπα και Εκείνος αναπαύεται ευδαίμων στους Ουρανούς.

     

    3 Σχόλια to “Βασικές διαφορές μεταξύ Ορθοδόξου Εκκλησίας και Παπισμού #PopeFrancis”

    1. stavretta said

      ΟΡΘΟΔOΞIA PAPISMOS w.augoustinos kantiotis gr

    2. Panos Diakos said

     
c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Απάντηση
e
Αλλαγή
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Ακύρωση