• lithari 8:47 pm on 20/01/2016 Μόνιμος σύνδεσμος Απάντηση  

    Πώς και πότε κλαδεύουμε τη Λεμονιά…– Το κλάδεμα γίνεται μετά τη συλλογή των καρπών και ιδανική περίοδος θεωρείται ο …

     

    Πώς κλαδεύουμε τη Λεμονιά

     
    Δείτε πώς γίνεται το κλάδεμα της λεμονιάς. Ο γεωπόνος Δημήτρης Κωνσταντάκος μας δείχνει τον τρόπο και μας συμβουλεύει τί πρέπει να προσέχουμε, για να έχουμε λεμόνια που σφύζουν από γεύση και υγεία.

    in.gr

    =====================================================================

    Κλάδεμα Λεμονιάς

    Η λεμονιά είναι ένα καρποφόρο δέντρο χαρακτηριστικό των κήπων στις παραμεσόγειες χώρες. Οι καρποί του στολίζουν το δένδρο και συνιστούν εξαιρετική πηγή τροφής, ενώ τα εύοσμα άνθη του κατακλύζουν με τη διαπεραστική μυρωδιά τους τον περιβάλλοντα τόπο δημιουργώντας ένα θαυμάσιο αίσθημα ευεξίας.

    Όπως όλα τα φυτά στον κήπο χρειάζεται περιποίηση. Στην ΑΝΘΑΝΑΣΣΑ έχουμε δεχθεί πολλά ερωτήματα σχετικά με το κλάδεμα του συγκεκριμένου δένδρου το οποίο πολύ συχνά το βλέπουμε κατακρεουργημένο από περίεργες και άκαιρες επεμβάσεις.Η πανέμορφη λεμονιά στους κήπους μας δεν ενδείκνυται να υφίσταται κλάδεμα όπως συμβαίνει με άλλα καρποφόρα δένδρα. Βεβαίως, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να την εγκαταλείψουμε. 
    Αντιθέτως πρέπει να επεμβαίνουμε προσεκτικά προκειμένου να διατηρούμε το σκελετό, την κόμη και τους καρπούς της σε ικανοποιητικά αισθητικά πρότυπα. 
    Το κλάδεμα παραγωγής στα υγιή δένδρα γίνεται στο διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη συλλογή των καρπών και τη νέα άνθηση ή αργότερα και συνήθως το συγκεκριμένο διάστημα ταυτίζεται με την περίοδο που ακολουθεί το τέλος χειμώνα. Πρακτικά, όμως, σε γενικές γραμμές στους ιδιωτικούς κήπους οι υγιείς καλλωπιστικές λεμονιές πρέπει να κλαδεύονται αργά την άνοιξη ή καλύτερα το θέρος και τούτο συμβαίνει διότι η λεμονιά προσβάλλεται πάρα πολύ εύκολα από την κορυφοξήρα η οποία είναι ένας τρομακτικά καταστροφικός μύκητας για το φυτό. 
    Η χειμωνιάτικη περίοδος συνιστά χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο μύκητας είναι πολύ δραστήριος και τα δένδρα χαρακτηρίζονται από αυξημένη ευπάθεια σε αντίθεση με τους επόμενους ανοιξιάτικους μήνες κατά τους οποίους η βλαστική ικανότητα λεμονιών είναι έντονη περιορίζοντας την ευπάθειά τους. Επίσης, μετά το κλάδεμα χρειάζεται να απολυμαίνονται οι τομές με κατάλληλο μυκητοκτόνο σκεύασμα (πχ χαλκούχο) και όταν στεγνώσει να επαλείφονται όπου είναι δυνατό με ειδική πάστα.

    Με το κλάδεμα κόβονται κλάδοι προς το εσωτερικό τμήμα του δένδρου και όπου το φύλλωμα είναι πολύ πυκνό ώστε να κυκλοφορεί καλύτερα ο αέρας και το φως. Επίσης, ιδιαίτερα σε υγρές περιοχές πρέπει να κλαδεύονται τα στελέχη στη βάση της λεμονιάς ώστε να μην προσεγγίζουν το έδαφος παρέχοντας τη δυνατότητα σε φυτοπαθογόνους οργανισμούς να μεταβούν εύκολα σε διάφορα σημεία της.

    Απομακρύνονται οι λαίμαργοι βλαστοί, αλλά εάν χρειαστεί μπορεί να αφεθούν κάποιοι όταν κριθεί ότι η παρουσία τους είναι αναγκαία προκειμένου στο μέλλον να συμπληρώσουν την ισορροπία του σκελετού της λεμονιάς ο οποίος συνιστάται να σχηματίζει περίπου νοητό ανεστραμμένο κώνο. 
    Επίσης, αφαιρούνται τα κλαδιά που μπλέκονται αναμεταξύ τους, καθώς και αυτά που είναι ξηρά, σπασμένα ή άρρωστα. Οι λαίμαργοι όταν χρειάζεται κλαδεύονται από τη βάση τους. Αξίζει να τονίσουμε ότι οι λαίμαργοι βλαστοί που μπορούν να παρατηρηθούν παντού σε μία λεμονιά κρύβουν κάποιες παγίδες στην κοπή τους. Χρειάζεται περίσκεψη και προσοχή ποιοι, πότε και πόσο κλαδεύονται γιατί αυτοί που βρίσκονται στις άκρες των κλάδων αφ’ ενός μπορούν να λάβουν ενεργό μέρος στο σχηματισμό της κόμης και αφ’ ετέρου μπορούν να γίνουν γρήγορα καρποφόροι.

    Ένας σοβαρός λόγος που δικαιολογεί το κλάδεμα στη λεμονιά είναι η καθ’ ύψος συγκράτησή της. Το μεγάλο ύψος του φυτού προκαλεί προβλήματα στη συγκομιδή καρπών, αλλά και έντονη σκίαση στο εσωτερικό του γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες αναπτύξεως φυτοπαθολογικών προβλημάτων. Έτσι, επιβάλλεται να αποκόπτονται οι πολύ υψηλοί κλάδοι και οι πολύ εύρωστοι κατακόρυφοι βλαστοί που ξεφεύγουν προς τον ουρανό.

    Πρέπει να διευκρινίσουμε ότι η διαδικασία του κλαδέματος της λεμονιάς είναι ατέρμονη. Δεν πρέπει να γίνεται με μεγάλη ένταση κάθε φορά ώστε να κλαδεύονται πολλά τμήματα του φυτού διότι κάτι τέτοιο θα σοκάρει και θα εξαναγκάζει τη λεμονιά να αντιδράει παράγοντας υπερβολικά πολλούς και άχρηστους λαίμαργους βλαστούς. Αντιθέτως, απαιτείται χρόνος και υπομονή με σκοπό το δένδρο να αποκτήσει μία συγκεκριμένη εμφάνιση η οποία ταυτοχρόνως θα ικανοποιεί τις προσδοκίες μας και θα το βοηθάει στην επιβίωσή του.

    Ο έμπειρος και ευσυνείδητος κλαδευτής πρώτα πάντοτε παρατηρεί τη λεμονιά και επισημαίνει τις αδυναμίες ή τα προβλήματά της. Κλαδεύει με φειδώ και φρόνηση. Ενδιαφέρεται για την υγεία, την ευημερία και μακροζωία του δένδρου διαθέτοντας υπομονή και επιμονή. Στο τέλος το αποτέλεσμα όχι απλώς θα τον δικαιώσει, αλλά θα νοιώθει υπερήφανος για το γλυπτό της Φύσης που δημιούργησε.
    http://www.anthanassa.gr

    =================================================================

    Η λεμονιά είναι ένα δέντρο εξαιρετικά δημoφιλές στη χώρα μας καθώς οι κλιματολογικές συνθήκες που επικρατούν το ευνοούν ιδιαίτερα. Ανήκει στα εσπεριδοειδή και οι ‘προδιαγραφές’ της είναι για να φτάσει σε ύψος έως και τα 6 μέτρα αν και συνήθως είναι αρκετά πιο κοντή. Δεν αντέχει τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες – προτιμά θερμοκρασία που να κυμαίνεται κάπου ανάμεσα στους 15 και 30 °C ενώ χρειάζεται αρκετή ηλιοφάνεια. Τα λεμόνια έχουν ωοειδές σχήμα με μυτερές άκρες ενώ θεωρούνται έτοιμα προς συλλογή όταν αποκτήσουν το χαρακτηριστικό έντονο κίτρινο χρώμα τους.

    Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα της λεμονιάς είναι ότι μπορεί να ευδοκιμήσει τόσο στο χώμα όσο και στη γλάστρα. Ειδικά για την λεμονιά σε γλάστρα θα πρέπει να τονιστεί ότι πρέπει να επιλέγεται ποικιλία που δεν ξεπερνά τα 2 μέτρα σε ύψος ενώ η γλάστρα που θα την φιλοξενήσει θα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλη.

    1. Κλάδεμα – βασικά tips:

    – Το κλάδεμα γίνεται μετά τη συλλογή των καρπών και ιδανική περίοδος θεωρείται ο Φεβρουάριος και ο Μάρτιος.

    – Κατά το κλάδεμα αφαιρούμε τα σαθρά κλαδιά ενώ φροντίζουμε να την κλαδεύουμε με τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ο καλύτερος δυνατός εξαερισμός και φωτισμός από τον ήλιο όλου του δέντρου – μια βασική κίνηση προς τον σκοπό αυτό είναι η αφαίρεση των «εσωτερικών» κλαδιών, αυτών δηλαδή που έχουν κατεύθυνση προς το εσωτερικό και εμποδίζουν τα υπόλοιπα κλαδιά να δέχονται την ηλιακή ακτινοβολία και ν’ αερίζονται σωστά.

    – Αισθητικά η καλύτερη δυνατή επιλογή (αλλά και σε λειτουργικό επίπεδο) είναι να δίνουμε στο δέντρο το σχήμα ενός »κυπέλλου».

    – Κατά τη διάρκεια του κλαδέματος πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με τα ιδιαίτερα κοφτερά αγκάθια με τα οποία είναι »οπλισμένα» τα κλαδιά της – το να φοράμε γάντια κήπου όταν την κλαδεύουμε κρίνεται κάτι παραπάνω από απαραίτητο.

    2. Ασθένειες:

    Η λεμονιά είναι ένα δέντρο γενικά ευαίσθητο (λιγότερο ευαίσθητο πάντως από άλλα εσπεριδοειδή) – ιδιαίτερα στην μελίγκρα, τη μεσογειακή μύγα και την κορυφοξύρα (δηλ. κιτρίνισμα, μαρασμός, πτώση των φύλλων, σταδιακή ξήρανση των ακραίων βλαστών και τελικά όλου του δέντρου).

    3. Πότισμα:

    Η λεμονιά όπως κι όλα τα εσπεριδοειδή έχει ανάγκη συχνού ποτίσματος – ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες όπου και πρέπει να ποτίζεται τουλάχιστον 2 φορές εβδομαδιαίως. Ας θυμόμαστε ωστόσο πως, σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει ν’ αφήνουμε  το έδαφος να στεγνώνει προτού προχωρήσουμε στο επόμενο πότισμα.

    ================================================================

    Μήπως με το άκουσμα της λέξης «κλάδεμα» σας πιάνει ένας μικρός πανικός ότι θα κάνετε κακό στα φυτά σας; Και όμως, το κλάδεμα είναι απαραίτητη κηποτεχνική εργασία και πρέπει να γίνεται κάθε χρόνο. Ανανεώνει το φυτό, το βοηθά να αναπτύσσεται καλύτερα, του δίνει δύναμη και ζωντάνια. Είναι όμως μια εργασία για την οποία κανείς δεν μπορεί να σας δώσει ακριβείς οδηγίες, παρά μόνο μερικές βασικές συμβουλές. Γιατί, όπως λένε οι παλιοί κηπουροί: «Το κλάδεμα θέλει μάτι, καλό χέρι και σκληρή καρδιά». Η παρατηρητικότητά σας θα σας βοηθήσει να καταλάβετε ποια κλαδιά πρέπει να κλαδέψετε, ενώ η επιδεξιότητα και η προσοχή θα σας εμποδίσουν να τραυματίσετε το φυτό και να του δημιουργήσετε προβλήματα. Και ποτέ μην ξεχνάτε ότι το κλάδεμα, αν γίνει προσεκτικά, μόνο καλό μπορεί να κάνει στο φυτό και δεν του δημιουργεί προβλήματα. Είναι λοιπόν ευκαιρία αυτόν το χειμώνα να κλαδέψετε τα φυτά σας, έστω και αν δεν το έχετε ξανακάνει. Η εμπειρία άλλωστε αποκτάται με την πρακτική. Τα όποια λάθη σας θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε τις ανάγκες των φυτών σας και το σωστό τρόπο κλαδέματος.

    Πότε κλαδεύουμε;
    • Το κλάδεμα γίνεται το χειμώνα, που οι λειτουργίες του φυτού ελαχιστοποιούνται.
    • Κάποια είδη, βέβαια, έχουν διαφορετικές ανάγκες κλαδέματος. Φυτά που ανθίζουν στην καρδιά του χειμώνα (όπως η τσιντόνια, η φορσύθια) δεν κλαδεύονται τη χειμερινή περίοδο παρά μόνο όταν τελειώσει η ανθοφορία τους. Άλλα είδη, όπως η αγγελική, έχουν ανάγκη κλαδέματος ανανέωσης κάθε δύο ή τρία χρόνια. Γενικότερα, τα φυλλοβόλα φυτά τα κλαδεύουμε το χειμώνα που βρίσκονται σε λήθαργο, ενώ τα αειθαλή μπορούμε να τα κλαδέψουμε και τον υπόλοιπο χρόνο με κάποιες προϋποθέσεις (καιρικές συνθήκες, ανθοφορία κ.ά.).

    Γιατί κλαδεύουμε;
    • Με το κλάδεμα διαμορφώνουμε και διατηρούμε το σχήμα των φυτών. Ελέγχουμε το μέγεθος και το ύψος τους και κατευθύνουμε τα αναρριχώμενα φυτά προς την επιφάνεια που θέλουμε να καλύψουμε.
    • Το κλάδεμα είναι απαραίτητο και για την ίδια τη ζωή του φυτού. Αφαιρούμε τα κλαδιά που δεν χρειάζονται. Κόβουμε τα ξερά, όσα έχουν κίτρινα φύλλα ή όσα είναι σάπια, γιατί είναι πηγή ασθενειών.
    • Με το κλάδεμα ανανεώνεται και αναπτύσσεται καλύτερα το φυτό, καθώς ισορροπούν δύο ανταγωνιστικές λειτουργίες του φυτού, η βλάστηση και η ανθοφορία. Η ανθοφορία καθυστερεί τη βλάστηση και το αντίθετο. Στόχος μας είναι με το κλάδεμα να δημιουργήσουμε ένα φυτό με πλούσιο φύλλωμα και βλάστηση, αλλά και έντονη ανθοφορία.
    • Για να αεριστεί και να φωτιστεί καλύτερα το φυτό.

    Πώς κλαδεύουμε σωστά;
    • Χρησιμοποιούμε πάντα ένα καλό ψαλίδι κλαδέματος. Ποτέ δεν τραβάμε τα κλαδιά με τα χέρια, ούτε και τα κόβουμε με εργαλεία που προκαλούν τραυματισμούς.
    • Αφαιρούμε και κάποια υγιή κλαδιά, αλλά και κλαδιά με μπουμπούκια για πιο έντονη ανθοφορία.
    • Τα σημεία κοπής πρέπει να είναι λεία για να μειωθεί η πιθανότητα μολύνσεων.
    • Κάνουμε την τομή πάνω από το σημείο που βγαίνει νέος βλαστός ή το λουλούδι.
    • Κόβουμε λοξά, με κατεύθυνση αντίθετη από αυτήν που βγαίνει ο νέος βλαστός.
    • Τα κλαδιά τα κόβουμε από τη βάση τους.
    • Αφαιρούμε τα κλαδιά που είναι ταλαιπωρημένα, στραβά ή ξερά.

    Τα απαραίτητα
    Ψαλίδι: Χρησιμοποιούμε ειδικό ψαλίδι κλαδέματος καλής ποιότητας, με το οποίο δεν κόβουμε ποτέ άλλα υλικά που μπορεί να χαλάσουν τη λάμα του. Μετά το τέλος κάθε κλαδέματος, το καθαρίζουμε καλά από τα διάφορα υπολείμματα και το απολυμαίνουμε με οινόπνευμα.
    Πριονάκι: Απαραίτητο για πιο χοντρά και σκληρά κλαδιά. Πρέπει να έχει λάμα φτιαγμένη έτσι ώστε να κάνει λεία τομή.
    Αλοιφή επούλωσης πληγών: Στα ειδικά κηποτεχνικά καταστήματα υπάρχει ειδική αλοιφή για τις μεγάλες τομές. Μέχρι να «κλείσει» η πληγή, η αλοιφή εμποδίζει να έρθει το ξύλο σε επαφή με υγρασία και ασθένειες.
    Γάντια: Απαραίτητα για την προστασία των χεριών.

    Πώς κλαδεύονται
    Oι τριανταφυλλιές κλαδεύονται κατεξοχήν το χειμώνα μετά τις πολλές παγωνιές και πριν ξεκινήσει η βλάστηση, δηλαδή μέσα Ιανουαρίου ή και Φεβρουάριο, ανάλογα με την περιοχή. Το κλάδεμα γίνεται και σε εκείνες που δεν έχουν ρίξει ακόμα όλα τους τα φύλλα. Κόβουμε το βλαστό πάνω από το «μάτι», όπως είπαμε παραπάνω, και αφαιρούμε τα φύλλα που μπορεί να έχουν απομείνει. Oι τριανταφυλλιές που ανθίζουν μόνο μια φορά μέσα στο χρόνο κλαδεύονται αμέσως μετά το τέλος της ανθοφορίας τους.
    Τα κωνοφόρα κλαδεύονται την περίοδο που δεν κυκλοφορεί το ρετσίνι στο εσωτερικό τους, δηλαδή χειμώνα ή αρχές άνοιξης. Με το κλάδεμα αφαιρούνται τα ξερά ή άρρωστα κλαδιά. Επίσης, κλαδεύουμε για να αερίσουμε το εσωτερικό του φυτού, ενώ κόβουμε τις κορυφές κλαδιών για να πετύχουμε πιο πλούσια βλάστηση.
    Τα καρποφόρα φυτά τα κλαδεύουμε για να έχουν καλύτερη και πλουσιότερη παραγωγή καρπών. Παράλληλα, με το κλάδεμα εξασφαλίζουμε την καλή ανάπτυξή τους. Το κλάδεμα γίνεται πριν την ανθοφορία του φυτού.

    Μικρά μυστικά
    • Μην κλαδεύετε τις ημέρες που έχει έντονη βροχή ή πολύ αέρα. Επίσης, μην κλαδεύετε τις πολύ κρύες ημέρες του χειμώνα ή το καλοκαίρι με καύσωνα.
    • Αν φυσά πολύς αέρας, ποτίστε περισσότερο το φυτό σας τις επόμενες ημέρες. Oι τομές που δημιουργούνται από το κλάδεμα αυξάνουν την εξάτμιση του νερού.
    • Το κλάδεμα ανανέωσης ενός γερασμένου φυτού καλό είναι να συνοδεύεται από λίπανση. Το κλάδεμα θα το βοηθήσει να βγάλει νέους βλαστούς και το λίπασμα θα τους θρέψει.
    • Αν, αφού κλαδέψετε, υπάρξουν προβλήματα από το κρύο, πρέπει να κόψετε τα χαλασμένα τμήματα του κλαδιού. Αυτό θα προστατέψει το υπόλοιπο κλαδί από το κρύο. Την άνοιξη μπορεί να βλαστήσουν ξανά από εκεί , καθώς μπορεί να μην είναι τελείως ξερά.
    • Αν αφαιρέσετε πολύ φύλλωμα, προστατέψτε το φυτό από τον ήλιο και τη ζέστη. Oι εσωτερικοί βλαστοί κινδυνεύουν από εγκαύματα.

    Χειμωνιάτικες προτάσεις
    Αλεξανδρινό ή Ποϊνσέτια
    Είναι από τα πιο χαρακτηριστικά και διακοσμητικά φυτά των Χριστουγέννων. Αν φέτος αποκτήσετε ένα, με επαρκή γνώση και σωστή φροντίδα θα χαρείτε την εντυπωσιακή φυλλωσιά του και του χρόνου…
    Oνομασία: Αλεξανδρινό ή Ποϊνσέτια
    Περιγραφή: Θάμνος πολυετής μέτριας ανάπτυξης που δεν αντέχει στις χαμηλές θερμοκρασίες, γι’ αυτό και χρησιμοποιείται ως φυτό εσωτερικού χώρου. Σε περιοχές όπου η θερμοκρασία δεν κατεβαίνει κάτω από τους 0 βαθμούς μπορεί να τοποθετηθεί και έξω, σε σημείο προστατευμένο από τους ανέμους. Στο εμπόριο το βρίσκουμε σε διάφορα χρώματα (λευκό, ροζ και κίτρινο), με κυρίαρχο το κλασικό κόκκινο.
    Φροντίδα: Τοποθετήστε το Αλεξανδρινό σε θέση με αρκετό φως, αλλά όχι κοντά σε καλοριφέρ. Όταν είναι ανθισμένο, χρειάζεται συχνό πότισμα, ενώ όλο τον υπόλοιπο καιρό θα το ποτίζετε όταν το χώμα πάει να στεγνώσει. Θυμηθείτε επίσης να μην αφήνετε το νερό να λιμνάζει στο πιατάκι του (γιατί σαπίζουν οι ρίζες) και να ψεκάζετε σε τακτά χρονικά διαστήματα τα φύλλα του με νερό, ώστε να δροσίζεται. Αν θέλετε να βγάλετε το Αλεξανδρινό στο μπαλκόνι ή στον κήπο, θα πρέπει να του αλλάξετε θέση, ώστε σταδιακά να προλάβει να προσαρμοστεί. Τοποθετήστε το πρώτα για δύο εβδομάδες σε χώρο προστατευμένο χωρίς θέρμανση και μετά βγάλτε το έξω. Κλαδέψτε αυστηρά το φυτό πάνω από το τρίτο ή τέταρτο «μάτι» του κάθε κλαδιού. Τα βράκτιά του (δηλαδή τα φύλλα που δίνουν αυτό το όμορφο κόκκινο χρώμα) θα βγαίνουν κάθε άνοιξη και όχι τα Χριστούγεννα. Αυτό συμβαίνει γιατί για να ανθίσει χρειάζεται να περνά μερικές ώρες στο σκοτάδι που έχουν οι χειμωνιάτικες ημέρες. Όταν καλλιεργείται στο θερμοκήπιο, αυτό επιτυγχάνεται τεχνητά, ενώ στη φύση αυτό γίνεται αργότερα.
    Χρήσεις: Επιλέξτε το Αλεξανδρινό για να διακοσμήσετε χριστουγεννιάτικα το εσωτερικό του σπιτιού σας. Συνδυάστε υφάσματα, γιρλάντες, κορδέλες και δημιουργήστε εντυπωσιακές συνθέσεις. Βάλτε το επίσης σε προστατευμένα σημεία στο μπαλκόνι, σε γλάστρες ή σε προστατευμένα παρτέρια στον κήπο.
    Διαθεσιμότητα: Την περίοδο των Χριστουγέννων βρίσκουμε το Αλεξανδρινό σε όλα τα φυτώρια και ανθοπωλεία σε διάφορα μεγέθη και αποχρώσεις. Μπορούμε επίσης να το βρούμε διαμορφωμένο και ως μικρό δένδρο.

    Advertisements
     

    Απάντηση

    Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Απάντηση
e
Αλλαγή
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Ακύρωση
Αρέσει σε %d bloggers: