Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΣΤΑ ΔΑΣΗ (Α΄)… Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΣΤΑ ΔΑΣΗ (Β΄)…ΕΝΑ ΣΤΑ ΤΡΙΑ ΔΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΑ??? ΔΑΣΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ …Ν Ο Μ Ο Σ 998/1979 «Περί προστασίας των δασών και των …] Η ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ∆ΑΣΩΝ…ν. 3208/2003 – Περιβαλλοντική Πολιτική…»Προστασία των δασικών οικοσυστημάτων …

Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΣΤΑ ΔΑΣΗ (Α΄)

idioktisia


«-Τι χρειαζόμαστε το μάθημα αυτό;
-Για να μετρούμε τη γη.
-Μα την κάθε γη;
-Βεβαιότατα.
-Ε, τότε θαυμάσια, αξίζει να μάθει κανείς γεωμετρία,
αφού όλος ο κόσμος χρειάζεται μοιρασιά».

(«Νεφέλες», Αριστοφάνης)

Η γαιοκτησία στη χώρα μας υπήρξε μια άβυσσος κλονισμού και συμβατικότητας· εν επακολούθημα της διαμορφωθείσης γεωμέτρησης και ιδιόκτησης του ελληνικού χώρου, μα και το αποδέλοιπο λίθινων καιρών. Η ελληνική γη μοιράστηκε πριν καν θεωρηθεί, και το ελληνικό κράτος έστρεξε κι επαύξησε ωσά κεραστής της γης του. Οι προθέσεις γίνηκαν συναινέσεις κι εχάθη γη πολύτιμη, εθνική, η οποία αποδόθη αντίς να κρατηθεί, διότι τούτο απαιτούσαν οι Συνθήκες κι όχι οι συνθήκες της ζωής, και το διαμόρφωσαν οι εν συνεχεία στη χώρα μας καταστάσεις. Γαιοκτήμονες αίφνης ανεφάνησαν, σε μια χώρα με άγνωστο τέτοιο παρελθόν, και δάση αποτέλεσαν αντικείμενο συναλλαγής, ώσπου στο τέλος, πολλά από αυτά, αναθεωρήθηκαν και διαγράφηκαν από τέτοια, αφού προορίστηκαν για έτερους σκοπούς, ασύμβατους με το δασοπονικό. Έχει βάθος η ιστορία της γαιοκτησίας στη χώρα μας, άραχλη θα τη λέγαμε και με πολύ θρασίμι στην πορεία της, που άγνωρη αφέθηκε για να μην εγνωστεί και αναθεωρηθεί από τον ανυποψίαστο λαό, έτσι που σήμερα, συντελεσμένη πια, να τη θεωρούμε στη διαμόρφωσή της. Η ιδιοκτησία στα δάση, αν και ξέχωρη της λοιπής γαιοκτησίας λόγω της ιδιαιτερότητάς της, ακολούθησε εντούτοις −στο βαθμό που προσπαθήθηκε− την πορεία της κι ερίχθη στο ίδιο χαντάκι της κοινής ροής στην ιδιωτικοποίηση, έχοντας ξαστοχαστεί από το δημόσιο σκοπό της ως κοινόχρηστο πράγμα −«όμορφος κόσμος ηθικός, αγγελικά πλασμένος», όπως έλεγε με βαθύ σαρκασμό ο Διονύσιος Σολωμός («Εις Φραγκίσκα Φράϊζερ»), στο με νόημα και διαχρονικό του στίχο. Ας τα δούμε αυτά, κάμοντας την αποτίμησή τους.

1

Μεγάλη ή μικρή η γαιοκτησία στην Ελλάδα;

Στην Ελλάδα, κατά κανόνα δεν είχαμε μεγάλη ιδιοκτησία γης, γενικώς υπήρξαν μικροί κλήροι –εξαίρεση αποτέλεσαν οι μεγάλες γαιοκτησίες που διαμορφώθηκαν στην Παλαιά Ελλάδα, με τον τον τρόπο που θα δούμε παρακάτω, καθώς και τα τσιφλίκια της Θεσσαλίας, όπου 250 τσιφλικούχοι διαφέντευαν τη γη, όπως και της Μακεδονίας και της Ηπείρου, που κι αυτά αφομοιώθηκαν σε μικρότερους κλήρους με τις απαλλοτριώσεις που συντελέστηκαν υπέρ κληρούχων, κυρίως με την αγροτική μεταρρύθμιση του Ελευθέριου Βενιζέλου την περίοδο 1910-1920. Τούτο το γεγονός, η ύπαρξη δηλαδή μικρού κλήρου, θεωρήθηκε κατά τους ιστορικούς αναλυτές ως ένας από τους λόγους της οικονομικής υστέρησης της χώρας μας και της μη ανάπτυξής της, εξαιτίας της μη συγκέντρωσης κεφαλαίων από την εκμετάλλευση της γης, ώστε αυτά να επενδυθούν σε άλλους κρίσιμους οικονομικούς τομείς, που αποφέρουν μεγάλα έσοδα, όπως στη βιομηχανία (μάλιστα, τούτο υποστηρίζεται −και διδάσκεται στα ελληνόπουλα!− και στο σχολικό βιβλίο της «Πολιτικής Παιδείας», της Α΄ Λυκείου, του σχολικού έτους 2014-2015, σελ. 26). Προχωρώντας πιο βαθιά, μια τέτοια θέση εδράζεται στη λογική της εκμετάλλευσης του μικροαγρότη από το καπιταλιστικό σύστημα, το οποίο τον θέλει εγκλωβισμένο στην αυτάρκειά του, ούτως ώστε να εκμεταλλεύεται την εργασία του και την παραγωγή του. Με τον τρόπο αυτό ο μικροαγρότης, ο κάτοχος της μικρής οικογενειακής μονάδας γης, δεν εξελίσσεται και δε συνεισφέρει στην οικονομία διότι βρίσκεται δεσμευμένος στην ανάγκη της επιβίωσής του, ενώ αντίθετα ο καπιταλιστής πλουταίνει −έχοντας πριν, διατηρουμένης αυτής της κατάστασης, εξαφανίσει τον «αντίπαλό του» μεγαλοϊδιοκτήτη γης−, εκμεταλλευόμενος τις συμπιεσμένες τιμές των αγροτικών προϊόντων και πουλώντας την υποδομή της αγροτικής παραγωγής, αποθησαυρίζοντας έτσι, παρά επενδύοντας −και συνεπώς, μη συνεισφέροντας στην εθνική οικονομία.

Η θέση αυτή μάς βρίσκει αντίθετους, κατά πρώτον ως προς την οικονομική θεώρησή της, αφού η ανάπτυξη τομέων της οικονομίας απορρέει από μια κεντρική πολιτική, η οποία οφείλει να καθορίσει τις επιμέρους πολιτικές στα πλαίσια της συνύπαρξης και του συγκερασμού των οικονομικών δραστηριοτήτων, κι όχι της απόρριψης των μεν υπέρ των δε, προστατεύοντας μάλιστα, με τις κατάλληλες πολιτικές, τον μικροϊδιοκτήτη γης από το σύστημα της αγοράς, που εκμεταλλεύεται αυτόν. Κατά δεύτερον, κατά την πολιτική θεώρηση του ζητήματος, μια τέτοια θέση οδηγεί σε συγκέντρωση κεφαλαίων και σε πλουτισμό ολίγων μεγαλοϊδιοκτητών γης, οι οποίοι μετατρέπονται σε οικονομικούς επενδυτές, ενώ αποστερεί από τους καλλιεργητές την ελευθερία στην εργασία και το δικαίωμα να εκτεθούν και ν’ αυτοδιατεθούν, που θα είχαν με την ελεύθερη και μη δουλική χρήση της γης τους, καθότι αυτοί, υπηρετώντας την εργοδοτική εργασία και όχι τη δική τους, μετατρέπονται σε εργάτες στη μεγαλοϊδιοκτησία ή γίνονται βιομηχανικοί εργάτες ή υπάλληλοι. Το ζήτημα είναι ν’ απεγκλωβιστούν από τη λογική της αυτάρκειας, που τους οδηγεί στην εκμετάλλευσή τους από την αγορά, επεκτεινόμενοι σε επιχειρηματικές λογικές σ’ ότι αφορά στην εμπορία και διακίνηση των προϊόντων τους.

Η μεγαλοϊδιοκτησία γης λοιπόν, δεν ενθαρρύνθηκε στην Ελλάδα και δεν προωθήθηκε πολιτικά, κάτι που στην υπόλοιπη Ευρώπη αποτελούσε θεσμική κατάσταση, με τους φεουδάρχες να ορίζουν τη γη −ο φεουδαλισμός ως σύστημα καθιερώθηκε το 490 με γραπτούς νόμους στη Γαλλία, με την επικράτηση των Φράγκων, μετά την κατάλυση του προηγούμενου λαϊκού κοινοκτητικού συστήματος γαιών. Η μεταφορά του φεουδαλικού συστήματος στην Ελλάδα έγινε μετά το 1204, όταν οι ευρωπαίοι σταυροφόροι φεουδάρχες κυρίευσαν την Κωνσταντινούπολη και κατέλυσαν τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Διατηρήθηκε μέχρι το 1453 που έπεσε η Κωνσταντινούπολη στους Τούρκους, οι οποίοι διέλυσαν τα φέουδα, αλλά τα αντικατέστησαν από τα τιμάρια και δημιούργησαν τα πασαλίκια.

Οι βάσεις για τη μη ενθάρρυνση της μεγάλης γαιοκτησίας στην Ελλάδα τέθηκαν με την εισαγωγή στο νέο ελληνικό κράτος του ρωσο-γερμανικού νομικού πλαισίου στις σχέσεις της γης, αρχικώς επί Καποδίστρια και εν συνεχεία από τους Βαυαρούς, όπου το κράτος γίνεται κύριος της γης που δε διεκδικείται. Ο Καποδίστριας, που πρώτος κυβέρνησε την Ελλάδα, δεν πρόλαβε να διαμορφώσει πολιτική γύρω από το εν λόγω ζήτημα με αντίστοιχη νομοθέτηση (σε αντίθεση με τους Βαυαρούς που νομοθέτησαν), λόγω της δολοφονίας του. Όμως αυτός, στο πρώιμο εκείνο στάδιο, κάλεσε Έλληνες μεγαλοκεφαλαιούχους του εξωτερικού ν’ αγοράσουν τη γη των αποχωρησάντων Οθωμανών, αφού δε μπορούσε να την αγοράσει το κράτος και να την κάμει εθνική, ενώ διαμοίρασε και εθνική γη προνομιακά σε κάποιους οπλαρχηγούς (τιμής ένεκεν!), κατηγορούμενος για τούτο, ότι δηλαδή έδειξε εύνοια στους οπλαρχηγούς έναντι των απλών κι άδολων αγωνιστών! Ο Καποδίστριας, παρά την προσπάθειά του ώστε οι εκτάσεις των αποχωρησάντων Οθωμανών να μην περιέλθουν σε ξένα χέρια −προσπάθησε μάλιστα να λάβει η ελληνική κυβέρνηση δάνειο από το εξωτερικό ύψους 300.000 σκούδων, για την αγορά των τουρκικών κτημάτων στην Αττική, απευθυνόμενος στις Μεγάλες Δυνάμεις, κάτι που δεν επιτεύχθηκε−, εντούτοις ανέχθηκε τις μεταβιβάσεις σημαντικών εκτάσεων στην Αττική σε ξένους κεφαλαιούχους, όπως στον Άγγλο ιστορικό Τζωρτζ Φίνλεϋ ή στη Δούκισσα της Πλακεντίας, όπως και στην Εύβοια στον Έντουαρντ Νόελ Μπέκερ, συγγενή του Λόρδου Βύρωνα.

Ο Κυβερνήτης συνέστησε τριμελή Επιτροπή επί των εκποιήσεων, με έργο να ελέγχουν αυτές και να εισηγούνται την επικύρωση των πωλητηρίων. Ο υπεύθυνος όμως της ελληνικής πλευράς για τις επικυρώσεις γερουσιαστής από το Άργος Δημήτριος Περρούκας παραιτήθηκε της αποστολής του (αν και επίσημα δεν τέθηκε ως παραίτηση, αλλά ως αποχώρηση), θέτοντας αρχικώς ζήτημα πλήρους ανυπαρξίας δικαιωμάτων των Τούρκων στην Αττική, αφού την είχαν εγκαταλείψει ήδη από το 1822 και συνεπώς το 1830, που ορίζονταν από το Πρωτόκολλο της 3ης/15ης Φεβρουαρίου 1830 ως χρόνος κατοχής της γης, δεν υπήρχε ιδιοκτησία, και ακολούθως θέτοντας ζήτημα κυριότητας στα δάση, στις χορτολιβαδικές και ελώδεις εκτάσεις, αφού τέτοιο δικαίωμα δεν απέρρεε από το οθωμανικό δίκαιο −ο ρόλος του Περρούκα ήταν να επικυρώνει τα πωλητήρια που εξέδιδε ο Χατζή Ισμαήλ μπέης (ο εκπρόσωπος από την τουρκική πλευρά), μετά από εισήγηση της Ειδικής Επιτροπής που συνεστήθη από τον Καποδίστρια για το σκοπό αυτό. Εάν εφαρμοζόταν αυτό που υποστήριζε ο Περρούκας, σε σχέση με την πλήρη ανυπαρξία δικαιωμάτων των Οθωμανών στην Αττική, θα σταματούσαν οι αγοραπωλησίες και τότε δε θα περιέρχονταν η Αττική στο ελληνικό κράτος, λόγω της μη συντέλεσης του επιβαλλόμενου όρου από τη Συνθήκη, της ολοκλήρωσης δηλαδή των αγοραπωλησιών. Για το λόγο τούτο ο Καποδίστριας επέπληξε τον Περρούκα κι αυτός αναγκάστηκε να υπακούσει στις υποδείξεις, εξαιρώντας όμως από τα πωλητήρια τα δάση, τα βουνά και τις μεγάλες ακαλλιέργητες εκτάσεις.

Οι πραγματοποιηθείσες μέχρι την 25η Νοεμβρίου 1830 αγοραπωλησίες στην Αττική,  έφθαναν τις 365 και γι’ αυτές, κατ’ απαίτηση των Οθωμανών πωλητών, είχε καταβληθεί ήδη ολόκληρο το τίμημα από ισχυρούς κεφαλαιούχους, οι οποίοι πίεζαν για την επικύρωσή τους. Όμως, σε καμιά από τις αγοραπωλησίες που πραγματοποιήθηκαν δεν προσεκομίσθησαν πιστοποιητικά ιδιοκτησίας από Οθωμανούς, αφού κατά δήλωσή τους αυτά καταστράφηκαν στην κατάληψη της Ακρόπολης από τους Έλληνες το 1822 (είναι γνωστό ότι οι Τούρκοι κατοικούσαν στο βράχο της Ακρόπολης, όπου είχαν εγκαταστήσει τουρκικό χωριό). Επίσης, δεν προσεκόμισαν ποτέ το τουρκικό κτηματολόγιο, το οποίο επικαλούνταν ως αποδεικτικό στοιχείο της ιδιοκτησίας τους. Για την απόδειξη της ιδιοκτησίας τους χρησιμοποιούσαν μόνο Οθωμανούς μάρτυρες. Σύμφωνα με τον έμπιστο του Καποδίστρια Ελβετό τραπεζίτη Εϋνάρδο, οι Τούρκοι δε θα αποχωρούσαν από την Αττική εάν δεν πωλούσαν πρώτα τις ιδιοκτησίες τους, οι οποίες εμφανίζονταν να είναι τεράστιες, καταλαμβάνοντας σχεδόν όλη την Αττική, για την οποία δεν απέμενε −κατ’ αυτόν− δημόσια γη! Τούτο, κατά τον Σούτσο ήταν υπερβολή, αφού όπως αποδείχτηκε σ’ ένα ποσοστό της αττικής γης αναγνωρίσθηκε ιδιοκτησία (Σούτσος Ι., «Πλουτολογία», Αθήναι 1868, σελ. 35).

Με δεδομένο ότι οι αγοραπωλησίες έπρεπε να ολοκληρωθούν με την επικύρωσή τους, για να γίνει η μετάβαση της Αττικής στο ελληνικό κράτος, επιταχύνθηκε μ’ εντολή του ίδιου του Καποδίστρια το έργο της Επιτροπής, κι αφού αποχώρησε στις 18 Φεβρουαρίου 1831 ο Περρούκας, που φαίνεται ν’ αποτελούσε εμπόδιο στη διαδικασία, αυτές ολοκληρώθηκαν με σχεδόν συνοπτικές διαδικασίες, Έτσι περιήλθε η Αττική κατά το μεγαλύτερο μέρος της στην κυριότητα μεγαλοϊδιοκτητών, εμφανιζόμενοι αυτοί να κατέχουν τίτλους για αγροτικές αλλά και δασικές γαίες −παρά την αρχική ένσταση του Περρούκα−, οι οποίοι αποτέλεσαν τους γαιοκτήμονες της Αττικής γης (ανάλογη κατάσταση διαμορφώθηκε και στην Εύβοια). Η αντικατάσταση του Περρούκα από Επιτροπή γερουσιαστών (Αινιάν, Δημητρακόπουλος, Χαραλάμπης) ήταν το κλειδί που όπως φαίνεται «ξεκλείδωσε» τις αγοραπωλησίες, αφού η επικύρωσή τους πλέον απελευθερώθηκε, με τη συμπερίληψη σε αυτές κάθε δηλωμένης γης, καλλιεργήσιμης και μη! Η δικαιολογία ως προς τη συγκεκριμένη μεθόδευση από μέρους του Κυβερνήτη ήταν ότι έπρεπε να περιέλθουν οι περιοχές αυτές στο ελληνικό κράτος το συντομότερο, καθώς χρόνος ως προς τούτο δεν υπήρχε, αφού προϋπόθεση για τη μετάβασή τους στην ελληνική επικράτεια ήταν να ολοκληρωθούν οι αγοραπωλησίες. Με τον τρόπο αυτό, αν και δεν επιθυμούσε ο Καποδίστριας να δημιουργηθεί μεγάλη γαιοκτησία στην Ελλάδα, και προσπάθησε να το αποτρέψει, εντούτοις ενέδωσε στο καθεστώς που διαμορφώθηκε (που, κατ’ ουσίαν, επιβλήθηκε) και δημιουργήθηκε μεγάλη γαιοκτησία, προκειμένου να περιέλθουν οι περιοχές της χώρας που δεν καταλήφθηκαν δικαιώματι πολέμου από τους Έλληνες στο νέο ελληνικό κράτος. Είναι χαρακτηριστικά ως προς τούτο τα λόγια του Καποδίστρια: «Τα γεγονότα εκείνων των ημερών αρκούσαν για ένα αιώνα»!

Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατούσε σε σχέση με τις μεταβιβάσεις της ελληνικής γης μέσω των αγοραπωλησιών, η οποία γη μετέπτειπτε (ή υπήρχε ο φόβος να μεταπέσει) σε χέρια ξένα, είναι η θέση που πήραν οι εκπρόσωποι της ελληνικής κυβέρνησης στην Επιτροπή επικύρωσης των αγοραπωλησιών για την Αττική και την Εύβοια Ι. Μίσσιος και Κ. Μάνος, στην έκθεση της 29ης Νοεμβρίου 1832, ότι, «αι ελληνικαί γαίαι θέλουν καταντήσει όλαι εις χείρας αλλοεθνών, χωρίς να δυνηθώσιν οι κάτοικοι ν’ αγοράσωσι το παραμικρώτερον και θέλει μείνωσιν ούτω ξένοι εις πατρώαν γην». Ζητούσαν δε, μεταξύ των άλλων, να δοθούν χρηματικά δάνεια στους αγρότες, για ν’ αγοράσουν οι ίδιοι τη γη τους κι έτσι αυτή να μείνει σ’ ελληνικά χέρια. Παρά τη θέση τους αυτή οι παραπάνω κατηγορήθηκαν ότι ενεργούσαν υπέρ της μεγάλης ιδιοκτησίας των Ελλήνων κεφαλαιούχων κι αφήνονται υπόνοιες ότι τούτο γινόταν με τη συναίνεση ή την προτροπή του Κυβερνήτη, για να μην περιέλθει η ελληνική γη σε ξένους.

Αναφέρει σχετικά για τη στάση του Καποδίστρια στο ζήτημα της εθνικής περιουσίας ο ιστορικός Αναστάσιος Τσάλτας: «…τον Απρίλιο του 1828 διάταξε να γίνει απογραφή όλων των κατοίκων της χώρας κατά επάγγελμα, δηλαδή των κτηματιών, των γεωργών, των ποιμένων, των εργατών, των ναυτών, των εμπόρων και παράγγειλε στους κατά τόπους Επιτρόπους της επικρατείας να ερευνήσουν και να εξακριβώσουν τα χτήματα που ανήκουν στο έθνος, τη φύση, την έκταση, την τιμή και τον τρόπο που διατέθηκαν έως τότε από την προηγούμενη κυβέρνηση (κατά κανόνα σε κοτζαμπάσηδες και σε κεφαλαιούχους του εξωτερικού), όσα είχαν διατεθεί, γιατί κανένα σφετερισμό δε θα ανεχόταν η κυβέρνηση από τον αναζωογοννητικό αυτό κλάδο του δημοσίου πλούτου. Η παραγγελία αυτή, που ήταν το πρώτο βήμα του Καποδίστρια για να βρει τρόπο ν’ αποκαταστήσει τους ακτήμονες, προσέκρουσε σε διάφορα συμφέροντα και δεν επιτευχθηκε η εκτέλεσή της» (Τσάλτας Αν., «Το ελληνικό αγροτικό πρόβλημα από την αρχαιότητα έως σήμερα», ιδιωτική έκδοση, Αθήναι 1977, σελ. 55).

Διαπιστώνουμε εκ τούτων ότι, αφενός οι αρχόντοι επί Τουρκοκρατίας, δηλαδή οι πρόκριτοι και οι κοτζαμπάσηδες, που αποτέλεσαν μαζί με τους κεφαλαιούχους του εξωτερικού τους πλουτοκράτες τότε στη χώρα μας, είχαν ήδη «βάλει χέρι» στην εθνική γη, ενώ διακρίνουμε και την αγωνία του Κυβερνήτη για τους ακτήμονες Έλληνες, ψάχνοντας τρόπο να τους αποκαταστήσει χωρίς να θιγεί σημαντικά η δημόσια ακίνητη περιουσία. Δεν ήταν ανάλγητος δηλαδή ως προς το λαό, όπως λέγεται, όμως δεν ήθελε να διασκορπίσει την εθνική γη, που αποτελούσε το (μοναδικό) πλούτο της χώρας. Βλέπουμε έτσι να λαμβάνει στοχευμένα μέτρα υπέρ των ακτημόνων, αρχικά αναγνωρίζοντας την ιδιοκτησία των κολλήγων στις οικίες και στις καλύβες όπου κατοικούσαν, καθώς και στο γήπεδο όπου υφίσταντο αυτές οι κατασκευές, ενώ παραχωρήθηκε και σε κάθε ελληνική οικογένεια γη 4.000 φοινίκων, πληρωτέων προς τόκο 4% σε διάστημα 33 ετών, που δε θεωρήθηκε επαρκής και εξακολούθησαν οι γκρίνιες −χωρίς όμως, στην τελευταία αυτή περίπτωση, ο σχετικός εφαρμοστικός νόμος να προωθηθεί λόγω της δολοφονίας του Καποδίστρια.

Εθνική ή ιδιωτική η γαιοκτησία στην Ελλάδα;

Το γεγονός ότι το 74,1% της δασικής ιδιοκτησίας στην Ελλάδα είναι σήμερα δημόσια («Πρώτη Εθνική Απογραφή Δασών», ΓΓΔ&ΦΠ, Υπουργείο Γεωργίας 1992), ποσοστό από τα υψηλότερα στην Ευρώπη, όπως και το γεγονός ότι στην Ελλάδα δεν καλλιεργήθηκε η ιδέα του γαιοκτημονισμού και δεν υπήρξαν μεγαλοϊδιοκτήτες γης που να κατέχουν δάση και καλλιεργήσιμη γη χιλιάδων στρεμμάτων, όπως συνέβαινε (και συμβαίνει) στη Δυτική Ευρώπη, το οφείλουμε στην εθνικοποίηση της ελληνικής γης που πραγματοποιήθηκε με τη σύσταση του νέου ελληνικού κράτους εν πρώτοις και με την απαλλοτρίωση των δημιουργηθέντων μεγαλοϊδιοκτησιών στη συνέχεια.

Το κράτος δεν εκπλειστηρίασε, ούτε διένειμε εθνική γη και την κράτησε ως εθνικό κεφάλαιο, τα λεγόμενα «εθνικά κτήματα»· και τούτο αποτέλεσε το βασικό παράπονο των αγωνιστών, οι οποίοι ζητούσαν γη για καλλιέργεια, αλλά προκάλεσε και τη μήνη των κεφαλαιούχων, που απέβλεπαν στην εξαγορά της γης για ίδιον όφελος. Τα εθνικά κτήματα υπολογίζονταν σε 6 εκατ. στρέμματα (Σούτσος Ιωάν., «Πλουτολογία», Αθήναι 1868, σελ. 56), και απαιτήθηκε από τους αγωνιστές αυτά να διανεμηθούν καθώς κατά τη στρατολόγησή τους το Μάιο του 1822 τούς είχαν υποσχεθεί ένα στρέμμα γης για κάθε μήνα υπηρεσίας στον ελληνικό στρατό. Είναι χαρακτηριστικό το επεισόδιο μεταξύ Πλαπούτα και Μακρυγιάννη, που το εξιστορεί ο τελευταίος στα «Απομνημονεύματά του», όταν του πήγαν να υπογράψει παραχωρητήριο γης στην Αττική υπέρ του πρώτου, για την προσφορά του στον Αγώνα, και αρνήθηκε να το υπογράψει λέγοντας με τη γνωστή αθυροστομία του: «Πήγαινε ωρέ στη χέστρα, πασάλιψέ το καλά και γύρισέ το πίσω, και πες του ότι εμείς θέλουμε να διώξουμε τον Τούρκο, και όχι να βάλουμε νέους Τούρκους στο κεφάλι μας». Βέβαια, παρά τα όσα έλεγε ο Μακρυγιάννης, που δείχνουν εναρμόνιση με την πολιτική του Καποδίστρια στο ζήτημα των γαιών, να παραμείνει δηλαδή η ελληνική γη ως εθνική, και παρά το συνεχές παράπονό του ότι αδικούνταν σε σχέση με τι πρόσφερε στην Αγώνα και τι πήρε, ο ίδιος θεωρούνταν από τους ευνοημένους των διανομών, αφού πήρε γη όταν άλλοι αποκλείστηκαν.

Παρενέβησαν τότε, ως προς την απαίτηση των αγωνιστών για διανομή της γης, οι ολιγαρχικοί, οι πρόκριτοι και οι κοτζαμπάσηδες, οι οποίοι απαίτησαν τη διάθεση των εθνικών κτημάτων με δημοσπρασία, καθότι με τον τρόπο αυτόν η γη θα περιέρχονταν σε αυτούς, που είχαν τα χρήματα για να την αγοράσουν. Η ομάδα των «δημοτικών» όμως, του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη αντέδρασε στην εκποίηση της εθνικής γης, γιατί με τον τρόπο αυτό οι απλοί αγωνιστές δε θα έπαιρναν στρέμμα γης, κι έτσι η γη παρέμεινε εθνική δυνάμενη μόνο να μισθωθεί για καλλιέργεια, ούτως ώστε να μπουν στο κρατικό ταμείο χρήματα. Οι μισθώσεις έγιναν από τους προκρίτους και τους κοτζαμπάσηδες, που είχαν την οικονομική δυνατότητα γι’ αυτό, με γαιόμορο 30% και 25% της σοδειάς, και −φυσικά!− περιήλθαν στη συνέχεια στην κυριότητά τους −υπολογίζεται ότι με τον τρόπο αυτό περίπου 10 εκατ. στρ. πέρασαν στα χέρια γαιοκτημόνων, πολύ δηλαδή περισσότερα από τις εθνικές γαίες, που ήταν οι δυνάμενες να καλλιεργηθούν εκτάσεις, κάτι που περίτρανα αποδεικνύει, διατηρούμενου και του σημαντικότερου μέρους των εθνικών γαιών, ότι σε αυτά τα στρέμματα συμπεριελήφθησαν και δασικά εδάφη, τα οποία καταπατήθηκαν και έγιναν μέρος της ακίνητης περιουσίας των κοτζαμπάσηδων-γαιοκτημόνων! Η διατήρηση της γης ως εθνικής «οφέλησε» για το λόγο ότι χρησιμοποιήθηκε ως υποθήκη για τη σύναψη των δύο πρώτων (θαλασσο)δανείων της χώρας. Στην υποθηκευμένη γη των εθνικών κτημάτων περιλαμβανόταν και δάση. Αυτά συνέβησαν πριν την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τον Καποδίστρια, ο οποίος βρήκε υποθηκευμένη εθνική γη για να διαχειριστεί! Έπρεπε και για το λόγο αυτό λοιπόν να κρατήσει τη γη ως εθνική, διότι ήταν δεσμευμένη βάσει των δανείων!

Οι Βαυαροί, χάρη στον εμβριθή νομομαθή Γκέοργκ Μάουρερ (μέλους της Αντιβασιλείας), όχι απλά σεβάστηκαν το καθεστώς της εθνικοποίησης της γης που τους παραδόθηκε, αλλά το εδραίωσαν με ανάλογη νομοθέτηση. Και τούτο, παρά τα κρατούντα στη χώρα τους, τη Βαυαρία, όπου η μεγάλη γαιοκτησία ανήκε σε ευγενείς. Δικαιολογείτο αυτό από το γεγονός ότι στο νέο ελληνικό κράτος (στην Παλαιά Ελλάδα αρχικά, ακολούθησε το ίδιο καθεστώς και επόμενα, για περιοχές που προσαρτούνταν στο ελληνικό κράτος) η γη περιήλθε ως δημόσια, ως αποτέλεσμα της διαδοχής από τον Τούρκο κατακτητή, και δεν αποτελούσε ιδιοκτησία προσώπων, ώστε δικαιωματικά να τους ανήκει –δεν υπήρχε τέτοιο παρελθόν, για να γίνει σεβαστό, λόγω του επί αιώνες Τούρκου κατακτητή, που διαμόρφωσε γαιοκτητικές σχέσεις στον ελληνικό χώρο με βάση το οθωμανικό δίκαιο. Βέβαια, όταν η γη αυτή ανήκε κάπου, δύναντο βάσει των Συνθηκών και του νομικού πλαισίου που ρύθμιζε τις σχέσεις κράτους και πολιτών στα θέματα γης, να τύχει αγοραπωλησιών και γινόταν σεβαστή η ιδιοκτησία (θα δούμε τη διαδικασία παρακάτω). Δεν άφησαν επίσης οι Βαυαροί (όπως εξάλλου και ο Καποδίστριας) το κράτος να διαμορφώσει κάστα ευγενών στην Ελλάδα, μέσω της δημόσιας γαιοκτησίας –δε πώλησαν δηλαδή δημόσια γη σε κεφαλαιούχους, για ν’ αποκομισθούν κρατικά έσοδα–, αλλά κράτησαν τη γη ως βασικό και (όπως δια των χρόνων αποδείχθηκε) ανεκτίμητο περιουσιακό στοιχείο του κράτους –βέβαια, ούτε διαμοίρασαν γη στους αγωνιστές, και τούτο τους έκαμε να στραφούν εναντίον τους (για όλα αυτά βλέπε στο μνημειώδες έργο του Μάουρερ για την Ελλάδα και τους Έλληνες: «Ο ελληνικός λαός», εκδόσεις αφοί Τολίδη, Αθήνα 1976). Όμως, μολαταύτα, γαιοκτήμονες δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα με τις αγοραπωλησίες που συντελέστηκαν και επικυρώθηκαν από το ελληνικό κράτος! Αργότερα, στα 1871, διαμοιράστηκε για πρώτη φορά εθνική μη δασική γη σε καλλιεργητές, ικανοποιώντας το πάγιο αίτημα των άκληρων Ελλήνων ν’ αποκτήσουν γη για βιοπορισμό. Ως δημόσια παρέμειναν και τα δάση της χώρας μέχρι να διαρρυθμιστούν οι σχέσεις ιδιοκτησίας επί αυτών, που επακολούθησε με σχετική νομοθέτηση.

Λέγει πάνου σε τούτα ο καθηγητής-πανεπιστημιακός Κώστας Βεργόπουλος: «Γενικώς, το ελληνικό κράτος, εθνικοποιώντας τη γη στα 1828, εμφανίζεται ως πρωτοποριακό μεταξύ των σύγχρονων καπιταλιστικών κρατών, επί του θέματος της γαιοκτησίας. Ομοίως, η εν συνεχεία διανομή της εθνικοποιημένης γης στα 1871 (επί Αλέξανδρου Κουμουνδούρου) δεν ήταν παρά μια λογική συνέπεια του ίδιου θεμελιώδους κρατικού προσανατολισμού: η διανομή της γης, κατακερματισμένης σε μικρούς οικογενειακούς κλήρους, δεν ήταν αντίθετη με την προηγηθείσα εθνικοποίηση, αλλά μάλλον μια ρεαλιστική εφαρμογή της ίδιας αρχής. Ο κοινός στόχος και στις δυο περιπτώσεις ήταν να περιοριστεί η μεγάλη γαιοκτησία. Η πρόοδος της μικρής οικογενειακής επιχείρησης, ισοδυναμώντας με μια de facto εθνικοποίηση της γης, είχε ακόμη ως συνέπεια την ευρύτερη εθνικοποίηση της αγροτικής οικονομίας, στο σύνολό της, θεωρούμενης ως όλου. (…) Το ελληνικό κράτος, είτε εθνικοποιώντας τη γη στα 1828, είτε διανέμοντάς την στα 1871, ετήρησε πάντα μια καθαρώς δύσπιστη και εχθρική στάση απέναντι της μεγάλης γαιοκτησίας και του αγροτικού καπιταλισμού εν γένει. Εκ παραλλήλου, το κράτος ευνόησε πάντα την κοινωνική ενσωμάτωση της γεωργίας, δια μέσου του προνομιούχου χώρου της αγοράς, επί τη βάσει της μικρής οικογενειακής επιχείρησης και ιδιοκτησίας» (Βεργόπουλος Κ., «Το αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα. Η κοινωνική ενσωμάτωση της γεωργίας», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα 1975, σελ. 115).

Οι προκύψαντες στη συνέχεια τσιφλικούχοι και μεγαλοϊδιοκτήτες γης (θα δούμε τον τρόπο δημιουργίας τους παρακάτω), έχασαν τα προνόμια στη γη που κατείχαν, όταν το κράτος προχώρησε σε αναγκαστικές απαλλοτριώσεις γι’ αποκαταστάσεις ακτημόνων, κτηνοτρόφων και πολιτών στερουμένων οικίας. Με τον τρόπο αυτό έχασαν μέρος από την οικονομική και την συνακόλουθη πολιτική δύναμή τους, που τους πρόσφερε η μεγάλη ιδιοκτησία που κατείχαν, και αποδυναμώθηκαν −συνεπώς, δεν είχαν μόνο κοινωνικό βάρος οι πολιτικές αυτές, αλλά και οικονομικο-πολιτικό, αφού έτσι «ανακατεύονταν η τράπουλα» των διαχειριστών της εξουσίας στη χώρα και επανακαθορίζονταν οι σχέσεις ως προς αυτήν −μιας εξουσίας που είχε άμεση σχέση με τη γη, αφού η κατοχή της προσέδιδε οικονομική και πολιτική δύναμη στον κύριό της. Πάντως πρέπει να επισημάνουμε ότι οι αποκαταστάσεις δε συντελέστηκαν «αναίμακτα» για τα δάση, αφού μόνο κατά τη γενόμενη αποκατάσταση το 1926 άλλαξαν χρήση περίπου 2 εκατ. στρ. δασών!

Ειδικά για την Αττική όμως, πρέπει να πούμε ότι οι μεγαλοϊδιοκτήτες γης βγήκαν ισχυρά ωφελημένοι από τη διαμορφωθείσα κατάσταση, αφού η μεγάλη γαιοκτησία δε θίχτηκε τόσο από τις απαλλοτριώσεις, λόγω του μη προσανατολισμού της αττικής γης στην αγροτική οικονομία, αλλά και της μεγάλης κάλυψης της Αττικής από δάση (υπολογίζονταν στα πρώτα χρόνια του ελληνικού κράτους σε ποσοστό 60% του συνόλου της Αττικής, σύμφωνα με στοιχεία του καθηγητή Πέτρου Κοντού στο σύγγραμμά του «Δασική Πολιτική ιδία εν Ελλάδι μετά στοιχείων Αγροτικής Πολιτικής», που στη συνέχεια, κατά τον δασολόγο Αναστάσιο Στεφάνου, κατήλθαν σε ποσοστό 31% στις αρχές του 20ου αιώνα!). Τα δάση, αν και δε δύναντο ν’ αποτελέσουν αντικείμενο συναλλαγής, μολαταύτα συμπεριελήφθησαν στις μεγάλες γαιοκτησίες. Επόμενα δε, και με δεδομένο ότι τα δάση εξαιρούνταν των απαλλοτριώσεων, απέμειναν ως ιδιοκτησία των μεγαλοϊδιοκτητών.

Λέγει πάνου σε αυτά ο ιστορικός μελετητής του γαιοκτησιακού ζητήματος της Αττικής Θωμάς Δρίκος: «Κατά ένα περίεργο μάλιστα παιχνίδι της ιστορίας, μετά το 1950, τότε που στην Αττική άρχισαν να συγκεντρώνονται τεράστιες μάζες ελληνικού πληθυσμού, η μεγάλη γαιοκτησία του 1830, που είχε σχηματιστεί στα πλαίσια μιας αγροτικής κοινωνίας με βασικό στόχο τη γαιοπρόσοδο από την αγροτική παραγωγή και την κτηνοτροφία, κατόρθωσε και καρπώθηκε μια εκπληκτικά υψηλή γαιοπρόσοδο σαν οικοπεδική αξία πλέον. Για τούτο δεν είναι άμοιρη ευθυνών η άτολμη και δειλή πολιτική του ελληνικού κράτους στο ζήτημα των απαλλοτριώσεων από το 1917 και μετά, αλλά και η σωρηδόν ένταξη περιοχών στο σχέδιο πόλεως μετά το 1950, χωρίς την πρόβλεψη στοιχειώδους αντιπαροχής από μέρους της μεγάλης γαιοκτησίας σε ελεύθερη γη για κοινόχρηστους χώρους. Αλλά αυτά βέβαια είναι για μια άλλα φορά και για μια άλλη ιστορία. Ακόμη και σήμερα, και μάλιστα σήμερα, τα βουνά και τα δάση της Αττικής, η οικοπεδοποίησή τους και οι συχνές καταστροφικές πυρκαγιές, δεν είναι καθόλου άσχετες με τα ιδιωτικά συμφέροντα και δίκαια που προβάλλονται πάνω σε αυτά με την επίκληση των τότε χοτζετιών των Τούρκων αγάδων…» (Δρίκος Θ., «Οι πωλήσεις οθωμανικών ιδιοκτησιών της Αττικής 1830-1831», εκδόσεις Τροχαλία και Δήμος Γλυφάδας, Αθήνα 1994, σελ. 80-81).

Πώς δημιουργήθηκαν γαιοκτήμονες στην Ελλάδα;

Κατ’ εφαρμογήν των Συνθηκών που ρύθμιζαν τις σχέσεις του Ελληνικού Δημοσίου με τους Οθωμανούς που κατοικούσαν στην ελληνική επικράτεια, πραγματοποιήθηκαν αγοραπωλησίες από τους αποχωρήσαντες Οθωμανούς και τους (Έλληνες κεφαλαιούχους κατά βάσιν) αγοραστές της φερόμενης ως ιδιόκτητης γης τους. Δεν εφαρμόστηκε εν προκειμένω το δίκαιο της κατάκτησης, αλλά της ειδικής συνθήκης (της με ημερομηνία 9 Ιουλίου 1832 Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης), βάσει του οποίου οι Οθωμανοί των μη περιερχομένων δικαιωμάτι πολέμου στο ελληνικό κράτος περιοχών θεωρήθηκαν ως μετανάστες εν καιρώ πολέμου, και το ελληνικό κράτος δεσμευόταν έναντι του τουρκικού ως προς την αναγνώριση των κεκτημένων δικαιωμάτων των Οθωμανών. Κατά τα οριζόμενα στη Συνθήκη, ισχύουν τα συμφωνηθέντα για το μέλλον και όχι για το παρελθόν, δηλαδή η γαιοκτησία αφορά στις δεσποζόμενες ιδιοκτησίες (δεσποζόμενος: ο που ανήκει στην κυριότητα κάποιου) και όχι τις δημευθείσες κατά τη διάρκεια του πολέμου. Έγινε τότε δεκτό, σύμφωνα με τις παραγράφους 5 και 6 του Πρωτοκόλλου της 3ης Φεβρουαρίου 1830, ότι οι Οθωμανοί μπορούσαν εάν το επιθυμούσαν να παραμείνουν στην Ελλάδα διατηρώντας τις ιδιοκτησίες τους ή και να πωλήσουν αυτές παραμένοντας στη χώρα μας, καθώς και να μεταβιβάσουν αυτές και ν’ αναχωρήσουν για την Τουρκία ασκώντας το δικαίωμα της μεταναστεύσεως. Είναι αυτονόητο ότι από αυτούς επιλέχθηκε η αναχώρησή τους πωλώντας τις ιδιοκτησίες τους, λόγω του δυσμενούς περιβάλλοντος που υπήρχε προς το πρόσωπό τους, αφού ήταν αντίπαλοι (εχθροί) των Ελλήνων στην επανάσταση που προηγήθηκε, καθώς και λόγω του συμφέροντος που είχαν να φύγουν μ’ ένα «καλό κομπόδεμα», αφού θα πωλούσαν ανέλεγκτες ιδιοκτησίες.

Ο σεβασμός των δικαιωμάτων των Οθωμανών στα δικαιώματα της φερόμενης γης τους, τόσον στη Παλαιά Ελλάδα όσον και αργότερα στις προσαρτημένες περιοχές, ήταν βρετανική απαίτηση, προκειμένου η Βρετανία να συναινέσει ως εγγυήτρια δύναμη στη δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους σε πρώτη φάση, και στην επέκταση των ορίων του κατόπιν. Και σε αυτό το στάδιο παίχτηκε εν πρώτοις το παιχνίδι της συναλλαγής της γης και της αιφνίδιας ιδιωτικοποίησής της, αφού οι εκτάσεις που μεταβιβάζονταν κατά δήλωση των μετοικησάντων Οθωμανών, επί των οποίων συντάσσονταν οι τίτλοι, ήταν αφενός ανέλεγκτες ως προς το πραγματικό εμβαδόν τους, που κατά τις μεταβιβάσεις και με τον καθ’ όρια προσδιορισμό τους εμφαίνονταν με πολλαπλάσια έκταση της πραγματικής, αφετέρου περιλαμβανόταν σε αυτές δασική γη, η οποία, σύμφωνα με τον Οθωμανικό Νόμο ανήκε στον Σουλτάνο και περιέρχονταν στο Ελληνικό Δημόσιο, ως διάδοχο αυτού. Με τον τρόπο αυτό δασικού χαρακτήρα εκτάσεις περιήλθαν, μαζί με αγροτική και χορτολιβαδική γη, στους αγοραστές της, οι οποίοι αίφνης έγιναν κύριοι −πέραν των αγρών− δασών και λιβαδίων, και μεγαλοϊδιοκτήτες γης. Και τούτα έγιναν αποδεκτά παρά το γεγονός ότι στην Αττική, μετά από τους επιδέξιους χειρισμούς του Έλληνα εκπροσώπου γερουσιαστή Δημητρίου Περρούκα, ο οποίος έπεισε τον Τούρκο εκπρόσωπο Χατζή μπέη να δώσει πίνακα των τουρκικών κτημάτων προκειμένου να πειστεί ο Καποδίστριας για την εξαγορά τους από το ελληνικό κράτος, υπήρξε μιαν καταγραφή των κτημάτων των Οθωμανών, που ήταν μικροεκτάσεις των 1-2 στρ.!

Έτσι στην Ελλάδα δημιουργήθηκαν αίφνης γαιοκτήμονες, κάτοχοι χιλιάδων στρεμμάτων γης, προερχόμενη από αγορά της από τους αποχωρήσαντες Οθωμανούς, και το αποφασιστικό βήμα ως προς αυτό δόθηκε με τη μετατροπή του δικαιώματος εξουσίασης (τεσσαρούφ) σε δικαίωμα απόλυτης κυριότητας, εφαρμόζοντας το βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο. Ενώ δηλαδή, έως εκείνη τη στιγμή κρατήθηκε μια διαχρονικά συνεπής στάση ως προς την γαιοκτησία στον ελληνικό χώρο, ξεκινώντας από τη βυζαντινή εποχή και φτάνοντας στην Τουρκοκρατία, μην επιτρέποντας την απεριόριστη και καταχριστική επικράτηση του καπιταλισμού στις έγγειες σχέσεις, διαμορφώθηκε όμως κατόπιν, με τον τρόπο που είπαμε παραπάνω, μια κατάσταση πλήρους κι απεριόριστης ιδοκτησίας του εδάφους, προκύπτουσα από την ερμηνεία των κεκτημένων δικαιωμάτων επί της γης. Ακολουθήθηκε ως προς αυτό το καπιταλιστικό πρότυπο της γαιοκτησίας, που προήλθε από την πολιτική απελευθέρωσης της γης, σύμφωνα με τα κελεύσματα του βρετανικού καπιταλισμού και της γαλλικής επανάστασης.  Πλην όμως η απελευθέρωση της γης στην Ελλάδα οφέλησε αποκλειστικά τους κεφαλαιούχους, που είχαν τα κεφάλαια κι επιδίωκαν να επενδύσουν στη γη, βλέποντας αυτή ως πηγή οικονομικού οφέλους. Ενδεικτικά ν’ αναφέρουμε ότι η αγορά γης στην Αττική και την Εύβοια θεωρήθηκε τότε εξαιρετικά επικερδής επένδυση, τέτοια που ο φιλέλληνας Ελβετός τραπεζίτης, φίλος του Καποδίστρια, Ιωάννης Γαβριήλ Εϋνάρδος, αναφερόταν σ’ επιστολές του στη δυνατότητα άμεσου τετραπλασιασμού των χρημάτων που θα τοποθετούνταν σε αυτή την αγορά, εκτιμώντας τη συνολική πραγματική αξία των εν λόγω κτημάτων σε 18 εκατ. γαλλικά φράγκα, ενώ ήταν δυνατή η εξαγορά τους με τις τρέχουσες συνθήκες στα 6 εκατ. γαλλικά φράγκα! (πηγή: Θεοτόκης Σπ., «Αλληλογραφία Εϋνάρδου», Αθήναι 1919).

Συνεπώς, κι ενώ το νεοσύστατο ελληνικό κράτος ακολούθησε πολιτική εθνικοποίησης της γης, παράλληλα, και σ’ αντίθετη ρότα ανέχτηκε και επικύρωσε την ιδιωτικοποίηση μεγάλου μέρους των οθωμανικών γαιών, στις οποίες περιλαμβανόταν και δάση, αφήνοντας ανοικτό το πεδίο δημιουργίας γαιοκτημόνων σε μια χώρα στην οποία δεν είχε τέτοιο παρελθόν −ακόμη και ο αποκαλούμενος «βυζαντινός φεουδαρχισμός» δεν είχε τα χαρακτηριστικά του ευρωπαϊκού και δεν ήτο κατ’ ουσίαν φεουδαρχισμός, αφού οι βυζαντινοί αξιωματούχοι δεν κατείχαν γη αλλά διαχειρίζονταν κρατική γη, παραμένοντας ανακλητοί ανά πάσα στιγμή, με το δικαίωμά τους να περιορίζεται επί του φόρου, δηλαδή επί του υπερπροϊόντος (άλλο βέβαια αν κάποιοι από αυτούς απέκτησαν τέτοια δύναμη, κατά τα ύστερα χρόνια του Βυζαντίου, κι αμφισβήτησαν την κεντρική εξουσία, αυτοανακηρυσσόμενοι ηγεμόνες).

Αναφέρει σχετικά ο Θωμάς Δρίκος, περιγράφοντας γλαφυρά την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί στην Αττική: «Όλες οι τουρκικές ιδιοκτησίες των Αθηνών και κυρίως τα μεγάλα κτήματα της Αττικής πωλήθηκαν πράγματι αντί πινακίου φακής στους Έλληνες και ξένους αγοραστές εκείνης της εποχής, σε χρονικό διάστημα μικρότερο των πέντε μηνών. Η συντομία του χρόνου στον οποίο έγιναν οι πωλήσεις, η απουσία συγκροτημένης διοικήσεως στην Αθήνα για να ελέγξει τις όποιες παρανομίες, η αρπακτικότητα της τουρκικής εξουσίας όπως εκφράστηκε με το ποσοστό του 30% επί των ποσών που καταβλήθηκαν για τα μεγάλα κτήματα που εισέπραττε ο Ισμαήλ μπέης (σημείωση: ο εκπρόσωπος του τουρκικού κράτους στον έλεγχο και την επικύρωση των αγοραπωλησιών), το όργιο πωλήσεως δημοσίων εκτάσεων ως ιδιωτικών, τις οποίες με ασφάλεια πωλούσαν οι Τούρκοι, μια και ποιος θα τους ζητούσε ευθύνες καθώς αναχωρούσαν δια παντός από την Αθήνα και την Ελλάδα, η απληστία των αγοραστών για να γίνουν γρήγορα πλούσιοι με την αγορά φτηνών και μεγάλων κτημάτων, η ερήμωση της Αττικής από κατοίκους που θα αποτελούσαν ένα φράγμα στις παρανομίες που έγιναν τότε, οδήγησαν σε μια κατάσταση όπου η δημόσια γη στην Αττική δεν υπήρχε πουθενά. Τα βουνά πουλημένα και καταπατημένα, τα δάση το ίδιο, η ίδια η πόλη της Αθήνας με ανύπαρκτες δημόσιες εκτάσεις γης. Η Ελληνική Επανάσταση, ως προς το ζήτημα της μορφής της γαιοκτησίας στην Αττική και εφόσον δώσουμε στη λέξη επανάσταση το νόημα της ανατροπής, απέτυχε. Οι Έλληνες μεγαλογαιοκτήμονες διαδέχτηκαν τους Τούρκους. Στην ουσία μάλλον περί διαδοχής επρόκειτο» (Δρίκος Θ., «Οι πωλήσεις οθωμανικών ιδιοκτησιών της Αττικής 1830-1831», εκδόσεις Τροχαλία και Δήμος Γλυφάδας, Αθήνα 1994, σελ. 79).

Σ’ ένα δεύτερο στάδιο, επειδή η δασική γη ήταν «άχρηστη» στους νέους γαιοκτήμονες, μεθοδεύτηκε η μετατροπή της σε αγροτική ή σε οικοπεδική, για να την εκμεταλλευτούν. Τούτο επιτεύχθηκε είτε νομίμως, με διατάξεις νόμων που ψηφίζονταν για το σκοπό αυτό, είτε νομοτύπως, με άδειες εκχερσώσεως που δινόταν «για ένα στρέμμα και με αυτές “κατέβαινε” ολάκερο το βουνό» (λόγια του παλαιού δασολόγου, και βαθύ γνώστη του δασικού προβλήματος, Αναστάσιου Στεφάνου, που ήθελε δι’ αυτών να δείξει τον τρόπο που λειτουργούσε η χωροφυλακή στη φύλαξη των δασών κατά τον 19ο αιώνα, αφού ήταν τότε ο αποκλειστικός φύλακάς τους), είτε παρανόμως, με τη −βάσιμη− ελπίδα της μετέπειτα νομιμοποίησης των εκχερσώσεων και της αλλαγής χρήσης της γης. Δεν αποκλείστηκε δηλαδή η δασική γη (όπως εξάλλου και η εθνική) από το εμπορευματικό κύκλωμα που διαμόρφώθηκε, με προφανή σκοπό την «αξιοποίησή της», που φυσικά δεν περιλαμβανόταν σε αυτήν η διατήρηση της δασικής μορφής της! Ως προς αυτό, τη μετατροπή δηλαδή της δασικής γης σε αγροτική και οικοπεδική, συντέλεσε καταλυτικά το πολιτικό σύστημα, βοηθούμενο από κάθε μορφή εξουσίας (τη νομοθετική, την εκτελεστική, τη δικαστική).

Σ’ ότι δε αφορά στα μεγάλα τσιφλίκια που «βρήκε» το ελληνικό κράτος στη Θεσσαλία, και έπρεπε (βάσει των Συνθηκών) να τα σεβαστεί, αυτά δημιουργήθηκαν μόλις σε διάστημα τριών ετών πριν η Θεσσαλία και η Άρτα περιέλθουν το 1881 στο ελληνικό κράτος, όταν με την υπογραφή της Συνθήκης του Βερολίνου το 1878, απαγορεύτηκε στο ελληνικό κράτος να εθνικοποιήσει τα οθωμανικά αυτά κτήματα. Τούτα δημιουργήθηκαν ήδη από το 1858 όταν τροποποιήθηκε ο οθωμανικός νόμος «Περί Γαιών», που συμπλήρωνε το Χάτι Χαμαγιούν του 1856 και το Τανζιμάτ του 1839 (μεταρρυθμιστικά σουλτανικά διατάγματα που μεταξύ των άλλων ρύθμιζαν και ζητήματα γαιοκτησίας), και με τη μετατροπή του τεσσαρούφ (του δικαιώματος διηνεκούς εξουσίασης, με ορισμένη και ανεπίδεκτη μετατροπής χρήση του εδάφους), σε δικαίωμα απόλυτης κυριότητας της γης (μουτεσσαρήφ) –με τις αγοραπωλησίες που συντελέστηκαν, μετατράπηκαν τα οθωμανικά κτήματα σε τσιφλίκια Ελλήνων.

Τα τσιφλίκια διαδέχτηκαν τα τιμάρια που υπήρχαν επί Οθωμανικής κυριαχίας, που ήταν εκτεταμένα αργοκτήματα, που περιελάμβαναν και κεφαλοχώρια. Το τιμαριωτικό σύστημα αποτέλεσε έκφραση του οθωμανικού συστήματος διοίκησης, συνιστώντας την οικονομική-φορολογική βάση της οθωμανικής αυτοκρατορίας όταν άρχισε να παρακμάζει τον 17ο αιώνα. Επί των τιμαρίων ο Σουλτάνος είχε την ψιλή κυριότητα της γης, που την εκχωρούσε στους αξιωματούχους τους για να την καλλιεργούν, χωρίς όμως να έχουν την κυριότητα, με αντάλλαγμα τη στρατιωτική προσφορά τους σε περίπτωση πολέμου. Η φορολόγηση γινόταν επί των συγκομιζομένων προϊόντων. Τα τιμάρια ήταν συνήθως 1.500-2.500 στρεμμάτων, ενώ η παραχώρηση ήταν ανακλητή και δε μεταβιβάζονταν απευθείας στους άρρενες απογόνους. Η με τον παραπάνω τρόπο συγκροτημένη θεσσαλική γη ήταν κατά τα 3/4 διηρημένη σε μεγάλες ιδιοκτησίες. Από την παραπάνω δυνατότητα των αγοραπωλησιών μεταξύ των τιμαριούχων Οθωμανών και των Ελλήνων νεοτσιφλικάδων δεν εξαιρούνταν τα δάση και οι βοσκές, που αφομοιώθηκαν στην υπόλοιπη μη δασική ιδιοκτησία βάσει της από 29.7.1882 Συνθήκης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, η οποία κυρώθηκε με το νόμο ΠΛΖ της 11/13.3.1882, διαφοροποιούμενο έτσι το εδώ γαιοκτητικό καθεστώς για τα δάση σε σχέση με εκείνο που ίσχυσε στην Παλαιά Ελλάδα, και διαμορφώθηκε με το Διάταγμα του 1936 «Περί ιδιωτικών δασών» (που θα δούμε παρακάτω).

Έχοντας οι Οθωμανοί ισχυρούς νεοπαγείς τίτλους επί −κατά κανόνα− ανέλεγκτων εκτάσεων ως προς τα εμβαδά τους, εφοδιασμένους από την Κωνσταντινούπολη, εμφανίζονταν να είναι κύριοι πολύ μεγάλων περιοχών, τις οποίες, μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Βερολίνου, άρχισαν να πωλούν προκειμένου να μετοικήσουν στην Τουρκία, λόγω της υπαγωγής της Θεσσαλίας και της Άρτας στην Ελλάδα. Οι ελληνικές κυβερνήσεις κείνης της περιόδου, με προεξάρχουσα εκείνη του Χαριλάου Τρικούπη (κυβέρνησε κατά το μεγαλύτερο μέρος του χρονικού διαστήματος 1880-1890), παρότρυνε Έλληνες μεγαλοκεφαλαιούχους του εξωτερικού ν‘ αγοράσουν τα οθωμανικά αυτά κτήματα, για να μην περιέλθουν σε ξένους. Δεσμεύτηκαν δε (οι εν λόγω κυβερνήσεις) ότι θα διευκολύνουν τη μετάβαση αυτού του προνομιακού καθεστώτος στην ελληνική πραγματικότητα, και ότι δε θα θιγόταν οι δημιουργηθείσες περιουσίες.

Έτσι βλέπουμε να διαμορφώνεται γαιοκτημονικό καθεστώς τσιφλικούχων στη Θεσσαλία (λιγότερο στην Άρτα −εκεί δημιουργήθηκε το τσιφλίκι Καραπάνου, μετέπειτα Υπουργού Εξωτερικών), με την ενθάρρυνση και τη στήριξη των τοτινών κυβερνήσεων, από Έλληνες μεγαλοκεφαλαιούχους του εξωτερικού, οι οποίοι δεν είχαν καμιά σχέση με τη γη (ήταν έμποροι, διπλωμάτες, τραπεζικοί κ.ά.), αλλά είδαν την αγορά γης στην Ελλάδα ως επένδυση. Ανάλογη κατάσταση επικράτησε στη Μακεδονία και στην Ήπειρο. Κάποιοι από αυτούς τους μεγαλοκεφαλαιούχους ήταν οι Ζωγράφος, Σκυλίτσης, Μπαλτατζής, Στεφάνοβικ, Ζαρίφης, Συγγρός, Ζάππας, Καρτάλης, Τερτιπής κ.ά. Σύμφωνα με τον Στεφανίδη, τα τσιφλίκια στη Θεσσαλία έφταναν σε ποσοστό το 50, 5% της συνολικής επιφάνειάς της, στη Μακεδονία το 41%, και στην Ήπειρο το 33% (Στεφανίδης 1953, σελ. 213). Καταλάβαινουμε συνεπώς το μέγεθος της γαιοκτησίας που διαμορφώθηκε σε αυτές τις περιοχές και της δύναμης (οικονομικής και της συνεπακόλουθης κοινωνικής και πολιτικής) που συγκεντρώθηκε στα χέρια των τσιφλικούχων. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι οι τσιφλικούχοι της Θεσσαλίας αρνήθηκαν ν’ αποτελέσουν τα τσιφλίκια τους το σιτοβολώνα της Ελλάδας, για την επίλυση του σιτικού της προβλήματος, διαθέτοντας τις μεγαλύτερες εκτάσεις τους για βοσκές, ευνοώντας έτσι το τσελιγκάτο, που για το λόγο αυτό τους υποστήριξε, γενόμενοι κατ’ αυτό τον τρόπο πλουσιότεροι, αφού επιτεύχθηκε, λόγω της μικρότερης παραγωγής, εκτόξευση των τιμών των σιτηρών. Επίσης, με τις ψήφους τους ως βουλευτές «έριξαν» από την κυβέρνηση τον Αλέξανδρο Κουμουνδούρο, που αντιπαλεύτηκε με αυτούς, παρά το γεγονός ότι ο Κουμουνδούρος πρωτοστάτησε στην προσάρτηση της Θεσσαλίας στην Ελλάδα, κι ανέβασαν τον Χαρίλαο Τρικούπη, που ακολούθησε πολιτική προστατευτισμού των τσιφλικιών!

Δεν υπήρξαν το λοιπόν μεγαλοϊδιοκτήτες γης στην Ελλάδα, αλλά δημιουργήθηκαν με τις αγοραπωλησίες που συντελέστηκαν μετά την απελευθέρωση ή που προηγήθηκαν της απελευθέρωσης ελληνικών περιοχών, και που απέρρευσαν κατά κύριο λόγο από τις Συνθήκες που υπέγραψε η χώρα μας, αλλά και από το αντίστοιχο νομοθετικό πλαίσιο που δημιουργήθηκε, ως επακόλουθο τούτων −ακόμη και οι κοτζαμπάσηδες, τότε δυναμώνονταν γαιοκτητικά. Στην πορεία οι μεγαλοϊδιοκτήτες αυτοί «αποκαθηλώθηκαν» με τις απαλλοτριώσεις της γης που κατείχαν και που συντελέστηκαν για τις αποκαταστάσεις των ακτημόνων κ.λπ. –βέβαια αυτοί, οι μεγαλοϊδιοκτήτες της γης, βάσει του πλούτου που επισσώρευσαν, έστρεψαν στη συνέχεια αλλού τη δραστηριότητά τους, όπως στη βιομηχανία, τη ναυτιλία και το εμπόριο. Πάντως, εκείνο που συνάγεται είναι ότι το ελληνικό κράτος κράτησε ως δημόσια την εθνικοποιημένη γη και δεν την εκπλειστηρίασε για να εισρεύσουν χρήματα στο δημόσιο ταμείο, κρατώντας ως προς αυτό μια γενικά συνεπή στάση, διανέμοντας κατόπιν την εθνική γη, ασκώντας έτσι κοινωνική πολιτική. Με τη στάση του αυτή διαφαίνεται, χωρίς φυσικά ν’ αποκλείονται οι παρεκκλίσεις, η άρνησή του στο κεφάλαιο να γίνει κάτοχος της γης και ν’ ασκεί πολιτική δι’ αυτής. Ίσως να ήταν κι ένας λόγος αυτός, περιορισμού της πολιτικής εξουσίας του κεφαλαίου, με τον αποκλεισμό του από την κατοχή της γης, και του προσεταιρισμού από την άλλη πλευρά των λαϊκών μαζών, με τη διανομή της γης −διπλό συνεπώς το όφελος!

Οι παραπάνω αγοραπωλησίες σ’ ότι αφορά στα δάση, και γενικά στην κατοχή δασικής γης, έπρεπε να επικυρωθούν από το ελληνικό κράτος. Νομοθετικό πλαίσιο δεν υπήρχε γι’ αυτό. Το δημιούργησαν οι Βαυαροί και ήταν το Διάταγμα 17/11-1/12/1836 «Περί ιδιωτικών δασών» (ΦΕΚ 69/1.12.1836), όπως και το Βασιλικό Διάταγμα 3433/1838, που θα δούμε παρακάτω κι αφορούσε στις αγοραπωλησίες που συντελέστηκαν στις περιοχές που δεν περιήλθαν στο ελληνικό κράτος δικαιώματι πολέμου. Με το εν λόγω νομοθετικό πλαίσιο εξετάστηκαν οι γενόμενες αγοραπωλησίες και αναγνωρίστηκαν τα δάση ως ιδιωτικά.

Με τον τρόπο αυτόν έκλεισε ένας κύκλος δημιουργίας της μεγάλης γαιοκτησίας στην Ελλάδα –σε υπολογίσιμο βέβαια βαθμό, σίγουρα όμως όχι όπως στη δυτική Ευρώπη–, παρά το γεγονός ότι ως χώρα δεν είχαμε τέτοιο παρελθόν· διαμορφώθηκε όμως μέσα από τις καταστάσεις που επικράτησαν με τη σύσταση (ή λίγο πριν αυτής) του νέου ελληνικού κράτους. Στη γαιοκτησία περιελήφθησαν δάση, τα οποία θεωρήθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους χρήσιμα για την αξία της γης τους κι όχι των προσφορών τους. Για το λόγο τούτο έγιναν προϊόν συναλλαγής και εκχερσώθηκαν, προκειμένου να αξιοποιηθεί η γη τους. Η συγκεκριμένη κατάσταση απέκτησε διά των ετών τα χαρακτηριστικά του συνήθους γεγονότος, αποτέλεσε πράξη οικεία κι εντέλει αποδεκτή και μη δυνάμενη ν’ αναιρεθεί, και μόνο με το Σύνταγμα του 1975 σταμάτησε, μη υφισταμένης στο εξής της προηγούμενης νομιμοποίησης και αποδοχής, αφού όμως εντωμεταξύ είχαν χαθεί εκατομμύρια στρέμματα πολύτιμων δασών μας.

Του Αντώνιου Β. Καπετάνιου

Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΣΤΑ ΔΑΣΗ (Β΄) →


Βιβλιογραφία

  • Αμπού Εντμ., «Η Ελλάδα του Όθωνος», μετάφραση: Α. Σπήλιος, επιμέλεια: Τάσος Βουρνάς, εκδόσεις Αφοί Τολίδη, Αθήνα αχρονολόγητο.
  • Ανδρεάδης Ανδρ., «Ιστορία των εθνικών δανείων», Αθήναι 1904.
  • Αρμενόπουλος Κ., «Πρόχειρον Νόμων ή Εξάβιβλος», επιμέλεια: Κωνσταντίνος Γ. Πιτσάκης, εκδόσεις Δωδώνη, Αθήναι 1971.
  • Βακαλόπουλος Κ. Α., «Η περίοδος της αναρχίας (1831-1833)», εκδόσεις Παρατηρητής, Αθήνα 1984.
  • Βάσος Γ., «Η εξαθλίωση του λαού και ο πλούτος της χώρας», εκδόσεις Μαρή & Κοροντζή, Αθήνα 1945.
  • Βεργόπουλος Κ., «Το αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα. Η κοινωνική ενσωμάτωση της γεωργίας», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα 1975.
  • Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, «Ιδιοκτησιακό ζήτημα δασικών εδαφών της Ελλάδας», συνέδριο 19-21 Ιουνίου 1991, πρακτικά, Γεωτεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδας, Θεσσαλονίκη 1991.
  • Γεωργιάδου Μ., «Δασική νομοθεσία», Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα 2004.
  • Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, «Το αγροτικό πρόβλημα της Ελλάδας», πρακτικά διημερίδας, 7-8 Μαΐου 1997, επιμέλεια έκδοσης: Ανδρέας Ι. Καραμάνος, Αθήνα 1998.
  • Γιαννακούρος Π. Ε., «Αγροτική νομοθεσία. Μετά διατάξεων προσφυγικής και δασικής νομοθεσίας», Αθήναι 1974.
  • Γιαννακούρος Π. Ε., «Δασικός Κώδικας και δασικοί νόμοι», εκδόσεις Σάκκουλας, Αθήνα 2002.
  • Γιαννόπουλος Κ. Ι., Φραγκοδημητρόπουλος Θ., Δ., «Ισχύουσα δασική νομοθεσία και ερμηνεία αυτής», Τόμοι Α΄ & Β΄, Τύποις Απ. Α. Χαλούλου, Αθήναι 1939.
  • Γκιόλιας Μ. Α., «Παραδοσιακό δίκαιο και οικονομία του τσελιγκάτου», εκδόσεις Πορεία, Αθήνα 2004.
  • Γρίσπος Π., «Δασική ιστορία της νεωτέρας Ελλάδος», έκδοση Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, Αθήναι 1973.
  • Δανιηλίδης Δ., «Νεοελληνική κοινωνία και οικονομία», ιδιωτική έκδοση, Αθήναι 1934.
  • Δαουτόπουλος Γ. Α., Κουτσούκος Μ. Η., «Ιστορία της Γεωργίας», εκδόσεις Ζυγός, Θεσσαλονίκη 2008.
  • Δρίκος Θ., «Οι πωλήσεις οθωμανικών ιδιοκτησιών της Αττικής 1830-1831», εκδόσεις Τροχαλία και Δήμος Γλυφάδας, Αθήνα 1994.
  • Dugelay A., «Το πρόβλημα της διαθέσεως των γαιών», απόδοση: Α. Γώγος, περιοδικό «Δασικά Χρονικά», Ιούνιος-Ιούλιος 1966.
  • Ελληνική Δασολογική Εταιρεία, «Δασική ανάπτυξη. Ιδιοκτησιακό-Χωροταξικό», πρακτικά 6ου Πανελληνίου Δασολογικού Συνεδρίου, Χανιά 6-8 Απριλίου 1994, Θεσσαλονίκη 1995.
  • Θεοτόκης Σπ., «Αλληλογραφία Εϋνάρδου», Αθήναι 1919.
  • Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους Άθω, «Το καθεστώς του Αγίου Όρους Άθω», έκδοση της Ιεράς Κοινότητας Αγίου Όρους Άθω, Άγιον Όρος 1996.
  • Καπετάνιος Αντ., «Τη χώρα που μου πήρανε γυρεύω…», εκδόσεις Ηλιοτρόπιο, σειρά: Memorandum, Αθήνα 2003.
  • Κεμίδης Κ., «Δασική ιδιοκτησία», εκδόσεις Σάκκουλας, Αθήνα-Κομοτηνή 1995.
  • Κοντός Π., «Δασική Ελληνική Ιστορία», Αθήναι 1929.
  • Κοντός Π., «Δασική Πολιτική, ιδία εν Ελλάδι, μετά στοιχείων Αγροτικής Πολιτικής», Θεσσαλονίκη 1933.
  • Κοραής Αδ., «Άπαντα», εκδόσεις Μπίρης, Αθήνα 1969.
  • Κορδάτος Γ., «Ιστορία του αγροτικού κινήματος στην Ελλάδα», εκδόσεις Μπουκουμάνη, Αθήνα 1973.
  • Κουρουσόπουλος Ευθ., «Δασική ιδιοκτησία και διαχείριση», Αθήνα 1978.
  • Κουτσομητόπουλος Π. Γ., «Συλλογή νόμων, Β.Δ. και υπουργικών πράξεων του Υπουργείου Γεωργίας», έκδοση Υπουργείου Γεωργίας, Εν Αθήναις 1922.
  • Κρεμμυδάς Β., «Νεότερη ιστορία, ελληνική και ευρωπαϊκή», εκδόσεις Γνώση, Αθήνα 1990.
  • Κρόκος Αγγ. Γ., «Δασική νομοθεσία», έκδοση Υπουργείου Γεωργίας, Εν Αθήναις 1920.
  • Λούκος Χρ., «Κυβερνήτης Καποδίστριας, πολιτικό έργο, συναίνεση και αντιδράσεις», σειρά: Ιστορία του νέου ελληνισμού, τόμοι τρεις, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2003.
  • Μακρής Ασ., Γώγος Επ., «Δασική νομοθεσία. Κωδικοποίησις, ερμηνεία, νομολογία, σχόλια», έκδοση Γεωργίου Π. Χάντζου, Αθήναι 1958.
  • Μακρυγιάννης (στρατηγός), «Απομνημονεύματα», επιμέλεια: Γιάννης Βλαχογιάννης, τόμοι τρεις, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2011.
  • Μάουρερ Γκ., «Ο ελληνικός λαός», μετάφραση: Όλγα Ρομπόκη, επιμέλεια: Τάσος Βουρνάς, εκδόσεις αφοί Τολίδη, Αθήνα 1976.
  • Μαριά Ε. Α., «Η νομική προστασία των δασών», εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλας, Αθήνα 1998.
  • Μαριά Ε. Α., «Δασική νομοθεσία», Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα 2011.
  • Μοσκοβάκης Ν. Γ., «Το δίκαιον επί Τουρκοκρατίας», διατριβή επί υφηγεσία, εκ του τυπογραφείου Χ. Ν. Φιλαδελφέως, Εν Αθήναις 1882 (αναστατική έκδοση εκ του Βιβλιοπωλείου Νότη Καραβία, Αθήνα 1992).
  • Νάκος Γ. Π., «Το νομικό καθεστώς των τέως Οθωμανικών γαιών 1821-1912», University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1984.
  • Νάκος Γ. Π., «Εξελικτικές διακυμάνσεις του οθωμανικού γαιοκτητικού συστήματος 1821-1912», University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1986.
  • Νικοκάβουρα Α. (επιμ.), «Ο Ιωάννης Καποδίστριας και η συγκρότηση του ελληνικού κράτους», University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1983.
  • Νικολαΐδης Δ., «Οθωμανικοί Κώδικες, ήτοι συλλογή απάντων των νόμων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διαταγμάτων, κανονισμών, οδηγιών και εγκυκλίων», τύποις Αδελφών Νικολαΐδων, Εν Κωνσταντινούπολει 1889.
  • Οικονομάκος Ι., Λ., «Περί κληρονομιάς υπηκόων Ελλήνων Μουσουλμάνων (Μωαμεθανών) το θρήσκευμα, ήτοι περί της εφαρμοστέας εν Ελλάδι νομοθεσίας», εκδοτικός οίκος Δημοσθένους Θεοφιλόπουλου, Αθήναι 1932.
  • Πανταζόπουλος Ν., «Αστικός Κώδιξ και εθνικόν δίκαιον», Αθήναι 1945.
  • Πανταζόπουλος Ν., «Ιστορική εισαγωγή εις τα πηγάς του Ελληνικού Δικαίου», εκδόσεις Σάκκουλας, Θεσσαλονίκη-Αθήνα 1968.
  • Πανταζόπουλος Ν., «Παραδοσιακοί αγροτικοί θεσμοί σε δοκιμασία. Η περίπτωση της Θεσσαλίας», εκδόσεις Πολύτυπο, Αθήνα 1986.
  • Πετρόπουλος Γ., «Η συγκρότηση του νέου ελληνικού κράτους (1833-1834)», τόμοι δύο, Αθήνα 1984.
  • Ρος Λ., «Αναμνήσεις και ανακοινώσεις από την Ελλάδα (1832-1833)», μετάφραση: Α. Σπήλιος, επιμέλεια: Τάσος Βουρνάς, Αθήνα 1976.
  • Σάθας Κ. Ν., «Τουρκοκρατούμενη Ελλάς», Αθήναι 1880 (αναστατική έκδοση εκ του Βιβλιοπωλείου Νότη Καραβία, Αθήνα 1995).
  • Σιάτρας Δ. Θ., «Οι αγοραπωλησίες ακινήτων στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα», πρόλογος: Νικόλαος Ι. Πανταζόπουλος, εκδόσεις Γνώση, Αθήνα 1992.
  • Σκαρίμπας Γ., «Το 1821 και η αλήθεια», τόμοι δύο, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1995.
  • Σκληρός Γ., «Το κοινωνικό μας ζήτημα», Αθήναι 1907.
  • Σούτσος Ι., «Πλουτολογία», Αθήναι 1868.
  • Στεργιόπουλος Ι., «Δασικαί, αγροτικαί, παραλιακαί εκτάσεις», Εκδοτικόν Γραφείον Σείριος, Αθήναι 1973.
  • Στεφάνου Αν. Γ., «Το δάσος που λαχτάριζες», ιδιωτική έκδοση, Αθήναι 1974.
  • Στράτος Ανδρ. Ν., «Το Βυζάντιον στον Ζ΄ αιώνα», πρόλογος: Δ. Α. Ζακυθηνός, τόμοι τέσσερεις χρονολογημένοι τα έτη 1965, 1966, 1969, 1972, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήναι.
  • Τιρς Φρ., «Η Ελλάδα του Καποδίστρια», μετάφραση: Α. Σπήλιος, επιμέλεια: Τάσος Βουρνάς, εκδόσεις Αφοί Τολίδη, Αθήνα αχρονολόγητο.
  • Τρικούπης Σπ., «Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως», τόμου τέσσερεις, εκδοτικός οίκος Χρήστου Γιοβάνη, Αθήναι 1968.
  • Τρωιανός Σπ., «Οι πηγές του βυζαντινού δικαίου», εκδόσεις Σάκκουλας, Αθήνα-Κομοτηνή 1999.
  • Τσάλτας Αν., «Το ελληνικό αγροτικό πρόβλημα από την αρχαιότητα έως σήμερα», ιδιωτική έκδοση, Αθήναι 1977.
  • Τσέκος Ε., Π., «Σκέψεις για τη δασική νομοθεσία μας», Τυπογραφείο Ερμής, Γιάννινα 1935.
  • Τσοποτός Δ. Κ., «Γη και γεωργοί της Θεσσαλίας κατά την Τουρκοκρατίαν», ιδιωτική έκδοση, Βόλος 1912.
  • Υπουργείο Γεωργίας, «Πρώτη Εθνική Απογραφή Δασών», ΓΓΔ&ΦΠ, Υπουργείο Γεωργίας 1992.
  • Υπουργείον Εθνικής Οικονομίας – Υπηρεσία Δασών, «Δασική νομοθεσία», εκδόσεις «Καταστήματα Μιχ. Μαντζεβελάκη», Εν Αθήναις 1915.
  • Φίνλεϋ Γ., «Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως», τόμοι δύο, μετάφραση: Αλίκη Γεωργούλη, Θεώρηση: Ελένη Γαρίδη, εκδόσεις αφοί Τολίδη, επιμέλεια: Τάσος Βουρνάς, Αθήνα αχρονολόγητο.
  • Φωτιάδης Δ., «Όθωνας, η μοναρχία», έκδοση όγδοη, εκδόσεις Δωρικός, Αθήνα 1978.
  • Χαρζίκος Γ., «Τουρκικές γαίες. Εφαρμογή οθωμανικής νομοθεσίας στις Νέες Χώρες. Διάκριση γαιών», ιδιωτική έκδοση, Αθήνα 1980.

Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΣΤΑ ΔΑΣΗ (Β΄)

dasos_dikaio


Πώς προέκυψαν τα «ιδιωτικά δάση»;

«Το σπίτι αυτό εμείς το χτίσαμε −άλλος θα κατοικήσει!»

(«Το σπίτι», Νάνος Βαλαωρίτης)

Για τη διερεύνηση της δημιουργίας των «ιδιωτικών δασών» στο νέο ελληνικό κράτος πρέπει ν’ αναχθούμε στο οθωμανικό δίκαιο και να δούμε πώς σε αυτό θεωρούνταν η γαιοκτησία. Σύμφωνα λοιπόν με την Οθωμανική νομοθεσία, ολόκληρη η γη ανήκε στον Σουλτάνο. Τα δάση αποτελούσαν «δημόσιες γαίες», που παραχωρούνταν κατά χρήση (κι όχι κατά κυριότητα), επί καταβολής ετήσιου φόρου, με διατάγματα, τα «βεράτια», στους διακριθέντες στον πόλεμο ιππείς, στους σπαχήδες και αγάδες, καθώς και στους τιμαριούχους. Επίσης παραχωρούνταν με τίτλο, που ονομάζονταν «ταπί», η χρήση δάσους σε ιδιώτες. Το ταπί συντάσσονταν από τον ιεροδίκη (τον «καδή») ή τους τιμαριούχους ύστερα από άδεια του Σουλτάνου, έφερε το μονόγραμμά του, και αποτελούσε πιστοποιητικό διηνεκούς εξουσίασης του δάσους, με ανεπίδεκτη μετατροπής χρήση του εδάφους –δηλαδή αποτελούσε τεσσαρούφ, κι όχι εμπράγματο δικαίωμα κυριότητάς του, δηλαδή μουτεσσαρήφ. Το δάσος εν προκειμένω παρέμεινε στην ψιλή κυριότητα του Οθωμανικού Δημοσίου, ενώ ο εξουσιαστής είχε το δικαίωμα της κάρπωσης του δημόσιου δάσους, χάρις στο τεσσαρούφ, το οποίο κληρονομείτο. Το δάσος συνεπώς δεν υπάγονταν στο καθεστώς των «ιδιόκτητων γαιών», των αποκαλούμενων «μούλκια», που αποτελούσαν γαίες που ανήκαν σε φυσικά και νομικά πρόσωπα, και η ιδιοκτησία επί αυτών πιστοποιούνταν με «χοτζέτ(ι)», το οποίο αποτελούσε επικυρωτική ή αναγνωριστική απόφαση των μουσουλμανικών ιεροδικείων, η σύνταξη της οποίας πραγματοποιούνταν ενώπιον του ιεροδίκη (του «καδή»).

Η εθνικοποίηση της γης στα πλαίσια λειτουργίας του οθωμανικού κράτους συντελέστηκε προκειμένου ο Σουλτάνος, η κεντρική εξουσία δηλαδή, να έχει τον απόλυτο έλεγχο της γης και ν’ απολαμβάνει τα οικονομικά της οφέλη· δεδομένου ότι η χρήση της γης (γεωργικά και κτηνοτροφικά κυρίως) αποτελούσε το βασικό οικονομικό πόρο του οθωμανικού κράτους. Αυτόν τον έλεγχο της γης δεν ήθελε με κανένα τρόπο η κεντρική εξουσία να τον αφήσει να περάσει στα χέρια γαιοκτημόνων, γι’ αυτό και καθιέρωσε το δικαίωμα εξουσίασης της γης (τεσσαρούφ), το οποίο προέκρινε σε σχέση με το δικαίωμα ιδιοκτησίας (μουτεσσαρήφ). Μάλιστα, υπό αυτό το καθεστώς, ο Έλληνας αγρότης επί Τουρκοκρατίας βρισκόταν σε καλλίτερη μοίρα σε σχέση με τον Ευρωπαίο, ο οποίος καταπιεζόταν από τον φεουδάρχη κύριο της γης! Και τούτο διότι, ο δικαιούχος του κοινωνικού πλεονάσματος, στο μεν οθωμανικό σύστημα αφαιρούσε κατ’ ευθείαν από την εσοδεία το υπερπροϊόν, στη δε ευρωπαϊκή φεουδαρχία υπέτασσε το ίδιο το πρόσωπο του παραγωγού. Έτσι, το κοινωνικό πλεόνασμα στη Δύση έπαιρνε τη μορφή υπεργασίας, στην Ανατολή έπαιρνε τη μορφή του υπερπροϊόντος.

Ο ευρωπαϊστής Αδαμάντιος Κοραής το ερμήνευσε αυτό που συνέβαινε στην Ανατολή ως έξυπνη πρακτική των Τούρκων, που έθρεφαν τους υπηκόους τους, για να τους αρμέξουν στη συνέχεια, όπως συνέβαινε με τις αγελάδες! Με τη δημιουργία δε του τσιφλικιού, το οποίο εγγράφεται στα χρόνια της αποσύνθεσης του οθωμανικού κράτους κι όχι της ακμής του, δεν εγκαθίστατο φεουδαρχία, αφού δεν καθιερωνόταν (επίσημα τουλάχιστον) ατομική ιδιοκτησία του εδάφους −υπήρχε ένα είδος οιονεί-κυριότητας, που δεν προσέγγιζε την απόλυτη κυριότητα που προέκυπτε από το βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο−, αυξήθηκε η εκμετάλλευση του Έλληνα αγρότη κι έτσι δημιουργήθηκε ένας μηχανισμός εκμετάλλευσής του, ώστε να παράγει περισσότερα υπό την πίεση του τσιφλικούχου, από τα οποία επωφελούνταν η κεντρική διοίκηση μέσω της φορολογίας. Λέγει σε σχέση με τη διατήρηση της γης ως δημόσιας στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ο ιστορικός Κώστας Βεργόπουλος: «Η μόνιμη πολιτική του οθωμανικού κράτους −τέτοια που εκφράζεται μέσα στη θεμελιώδη δομή της και στην αυτοκρατορική νομοθεσία της− στάθηκε πάντα η πεισματώδης καταπολέμηση κάθε προσπάθειας σχηματισμού μεγάλων φεουδαρχικών ιδιοκτησιών και τσιφλικιών. Οφείλουμε δε να παρατηρήσουμε ότι στη μέριμνά του αυτή, το οθωμανικό κράτος επέτυχε επί ένα σχετικώς μεγάλο χρονικό διάστημα» (Βεργόπουλος Κ., «Το αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα. Η κοινωνική ενσωμάτωση της γεωργίας», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα 1975, σελ. 58).

Με τη δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους, αυτό υπεισήλθε ως προς τα δικαιώματα γης στη θέση του τουρκικού. Συνεπώς, αφού το τουρκικό δημόσιο ήταν κύριος των δασών και των βοσκοτόπων, αντίστοιχα θα ήταν και το ελληνικό −άλλο εάν στην πορεία αυτό διαστρεβλώθηκε και καταλήξαμε να έχουμε ιδιοκτησίες ιδιωτών επί δασών και βοσκοτόπων. Οι σχέσεις του Ελληνικού Δημοσίου, όπως αυτό συγκροτήθηκε μετά την απελευθέρωση με τη δημιουργία του Ελληνικού Κράτους, σε σχέση με τις ιδιοκτησίες των Οθωμανών που κατοικούσαν στην ελληνική επικράτεια, ρυθμίστηκαν σ’ ότι αφορούσε την Παλαιά Ελλάδα, με τη Συνθήκη της Κωνσταντινούπολης της 3ης-7-1832, και με τα από 3, 2, 4/16.6 και 19.6/1.7.1830 Πρωτόκολλα του Λονδίνου. Σύμφωνα με αυτά, το Ελληνικό Δημόσιο απέκτησε κυριότητα επί των κτημάτων που ανήκαν στο Τουρκικό Δημόσιο, υπέρ του οποίου ίσχυε τεκμήριο κυριότητας επί των δασών, επί των κτημάτων των Οθωμανών που κατελήφθησαν και δημεύθηκαν «δικαιώματι πολέμου», δηλαδή κατά τη διάρκεια του πολέμου, καθώς και επί των κτημάτων που εγκατέλειψαν οι Οθωμανοί όταν έφυγαν από την τοτινή Ελλάδα και δεν κατελήφθησαν από άλλους.

Ήδη, όπως είπαμε, από τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας, αρχικά από τον Καποδίστρια και κατόπιν από τους Βαυαρούς, τα δάση αποτέλεσαν δημόσιο αγαθό –για το λόγο αυτό εξάλλου τα ελληνικά δάση δε διαμοιράστηκαν και δεν αποτέλεσαν προϊόν συναλλαγής, διατηρούμενα ως Δημόσια. Βλέπουμε έτσι, ενδεικτικό της βούλησης των Βαυαρών, ότι στο πρώτο νομοθέτημα της 26.5/7.6.1835 «Περί προικοδοτήσεως ελληνικών οικογενειών», τα «δάση και οι δρυμώνες» εξαιρούνται ρητά από την κρατική διάθεση και τη διανομή. Το νομοθέτημα ακολούθως με το οποίο πρωταρχικά, κύρια και ουσιαστικά ρυθμίστηκαν οι σχέσεις της ιδιοκτησιακής κατάστασης των ελληνικών δασών με τους πολίτες, και που αυτό αποτέλεσε τη βάση για τη διαμόρφωση της μετέπειτα ιδιοκτησιακής κατάστασης των δασών μας, ήταν το Διάταγμα 17/11-1/12/1836 «Περί ιδιωτικών δασών» (ΦΕΚ 69/1.12.1836). Με το Διάταγμα αυτό θεωρούνταν ως ιδιωτικά τα δάση που δια εγγράφων που είχαν εκδοθεί από τις αρμόδιες νόμιμες τουρκικές αρχές αποδεικνύεται ότι αυτά υπήρχαν και πριν την αρχή του αγώνα της ανεξαρτησίας ως «ιδιοκτησίαι πλήρεις ιδιωτών», καθώς και τα δάση που βρίσκονται εντός «ιδιωτικών χωρίων (Τζεφλικιών)», έστω και αν δεν αναφέρονται ρητά στους οικείους τίτλους ιδιοκτησίας, εφόσον περιλαμβάνονται πράγματι στα όρια των συγκεκριμένων ιδιωτικών χωριών. Επιπρόσθετα αναγνωρίζεται η ιδιοκτησία επί των δασών των Δήμων και των Μονών, εφόσον αποδείξουν, μετά από προσφυγή στο δικαστήριο, την ύπαρξη και το περιεχόμενο των σχετικών τίτλων ιδιοκτησίας που έχουν απωλεσθεί.

Η ιδιοκτησία στα δάση βάσει των προαναφερομένων αποδεικνύεται και κατοχυρώνεται μέσα από συγκεκριμένη διαδικασία, σύμφωνα με την οποία, εντός έτους από τη δημοσίευση του διατάγματος τα πρωτότυπα των τίτλων ιδιοκτησίας κατατίθενται στην αρμόδια Επιτροπή του Υπουργείου Οικονομικών για να τους εξετάσει. Αναλόγως του ελέγχου και της κρίσης της, είτε αναγνωρίζεται η κυριότητα επί του δάσους και αποδίδεται αυτό επίσημα στην κατοχή του δικαιούχου ιδιοκτήτη του, είτε απορρίπτεται το αίτημα και παραπέμπεται η υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο. Μέχρι την εκδίκασή της, η διακατοχή του διαφιλονικούμενου δάσους παραμένει σε όποιον αυτή βρίσκεται (δηλαδή, το δάσος σε αυτή την περίπτωση θεωρούνταν δημόσιο μόνο μετά την έκδοση αμετάκλητης και τελεσίδικης δικαστικής απόφασης). Με τη διαδικασία αυτή, όπως και με το γεγονός της μη εξέτασης όλων των προσκομισθέντων τίτλων από την επί των Οικονομικών Γραμματεία, λόγω λήξης της θητείας της, προέκυψαν τα διακατεχόμενα δάση της χώρας μας, που είναι κατηγορία διαφιλονικούμενων δασών και αποτελεί ελληνική κατάσταση μόνιμης εκκρεμότητας της ιδιοκτησίας της έκτασης. Τα δάση δε, για τα οποία δεν προσκομίσθηκαν τίτλοι, θεωρούνται ως «αδιαφιλονίκητα Εθνικά». Με τον τρόπο αυτό, με τη θεώρηση αυτή του νόμου, καθιερώθηκε το τεκμήριο κυριότητας υπέρ του Δημοσίου επί των δασών, μέχρι αυτά ν’ αναγνωριστούν ως ιδιωτικά, που αποτέλεσε διά των ετών την ασφαλιστική δικλείδα υπεράσπισης και κατοχύρωσης των δικαιωμάτων του δημοσίου επί της δασικής γης.

Ο καθηγητής δασολόγος Αναστάσιος Οικονομόπουλος αποδίδει στο σύγγραμμά του «Η εξέλιξη της δασοπονίας εν τη Ελλάδι», το γεγονός της μη αναγνώρισης με το παραπάνω διάταγμα πολλών δασών ως ιδιωτικών υπέρ χωρικών στην «απροθυμία προς εφαρμογήν του νόμου ένεκα της μηδαμινής χρηματικής αξίας των μη κερδοσκοπικώς καρπουμένων δασών της εποχής εκείνης, στη μη ανατρεπτική προθεσμία του νόμου και στην αναγκαιότητα αξιοποιήσεως των πληθωρικών τότε υλογενών καρπών διά της ασκήσεως των παραδεδεγμένων δασικών δουλειών εκ μέρους των χωρικών». Έτσι, «το Δημόσιον κατέστη ως ιδιοκτήτης ή κάτοχος του μεγίστου μέρους των δασών της χώρας. Ανέλαβεν ούτω το κράτος ου μόνον την ευθύνην της περαιτέρω προαγωγής της δασοπονίας, αλλά απέκτησε και την σπανίαν δυνατότητα της επιτεύξεως των δασοπολιτικών σκοπών αυτού μέσω της αυτοτελούς κρατικής δασοπονίας» (Οικονομόπουλος Αν., «Η εξέλιξη της δασοπονίας εν τη Ελλάδι. Από της απελευθερώσεως αυτής μέχρι του έτους 1940», πανεπιστημιακή έκδοση, Θεσσαλονίκη 1942, σελ. 10). Με τον τρόπο αυτόν, εξηγείται κατά τον Οικονομόπουλο το γεγονός ότι πολλά δάση δεν αναγνωρίστηκαν τότε, αλλά μετατέθηκε το ενδιαφέρον για την αναγνώρισή τους αργότερα.

Το ζήτημα ως προς την εφαρμογή των παραπάνω διατάξεων του Διατάγματος εντοπίζεται στο τι θεωρούνταν «ιδιοκτησίαι πλήρεις ιδιωτών», για ν’ αναγνωριστούν τα δάση ως ιδιωτικά, όπως και τα τζεφλίκια. Έχοντας υπόψη τα οριζόμενα στο οθωμανικό δίκαιο, βλέπουμε ότι ιδιοκτησία επί δάσους, όπως και επί ιδωτικού χωρίου (τζεφλικίου), δε νοούνταν υπέρ ιδιωτών, καθότι αυτά παραχωρούνταν με το δικαίωμα της διηνεκούς εξουσίασης (τεσσαρούφ), κι όχι με εμπράγματο δικαίωμα κυριότητας (μουτεσσαρήφ) −εξαίρεση αποτελούσαν τα δάση κορού (Ιδιωτικά δάση), που όμως βρισκόταν στη Βόρεια Ελλάδα κι όχι στην τοτινή ελεύθερη (τη Παλαιά Ελλάδα). Συνεπώς η χρήση του όρου «ιδιοκτησίαι πλήρεις ιδιωτών» είναι αδόκιμος και ασύμβατος με τα ισχύοντα σύμφωνα με το οθωμανικό δίκαιο, το οποίο εντάχθηκε στην ελληνική δικαιϊκή πρακτική, καθότι η απόλυτη κυριότητα επί δάσους ήταν αδιανόητη, αφού αυτό υπαγόταν, ανεξαιρέτως του εξουσιαστή του, στις «δημόσιες γαίες» (αντιστοίχως ίσχυε και για το τζεφλίκι). Μολαταύτα, η αρμόδια Επιτροπή που εξέτασε τους τίτλους, δέχτηκε την ύπαρξη ταπίου (είτε αυτό προέρχονταν από βεράτι, είτε αποτελούσε τίτλο συνταγμένο από τον καδή), ως αποδεικτικό της πλήρους ιδιοκτησίας επί του δάσους, καθότι, όπως σχετικώς υποστηρίχθη, δεν υπήρχε άλλο αποδεικτικό που να δήλωνε το σχετικό δικαίωμα του αιτούντος. Αναγνωρίζοντας όμως την αδυναμία αυτής της πρακτικής, δήλωνε στο τέλος κάθε απόφασης που εξέδιδε ότι, «όσον αφορά στα δικαιώματα του Δημοσίου, εις τα διά ταπίων κατεχομένας εκτάσεις, ο ειρημένος κύριος θέλει υπόκεισθαι εις το γενικώς εν καιρώ εληφθησόμενο μέτρο». Εξάλλου, ακόμη και ο ίδιος ο νομοθέτης, διατηρών τις αμφιβολίες του ως προς τη διαδικασία αναφέρεται σε δάση «που θέλει θεωρείσθαι ως ιδιωτικά» κι όχι ιδιωτικά.

Διερωτώμαστε μην με τη διάταξη αυτή, που ήταν κατ’ ουσίαν ανεφάρμοστη, αφού το ταπί δεν αποδείκνυε κυριότητα και συνεπώς δεν υπήρχαν «ιδιοκτησίαι πλήρεις ιδιωτών», επιδιωκόταν από το νομοθέτη να ξεγελαστούν οι μεγαλοκεφαλαιούχοι κάτοχοι μεγάλων εκτάσεων ελληνικής γης, που την αγόρασαν πριν τις Συνθήκες, γνωρίζοντας το περιεχόμενο αυτών, καθώς και οι εγγυήτριες δυνάμεις που τους προστάτευαν κι ασκούσαν αφόρητη πίεση στην ελληνική κυβέρνηση για το συγκεκριμένο ζήτημα, ούτως ώστε να βρεθούν κατόπιν σε αδιέξοδο, καθότι δε θα μπορούσαν ν’ αποδείξουν την πλήρη ιδιοκτησία που απαιτούνταν επί αυτών −κάτι που στην πράξη δεν έγινε. Ή, από την άλλη πλευρά, υπήρξε δεύτερη σκέψη από το νομοθέτη, να επιδιωχθεί στην πράξη το ξεπέρασμα του αδιεξόδου, θεωρώντας με κάποιον τρόπο το ταπί ως τίτλο −κάτι που τελικά έγινε. Είναι σκέψεις αυτονόητες που γίνονται, για να εξηγηθεί η πρόθεση του νομοθέτη, καθώς δεν ήταν δυνατό αυτός (της εμβέλειας μάλιστα των Βαυαρών νομομαθών) να εισάγει μια διάταξη η οποία δεν ήταν δυνατό να εφαρμοστεί.

Έτσι υπήρξε στην πράξη διεύρυνση της έννοιας του τεσσαρούφ, ώστε να δημιουργηθεί εμπράγματο δικαίωμα και να προσεγγίζεται με τον τρόπο αυτό η κυριότητα. Πρόκειται κατ’ ουσίαν γι’ αλλοίωση των οριζομένων στο οθωμανικό δίκαιο, που υποτίθεται ότι μεταφερόταν στο ελληνικό ως προς την ιδιοκτησία επί των δασών, προκειμένου να εξυπηρετηθεί μια κατάσταση, αυτή της δικαιολόγησης της κυριότητας στα δάση, χρησιμοποιούμενο γι’ αυτό το βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο, το οποίο εν προκειμένω αναβίωσε για να δικαιολογηθεί η εφαρμοσθείσα πρακτική επί της ιδιοκτησίας δάσους. Ίδια πρακτική ακολουθήθηκε και κατά τις αγοραπωλησίες των κτημάτων των Οθωμανών, που πραγματοποιήθηκαν μετά την απελευθέρωση για τις περιοχές της χώρας που δεν καταλήφθηκαν δικαιώματι πολέμου από τους Έλληνες, τις οποίες θα δούμε παρακάτω. Έγινε δηλαδή δεκτή η ισοδυναμία ανάμεσα στο τουρκικό δικαίωμα εξουσίασης, το τεσσαρούφ, με την κυριότητα που εκπηγάζει από το ρωμαϊκό αστικό δίκαιο.

Επίσης ζήτημα γεννάται και με την κυριότητα επί δασών των μοναστηριών, αφού αυτά έλκυαν τη διεκδίκησή τους από απωλεσθέντες τίτλους. Ελλείψει αυτών διεκδικούνταν η κυριότητα των δασών διά των δικαιωμάτων που επικαλούνταν, της πολύχρονης, συνεχούς και ελεύθερης ξύλευσης που πραγματοποιούνταν για την εξυπηρέτηση της μονής ή άλλου κοινωφελούς σκοπού, καθώς και της αμελημένης διοίκησης των δασών λόγω της δεινής κατάστασης των μοναστηριών. Τα δικαστήρια που εξέτασαν ιδιοκτησιακές υποθέσεις των μονών δέχτηκαν τους παραπάνω λόγους και αναγνωρίστηκε η ιδιοκτησία υπέρ αυτών, χωρίς εντούτοις να ληφθεί υπόψη ότι ο γαιοκτησιακός ή γαιοεκμεταλλευτικός τίτλος αναφερόταν στα ονόματα των ηγουμενοσυμβούλων, που σε πολλές περιπτώσεις οι κληρονόμοι τους σφετερίστηκαν τις εν λόγω γαίες και αντ’ αυτών διεκδικούνταν άλλες.

Η ιδιοκτησία στα δάση 2

Πώς τα «αδιαφιλονίκητα εθνικά» δάση έγιναν ιδιωτικά;

Στο σημείο αυτό πρέπει να διευκρινίσουμε ότι σύμφωνα με το Οθωμανικό Δίκαιο, το δικαίωμα της εξουσίασης αποτελούσε το δικαίωμα της νόμιμης και διαρκούς χρήσεως των γαιών αυτών το οποίο μπορούσε να κληρονομηθεί και να μεταβιβαστεί ενώ διέφερε από τη δουλεία χρήσεως (usus) του Βυζαντινορωμαικού Δικαίου καθώς αυτή προσιδίαζε μόνο στην κάρπωση, αλλά και από τη νομή καθώς αυτή αποτελούσε υλική κατοχή με διανοία κυρίου ή την οιονεί νομή με διανοία δικαιούχου. Ερμηνεύτηκε έτσι, κι αναλόγως εφαρμόστηκε, ότι η φύση της εξουσίασης υπερέβαινε κατά πολύ την απλή άσκηση φυσικής κατοχής και ότι προσιδίαζε σε δικαίωμα ουσιαστικής ιδιοκτησίας.

Σημειώνει, προφανώς επικριτικά, σε σχέση με τα παραπάνω ο Ν. Πανταζόπουλος: «Τα ελληνικά δικαστήρια αυτής της εποχής εδίκαζον όχι επί τη βάσει εθνικών νομικών αντιλήψεων, αλλά επί τη βάσει του μακρυνού Corpus Lupis Givilis, και κυρίως των συγγραμμάτων των Γερμανών ρωμαϊστών Vindscheid και Dernburg» (Πανταζόπουλος Ν., «Αστικός Κώδιξ και εθνικόν δίκαιον», Αθήναι 1945, σελ. 69). Ενώ αρκετά νωρίτερα ο Γάλλος Leconte αναφερόταν περίπου ειρωνικά στην παραπάνω πρακτική: «Τίποτα το πιο συνηθισμένο από το να βλέπει κανείς τη νομολογία των ελληνικών δικαστηρίων ν’ ανατρέχει στις διατάξεις του Corpus Lupis Givilis του αυτοκράτορα Ιουστινιανού» (Leconte, «Etude economique de la Grece», Paris 1847, σελ. 136, στο Βεργόπουλος Κ., «Το αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα. Η κοινωνική ενσωμάτωση της γεωργίας», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα 1975). Πρέπει εν προκειμένω να πούμε, για να κατανοήσουμε τις σχετικές αναφορές στα παραπάνω αποσπάσματα, ότι το Βυζάντιο κληρονόμησε από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία τους θεσμούς που στήριξαν την οργάνωση του πολιτειακού του συστήματος. Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός, προχωρώντας στον εκσυγχρονισμό του ρωμαϊκού δικαίου, ανέθεσε σε επιτροπή νομικών την κωδικοποίηση της υφιστάμενης νομοθεσίας και την αναδιαμόρφωσή της, στην οποία στηρίχθηκε το ευρωπαϊκό δίκαιο του Μεσαίωνα και των νεοτέρων χρόνων. Οι Πανδέκτες (Digesta) δημοσιεύτηκαν κι απέκτησαν νομική ισχύ πριν την αναθεώρηση του Κώδικα (Codex), στις 30 Δεκεμβρίου 533. Ο Κώδικας περιελάμβανε αυτοκρατορικές διατάξεις, ενώ οι Πανδέκτες ήταν συλλογή αποσπασμάτων έργων 39 νομικών, από την περίοδο μετάβασης στον Αύγουστο έως τον Ιουστινιανό, που επέλεξε η Επιτροπή, τροποποιώντας ανάλογα τα κείμενα και προσαρμόζοντάς τα στα κρατούντα της εποχής.

Λέγει τέλος παραστατικά, σε σχέση με τα προηγούμενα, ο Κ. Βεργόπουλος: «Συνεπώς, η μεγάλη γαιοκτησία, μολονότι απωθήθηκε συστηματικώς από το νεοελληνικό κράτος, κατόρθωσε εν τούτοις να διεισδύσει στον ελληνικό χώρο από τη σχισμή που άνοιξε η ελληνο-τουρκική συνθήκη για την παράδοση της Αττικής. Εν συνεχεία, η μεγάλη γαιοκτησία εγκαταστάθηκε επί μιας περιορισμένης αλλά στερεάς κλίμακας μέχρι τα 1881, χάρη στην προστασία που της εξασφάλισε το ρωμανο-γερμανικής έμπνευσης νεοελληνικό δίκαιο. Οι Έλληνες καπιταλιστές αγοράζοντας το δικαίωμα νομής (τεσσαρούφ) επί των τουρκικών κτημάτων σε τιμές ευκαιρίας, απέσπασαν εν συνεχεία από το ελληνικό κράτος μια σειρά νομολογιακών πράξεων αναγνωριστικών της πλήρους και απόλυτης κυριότητάς τους. Εκ παραλλήλου, η νομολογιακή πρακτική των ελληνικών δικαστηρίων, αναγνωρίζοντας τον απόλυτο χαρακτήρα της ατομικής ιδιοκτησίας αρνήθηκε κατά συνέπεια κάθε εμπράγματο χαρακτήρα στα δικαιώματα των εργαζομένων στα τσιφλίκια κολλήγων καλλιεργητών» (Βεργόπουλος Κ., «Το αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα. Η κοινωνική ενσωμάτωση της γεωργίας», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα 1975, σελ. 118).

Μετά τούτων γίνεται φανερό ότι εάν εφαρμοζόταν τα κανονικώς ισχύοντα, που απέρρεαν από το Οθωμανικό Δίκαιο περί της ιδιοκτησίας του δάσους, το οποίο αποφασίστηκε ως εφαρμοστέο σε σχέση με την ιδιοκτησία των γαιών, τότε δε θα έπρεπε ν’ αναγνωριστούν «ιδιωτικά δάση» στην Παλαιά Ελλάδα και το παραπάνω Διάταγμα θα καθίστατο ως προς τούτο ως «άνευ αντικειμένου». Κατά το ίδιο πνεύμα, θα έπρεπε να καταστούν άκυρες οι αγοραπωλησίες που πραγματοποιήθηκαν στις περιοχές της χώρας που δεν καταλήφθηκαν δικαιώματι πολέμου από τους Έλληνες, στις περιπτώσεις που οι εκτάσεις καλύπτονταν από δάση. Τα δάση εν προκειμένω θα ήταν δημόσια, και δε θα δημιουργούνταν γαιοκτήμονες που θα έλκυαν τη δύναμή τους από τη δασική ιδιοκτησία. Όμως, όπως προέκυψε, η Επιτροπή (η καθεμιά αναλόγως της περίπτωσης) δέχτηκε ττις μεταβιβάσεις που πραγματοποιήθηκαν με τον τρόπο που παραπάνω αναφέραμε, οι οποίες ήταν ανέλεγκτες ως προς εμβαδόν και τις περιλαμβανόμενες εκτάσεις, με αποτέλεσμα να επικυρώνονται και επί μη ανταποκρινόμενων στην πραγματικότητα εμβαδών –φυσικά, μεγαλύτερων των πραγματικών. Επιπρόσθετα, διαπράχθηκε κι ένα ακόμη «ατόπημα», ότι έγιναν δεκτά ακόμα και τα χοτζέτια για την αναγνώριση ως ιδιωτικών των δασών, όπως επίσης και τα ταπιά για τα οποία δεν υπήρξε παρεμβολή του καδή και επικύρωσή τους.

Με τον τρόπο αυτό δικαιολογήθηκαν οι καταπατήσεις δημοσίων δασών που συντελέστηκαν κατά τις αγοραπωλησίες που πραγματοποιήθηκαν και συνέβη η μετάβαση στη μεγάλη γαιοκτησία στην Ελλάδα, στην οποία, κατά το μέγιστο μάλιστα!, περιλαμβανόταν δάση και χορτολιβαδικές εκτάσεις. Οι Οθωμανοί μπορεί να εκμεταλλεύτηκαν το ασταθές περιβάλλον και να πώλησαν εκτάσεις που δεν τους αναλογούσαν, όμως το μεγάλο «πλιάτσικο» της εθνικής γης πραγματοποιήθηκε από τους αγοραστές (Έλληνες και ξένους), οι οποίοι, στηριζόμενοι στα τεχνηέντως ασαφή όρια των μεταβιβαζόμενων εκτάσεων, μετέθεταν αυτά εις βάρος της εθνικής γης και των φυσικών οικοσυστημάτων (των δασών και των λιβαδιών-βοσκών), μεγεθύνοντας τις ιδιοκτησίες τους.

Σ’ ότι δε αφορά στις βοσκές και τα λιβάδια, αυτά κατά το οθωμανικό δίκαιο αποτελούσαν βασιλική περιουσία (σουλτανική), και ως εκ τούτου περιήλθαν στο ελληνικό δημόσιο εκ διαδοχής του τουρκικού ως δημόσιες εκτάσεις. Η επικαρπία σε αυτά απεδίδετο, όπως και στα δάση, με ταπί. Με το Διάταγμα της 3ης/15ης Δεκεμβρίου 1833 «Προσδιορισμός του φόρου της βοσκής και του δια τα εθνικοϊδιόκτητα λιβάδια εγγείου φόρου κατά τα έτη 1833 και 1834», καθορίστηκε στο άρθρο 1 ότι τα λιβάδια για τα οποία δεν έχει εκδοθεί ταπί για την επικαρπία θεωρούνται δημόσια, ενώ για εκείνα που έχει εκδοθεί ταπί θεωρούνται εθνοϊδιόκτητα. Όμως και σε αυτές τις περιπτώσεις, κατά τη συνήθη ελληνική πρακτική!, και κατά τρόπο ανάλογο με τα δάση, προέκυψε ιδιοκτησία, και σήμερα εκατομμύρια στρέμματα χορτολιβαδικών εκτάσεων εμφανίζονται ως ιδιωτικά, και δεν απολαμβάνουν καμιάς νομικής προστασίας ως φυσικά οικοσυστήματα.

Για τις αγοραπωλησίες που συντελέστηκαν μεταξύ των αποχωρησάντων Οθωμανών και των Ελλήνων αγοραστών της φερόμενης ως ιδιόκτητης γης τους, και αφορούσαν σε περιοχές της χώρας που δεν καταλήφθηκαν δικαιώματι πολέμου από τους Έλληνες, αλλά παραχωρήθηκαν με συμφωνίες στην Ελλάδα (Θήβα, Εύβοια, Φθιώτιδα, Αττική), συγκροτήθηκε με το Βασιλικό Διάταγμα 3433/1838 η επί των πωλήσεων των Οθωμανικών ιδιοκτησιών Εξεταστική Επιτροπή, που εξέταζε τους δημιουργηθέντες τίτλους και αποφαινόταν για την εγκυρότητα των μεταβιβάσεων σύμφωνα με τους Οθωμανικούς νόμους, καθώς και για την ύπαρξη τυχόν δικαιωμάτων του Ελληνικού Δημοσίου επί των μεταβιβασθέντων εκτάσεων. Κατ’ ουσίαν επρόκειτο για συνέχιση του έργου της Ελληνικής Επιτροπής του Διατάγματος της 17ης/29ης.11.1836, κληθέντες να παρουσιάσουν τους τίτλους τους όσοι δεν το έπραξαν, προς διασφάλιση των συμφερόντων τους. Ενώ για την εξέταση διαφορών μεταξύ των Ελλήνων και των Οθωμανών επί διαφιλονικούμενων δασών, συστάθηκε με το από 26.8/8.7.1836 Διάταγμα Μικτή Ελληνοοθωμανική Επιτροπή, Στην ίδια Επιτροπή ανατέθηκε με το Διάταγμα της 27.8/8.9.1838 και η εκδίκαση πραγματικών αγωγών από πωλήσεις ακινήτων και προσωπικών αγωγών μεταξύ Ελλήνων και Οθωμανών. Η επιτροπή αυτή αντικατέστηκε τα ελληνικά δικαστήρια στην εκδίκαση των διαφορών που ανέκυπταν, και οι αποφάσεις της δημιουργούσαν δεδικασμένο και συνιστούν τίτλο κυριότητας, ο οποίος αναγνωρίζεται από το ελληνικό κράτος.

Όπως όμως και προηγούμενα επισημάναμε, το εμβαδό και η μορφή των εκτάσεων που περιελήφθησαν στις μεταβιβάσεις δεν ήταν δυνατό να ελεγχθεί, καθότι τα όρια αυτών ήταν γενικά και ασαφή, ενώ σε αυτές περιλαμβανόταν δάση και βοσκές, που, κατά το Οθωμανικό Δίκαιο αποτελούσαν «δημόσιες γαίες». Έτσι παρατηρήθηκε ότι μεγάλες εκτάσεις που κανονικά θα έπρεπε να περιέλθουν στο Ελληνικό Δημόσιο, ως μη δυνάμενες ν’ αποτελέσουν ιδιοκτησία Οθωμανών, εντούτοις περιελήφθησαν ως μέρος μεγάλης ιδιόκτητης περιουσίας και αποτέλεσαν αντικείμενο της μεταβίβασης. Σε αυτές τις εκτάσεις περιλαμβανόταν και δάση. Επιπρόσθετα, δάση ιδιωτικά αίφνης προέκυψαν και από τις μισθώσεις για καλλιέργεια εθνικών κτημάτων, στα οποία περιλαμβανόταν και δάση, που όπως προείπαμε πραγματοποιήθηκαν για να μπουν χρήματα στο κρατικό ταμείο. Οι μισθώσεις έγιναν από τους προκρίτους και τους κοτζαμπάσηδες, που είχαν την οικονομική δυνατότητα γι’ αυτό, και στη συνέχεια πέρασαν στην ιδιοκτησία τους, παρά τις δεσμεύσεις που υπήρχαν. Λέγει χαρακτηριστικά, σε σχέση με τα προηγούμενα, ο Χ. Μπογιατζής, νομικός και τέως Διευθυντής του Υπουργείου Γεωργίας: «Όταν το 1830 έπεσαν σαν τα κοράκια οι Έλληνες αγοραστές και με χοτζέτια της κατασκευής και της συνεργασίας Τούρκων αρμοδίων και αδηφάγων Ελλήνων αγοραστών, αγόρασαν εγκτήματα της πλήρους κυριότητας Τούρκων πολιτών και δικαιώματα νομής επί τσιφλικιών, έγιναν αμέσως αντιληπτές οι σκόπιμες καταστρατηγήσεις τόσο των διεθνών συμβάσεων, όσο και των σχετικών μέχρι τότε διατάξεων της νεοελληνικής νομοθεσίας» (εισήγηση στο συνέδριο με θέμα «Ιδιοκτησιακό ζήτημα δασικών εδαφών της Ελλάδας», 19-21 Ιουνίου 1991, πρακτικά, Γεωτεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδας, Θεσσαλονίκη 1991, σελ. 56).

Σε σχέση δε με την κατάσταση που επικρατούσε στις γενόμενες αγοραπωλησίες, παραθέτουμε αποκαλυπτικό απόσπασμα διακήρυξης της «κατά την Εύβοιαν και Αττικήν Επιτροπής περί της αγοράς των Οθωμανικών ιδιοκτησιών», η οποία περιελήφθη στο ΦΕΚ 15/27.4.1838, και λέγει τα εξής: «Με άκραν της απορίαν βλέπει, ότι πολλοί δεν κάμνουσι τα ορισθέντα, αλλά τίνες αγοράζουσι κτήματα με ιδιαίτερον μόνον έγγραφον του πωλητού, χωρίς να ζητώσι παρ’ αυτού την συμφωνίαν να τοις δοθεί τουρκικόν χοτζέτιον, διατρέχουσι κίνδυνον ακυρώσεως ταύτης της αγοραπωλησίας». Συνάγεται εκ τούτων ότι πραγματοποιούντο αγοραπωλησίες κατά παρέκκλιση της τεθείσας διαδικασίας και ελλείψει νομίμων δικαιολογητικών κυριότητας, κάτι που καθιστούσε τις αγοραπωλησίες αυτές άκυρες. Τα παραπάνω διακηρυχθέντα αποτελούν τεκμήριο συντέλεσης ανωμάλων μεταβιβάσεων γης, που δε δικαιολογείτο η κατοχή της, μα μολαταύτα πραγματοποιούντο.

Έπειτα, με τον νόμο ΥΛΑ της 24ης Μαρτίου 1871 Περί διανομής και διαθέσεως της εθνικής γης, με τον οποίο δόθηκε η δυνατότητα δηλοποίησης των αυθαίρετα κατεχομένων δημοσίων κτημάτων με σκοπό τη νομιμοποίηση έναντι καταβολής τέλους, άνοιξε νέος κύκλος κατεχόντων γη, οι οποίοι, ξεπερνώντας τις νόμιμες διαδικασίες κατοχής δασικής γης, βάσει των προηγηθέντων νομοθετημάτων, εμφανίστηκαν δηλοποιώντας την αυθαίρετη κατοχή δημοσίων κτημάτων, που όμως ήταν και δάση. Και τούτο παρά το γεγονός ότι σύμφωνα με το άρθρο 3 του νόμου εξαιρούνταν τα δάση των διανεμητέων γαιών, αφού αυτοί εμφανίζονταν ως αυθαίρετοι κάτοχοι δασικής γης και όχι ως δικαιούχοι διανομής (ώστε να υπόκεινται στην απαγόρευση της διανομής δάσους). Με τον τρόπο τούτο δικαιολογήθηκαν ως κάτοχοι δασών και τότε συντελέστηκαν οι κυριότερες αγοραπωλησίες μεγάλων δασοαγροτικών περιοχών από γνωστούς κεφαλαιούχους της εποχής. Επιπρόσθετα, διανεμήθηκε γη και σε μη ακτήμονες και σε μη καλλιεργητές, όταν στη χωρική περιφέρεια της διανομής δεν υπήρχαν ακτήμονες και καλλιεργητές −«πας δηλωτής», έλεγε η διάταξη στην περίπτωση αυτή−, λόγω της σχεδόν χαριστικής διανομής, με αποτέλεσμα να επιπέσουν ωσάν τα κοράκια οι εποφθαλμιούντες την εθνική γη, για να την εξαγοράσουν −και τούτο συνέβαινε εις βάρος γενικά των ακτημόνων και των καλλιεργητών, στους οποίους αναλογούσε πλέον λιγότερη γη. Με τον τρόπο αυτό ο μέσος διανεμητέος κλήρος έπεσε στα 10 στρ. στις γαίες και στα 2 στις φυτείες. Όντας μικρός για την ικανοποίηση των αναγκών επιβίωσης των αγροτών, αυτοί στράφηκαν και στις όμορες δασικές εκτάσεις, τις οποίες καταπάτησαν ενσωματώνοντάς τες στην κλήρο τους, βρίσκοντας φυσιολογική μια τέτοια τους ενέργεια, ικανοποιούμενοι έτσι ως προς την επάρκεια των γαιών.

Περαιτέρω, το τεκμήριο κυριότητας που προέκυψε από το Διάταγμα 17/11-1/12/1836 «Περί ιδιωτικών δασών», για τα δάση που θεωρούνταν «αδιαφιλονίκητα Εθνικά», κρίθηκε ότι είναι μαχητό, καθώς θεωρήθηκε ότι τα δικαιώματα του Δημοσίου δεν είναι απαράγραπτα. Και τούτο διότι, το γεγονός ότι τα δάση για τα οποία δεν κατατέθηκαν εμπρόθεσμα οι τίτλοι ιδιοκτησίας τους ή οι προσαχθέντες τίτλοι δεν αναγνωρίσθηκαν, χαρακτηρίσθηκαν ως «αδιαφιλονίκητα Εθνικά», δε συνεπάγεται το ανεπίδεκτο της νομής και επομένως της έκτακτης χρησικτησίας υπέρ τρίτου ως ακίνητη περιουσία του Δημοσίου. Έτσι, κατά τις διατάξεις του βυζαντινορωμαϊκού δικαίου δικαιολογείται η έκτακτη χρησικτησία για τα πράγματα τα οποία εξαιρούνται της τακτικής χρησικτησίας, όχι όμως και της έκτακτης. Σύμφωνα δε με τον προϊσχύσαντα Αστικό Κώδικα, η έκτακτη χρησικτησία νοείται όταν ο κύριος ακινήτου νεμηθεί αυτό καλή τη πίστει και συνέχεια για μια τριακονταετία. Για τα δάση ο χρόνος αυτός έπρεπε να συμπληρωθεί μέχρι την 12η.9.1915 διότι μετά τη χρονολογία αυτή εκδόθηκαν Διατάγματα με τα οποία καθιερώθηκε το απαράγραπτο των δικαιωμάτων του δημοσίου επί των ακινήτων του και πλέον δεν επιτρέπεται ως τρόπος κτήσης κυριότητας επί αυτών η έκτακτη χρησικτησία. Καθίστατο λοιπόν δυνατό να διεκδικηθεί η κυριότητα δασών με έκτακτη χρησικτησία κατά τον παραπάνω τρόπο, στα πλαίσια της δυνατότητας που δινόταν να καταρριφθεί το τεκμήριο υπέρ του δημοσίου.

Σ’ ότι αφορά στα κτήματα των διαλελυμένων μονών και Επισκοπών, που αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση γαιοκτησίας στο ελληνικό κράτος, αυτά περιήλθαν διά του Βασιλικού Διατάγματος της 19ης Αυγούστου και 25ης Σεπτεμβρίου 1833 στο ιδρυθέν τότε Εκκλησιαστικό Ταμείο και κατόπιν στο ελληνικό δημόσιο. Αποτέλεσαν δηλαδή δημόσια περιουσία, διαχειριζόμενα από το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, ενώ τα δάση επί αυτών διαχειρίζονταν από το Υπουργείο Γεωργίας μετά την 14η Ιουνίου 1917 (που αποτελεί την ημερομηνία ίδρυσής του, με την υπαγωγή της δασικής υπηρεσίας σε αυτό). Το 1833 υπήρχαν στην Παλαιά Ελλάδα 593 μονές (σύμφωνα με το αριθ. 23/19.8.1833 έγγραφο της Ιεράς Συνόδου προς την Εκκλησιαστική Γραμματεία), που μετέπεσαν το 1844 μετά τη διάλυση των περισσοτέρων εξ αυτών στις 139 (σύμφωνα με το αριθ. 27349/20.9.1844 έγγραφο του Υπουργείου των Εκκλησιαστικών). Στη συνέχεια παραχωρήθηκαν με το άρθρο 1 του νόμου 6271/1934, που ερμήνευσε το άρθρο 51 του νόμου 4108/1929, κατά κυριότητα στις οικείες κοινότητες οι βοσκήσιμοι τόποι των διαλελυμένων μονών που «δεν αποτελούν αντικείμενο της δασοπονίας», ενώ κατά χρήση οι ορεινές βοσκές που αποτελούσαν αντικείμενο δασοπονίας (με τη χρήση του συγκεκριμένου όρου εννοεί προφανώς ο νομοθέτης την ύπαρξη εκτάσεων που συγκροτούν δασικά οικοσυστήματα).

Στην κυριότητα και διαχείριση του ελληνικού δημοσίου, εκ των εκτάσεων των διαλελυμένων μονών παρέμειναν τα δάση, οι εκχερσωθείσες δασικές εκτάσεις, οι οικοπεδικές εκτάσεις και τα αστικά κτήματα, οι παραλιακές εκτάσεις και οι καλλιεργούμενες εκτάσεις εντός των λιβαδίων. Λόγω της μεγάλης καταπάτησης της ακίνητης περιουσίας των διαλελυμένων μονών, εξαιτίας της ελλειπούς αστυνόμευσής της και της μη ενδεδειγμένης διαχείρισής της, που κατά μεγάλο μέρος κατέληξε να θεωρείται ιδιωτική, το Υπουργείο Οικονομικών διέταξε με το αριθ. 20490/25.5.1939 έγγραφο σχετική έρευνα και διεκδίκησή της ως δημόσια περιουσία, επισυνάπτοντας μάλιστα κατάλογο των υφισταμένων μονών, ώστε να διεκδικηθεί η καταπατημένη ακίνητη περιουσία των υπολοίπων, που διαλύθηκαν. Μολαταύτα, λόγω και της μεσολάβησης του πολέμου, η διαταχθείσα έρευνα δεν πραγματοποιήθηκε και οι καταπατημένες εκτάσεις των διαλελυμένων μονών θεωρήθηκαν ιδιωτικές. Ιδιαίτερα δε τα δάση που εκχερσώθηκαν πριν τον πόλεμο, δεν ήταν δυνατό να διεκδικηθούν σύμφωνα με τη μορφή τους, αφού αυτή πιστοποιείται με βάσει τις αεροφωτογραφίες του παλαιότερου έτους φωτογράφησης, του έτους 1945, στο οποίο, λόγω της προηγηθείσας εκχερσώσεως, απεικονίζονται οι εκτάσεις με μη δασική μορφή.

Ποιο το ιδιοκτησιακό καθεστώς των δασών στις προσαρτημένες περιοχές; 

Στη Θεσσαλία, όπως είδαμε στο προηγούμενο κεφάλαιο αναφερόμενοι στα τσιφλίκια, η γαιοκτησία προέκυπτε βάσει των αγοραπωλησιών που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τον τροποποιηθέντα οθωμανικό νόμο Περί Γαιών και της υποχρέωσης που υπήρχε με τη συνθήκη προσάρτησης της Θεσσαλίας ν’ αναγνωριστεί το δικαίωμα κυριότητας επί των δασών και βοσκών. Αυτό προέκυπτε δυνάμει φιρμανιών, χοτζετιών, ταπίων και άλλων τίτλων ή δυνάμει οθωμανικών νόμων. Έτσι βλέπουμε ότι στη Θεσσαλία υποχρεώθηκε το ελληνικό κράτος ν’ αναγνωρίσει ιδιοκτησίες επί δασών και βοσκών ακόμη και χωρίς την ύπαρξη ταπίου, κάτι που δεν ίσχυε στην Παλαιά Ελλάδα. Και τούτο παρά το γεγονός ότι με τον οθωμανικό νόμο «Περί Γαιών» του 1856 και με το νόμο «Περί Ταπίων», θεωρούνταν ως ιδιωτικά μόνο τα δάση που κατέχονταν με ταπί. Τα εμπράγματα δικαιώματα εν προκειμένω, που αναγνωρίστηκαν από τη συνθήκη προσάρτησης, μετατράπηκαν σε δικαιώματα πλήρους κυριότητας των δικαιούχων ακολουθώντας το βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο, με τη μετατροπή του δικαιώματος εξουσίασης (τεσσαρούφ) σε δικαίωμα κυριότητας. Υπήρξε με τον τρόπο αυτό νομική αφομοίωση των δικαιωμάτων επί των τέως οθωμανικών γαιών με το δικαίωμα κυριότητας του βυζαντινορωμαϊκού δικαίου. Οπότε, στην περίπτωση της Θεσσαλίας δεν εφαρμόστηκαν οι διατάξεις του Διατάγματος του 1826 «Περί ιδιωτικών δασών», καθότι τα δικαιώματα που αποκτήθηκαν από ιδιώτες, βάσει τίτλων που εκδόθηκαν κατά τις διατάξεις της τουρκικής νομοθεσίας, αναγνωρίστηκαν και από την ελληνική νομοθεσία. Το ελληνικό δημόσιο υπεισήλθε στη θέση του τουρκικού ως προς την κυριότητα των δασών της Θεσσαλίας, ότι όμως απεκτήθη βάσει τίτλων πριν την προσάρτηση  (και συνεπώς δεν ανήκε στο τουρκικό δημόσιο κατά το χρόνο της προσάρτησης) δε θιγόταν.

Για τα εδάφη των Νέων Χωρών [ήτοι: Ήπειρος, Μακεδονία και μεγάλα νησιά (Σάμος, Κρήτη)] ίσχυσαν οι νόμοι 4134/1912 και 79/1913, σύμφωνα με τους οποίους διατηρείται η οθωμανική νομοθεσία, ενώ όλα τα εμπράγματα δικαιώματα που απεκτήθησαν με αυτήν διατηρούνται και μετά την απελευθέρωση και προσάρτηση των Νέων Χωρών. Για την Ήπειρο και τη Μακεδονία, τα δάση και τα λιβάδια ανήκαν πριν την προσάρτηση στο τουρκικό δημόσιο, και αντίστοιχα περιέχονται στο ελληνικό, δικαιώματι πολέμου. Η ισχύς του Διατάγματος του 1826 «Περί ιδιωτικών δασών» δεν επεκτάθηκε στις Νέες Χώρες, επικράτησε όμως το τεκμήριο υπέρ του Δημοσίου που προέκυπτε από αυτό. Στις περιπτώσεις των δασών των προσαρτημένων χωρών που υπήρχε τεσσαρούφ κατά το χρόνο προσάρτησης, ορίστηκε με το άρθρο 49 του νόμου 2052/1920 «Περί Αγροτικού Νόμου», στο οποίο περιελήφθη το άρθρο 1 του Διατάγματος 2468/1917 της Προσωρινής Κυβέρνησης της Θεσσαλονίκης, ότι το δικαίωμα εξουσίασης (τεσσαρούφ) μετατρέπεται αυτοδικαίως από την 20η.5.1917 σε δικαίωμα πλήρους και αμετακλήτου κυριότητας των 4/5 εξ αδιαιρέτου του ακινήτου. Στο Δημόσιο απέμενε το 1/5, το οποίο αποτελούσε ποσοστό συνδιακατοχής σε αντάλλαγμα της παραχωρούμενης κυριότητας. Αν δεν υπήρχε τεσσαρούφ, η έκταση θεωρείτο δημόσια γη. Με τις παραπάνω ρυθμίσεις αναγνωρίστηκε αυτοδίκαιη μετατροπή της ιδιοκτησιακής βάσης των κεκτημένων δικαιωμάτων εξουσίασης (τεσσαρούφ) σε δικαιώματα πλήρους ιδιοκτησίας. Με τον τρόπο αυτόν υπήρξε νομική αφομοίωση των δικαιωμάτων επί των τέως οθωμανικών γαιών με το δικαίωμα κυριότητας του βυζαντινορωμαϊκού δικαίου.

Στην Κρήτη οι γαίες ανήκαν στην κατηγορία των δημοσίων γαιών επί Τουρκοκρατίας λόγω της κατάκτησής της, ενώ ήταν υπό την κυριαρχία των Ενετών. Το Υπουργείο Γεωργίας όμως, με την αριθ. 51098/22.2.1957 απόφαση θεώρησε τα δάση της Κρήτης ως διακατεχόμενα από φυσικά ή νομικά πρόσωπα (κοινότητες ή μοναστήρια), από τα οποία ήδη κατέχονταν, με την επιφύλαξη τυχόν δικαιωμάτων του δημοσίου. Ενώ με το άρθρο 62 του νόμου 998/1979 απηλλάγησαν από το τεκμήριο υπέρ του Δημοσίου τα δάση αυτά. Για δε τις γαίες των νησιών με ειδικό καθεστώς κατά την τουρκική κατάκτηση (Κυκλάδες, Λέσβος, Σάμος, Ικαρία, Χίος κ.ά.), διατηρήθηκαν τα δικαιώματα επί της ιδιοκτησίας τα οποία απεκτήθησαν κατά την τουρκική κυριαρχία και μετά την προσάρτηση αυτών των περιοχών στο ελληνικό κράτος. Τα δικαιώματα αυτά απέρρευσαν από το γεγονός ότι οι κάτοικοι των νησιών δήλωσαν υποταγή στον Σουλτάνο κι έτσι θεωρήθηκε η τουρκική κατάκτηση ως ειρηνική, αποκτώντας για το λόγο αυτό προνόμια, με κυριότερο τη διατήρηση της πλήρης κυριότητας των ιδιοκτησιών τους, υπό τον όρο καταβολής φόρου. Και για τα δάση των νησιών αυτών, όπως και με την Κρήτη, δεν ισχύει το τεκμήριο υπέρ του Δημοσίου, σύμφωνα με το άρθρο 62 του νόμου 998/1979. Τα δάση της Θάσου επί Τουρκοκρατίας ήταν ιδιωτικά και επιβάλλονταν σ’ αυτά ειδική φορολογία. Το ελληνικό δημόσιο κληρονόμησε το εν λόγω καθεστώς αλλά αναγνώρισε τα ιδιωτικά δάση υπέρ της ολότητας των κατοίκων των δήμων και κοινοτήτων.

Το καθεστώς των δασών της Δωδεκανήσου ρυθμίστηκε με τον αναγκαστικό νόμο 719/1948, και τα δάση αυτά υπήχθησαν στη δασική νομοθεσία και τέθηκαν υπό τη διαχείριση και αρμοδιότητα του Υπουργείου Γεωργίας, εφαρμοζόμενος στο εξής ο Δασικός Κώδικας (νόμος 4173/1929). Τα δικαιώματα του δημοσίου επί των δασών τούτων διατηρήθηκαν ακέραια. Κάθε εμπράγματο δικαίωμα των ιδιωτών και του Δημοσίου βασίζεται στις καταγραφές του Κτηματολογίου που συνέταξαν οι Ιταλοί (στις περιοχές όπου αυτό συνετάγη, ήτοι Ρόδος, Κως και τμήμα της Λέρου). Στη Θράκη ανέκυψε το ζήτημα των περιουσιών των ανταλλαγέντων μουσουλμάνων και τούτο αντιμετωπίστηκε με τη Συνθήκη της Λωζάννης της 30ης.1.1923, ορίζοντας ότι τα κτήματα αυτών, στα οποία περιλαμβάνονταν και δάση, υπάγονται στην κατηγορία των ανταλλαξίμων κτημάτων. Αυτά παραδόθηκαν στη διαχείριση της ανταλλάξιμης περιουσίας του Υπουργείου Οικονομικών, και με το νόμο 4494/1930 η διαχείριση και η εκκαθάριση τούτων ανατέθηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Ακολούθως, με το Βασιλικό Διάταγμα της 24ης/31.10.1940, το ελληνικό δημόσιο διά της υπηρεσίας του Υπουργείου Οικονομικών με τα αρχικά Υ.Δ.Α.Μ.Κ. διαδέχθηκε ως καθολικός διάδοχος σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις την Εθνική Τράπεζα και ανέλαβε τη διοίκηση και διαχείριση των ανταλλαξίμων ακινήτων. Τα ανταλλάξιμα δάση, σύμφωνα με το άρθρο 149 του δασικού κώδικα (νομοθετικό διάταγμα 86/1969), διαχειρίζονται κατά τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας.

Το ιδιοκτησιακό καθεστώς των δασών στα Ιόνια νησιά απέρρευσε από το καθεστώς της Επτανήσου Πολιτείας και του μετέπειτα Ιονίου Κράτους, σ’ ότι αφορούσε στην ιδιοκτησία επί των γαιών. Στο από 13/29.12.1817 «Σύνταγμα του Ηνωμένου Κράτους των Ιονίων Νήσων» δεν υπάρχει αναφορά σε δημόσια δάση ή σε δημόσια κτήματα, που ν’ ανήκουν στο υπό την προστασία της Αγγλίας Ηνωμένο Ιόνιο Κράτος, ώστε η εν λόγω ιδιοκτησία να περιέλθει κατά διαδοχή στο ελληνικό κράτος. Και τούτο διότι η εγχώρια περιουσία εκάστης νήσου ανήκε στην εγχώρια τοπική κυβέρνηση αυτής. Συνεπώς, δεν ισχύουν οι διατάξεις του Διατάγματος του 1836 «Περί ιδιωτικών δασών» στα Ιόνια νησιά, και δε θεσπίζεται επί των δασών της Επτανήσου το τεκμήριο κυριότητας του Δημοσίου. Στο Δημόσιο ανήκουν τα αδέσποτα δάση, που είναι τα μη δεσποζόμενα (δεσποζόμενο ακίνητο: που ανήκει στην κυριότητα κάποιου, το εξουσιαζόμενο) από φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή τα εγκατελειφθέντα και μη διεκδικούμενα.

Το ζήτημα εντέλει της ιδιοκτησίας των δασών, των δασικών εδαφών και των λιβαδίων, σε σχέση με τη διεκδίκησή τους, και των δικαιωμάτων του Δημοσίου επί αυτών, ιδιαίτερα στις περιοχές της χώρας με ειδικό καθεστώς, στις οποίες δεν ισχύει το τεκμήριο του Δημόσιου, διευθετήθηκε με τη διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 2 του νόμου 998/1979, η οποία προστέθηκε με την παράγραφο 3 του άρθρου 32 του νόμου 4280/2014, όπου ορίζεται ότι, οι εκτάσεις που προστατεύονται με τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας θεωρούνται δημόσιες, εκτός κι αν υπάγονται σε μία από τις περιπτώσεις του άρθρου 10 του νόμου 3208/2003 (στο οποίο αυτό άρθρο αναφέρονται οι περιπτώσεις που το ελληνικό δημόσιο δε διεκδικεί δικαιώματα κυριότητας επί δασών, δασικών εκτάσεων και χορτολιβαδικών). Βάσει αυτής της διάταξης, όλα τα δάση κ.λπ. ανά την Ελλάδα θεωρούνται δημόσια πλην των περιπτώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 10 του νόμου 3208/2003. Αποτελεί μια σαφή διάταξη νομίζουμε, οριστικού τερματισμού διενέξεων κι αμφισβητήσεων ως προς τα δικαιώματα του Δημοσίου επί δασών, δασικών και χορτολιβαδικών εκτάσεων, που δίνει τη δυνατότητα στο δημόσιο να προστατεύει ανεμπόδιστα τη δασική ιδιωτική του περιουσία, που αποτελεί ταυτόχρονα και φυσικό αγαθό.

Μια ιδιαίτερη και ξένη με τα ελληνικά δεδομένα κατηγορία δασών, που προήλθε από το οθωμανικό δικαιϊκό σύστημα, αποτέλεσαν τα βακούφια. Αυτά ήταν τα αφιερωμένα δάση (εραζίζ μεβκουφέ), που απαντώνταν στην Παλαιά Ελλάδα, στη Θεσσαλία και κυρίως στις Νέες Χώρες, κι αφορούσαν στη διάθεση υπέρ ορισμένου σκοπού, ιερού ή αγαθοεργού, ακίνητης περιουσίας με πράξη εν ζωή ή αιτία θανάτου. Η αφιέρωση δημοσίων δασών πραγματοποιούνταν μετά από άδεια του Σουλτάνου και παραχωρούνταν με σουλτανικά φιρμάνια έπειτα από έκδοση σχετικής απόφασης του Ιεροδίκου. Επί αυτών, το Δημόσιο είχε την ψιλή κυριότητα ενώ το δικαίωμα εξουσίασης είχε το βακούφιο, το οποίο μπορούσε να εκμισθώνει τη χρήση. Με τα Πρωτόκολλα του Λονδίνου, τα βακούφια της Παλαιάς Ελλάδας μπορούσαν να διατεθούν από τους επικαρπωτές ή τους διαχειριστές τους, κι έτσι πραγματοποιήθηκαν αγοραπωλησίες επί βακουφικών δασών, περιερχόμενα αυτά σε ιδιωτική κτήση, ενώ στη Θεσσαλία και την Ήπειρο η διοίκηση των βακουφιών ανατέθηκε σε Επιτροπή, σύμφωνα με το νόμο ΑΡΠΓ/1884, στις δε Νέες Χώρες τα βακούφια κατέστησαν πλήρους ιδιοκτησίας, σύμφωνα με το άρθρο 12 του νόμου ΔΣΙΓ/1913. Κατόπιν, με τη Σύμβαση της Λωζάννης το ελληνικό κράτος υποχρεώθηκε να σεβαστεί τα βακούφια, τα οποία με το νόμο 4798/1930 περιήλθαν στο καθεστώς των ανταλλαξίμων γαιών και η διαχείρισή τους τελικώς αναλήφθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών.

Για το τέλος αφήσαμε τα μοναστηριακά δάση, τα οποία αποτελούν περιουσία όλων των εκκλησιαστικών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, δηλαδή των ενοριών, των μητροπόλεων, των μονών και των εκκλησιαστικών οργανισμών. Σύμφωνα με το καθεστώς που εφαρμόστηκε, οι Μονές διατηρούν τα γαιοκτητικά τους δικαιώματα που απέκτησαν βάσει τουρκικών διαταγμάτων. Μάλιστα, αποφάσεις διοικητικών δικαστηρίων έκριναν ότι, οι διαχειριζόμενες κατά την Τουρκοκρατία γαίες από τις μονές σαν δικά τους πράγματα, εφόσον χρησιμοποιούσαν τις προσόδους τους για την εξυπηρέτηση της μονής ή άλλου κοινωφελούς σκοπού, αναγνωρίζονται ως νόμιμη περιουσία της μονής. Όμως σύμφωνα με το άρθρο 3 του νόμου 1700/1987 θεωρήθηκε ότι ανήκουν στο ελληνικό δημόσιο τα δάση και οι δασικές εκτάσεις που βρίσκονται στη νομή και κατοχή των μονών, εξαιρουμένων αυτών που εξαρτώνται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, εφόσον εντός προθεσμίας 6 μηνών από τη δημοσίευση του νόμου δε μεταβιβασθούν με σύμβαση προς το ελληνικό δημόσιο.

Εξαιρέθηκαν από την πρόβλεψη περί απόκτησης της κυριότητας από το Δημόσιο οι εκτάσεις της μονής για τις οποίες υπάρχει νόμιμος τίτλος κυριότητας, ο οποίος έχει νόμιμα μεταγραφεί ή η κυριότητα επί αυτών έχει αναγνωρισθεί με διάταξη νόμου ή με αμετάκλητη δικαστική απόφαση. Οι διατάξεις των σχετικών με το παραπάνω καθεστώς νόμων έμειναν ανενεργές, μετά και από την αριθ. 10/1993/405/483-484 απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου, που δικαίωσε πέντε μονές που προσέφυγαν. Φυσικά, των παραπάνω εξαιρούνται τα δάση και γενικότερα τις εκτάσεις των μονών του Αγίου Όρους και των μετοχίων τους, για τις οποίες ίσχυε ειδικό γαιοκτητικό καθεστώς επί Τουρκοκρατίας, το οποίο, με την Ελληνοτουρκική Συνθήκη των Αθηνών της 1ης/12ης.12.1913 εκφράστηκε με την αναγνώριση ως εσωτερικό δίκαιο των κεκτημένων κατά την οθωμανική νομοθεσία δικαιωμάτων των μονών. Στο ελληνικό Σύνταγμα θεσπίστηκε το απαράγραπτο και αναπαλλοτρίωτο της ακίνητης περιουσίας των Μονών του Αγίου Όρους.

Πώς η δασική ιδιοκτησία θεωρείται;

Η δασική ιδιοκτησία στην Ελλάδα κατ’ ουσίαν δεν ειδώθη λόγω του ιδιαίτερου χαρακτήρα της ξέχωρα σε σχέση με τη λοιπή γαιοκτησία, αλλά θεωρήθη στο πλαίσιο αυτής. Τούτο αρχικώς προέκυψε από την τραγική υπέρβαση που δικαιώματος εξουσίασης της δασικής γης (τεσσαρούφ) και την εξομείωσή του με το δικαίωμα κυριότητας, παρά το γεγονός ότι κάτι τέτοιο δεν προέκυπτε από το τουρκικό δίκαιο, οπού το κράτος θεωρούνταν κύριος των δασών (εκτός από τις εξαιρέσεις που αναφέραμε) κι έδινε το δικαίωμα της χρήσης τους με τεσσαρούφ. Το ελληνικό κράτος, ως διάδοχο του τουρκικού, μετέρχονταν στη θέση αυτού κι αποκτούσε την κυριότητα των δασών, κάτι που δεν το τήρησε, δίνοντας τη δυνατότητα σε ιδιώτες απόκτησης εμπραγμάτων δικαιωμάτων στα ελληνικά δάση με το δικαίωμα εξουσίασης και μόνον του καρπωτή. Τούτο, που εφαρμόστηκε στην Παλαιά Ελλάδα, ακολούθως έγινε καθεστώς και για τις επόμενα προσαρτημένες περιοχές της χώρας. Κατόπιν, με τη σύμπραξη και τη συνεργασία των τριών εξουσιών (νομοθετική, εκτελεστική, δικαστική) εισήχθη το δικαίωμα της χρησικτησίας στα δάση, δίνοντας τη δυνατότητα ν’ αποκτηθεί η κυριότητα αυτών με την αποδεδειγμένη χρήση τους −και παρά το γεγονός ότι τα δάση αποτελούσαν κοινόχρηστο πράγμα! Έτσι, σε γενικές γραμμές, διαμορφώθηκε μια βασική δασική ιδιοκτησία στην Ελλάδα, η οποία στη συνέχεια συνεπληρώθη και με άλλην, η οποία απεκτήθη με νόμους του ελληνικού κράτους (παραχωρητήρια, εποικιστικά δάση, διαθέσιμα δασικά εδάφη κ.ά.), συνιστώντας ένα αποθετήριο γης, που επιδιώκετο η αξιοποίησή του.

Η αξιοποίηση της δασικής γης από τους κατόχους τους λογίζεται επιχειρηματικά, ώστε να επιτευχθεί το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος από αυτήν. Εν προκειμένω, η δασική γη δεν αξιολογείται δασοπονικά, αλλά οικονομικά, και προσπαθείται ο προς την κατεύθυνση τούτη προσανατολισμός της. Θεωρείται, γι΄ αυτό, η δασική γη ως νεκρή, αργούσα, που χρήζει εκμετάλλευσης· βλέπεται γη κι όχι δάσος. Πολύ χειρότερη είναι η αντιμετώπιση των χορτολιβαδικών εκτάσεων, των πάλαι ποτέ «εθνοϊδιόκτητων βοσκών», οι οποίες δε γνωρίζουν την προστασία ως φυσικά οικοσυστήματα από κάποια νομοθεσία (εκτός μόνο από τη νομοθεσία τη σχετική με τις προστατευόμενες περιοχές), και χρησιμοποιούνται μόνο για την επίτευξη σκοπών (σχετικό το άρθρο 3 του νόμου 998/1979 όπως ισχύει), ενώ οι ιδιωτικές τέτοιες εκτάσεις έχουν ελεύθερη χρήση!

Μετά από τούτα βλέπουμε ότι η δασική ιδιοκτησία στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι αντιμετωπίστηκε θετικά και σε βάρος θα λέγαμε −σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν− της δημόσιας ιδιοκτήσιας, δίνοντας ο νομοθέτης τη δυνατότητα όπου ήταν μπορετό ν’ αναγνωριστεί υπέρ ιδιώτη, εντούτοις στη συνέχεια ενοχοποιήθηκε το ίδιο το Δημόσιο, ως δρων (επι)κυριαρχικά σε αυτήν, δημεύοντας την κατ’ ουσίαν!, λόγω της εφαρμογής του τεκμηρίου κυριότητας του Δημοσίου και της θεώρησης των δασικών εκτάσεων ως δημόσιων, εφόσον δεν έχουν αναγνωριστεί ως ιδιωτικές. Οι τελευταίες τούτες «άμυνες» του Δημοσίου, για τη διαφύλαξη (έστω) της δασικής γης ως εθνικής, βάλλονται ιδιαίτερα τα τελευταία έτη, που η πίεση γι’ απόδοση των δασικών εδαφών σε χρήσεις είναι πολύ μεγάλη (μετά και τον νόμο 4280/2014, καταμετρούμε άνω των 80 δυνάμενων χρήσεων στα δασικά εδάφη). Μπορεί η δημόσια γαιοκτησία στα δάση να υπερτερεί κατά πολύ της ιδιωτικής, όμως τούτη δικαιολογείται από το γεγονός ότι τα ελληνικά δάση εξυπηρετούν τη δασοπονία πολλαπλών σκοπών και προσφέρουν κατά κανόνα άυλες προσφορές, και λιγότερο υλικές· συνεπώς δεν προσφέρουν οικονομικά οφέλη για να δικαιολογείται η επιχειρηματική διαχείρισή τους από ιδιώτη. Το Δημόσιο, ο Έλληνας πολίτης δηλαδή, πληρώνουν, συνεισφέρουν, για τη διαχείριση του κατά τεκμήριο δημοσίου δάσους, χωρίς να περιμένουν υλική (οικονομική) ανταπόδωση −μόνο τις άυλες προσφορές του δάσους επιδιώκουν. Τούτο αποτελεί τη μεγάλη και βασική κληρονομιά του Έλληνα −μαζί με τον πολιτισμό του…

Το ελληνικό δάσος δε βιώθηκε από τον Έλληνα όταν περιήλθε ως ιδιωτικό. Πολύ περισσότερο, ο απλός πολίτης το στερήθηκε όταν ο κάτοχός του το έκανε οικόπεδα, όταν το περιέφραξε, όταν το έκανε αγροτική γη. Στον Έλληνα σήμερα δίνεται η δυνατότητα να το απολαμβάνει ως φυσικό αγαθό, όμως δεν έχει το δικαίωμα της κοινής κτήσης σε αυτό, το δικαίωμα να το ζει στα πλαίσια της κοινοκτημοσύνης και της συνεισφοράς στο φυσικό όλον. Ανήκει κάπου, δεν ανήκει σε αυτόν, κι ας αποτελεί κοινόχρηστο πράγμα. Το δικαίωμα στην ιδιοκτησία αποστερεί το δικαίωμα της βίωσης ενός φυσικού αγαθού, του δάσους, από τον Έλληνα πολίτη, αφήνοντάς του το απατηλό δικαίωμα της απόλαυσής του. Βρίσκουμε κάποια πλάνη σε αυτό, κάποια παρεκτροπή −μιαν ηθική απόσταση ανάμεσα στα πρέποντα και τα ισχύοντα…

Του Αντώνιου Β. Καπετάνιου

Η ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΣΤΑ ΔΑΣΗ (Α΄)


Βιβλιογραφία

  • Αμπού Εντμ., «Η Ελλάδα του Όθωνος», μετάφραση: Α. Σπήλιος, επιμέλεια: Τάσος Βουρνάς, εκδόσεις Αφοί Τολίδη, Αθήνα αχρονολόγητο.
  • Ανδρεάδης Ανδρ., «Ιστορία των εθνικών δανείων», Αθήναι 1904.
  • Αρμενόπουλος Κ., «Πρόχειρον Νόμων ή Εξάβιβλος», επιμέλεια: Κωνσταντίνος Γ. Πιτσάκης, εκδόσεις Δωδώνη, Αθήναι 1971.
  • Βακαλόπουλος Κ. Α., «Η περίοδος της αναρχίας (1831-1833)», εκδόσεις Παρατηρητής, Αθήνα 1984.
  • Βάσος Γ., «Η εξαθλίωση του λαού και ο πλούτος της χώρας», εκδόσεις Μαρή & Κοροντζή, Αθήνα 1945.
  • Βεργόπουλος Κ., «Το αγροτικό ζήτημα στην Ελλάδα. Η κοινωνική ενσωμάτωση της γεωργίας», εκδόσεις Εξάντας, Αθήνα 1975.
  • Βουρνάς Τ., «Ιστορία της νεώτερης Ελλάδας. Από την επανάσταση του 1821 ως το κίνημα του Γουδί 1909», εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 1998.
  • Γεωτεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, «Ιδιοκτησιακό ζήτημα δασικών εδαφών της Ελλάδας», συνέδριο 19-21 Ιουνίου 1991, πρακτικά, Γεωτεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδας, Θεσσαλονίκη 1991.
  • Γεωργιάδου Μ., «Δασική νομοθεσία», Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα 2004.
  • Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, «Το αγροτικό πρόβλημα της Ελλάδας», πρακτικά διημερίδας, 7-8 Μαΐου 1997, επιμέλεια έκδοσης: Ανδρέας Ι. Καραμάνος, Αθήνα 1998.
  • Γιαννακούρος Π. Ε., «Αγροτική νομοθεσία. Μετά διατάξεων προσφυγικής και δασικής νομοθεσίας», Αθήναι 1974.
  • Γιαννακούρος Π. Ε., «Δασικός Κώδικας και δασικοί νόμοι», εκδόσεις Σάκκουλας, Αθήνα 2002.
  • Γιαννόπουλος Κ. Ι., Φραγκοδημητρόπουλος Θ., Δ., «Ισχύουσα δασική νομοθεσία και ερμηνεία αυτής», Τόμοι Α΄ & Β΄, Τύποις Απ. Α. Χαλούλου, Αθήναι 1939.
  • Γκιόλιας Μ. Α., «Παραδοσιακό δίκαιο και οικονομία του τσελιγκάτου», εκδόσεις Πορεία, Αθήνα 2004.
  • Γρίσπος Π., «Δασική ιστορία της νεωτέρας Ελλάδος», έκδοση Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, Αθήναι 1973.
  • Δανιηλίδης Δ., «Νεοελληνική κοινωνία και οικονομία», ιδιωτική έκδοση, Αθήναι 1934.
  • Δαουτόπουλος Γ. Α., Κουτσούκος Μ. Η., «Ιστορία της Γεωργίας», εκδόσεις Ζυγός, Θεσσαλονίκη 2008.
  • Δρίκος Θ., «Οι πωλήσεις οθωμανικών ιδιοκτησιών της Αττικής 1830-1831», εκδόσεις Τροχαλία και Δήμος Γλυφάδας, Αθήνα 1994.
  • Dugelay A., «Το πρόβλημα της διαθέσεως των γαιών», απόδοση: Α. Γώγος, περιοδικό «Δασικά Χρονικά», Ιούνιος-Ιούλιος 1966.
  • Ελληνική Δασολογική Εταιρεία, «Δασική ανάπτυξη. Ιδιοκτησιακό-Χωροταξικό», πρακτικά 6ου Πανελληνίου Δασολογικού Συνεδρίου, Χανιά 6-8 Απριλίου 1994, Θεσσαλονίκη 1995.
  • Θεοτόκης Σπ., «Αλληλογραφία Εϋνάρδου», Αθήναι 1919.
  • Ιερά Κοινότητα Αγίου Όρους Άθω, «Το καθεστώς του Αγίου Όρους Άθω», έκδοση της Ιεράς Κοινότητας Αγίου Όρους Άθω, Άγιον Όρος 1996.
  • Καπετάνιος Αντ., «Τη χώρα που μου πήρανε γυρεύω…», εκδόσεις Ηλιοτρόπιο, σειρά: Memorandum, Αθήνα 2003.
  • Κεμίδης Κ., «Δασική ιδιοκτησία», εκδόσεις Σάκκουλας, Αθήνα-Κομοτηνή 1995.
  • Κοντός Π., «Δασική Ελληνική Ιστορία», Αθήναι 1929.
  • Κοντός Π., «Δασική Πολιτική, ιδία εν Ελλάδι, μετά στοιχείων Αγροτικής Πολιτικής», Θεσσαλονίκη 1933.
  • Κοραής Αδ., «Άπαντα», εκδόσεις Μπίρης, Αθήνα 1969.
  • Κορδάτος Γ., «Ιστορία του αγροτικού κινήματος στην Ελλάδα», εκδόσεις Μπουκουμάνη, Αθήνα 1973.
  • Κουρουσόπουλος Ευθ., «Δασική ιδιοκτησία και διαχείριση», Αθήνα 1978.
  • Κουτσομητόπουλος Π. Γ., «Συλλογή νόμων, Β.Δ. και υπουργικών πράξεων του Υπουργείου Γεωργίας», έκδοση Υπουργείου Γεωργίας, Εν Αθήναις 1922.
  • Κρεμμυδάς Β., «Νεότερη ιστορία, ελληνική και ευρωπαϊκή», εκδόσεις Γνώση, Αθήνα 1990.
  • Κρόκος Αγγ. Γ., «Δασική νομοθεσία», έκδοση Υπουργείου Γεωργίας, Εν Αθήναις 1920.
  • Λούκος Χρ., «Κυβερνήτης Καποδίστριας, πολιτικό έργο, συναίνεση και αντιδράσεις», σειρά: Ιστορία του νέου ελληνισμού, τόμοι τρεις, εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 2003.
  • Μακρής Ασ., Γώγος Επ., «Δασική νομοθεσία. Κωδικοποίησις, ερμηνεία, νομολογία, σχόλια», έκδοση Γεωργίου Π. Χάντζου, Αθήναι 1958.
  • Μακρυγιάννης (στρατηγός), «Απομνημονεύματα», επιμέλεια: Γιάννης Βλαχογιάννης, τόμοι τρεις, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήνα 2011.
  • Μάουρερ Γκ., «Ο ελληνικός λαός», μετάφραση: Όλγα Ρομπόκη, επιμέλεια: Τάσος Βουρνάς, εκδόσεις αφοί Τολίδη, Αθήνα 1976.
  • Μαριά Ε. Α., «Η νομική προστασία των δασών», εκδόσεις Αντ. Ν. Σάκκουλας, Αθήνα 1998.
  • Μαριά Ε. Α., «Δασική νομοθεσία», Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα 2011.
  • Μοσκοβάκης Ν. Γ., «Το δίκαιον επί Τουρκοκρατίας», διατριβή επί υφηγεσία, εκ του τυπογραφείου Χ. Ν. Φιλαδελφέως, Εν Αθήναις 1882 (αναστατική έκδοση εκ του Βιβλιοπωλείου Νότη Καραβία, Αθήνα 1992).
  • Νάκος Γ. Π., «Το νομικό καθεστώς των τέως Οθωμανικών γαιών 1821-1912», University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1984.
  • Νάκος Γ. Π., «Εξελικτικές διακυμάνσεις του οθωμανικού γαιοκτητικού συστήματος 1821-1912», University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1986.
  • Νικοκάβουρα Α. (επιμ.), «Ο Ιωάννης Καποδίστριας και η συγκρότηση του ελληνικού κράτους», University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1983.
  • Νικολαΐδης Δ., «Οθωμανικοί Κώδικες, ήτοι συλλογή απάντων των νόμων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, διαταγμάτων, κανονισμών, οδηγιών και εγκυκλίων», τύποις Αδελφών Νικολαΐδων, Εν Κωνσταντινούπολει 1889.
  • Οικονομάκος Ι., Λ., «Περί κληρονομιάς υπηκόων Ελλήνων Μουσουλμάνων (Μωαμεθανών) το θρήσκευμα, ήτοι περί της εφαρμοστέας εν Ελλάδι νομοθεσίας», εκδοτικός οίκος Δημοσθένους Θεοφιλόπουλου, Αθήναι 1932.
  • Οικονομόπουλος Αν., «Η εξέλιξη της δασοπονίας εν τη Ελλάδι. Από της απελευθερώσεως αυτής μέχρι του έτους 1940», πανεπιστημιακή έκδοση, Θεσσαλονίκη 1942.
  • Πανταζόπουλος Ν., «Αστικός Κώδιξ και εθνικόν δίκαιον», Αθήναι 1945.
  • Πανταζόπουλος Ν., «Ιστορική εισαγωγή εις τα πηγάς του Ελληνικού Δικαίου», εκδόσεις Σάκκουλας, Θεσσαλονίκη-Αθήνα 1968.
  • Πανταζόπουλος Ν., «Παραδοσιακοί αγροτικοί θεσμοί σε δοκιμασία. Η περίπτωση της Θεσσαλίας», εκδόσεις Πολύτυπο, Αθήνα 1986.
  • Παπαγιάννης Γ., «Η δασική ιδιοκτησία», Νομική Βιβλιοθήκη, Αθήνα 2011.
  • Πετρόπουλος Γ., «Η συγκρότηση του νέου ελληνικού κράτους (1833-1834)», τόμοι δύο, Αθήνα 1984.
  • Ρος Λ., «Αναμνήσεις και ανακοινώσεις από την Ελλάδα (1832-1833)», μετάφραση: Α. Σπήλιος, επιμέλεια: Τάσος Βουρνάς, Αθήνα 1976.
  • Σάθας Κ. Ν., «Τουρκοκρατούμενη Ελλάς», Αθήναι 1880 (αναστατική έκδοση εκ του Βιβλιοπωλείου Νότη Καραβία, Αθήνα 1995).
  • Σιάτρας Δ. Θ., «Οι αγοραπωλησίες ακινήτων στην τουρκοκρατούμενη Ελλάδα», πρόλογος: Νικόλαος Ι. Πανταζόπουλος, εκδόσεις Γνώση, Αθήνα 1992.
  • Σκαρίμπας Γ., «Το 1821 και η αλήθεια», τόμοι δύο, εκδόσεις Κάκτος, Αθήνα 1995.
  • Σκληρός Γ., «Το κοινωνικό μας ζήτημα», Αθήναι 1907.
  • Σούτσος Ι., «Πλουτολογία», Αθήναι 1868.
  • Στεργιόπουλος Ι., «Δασικαί, αγροτικαί, παραλιακαί εκτάσεις», Εκδοτικόν Γραφείον Σείριος, Αθήναι 1973.
  • Στεφάνου Αν. Γ., «Το δάσος που λαχτάριζες», ιδιωτική έκδοση, Αθήναι 1974.
  • Στράτος Ανδρ. Ν., «Το Βυζάντιον στον Ζ΄ αιώνα», πρόλογος: Δ. Α. Ζακυθηνός, τόμοι τέσσερεις χρονολογημένοι τα έτη 1965, 1966, 1969, 1972, Βιβλιοπωλείον της Εστίας, Αθήναι.
  • Τιρς Φρ., «Η Ελλάδα του Καποδίστρια», μετάφραση: Α. Σπήλιος, επιμέλεια: Τάσος Βουρνάς, εκδόσεις Αφοί Τολίδη, Αθήνα αχρονολόγητο.
  • Τρικούπης Σπ., «Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως», τόμου τέσσερεις, εκδοτικός οίκος Χρήστου Γιοβάνη, Αθήναι 1968.
  • Τρωιανός Σπ., «Οι πηγές του βυζαντινού δικαίου», εκδόσεις Σάκκουλας, Αθήνα-Κομοτηνή 1999.
  • Τσάλτας Αν., «Το ελληνικό αγροτικό πρόβλημα από την αρχαιότητα έως σήμερα», ιδιωτική έκδοση, Αθήναι 1977.
  • Τσέκος Ε., Π., «Σκέψεις για τη δασική νομοθεσία μας», Τυπογραφείο Ερμής, Γιάννινα 1935.
  • Τσοποτός Δ. Κ., «Γη και γεωργοί της Θεσσαλίας κατά την Τουρκοκρατίαν», ιδιωτική έκδοση, Βόλος 1912.
  • Υπουργείο Γεωργίας, «Πρώτη Εθνική Απογραφή Δασών», ΓΓΔ&ΦΠ, Υπουργείο Γεωργίας 1992.
  • Υπουργείον Εθνικής Οικονομίας – Υπηρεσία Δασών, «Δασική νομοθεσία», εκδόσεις «Καταστήματα Μιχ. Μαντζεβελάκη», Εν Αθήναις 1915.
  • Φίνλεϋ Γ., «Ιστορία της ελληνικής επαναστάσεως», τόμοι δύο, μετάφραση: Αλίκη Γεωργούλη, Θεώρηση: Ελένη Γαρίδη, εκδόσεις αφοί Τολίδη, επιμέλεια: Τάσος Βουρνάς, Αθήνα αχρονολόγητο.
  • Φωτιάδης Δ., «Όθωνας, η μοναρχία», έκδοση όγδοη, εκδόσεις Δωρικός, Αθήνα 1978.
  • Χαρζίκος Γ., «Τουρκικές γαίες. Εφαρμογή οθωμανικής νομοθεσίας στις Νέες Χώρες. Διάκριση γαιών», ιδιωτική έκδοση, Αθήνα 1980
  • .========================================================================================================ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

    Άρθρο 24

    • Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του το κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας. Νόμος ορίζει τα σχετικά με την προστασία των δασών και των δασικών εκτάσεων. Η σύνταξη δασολογίου συνιστά υποχρέωση του Κράτους. Απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, εκτός αν προέχει για την Εθνική Οικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον.

    Ερμηνευτική δήλωση: Ως δάσος ή δασικό οικοσύστημα νοείται το οργανικό σύνολο άγριων φυτών με ξυλώδη κορμό πάνω στην αναγκαία επιφάνεια του εδάφους, τα οποία, μαζί με την εκεί συνυπάρχουσα χλωρίδα και πανίδα, αποτελούν μέσω της αμοιβαίας αλληλεξάρτησης και αλληλοεπίδρασής τους, ιδιαίτερη βιοκοινότητα (δασοβιοκοινότητα) και ιδιαίτερο φυσικό περιβάλλον (δασογενές). Δασική έκταση υπάρχει όταν στο παραπάνω σύνολο η άγρια ξυλώδης βλάστηση, υψηλή ή θαμνώδης, είναι αραιά. ===================================

  • ΔΑΣΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

    ΠΗΓΗ: «ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ» ΤΡΑΠΕΖΑ  ΝΟΜΙΚΩΝ  ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ  ΔΣΑ

    ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΟΜΟΘΕΤΗΜΑΤΟΣ

    Είδος: ΔΑΣΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ
    ΦΕΚ: Α 7 19690418
    Τέθηκε σε ισχύ: 18.04.1969
    Ημ.Υπογραφής: 08.01.1969
    Τίτλος
    Δασικός Κώδικας
    Θέματα
    Δασικός Κώδικας

    ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΡΘΡΩΝ

    Αρθρο: 1
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Γενικοί ορισμοί
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 2
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Γενικοί ορισμοί
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 3
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Προϋποθέσεις αναγνωρίσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Σχόλια
    Για τα δάση και δασικές εκτάσεις του παρόντος εφαρμόζονται οι διατάξεις των παρ. 5 του άρθρου 13 του ν. 1734/1987 και παρ. 8 του άρθρου 43 του ν. 1337/1983, σύμφωνα με το άρθρο 16 παρ. 2 και 3 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Επί των δασών των Νέων Χωρών και της Θεσσαλίας, συμπεριλαμβανομένων της Επαρχίας Δομοκού και του Νομού ‘Αρτης, όσα προ της προσαρτήσεως αυτών ετέλουν έκπαλαι υπό την νομήν της ολότητος των κατοίκων χωρίων ή συνοικισμών, υφισταμένων κατά την δημοσίευσιν του Νόμ. 4173 της 15/19.6.1929 «περί κυρώσεως και τροποποιήσεως του από 11 Μαϊου 1929 Ν.Δ/τος»περί δασικού κώδικος) χρησιμοποιούμενα ή τυγχάνοντα

    εκμεταλλεύσεως υπ’ αυτών και των οποίων τα αποδεικτικά εξουσιάσεως ή ιδιοκτησίας έγγραφα είτε δεν σώζονται είτε δεν δύνανται κατά τας διατάξεις της νομοθεσίας, υπό το κράτος της οποίας εξεδόθησαν, να αποτελέσουν πλήρη απόδειξιν υπάρξεως δασικής ιδιοκτησίας, λόγω χαρακτηρισμού της σχετικής δασικής εκτάσεως ως αγρού, βοσκής κλπ. δύνανται να αναγνωρισθούν ως ιδιοκτησία της ολότητος των κατοίκων των χωρίων ή των συνοικισμών, των κατά τα ανωτέρω χρησιμοποιησάντων ή και καρπωθέντων ταύτα, αναγνωριζομένων και ως νομικών προσώπων. Η διάταξις αύτη ισχύει και επί δασών, των οποίων τα αποδεικτικά έγγραφα είναι εκδεδομένα εικονικώς επ’ ονόματι φυσικών προσώπων ή και καρπωθέντων αυτά χωρίων ή συνοικισμών.

    2. Κατά τας διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου κρίνονται και τα δάση της Θεσσαλίας, συμπεριλαμβανομένων της Επαρχίας Δομοκού και του Νομού ‘Αρτης, τα διακατεχόμενα κατά την δημοσίευσιν του Νόμ. 4173/1929 υπό κοινοτήτων, χωρίων ή συνοικισμών, επί τη βάσει αποδεικτικών εγγράφων εκδεδομένων προ της προσαρτήσεως των ως άνω Χωρών εις την Ελλάδα.

    3. Η κατά τα ανωτέρω αναγνωρισθείσα ή αναγνωριζομένη ιδιοκτησία ως και η κατά το άρθρ. 63 του Νόμ. 4173/1929 αναγνωρισθείσα τοιαύτη, δεν δύναται να μεταβιβασθή, υποθηκευθή ή κατασχεθή ουδ’ υπόκειται εις τους περιορισμούς του άρθρ. 34.

    4. Αι παρ. 1 και 2 του παρόντος άρθρου δεν εφαρμόζονται επί δασών ανηκόντων εις ανταλλαγέντας.

    Αρθρο: 4
    Ημ/νία: 24.12.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαδικασία αναγνωρίσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η κατά το άρθρ. 3 αναγνώρισις δικαιωμάτων χωρεί πάντοτε δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας μετά γνώμην του παρά των Υπουργείω Γεωργίας Συμβουλίου Ιδιοκτησίας Δημοσίων Δασών, κρίνοντος επί τη βάσει παντός αποδεικτικού μέσου κατά την διαδικασίαν του άρθρ. 9.

    2. Η σχετική αίτησις μετά των αποδεικτικών υποβάλλεται εις τον αρμόδιον δασάρχην, όστις προβαίνει εις την απαιτουμένην έρευναν και υποβάλλει το πόρισμα εις το Υπουργείον Γεωργίας.

    3. Καταργήθηκε από το άρθρο 23 παρ. 3 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.

    4. Καταργήθηκε από το άρθρο 23 παρ. 3 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.

    5. Αι μεταξύ του Δημοσίου και των κοινοτήτων, χωρίων ή συνοικισμών εκκρεμούσαι τυχόν δίκαι περί νομής ή κυριότητος των εν άρθρ. 3 δασών, δεν καθιστούν αναρμόδιον το Συμβούλιον Ιδιοκτησίας Δημοσίων Δασών να επιληφθή της εκδικάσεως των κατά την ανωτέρω παρ. 2 αιτήσεων.

    Αρθρο: 5
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Συνέπεια αναγνωρίσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Το Δημόσιον ουδεμίαν υπέχει ευθύνην αποζημιώσεως των

    αναγνωρισθέντων ή αναγνωρισθημένων ως ιδιοκτητών δασών, δασικών εδαφών ή δασικών εκτάσεων οπουδήποτε του Κράτους κειμένων, είτε η αναγνώρισις εγένετο παρά του τέως Διοικητικού Δικαστηρίου είτε παρά του Υπουργού Γεωργίας κατά εν άρθρ. 9 οριζόμενα αμαχήτως τεκμαιρομένης της νομίμου και εν δικαίω παρά ατου Δημοσίου διαχειρίσεως και καρπώσεως του δάσους, του δασικού εδάφους ή της δασικής εκτάσεως, κατά τον άχρι της αναγνωρίσεως χρόνον. Το αυτό ισχύει και προκειμένου περί αναγνωρίσεως δάσους, δασικού εδάφους ή δασικής εκτάσεως ως μπαλταλικίου επί τη βάσει του άρθρ. 63 του Νόμ. 4173/1929.

    2. Η κατά το παρόν και προηγούμενον άρθρον γενομένη ή γενησομένη αναγνώρισις του δάσους ως μη δημοσίου ή μπαλταλικίου, λύει αυτοδικαίως την μίσθωσίν του, αφ’ ής διαταχθή διοικητικώς η αποβολή του μισθωτού, δικαιουμένου εις αποζημίωσιν μόνον διά τας δαπάνας τας αναφερομένας εις την συντελεσθείσαν εκμετάλλευσιν, εφ’ όσον δεν έλαβε το προϊόν της. Η διάταξις του άρθρ. 98 του από 19/30.11.1928 προεδρικού Δ/τος (περί διαχειρήσεως Δασών, κανονισμού και τρόπου υλοτομίας, Δασικής φορολογίας και μισθώματος, διαθέσεως δασικών προϊόντων, ενοικιάσεως φόρου ρητίνης κλπ. ρητινοσυλλογής και ρητινοκαλλιεργείας κλπ.), τηρείται εν ισχύϊ.

    Αρθρο: 6
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Διάθεσις εσόδων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Τα έσοδα εκ των δασών, των περιερχομένων κατά τας διατάξεις του παρόντος κώδικος ή περιελθόντων κατά τας προϊσχυσάσας αυτού σχετικάς διατάξεις εις την κυριότητα των κοινοτήτων, χωρίων ή συνοικισμών διατίθενται κατά σειράν προτιμήσεως:

    α) Δι’ έξοδα φυλάξεως, συντηρήσεως, οροθετήσεως και καλής διαχειρίσεως των δασών τούτων.

    β) Δι’ έξοδα δασικής εκπαιδεύσεως και ανέγερσιν σχολικών κτιρίων. γ) Δι’ έργα οδοποιϊας ή υδραυλικά.

    2. Δ/μα, εκδιδόμενον επί τη προτάσει των Υπουργών Γεωργίας και Εσωτερικών, καθορίζει τον τρόπον της εποπτείας της συμφώνως προς τα ανωτέρω διαθέσεως των εκ των δασών τούτων εσόδων.

    Αρθρο: 7
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Αναγνώρισις αυτοτελών δασυλλίων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Αυτοτελή δασύλλια εκτάσεως ουχί μείζονος των 50 στρεμμάτων, περιλαμβανόμενα μεταξύ γεωργικώς ή δενδροκομικώς καλλιεργουμένων εκτάσεων, κειμένων εντός καθαρώς αγροτικών περιοχών, μη γειτνιαζουσών μετά δημοσίων δασών, δύνανται να αναγνωρισθούν δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας ως ιδιοκτησία των κατόχων τούτων, εφ’ όσον βεβαιούται δι’ ητιολογημένων εκθέσεων των αρμοδίων δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών ότι διατελούν από τριακονταετίας υπό την ανεπίληπτον νομήν και κατοχήν αυτών και των δικαιοπαρόχων των. Το Δημόσιον ουδεμίαν υπέχει ευθύνην δι’ εκνίκησιν ή οιανδήποτε άλλην αιτίαν.

    2. Ειδικώς διά τας Νέας Χώρας δύναται ο Υπουργός Γεωργίας να αναγνωρίση ως ιδιόκτητα τοιαύτα δασύλλια, περιορίζων την έκτασιν μέχρις εκατόν στρεμμάτων, εφ’ όσον εκ των Τουρκικών κτηματολογικών βιβλίων αποδεικνύεται ότι οι διεκδικούντες ή οι προκάτοχοι αυτών ήσαν ιδιοκτήται ή νομείς προ του έτους 1912.

    3. Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται να παραπέμπη προς γνωμοδότησιν εις το Συμβούλιον Ιδιοκτησίας Δημοσίων Δασών περιπτώσεις διεκδικήσεων των προηγουμένων παραγράφων.

    Αρθρο: 8
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 9
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 10
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 11
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 12
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 13
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 14
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 15
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 16
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 17
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 18
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 19
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 20
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 21
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 22
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 23
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 24
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 25
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 26
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 27
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 28
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 29
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 30
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 31
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 32
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Νομιμοποίησις γενομένων παραχωρήσεων εκ του κτήματος Μανολάδος
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Παραχωρήσεις εκ του δημοσίου κτήματος Μανολάδος γενόμεναι προς γεωργούς, είτε επί τη βάσει του Α.Ν. 857/1937, είτε επί τη βάσει των προ αυτού ισχυσασών διατάξεων της δασικής νομοθεσίας, θεωρούνται ως νομίμως γενόμεναι, έστω και αν καθ’ οιονδήποτε τρόπον προκύπτη ακυρότης των τοιούτων παραχωρήσεων, χωρεί δε περαιτέρω η έκδοσις των οικείων παραχωρητηρίων υπό της αρμοδίας δασικής υπηρεσίας.

    2. Εάν διά τας ανωτέρω παραχωρήσεις είχε καθορισθή τίμημα προς της 28 Απρ. 1941, η υφισταμένη τυχόν οφειλή θεωρείται αποσβεσθείσα δυνάμει του Νόμ. 18/1944. Εάν τοιούτο τίμημα δεν είχε καθορισθή, εφαρμόζονται αι οικείαι διατάξεις της παρ. 4 του παρόντος άρθρου.

    3. Παραχωρήσεις της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, γενόμεναι προς κοινότητας, θεωρούνται ως γενόμεναι προς εγκατάστασιν των κατοίκων αυτών διά διανομής των παραχωρηθεισών εκτάσεων.

    4. Εκτάσεις του δημοσίου κτήματος Μανολάδος, καταληφθείσαι καθ’ οιονδήποτε τρόπον παρ’ αγροτών μέχρι της 31.12.1947 και κατεχόμεναι έκτοτε συνεχώς μέχρι σήμερον παρ’ αυτών ή των γενικών ή ειδικών διαδόχων των, παραχωρούνται εις τους κατέχοντας και καλλιεργούντας ή εκμεταλλευομένους κτηνοτροφικώς ταύτας κατόχους των ως κάτωθι: α) Εις τους έχοντας εξ οιασδήποτε αιτίας ατομικήν γεωκτησίαν μέχρι 50 στρεμμάτων παραχωρείται εκ της παρ’ αυτών κατεχομένης δημοσίας εκτάσεως, τόση έκτασις, όση απαιτείται ώστε, συνυπολογιζομένης και της ατομικής ως άνω γεωκτησίας των, το σύνολον να μην υπερβαίνη τα 90 στρέμματα. β) Εις τους έχοντας εξ οιασδήποτε αιτίας ατομικήν γεωκτησίαν από 50 στρεμμάτων μέχρις 150 παραχωρείται εις αυτούς εκ της παρ’ αυτών κατεχομένης αυθαιρέτως δημοσίας εκτάσεως, έκτασις εκ 30 στρεμμάτων. Η τυχόν πέραν των ανωτέρω ορίων απομένουσα εις χείρας των ανωτέρω δικαιούχων δημοσία έκτασις διατίθεται υπέρ δικαιουμένων αποκαταστάσεως κατά την αγροτικήν νομοθεσίαν ακτημόνων καλλιεργητών. Η παραχώρησις ενεργείται δι’ αποφάσεως της επιτροπής απαλλοτριώσεων αποφαινομένης περί της συνδρομής των κατά τα άνω όρων επί τη βάσει παντός προσήκοντος αποδεικτικού στοιχείου. Το κατά στρέμμα τίμημα των κατά τα άνω παραχωρουμένων εκτάσεων ορίζεται διά της αυτής αποφάσεως της επιτροπής απαλλοτριώσεων εις το 1/3 της τρεχούσης κατά τον χρόνον της

    παραχωρήσεως αξίας. Το τίμημα εξοφλείται εις 6 ίσας ετησίας ατόκους δόσεις και εισπράττεται κατά τας διατάξεις περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων. Εκ του τιμήματος ποσοστόν 15% περιέρχεται εις το Ειδικόν Ταμείον Εποικισμού προς κάλυψιν των εξόδων της απαλλοτριωτικής διαδικασίας.

    Αρθρο: 33
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αναγνώριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 34
    Ημ/νία: 24.12.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Παραχώρησις 1/5 μεριδίου του Δημοσίου επί δασών των Νέων Χωρών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Συνιδιοκτησία επί δημοσίων δασών
    Σχόλια
    Η περ. β της παρ. 2 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 παρ. 12 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    2. Το δικαίωμα συγκυριότητος του Δημοσίου κατά το 1/5 δεν υφίσταται: α) Επί μη δημοσίων δασών συνολικής εκτάσεως κατ’ ιδιοκτησίαν μέχρι πέντε στρεμμάτων, παρεμβαλλομένων εντός γεωργικώς ή δενδροκομικώς καλλιεργουμένων εκτάσεων. Εις την περίπτωσιν ταύτην το επί του ενός πέμπτου δικαίωμα του Δημοσίου θεωρείται ως μη υφιστάμενον από της ισχύος του Ν.Δ. 841 της 29.11/22.12.1941 (περί λήψεως εκτάκτων μέτρων διά την εκμετάλλευσιν και διαχείρισιν των δασών λόγω των εκ του πολέμου δημιουργηθεισών συνθηκών).

    «β) Επί δασών των Νέων Χωρών, τα οποία αναγνωρίζονται ως ιδιοκτησία του νομικού προσώπου δήμου ή κοινότητας ή έχουν μεταβιβασθεί σε αυτό με δικαιοπραξία εν ζωή ή αιτία θανάτου, από άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, υπέρ των οποίων είχε γίνει η αναγνώριση.»

    γ) Επί των δασών των Ιερών Μονών του Αγίου ‘Ορους των κειμένων εν τη περιφερεία της τέως Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας, από της ισχύος του Νόμ. 1804 της 5/19.9.1944 (περί επεκτάσεως του άρθρ. 7 του Νόμ. 6242 και επί των εν Μακεδονία δασών του Αγίου ‘Ορους).

    3-4. (Καταργήθηκαν από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 35
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Συνιδιοκτησία επί δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 36
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Συνιδιοκτησία επί δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 37
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Συνιδιοκτησία επί δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 38
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Συνιδιοκτησία επί δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 39
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Συνιδιοκτησία επί δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 40
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Συνιδιοκτησία επί δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 41
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Παραχώρησις νομής δημοσίων δασών εις δήμους και κοινότητας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Ειδικές περιπτώσεις παραχωρήσεως
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δάση ή τμήματα δασών εκτάσεως ουχί μείζονος των 2000 στρεμμάτων, υπερκείμενα πόλεων, χωρίων ή συνοικισμών και έχοντα χαρακτήρα προστατευτικόν των υποκειμένων πόλεων, χωρίων ή συνοικισμών, παραχωρούνται δι’ αποφάσεως του νομάρχου κατά νομήν εις τα νομικά πρόσωπα των οικείων δήμων ή κοινοτήτων, εφ’ όσον αναλαμβάνουν ταύτα την μέριμναν της προστασίας και κανονικής εκμεταλλεύσεως αυτών, του Δημοσίου διατηρούντος την ψιλήν κυριότητα των δασών τούτων.

    2. Επιτροπή, οριζομένη υπό του νομάρχου εκ τριών δημοσίων υπαλλήλων, μεταξύ των οποίων απαραιτήτως ο αρμόδιος δασάρχης, καθορίζει διά πράξεώς της τα κατά την προηγουμένην παράγραφον δάση. Κατά της πράξεως της επιτροπής ταύτης επιτρέπεται εις τον νομάρχην και τους

    ενδιαφερομένους δήμους ή κοινότητας ένστασις, κρινομένη υπό

    δευτεροβαθμίου επιτροπής, οριζομένης επίσης υπό του νομάρχου εκ τριών δημοσίων υπαλλήλων, εκ των οποίων απαραιτήτως εις δασικός υπάλληλος ανώτερος όμως κατά βαθμόν των μελών της πρωτοβαθμίου επιτροπής. Μετά της ενστάσεως, εξαιρέσει της ασκουμένης υπό του νομάρχου,

    συνυποβάλλεται γραμμάτιον παρακαταθήκης των εξόδων μεταβάσεως της επιτροπής.

    3. Τα έσοδα εκ των δασών τούτων διατίθενται συμφώνως προς το άρθρ. 6.

    Αρθρο: 42
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Παραχώρησις νομής δημοσίων δασών εις το Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Ειδικές περιπτώσεις παραχωρήσεως
    Κείμενο Αρθρου

    1. Τα κατά τον Νόμ. 6320 της 10/17.10.1934 (περί παραχωρήσεως της χρήσεως δημοσίων δασών εις το Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης διά σκοπούς εκπαιδευτικούς, ερευνών κλπ.) και το εις εκτέλεσιν αυτού εκδοθέν Π.Δ.

    15/28.12.34 (περί παραχωρήσεως κατά Νομήν εις το Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης Δημοσίων δασών διά σκοπούς εκπαιδευτικούς και ερευνών) παραχωρηθέντα κατά νομήν εις το Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης: α) Δημόσια δάση της περιφερείας Περτουλίου εκτάσεως 30000 περίπου στρεμμάτων και

    β) Τμήμα Δημοσίων δασών της περιφερείας των Κοινοτήτων Βραστάμων (τέως Βραστών) και Ταξιάρχου της Επαρχίας Χαλκιδικής ίσης περίπου εκτάσεως, μετά των εντός ταυτών δημοσίων νομημάτων, προς τον σκοπόν πρακτικής εκπαιδεύσεως των φοιτητών της Δασολογίας, διεξαγωγής δασικών ερευνών και μελετών ως και υποδειγματικής διοικήσεως και διαχειρίσεως τούτων, διέπονται, όσον αφορά εις την καθόλου διοίκησιν και διαχείρισιν υπό των διατάξεων του άρθρ. 82.

    Αρθρο: 43
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 44
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 45
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 46
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 47
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 48
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 49
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Εξαγορά και απαλλοτρίωσις ιδιωτικών δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Εξαγορά, ανταλλαγή και απαλλοτρίωση ιδιωτικών εκτάσεων
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δάση ιδιωτικά, εις τα οποία απηγορεύθησαν επ’ αόριστον χρόνον ωρισμέναι ή άπασαι αι εξ αυτών καρπώσεις, δύνανται να αγορασθούν υπό του Δημοσίου, ή να απαλλοτριωθούν αναγκαστικώς υπ’ αυτού.

    2. Διά λόγους δασικής πολιτικής, δύναται το Δημόσιον να αγοράζη ιδιωτικά δάση. Το τίμημα και οι λοιποί όροι της αγοράς καθορίζονται διά κοινής αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών, δημοσιευομένης εις την εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

    3. Εις τον πρϋπολογισμόν του Υπουργείου Γεωργίας αναγράφεται ετησίως προς τον κατά την προηγουμένην παράγραφον σκοπόν πίστωσις, δυναμένη να χρησιμεύση και προς εξυπηρέτησιν δανείου, συναπτομένου διά συμβάσεως, κυρουμένης δι’ αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών, διά την αγοράν ιδιωτικών δασών.

    Αρθρο: 50
    Ημ/νία: 24.12.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ανταλλαγή και απαλλοτρίωσις ιδιωτικών εκτάσεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Εξαγορά, ανταλλαγή και απαλλοτρίωση ιδιωτικών εκτάσεων
    Σχόλια
    Σύμφωνα με την παρ. 20 άρθρου 28 Ν. 2664/1998 (ΦΕΚ Α 275) «Οι ανταλλαγές, δυνάμει συμβολαίων, ισάξιων ακινήτων δασικών ή μη εκτάσεων μεταξύ του Δημοσίου και τρίτων θεωρούνται ισχυρές και νόμιμες, ανεξάρτητα αν τηρήθηκε ή μη η διαδικασία του άρθρου 68 του ν. 4173/1929, όπως κωδικοποιήθηκαν στο άρθρο 50 παράγραφοι 1 και 2 του ν.δ. 86/1969 και της παραγράφου 5 του άρθρου 11 του ν.δ. 2967/1954 «Περί τροποποιήσεως, συμπληρώσεως και καταργήσεως διατάξεων τινών της κείμενης νομοθεσίας περί διαχειρίσεως Ανταλλαξίμου Περιουσίας» (ΦΕΚ 199 Α). Η παρ. 4 προστέθηκε με το άρθρο 4 παρ. 1 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Το Δημόσιον δύναται να προβή εις απαλλοτριώσιν ιδιωτικών εκτάσεων παρακειμένων ή περιεχομένων εις δάση υποβληθέντα εις τεχνικήν διαχείρισιν, εφ’ όσον προβλέπεται τούτο υπό εγκεκριμένου διαχειριστικού σχεδίου ή διαχειριστικής εκθέσεως του δάσους. Το ποσόν της αποζημιώσεως καθορίζεται κατά τας κειμένας περί απαλλοτριώσεως ιδιωτικών κτημάτων διατάξεις.

    2. Κατά τας διατυπώσεις της προηγουμένης παραγράφου δύναται να επιτραπή και η ανταλλαγή ιδιωτικών αγρών ή άλλων κτημάτων, ευρισκομένων εντός δασών, με δημοσίας δασικάς εκτάσεις κειμένας εγγύς συνοικισμών, μακράν πάντως των πόλεων, εφ’ όσον διά τινα λόγον, δεν είναι χρήσιμοι, εις το Δημόσιον, κατά τα λεπτομερέστερον διά Δ/τος καθοριζόμενα.

    3. Διά λόγους γεωργικής και δασικής πολιτικής προς ανάπτυξιν της γεωργίας και δασοπονίας, δύναται ο Υπουργός Γεωργίας να αποφασίζη την ανταλλαγήν δημοσίων εκτάσεων, δασικών ή μη, μη χρησίμων εις το Δημόσιον, δι’ αξιολόγων δασικών ή μη εκτάσεων ανηκουσών εις φυσικά ή νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου ή οργανισμούς. Η απόφασις περί της ανταλλαγής, των όρων αυτής και των συναφών λεπτομερειών, εκδίδεται εκάστοτε μετά προηγουμένην εκτίμησιν των προς ανταλλαγήν εκτάσεων και πρότασιν τριμελούς επιτροπής συγκροτουμένης υπό του ειρημένου Υπουργού εκ δύο ανωτέρων υπαλλήλων του Υπουργείου Γεωργίας και του οικονομικού εφόρου της περιφερείας της προς ανταλλαγήν δημοσίας εκτάσεως.

    «4. Σε περιπτώσεις που υφίστανται εντός των δασικών οικοσυστημάτων γεωργικές ή άλλες εδαφοπονικές δραστηριότητες που διασπούν τη συνοχή τους και δημιουργούν κινδύνους για την υπόσταση τους, είναι επιτρεπτή η ανταλλαγή των μη δασικών αυτών εκτάσεων με άλλες, ισάξιες εκτάσεις της παραγράφου 7 του άρθρου 3 του Ν.

    998/1979. Η απόφαση για την ανταλλαγή εκδίδεται από το Γενικό Γραμματέα της οικείας Περιφέρειας, μετά από προηγούμενη εκτίμηση των προς ανταλλαγή εκτάσεων και πρόταση τριμελούς επιτροπής που αποτελείται από τον προϊστάμενο της Διεύθυνσης Γεωργίας της οικείας Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, τον οικείο δασάρχη και τον προϊστάμενο της οικείας Δημόσιας Οικονομικής Υπηρεσίας (Δ.Ο.Υ.), οριζόμενους κάθε φορά με απόφαση του ως άνω Γενικού Γραμματέα.»

    Αρθρο: 51
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Απαλλοτρίωσις δι’ εγκατάστασιν φυτωρίων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Εξαγορά, ανταλλαγή και απαλλοτρίωση ιδιωτικών εκτάσεων
    Κείμενο Αρθρου

    Αναγκαστική απαλλοτρίωσις ιδιωτικών εκτάσεων δύναται να ενεργηθή και διά την ίδρυσιν και επέκτασιν δασικών φυτωρίων κατά τα εν τη παρ. 4 του άρθρ. 195 οριζόμενα.

    Αρθρο: 52
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Απαλλοτρίωσις διά δασικάς οδούς κλπ.
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Εξαγορά, ανταλλαγή και απαλλοτρίωση ιδιωτικών εκτάσεων
    Κείμενο Αρθρου

    Τα κατά το άρθρ. 226 έργα κατασκευής και συντηρήσεως δασικών οδών και μεταφορικών εν γένει εγκαταστάσεων, δασικών εργοστασίων, κτιρίων και μέσων επικοινωνίας είναι δημοσίας ωφελείας και τα αναγκαιούντα κτήματα διά την κατασκευήν, συντήρησιν, βελτίωσιν και επέκτασιν αυτών, την λήψιν υλικών κλπ. απαλλοτριούνται αναγκαστικώς, των σχετικών αποζημιώσεων βαρυνουσών τον ειδικόν διά το έργον προϋπολογισμόν.

    Αρθρο: 53
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Τίτλος Αρθρου
    Απαλλοτρίωσις δι’ αναδωσωτικούς σκοπούς
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Εξαγορά, ανταλλαγή και απαλλοτρίωση ιδιωτικών εκτάσεων
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 54
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Απαλλοτριώσεις εντός των εθνικών δρυμών και εκτάσεων κηρυχθεισών ως διατηρητέων μνημείων της φύσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Εξαγορά, ανταλλαγή και απαλλοτρίωση ιδιωτικών εκτάσεων
    Κείμενο Αρθρου

    «1. Πάσης μορφής και χρήσεως εδαφικαί εκτάσεις, ως και εμπράγματα δικαιώματα επ’ αυτών, εντός του κατά τας διατάξεις του άρθρ. 79 καθοριζομένου πυρήνος των εθνικών δρυμών και εκτάσεων κηρυχθεισών ως διατηρητέων μηνμείων της φύσεως, απαλλοτριούνται αναγκαστικώς υπέρ του Δημοσίου, διά λόγους δημοσίας ωφελείας, συνισταμένης εις την εκπλήρωσιν των εν άρθρ. 79 σκοπών, της απαλλοτριώσεως κηρυσσομένης διά κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Εθνικής Οικονομίας.

    2. Αι κατά την προηγουμένην παράγραφον απαλλοτριώσεις δύναται να επιβληθούν εντός της κατά τας διατάξεις του άρθρ. 79 καθοριζομένης περιφερειακής ζώνης των εθνικών δρυμών.

    3. Αι απαλλοτριωτέαι κατά τας διατάξεις του παρόντος εκτάσεις καθορίζονται υπό Επιτροπής εκ του Προϊσταμένου της Δασικής Υπηρεσίας Διευθυντού δασών ή Νομοδασάρχου ή Δασάρχου, του Διευθυντού Γεωργίας και του Οικονομικού Εφόρου της περιοχής, εις ην κείνται αι εκτάσεις αύται».

    <Το άρ. 54 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρ. 1 Ν.Δ. 996/1971>.

    Αρθρο: 55
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαδικασία αναγκαστικής απαλλοτριώσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Εξαγορά, ανταλλαγή και απαλλοτρίωση ιδιωτικών εκτάσεων
    Κείμενο Αρθρου

    Επί των κατά τον παρόντα κώδικα αναγκαστικών απαλλοτριώσεων εφαρμόζονται κατά τα λοιπά αι εκάστοτε ισχύουσαι σχετικαί διατάξεις.

    Αρθρο: 56
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διατήρησις υφισταμένων δικαιωμάτων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Δικαιώματα επί δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Τα δικαιώματα συλλογής ρητίνης, συλλογής βαλανιδόκαρπου, βοσκής, ξυλεύσεως κλπ., όσα απεκτήθησαν επί δημοσίων δασών ή δασικών εκτάσεων διά της έκπαλαι ασκήσεώς των παραμένουν σεβαστά, δεν δύνανται όμως επ’ ουδενί λόγω να παρεμποδίσουν την εκμετάλλευσιν των δασών τούτων υπό του Δημοσίου, ούτε την λήψιν υπ’ αυτού των αναγκαίων προστατευτικών μέτρων προς αναγέννησιν των δασών μετά την υλοτομίαν.

    2. Εις τας περιφερείας, εις τας οποίας η ρητίνευσις ενεργείται ως δικαίωμα, κατά τα εν τη προηγουμένη παραγράφω οριζόμενα, υπό των κατοίκων, αλλά το δικαίωμα της ρητινοσυλλογής εκμισθούται υπό του Δημοσίου, αναγνωρίζεται υπέρ των κατοίκων δικαίωμα ρητινεύσεως άνευ υποχρεώσεως καταβολής μισθώματος.

    3. Τα επί δημοσίων δασών, παραχωρηθέντα μετά το έτος 1922 δυνάμει παραχωρητηρίων εις φυσικά πρόσωπα, υφιστάμενα προ της παραχωρήσεως τούτων δικαιώματα ρητινοσυλλογής, συλλογής βαλανιδοκάρπου, βοσκής, ξυλεύσεως κλπ. θεωρούνται ως μη καταργηθέντα διά της υπό του Κράτους γενομένης παραχωρήσεως, των κατοίκων δυναμένων να ασκούν ελευθέρως τα δικαιώματα ταύτα.

    4. Δικαιώματα εκχερσώσεως και ξυλεύσεως, τα οποία εκέκτηντο ως εκ των υφισταμένων σχέσεων αποκατασταθέντες ακτήμονες καλλιεργηταί επί μη απαλλοτριωθεισών ή μη διανεμηθεισών δασικών εκτάσεων του άρθρ. 1 παρ. 1 – 3, περιλαμβανομένων εις απαλλοτριωθέντα κτήματα δυνάμει του Αγροτικού Κώδικος περί αποκαταστάσεως ακτημόνων καλλιεργητών, διατηρούνται ως και πρότερον υπέρ αυτών.

    Αρθρο: 57
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Περιορισμός, καθορισμός και απόσβεσις δικαιωμάτων επί δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Δικαιώματα επί δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Περιωρισμένα δικαιώματα καρπώσεως επί δημοσίων ή μη δασών, δύνανται επί τη προτάσει ή της δασικής αρχής ή του δικαιούχου ή του

    δασοκτήμονος:

    α) Να περιορισθούν προσωρινώς εντός των ορίων της ικανότητος και παραγωγικότητος του δάσους.

    β) Να διασαφηνισθούν μονίμως και να καθορισθούν καθ’ όρια και έκτασιν. γ) Να αποσβεσθούν διά χρηματικής αποζημιώσεως, όπου σοβαροί κοινωνικοί λόγοι δεν αντίκειται εις την απόσβεσιν ταύτην.

    2. Προκειμένου περί δημοσίων δασών, ο κατά την προηγουμένην παράγραφον στοιχ. α’ προσωρινός περιορισμός ενεργείται δι’ αποφάσεως του νομάρχου, εκδιδομένης κατόπιν γνωμοδοτήσεως επιτροπής εκ των αρμοδίων δασάρχου και ειρηνοδίκου και ενός άλλου δημοσίου υπαλλήλου, οριζομένου εκάστοτε υπό του αυτού νομάρχου.

    3. Ενώπιον της επιτροπής καλείται ο ενδιαφερόμενος να υποβάλη τας ενστάσεις του.

    4. Η κατά τας διατάξεις της παρ. 1 του παρόντος άρθρου αναγκαστική απαλλοτρίωσις ή απόσβεσις περιωρισμένων ως άνω δικαιωμάτων επί δημοσίων δασών ενεργείται εφαρμοζομένων αναλόγως των διατάξεων των άρθρ. 49 και 50.

    5. Προκειμένου περί δημοσίων δασών, ο κατά την παρ. 1 του παρόντος άρθρου περιορισμός, ο καθορισμός ή η απόσβεσις, ενεργούνται ελευθέρως διά συμβιβασμού μεταξύ των ενδιαφερομένων, εγκρινομένου πάντως υπό του νομάρχου. Μη επιτευχθέντος συμβιβασμού δύνανται να ρυθμιστούν ταύτα διά προσφυγής των ενδιαφερομένων εις τα αρμόδια δικαστήρια.

    6. Προκειμένου περί μη δημοσίων δασών εφαρμόζονται αναλόγως τα εν παρ.

    2-4 του παρόντος άρθρου οριζόμενα.

    Αρθρο: 58
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Νομή επί δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αστικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Επί των αδεσπότων και επί των δημοσίων εν γένει δασών θεωρείται νομεύς το Δημόσιον, έστω και αν ουδεμίαν ενήργησεν επ’ αυτών πράξιν νομής.

    2. Ουδείς δύναται να αποκτήση δικαίωμα νομής δι’ εκχερσώσεως, υλοτομίας, σποράς ή οιασδήποτε άλλης πράξεως επί δημοσίων, δημοτικών, κοινοτικών, μοναστηριακών ή ανηκόντων εις ιδρύματα εν γένει δασών, αναδασωτέων εκτάσεων, χορτολιβαδικών εδαφών και μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων ή μερικώς δασοσκεπών λιβαδίων.

    3. Νομή παρά τρίτου θεωρείται ασκουμένη επί των δασών, των μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων ή λιβαδίων και των χορτολιβαδικών εδαφών μόνον διά της, κατά τας εκάστοτε ισχυούσας διατάξεις, επί τη βάσει αδειών της δασικής αρχής, υλοτομίας ή εκμεταλλεύσεως αυτών ως ιδιωτικών εκτάσεων.

    4. Μόνη η βοσκή επί δημοσίων δασών, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων ή λιβαδίων και χορτολιβαδικών εδαφών ουδέποτε θεωρείται ως πράξις νομής ή οιονεί νομής δουλείας βοσκής.

    5. Μόνη η ύπαρξις οιουδήποτε τίτλου δεν θεωρείται καθ’ εαυτήν ως διακατοχική πράξις.

    Αρθρο: 59
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Αυθαίρετος κατάληψις δασών κλπ. κατά την εμπόλεμον περίοδον
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αστικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δάση, δασικαί εκτάσεις ή δασικά εδάφη αυθαιρέτως καταληφθέντα ή εκχερσωθέντα κατά την διάρκειαν της από της 28 Οκτ. 1940 εμπολέμου καταστάσεως θεωρούνται ότι ουδέποτε έπαυσαν ανήκοντα κατά νομήν εις τον αρχικόν ιδιοκτήτην (Δημόσιον, ιδιώτην ή νομικόν πρόσωπον δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου).

    2. Οι ενεργήσαντες οιασδήποτε φύσεως διακατοχικάς πράξεις ή οι αυθαιρέτως προβάντες εις οιασδήποτε ενέργειας εντός των ως άνω εκτάσεων, ως και πας τρίτος έλκων τυχόν δικαιώματα παρά τούτων λογίζονται ως ουδέποτε ενεργήσαντες τοιαύτας πράξεις, εκ των οποίων ουδεμία επέρχεται συνέπεια υπέρ του ενεργήσαντος, όστις θεωρείται κατ’ αμάχητον τεκμήριον και ως αμέσως διοικητικώς αποβληθείς.

    3. Πάσα παρ’ αυτών καταβληθείσα δαπάνη εκχερσώσεως, καλλιεργείας, ανεγέρσεως κτισμάτων κλπ. παραμένει εις όφελος του ιδιοκτήτου του ακινήτου, ουδεμίαν οφείλοντος αποζημίωσιν.

    Αρθρο: 60
    Ημ/νία: 24.12.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΚΑΤΑΤΜΗΣΗ (ΔΑΣΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ)
    Τίτλος Αρθρου
    Κατάτμησις δασικής ιδιοκτησίας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Αστικές διατάξεις
    Σχόλια

    • Σχετικά με το παρόν άρθρο βλ. και το άρθρο 16 (αγορά και ανταλλαγή απαλλοτριωμένου ακινήτου) του ν. 3175/2003 (Α΄207/29.8.2003). Οι παρ. 3 και 4 προστέθηκαν με το άρθρο 4 παρ. 2 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Απαγορεύεται η κατάτμησις της δασικής ιδιοκτησίας, είτε διά διανομής μεταξύ των εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτητών ή διακατόχων, είτε διά πωλήσεως ή οιασδήποτε άλλης πράξεως, άνευ προηγουμένης αδείας του Υπουργού Γεωργίας, επί ποινή απολύτου ακυρότητος της σχετικής δικαιοπραξίας. Η άδεια του Υπουργού συνάπτεται εις την σχετικήν συμβολαιογραφικήν πράξιν, εν τη οποία γίνεται μνεία αυτής. Η διάταξις αύτη ισχύει αναλόγως και προκειμένου περί δημοσίων δασών, επί των οποίων τρίτοι ασκούν περιωρισμένα δικαιώματα δουλείας, ως

    ρητινοσυλλογής, βοσκής κλπ.

    2. Προκειμένου περί κατατμήσεως μοναστηριακών δασών, δασικών εδαφών και εν γένει δασικών εκτάσεων, εκτός της υπό της ανωτέρω παραγράφου απαιτουμένης αδείας, έχουν εφαρμογήν και τα εν άρθρ. 148 καθοριζόμενα. «3. Η μεταβίβαση αυτοτελών ιδιωτικών δασοτεμαχίων που δεν συνορεύουν μεταξύ τους, καθώς και η μεταβίβαση ιδανικού εξ αδιαιρέτου μεριδίου ιδιωτικού δάσους ή δασικής έκτασης δεν συνιστά κατάτμηση. Δρόμοι, αντιπυρικές ζώνες και άλλα τεχνικά έργα που κατασκευάζονται εντός δασών και δασικών εν γένει εκτάσεων, καθώς και νομίμως κηρυσσόμενες αναγκαστικές απαλλοτριώσεις δεν συνιστούν κατάτμηση αυτών.

    4. Η άδεια κατάτμησης για την υλοποίηση επιτρεπτής, κατά τις διατάξεις της δασικής νομοθεσίας, επέμβασης σε δάσος ή δασική έκταση χορηγείται από το όργανο που εγκρίνει την επέμβαση.»

    Αρθρο: 61
    Ημ/νία: 03.12.1998
    Ημ/νία Ισχύος: 18.01.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΑΠΟΒΟΛΗΣ
    Τίτλος Αρθρου
    Πρωτόκολλον. Διαδικασία διοικητικής αποβολής. ‘Ενδικα μέσα
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασική Ιδιοκτησία, Δικονομικές διατάξεις
    Σχόλια
    Το εντός ( ) εδάφιο στο τέλος της παρ. 2 καταργήθηκε με την παρ. 14α άρθρου 28 Ν. 2664/1998.
    Κείμενο Αρθρου

    «1. Κατά του επιχειρούντος εκχέρσωσιν, υλοτομίαν, σποράν ή οιανδήποτε ετέραν διακατοχικήν πράξιν επί δημοσίων, δημοτικών, κοινοτικών, μοναστηριακών ή ανηκόντων εις ιδρύματα εν γένει δασών, αναδασωτέων εκτάσεων, χορτολιβαδικών εδαφών και μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων ή μερικώς δασοσκεπών λιβαδίων και χορτολιβαδικών εδαφών και ασχέτως του χρόνου καθ’ ον αι πράξεις αύται επεχειρήθησαν συντάσσεται και κοινοποιείται παρά του αρμόδιου Δ/ντού δασών ή Νομοδασάρχου ή Δασάρχου πρωτόκολλον διοικητικής αποβολής. Διά του πρωτοκόλλου, προκειμένου περί δημοσίων δασών, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων και χορτολιβαδικών εδαφών, βεβαιούται υπό του Διευθυντού Δασών ή Νομαδασάρχου ή Δασάρχου κατά του καταλαβόντος και υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών, η εις βάρος του Δημοσίου τυχόν επελθούσα ζημία, το ποσόν αποκαταστάσεως ταύτης, ως και το ποσόν της οφειλομένης αποζημιώσεως χρήσεως.

    Το πρωτόκολλον καθίσταται οριστικόν και θεωρείται ότι ο καθ’ ου απεδέχθη τούτο, εάν εντός τριάκοντα ημερών από της επιδόσεως, μη παρεκτεινομένης λόγω αποκαστάσεως, δεν ασκήση κατ’ αυτού ανακοπήν.

    <Η παρ. αντικαταστάθηκε ως άνω από άρ. 2 Ν.Δ. 996/1971>.

    2. Η κατά του πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής ανακοπή ασκείται κατά του Δημοσίου ή κατά των εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου νομικών προσώπων, εις τα οποία ανήκει η έκτασις, εφ’ ης επιχειρείται η παράνομος ενέργεια, απευθύνεται δε ενώπιον του αρμοδίου εκ της τοποθεσίας του ακινήτου ειρηνοδικείου.

    («Εις την άσκησιν της εν λόγω ανακοπής νομιμοποιείται μόνον ο ισχυριζόμενος εαυτόν κύριον της εξ ής απεβλήθη εκτάσεως, φέρων το βάρος της αποδείξεως του ισχυρισμού του».)

    <Το ανωτέρω μέσα σε «» εδάφιον προστέθηκε από την παρ. 1 του άρ.>24 Ν. 248/1976>.

    3. Διά την προδικασίαν και την εκδίκασιν της ανακοπής έχει εφαρμογήν η ειδική διαδικασία των άρθρ. 727 έως 747 του κώδικος πολιτικής δικονομίας (Α.Ν. 44/1967). Προς συζήτησιν της ανακοπής αντίγραφον αυτής μετά κλήσεως κοινοποιείται προς τον οικονομικόν έφορον της οικείας περιφερείας ως εκπρόσωπον του Δημοσίου, εάν πρόκειται περί εκτάσεως του Δημοσίου, άλλως δε προς το εις το κοινοποιηθέν πρωτόκολλον αναφερόμενον ως δικαιούχον νομικόν πρόσωπον, κατ’ αμφοτέρας δε τας περιπτώσεις και προς τον αρμόδιον δασάρχην. Κατάθεσις παραβόλου ή εγγραφή της ανακοπής εις το βιβλίον διεκδικήσεων δεν απαιτείται. Το βάρος της αποδείξεως υπέχει ο ανακόπτων, μετά των προσαγομένων δε αποδεικτικών μέσων συνεκτιμώνται και αι υπό των δασαρχών, δασονόμων ή δασοκόμων ενεργούμεναι διοικητικαί εξετάσεις.

    4. Κατά της αποφάσεως του ειρηνοδικείου επιτρέπεται έφεσις

    απευθυνομένη ενώπιον του αρμοδίου μονομελούς πρωτοδικείου, μη επιτρεπομένης παραπομπής της υποθέσεως εις το πολυμελές πρωτοδικείον. Η έφεσις ασκείται κατά τας κοινάς διατάξεις εντός 30ημέρου προθεσμίας από της επιδόσεως της αποφάσεως. Κατά της αποφάσεως του μονομελούς πρωτιδικείου ουδέν ένδικον μέσον χωρεί.

    5. Αι διά του παρόντος άρθρου τασσόμεναι προθεσμίαι δεν

    παρεκτείνονται λόγω αποστάσεως. Επί κλήσεως προς το Δημόσιον τηρούνται αι ειδικαί προς εμφάνισιν αυτού προθεσμίαι.

    6. Η ανακοπή δεν αναστέλλει την εκτέλεσιν του πρωτοκόλλου αποβολής, δύναται όμως το μονομελές πρωτοδικείον να αναστείλη την εκτέλεσιν, αιτήσει του ανακόπτοντος μέχρις εκδόσεως τελεσιδίκου αποφάσεως επί της ανακοπής.

    7. Η κατά την διαδικασίαν του άρθρου τούτου απόφασις δεν εμποδίζει την επιδίωξιν των εκατέρωθεν δικαιωμάτων κατά την τακτικήν διαδικασίαν. «Το επί της ανακοπής δικάζον, κατά τας διατάξεις των παρ. 2 και 4 του παρόντος άρθρου, Ειρηνοδικείον και κατ’ έφεσιν Πρωτοδικείον, αποφαίνεται διά της αυτής αποφάσεως και περί της τυχόν επιβληθείσης αποζημιώσεως χρήσεως».

    <Το μέσα σε «» εδάφιον προστέθηκε από το άρ. 2 Ν.Δ. 996/1971>.

    Αρθρο: 62
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Γενικαί διατάξεις διαχειρίσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Γενικές διατάξεις, Δασοπονικές μελέτες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η δασοπονία και η εδαφοπονία καθόλου εις τα δημόσια ή μη δημόσια δάση ασκείται, κατά τα υπό του παρόντος κώδικος και των εις εκτέλεσιν τούτου εκδιδομένων Δ/των καθοριζόμενα, προς πληρεστέραν επίτευξιν των επιδιωκομένων δασοπονικών και εδαφοπονικών σκοπών προς το συμφέρον του δασοκτήμονος και εδαφοκτήμονος, εν συνδυασμώ προς τας εξυπηρετούσας το εθνικόν συμφέρον δασοπολικικάς αξιώσεις, τόσον της αυξήσεως της δασικής παραγωγής και των εθνικών εκ των δασών ωφελειών, όσο και της δικαιοτέρας διανομής των εκ των δασών απολαμβανομένων δασικών οικονομικών αγαθών και ωφελειών μεταξύ όλων των τάξεων του ‘Εθνους, δασικών παραγωγών και καταναλωτών.

    2. Εις δάση ή δένδρα προοριζόμενα δι’ εξωραϊσμόν ιερών, ιστορικών, καλλιτεχνικών χώρων (άλση, πάρκα κλπ.) ή εις προστατευτικά τοιαύτα, η δασική περιποίησις και η εν γένει εκμετάλλευσις αυτών γίνεται κατά τρόπον μη παραβλάπτοντα τον κύριον σκοπόν διά τον οποίον προορίζονται.

    3. Τα δάση από απόψεως δασοκομικής και διαχειριστικής διακρίνονται κατά διαχειριστικάς μορφάς εις σπερμοφυή, (υψηλά ή υψίκορμα), εις πρεμνοφυή (χθαμαλά ή βραχύκορμα) και εις διφυή (πολυώροφα ή σύνθετα). Απαγορεύεται η ενέργεια υλοτομιών συνεπαγομένων μετατροπήν δάσους σπερμοφυούς διαχειριστικής μορφής εις μορφήν διφυή ή σπερμοφυούς και διφυούς εις πρεμνοφυή.

    4. Κατά την άσκησιν τόσον της δασοπονίας επί των δημοσίων δασών όσον και της δασοπολιτικής επιτηρήσεως του Κράτους επί των ιδιωτικών δασοπονιών καταβάλλεται προσπάθεια, όπως εφαρμόζεται δι’ αναγεννητικών και αναγωγικών υλοτομιών ή αναδασώσεων ή σπερμοφυής μορφή επί εκτάσεως:

    α) Τουλάχιστον των δύο τρίτων εκάστου δημοσίου δάσους. β) Του ημίσεος εκάστου δημοτικού, κοινοτικού ή μοναστηριακού. γ) Του ημίσεος του ανήκοντος εις την ολότητα των κατοίκων ενός χωρίου ή εις μέρος τούτων, εφ’ όσον όμως ούτοι είναι μέλη του ημίσεος τουλάχιστον των οικογενειών του χωρίου και κατά ποσοστόν ιδιοκτησίας μείζον του ημίσεος της όλης εκτάσεως του δάσους. δ) Του ημίσεος του ανήκοντος εις κοινωφελή εν γένει πρόσωπα. ε) Του ενός τετάρτου εκάστου δάσους ιδιωτών δασοκτημόνων.

    ς) Του ενός τετάρτου εκάστου δάσους ιδιωτών δασοκτημόνων συνιδιοκτήτου μετά του Δημοσίου κατά ποσοστόν έλασσον του ημίσεος. Διά Δ/τος καθορίζεται το ελάχιστον όριον εκτάσεως δάσους, πέραν της οποίας έχουν εφαρμογήν αι διατάξεις της παρούσης παραγράφου.

    Αρθρο: 63
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασοπονικαί μελέται
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Γενικές διατάξεις, Δασοπονικές μελέτες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η διαχείρισις των δημοσίων ή μη δασών, οργανώνουσα την δασοπονίαν προς πληρεστέραν επίτευξιν των υπό ταύτης επιδιωκομένων σκοπών και ιδία προς εξασφάλισιν της διατηρήσεως και συντηρήσεως των δασών και εγγύησιν διηνεκούς απολήψεως καρπώσεων, ενεργείται επί τη βάσει: α) Δασοπονικών ή δασικών διαχειριστικών σχεδίων μονίμων ή προσωρινών. β) Δασοπονικών ή δασικών διαχειριστικών εκθέσεων. γ) Πινάκων υλοτομίας και δ) Δασικών αστυνομικών διατάξεων.

    2. Διά Δ/τος καθορίζονται αι λεπτομέρειαι του παρόντος άρθρου ως και τα της διαχειρίσεως των δασών εν γένει.

    Αρθρο: 64
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασοπονικά σχέδια και εκθέσεις
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση Δασών, Γενικές διατάξεις, Δασοπονικές μελέτες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Τα δασοπονικά σχέδια και αι εκθέσεις εγκρίνονται, αναθεωρούνται ή τροποποιούνται υπό του Υπουργού Γεωργίας μετά σύμφωνον γνωμοδότησιν του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών και ισχύουν, τα μεν μόνιμα δασοπονικά σχέδια διά περίοδον δέκα ετών, τα δε προσωρινά τοιαύτα και αι εκθέσεις διά περίοδον πέντε έως δέκα ετών.

    2. Τα μόνιμα δασοπονικά σχέδια δύνανται να αναθεωρηθούν ή τροποποιηθούν εντός του χρόνου ισχύος αυτών, μόνον εάν έλαβον χώραν εξαιρετικά και απρόβλεπτα γεγονότα (θεομηνία, πυρκαϊά και αποξήρανσις μερική ή ολική), επιβεβαιούμενα δι’ εκθέσεως του αρμοδίου περιφερειακού διευθυντού δασών.

    3. Τα προσωρινά δασοπονικά σχέδια και αι εκθέσεις δύνανται: α) Να τροποποιηθούν κατά τον χρόνον ισχύος αυτών, όταν εκ της προόδου της εφαρμογής των αποδειχθή εμπράκτως, βεβαιουμένου τούτου δι’ εκθέσεως του αρμοδίου περιφερειακού διευθυντού δασών, ότι δεν δύναται να εφαρμοσθούν άνευ σοβαράς βλάβης του δάσους, ως και αν πιστοποιηθή καταφανώς παραδρομή κατά την έγκρισιν και β) Να αναθεωρηθούν διά της συντάξεως οριστικών δασοπονικών σχεδίων και δι’ ετέρους αποχρώντας λόγους, καθοριζομένους διά Δ/τος, αλλά μετά παρέλευσιν πενταετίας από της εφαρμογής των.

    Αρθρο: 65
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Πίνακες υλοτομίας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Γενικές διατάξεις, Δασοπονικές μελέτες
    Κείμενο Αρθρου

    Οι πίνακες υλοτομίας καταρτίζονται και εγκρίνονται διά περίοδον ενός μέχρι πέντε ετών, εφ’ όσον καταρτίζονται επί τη βάσει δασοπονικού σχεδίου ή εκθέσεως, άλλως ισχύουν διά περίοδον ενός έτους.

    Αρθρο: 66
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασικαί αστυνομικαί διατάξεις
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Γενικές διατάξεις, Δασοπονικές μελέτες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δασικαί αστυνομικαί διατάξεις των δασαρχών, εκδιδόμεναι εγκρίσει του νομάρχου μετά γνώμην του περιφερειακού διευθυντού δασών, δύνανται διά λόγους δασοπονικούς, προστατευτικούς, τουριστικούς, αισθητικούς και εν γένει κοινής ωφελείας να ρυθμίσουν ή περιορίσουν μέχρι πλήρους απαγορεύσεως κατά χώρον, χρόνον και τρόπον ως και κατά ξυλευόμενα χωρία, κωμοπόλεις και πόλεις πάσαν άνευ αδείας υλοτομίαν, συλλογήν ή κατασκευήν δασικών προϊόντων κατά τας διατάξεις των άρθρ. 177 και 178 ως και την υλοτομίαν, κλάδευσιν ή εκρίζωσιν παντός δένδρου, θάμνου, φρυγάνου και χόρτου φυομένων εντός γεωργικώς ή δενδροκομικώς καλλιεργουμένων εκτάσεων, χορτολιβαδίων, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων και δασών δημοσίων ή μη. Αι ως άνω υλοτομίαι και κλαδεύσεις δύνανται να αφορούν και εις δένδρα δενδροστοιχιών, δημοσίων ή μη.

    2. Κατά τον αυτόν ως άνω τρόπον δύνανται να εκδοθούν δασικαί αστυνομικαί διατάξεις, διά των οποίων να απαγορευθή η ρητίνευσις επί ωρισμένων ή αόριστον χρονικόν διάστημα εις δάση προστατευτικά, εις πάρκα, δάση περί χώρους ιστορικούς, εθνικούς, λουτροπόλεις, εις δάση ευρισκόμενα εκατέρωθεν των δημοσίων οδών, ιδία των παρουσιαζουσών μεγάλην τουριστικήν κίνησιν μέχρι βάθους 50 το πολύ μέτρων από του άκρου των οδών τούτων ή εις δάση ένθα ενηργήθη έντονος ρητίνευσις ή εν γένει διά δασοκομικούς ή διαχειριστικούς λόγους.

    3.Δια Δ/των ορίζονται αι απαιτούμεναι αστυνομικαί διατάξεις δια τον κανονισμόν της υλοτομίας, συλλογής ή κατασκευής δασικών προιόντων και πάσης καρπώσεως δάσους, δια τας προθεσμίας και λοιπάς λεπτομερείας τας αναφερομένας εις τους πίνακας υλοτομίας, τα πρωτόκολλα εγκαταστάσεως των υλοτόμων εις το δάσος, τους όρους της συγγραφής των υποχρεώσεων των εργολάβων υλοτομίας εντός δημοσίων δασών, τα πρωτόκολλα εξελέγξεως των δασικών προιόντων καθώς και πάσαν άλλην λεπτομέρειαν εν γένει.

    4.Αι δασικαί αστυνομικαί διατάξεις ισχύουν μόνο μετά την, επιμελεία του δασάρχου, δημοσίευσιν αυτών διά τοιχοκολλήσεως εις το δημοτικόν ή κοινοτικόν κατάστημα των οικείων πόλεων, κωμοπόλεων και χωρίων. Ο αρμόδιος δασάρχης μεριμνά δια την ευρυτέραν τούτων δημοσιότητα, είτε δια του τύπου είτε δι’ άλλου προσφόρου τρόπου.

    Αρθρο: 67
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαχείρισις δασών βαρυνομένων διά δουλειών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Γενικές διατάξεις, Δασοπονικές μελέτες
    Κείμενο Αρθρου

    Εις δημόσια ή μη δάση, βεβαρημένα διά κεκτημένων περιωρισμένων δικαιωμάτων καρπώσεως ή χρήσεως υπέρ τρίτων, ως συλλογής ρητίνης, συλλογής βαλανιδοκάρου, βοσκής, ξυλεύσεως κλπ. η άσκησις των δικαιωμάτων τούτων δέον να ενεργήται κατά τρόπον μη παρεμοδίζοντα την υπό του δασοκτήμονος κατά τα λοιπά διαχείρισιν του δευλεύοντος δάσους προς εκμετάλλευσιν και λήψιν των αναγκαίων προσταυτευτικών μέτρων διά την αναγέννησιν των δασών μετά την υλοτομίαν.

    Αρθρο: 68
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασικόν διαχειριστικόν έτος
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Γενικές διατάξεις, Δασοπονικές μελέτες
    Κείμενο Αρθρου

    Η έναρξις και λήξις του δασικού διαχειριστικού έτους διά τα δημόσια και μη δάση καθορίζεται δι’ όλην την Επικράτειαν ή διά περιφερείας ταύτης διά Δ/τος.

    Αρθρο: 69
    Ημ/νία: 24.12.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Προστατευτικά δάση
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση προστατευτικών δασών
    Σχόλια
    Η περ ε της παρ. 1 προστέθηκε με το άρθρο 4 παρ. 3, η παρ. 2 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 παρ. 4 και η παρ. 3 προστέθηκε με το άρθρο 4 παρ. 5 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Προστατευτικά δάση και γαίαι εν γένει, καλλιεργήσιμοι ή μη, των οποίων η καθόλου διαχείρισις υπόκειται εις ειδικούς περιορισμούς χάριν του δημοσίου συμφέροντος, είναι:

    α) Τα επί κατωφερειών φυόμενα δάση, δασικαί εκτάσεις, βοσκότοποι, οίτινες προστατεύουν το ίδιον αυτών έδαφος.

    β) Τα χρησιμεύοντα προς προστασίαν του εδάφους των υποκειμένων αυτών τόπων κατά των καταπτώσεων χιόνος, χωμάτων ή λίθων ή κατά της παρασύρσεως του χώματος επί των ορέων και των κλιτύων, ως και τα αποτελούντα την ανωτέραν ζώνην της δασικής βλαστήσεως επί των ορέων. γ) Τα χρησιμεύοντα διά την συγκράτησιν του εδάφους κατά πλημμυρών ή κατά χειμάρρων και ποταμών, επίσης δε τα χρησιμεύοντα διά την προστασίαν των παραλίων εκ των υποθαλασσίων διαβρώσεων και αμμοχωσιών. Ως τοιαύτα δε χαρακτηρίζονται όλαι αι δασικαί συστάδες και τα τμήματα τα κείμενα επί των οχθών η παρά τας όχθας της θαλάσσης ή των ποταμών και ρευμάτων επί ζώνης πλάτους 50 μέτρων και

    δ) Τα προστατευτικά πηγών, ρευμάτων, οδών, σιδηροδρόμων ή κατωκημένων τόπων ως και τα παρακείμενα τοπίων ιστορικής αξίας, ιδρυμάτων ή μνημείων της αρχαίας ή συγχρόνου τέχνης και λουτροπόλεων ή ασκληπιείων. «ε) Τα περιαστικά δάση, τμήματα δασών και δασικές εκτάσεις που μπορεί δασοπονικά να αναδασωθούν.»

    «2. Από τα δάση, τις δασικές εκτάσεις και γαίες της προηγούμενης παραγράφου, τα αναφερόμενα στις περιπτώσεις α’, β’, γ’ και ε’ αυτής χαρακτηρίζονται ως προστατευτικά, τα δε αναφερόμενα στην περίπτωση δ’ ως απόλυτα προστατευτικά.» «3. Στα δάση της περίπτωσης δ’ της παραγράφου 1 όσοι επιχειρούν οποιαδήποτε πράξη από τις αναφερόμενες στην παράγραφο 1 του άρθρου 71 του Ν. 998/1979, όπως κάθε φορά ισχύει, τιμωρούνται και με τις διοικητικές κυρώσεις της παραγράφου 1 του άρθρου 30 του Ν. 1650/ 1986(ΦΕΚ 160Α’).»

    Αρθρο: 70
    Ημ/νία: 24.12.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαδικασία χαρακτηρισμού δασών ως προστατευτικών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση προστατευτικών δασών
    Σχόλια
    Το παρόν άρθρο αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 παρ. 6 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.
    Κείμενο Αρθρου

    «Για την εφαρμογή των ειδικών μέτρων διαχείρισης επί των προστατευτικών δασών και δασικών εκτάσεων, προαπαιτείται χαρακτηρισμός αυτών ως προστατευτικών. Ο χαρακτηρισμός και η κατάταξη αυτών, κατά τις διακρίσεις της παραγράφου 2 του άρθρου 69, γίνεται με απόφαση του Γενικού Γραμματέα της οικείας Περιφέρειας, που λαμβάνεται μετά από πρόταση της τοπικής δασικής αρχής, ενεργούσης αυτεπάγγελτα. Ειδικά για τα δάση που εμπίπτουν στην περιοχή ευθύνης της Περιφέρειας Αττικής και του Νομού Θεσσαλονίκης, ο κατά τα ανωτέρω χαρακτηρισμός και κατάταξη γίνονται με απόφαση του Υπουργού Γεωργίας. Οι παραπάνω αποφάσεις, με τις οποίες χαρακτηρίζονται τα δάση και οι δασικές εκτάσεις ως προστατευτικά και κατατάσσονται σε επί μέρους κατηγορίες, κατά τις διακρίσεις της παραγράφου 2 του άρθρου 69, συνοδεύονται από χάρτη και δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.»

    Αρθρο: 70
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Τίτλος Αρθρου
    Διαδικασία χαρακτηρισμού δασών ως προστατευτικών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση προστατευτικών δασών
    Κείμενο Αρθρου

    Διά την εφαρμογήν των ειδικών περιορισμών της διαχειρίσεως επί των προστατευτικών εν γένει δασών και γαιών ως και των προστατευτικών εν γένει μέτρων, περί των οποίων προβλέπει ο παρών κώδιξ, προαπαιτείται χαρακτηρισμός αυτών ως τοιούτων υπό του Υπουργού Γεωργίας, είτε αυτεπαγγέλτως, είτε κατόπιν προτάσεως των νομαρχών, τοπικών δασικών αρχών, φιλοδασικών επιτροπών, διευθύνσεων σιδηροδρόμων.

    Αρθρο: 71
    Ημ/νία: 24.12.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Ειδικαί διατάξεις διαχειρίσεως των προστατευτικών δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση προστατευτικών δασών
    Σχόλια
    Οι παρ. 1 και 2 αντικαταστάθηκαν από το άρθρο 4 παρ. 7 και η παρ. 6 προστέθηκε με το άρθρο 4 παρ. 8 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.
    Κείμενο Αρθρου

    «1. Η διαχείριση των προστατευτικών δασών και δασικών εκτάσεων των περιπτώσεων α’ έως δ’ της παραγράφου 1 του άρθρου 69 γίνεται κατά τρόπο που αποκλείει την υποβάθμιση της βλάστησης και τη διάβρωση των εδαφών. Στις παραπάνω εκτάσεις η δασοπονική διαχείριση αποβλέπει στην εγκατάσταση και λειτουργία υδρονομικού δάσους, που συγκροτείται από κατάλληλα δασοπονικά είδη, κατά προτίμηση αειθαλή, και λαμβάνονται ιδιαίτερα μέτρα για τη διατήρηση και βελτίωση της βλάστησης τους.

    2. Στα ως άνω προστατευτικά δάση απαγορεύονται υλοτομίες που διασπούν τη συνοχή των συστάδων και απογυμνώνουν το έδαφος. Στα δάση αυτά, αν είναι σπερμοφυή, επιτρέπεται να πραγματοποιούνται καλλιεργητικές και αναγεννητικές κατά κέντρα αναγέννησης υλοτομίες, ενώ στα πρεμνοφυή οι δασοκομικοί χειρισμοί κατατείνουν στην αναγωγή τους σε σπερμοφυή με ταυτόχρονη εισαγωγή των ενδεδειγμένων δασοπονικών ειδών.»

    3. Επί των προστατευτικών δασών και γαιών, προς εξασφάλισιν της διατηρήσεως και αναδασώσεως αυτών, δύναται ο νομάρχης, κατόπιν προτάσεως του αρμοδίου δασάρχου, να διατάξη την έκδοσιν κατά τα κεκανονισμένα αστυνομικής διατάξεως απαγορευούσης πάσαν ξύλευσιν και γεωργικήν ή δενδροκομικήν καλλιέργειαν.

    4. Το έδαφος των δασών και των δασικών εκτάσεων των υπό στοιχ. της παρ. 1 του άρθρ. 69 εις οιονδήποτε και αν ανήκη, σταθεροποιείται καθ’ υπόδειξιν της δασικής αρχής διά δασώσεως του εδάφους και διά της διευθετήσεως των χειμάρρων και των ορμητικών ρυακίων.

    5. Ο νομάρχης, κατόπιν γνώμης των αρμοδίων τοπικών δασικών αρχών, δύναται εις λεκάνας απορρής χειμάρρων ή εις κλιτύς λόφων, βουνών και ορέων, εκπληρούσας προστατευτικόν σκοπόν, να καθορίζη την μορφήν της εκμεταλλεύσεως ιδιωτικών δασικών εκτάσεων, είτε εις δασικήν είτε εις δενδροκομικήν μετά ή άνευ κατασκευής βαθμίδων (πεζουλίων) είτε εις αροτραίαν είτε εις λιβαδικήν, είτε εις ωρισμένην μικτήν τοιαύτην. Ο παραβαίνων την ούτω καθορισθείσαν μορφήν εκμεταλλεύσεως τιμωρείται διά των ποινών του άρθρ. 268.

    «6. Τα δάση της περίπτωσης ε’ της παραγράφου 1 του άρθρου 69, που προορίζονται για αισθητική απόλαυση και αναψυχή, υπόκεινται σε διαχείριση ως δάση – πάρκα και επιτρέπεται σε αυτά η κατασκευή έργων και η εκτέλεση εργασιών που συντηρούν και εμπλουτίζουν τη βλάστηση, βελτιώνουν την αισθητική του τοπίου, εξασφαλίζουν την άνετη και ασφαλή κίνηση και εξυπηρέτηση των επισκεπτών και διευκολύνουν τη σωματική άσκηση και την πνευματική ανάταση του ανθρώπου. Η κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων, απαραίτητων για τη λειτουργία των πάρκων, επιτρέπεται μόνο στο αναγκαίο μέτρο και σε εκτάσεις που δεν έχουν δασική βλάστηση, η δε συνολικά καταλαμβανόμενη από τις ανωτέρω εγκαταστάσεις έκταση δεν μπορεί να υπερβεί το πέντε τοις εκατό (5%) της συνολικής έκτασης και κατ’ ανώτατο όριο τα δέκα στρέμματα. Ο Υπουργός Γεωργίας με αποφάσεις του εξειδικεύει το είδος των έργων και των εργασιών που επιτρέπονται ως αναγκαία για την επίτευξη των ως άνω σκοπών.»

    Αρθρο: 72
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Απαλλοτρίωσις μη δημοσίων προστατευτικών δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση προστατευτικών δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Οι ιδιοκτήται προστατευτικών δασών και γαιών δεν δύνανται να υποχρεούνται προς λήψιν οιουδήποτε δασοπονικού ή δασοπολιτικού μέτρου συνεπαγομένου δαπάνας άνευ συγκαταθέσεώς των.

    2. Εάν η τυχόν εκτέλεσις των ως άνω μέτρων εμφανίζεται ως απαραίτητος διά την προστασίαν των προστατευτικών δασών και γαιών και οι ιδιοκτήται τούτων δεν συγκατατίθενται να εκτελέσουν ταύτα, δι’ ίδιον αυτών λογαριασμόν, το Υπουργείον Γεωργίας δικαιούται να απαλλοτριώση τα δάση και τας γαίας ταύτας, κατά τας περί απαλλοτριώσεως διατάξεις.

    Αρθρο: 73
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    ‘Αδεια στρατιωτικού διοικητού δι’ εκχέρσωσιν και βοσκήν
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση παραμεθορίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    Προκειμένου περί εκχερσώσεως δασών εκτάσεων κειμένων εις

    παραμεθορίους περιοχάς, εκτός των υπό του παρόντος κώδικος

    προβλεπομένων, προσαπαιτείται και έγγραφος άδεια του στρατιωτικού διοικητού της περιοχής, εκδιδομένη κατόπιν συμφώνου γνωμοδοτήσεως του Γενικού Επιτελείου Στρατού. Ομοία άδεια, εκδιδομένη υπό τας αυτάς προϋποθέσεις, απαιτείται διά την βόσκησιν ζώων εντός οιωνδήποτε δασικών εκτάσεων κειμένων εις τας αυτάς περιοχάς.

    Αρθρο: 74
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Τρόπος εγκρίσεως καρπώσεων και μίσθωσις τούτων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση παραμεθορίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Προκειμένου περί καρπώσεως δημοσίων ή μη δασών, κειμένων εντός των παραμεθορίων περιοχών, προ πάσης εγκρίσεως, προκαλείται γνωμοδότησις του οικείου σώματος στρατού ή μεραρχίας, υποχρεωτική διά τον εγκρίνοντα την κάρπωσιν Υπουργόν Γεωργίας, νομάρχην ή τοπικήν δασικήν αρχήν, περί του εάν λόγοι ασφαλείας της Χώρας δεν κωλύουν την ενέργειαν της καρπώσεως ή δεν υπαγορεύουν όπως κατά την ενέργειαν της καρπώσεως τηρηθούν ωρισμένοι όροι ρητώς καθοριζόμενοι εν τη γνωμοδοτήσει.

    2. Προκειμένου περί διαθέσεως διά δημοπρασίας της καρπώσεως δημοσίου δάσους, κειμένου εντός παραμεθορίου περιοχής, δύναται να μετέχη ως μέλος της επιτροπής ενώπιον της οποίας διαξάγονται αι δημοπρασίαι και αξιωματικός υπό του οικείου σώματος στρατού ή μεραρχίας οριζόμενος, είτε παγίως διά πάσας τας δημοπρασίας, είτε συγκεκριμένως διά δημοπρασίας αφορώσας εις ωρισμένα δάση. Ο αξιωματικός ούτος έχει καθήκον να εισηγήται εις την επιτροπήν, διατυπώνων εγγράφως τας αντιρρήσεις του εις περίπτωσιν διαφωνίας, τον αποκλεισμόν ως πλειοδοτών ατόμων επικινδύνων εις την ασφάλειαν της Χώρας.

    3. Επί τη αιτήσει της οικείας μεραρχίας ή σώματος στρατού, η αρμοδία δασική αρχή υποχρεούται να αναστείλη πάσαν εργασίαν ενεργουμένην εις δάση, κείμενα εις παραμεθορίους περιοχάς, εφ’ όσον παραβιάζονται οι κατά το παρόν άρθρον όροι οι αποβλέποντες εις την ασφάλειαν της Χώρας, να αναφέρεται δε σχετικώς εις την προϊσταμένην της αρχήν απεκδεχομένη τας διαταγάς της.

    Αρθρο: 75
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Υποχρεώσεις υλοτόμων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών γενικά, Διαχείριση παραμεθορίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ουδείς δύναται να εργασθή υλοτόμος ή ανθρακοποιός εις τας παραμεθορίους περιοχάς, εάν δεν είναι εφοδιασμένος δι’ ειδικής αδείας εκδιδομένης υπό του διοικητού του στρατιωτικού τομέως, εις την περιοχήν του οποίου μέλλει να εργασθή.

    2. Ο διοικητής του συνοριακού τομέως, εις την περιοχήν του οποίου ενεργούνται υλοτομίαι, δικαιούται να απομακρύνη πάραυτα πάντα εργάτην υλοτόμον ή ανθρακοποιόν, όστις ήθελεν αποκαλυφθή στερούμενος της κατά την παρ. 1 ειδικής αδείας.

    Αρθρο: 76
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΗ ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαχείρισις δασών κειμένων εις περιοχάς στρατιωτιτών αμυντικών έργων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση παραμεθορίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    Δάση ανήκοντα εις το Δημόσιον ή περιελθόντα εις την κυριότητα αυτού κατόπιν απαλλοτριώσεως ή κατεχόμενα παρ’ αυτού υπό προσωρινήν επίταξιν και κείμενα εντός στρατιωτικών αμυντικών περιοχών και απηγορευμένων ζωνών, ως καθορίζονται αύται υπό των σχετικών διατάξεων περί μέτρων ασφαλείας οχυρών θέσεων, τελούν υπό την αποκλειστικήν διαχείρισιν της στρατιωτικής υπηρεσίας, εφαρμόζονται δε επ’ αυτών αι σχετικαί διατάξεις των Α.Ν. 376 της 14/18.12.1936 (περί μέτρων ασφαλείας οχυρών θέσεων), 1400 της 11/17.10.1938 (περί διαχειρίσεως των εντός απηγορευμένων Ζωνών Ν. Οχυρών δημοσίων κτημάτων) και 1839 της 17/22.7.1939 (περί διαχειρίσεως των εντός των Απηγορευμένων Ζωνών των Αμυντικών Περιοχών Δημοσίων κτημάτων), ως ετροποποιήθησαν και συνεπληρώθησαν.

    Αρθρο: 77
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΗ ΠΑΡΑΜΕΘΟΡΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Δικαιοπραξίαι επί δασών παραμεθορίων περιοχών, παρακτίων περιοχών κλπ.
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση παραμεθορίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    Αι διακοπραξίαι δασών, κειμένων εις παραμεθορίους περιοχάς, νήσους ή νησίδας ή παρακτίους περιοχάς, ως ορίζονται υπό των σχετικών διατάξεων περί απαγορεύσεως δικαιοπραξιών εις παραμεθορίους, παρακτίους περιοχάς κλπ. διέπονται υπό των διατάξεων του Α.Ν. 1366 της 2/7.9.1938 (περί απαγορεύσεως δικαιοπραξιών εις παραμεθορίους, παρακτίους περιοχάς κλπ.) και του άρθρ. 4 Α.Ν. 1629 της 14/18.2.1939 (περί συμπληρώσεως και προσθήκης διατάξεων εις τον Α.Ν. υπ’ αριθ. 1366/1938″περί απαγορεύσεως δικαιοπραξιών εις παραμεθορίους, παρακτίους περιοχάς κλπ.), ως ούτοι εκάστοτε ισχύουν.

    Αρθρο: 78
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΘΝΙΚΟΙ ΔΡΥΜΟΙ
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Εθνικοί δρυμοί αισθητικά δάση και διατηρητέα μνημεία της φύσεως
    Σχόλια
    Τα προβλεπόμενα στο παρόν άρθρο διατάγματα εκδίδονται εφεξής με πρόταση των Υπουργών Γεωργίας και Περιβάλλοντος,Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων, σύμφωνα με την παρ. 29 άρθρου 1 Ν. 2412/1996 (ΦΕΚ Α 123).
    Κείμενο Αρθρου

    1. α) Διά Β.Δ/τος εκδιδομένου επί τη προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου, μετά γνώμην του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών, δύναται να κηρύσσωνται ως εθνικοί δρυμοί δασικαί περιοχαί, αι οποίαι παρουσιάζουν ιδιαίτερον ενδιαφέρον εξ απόψεως διατηρήσεως της αγρίας χλωρίδος και πανίδος, των γεωμορφικών σχηματισμών, του υπεδάφους, της ατμόσφαιρας, των υδάτων και γενικώς του φυσικού περιβάλλοντός των και των οποίων κρίνεται επιβεβλημένη η προστασία, η διατήρησις και η βελτίωσις της συνθέσεως, της μορφής και των φυσικών καλλονών των, δι’ αισθητικήν, ψυχικήν και υγιεινήν απόλαυσιν και ανάπτυξιν του τουρισμού, ως και την διενέργειαν πάσης φύσεως επιστημονικών ερευνών.

    β) Διά του αυτού Β.Δ/τος, καθορίζονται ωσαύτως η περιφέρεια και η έκτασις εκάστου εθνικού δρυμού, ως και τα όρια αυτού.

    γ) Συνιστάται Συμβούλιον Εθνικών Δρυμών, το οποίον συνερχόμενον τακτικώς μεν δις τουλάχιστον κατ’ έτος, εκτάκτως δε οσάκις ήθελε συγκληθή δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας εισηγείται εις τούτον περί των ληπτέων μέτρων διά την εκπλήρωσιν των σκοπών των εθνικών δρυμών. Η σύνθεσις και λειτουργία του Συμβουλίου καθορίζονται διά Β.Δ/τος, εκδιδομένου επί τη προτάσει του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας.

    2. Δάση ή φυσικά τοπία, μη παρουσιάζοντα τα εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου χαρακτηριστικά γνωρίσματα, έχοντα όμως ιδιαιτέραν αισθητικήν, υγιεινήν και τουριστικήν σημασίαν, ως και τοιαύτην επιβάλλουσαν την προστασίαν της πανίδος, χλωρίδος και του ιδιαιτέρου φυσικού των κάλλους, δύναται να κηρύσσωνται διά Β.Δ/τος, εκδιδομένου επί τη προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου, μετά γνώμην του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών, ως «αισθητικά δάση», ήτοι ως δάση αναψυχής, υγείας και περιπάτου ή τοπία ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους.

    3. Εκτάσεις, δημόσιαι, ή ού, μη δυνάμεναι να χαρακτηρισθούν, κατά τα ανωτέρω, ως εθνικοί δρυμοί ή αισθητικά δάση, παρουσιάζουσαι όμως ιδιαιτέραν παλαιοντολογικήν, γεωμορφολογικήν και ιστορικήν σημασίαν, δύναται να κηρύσσωνται διά Β.Δ/τος, εκδιδομένου επί τη προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου, μετά γνώμην του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών, ως «διατηρητέα μνημεία της φύσεως». Ομοίως, ως διατηρητέα μνημεία της φύσεως, δύναται να κηρύσσωνται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, δένδρα ή συστάδες δένδρων, υγροβιότοποι, ως και σπάνια είδη φυτών, παρουσιάζοντα ιδιαιτέραν βοτανικήν, φυτογεωργραφικήν, αισθητικήν και ιστορικήν σημασίαν.

    4. Επί τη συνδρομή λόγω προστασίας ή προαγωγής ή αναπτύξεως γενικωτέρας σημασίας τομέων της Εθνικής Οικονομίας, διά Β.Δ/τος, εκδιδομένου επί τη προτάσει του Υπουργικού Συμβουλίου, μετά γνώμην του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών, επιτρέπεται ο μεταχαρακτηρισμός εθνικού δρυμού εις αισθητικόν δάσος ή εις διατηρητέον μνημείον της φύσεως, ο του αισθητικού δάσους, εις εθνικόν δρυμόν ή διατηρητέον μνημείον της φύσεως και ο του διατηρητέου μνημείου της φύσεως εις εθνικόν δρυμόν, ή αισθητικόν δάσος, ως και η τροποποίησις των ορίων, της εκτάσεως και της περιφερείας των Εθνικών δρυμών, των αισθητικών δασών και των διατηρητέων μνημείων της φύσεως».

    <Το άρ. 78 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρ. 3 Ν.Δ. 996/1971>.

    Αρθρο: 78Α
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΘΝΙΚΟΙ ΔΡΥΜΟΙ
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Εθνικοί δρυμοί αισθητικά δάση και διατηρητέα μνημεία της φύσεως
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εις τους εθνικούς δρυμούς, οι οποίοι παρουσιάζουν γενικώτερον επιστημονικόν και τουριστικόν ενδιαφέρον, απονέμεται διά Β.Δ/τος, εκδιδομένου επί τη προτάσει του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, κατόπιν εκθέσεως Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων, εθνικόν δίπλωμα προστασίας της φύσεως, επιδιδόμενον εις τον οικείον νομάρχην.

    2. Η κατά την προηγουμένην παράγραφον επιτροπή συγκροτείται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και αποτελείται: α) Εκ του Γενικού Διευθυντού Δασών του Υπουργείου Γεωργίας, ως Προέδρου, β) εκ του Κοσμήτορος της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και γ) εκ του Προέδρου της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσεως. Διά της αυτής αποφάσεως ορίζονται και οι αναπληρωταί του Προέδρου και των μελών της Επιτροπής, ως και τα της λειτουργίας ταύτης. Δι’ ομοίας αποφάσεως ρυθμίζεται πάσα αναγκαία λεπτομέρεια διά την εφαρμογήν του παρόντος.

    Αρθρο: 79
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΘΝΙΚΟΙ ΔΡΥΜΟΙ
    Τίτλος Αρθρου
    Σύνθεσις, έκτασις και κανονισμός λειτουργίας των εθνικών δρυμών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Εθνικοί δρυμοί αισθητικά δάση και διατηρητέα μνημεία της φύσεως
    Κείμενο Αρθρου

    «1. ‘Εκαστος εθνικός δρυμός αποτελείται:

    α) Από τον πυρήνα αυτού ή τον καθ’ εαυτό εθνικόν δρυμόν, απολύτου προστασίας, εκτάσεως ουχί ελάσσονος των 1.500 εκταρίων, εξαιρέσει των εις τας νήσους ιδρυομένων δρυμών, οίτινες δύνανται να έχουν και μικροτέραν έκτασιν.

    β) Από την περί τον πυρήνα ζώνην (περιφερειακήν ζώνην), αναλόγου εκτάσεως, τουλάχιστον ίσης προς τον πυρήνα, η εκμετάλλευσις της οποίας οργανούται κατά τρόπον συμβάλλοντα εις την εκπλήρωσιν των υπό του πυρήνος του εθνικού δρυμού επιδιωκομένων σκοπών. Η ζώνη αύτη δύναται να παραλείπεται, εφ’ όσον επιτυγχάνεται δι’ άλλων μέσων πλήρης προστασία του πυρήνος του εθνικού δρυμού.

    2. Διά κανονισμού, εκδιδομένου δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και δημοσιευομένου εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ρυθμίζονται τα της οργανώσεως, λειτουργίας και διαχειρίσεως εκάστου εθνικού δρυμού».

    <Το άρ. 79 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρ. 5 Ν.Δ. 996/1971>.

    Αρθρο: 80
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΘΝΙΚΟΙ ΔΡΥΜΟΙ
    Τίτλος Αρθρου
    Απαγόρευσις εντός του πυρήνος εθνικών δρυμών και των διατηρητέων μνημείων της φύσεως. Οργάνωσις της περιφερειακής ζώνης εθνικών δρυμών και των αισθητικών δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Εθνικοί δρυμοί αισθητικά δάση και διατηρητέα μνημεία της φύσεως
    Κείμενο Αρθρου

    «1. Προς εκπλήρωσιν των σκοπών διά τους οποίους ήδη έχουν συσταθή ή ήθελον συσταθή οι εθνικοί δρυμοί και αι κηρυχθείσαι ως διατηρητέα μνημεία της φύσεως εκτάσεις, απαγορεύεται, επί ποινή απολύτου ακυρότητος, η εντός του πυρήνος του εθνικού δρυμού και των χώρων των διατηρητέων μνημείων της φύσεως πάσης μορφής παραχώρησις προς φυσικά ή νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, ως και εις δημοσίας υπηρεσίας, προς επιδίωξιν οιουδήποτε ετέρου σκοπού.

    2. Απαγορεύεται, ωσαύτως, εντός του πυρήνος των εθνικών δρυμών και των χώρων των διατηρητέων μνημείων της φύσεως:

    α) Η ανόρυξις και εκμετάλλευσις μεταλλείων και λατομείων, η απόληψις οιουδήποτε ορυκτού προϊόντος και εν γένει εκτέλεσις πάσης συναφούς εργασίας ή η κατασκευή σχετικής εγκαταστάσεως.

    β) Η ανασκαφή, η επιχωμάτωσις, η δειγματοληψία και πάσα άλλη ενέργεια, τείνουσα εις την φθοράν και αλλοίωσιν των γεωμορφικών σχηματισμών και φυσικών καλλονών.

    γ) Η τοποθέτησις διαφημιστικών πινακίδων και αγγελιών, πλην των υπό του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας εγκρινομένων και σκοπουσών εις την ανάπτυξιν του τουρισμού, της φιλοδασικής ενημερώσεως, των επιστημονικών μελετών και την εξυπηρέτησιν γενικωτέρων συμφερόντων.

    δ) Αι βιομηχανικαί δραστηριότητες εν γένει.

    ε) Η εγκατάστασις οικισμών, οικιών, αγροικιών, παραπηγμάτων και η κατασκευή παντός εν γένει έργου, εξαιρέσει των απαραιτήτων διά την προστασίαν και λειτουργίαν του εθνικού δρυμού ή των διατηρητέων μνημείων της φύσεως έργων, ως η κατασκευή δασικών κτιρίων, τοιούτων δι’ εγκατάστασιν δασικών επιστημονικών εργαστηρίων, οδικού δικτύου, η διάνοιξις αντιπυρικών ζωνών, η πραγματοποίησις υλωρικών και λοιπών προστατευτικών έργων.

    ς) Η υλοτομία, η κοπή, η κοπή, η εκρίζωσις, η καταστροφή, η συλλογή ή η μεταφορά φυτικών ειδών και δασικών προϊόντων.

    ζ) Η βοσκή παντός ζώου καθ’ όλην την διάρκειαν του έτους και η κατασκευή πάσης φύσεως κτηνοτροφικών έργων, ως ποτιστρών, στεγάστρων. η) Η θήρα παντός ζώου, πλην των επιβλαβών θηραμάτων, των οποίων επιτρέπεται, κατόπιν αποφάσεως του νομάρχου, η διά δολωμάτων δίωξις ως και η προς τον σκοπόν τούτον διάβασις μετά κηνυγετικού όπλου, μετά ή άνευ κυνός, διά μέσου του εθνικού δρυμού και

    θ) Η αλιεία, καθ’ όλην την διάρκειαν του έτους, εντός λιμνών και ορεινών ρεόντων υδάτων.

    3.α) Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας, δύναται, δι’ αποφάσεώς του, να λαμβάνη παν μέτρον, αποβλέπον εις την προστασίαν του εθνικού δρυμού, των αισθητικών δασών και των διατηρητέων μνημείων της φύσεως, ως και εις την εκπλήρωσιν των σκοπών ιδρύσεως αυτών.

    β) Αστυνομικαί δασικαί διατάξεις, εκδιδόμεναι υπό της οικείας δασικής υπηρεσίας εις τα πλαίσια του παρόντος και των αποφάσεων του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και δημοσιευόμεναι κατά την ισχύουσαν νομοθεσίαν, δύνανται να ρυθμίζουν θέματα, αφορώντα εις την προστασίαν εν γένει των εθνικών δρυμών, των αισθητικών δασών και διατηρητέων μνημείων της φύσεως.

    4. Διά την προστασίαν, οργάνωσιν και βελτίωσιν των περιφερειακών ζωνών, ήτοι των χώρων περιωρισμένης προστασίας των εθνικών δρυμών, ως και των αισθητικών δασών, δύναται υπό της οικείας δασικής υπηρεσίας να λαμβάνωνται μέτρα και να εκτελούνται τα ενδεδειγμένα έργα, ιδία: α) Η προστασία και αύξησις της αγρίας πανίδος και χλωρίδος ή και μείωσις τούτων, κατ’ είδος και αριθμόν, εντός των ενδεδειγμένων ορίων βιολογικής ισορροπίας μεταξύ των ειδών αφ’ ενός της πανίδος και αφ’ ετέρου της χλωρίδος, ως επίσης της ισορροπίας μεταξύ αλλήλων. β) Η διατήρησις των γεωμορφικών σχηματισμών και η προστασία των φυσικών καλλονών, ως και η διά τεχνητής επεμβάσεως καλυτέρα αυτών εκμετάλλευσις, από αισθητικής και τουριστικής απόψεως.

    γ) Η λήψις προληπτικών και κατασταλτικών μέτρων, προς προστασίαν του εθνικού δρυμού και των αισθητικών δασών.

    δ) Η ίδρυσις εκτροφείων θηραμάτων και ιχθυοτροφείων, προς αύξησιν της αγρίας πανίδος, ως και η διά καταλλήλων δασοτεχνικών χειρισμών διατήρησις, βελτίωσις και επέκτασις της βλαστήσεως, η ίδρυσις δασικών φυτωρίων και δασικών δενδροκήπων (ARBORETUM), ως και η διά φυσικής και τεχνητής οδού αναγέννησις της χλωρίδος.

    ε) Η κατασκευή του απαραιτήτου οδικού δικτύου και των αναγκαίων δασικών κτιριακών εγκαταστάσεων, ως δασοφυλακείων, πυροφυλακείων και εργαστηρίων επιστημονικών πειραμάτων και ερευνών.

    ς) Η ίδρυσις θερινών και χειμερινών εγκαταστάσεων διά την εξυπηρέτησιν των κατασκηνώσεων, της ορειβασίας, του τουρισμού και του αθλητισμού εν γένει.

    ζ) Η συλλογή ή η εκρίζωσις φυτικών ειδών και η μεταφορά αυτών, ως και η σύλληψις και μεταφορά αγρίων ζώων, δύναται να επιτραπή, κατόπιν εγκρίσεως του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, δι’ επιστημονικούς σκοπούς».

    <Το άρ. 80 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρ. 6 Ν.Δ. 996/1971>. «5. Διά Π.Δ/τος εκδιδομένου προτάσει του Υπουργού Γεωργίας, δύναται να απαγορεύηται καθ’ άπασαν την επκράτειαν η συλλογή αυτοφυών φυτών, βοτανολογικού υλικού, η σύλληψις αγρίων ζώων και η εξαγωγή εκ της χώρας τούτων, ως και η διεξαγωγή ερεύνης επί της αγρίας πανίδος και αυτοφυούς χλωρίδος άνευ αδείας της υπό του Υπουργού Γεωργίας, ειδικώς

    εξουσιοδοτουμένης Δασικής Αρχής.

    6. Διά Π.Δ/των, εκδιδομένων προτάσει του Υπουργού Γεωργίας, καθορίζεται η διαδικασία συντονισμού και ελέγχου των καθ’ άπασαν την χώραν διεξαγομένων βοτανολογικών και ζωολογικών ερευνών επί της αγρίας πανίδος και αυτοφυούς χλωρίδος, ως και οι όροι και προϋποθέσεις διεξαγωγής τούτων.

    7. Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας συνιστάται Γνωμοδοτική Επιτροπή αποτελουμένη εξ επτά μελών ως κάτωθι:

    α) Εκ του Γενικού Διευθυντού Δασών ως Προέδρου.

    β) Εκ τριών υπαλλήλων της Γεικής Διευθύνσεως Δασών επί βαθμώ 4ω-2ω. γ) Εκ τριών Καθηγητών ή Υφηγητών των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων. Εν απουσία ή κωλύματι του Προέδρου, προεδρεύει ο νόμιμος αναπληρωτής αυτού.

    ‘Εργον της Επιτροπής είναι η γνωμοδότησις επί των εν παρ. 6 του παρόντος άρθρου θεμάτων οσάκις τίθενται υπ’ όψιν αυτής. Γραμματεύς της Επιτροπής μετά του Αναπληρωτού του, ορίζεται υπάλληλος της Γενικής Διευθύνσεως Δασών. Εις τον Πρόεδρον, τα μέλη και τον Γραμματέα της Επιτροπής, καταβάλλονται μόνον οδοιπορικά έξοδα κατά τας εκάστοτε ισχυούσας διατάξεις».

    <Οι παρ. 5, 6 και 7 προστέθηκαν από το άρ. 1 Ν. 177/1975>.

    Αρθρο: 81
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΘΝΙΚΟΙ ΔΡΥΜΟΙ
    Τίτλος Αρθρου
    Εκτέλεσις δασικών έργων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Εθνικοί δρυμοί αισθητικά δάση και διατηρητέα μνημεία της φύσεως
    Κείμενο Αρθρου

    «Η μελέτη και η εκτέλεσις των πάσης φύσεως έργων και εργασιών, περί ων η παρ. 4 του άρρ. 80, εντός των εθνικών δρυμών, των αισθητικών δασών και των διατηρητέων μνημείων της φύσεως, ενεργούνται κατά τας περί μελέτης και εκτελέσεως δασοτεχνικών έργων διατάξεις του δασικού Κώδικος».

    <Το άρ. 81 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρ. 7 Ν.Δ. 996/1971>.

    Αρθρο: 82
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΘΝΙΚΟΙ ΔΡΥΜΟΙ
    Τίτλος Αρθρου
    Διοίκησις και διαχείρισις
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση δασών Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
    Κείμενο Αρθρου

    Η διοίκησις και διαχείρισις των κατά τον Νόμ. 6320/1934″περί παραχωρήσεως της χρήσεως δημοσίων δασών εις το Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης διά σκοπούς εκπαιδευτικούς, ερευνών κλπ.»και του εις εκτέλεσιν αυτού Δ/τος της 15/28.12.34 παραχωρηθέντων κατά νομήν δημοσίων δασών των περιφερειών Περτουλίου – Τρικάλων και των Κοινοτήτων Βραστάμων (τέως Βραστών) και Ταξιάρχου Χαλκιδικής, περί των οποίων προβλέπει και το άρθρ. 42, γίνεται κατά τας διατάξεις του ως άνω Νόμου ως και του Νόμ. 1881 της 28/30.7.1951 (περί ιδρύσεως παρά τω Πανεπιστημίω Θεσσαλονίκης Ταμείου Διοικήσεως και Διαχειρίσεως των Πανεπιστημιακών δασών), η δε εκμετάλλευσις αυτών γίνεται, είτε δι’ αυτεπιστασίας, ότε τα προϊόντα διατίθενται διά δημοπρασίας, είτε κατόπιν δημοπρασίας συμφώνως προς ειδικάς διατάξεις, οριζομένας διά Δ/τος, κατά παρέκκλισιν των δασικών ή άλλων Νόμων.

    Αρθρο: 83
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασοπονικαί μελέται
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση δασών Πανεπιστημίου θεσσαλονίκης
    Κείμενο Αρθρου

    Το Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης υποχρεούται όπως διά τα ως άνω δάση καταρτίση μόνιμον δασοπονικόν ή δασικόν διαχειριστικόν σχέδιον, το οποίον υποβάλλεται εις το Υπουργείον Γεωργίας και εφαρμόζεται κατόπιν εγκρίσεως υπό του Υπουργού. Μέχρι της συντάξεως και εγκρίσεως του μόνιμου δασοπονικού σχεδίου, η διαχείρισις αυτών γίνεται υπό του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, επί τη βάσει προσωρινών δασοπονικών σχεδίων εγκρινομένων ως και τα μόνιμα τοιαύτα.

    Αρθρο: 84
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Προσήμανσις υλοτομητέων δένδρων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εις τα σπερμοφυούς διαχειριστικής μορφής δημόσια και μη δάση ως και εις τα διφυούς τοιαύτης, προκειμένου περί του ανωτέρω ορόφου αυτών, η υλοτομία ενεργείται κατόπιν προσημάνσεως των υλοτομητέων δένδρων. Ο καθαρισμός όμως και η αραίωσις νεαρών συστάδων σπερμοφυούς ή διφυούς δάσους ενεργείται άνευ προσημάνσεως, αλλ’ υπό την επίβλεψιν και τας οδηγίας δασικού οργάνου.

    2. Διά Δ/τος καθορίζονται λεπτομερέστερον τα της προσημάνσεως εν γένει εις τα δάση αι προς τούτο απαιτούμεναι δαπάναι ως και η επίπτωσις αυτών. Μέχρις εκδόσεως του Δ/τος τούτου ισχύουν αι παρ. 2 και 3 του άρθρ. 139 και αι παρ. 1, 2, 3 και 5 του άρθρ. 140 του Νόμ. 4173/1929.

    Αρθρο: 85
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    ‘Αδεια υλοτομίας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ουδείς υλοτόμος δύναται να υλοτομήση, κατασκευάση, ή συλλέξη δασικά προϊόντα εκ δημοσίων ή μη δασών, προς εμπορίαν ή ατομικάς ανάγκας, εάν δεν εφοδιασθή προηγουμένως δι’ αδείας υλοτομίας. Η άδεια αύτη εκδίδεται προκειμένου περί δημοσίου δάσους, κατόπιν καταβολής μισθώματος, προκειμένου δε περί μη δημοσίου δάσους, κατόπιν καταβολής δημοσίου φόρου. ‘Αδεια υλοτομίας

    εκδίδεται ατελώς εις τας υπό του άρθρ. 176 προβλεπομένας περιπτώσεις. Κατ’ εξαίρεσιν των ως άνω διατάξεων δεν απαιτείται άδεια υλοτομίας εις τας υπό των άρθρ. 177 και 178 προβλεπομένας περιπτώσεις.

    2. Η άδεια υλοτομίας εκδίδεται επί τη βάσει εγκεκριμένων δασοπονικών σχεδίων ή εκθέσεων, πινάκων υλοτομίας και ειδικών εγκριτικών διαταγών, ως λεπτομερέστερον καθορίζεται διά Δ/τος.

    3. Κατά την έκδοσιν των αδειών υλοτομίας εκ δασών δημοσίων ή μη, δικαιούται ο υπέρ ου η άδεια να καταβάλη μέχρι 30% τουλάχιστον του αντιστοίχου μισθώματος ή φόρου, του υπολοίπου ποσού καταβαλλομένου κατά την εξέλεγξιν των αδειών.

    4. Αι άδειαι υλοτομίας, εις ας περιπτώσεις αναδεικνύονται δασικοί συνεταιρισμοί εργασίας ως μισθωταί δημοσίων και μη δασών, δύνανται να εκδίδωνται επί τη προσαγωγή εγγυητικής επιστολής ανεγνωρισμένης Τραπέζης διά ποσόν ίσον προς το εκάστοτε καταβλητέον μίσθωμα ή φόρον μετά των συμπαρομαρτούντων προσθέτων ποσοστών υπέρ τρίτων προσώπων δημοσίου δικαίου. Εν τοιαύτη περιπτώσει το μίσθωμα ή ο φόρος μετά των προσθέτων ως άνω ποσοστών καταβάλλονται κατά την εξέλεγξιν των υπό των αδειών υλοτομίας οριζομένων δασικών προϊόντων, και το πολύ εντός τεσσάρων μηνών από της εκδόσεως της αδείας υλοτομίας, εάν εν τω μεταξύ δεν ενεργηθή εξέλεγξις.

    5. Αι άδειαι υλοτομίας, εφ’ όσον είναι μερικαί και δεν αφορούν εις ολόκληρον το καταβληθησόμενον μίσθωμα ή φόρον διά το εξ εκάστου δάσους ετησίως ή περιοδικώς παραχθησόμενον ποσόν και είδος δασικών προϊόντων, ισχύουν μόνον διά το υπ’ αυτών αντιπροσωπευόμενον ποσόν δασικών προϊόντων. Ευθύς δε ως το ποσόν τούτο παραχθή, μεταφερθή εις τον τόπον της εξελέγξεως και καταμετρηθή, συντασσομένου προς τούτο του πρωτοκόλλου εξελέγξεως ή θεωρουμένων και ελεγχομένων των αδειών τούτων, εις τας περιπτώσεις, καθ’ ας δεν συντάσσεται πρωτόκολλον εξελέγξεως, παύουν αυτοδικαίως ισχύουσαι δι’ υλοτομίαν εις το δάσος και χρησιμεύουν μετά του αποκόμματος πρωτοκόλλου εξελέγξεως εις τον υλοτόμον ως δικαιολογητικόν της εκ του τόπου της εξελέγξεως εις τον τόπον της πρώτης αποθηκεύσεως μεταφοράς των δασικών προϊόντων.

    6. ‘Αδειαι υλοτομίας, εκδοθείσαι διά καταβολής ολοκλήρου του αντιστοιχούντος μισθώματος ή φόρου, εις ουδεμίαν υπόκεινται μετά την έκδοσίν των αναπροσαρμογήν ή αυξομείωσιν του μισθώματος ή φόρου διά τα εις αυτάς αναγραφόμενα ποσά δασικών προϊόντων.

    7. Εις αδείας υλοτομίας, κατά την έκδοσιν των οποίων κατεβλήθη ποσοστόν μόνον του μισθώματος ή φόρου, χωρεί αναπροσαρμογή ή αυξομείωσις κατά την εξέλεγξιν, μόνον διά το οφειλόμενον εισέτι ποσόν.

    Αρθρο: 86
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    ‘Αδειαι απολήψεως δασικών προϊόντων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    Προκειμένου περί μη δημοσίων δασών, διά την ενέργειαν υλοτομίας, συν τοις άλλοις, απαιτείται και έγγραφος άδεια του δασοκτήμονος ή, εφ’ όσον ούτος δεν ευρίσκεται εν τη διακατοχή, του διακατόχου. Η άδεια αύτη δέον να είναι απηλλαγμένη πάσης αιρέσεως ή όρου, πλην των εκ των δασικών Νόμων και της δασικής αρχής τυχόν επιβαλλομένων, εν ουδεμιά δε περιπτώσει υπόκειται εις ανάκλησιν εκ μέρους του χορηγήσαντος αυτήν. Αποβάλλει όμως πάσαν ισχύν διά τον εφεξής χρόνον, εάν παραιτηθή ταύτης ρητώς ο υπέρ ου εξεδόθη ή εάν τελεσίδικος ή προσωρινώς εκτελεστή δικαστική απόφασις, εκδιδομένη επί διαφοράς μεταξύ του εκδόντος και του υπέρ ου η άδεια, σχετικώς προς το εκχωρηθέν διά της αδείας δικαίωμα υλοτομίας, ήθελεν επιφέρει τοιούτον αποτέλεσμα. Διά Δ/τος καθορίζεται ο τύπος, κατά τον οποίον δέον να είναι συντεταγμένη η κατά τας διατάξεις της παρούσης παραγράφου άδεια του δασοκτήμονος.

    Αρθρο: 87
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Εγκατάστασις υλοτόμων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Απαγορεύεται η υλοτομία, η συλλογή ή κατασκευή δασικών προϊόντων, εις μεν τα δημόσια ή τα υπό του Δημοσίου διακατεχόμενα δάση άνευ προηγουμένης εγκρίσεως και διά πρωτοκόλλου εγκαταστάσεως των ενοικιαστών υλοτόμων εις τα μίσθια δάση υπό της αρμοδίας δασικής αρχής, εις δε τα ιδιωτικά, μοναστηριακά, κοινοτικά, αγαθοεργών ιδρυμάτων και λοιπά μη ανήκοντα εις το Δημόσιον ή διακατεχόμενα υπ’ αυτού δάση άνευ προηγουμένης εγκρίσεως και εγκαταστάσεως των υλοτόμων υπό της αυτής αρχής, προσέτι δε και εγγράφου αδείας του ιδιοκτήτου, ή, εφ’ όσον ούτος δεν ευρίσκεται εν τη διακατοχή, του διακατόχου.

    2. Ο τρόπος συντάξεως του πρωτοκόλλου εγκαταστάσεως, το περιεχόμενον, ο χρόνος ισχύος και πάσα σχετική λεπτομέρεια καθορίζονται διά Δ/τος, μέχρις εκδόσεως του οποίου ισχύουν αι διατάξεις των παρ. 2 και 3 του άρθρ. 131 του Νόμ. 4173/1929.

    Αρθρο: 88
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Υλοτομία μη δημοσίων δασών, των οποίων αμφισβητείται η διακατοχή
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Προκειμένου περί μη δημοσίων δασών, των οποίων η διακατοχή αμφισβητείται ή επί των οποίων αξιούται οιαδήποτε δουλεία ή οιονεί νομή αυτής, της οποίας η ύπαρξις ασκεί επιρροήν επί του απεριορίστου και ελευθέρου δικαιώματος υλοτομίας ή του συστήματος υπό το οποίον αύτη δέον να πραγματοποιηθή, γνωμοδοτεί περί της διακατοχής ή της υπάρξεως της οιονεί νομής δουλείας, επιτροπή αποτελουμένη εκ του ειρηνοδίκου ως προέδρου, του δασάρχου και του οικονομικού εφόρου της εν η το δάσος περιφερείας ή των νομίμων αναπληρωτών των, επί τη αιτήσει του ενδιαφερομένου ή του Υπουργού Γεωργίας, παραδιδομένη εις τον πρόεδρον της επιτροπής. Εις την αίτησιν επισυνάπτεται γραμμάτιον παρακαταθήκης χρηματικού ποσού καλύπτοντος τας υπό των κειμένων διατάξεων

    προβλεπομένας εκάστοτε δαπάνας δι’ ημερησίαν αποζημίωσιν και οδοιπορικά έξοδα των μελών της Επιτροπής και οριζομένου υπό του προέδρου αυτής. Αν η αίτησις αύτη υποβάλλεται υπό του Υπουργού Γεωργίας προς το συμφέρον του Δημοσίου, αι σχετικαί δαπάναι των μελών της επιτροπής βαρύνουν το Δημόσιον καταβαλλόμεναι κατά τας κειμένας διατάξεις.

    2. Η επιτροπή εν τη εκτελέσει των καθηκόντων της ακροάται των διαδίκων, καλεί και εξετάζει ενόρκως μάρτυρας, αιτείται στοιχεία παρ’ οιασδήποτε αρχής, εξετάζει τίτλους και εξαντλεί πάσαν αναγκαιούσαν ενέργειαν προς μόρφωσιν πεποιθήσεως. Η γνωμοδότησις εκδίδεται ητιολογημένη εντός προθεσμίας 15 ημερών από της παραδόσεως της αιτήσεως εις τον πρόεδρον της επιτροπής και κοινοποιείται επί αποδείξει εις τους ενδιαφερομένους επιμελεία του ιδίου.

    3. Κατά της γνωμοδοτήσεως ταύτης επιτρέπεται προσφυγή υπό του μη δικαιωθέντος, εν όλω ή εν μέρει, ενώπιον του μονομελούς πρωτοδικείου της περιφερείας, εν η το δάσος, κατατιθεμένη εις τον γραμματέα του αυτού πρωτοδικείου εντός ανατρεπτικής προθεσμίας 15 ημερών από της κοινοποιήσεώς της.

    4. Ο δικαστής του μονομελούς πρωτοδικείου ορίζει διά πράξεώς του επί του δικογράφου της προσφυγής δικάσιμον ουχί πέραν των 20 ημερών από της καταθέσεως της προσφυγής, ήτις κοινοποιείται επιμελεία του

    ενδιαφερομένου εις τους λοιπούς αμφισβητούντας εν αντιγράφω δέκα τουλάχιστον ημέρας προ της δικασίμου. Αι ως άνω προθεσμίαι ισχύουν και καθ’ ας περιπτώσεις δυνάμει ειδικών Νόμων αναγράφονται μείζονες προθεσμίαι διαδικασίας και κλητεύσεως υπέρ ωρισμένων διαδίκων, πλην του Δημοσίου, δι’ ο ισχύουν αι ειδικαί δι’ αυτό διατάξεις.

    5. Η προσφυγή εκδικάζεται υπό του μονομελούς πρωτοδικείου, το οποίον αποφασίζει εκ των ενόντων οριστικώς και ανεκκλήτως, αποκλειομένης της ανακοπής ως και της παραπομπής εις το πολυμελές πρωτοδικείον. Η απόφασις αύτη, εκδιδομένη εντός 15 ημερών, ισχύει προσωρινώς μέχρις εκδόσεως τελεσιδίκου αποφάσεως κατά την τακτικήν διαδικασίαν, περί της νομής ή κυριότητος ή περί της υπάρξεως δουλείας, ή οιονεί νομής αυτής.

    6. Η γνωμοδότησις της άνω επιτροπής, εφ’ όσον δεν προσεβλήθη διά προσφυγής εμπροθέσμου, ή, η επί της τυχόν ασκηθείσης προσφυγής εκδοθείσα απόφασις υποχρεοί την δασικήν αρχήν να επιτρέψη την υλοτομίαν εις τον αναγνωρισθέντα διακάτοχον ή να λάβη υπ’ όψιν την

    αναγνωριζομένην δι’ αυτόν οιονεί νομήν δουλείας και ρυθμίση τα της υλοτομίας ούτως ώστε να μη θίγωνται αύται, προσαρμοζομένων αναλόγως και των εγκεκριμένων ή εγκριθησομένων διαχειριστικών σχεδίων ή εκθέσεων.

    7. Τας αυτάς ως άνω συνεπείας συνεπάγεται και η κατά την διαδικασίαν της πολιτικής δικονομίας εκδιδομένη απόφασις του ειρηνοδικείου ή του μονομελούς πρωτοδικείου της εν η το δάσος περιφερείας, διά της οποίας αναγνωρίζεται η ως άνω διακατοχή ή η ύπαρξις της δουλείας ή της οιονεί νομής αυτής.

    8. Αι διατάξεις των προηγουμένων παραγράφων δεν έχουν εφαρμογήν επί των δημοτικών και κοινοτικών δασών.

    Αρθρο: 89
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Υποχρεώσεις υλοτόμων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση Δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    Οι δασοκτήμονες, οι εκμεταλλευταί των δασών υλοτόμοι και γενικώς οι ενεργούντες υλοτομίας εις τα δάση οφείλουν κατά την διενέργειαν τούτων να τηρούν απαρεκκλίτως τους όρους του πρωτοκόλλου εγκαταστάσεως, ως και πάσας τας διατάξεις των πινάκων υλοτομίας, των δασοπονικών σχεδίων ή εκθέσεων και των εγκριτικών διαταγών, ως προς την μέθοδον και τον τρόπον υλοτομίας, το ποσόν και το είδος του δασικού προϊόντος του καθοριζομένου ως ετησίου ή περιοδικού λήμματος και εν γένει τας διατάξεις των δασικών Νόμων και Δ/των περί υλοτομίας και μεταφοράς δασικών προϊόντων.

    Αρθρο: 90
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    ‘Ελεγχος υλοτομιών Σύνταξις πρωτοκόλλου εξελέγξεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Οι δασικοί υπάλληλοι οφείλουν να παρακολουθούν αγρύπνως τας διενεργουμένας εις τα δάση της περιφερείας των υλοτομίας και να προβαίνουν εντός δεκαημέρου από της συγκεντρώσεως των δασικών προϊόντων εις έλεγχον και καταμέτρησιν του παραχθέντος υπό του υλοτόμου ποσού και είδους δασικού προϊόντος, εις το δάσος ή εις τον υπό του πρωτοκόλλου εγκαταστάσεως καθορισθέντα τόπον εξελέγξεως των δασικών προϊόντων, διά της συντάξεως πρωτοκόλλου εξελέγξεως εξ ηριθμημένου διπλοτύπου βιβλίου. Ευθύς δε ως ήθελε βεβαιωθή ότι απελήφθη ή συνεπληρώθη υπό του δασοκτήμονος ή του υλοτόμου το καθοριζόμενον ποσόν δασικών προϊόντων υπό της αδείας υλοτομίας ή των πινάκων υλοτομίας, των δασοπονικών σχεδίων ή εκθέσεων ή και εγκριτικών διαταγών, οι δασικοί υπάλληλοι οφείλουν να διατάσσουν αμέσως την παύσιν της περαιτέρω υλοτομίας.

    2. Οι δασοκτήμονες ή οι ενοικιασταί δασών υλοτόμοι ή γενικώς οι υλοτόμοι οι ενεργούντες υλοτομίας, εάν τυχόν πραγματοποιήσουν ποσά μεγαλύτερα των καθοριζομένων υπό των πινάκων υλοτομίας, των δασοπονικών σχεδίων ή εκθέσεων ή εγκριτικών διαταγών, οφείλουν προ της τελικής εξελέγξεως να δηλώσουν εγγράφως εις την αρμοδίαν δασικήν αρχήν το προκύψαν πλεόνασμα δασικών προϊόντων, τιμωρούμενοι άλλως κατά τας διατάξεις του άρθρ. 268. Η προσπάθεια αποκρύψεως του πλεονάσματος θεωρείται ως επιβαρυντική αιτία.

    3. Το πρωτόκολλον εξελέγξεως συντάσσεται υπό δύο δασικών υπαλλήλων, εκτός αν άλλως ήθελε καθορισθή δι’ αποφάσεως του νομάρχου.

    Αρθρο: 91
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Περιπτώσεις μη συντάξεως πρωτοκόλλου εξελέγξεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    Πρωτόκολλον εξελέγξεως δεν συντάσσεται, προκειμένου περί: α) Των ατελώς, αλλ’ εγκρίσει της δασικής αρχής διενεργουμένων υλοτομιών. β) Των δι’ επαγγελματίας διατιθεμένων ανθράκων σιδηρουργίας, των βαλανιδίων, κερατίων, λιγοβεργών, κατράμης, της ρητίνης και των καυσοξύλων των χρησιμοποιουμένων εις κεραμοποιεία κλπ. ως και γ) Της προς ασβεστοποιΐα καυσίμου ύλης. Ως δικαιολογητικόν της μέχρι του τόπου της πρώτης αποθηκεύσεως μεταφοράς των ανωτέρω δασικών προϊόντων χρησιμεύει η ατελής άδεια υλοτομίας διά τα ατελώς αποληφθέντα και η άδεια υλοτομίας διά τα λοιπά προς εμπορίαν τοιαύτα.

    Αρθρο: 92
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Σφράγισις εξελεγχομένης ξυλείας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    Η ξυλεία κατά την εξέλεγξιν σφραγίζεται διά της σφύρας του δασαρχείου.

    Αρθρο: 93
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Καταλογισμοί δι’ υλοτομίας καθ’ υπέρβασιν εγκεκριμένου λήμματος
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Επιφυλασσομένης της διατάξεως του άρθρ. 90, εάν επί του ποσού του καθωρισμένου ως ετησίου ή περιοδικού λήμματος, διά των πινάκων υλοτομίας, δασοπονικών σχεδίων ή εκθέσεων ή επί του ποσού των εγκριτικών διαταγών προκύψη πλεόνασμα μέχρι 10%, προκειμένου περί μη καυσίμου ξυλείας, και 20% προκειμένου περί των άλλων δασικών προϊόντων, επιβάλλεται επί του πλεονάσματος, ο νόμιμος δασικός φόρος, επί τη βάσει της διατιμήσεως της ισχυούσης κατά τον χρόνον της ενεργείας της τελικής εξελέγξεως, ή μίσθωμα διά τα εκ δημοσίων δασών αποληφθέντα προϊόντα, εκδιδομένων συμπληρωματικών αδειών. Εις το πλεόνασμα προστίθεται και ο κύβος των χρησίμων υπολειμμάτων καθώς και του χρησίμου τμήματος των πρέμνων, τα οποία ο υλοτόμος εγκατέλειψεν εις το δάσος, εάν τυχόν ταύτα δεν έχουν καταλογισθή κατά τας γενομένας τυχόν μερικάς εξελέγξεις.

    2. Το υπέρ τα ανωτέρω όρια πλεόνασμα κατάσχεται και δημεύεται. Δικαιούται όμως ο υλοτομήσας να αιτήσεται την μη κατάσχεσιν του πλεονάσματος, επί τη καταβολή τετραπλού φόρου επί τη βάσει της διατιμήσεως της ισχυούσης κατά τον χρόνον της ενεργείας της τελικής εξελέγξεως ή τετραπλού μισθώματος, εάν πρόκειται περί δασικών προϊόντων εκ δημοσίων δασών, επιφυλασσομένης της ποινικής διώξεως του παραβάτου συμφώνως τω άρθρ. 268.

    3. Αι ως άνω διατάξεις δεν έχουν εφαρμογήν προκειμένου περί πλεονασμάτων προκυπτόντων κατά τας υλοτομίας δασικών προϊόντων άνευ καταβολής δασικού φόρου ή μισθώματος.

    4. Κατ’ εξαίρεσιν εις τα κατ’ έκτασιν και αποψιλωτικώς διά παραγωγήν ξυλανθράκων ή καυσοξύλων υλοτομούμενα πρεμνοφυούς μορφής δάση και διφυούς μορφής τοιαύτα, προκειμένου περί υλοτομίας του υπωρόφου, εάν ήθελε παραχθή ποσόν επί πλέον του τυχόν καθορισθέντος υπό των πινάκων υλοτομίας, δασοπονικών σχεδίων ή εκθέσεων ή εγκριτικών διατάγων ετησίου ή περιοδικού λήμματος, διά το πλεόνασμα τούτο καταβάλλεται ο κεκανονισμένος δασικός φόρος, εφ’ όσον τούτο προέρχεται εκ μη δημοσίου δάσους, επί τη βάσει της διατιμήσεως της ισχυούσης κατά τον χρόνον της ενεργείας της τελικής εξελέγξεως, άλλως καταβάλλεται μίσθωμα. Το αυτό ισχύει και διά το πλεόνασμα των εκχερσουμένων εκτάσεων, εφ’ όσον διά της εγκριτικής διαταγής έχει καθορισθή έκτασις και ενδεικτικώς το υλοτομητέον ποσόν δασικών προϊόντων.

    5. Εις τας κατά ποσόν επιτραπείσας υλοτομίας ξυλανθράκων ή καυσοξύλων των ως άνω διαχειριστικής μορφής δασών, εάν προκύψη πλεόνασμα μέχρι 20%, καταβάλλεται επί της εκ του πλεονάσματος ακαθαρίστου προσόδου, φόρος, επί τη βάσει της διατιμήσεως της ισχυούσης κατά τον χρόνον της ενεργείας της τελικής καταμετρήσεως ή το μίσθωμα εάν το προϊόν προέρχεται εκ δημοσίου δάσους. Εάν το πλεόνασμα υπερβαίνη το 20%, εφαρμόζονται αι διατάξεις της παρ. 2 του παρόντος άρθρου.

    Αρθρο: 94
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Καταλογισμός πλεονάσματος αδειών υλοτομίας, δι’ ας δεν συντάσσεται πρωτόκολλον εξελέγξεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    Διά το πλεόνασμα των επί καταβολή δασικού φόρου ή μισθώματος δασικών προϊόντων, των μη υποκειμένων εις σύνταξιν πρωτοκόλλου εξελέγξεως, ρητίνης, βαλανιδίων και κερατίων, ο καταλογισμός κατά τας εξελέγξεις γίνεται επί του όπισθεν κενού μέρους του αποκόμματος και του στελέχους αδείας της υλοτομίας. Ομοίως αναγράφεται και το πλεόνασμα των ατελών υλοτομιών το ευρεθέν κατά τας εξελέγξεις επί του οπισθίου κενού μέρους του αποκόμματος και στελέχους της ατελούς αδείας υλοτομίας.

    Αρθρο: 95
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Πλεόνασμα και ελλείμματα μερικών και τελικών εξελέγξεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Προκειμένου περί μερικής εξελέγξεως, επιτρέπεται πλεόνασμα μέχρις ίσου ποσού προς το των αδειών, του επί πλέον αποδιδομένου επί καταβολή διπλού φόρου ή μισθώματος. Εάν ο υπαίτιος αρνηθή την τοιαύτην καταβολήν, το πέραν του διπλασίου πλεόνασμα κατάσχεται και δημεύεται, ο δε υπαίτιος τιμωρείται κατά τας διατάξεις του άρθρ. 268.

    2. Εάν κατά την τελικήν εξέλεγξιν των δασικών προϊόντων προκύψη έλλειμμα, επιστρέφεται το διά το ποσόν του ελλείμματος καταβληθέν τυχόν μίσθωμα ή φόρος.

    Αρθρο: 96
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    ‘Ενστασις κατά του πρωτοκόλλου εξελέγξεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    Κατά του πρωτοκόλλου εξελέγξεως επιτρέπεται ένστασις υπό του υλοτόμου ενώπιον του δασάρχου, εάν ο συντάκτης είναι δασοφύλαξ, δασοκόμος ή δασονόμος, ενώπιον του περιφερειακού διευθυντού δασών, εάν ο συντάκτης είναι δασάρχης, ενώπιον δε του νομάρχου, εάν ο συντάκτης είναι περιφερειακός διευθυντής δασών. Η απόφασις του δασάρχου, του περιφερειακού διευθυντού δασών και του νομάρχου είναι υποχρεωτική διά τον υλοτόμον.

    Αρθρο: 97
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Αναθεώρησις καταλογισμών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Επί των κατά τας διατάξεις του παρόντος κώδικος ενεργουμένων καταλογισμών, ο νομάρχης δικαιούται και όταν έτι τα καταλογισθέντα εβεβαιώθησαν ως δημόσιον έσοδον, να αναθεωρή επί τη αιτήσει του καταλογισθέντος τα διαταχθέντα παρ’ αυτού ή των δασικών αρχών και να αίρη ή να τροποποιή ταύτα, διά παράβασιν Νόμου ή πεπλανημένην εκτίμησιν του πραγματικού, μετά προηγουμένην εξέτασιν του περιφερειακού διευθυντού δασών και γνώμην αυτού.

    2. Η αίτησις περί αναθερωρήσεως υποβάλλεται εντός ανατρεπτικής προθεσμίας εξ μηνών από της κοινοποιήσεως της καταλογιστικής πράξεως ή της ειδοποιήσεως περί της βεβαιώσεως ή της προσκλήσεως διά την πληρωμήν, μετά παραβόλου ίσου προς το δέκατον του ποσού, εις το οποίον αφορά ο καταλογισμός. Το παράβολον εισάγεται αμέσως ως δημόσιον έσοδον, ανεξαρτήτως της επί της αιτήσεως εκδοθησομένης αποφάσεως.

    3. Η υποβληθείσα αίτησις αναθεωρήσεως αναστέλλει την διοικητικήν εκτέλεσιν και την περαιτέρω διαδικασίαν επί ανακοπή κατά της προσκλήσεως.

    4. Αι αναστολαί αύται παύουν άμα τη εκδόσει απορριπτικής αποφάσεως του νομάρχου. Γενομένης όμως δεκτής της αναθεωρήσεως ολικώς, ακυρούται ο καταλογισμός και διαγράφεται η βεβαιωθείσα απαίτησις, αν δε μερικώς, ενεργείται η βεβαίωσις διά το ποσόν εις το οποίον περιωρίσθη ο καταλογισμός.

    5. Αίτησις αναθεωρήσεως είναι απαράδεκτος, εάν έχη εκδοθή τελεσίδικος δικαστική απόφασις απορρίπτουσα την ασκηθείσαν ανακοπήν κατά της προσκλήσεως.

    Αρθρο: 98
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ευθύνη δασικών υπαλλήλων διά κανονικήν ενέργειαν υλοτομιών κλπ.
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση Δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δασικοί υπάλληλοι, μη παρακολουθούντες ενδελεχώς τας ενεργουμένας εις τα δάση της περιφερείας των υλοτομίας ή τας διενεργουμένας μεταφοράς των δασικών προϊόντων, εάν τούτο ήθελε πιστοποιηθή δι’ εκθέσεως περιφερειακού διευθυντού δασών, προκειμένου περί του δασάρχου, ή εκθέσεως δασάρχου ή περιφεριακού διευθυντού δασών, προκειμένου περί δασονόμων, δασοκόμων και δασοφυλάκων, τιμωρούνται πειθαρχικώς διά της ποινής του προστίμου μέχρι και της οριστικής παύσεως.

    2. Δασικοί υπάλληλοι εν γένει, συντάσσοντες εκ προθέσεως πρωτόκολλα μηνύσεως εναντίον υλοτόμων, υλοτομούντων κατά τας περιπτώσεις ατελείας του παρόντος ατελώς μεν αλλά νομίμως, τιμωρούνται ποινικώς κατά την διάταξιν του άρθρ. 229 του ποινικού κώδικος, επιφυλασσομένης και της πειθαρχικής διώξεως.

    3. Οι επί της εξελέγξεως δασικών προϊόντων δασικοί υπάλληλοι, καθώς και οι εκδίδοντες τας αδείας υλοτομίας, ευθύνονται ατομικώς και εις ολόκληρον μετά των υλοτόμων διά την επί έλαττον βεβαίωσιν των δικαιωμάτων του Δημοσίου, τον δε καταλογισμόν των επί έλαττον βεβαιωθέντων δικαιωμάτων του Δημοσίου ενεργεί εις βάρος των ων τα δασικά προϊόντα υλοτόμων, ο νομάρχης διά του αρμοδίου περιφερειακού διευθυντού δασών. Τα ούτω καταλογιζόμενα ποσά εισπράττονται

    διοικητικώς, κατά τας περί εισπράξεως των δημοσίων εσόδων διατάξεις.

    Αρθρο: 99
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Αδέσποτα δασικά προϊόντα
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Ενέργεια υλοτομιών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Την εκποίησιν των εντός των δασών αδεσπότων δασικών προϊόντων διατάσσει ο δασάρχης. Η εκποίησις ενεργείται διά πλειοδοτικής δημοπρασίας τα πρακτικά της οποίας εγκρίνει ο δασάρχης, εφ’ όσον το εκπλειστηρίασμα δεν υπερβαίνει τας 10.000 δραχμών, άλλως ο αρμόδιος περιφερειακός διευθυντής δασών.

    2. Αδέσποτα δασικά προϊόντα, διά τα οποία ουδείς πλειοδοτεί, διετίθενται διά τας ανάγκας των δημοσίων υπηρεσιών αναλόγως και κατά την κρίσιν του δασάρχου, άλλως καταστρέφονται υπό των οργάνων της δασικής υπηρεσίας, όταν βεβαιούται υπό του δασάρχου ότι ταύτα είναι προϊόντα συστηματικής λαθροϋλοτομίας και ότι η εις τας υπηρεσίας διάθεσις αυτών είναι ανέφικτος.

    Αρθρο: 100
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ρύθμισις μεταφοράς δασικών προϊόντων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Μεταφορά δασικών προϊόντων
    Κείμενο Αρθρου

    1. Διά Δ/των καθορίζονται αι διατυπώσεις προς μεταφοράν των νομίμως απολαμβανομένων δασικών προϊόντων και ο τρόπος ελέγχου των μεταφορών τούτων.

    2. Αι διατυπώσεις αύται και ο έλεγχος δύναται διά των εκδιδομένων Δ/των να περιορισθούν μέχρι πλήρους καταργήσεως δι’ ωρισμένα είδη μεταφερομένων δασικών προϊόντων ή δι’ ωρισμένας περιφερείας.

    Αρθρο: 101
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασικαί αστυνομικαί διατάξεις μεταφοράς δασικών προϊόντων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών γενικά, Μεταφορά δασικών προϊόντων
    Κείμενο Αρθρου

    Δι’ αστυνομικών δασικών διατάξεων δύνανται να ορίζωνται αι οδοί, τας οποίας οφείλουν να ακολουθούν οι μεταφέροντες δασικά προϊόντα, η χρονική διάρκεια, εντός της οποίας δέον να ενεργούνται αι μεταφοραί και αι εκφορτώσεις δασικών προϊόντων, η υποχρέωσις της ζυγίσεως των τοιούτων προϊόντων και εν γένει πάσα λεπτομέρεια αναγκαία προς αποτελεσματικόν έλεγχον της νομιμότητος της ενεργουμένης μεταφοράς.

    Αρθρο: 102
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΡΗΤΙΝΕΥΣΗ – ΡΗΤΙΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ – ΡΗΤΙΝΟΣΥΛΛΟΓΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Ρητίνευσις δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών γενικά, Ρητίνευση
    Κείμενο Αρθρου

    Τα της ρητινεύσεως των δασών, δημοσίων ή μη, ήτοι τα του χρόνου και τρόπου ρητινεύσεως, τα της ενοικιάσεως του αποκλειστικού δικαιώματος της ρητινεύσεως δημοσίων δασών, τα της μεταφοράς της ρητίνης, τα του ελέγχου ρητινεύσεως και καταλογισμού των παρανόμως ρητινευόντων, ως και πάσα σχετική λεπτομέρεια ρυθμίζονται διά Δ/τος.

    Αρθρο: 103
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΒΟΣΚΗΣ
    Τίτλος Αρθρου
    Παραχώρησις δικαιώματος βοσκής εντός δημοσίων δασών εις δήμους και κοινότητας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Το δικαίωμα της βοσκής εις δημόσια δάση, μερικώς δασοσκεπείς εκτάσεις και μη πεδινά χορτολίβαδα, εις τα οποία δεν έχει απαγορευθή αύτη υπό της δημοσίας δασικής διοικήσεως, και αι εκ της τυχόν εκμισθώσεως αυτής πρόσοδοι περιέρχονται εις τας οικείας κοινότητας ή δήμους. Εξαιρούνται τα υπό της διευθύνσεως δημοσίων κτημάτων του Υπουργείου Οικονομικών ενοικιαζόμενα διά βοσκήν δάση, μερικώς δασοσκεπή λιβάδια και χορτολίβαδα. 2. Επί των εκτάσεων της προηγουμένης παραγράφου ως και επί των δημοτικών και κοινοτικών τοιούτων ή και εκείνων, των οποίων κοινοί κύριοι ή νομείς είναι και όλοι οι κάτοικοι του χωρίου ή της κωμοπόλεως, εις την περιφέρειαν των οποίων κείται το δάσος, η μερικώς δασοσκεπής έκτασις και το μη πεδινόν χορτολίβαδον, δικαιούνται οι κάτοικοι των οικείων δήμων ή κοινοτήτων να βόσκουν τα ίδια αυτών μικρά ή μεγάλα ζώα, τηρουμένων κατά τα λοιπά αναλόγως των περί διαθέσεως βοσκών διατάξεων της δημοτικής και κοινοτικής νομοθεσίας. 3. Αι πρόσοδοι των δήμων και κοινοτήτων εκ της κατά το παρόν άρθρον βοσκής διατίθενται κυρίως δι’ έργα αναδασώσεως ιδία εις λεκάνας απορροής χειμάρρων και δασικής οδοποιΐας ή άλλα κοινωφελή έργα εντός των οικείων δήμων και κοινοτήτων. Διά τας δαπάνας αναδασώσεως και οδοποιΐας αναγράφονται υποχρεωτικώς υπό του οικείου νομάρχου εις τον προϋπολογισμόν εκάστης κοινότητος ή δήμου από 25 έως 50% των προσόδων τούτων αι οποίαι, εισπραττόμεναι μερίμνη του δημοσίου ταμείου, αποδίδονται παρά τούτου εις τα οικεία ταμεία γεωργίας, κτηνοτροφίας και δασών των Νομών, υπό ίδιον λογαριασμόν, παρά των οποίων και διατίθενται ως ανωτέρω. Τα έργα ταύτα εκτελούνται υπό την εποπτείαν των αρμοδίων δασικών οργάνων. Αι λεπτομέρειαι της εκτελέσεως του παρόντος άρθρου καθορίζονται διά Δ/τος. 4. Κατά την σύνταξιν της διακηρύξεως και την διενέργειαν της δημοπρασίας διά την ενοικίασιν των ως άνω δημοτικών ή κοινοτικών βοσκών, ως και των ανηκουσών εις την ολότητα των κατοίκων του χωρίου ή κωμοπόλεως, τα οικεία δημοτικά ή κοινοτικά συμβούλια ή οι εκπρόσωποι της ολότητας υποχρεούνται να συμμορφούνται προς τας επί της βάσει της κειμένης περί δασών νομοθεσίας τεχνικάς υποδείξεις του οικείου δασάρχου, δικαιουμένου να παρίσταται είτε αυτοπροσώπως είτε δι’ αντιπροσώπου του κατά την ενέργειαν της δημοπρασίας. <Οι περί παραχωρήσεως δικαιώματος βοσκής διατάξεις του άρ. 103 παύουν να εφαρμόζονται για τους βοσκότοπους που έχουν υπαχθεί στο Ν.Δ. 216/1973. (Βλ. άρ.19 του Ν.Δ/τος αυτού)>.

    Αρθρο: 104
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΒΟΣΚΗΣ
    Τίτλος Αρθρου
    Βοσκή εις δάση συνεπεία υλοτομιών, εκτελέσεως υδρονομικών έργων κλπ.
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εις δημόσια ή μη δάση, μερικώς δασοσκεπή λιβάδια ή ορεινούς βοσκοτόπους και μη πεδινά χορτολίβαδα ή εις μέρη αυτών ευρισκόμενα, ιδία μετ’ ενεργηθείσαν υλοτομίαν εις κατάστασιν φυσικής ή τεχνητής αναγεννήσεως, δύναται προς βελτίωσιν της δασοπονίας και λιβαδοπονίας αυτών να καθορισθή διά δασικής αστυνομικής διατάξεως ο αριθμός συνολικώς και κατ’ οικογένειαν και το είδος των μικρών και μεγάλων ζώων των δυναμένων να βόσκουν ολικώς ή μερικώς ή να απαγορευθή η βοσκή ωρισμένου ή και παντός είδους ζώου.

    2. Δι’ αστυνομικής δασικής διατάξεως δύναται να απαγορεύεται κατά τ’ ανωτέρω η βοσκή:

    α) Εις δάση, μερικώς δασοσκεπείς εκτάσεις ή χορτολίβαδα, έχοντα αρχαιολογικήν ή ιστορικήν σπουδαιότητα, ή προοριζόμενα διά φυσικήν προστασίαν ή εκτροφήν θηραμάτων ή σπανίων ζώων και πτηνών.

    β) Διά λόγους υγιεινής, αισθητικής ή εξωραϊσμού εις δάση πέριξ πόλεων, λουτροπόλεων, χωρίων, συνοικισμών, ως και πέριξ εκκλησιών,

    νοσοκομειακών εν γένει εγκαταστάσεων ή εγκαταστάσεων κοινωφελών οργανισμών.

    γ) Εις περιοχάς εκτελουμένων έργων αποξηράνσεως γαιών ένθα ενηργήθησαν ή ενεργούνται αναδασώσεις.

    Αρθρο: 105
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΒΟΣΚΗΣ
    Τίτλος Αρθρου
    Βοσκή εις αναδασωτέας εκτάσεις
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Επί πάσης εκτάσεως κηρυχθείσης αναδασωτέας κατά τας διατάξεις του παρόντος κώδικος απαγορεύεται διά δασικής αστυνομικής διατάξεως, εκδιδομένης αυτεπαγγέλτως υπό του δασάρχου, η βοσκή παντός ζώου.

    2. Εντός των ούτω απηγορευμένων εις την βοσκήν εκτάσεων επιτρέπεται εις τα όργανα της δασοφυλακής, αγροφυλακής και αστυνομίας να προβαίνουν εις τον φόνον ή την σύλληψιν των παρανόμως βοσκόντων ζώων,

    εφαρμοζομένων, όσον αφορά εις την σύλληψιν, την πληρωμήν συλλήπτρων και την παροχήν βοηθείας κατά την σύλληψιν, των διατάξεων του άρθρ.

    278.

    3. Δι’ αποφάσεως του νομάρχου εκδιδομένης κατόπιν προτάσεως του αρμοδίου δασάρχου, δύναται να αρθή η απαγόρευσις της βοσκής ή να περιορισθή, είτε ως προς την απαγόρευσιν της βοσκής μόνον των αιγών είτε ως προς την απηγορευμένην έκτασιν.

    Αρθρο: 106
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ-ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ
    Τίτλος Αρθρου
    Απαγόρευσις εγκαταστάσεως ποιμνιοστασίων εντός πόλεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    Απαγορεύεται η εγκατάστασις ποιμνιοστασίων ή ποιμνίων εντός πόλεων και μέχρις αποστάσεως χιλίων μέτρων από των τελευταίων οικοδομικών γραμμών άνευ αδείας του αρμοδίου δασάρχου, δυναμένου να επιτρέπη την τοιαύτην εγκατάστασιν μόνον δια ποίμνια διατηρούμενα και διά προσθέτων τροφών εντός σταύλων ή εις λειβάδια εκτάσεως επαρκούς διά την διατροφήν αυτών. Οι παραβάται των ανωτέρω διατάξεων υπόκεινται εις τας ποινάς του άρθρ. 279.

    Αρθρο: 107
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΒΟΣΚΗΣ
    Τίτλος Αρθρου
    Βοσκή εις καέντα δάση
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Απαγορεύεται:

    α) Εντός καέντων δασών και

    β) Εντός καεισών προστατευτικών μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων, υπερκειμένων χωρίων ή συνοικισμών ή κειμένων εντός λεκανών σχηματισμού χειμάρρων, η βοσκή των μεν προβάτων και μεγάλων ζώων επί πενταετίαν, των δε αιγών επί δεκαετίαν από της ημέρας της πυρκαϊάς.

    2. Προκειμένου περί δασών αειφύλλων, πλατυφύλλων ή μη, δύναται, εφ’ όσον η αναγέννησις εις δασικάς συστάδας μετά την πυρκαϊάν επήλθε πλήρης, να περιορίζεται ο χρόνος της απαγορεύσεως της βοσκής των αιγών εις πενταετίαν από της πυρκαϊάς, των δε προβάτων και μεγάλων ζώων εις τριετίαν, εφ’ όσον δι’ εκθέσεως των αρμοδίων δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών βεβαιούται ότι διά της βοσκής αυτών δεν διακινδυνεύει η εξασφάλισις της επελθούσης αναγεννήσεως των συστάδων.

    3. Προκειμένου περί καεισών μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων, αι οποίαι δεν είναι προστατευτικαί κατά την παρ. 1 εδάφ. β’ του παρόντος άρθρου, ως και χορτολιβαδικών εδαφών εφ’ όσον θίγονται γενικώτεροι δασοπονικοί σκοποί και η πυρκαϊά οφείλεται εις εμπρησμόν, δύναται δι’ αποφάσεως του νομάρχου, εκδιδομένης μετά πρότασιν των αρμοδίων δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών, να απαγορεύεται η βοσκή διά χρόνον μέχρι του εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου οριζομένου.

    4. Η κατά τας προηγουμένας παραγράφους δασική αστυνομική διάταξις βοσκής εκδίδεται αυτεπαγγέλτως υπό του δασάρχου, κατόπιν αυτοψίας αυτού, και εκτιμήσεως της προξενηθείσης εκ της πυρκαϊάς ζημίας.

    Αρθρο: 108
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΒΟΣΚΗΣ
    Τίτλος Αρθρου
    Βοσκή εντός δασών διατιθεμένων προς γεωργικήν ή δενδροκομικήν καλλιέργειαν
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    Προκειμένου περί δημοσίων, δημοτικών ή κοινοτικών δασών, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων ή μη πεδινών χορτολιβαδίων διατεθέντων προς εκχέρσωσιν διά σκοπούς δενδροκομικούς ή γεωργικούς, δύο τουλάχιστον μήνας προ της ανακοινωθείσης εις τον δασάρχην ενάρξεως των εργασιών της δενδρομομικής ή γεωργικής βελτιώσεως, απαγορεύεται δι’ αστυνομικής δασικής διατάξεως, αυτεπαγγέλτως υπό του δασάρχου εκδιδομένης, η βοσκή των αιγών και των μεγάλων ζώων εντός των υπό δενδροκομικήν και γεωργικήν βελτίωσιν ως άνω εκτάσεων.

    Αρθρο: 109
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΒΟΣΚΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Βοσκή εντός αγρών κλπ. κειμένων εντός δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Οι ιδιοκτήται αγρών και υπό δενδροκομικήν εκμετάλλευσιν κτημάτων, κειμένων εντός κατά τας διατάξεις του παρόντος κώδικος απηγορευμένων εις την βοσκήν δασών, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων και μη πεδινών χορτολιβαδίων και οι οπωσδήποτε δικαιούμενοι όπως εισάγουν εντός αυτών προς βόσκησιν τα ζώα των, δύνανται να οδηγήσουν διά των οικείων δρόμων και εισάγουν εις τους εν λόγω αγρούς και δενδροκομικάς εκμεταλλεύσεις προς βόσκησιν τόσον τα κατοικίδια αυτών κτηνοτροφικά ζώα, συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρ. 111, όσον και τα προς χρήσιν αυτών ζώα φόρτου και έλξεως.

    2. Εισαγωγή περισσοτέρων των όσων ορίζει η προηγουμένη παράγραφος, αιγών μεν απαγορεύεται, προβάτων δε, βοοειδών ή ίππων επιτρέπεται διά δρόμων ή διαβάσεων πλάτους ουχί μεγαλυτέρου των 30 μέτρων, αριθμού δε ίσου το πολύ, προβάτων μεν προς το εν πέμπτον, βοοειδών δε προς το εν δέκατον των στρεμμάτων των βοσκηθησομένων αγρών ή δενδροκομικών εκμεταλλεύσεων.

    3. Ο αριθμός των καθ’ εκάστην κτηνοτροφικήν περίοδον εισαγωγών και επιστροφών προβάτων, βοοειδών και ίππων, κατά τας διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου, εις τους βοσκηθησομένους αγρούς και δενδροκομικάς εκμεταλλεύσεις δύναται να καθορισθή εις πρώτον μεν βαθμόν υπό του αρμοδίου περιφερειακού διευθυντού δασών μετά πρότασιν του δασάρχου εις δεύτερον δε βαθμόν υπό του νομάρχου.

    Αρθρο: 110
    Ημ/νία: 23.04.1992
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΒΟΣΚΗΣ
    Τίτλος Αρθρου
    Απαγόρευση αιγοβοσκής σε δάση ελάτης.
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Σχόλια
    Το ανωτέρω άρθρο τίθεται όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 28 του ν. 2040/1992 (ΦΕΚ Α΄’ 70).
    Κείμενο Αρθρου

    «1. Η βοσκή των αιγών μέσα σε δάση, δημόσια ή όχι, είτε αμιγή ελάτης είτε μικτά με λαρικοειδή πεύκη ή οξυά στα οποία το ποσοστό μίξης της ελάτης υπερβαίνει το 0,5 απαγορεύεται επ’ αόριστο με αστυνομική διάταξη του δασάρχη, που ορίζει την απαγορευμένη έκταση και τα όριά της, καθώς και τις τυχόν ελεύθερες μέσα σ’ αυτή ζώνες διέλευσης προς ποτισμό των αιγοποιμνίων.

    2. Με όμοια αστυνομική διάταξη του δασάρχη απαγορεύεται η εγκατάσταση, διατήρηση και βοσκή αιγών σε όλα τα δάση και δασικές εκτάσεις δημόσια ή μη, του Νομού Αττικής. Το μέτρο αυτό μπορεί να εφαρμόζεται και σε άλλες περιοχές της Χώρας, με απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

    3. Στους παραβάτες των διατάξεων της προηγούμενης παραγράφου επιβάλλεται, εκτός από τις προβλεπόμενες από την κείμενη δασική νομοθεσία ποινές, από μεν τον οικείο διευθυντή δασών ή δασάρχη πρόστιμο πενήντα έως πεντακοσίων χιλιάδων δραχμών, από δε τον οικείο διευθυντή γεωργίας στέρηση κάθε μορφής οικονομικής ενίσχυσης ή επιδότησης».

    Αρθρο: 111
    Ημ/νία: 18.04.1959
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1959
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΒΟΣΚΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Βοσκή κατοικιδίων ζώων (Μαναρολίβαδα)
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Διά την βόσκησιν των κατοικιδίων ζώων, ιδίως αιγών και αγελάδων των κατοίκων των συνοικισμών, χωρίων ή κωμοπόλεων εν γένει, δύναται δι’ αποφάσεως του νομάρχου να καθορισθή επί δημοσίων ή μη δασών, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων και χορτολιβαδίων, επί των οπίων υπάρχουν δουλείαι βοσκής των ζώων αυτών, κατάλληλον διά τον σκοπόν τούτον και παρά τους εξυπηρετηθησομένους συνοικισμούς, χωρία ή κωμοπόλεις κείμενον λιβάδιον κατοικιδίων ζώων, ονομαζόμενον κοινώς μαναρολίβαδον, ένθα,

    κανονιζομένης, περιοριζομένης ή όλως απαγορευομένης της υλοτομίας, δύναται να δημιουργηθή είτε φυσικώς είτε και διά της προηγουμένης τεχνητής αναδασώσεως τοιαύτη πυκνότης και σύνθεσις τόσον δασικής ξυλώδους όσον και χορτολιβαδικής συστάδος, ώστε αι συστάδες αύται να καταστούν όσον είναι δυνατόν περισσότερον εξυπηρετικαί του

    επιδιωκομένου λιβαδικού σκοπού.

    2. Ο αριθμός των δυναμένων να βόσκουν εις έκαστον ως άνω λιβάδι κατοικιδίων ζώων, εφ’ όσον δεν έχει καθορισθή δι’ αποφάσεως του νομάρχου δι’ έκαστον συνοικισμόν, χωρίον ή κωμόπολιν, ορίζεται διά δασικής αστυνομικής διατάξεως του οικείου δασάρχου, εγκρινομένης υπό του αρμοδίου περιφερειακού διευθυντού δασών. Ο αριθμός ούτος εν ουδεμιά περιπτώσει δύναται να υπερβή κατά οικογένειαν τας δύο αίγας διά τας συνήθεις περιπτώσεις, τας τρεις διά τας ορεινάς και τας πέντε διά τας λίαν ορεινάς περιοχάς.

    3. Εις ορεινάς περιοχάς όπου η ίδρυσις λιβαδίου κατοικιδίων ζώων αποβαίνει αδύνατος, εάν δεν συμπεριληφθούν εις αυτό και συστάδες ελάτης, μαύρης πεύκης, οξυάς ή φυλλοβόλου δρυός, είναι δυνατόν δι’ αποφάσεως του νομάρχου, εκδιδομένης μετά γνώμην του δασάρχου και του περιφερειακού διευθυντού δασών να συμπεριληφθούν τοιαύται εις το λιβάδιον τούτο, λαμβανομένης ιδιαιτέρας προνοίας προς συντήρησιν και κατά το δυνατόν αύξησιν των εις τούτο περιληφθεισών ξυλωδών ως άνω συστάδων.

    Αρθρο: 112
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Κλαδονομή
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Απαγορεύεται η κλαδονομή (κλάρισμα), εις δημόσια ή μη δάση φυλλοβόλων δρυών, οξυάς, καστανιάς και κωνοφόρων προς διατροφή κτηνοτροφικών ζώων, του αρμοδίου δασάρχου δυναμένου να εκδώση αστυνομικήν διάταξιν κλαδονομής, καθορίζουσαν λεπτομερώς, κατά χώρον και χρόνον τα κατά την απαγόρευσιν.

    2. Εξαιρετικώς δύναται να επιτραπή ατελώς η κλαδονομή εις τα δάση της προηγούμενης παραγράφου και εις περιοχάς, εις τας οποίας έκπαλαι ησκείτο αύτη, μόνον εφόσον πρόκειται περί υπεργήρων φυλλοβόλων δένδρων, υποστάντων ήδη κλαδονομικήν και φυομένων εντός δασικών συστάδων, κατόπιν προσημάνσεως ή υποδείξεως υπό του αρμοδίου δασικού οργάνου.

    3.Η κλαδονομή φυλλοβόλων δένδρων, φυομένων εντός αγρών ή γεωργικών κτημάτων, επιτρέπεται εις τους κυρίους ή νομείς των κτημάτων τούτων ατελώς και άνευ αδείας της δασικής αρχής.

    4. Εις κυρίους ή νομείς δασυλλίων, εκτάσεως ουχί μείζονος των 15 στρεμμάτων, παρεμβαλλομένων μεταξύ γεωργικώς ή δενδροκομικώς καλλιεργουμένων εκτάσεων, κειμένων εντός καθαρώς γεωργικών περιοχών, επιτρέπεται ατελώς η κλαδονομή του ανωρόφου των δασυλλίων τούτων, εφ’ όσον υπάρχει επαρκής υπώροφος προστατευτικός του εδάφους.

    5. Ο δασάρχης δύναται δι’ αστυνομικής δασικής διατάξεως να απαγορεύση εις ποιμένας να φέρουν εντός δασών πελέκεις ή καταλλήλους διά κλαδονομήν μαχαίρας, άνευ αδείας αυτού ή του αρμοδίου δασονόμου.

    Αρθρο: 113
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΒΟΣΚΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαδικασία εκδόσεως, τροποποιήσεως και ανανεώσεως δασικών αστυνομικών διατάξεων βοσκής
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ο δασάρχης, προς της κοινοποιήσεως των κατά τον παρόντα κώδικα δασικών αστυνομικών διατάξεων βοσκής, αποστέλλει προς τον αρμόδιο δημοτικόν ή κοινοτικόν συμβούλιον αντίγραφον του σχεδίου της προς έκδοσιν δασικής αστυνομικής διατάξεως, ίνα αύτη κοινοποιηθή και επιμελείται της κοινοποιήσεως αυτού εις τους κατοίκους του

    ενδιαφερομένου συνοικισμού, χωρίου, κωμοπόλεως ή πόλεως. Η κοινοποίησις αύτη, γίνεται διά τοιχοκολλήσεως εις τους συνήθεις τόπους δημοσιεύσεων των οικείων συνοικισμών, χωρίων κλπ. Εφ’ όσον ουδεμία αντίρρησις διετυπώθη εκ μέρους των ενδιαφερομένων ή ουδεμία εδόθη απάντησις εντός τριών εβδομάδων, ο δασάρχης προβαίνει εις την δημοσίευσιν της δασικής αστυνομικής διατάξεως βοσκής, άλλως υποβάλλει το σχέδιον ταύτης μετά της απαντήσεως του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου εις το αρμόδιον περιφερειακόν διευθυντήν δασών, όστις και αποφασίζει περί της εκδόσεως ή μη της απαγορευτικής διατάξεως ή της τροποποιήσεως του αρχικού σχεδίου ταύτης.

    2. Εφόσον η δασοπονική μελέτη ή η τοιαύτη δασοτεχνικής διευθετήσεως χειμάρρων ή βελτιώσεως βοσκοτόπων προβλέπει περιορισμούς ως προς την βοσκήν κατά χώρον, χρόνον, είδος ζώων κλπ., ο συντάκτης ταύτης ή, προκειμένου περί μη δημοσίων δασών, ο επαληθευτής, πριν ή υποβάλη ταύτην προς έγκρισιν γνωστοποιεί προς τα αρμόδια δημοτικά ή κοινοτικά συμβούλια τας επί των περιορισμών της βοσκής προδιαγραφομένας προτάσεις και αναμένει επί τρεις εβδομάδας τας απόψεις του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, μεθ’ ο συνυποβάλλει την τυχόν αποσταλείσαν απάντησιν μετά των σχετικών παρατηρήσεών του εις την προς έγκρισιν αρμοδίαν αρχήν.

    3. Οσάκις εγκεκριμένον δασοπονικόν σχέδιον, διαχειριστική έκθεσις ή πίναξ υλοτομίας ή σχέδιον δασοτεχνικής διευθετήσεως χειμάρρων ή μελέτη διαχειρίσεως και βελτιώσεως βοσκοτόπων καθορίζει περιορισμόν ή απαγόρευσιν βοσκής εντός των εκτάσεων της παρ. 1 του άρθρ. 104, αι σχετικαί δασικαί αστυνομικαί διατάξεις βοσκής εκδίδονται αμελλητί υπό του αρμοδίου δασάρχου ευθύς ως, κατ’ εφαρμογήν των ως άνω σχεδίων και μελετών, γίνη έναρξις του έργου. Αμελλητί επίσης εκδίδονται υπό του αρμοδίου δασάρχου αι δασικαί αστυνομικαί διατάξεις βοσκής αι θεσπιζόμεναι συνεπεία πυρκαϊάς κατ’ εφαρμογήν του άρθρ. 107.

    4. Προκειμένου περί δασικών αστυνομικών διατάξεων βοσκής, στηριζομένων επί εγκεκριμένων μελετών, ουδεμία τροποποίησις επιτρέπεται άνευ προγενεστέρας τροποποιήσεως της μελέτης υπό της εγκρινάσης ταύτην αρχής.

    5. Τροποποιήσεις ή ανανεώσεις των κατά τον παρόντα κώδικα λοιπών δασικών διατάξεων βοσκής αποφασίζονται, κατόπιν προτάσεως του αρμοδίου δασάρχου, υπό του περιφερειακού διευθυντού δασών, εφ’ όσον έχουν αύται θεσπισθή απ’ ευθείας υπό του δασάρχου, υπό του νομάρχου δε, και κατόπιν προτάσεως του δασάρχου και γνωμοδοτήσεως του αρμοδίου περιφερειακού διευθυντού δασών, εφ’ όσον έχουν θεσπισθή εγκρίσει τούτου.

    Αρθρο: 114
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΒΟΣΚΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Χρονικά και τοπικά όρια ισχύος δασικών αστυνομικών διατάξεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Αι δασικαί αστυνομικαί διατάξεις βοσκής ισχύουν διά τον εις αυτάς οριζόμενον χρόνον και μόνον μετά την επιμέλεια του δασάρχου, δημοσίευσιν αυτών κατά τα εν παρ. 4 του άρθρ. 66 οριζόμενα εις τους συνοικισμούς, χωρία, κωμοπόλεις ή πόλεις, εντός της περιφερείας των οποίων κείνται οι εκτάσεις, εις τας οποίας περιορίζεται ή απαγορεύεται η βοσκή.

    2. Η ισχύς των δασικών αστυνομικών διατάξεων άρχεται από της μετά την δημοσίευσιν τούτων προσεχούς κτηνοτροφικής περιόδου, και δη της μεν χειμερινής από της 26ης Οκτωβρίου, της δε θερινής από της 23ης Απριλίου εκάστοτε έτους, οπωσδήποτε δε μετά την πάροδον διμήνου από της δημοσιεύσεως τούτων, εκτός εάν πρόκειται περί των περιπτώσεων θεσπίσεως αστυνομικών διατάξεων κατόπιν πυρκαϊάς, ισχυουσών εις την περίπτωσιν ταύτην από της χρονολογίας της δημοσιεύσεώς των.

    3. Τα τοπικά όρια της ισχύος των δασικών αστυνομικών διατάξεων βοσκής ορίζονται όσον είναι δυνατόν σαφή, όχι μόνον εις το κείμενον τούτων, αλλά και επί του εδάφους. Ως όρια επί του εδάφους λαμβάνονται, εφ’ όσον είναι δυνατόν, σταθεραί και ευδιάκριτοι γραμμαί, καθώς κορυφογραμμμή, ράχη, ρεματιά, δρόμος, διαχειριστική ή αντιπυρική λωρίς κλπ. Συνάμα λαμβάνεται κατά το δυνατόν πρόνοια περί διασαφηνίσεως των ορίων τούτων επί του εδάφους δι’ αναρτήσεως απλών λευκών πινακίδων, χρωματισμού των δένδρων, πασσάλων κλπ. ή δι’ άλλων επιτοπίως καταλλήλων σημάνσεων.

    Αρθρο: 115
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Ενίσχυσις αιγοτρόφων διά παραχωρήσεως δασικών εκτάσεων και παροχής ατελώς ξυλείας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εις έκαστον αιγοτρόφον, κάτοχον τεσσαράκοντα έως διακοσίων αιγών, ο οποίος, λόγω απαγορεύσεως της βοσκής εις δημόσια ή μη δάση, προβαίνει εις την διά σφαγής εκποίησιν του ποιμνίου του, παραχωρούνται δωρεάν, εφ’ όσον υπάρχουν εντός διετίας από της διά σφαγής εκποιήσεως των αιγών, μέχρι 15 στρεμμάτων μονίμως γεωργικώς καλλιεργησίμου ή μέχρι 30 στρεμμάτων μονίμως δενδροκομικώς εκμεταλλευσίμου ή αναλόγων στρεμμάτων εκατέρας των ως άνω κατηγοριών δημοσίου εδάφους, δασοσκεπούς ή μη, κειμένου εις την περιφέρειαν της κοινότητος όπου κείται η απαγορευθείσα εις την αιγοβοσκήν έκτασις ή και αλλαχού, κατά προτίμησιν εντός του αυτού νομού, εφ’ όσον δεν καθίσταται δυνατή η διάθεσις τοιούτων καταλλήλων εδαφών εντός της κοινότητος, όπου το απαγορευθέν εκ της βοσκής δάσος. Οι εκ των αιγοτρόφων μη αποκαθιστάμενοι, κατά τας διατάξεις του προηγουμένου εδαφίου, δικαιούνται, εν περιπτώσει απαλλοτριώσεως κτημάτων, εις αποκατάστασιν κατά τας διατάξεις του αγροτικού Νόμου (άρθρ. 202 του από 29ης Οκτ.-6ης Δεκ. 1949 Δ/τος»περί κωδικοποιήσεως των Αγροτικών Νόμων») προτιμώμενοι των περιοίκων εν τω αυτώ νομώ.

    2. Η κατά την προηγουμένην παράγραφον παραχώρησις ενεργείται κατά τας διατάξεις των άρθρ. 14, 16, 17, 20, 22, 23, 24 και 26.

    3. Οι κατά την παρ. 1 του άρθρου τούτου δικαιούμενοι εις παραχώρησιν προς αυτούς δημοσίου εδάφους προς γεωργικήν ή δενδροκομικήν

    εκμετάλλευσιν, δικαιούνται προσέτι, επί μίαν πενταετίαν από της διά σφαγής εκποιήσεως των αιγών των, εις ατελή απόληψιν εκ των δασών της περιφερείας της κοινότητος, ένθα ούτοι είναι κάτοικοι, της αναγκαιούσης εις αυτούς οικοδομησίμου ξυλείας προς επισκευήν ή ανέγερσιν των ιδίων αυτών οικιών και αποθηκών, των ευρισκομένων εν τη περιφερεία της ιδίας κοινότητος.

    4. Οι επιθυμούντες να τύχουν των πλεονεκτημάτων του παρόντος άρθρου, δέον να υποβάλουν εντός τριών μηνών από της δημοσιεύσεως των δασικών αστυνομικών διατάξεων, περί απαγορεύσεως της βοσκής, δήλωσιν προς τας αρμοδίας δασικάς αρχάς περί του αριθμού των αιγών του ποιμνίου των. Προκειμένου περί εκδοθεισών ήδη δασικών αστυνομικών διατάξεων βοσκής, η ως άνω τρίμηνος προθεσμία υποβολής των δηλώσεων άρχεται από της ισχύος του παρόντος κώδικος. Οι αρμόδιοι δασάρχαι υποχρεούνται να βεβαιώσουν το περιεχόμενον των ως άνω δηλώσεων και να καταρτίσουν κατά κοινότητα καταλόγους των δικαιουμένων να τύχουν των πλεονεκτημάτων του παρόντος άρθρου. Διά την κατά την παρ. 1 του παρόντος άρθρου παραχώρησιν δασικών εκτάσεων, απαιτείται προσέτι βεβαίωσις της οικείας δασικής αρχής περί της σφαγής των αιγών του αιτούντος την παραχώρησιν.

    Αρθρο: 116
    Ημ/νία: 14.08.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 14.08.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ (ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ)
    Τίτλος Αρθρου
    Ενίσχυσις αιγοκτηνοτρόφων δι’ επιδοτήσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Βοσκή εντός δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εις αιγοτρόφους, οίτινες λόγω απαγορεύσεως της αιγοβοσκής εις δημόσια ή μη δάση προβαίνουν εις την διά σφαγής εκποίησιν του αιγοποιμνίου των, εφ’ όσον δεν έτυχον των ευεργετημάτων της παρ. 1 του άρθρ. 115, παρέχεται επί σκοπώ αναπροσαρμογής της οικονομίας των υπό μορφήν επιδοτήσεως χρηματική ενίσχυσις τουλάχιστον δραχμών εκατόν κατά κεφαλήν αιγός δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας, εκδιδομένης μετ’ εισήγησιν των αρμοδίων δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών εις βάρος των δι’ έργα αναπτύξεως της δασοπονίας διατιθεμένων πιστώσεων. Το ανωτέρω κατά κεφαλήν αιγός ποσόν δύνατι να αυξηθή διά κοινής αποφάσεως των υπουργών Συντονισμού, Οικονομικών και Γεωργίας.

    2. Αι διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου ισχύουν εις τας περιφερείας των χωρίων, κοινοτήτων ή δήμων, εις τας οποίας προβλέπεται υπό εγκεκριμένων δασοπονικών μελετών ή σχεδίων δασοτεχνικής

    διευθετήσεως χειμάρρων ή μελέτης διαχειρίσεως και βελτιώσεως βοσκοτόπων ή μελέτης αναδασώσεων, η απαγόρευσις της βοσκής των αιγών ολοσχερώς ή μέχρις ωρισμένου αριθμού και εφαρμόζεται αύτη διά δασικών αστυνομικών διατάξεων, εκδιδομένων επί τη βάσει των μελετών τούτων.

    3. Οι επιδοτούμενοι αιγοτρόφοι οφείλουν να παραιτηθούν οριστικώς του αιγοτροφικού επαγγέλματος αναλαμβάνοντες την υποχρεώσιν ταύτην δι’ υπευθύνου δηλώσεώς των, απαγορεύεται δε εις τούτους και τα μέλη των οικογενειών των η δημιουργία νέου αιγοποιμνίου. Ως μέλη οικογενείας νοούνται η σύζυγος, τα ανήλικα τέκνα, οι συνοικούντες ανήλικοι αδελφοί, ως και οι συνοικούντες γονείς. Εν περιπτώσει αθετήσεως, ασχέτως της ποινικής τούτων διώξεως, υποχρεούνται ούτοι εις την επιστροφήν του καταβληθέντος εις αυτούς χρηματικού ποσού, το οποίον, εν αρνήσει των, εισπράττεται διοικητικώς, κατά τας περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων διατάξεις.

    4. ‘Αμα τη εφαρμογή του μέτρου επιδοτήσεως εν τινι περιφερεία, κατά τας διατάξεις του παρόντος άρθρου, ενεργείται απογραφή των

    ενδιαιτωμένων αιγοποιμνίων, επί τη βάσει της οποίας εκδίδεται παρά του αρμοδίου δασάρχου αστυνομική διάταξις, καθορίζουσα τον αριθμόν των κατεχομένων παρ’ ενός εκάστου αιγοτρόφου αιγών και απαγορεύουσα απολύτως και παρ’ οιουδήποτε την δημιουργίαν νέου αιγοποιμνίου ως και την αύξησιν του υφισταμένου κατά την απογραφήν αριθμού αιγών.

    5. Διώκονται ποινικώς και τιμωρούνται κατά τας περί ψευδούς δηλώσεως διατάξεις του ποινικού κώδικος οι αιγοτρόφοι, οι οποίοι υποβάλλουν ψευδείς ή ανακριβείς δηλώσεις, ως και οι κρεοπώλαι οι παρέχοντες εις τους αιγοτρόφους του παρόντος άρθρου ψευδείς ή ανακριβείς δηλώσεις ή τιμολόγια. Ομοίως διώκονται ποινικώς και τιμωρούνται διά των ποινών του άρθρ. 276 οι αιγοτρόφοι, οι οποίοι, αν και αποκατεστάθησαν ή επεδοτήθησαν, προβαίνουν εις δημιουργίαν νέου αιγοποιμνίου, ως και οι μετά την απογραφήν δημιουργούντες αιγοποίμνιον ή αυξάνοντες τον αριθμόν των αιγών των υφισταμένων αιγοποιμνίων. Τα δε ούτω παρανόμως δημιουργούμενα αιγοποίμνια κατάσχονται και δημεύονται.

    6. Διά Δ/τος εκδιδομένου επί τη προτάσει των Υπουργών Συντονισμού, Οικονομικών και Γεωργίας, δύναται αι διατάξεις του άρθρ. 115 και των προηγουμένων παραγράφων του παρόντος άρθρου να εφαρμόζωνται και δι’ άλλα είδη ποιμενικών ζώων.

    <Οι περί επιδοτήσεως αιγοτρόφων διατάξεις του άρ. 116 παύουν να εφαρμόζονται στους βοσκότοπους που έχουν υπαχθεί στο Ν.Δ. 216/1973 (βλ. άρ. 19 του Ν.Δ/τος αυτού)>.

    Αρθρο: 117
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Μελέται διαχειρίσεως δημοσίων δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Γενικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Τα κατά το άρθρ. 63 δασοπονικά σχέδια ή εκθέσεις και οι πίνακες υλοτομίας των δημοσίων δασών συντάσσονται υπό του δασάρχου ή των υπ’ αυτόν υπηρετούντων δασολόγων και εγκρίνονται, αναθεωρούνται ή τροποποιούνται κατά τα εν άρθρ. 64 οριζόμενα.

    2. Τα δασοπονικά σχέδια ή εκθέσεις δημοσίων δασών δύνανται να συντάσσωνται και υπό δασοτεχνικών συνεργείων, συγκροτουμένων κατά τα υπό του παρόντος κώδικος οριζόμενα.

    3. Ο δασάρχης ως και έκαστος των υπ’ αυτόν υπηρετούντων δασολόγων υποχρεούνται να συντάσσουν κατ’ έτος δασοπονικάς εκθέσεις δημοσίων δασών της περιφερείας του δασαρχείου εκτάσεως τουλάχιστον είκοσι χιλιάδων στρεμμάτων. Εν περιπτώσει μη εκπληρώσεως της υποχρεώσεως ταύτης, άνευ αποχρώντος λόγου, ο υπαίτιος τιμωρείται διά πειθαρχικής ποινής μέχρι και του υποβιβασμού.

    4. Η σύνταξις δασοποινικών εκθέσεων αξιολόγων δημοσίων δασών, των οποίων η δασοσκεπής έκτασις είναι μείζων των είκοσι χιλιάδων στρεμμάτων, δύναται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας να ανατίθεται δι’ εργολαβίας εις ιδιώτας δασολόγους κατά τας διατάξεις του άρθρ. 222.

    Αρθρο: 118
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διοίκησις και διαχείρισις δασών διαλελυμένων μονών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικος, Διαχείριση δημοσίων δασών, Γενικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    Η εν γένει διοίκησις και διαχείρισις των εις διαλελυμένας μονάς ανηκόντων δασών, ως και η διαχείρισις της εντός αυτών βοσκής, ενεργείται κατά τας περί δημοσίων δασών διατάξεις του παρόντος κώδικος.

    Αρθρο: 119
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διάθεσις καρπώσεως δασικών προϊόντων εις τα διαφόρου διαχειριστικής μορφής δημόσια δάση
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Γενικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η διάθεσις της καρπώσεως των δασικών προϊόντων του ετησίου ή περιοδικού λήμματος των δημοσίων δασών σπερμοφυούς διαχειριστικής μορφής ή του ανωρόφου των διφυούς μορφής τοιούτων γίνεται επί τη βάσει του κατά την προσήμανσιν εξευρεθέντος όγκου κατά κυβικόν μέτρον ή κατά δένδρον.

    2. Η διάθεσις της καρπώσεως των δασικών προϊόντων, των προερχομένων εκ της απολήψεως του ετησίου ή του περιοδικού λήμματος δημοσίων δασών πρεμνοφυούς διαχειριστικής μορφής ή του υπωρόφου δασών διφυούς διαχειριστικής μορφής, γίνεται κατά μονάδα δασικού προϊόντος, ήτοι κατά χιλιόγραμμον, τόννον κλπ., είτε αποψιλωτικώς είτε αραιωτικώς ενεργείται η υλοτομία.

    3. Η διάθεσις της καρπώσεως δασικών προϊόντων εκ δημοσίων δασών δύναται να γίνεται και κατ’ αποκοπήν. Εις την περίπτωσιν όμως ταύτην τα υλοτομητέα δένδρα, αι υλοτομητέαι συνδενδρίαι, ομάδες, λόχμαι, λωρίδες και συστάδες ή τα υλοτομητέα τμήματα καθορίζονται προ της διαθέσεως σαφώς εις το δάσος και επί του εδάφους, είτε διά προσημάνσεως των υλοτομητέων ή αντιθέτως των παρακρατητέων δένδρων, είτε διά σαφούς επί του εδάφους καθορισμού των ορίων της αποψιλωτικώς ή άλλως

    υλοτομηθησομένης εκτάσεως.

    Αρθρο: 120
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Μισθώσεις διά δημοπρασίας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών για δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η εντός δημοσίων δασών κάρπωσις προϊόντων ενεργείται υπό μισθωτών αναδεικνυομένων εν δημοπρασία, πλην των εν τω παρόντι κώδικι ρητώς καθοριζομένων εξαιρέσεων, κατά τας οποίας δύναται και άνευ δημοπρασίας να επιτραπή η κάρπωσις εις μισθωτάς επί καταβολή μισθώματος.

    2. Αι μισθώσεις διά την απόληψιν δασικών προϊόντων εκ δημοσίων δασών, εφόσον εις τον παρόντα κώδικα δεν ορίζεται άλλως, είναι μονοετείς.

    3. Η διάρκεια των εις ρητίνευσιν αφορωσών μισθώσεων δύναται να ορίζεται μέχρι πέντε ετών.

    Αρθρο: 121
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Πολυετείς μισθώσεις
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών για δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δημόσια δάση, των οποίων η εκμετάλλευσις, είτε απ’ ευθείας υπό του Κράτους είτε δι’ επιχειρηματιών αναλαμβανόντων ταύτην επί εν μόνον έτος, δυσχεραίνεται ή και καθίσταται αδύνατος ένεκα ελλείψεως είτε μεταφορικών εγκαταστάσεων είτε βιομηχανικών μέσων προς κατεργασίαν των δασικών προϊόντων εις τελικά προϊόντα, ευκολώτερον ή αμέσως

    καταναλώσιμα, είτε ένεκα άλλων λόγων, δύνανται να εκμισθούνται διά δημοπρασίας προς πολυετή, το πολύ πενταετή, εν όλω ή εν μέρει εκμετάλλευσιν.

    2. Επί σκοπώ εγκαταστάσεως και λειτουργίας σοβαρών βιομηχανιών με πρώτην ύλην το ξύλον ή άλλα προϊόντα του δάσους, ως εργοστασίων φουρνιστής ξυλείας οξυάς, ξυλείας σταφιδοκιβωτίων, ρητίνης, κυτταρίνης κλπ., η κατά την προηγουμένην παράγραφον εκμίσθωσις δύναται να είναι και δεκαετής.

    3. Εις την περίπτωσιν της προηγουμένης παραγράφου, ο αναδειχθησόμενος μισθωτής υποχρεούται εντός του πρώτου έτους της μισθώσεως να συμπληρώση και συγχρονίση το διατιθέμενον παρ’ αυτού εργοστάσιον ή να ιδρύση νέον τοιούτον, ώστε να δύναται πλήρως και τεχνικώς να κατεργάζεται ή επεξεργάζεται τα προϊόντα του μισθίου δάσους. Εν περιπτώσει μη εκπληρώσεως των υποχρεώσεων της παρούσης παραγράφου, βεβαιουμένης δι’ εκθέσεως του περιφερειακού διευθυντού δασών, ο μισθωτής κηρύσσεται έκπτωτος δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας, καταπιπτούσης της κατατεθειμένης εγγυήσεως υπέρ του Δημοσίου.

    Αρθρο: 122
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    ‘Οροι πολυετών μισθώσεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών για δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η εκμετάλλευσις των κατά το προηγούμενον άρθρον εκμισθουμένων δασών καθορίζεται δι’ εγκεκριμένου δασοπονικού σχεδίου ή εκθέσεως οριζούσης τα ετήσια ή περιοδικά λήμματα.

    2. Η δημοπρασία προς πολυετή κατά το προηγούμενον άρθρον εκμίσθωσιν αφορά εις τα εγκεκριμένα λήμματα του δάσους και ενεργείται κατά τας διατάξεις του από 19 Νοεμ. 1928 Δ/τος, του διέποντος την διαχείρισιν δασών, τον κανονισμόν και τον τρόπον υλοτομίας κλπ., επιφυλασσομένης και της διατάξεως της παρ. 1 του άρθρ. 123. Αι ως άνω διατάξεις εφαρμόζονται και διά τους μισθωτάς του προηγουμένου άρθρου. Εξαιρετικώς διά την παρούσαν περίπτωσιν αι προθεσμίαι διά την δημοσίευσιν της διακηρύξεως ορίζονται εις τριάκοντα ημέρας διά την αρχικήν και δέκα ημέρας διά την επαναληπτικήν δημοπρασίαν.

    3. Το εν τη δημοπρασία επιτυγχανόμενον κατά μονάδα μίσθωμα δασικών προϊόντων δύναται ανά διετίαν, της πρώτης αρχομένης από της

    εγκαταστάσες του μισθωτού, να αναπροσαρμόζεται υπό του Υπουργού Γεωργίας μετά πρότασιν των αρμοδίων δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών αναλόγως προς τον επίσημον δείκτην τιμών καταναλωτού και εν πάση περιπτώσει αναλόγως προς την μεταβαλλομένην τυχόν νομισματικήν κατάστασιν και τας εν γένει οικονομικάς συνθήκας.

    4. Εάν το εκμισθούμενον ετήσιον λήμμα υπερβαίνη τας τέσσαρας χιλιάδας κυβικά μέτρα τεχνικού ξύλου, ο μισθωτής υποχρεούται να αναθέση την τεχνικήν διοίκησιν της εκμεταλλεύσεως εις ειδικόν εντός ή παρά το δάσος εδρεύοντα δασολόγον, κατέχοντα ειδικήν άδειαν ασκήσεως επαγγέλματος κατά το άρθρ. 143. Εν περιπτώσει μη συμμορφώσεως του μισθωτού, το Υπουργείον Γεωργίας αποσπά προς τούτο δασολόγον δημόσιον υπάλληλον, του οποίου αι νόμιμοι απολαυαί και αποζημιώσεις βαρύνουν τον μισθωτήν, εισπραττόμεναι εν καθυστερήσει διοικητικώς κατά τας περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων διατάξεις.

    5. Κατά την εκμετάλλευσιν δημοσίων δασών, εκμισθωθέντων διά πολυετούς μισθώσεως, συμφώνως προς τας διατάξεις του παρόντος κώδικος, ο μισθωτής υποχρεούται να προσλαμβάνη επί ίσοις όροις αμοιβής και εργασίας ως εργάτας του κατοίκους των παρακειμένων προς τα εκμισθωθέντα δάση χωρίων ή συνοικισμών.

    Αρθρο: 123
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Δημοπρασίαι, χρόνος ενεργείας αυτών, επανάληψις
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών για δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Διά Δ/των, δύνανται να καθορίζωνται ο χρόνος της ενάρξεως και λήξεως των δημοπρασιών και αι λεπτομέρειαι εν γένει της διεξαγωγής αυτών προς διάθεσιν του αποκλειστικού δικαιώματος απολήψεως δασικών προϊόντων, αναγραφομένων εις δασοπονικά σχέδια ή εκθέσεις και πίνακας υλοτομίας, εκ δημοσίων ή υπό την διαχείρισιν του Δημοσίου τελούντων δασών, ως και να τροποποιούνται ή καταργούνται διατάξεις του από 19 Νοεμ. 1928 Δ/τος,»περί διαχειρίσεως δασών κλπ.».

    2. Ως βάσις διά την σύνταξιν της διακηρύξεως δημοπρασίας χρησιμεύει πρωτίστως το δελτίον προσημάνσεως, το οποίον συντάσσεται μετά ιδιαζούσης προσοχής παρά του αρμοδίου δασικού υπαλλήλου, ευθυνομένου διά την τυχόν πλημμελή σύνταξιν. Ουδεμία δημοπράτησις ή διάθεσις δασικού προϊόντος προς εμπορίαν εκ δημοσίου δάσους, διά το οποίον προβλέπεται προσήμανσις, ενεργείται, αν εις την σχετικήν διακήρυξιν ή εις την σχετικήν απόφασιν διαθέσεως δεν προσαρτάται εν αντιγράφω το δελτίον προσημάνσεως. Εν τη διακηρύξει δημοπρασίας ορίζονται και τα της καταβολής των δαπανών προσημάνσεως κατά οριζόμενα υπό του εν άρθρ. 84 προβλεπομένου Δ/τος.

    3. Προκειμένου περί δημοπρασίας ή διαθέσεως δασικών προϊόντων εκ πρεμνοφυών δημοσίων δασών, εις την διακήρυξιν ή εις την περί διαθέσεως απόφασιν καθορίζονται σαφώς και περιγράφονται καθ’ όρια αι

    υλοτομηθησόμεναι θέσεις, τα δασικά τμήματα ή αι συστάδες υπό της τοπικής δασικής αρχής, ευθυνομένης διά πάσαν παράλειψιν.

    4. Πάσαι αι δημοπρασίαι δασικών προϊόντων δύνανται να επαναλαμβάνωνται δι’ αποφάσεως του νομάρχου και πέραν των προθεσμιών, των αναγραφομένων εις το από 19.11.1928 Δ/μα περί διαχειρίσεως δασών κλπ., ως τούτο ισχύει και ήθελε τροποποιηθή κατά τας διατάξεις της παρ. 1, όταν προ της κοινοποιήσεως της εγκρίσεως των σχετικών πρακτικών επί του αποτελέσματος της δημοπρασίας γίνη νέα έγγραφος προσφορά ανωτέρα τούτου κατά δέκα τοις εκατόν, εκτός εάν το αποτέλεσμα της ενεργηθείσης δημοπρασίας υπερβαίνη το εν εκατομμύριον δραχμών, οπότε το ποσοστόν της νέας προσφοράς ελαττούται εις πέντες τοις εκατόν.

    5. Ο νομάρχης δύναται να διατάσση οποτεδήποτε την ενέργειαν δημοπρασιών προς εκμίσθωσιν του αποκλειστικού δικαιώματος υλοτομίας και καρπώσεως δημοσίων δασών, ως επίσης και να χαρακτηρίζη δι’ αποφάσεώς του τελειωτικήν την δημοπρασίαν, εάν αύτη διενηργήθη τουλάχιστον πεντάκις μετά γονίμου αποτελέσματος, διά των διδομένων δε εκάστοτε μετά την κατακύρωσιν των πρακτικών εγγράφων αντιπροσφορών διαιωνίζεται η δημοπρασία επί βλάβη ή απωλεία της δημοπρατουμένης προσόδου.

    Αρθρο: 124
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Μίσθωμα και εγγυήσεις
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών για δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Το επί δημοπρασία προσφερόμενον μίσθωμα ορίζεται κατά μονάδα παραγομένου δασικού προϊόντος εις δραχμάς ή και λεπτά, πλην της περιπτώσεως της μισθώσεως του δικαιώματος ρητινεύσεως, κατά την οποίαν το μίσθωμα ορίζεται κατ’ αποκοπήν διά το μισθούμενον δάσος και την περίοδον μισθώσεως εις δραχμάς.

    2. Η καταβαλλομένη υπό των αναδεικνυομένων μισθωτών χρηματική ή τραπεζική εγγύησις ορίζεται εις είκοσι πέντε τοις εκατόν επί του ετησίου μισθώματος, η δε κτηματική εις τεσσαρόκοντα τοις εκατόν αυτού. Προς εξασφάλισιν του μισθώματος και των λοιπών νομίμων απαιτήσεων αυτού, το Δημόσιον έχει δικαίωμα εγγραφής υποθήκης επί κτημάτων του μισθωτού ή του εγγυητού αυτού.

    3. Ο χρόνος της μισθώσεως και το ποσόν και το είδος των εγγυήσεων αναγράφονται εις τους όρους της διακηρύξεως της δημοπρασίας κατά τα διά Δ/τος καθοριζόμενα.

    Αρθρο: 125
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Παράτασις μισθώσεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσώιν δασών για δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Παράτασις του χρόνου της μισθώσεως του αποκλειστικού δικαιώματος καρπώσεως δημοσίων δασών επιτρέπεται, μόνον εφ’ όσον διά λόγους ανεξαρτήτους της θελήσεως του μισθωτού δεν επραγματοποιήθη η υλοτομία εντός του ορισθέντος χρονικού διαστήματος, μετά πρότασιν του αρμοδίου δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών, εις μεν τας μονοετείς μισθώσεις επί χρονικόν διάστημα ουχί μεγαλύτερον του έτους, εις δε τας πολυετείς ουχί πέραν των δύο ετών.

    2. Η παράτασις της μισθώσεως χορηγείται, είτε επί τω αυτώ συμβατικώ μισθώματι είτε και επί αναπροσηρμοσμένω.

    Αρθρο: 126
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Κυρώσεις εις βάρος του μισθωτού
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση Δημοσίων Δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών για δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    Εις περίπτωσιν καθ’ ήν, ληξάσης της προθεσμίας της μισθώσεως και των δυνάμει των διατάξεων του προηγουμένου άρθρου χορηγηθεισών τυχόν παρατάσεων, δεν έχει ενεργηθή παρά του μισθωτού κάρπωσις εν όλω ή εν μέρει, υποχρεούται ούτος εις την καταβολήν προστίμου ίσου προς τα 30% επί του αντιστοίχου προς το μη πραγματοποιηθέν μέρος της καρπώσεως συμβατικού μισθώματος, βεβαιουμένου εις βάρος αυτού και των εγγυητών του και εισπραττομένου κατά τας περί εισπράξεως των δημοσίων εσόδων διατάξεις.

    Αρθρο: 127
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διάθεσις καρπώσεων εις μικροϋλοτόμους
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών χωρίς δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    1. ‘Ανευ δημοπρασίας δύναται να επιτραπή υπό του νομάρχου εις υλοτόμους, ασχολουμένους αυτοπροσώπως εις τας εν τω δάσει εργασίας ρίψεως, διαμορφώσεως, μετατοπίσεως, μεταφοράς και κατεργασίας ή εις τινας ή εις τινα των εργασιών τούτων, η υλοτομία δι’ έκαστον τεχνικής ξυλείας μέχρι 35 κυβικών μέτρων και ξυλανθράκων μέχρι δέκα τριών χιλιάδων χιλιογράμμων ή αναλόγου ποσού άλλου είδους δασικών προϊόντων καθ’ έκαστον δασικόν διαχειριστικόν έτος εκ δημοσίων δασών και διά ποσά μη υπερβαίνοντα συνολικώς το ετήσιον λήμμα των δασών τούτων. Το καταβλητέον μίσθωμα ορίζεται υπό του νομάρχου ουχί πάντως κατώτερον του οριζομένου υπό του πίνακος διατιμήσεως δασικών προϊόντων.

    2. Ομοίως άνευ δημοπρασίας δύναται να επιτραπή εις υλοτόμους της ορεινής περιφερείας των παραμεθορίων δασικών περιφερειών η υλοτομία δι’ έκαστον τούτων χρησίμου στρογγύλης ξυλείας μέχρι 50 κυβικών μέτρων ή ξυλανθράκων μέχρι 13 χιλιάδων χιλιογράμμων ή αναλόγου ποσού καυσοξύλων, καθ’ έκαστον δασικόν έτος, εκ των δασών της περιφερείας της κοινότητος της οποίας είναι κάτοικος ή της παρακειμένης, επί καταβολή μισθώματος οριζομένου κατά την προηγουμένην παράγραφον.

    3. Εις όσας κοινότητας λειτουργούν δασικοί συνεταιρισμοί εργασίας δύναται, επί τη προτάσει του οικείου δασάρχου, να μη εφαρμόζωνται αι διατάξεις των προηγουμένων παραγράφων του παρόντος άρθρου.

    Αρθρο: 128
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διάθεσις καρπώσεως εις μικροβιομηχανίας, μικροεπαγγελματίας, αγρότας, μεταλλεία και λιγνιτωρυχεία
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών χωρίς δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    Δύναται να επιτραπή υπό του νομάρχου η άνευ δημοπρασίας απόληψις δασικών προϊόντων εκ δημοσίων δασών:

    α) Διά μικροβιομηχανικάς ή μικροεπαγγελματικάς ανάγκας των εν τη επαρχία εν τη οποία κείται το δάσος της υλοτομίας, εξ επαγγέλματος σαγματοποιών, βαρελοποιών, καρροποιών, σιδηρουργών, κατασκευαστών οικιακών ξυλίνων σκευών και γεωργικών εργαλείων ή άλλων οιουδήποτε τοιούτου είδους επαγγελματιών μέχρι 10 κυβικών μέτρων κατ’ έτος ξυλείας ή αναλόγου ποσού εκ των λοιπών δασικών προϊόντων ή διά κατασκευήν ανθράκων σιδηρουργίας.

    β) Διά τας ανάγκας μελισσοκομείων, κονικλοτροφείων και εγκαταστάσεων εν γένει ζωοτεχνίας, εφ’ όσον η θεραπεία αυτών δεν καθίσταται δυνατή εκ του ελευθέρου εμπορίου.

    γ) Δι’ ανάγκας υδρομύλων, υδροτριβείων και λοιπών αγροτικών εγκαταστάσεων εντός ή εγγύς των δασών.

    δ) Διά τας ανάγκας μεταλλείων.

    ε) Διά τας ανάγκας λιγνιτωρυχείων.

    Αρθρο: 129
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διάθεσις καρπώσεως εις δημοσίας υπηρεσίας, σιδηροδρόμους, μονάς και δι’ έργα δημοσίου ενδιαφέροντος
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών χωρίς δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δύναται να επιτραπή η άνευ δημοπρασίας απόληψις δασικών προϊόντων εκ δημοσίων δασών:

    α) Διά τας ανάγκας των πολιτικών και στρατιωτικών υπηρεσιών. β) Διά την κατασκευήν εκτάκτων τεχνικών έργων δημοσίου ενδιαφέροντος. γ) Δι’ ανάγκας των ενοικιαστών ιχθυοτροφείων του Κράτους ή δημοσίων αλυκών.

    δ) Διά την κατασκευήν καλυβών ή παραπηγμάτων προς αποθήκευσιν των δασικών προϊόντων ή διαμονήν των εργατών εις την περίπτωσιν της δι’ εργολαβίας παραγωγής δασικών προϊόντων εκ δημοσίων δασών.

    ε) Διά την κατασκευήν στρωτήρων των σιδηροδρόμων.

    ς) Δι’ ανέγερσιν και επισκευήν των εκκλησιών και κελλίων των μονών.

    2. Επί των περιπτ. α, β και ε της προηγουμένης παραγράφου αποφασίζει ο Υπουργός Γεωργίας, επί δε των λοιπών ο νομάρχης.

    Αρθρο: 130
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Αντιπυρικαί λωρίδες, δασικαί οδοί
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών χωρίς δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    ‘Ανευ δημοπρασίας δύναται να επιτραπή υπό του νομάρχου η απόληψις των δασικών προϊόντων των προερχομένων εκ της διανοίξεως αντιπυρικών λωρίδων εντός δημοσίων δασών, ως και εκ της διανοίξεως οδών ή χώρων προς ίδρυσιν οιωνδήποτε εγκαταστάσεων ή ενέργειαν μεταλλευτικών ερευνών εντός δημοσίων δασών.

    Αρθρο: 131
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Υπολείμματα υλοτομίας, ξυλείας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών χωρίς δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    Εις τους κατά τα προηγούμενα άρθρ. 128, 129 και 130 ενεργούντας υλοτομίαν ξυλείας δύναται να παραχωρηθή άνευ δημοπρασίας το δικαίωμα συλλογής των υπολειμμάτων της υλοτομίας ή και της διαμορφώσεως αυτών εις καυσόξυλα ή ξυλάνθρακας.

    Αρθρο: 132
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Καθορισμός μισθώματος. Τρόπος αναδείξεως καρπωτών και υποχρεώσεις αυτών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών χωρίς δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Αι υλοτομίαι, περί των οποίων προβλέπουν τα άρθρ. 128, 129, 130 και 131, εγκρίνονται επί τη καταβολή μισθώματος, καθοριζομένου υπό του νομάρχου, ουχί πάντως κατωτέρου του οριζομένου υπό του πίνακος διατιμήσεως δασικών προϊόντων. Επί των περιπτ. α, β και ε της παρ. 1 του άρθρ. 129 το μίσθωμα καθορίζεται υπό του Υπουργού Γεωργίας.

    2. Προκειμένου περί ξυλείας δι’ ανάγκας λιγνιτωρυχείων, η υλοτομία και απόληψις εγκρίνεται επί τη καταβολή του ημίσεος του κατά τα αμέσως ανωτέρω οριζομένου μισθώματος.

    3. Διά τους ενεργούντας υλοτομίας, περί των οποίων τα εν τη πρώτη παραγράφω άρθρα, ισχύουν αι εις τους κατόπιν δημοπρασίας

    αναδεικνυομένους μισθωτάς των δημοσίων δασών επιβαλλόμεναι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του Δημοσίου κατά τας κειμένας διατάξεις.

    4. Οσάκις εις τας περιπτώσεις των άρθρ. 128 και 129 η υλοτομία ενεργείται δι’ εργολαβίας, ο Υπουργός Γεωργίας ή ο Νομάρχης, κατά περίπτωσιν, ορίζει, κατόπιν αιτήσεως των ενδιαφερομένων και προ της αναδείξεως εργολάβου ή προμηθευτού υπό τούτων, το δάσος, ως και τον τρόπον, το ποσόν και τους όρους εν γένει της υλοτομίας. Οι εργολάβοι ή προμηθευταί δέον να αναδεικνύωνται εν δημοπρασία προκηρυσσομένη υπό των αιτησάντων την υλοτομίαν ενδιαφερομένων.

    Αρθρο: 133
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Κάρπωσις δημοσίων δασών βεβαρημένων διά δουλείας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών χωρίς δημοπρασίες
    Κείμενο Αρθρου

    Εις περιπτώσεις, κατά τας οποίας υπάρχουν επί δημοσίων δασών δικαιάωματα δουλείας τοιαύτα, ώστε εξ αυτών να παρακωλύεται η εκ μέρους του Δημοσίου ελευθέρα και πλήρης κάρπωσις, δύναται να επιτραπή υπό του νομάρχου εις τον ασκούντα την δουλείαν η άνευ δημοπρασίας κάρπωσις του δάσους, επί τη καταβολή μισθώματος οριζομένου υπό του νομάρχου, πάντως ουχί κατωτέρου του υπό του πίνακος διατιμήσεως δασικών προϊόντων οριζομένου.

    Αρθρο: 134
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Εκμισθώσεις εις δασικούς συνεταιρισμούς εργασίας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών σε δασικούς συνεταιρισμούς εργασίας
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δασικοί συνεταιρισμοί εργασίας, εις ή πλείονες ομού, δύνανται, κατόπιν αποφάσεως του νομάρχου, μετά πρότασιν του αρμοδίου δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών, να αναδειχθούν δι’ έν έτος μισθωταί άνευ δημοπρασίας προς απόληψιν δασικών προϊόντων εκ δημοσίων δασών, του μισθώματος οριζομένου υπό του νομάρχου αναλόγως των οικονομικών εν γένει και μεταφορικών συνθηκών του δάσους και κατ’ αναλογίαν προς τα αποτελέσματα των τοπικών και καθ’ όλον το Κράτος διενεργουμένων δημοπρασιών και πάντως ουχί κατωτέρου του οριζομένου υπό του πίνακος διατιμήσεως δασικών προϊόντων.

    2. Αι διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου ισχύουν και προκειμένου περί ρητινευομένων δασών.

    3. Διά την μίσθωσιν δημοσίων, κοινοτικών, μοναστηριακών και συνεταιρικών δασών υπό συνεταιρισμών δασικής εργασίας, θεωρείται επαρκής εγγύησις η προσαγωγή εγγυητικής επιστολής ανεγνωρισμένης Τραπέζης διά ποσόν ίσον προς τα 25% του ετησίου μισθώματος εις μετρητά ή χρεώγραφα εθνικών δανείων υπολογιζόμενα εις την τρέχουσαν αγοραίαν αυτών τιμήν.

    4. Επί των κατά τα ανωτέρω εκμισθώσεων εις δασικούς συνεταιρισμούς εργασίας εφαρμόζονται κατά τα λοιπά αι διά τους διά δημοπρασίας αναδεικνυομένους μισθωτάς δημοσίων δασών ισχύουσαι διατάξεις του παρόντος κώδικος.

    Αρθρο: 135
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Προϋποθέσεις εκμισθώσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών σε δασικούς συνεταιρισμούς εργασίας
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εις έκαστον δασικόν συνεταιρισμόν εργασίας δεν δύναται να διατεθή ετησίως ποσόν ανώτερον της δυναμικότητός του, εξαρτωμένης εκ του αριθμού των μελών του και της κατά μέσον όρον ετησίας δυνατής παραγωγής εκάστου τούτων και οριζομένης δι’ αποφάσεως του νομάρχου. Διά τον καθορισμόν της δυναμιότητός των τα μέλη των δασικών συνεταιρισμών εργασίας διακρίνονται εις κύρια και δόκιμα. Ως δόκιμα θεωρούνται πάντες οι μη συμπληρώσαντες το 21ον έτος της ηλικίας των, εκτός εάν είναι αρχηγοί οικογενείας, ως και οι ασκήσαντες ως κύριον έργον το επάγγελμα του υλοτόμου ολιγώτερον του έτους.

    2. Διά να τύχουν οι δασικοί συνεταιρισμοί εργασίας του ευεργετήματος της άνευ δημοπρασίας μισθώσεως καρπώσεων δημοσίων δασών πρέπει, αφ’ ενός μεν να μη έχουν αδικαιολογήτους οικονομικάς εκκρεμότητας με το Δημόσιον ή την οικείαν κοινότητα εκ προηγουμένων μισθώσεων, αφ’ ετέρου δε να έχουν επιδείξει πνεύμα συμμορφώσεως προς τους δασικούς Νόμους και τας δασοτεχνικάς οδηγίας της δασικής αρχής.

    3. Είναι αυτοδικαίως και εξ υπαρχής άκυροι μισθώσεις εις

    συνεταιρισμούς, εις τας οποίας ελλείπουν αι νόμιμοι προϋποθέσεις ή εις τας οποίας μετέσχον εις ή περισσότεροι μη όντες κανονικώς μέλη του συνεταιρισμού.

    Αρθρο: 136
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Χρόνος καταβολής του μισθώματος
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Διάθεση καρπώσεων δημοσίων δασών σε δασικούς συνεταιρισμούς εργασίας
    Κείμενο Αρθρου

    Δασικοί συνεταιρισμοί εργασίας, αναδεικνυόμενοι μισθωταί δημοσίων δασών, δύνανται να καταβάλουν το μίσθωμα, ως και τα τυχόν υπέρ κοινοτήτων ή άλλων προσώπων δημοσίου δικαίου πρόσθετα ποσοστά, κατά τα εν άρθρ. 85 οριζόμενα.

    Αρθρο: 137
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Ανάθεσις απ’ ευθείας εκμεταλλεύσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Πρότυπος δι’ αυτεπιστασίας εκμετάλλευση δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας δύναται να ανατεθή εις τα οικεία δασαρχεία ή απ’ ευθείας εκμετάλλευσις δημοσίων δασών, είτε διά σκοπούς προτύπου εκμεταλλεύσεως είτε προς θεραπείαν αναγκών του Κράτους ή νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου ή της βιομηχανίας.

    2. Η κατά την παρ. 1 απ’ ευθείας εκμετάλλευσις εξυπηρετείται οικονομικώς υπό των οικείων Ταμείων Γεωργίας Κτηνοτροφίας και Δασών των νομών εκ των εκάστοτε ειδικώς προς τούτο τιθεμένων εις την διάθεσιν τούτων πόρων, απαγορευομένης απολύτως της τοιαύτης εξυπηρετήσεώς των εις βάρος των άλλων πόρων των ειρημένων ταμείων. Ειδικώτερον, επιτρέπεται όπως τα ανωτέρω ταμεία συνομολογούν, κατόπιν εγκρίσεως του Υπουργού Γεωργίας, δάνεια απλά ή τοκοχρεωλυτικά επί ενεχύρω των εις τα δασαρχεία ταύτα παραγομένων εκ της απ’ ευθείας εκμεταλλεύσεως δασικών προϊόντων ή επί εκχωρήσει των εξ αυτής πόρων, προς τον σκοπόν, είτε της εκτελέσεως μεταφορικών εγκαταστάσεων, απαραιτήτων διά την εκμετάλλευσιν των περί ων πρόκειται δασών είτε προς σχηματισμόν του απαραιτήτου διά την εκμετάλλευσιν των αυτών δασών κεφαλαίων κινήσεως. Eάν η περιφέρια δασαρχείου τινός υπάγεται διοικητικώς εις πλείονας Νόμους, το ταμείον γεωργίας, κτηνοτροφίας και δασών παρά του οποίου θέλει εξυπηρετηθή θα ορίζεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας.

    3. Η απόληψις δασικών προϊόντων εκ δημοσίων δασών απ’ ευθείας υπό του Κράτους ενεργείται υπό του αρμοδίου δασάρχου, είτε δι’ αυτεπιστασίας είτε διά κανονικής ή προχείρου δημοπρασίας είτε και άνευ δημοπρασίας. Η άνευ δημοπρασίας απόληψις δασικών προϊόντων ενεργείται μόνον διά συνεταιρισμών υλοτόμων, εις τας περιπτώσεις δε ταύτας το καταβλητέον εις το Δημόσιον μίσθωμα, εάν τα δασικά προϊόντα παραλαμβάνη δι’ ίδιον λογαριασμόν ο συνεταιρισμός, ως και η τιμή ρίψεως, διαμορφώσεως και μετατοπίσεως των δασικών προϊόντων, εις τας περιπτώσεις κατά τας οποίας τα δασικά προϊόντα παραλαμβάνει το Δημόσιον από τον συνεταιρισμόν, καθορίζονται δι’ αποφάσεως του νομάρχου μετά σχετικήν γνωμάτευσιν του αρμοδίου δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών.

    4. Διά την απ’ ευθείας υπό του Δημοσίου εκεμτάλλευσιν δημοσίων δασών, αναγράφεται ιδία πίστωσις εις τον προϋπολογισμόν του Κράτους διά προκαταβολάς, επί αποδόσει λογαριασμού εις τους δασάρχας των αρμοδίων δασαρχείων, καθοριζομένας εκάστοτε δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας. αι κατά τα ανωτέρω χορηγούμεναι εις τα δασαρχεία προκαταβολαί, εφ’ όσον αφορούν εις κεφάλαια κινήσεως, αποδίδονται εις το τέλος εκάστης χρήσεως εκ των πραγματοποιουμένων εσόδων των δασών, διά την εκμετάλλευσιν των οποίων διετέθησαν αι προκαταβολαί.

    5. Αι κατά την παρ. 4 προκαταβολαί αφορούν εις όλας τας κατηγορίας δαπανών, είτε εργασίας ρίψεως, διαμορφώσεως, μετατοπίσεως, περαιτέρω μηχανικής κατεργασίας ή μεταφοράς των δασικών προϊόντων, αναδασώσεως, οδοποιΐας και ανεγέρσεως ή επισκευής κτιρίων, εκτελουμένας εντός των δημοσίων δασών κατά τας διατάξεις του παρόντος άρθρου, είτε δι’ αυτεπιστασίας είτε κατόπιν κανονικής ή προχείρου δημοπρασίας είτε διά συνεταιρισμού εργατών. Αι προμήθειαι των απαραιτήτων εργαλείων και μηχανών γίνονται κατά τας περί κρατικών προμηθειών διατάξεις.

    6. Διά την οικονομικήν εξυπηρέτησιν των κατεπειγούσης φύσεως δαπανών της κατά το παρόν άρθρον κρατικής εκμεταλλεύσεως, ως και την πρόσληψιν εργατοτεχνικού προσωπικού διά τας ανάγκας αυτής, εφαρμόζονται αι διατάξεις των άρθρ. 238 και 249. Οι προϊστάμενοι των δασαρχείων, ένθα ενεργείται κρατική εκμετάλλευσις δημοσίων δασών δι’ αυτεπιστασίας, δύνανται να χορηγούν εις τους εξ άλλων περιφερειών μετακαλουμένους δι’ εργασίας επί ημερομισθίω ή κατ’ αποκοπήν υλοτόμους, μονίμως διαμένοντας εν Ελλάδι, μικράς προκαταβολάς, μη δυναμένας πάντως να υπερβούν τα ημερομίσθια δύο το πολύ εβδομάδων, κρατουμένας ακολούθως εκ της αμοιβής της εργασίας των δύο το πολύ μηνών. Εάν, λόγω διακοπής ή οιασδήποτε άλλης αιτίας, δεν εξοφληθή εγκαίρως υπό του οφειλέτου η προκαταβολή, το οφειλόμενον ποσόν βεβαιούται και εισπράττεται διοικητικώς κατά τας περί εισπράξεως των δημοσίων εσόδων διατάξεις.

    7. Κατά τας διατάξεις του άρθρου τούτου δύναται να γίνη απ’ ευθείας υπό του Κράτους εκμετάλλευσις και επιτασσομένων υπ’ αυτού ιδιωτικών δασών.

    Αρθρο: 138
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διάθεσις των δι’ αυτεπιστασίας απολαμβανομένων δασικών προϊόντων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Πρότυπος δι’ αυτεπιστασίας εκμετάλλευση δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Τα κατά το προηγούμενον άρθρον απολαμβανόμενα δασικά προϊόντα διατίθενται:

    α) Εφ’ όσον προορίζονται διά την θεραπείαν δημοσίων αναγκών, άνευ δημοπρασίας και δι’ ειδικών απ’ ευθείας συμφωνιών, συναπτομένων μεταξύ του Υπουργού Γεωργίας και των οικίων Υπουργών. Εφ’ όσον προορίζονται διά την θεραπείαν αναγκών των σιδηροδρόμων και οργανισμών δημοσίου δικαίου ή οργανισμών εποπτευομένων και επιχορηγουμένων υπό του Δημοσίου, ως ο Αυτόνομος Σταφιδικός Οργανισμός, η Κοινοπραξία Συνεταιρικών Οργανώσεων Σουλτανίνας, ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος, η Δ.Ε.Η. κλπ., ως και διά την θεραπείαν αναγκών μεταλλείων, ομοίως άνευ δημοπρασίας και δι’ ειδικών απ’ ευθείας συμφωνιών, συναπτομένων εις τας περιπτώσεις ταύτας μεταξύ του Υπουργού Γεωργίας και της διοικήσεως των σιδηροδρόμων ή των οικείων οργανισμών ή του εκμεταλλευτού των μεταλλείων. Το καθορισθησόμενον υπό του Υπουργού Γεωργίας τίμημα δεν δύναται να είναι μικρότερον του επιτευχθέντος κατά το τελευταίον τρίμηνον εν δημοπρασία, εφ’ όσον έχει διενεργηθεί τοιαύτη.

    β) (Καταργήθηκε από την παρ. 3 άρ. 69 Ν. 921/1979).

    Αρθρο: 139
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διάθεσις δασικών προϊόντων διά πολυετών μισθώσεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δημοσίων δασών, Πρότυπος δι’ αυτεπιστασίας εκμετάλλευση δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Αι διατάξεις των άρθρ. 121 και 122 έχουν εφαρμογήν και προκειμένου περί διαθέσεως ετοίμων δασικών προϊόντων εκ της απ’ ευθείας υπό του Κράτους ενεργουμένης εκμεταλλεύσεως δασών και διά παράδοσιν αυτών κατ’ ίσα ή άνισα ποσά κατά τα εν τη διακηρύξει της δημοπρασίας λεπτομερώς καθοριζόμενα. Και εις την περίπτωσιν ταύτην το κατά μονάδα τίμημα αναπροσαρμόζεται ως εν άρθρ. 122 καθορίζεται.

    2. Η κατά την προηγουμένην παράγραφον πολυετής σύμβασις διαθέσεως ετοίμων δασικών προϊόντων της κρατικής εκμεταλλεύσεως δασών δύναται να λύεται μονομερώς, δι’ οιονδήποτε λόγον, κατόπιν προτάσεως των αρμοδίων δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών, δι’ αποφάσεως του νομάρχου χωρίς εκ της διαλύσεως ταύτης της συμβάσεως να γεννάται υπέρ του αναδόχου δικαίωμα αποζημιώσεως. Ειδικώτερον μεταξύ των λόγων της λύσεως της συμβάσεως δύνανται να είναι και οι εξής:

    α) Αδυναμία συνεχίσεως της απολήψεως των διατεθέντων προϊόντων άνευ βλάβης του δάσους, διαπιστουμένη δι’ εκθέσεως του αρμοδίου περιφερειακού διευθυντού δασών και οφειλομένη, είτε εις εσφαλμένην πρόβλεψιν και εκτίμησιν της διά το δάσος εγκεκριμένης δασοπονικής μελέτης όσον αφορά εις την έκτασιν, το ξυλώδες απόθεμα, το λήμμα, την μέθοδον και τον χρόνον αναγεννήσεως του δάσους κλπ., είτε εις επελθούσαν κατά την διάρκειαν της ισχύος της συμβάσεως καταστροφήν ή σημαντικήν φθοράν του δάσους συνεπεία πυρκαϊάς, προσβολής εντόμων, μυκήτων κλπ. ή εκ λαθραίας υλοτομίας ή άλλης απροβλέπτου αιτίας.

    β) Αδυναμία πραγματοποιήσεως των υλοτομιών και της μετατοπίσεως των προϊόντων εις τους τόπους παραδόσεως εκ λόγων ανωτέρας βίας ή απροβλέπτων.

    γ) Διακοπή, συνεπεία Νόμου, της περαιτέρω υπό του Κράτους απ’ ευθείας εκμεταλλεύσεως των δημοσίων δασών, εις τα οποία αφορά η σύμβασις. δ) Διά προχείρου δημοπρασίας, είτε και άνευ τοιαύτης, μετ’ απόφασιν του νομάρχου μέχρι ποσού δέκα κυβικών μέτρων πριστής ξυλείας ή αναλόγου ποσού άλλου είδους δασικού προϊόντος. Εν τη περιπτώσει ταύτη το τίμημα διαθέσεως καθορίζεται δι’ αποφάσεως του νομάρχου, εκδιδομένης μετά γνώμην των αρμοδίων δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών. ε) Προκειμένου περί δημοπρατηθέντων δασικών προϊόντων και εφ’ όσον η δημοπρασία διαθέσεως ματαιωθή δις ένεκα μη προσελεύσεως πλειοδοτών ή διενεργηθή δις και αι προσενεχθείσαι τιμαί κρίνονται ασύμφοροι, δι’ ιδιαιτέρας συμφωνίας εις νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου ή εις πάντα τρίτον προσφέροντα πλείονα. Εις τας περιπτώσεις ταύτας το τίμημα διαθέσεως καθορίζεται δι’ αποφάσεως του νομάρχου, εκδιδομένης μετά γνώμην των αρμοδίων δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών. Πάντως το τίμημα τούτο δεν δύναται να είναι κατώτερον της εν δημοπρασία προσενεχθείσης προσφοράς.

    ς) Επί τη βάσει της ισχυούσης διατιμήσεως, εφ’ όσον πρόκειται περί καλύψεως αναγκών, είτε μικροεπαγγελματικών είτε ατομικής καταναλώσεως των κατοίκων της περιφερείας του δασαρχείου.

    ζ) Διά κανονικής δημοπρασίας εις τας λοιπάς περιπτώσεις.

    «2.α) Το τίμημα των, κατά την προηγουμένην παράγραφον, διατιθεμένων προϊόντων, καταβάλλεται υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών, εις την Τράπεζαν της Ελλάδος ή το Δημόσιον Ταμείον, εντός 10 ημερών από της κοινοποιήσεως της εγκρίσεως της δημοπρασίας ή της διαταγής διαθέσεως άνευ δημοπρασίας, εις τον υπέρ ου η διάθεσις.

    β) Η παράδοσις των δασικών προϊόντων δύναται να γίνη εφ’ άπαξ και τμηματικώς. Η καταβολή του τιμήματος δύναται να γίνη και τμηματικώς, εφ’ όσον εις την διακήρυξιν της δημοπρασίας ή την εγκριτικήν διαταγήν διαθέσεως των προϊόντων άνευ δημοπρασίας έχει περιληφθή ο όρος περί της τμηματικής καταβολής και έχει καθορισθή ο αριθμός και η προθεσμία καταβολής των δόσεων.

    γ) Επί τμηματικής παραδόσεως των προϊόντων, η καταβολή του τιμήματος γίνεται τμηματικώς, εκάστης των δόσεων προκαταβαλλομένης εντός προθεσμίας 10 ημερών, από της εν τη διακηρύξει της δημοπρασίας ή τη εγκριτική διαταγή προβλεπομένης ημερομηνίας τμηματικής παραδόσεως των προϊόντων, ή εάν το τοιούτον δεν προβλέπεται, από της ημερομηνίας κοινοποιήσεως της ειδοποιήσεως της οικείας δασικής αρχής περί της ετοιμοπαραδότου ποσότητος των προϊόντων.

    δ) Εις την περίπτωσιν της τμηματικής καταβολής του τιμήματος, ο πλειοδότης ή ο υπέρ ου η διάθεσις, εντός 10 ημερών από της

    κοινοποιήσεως της εγκρίσεως, καταβάλλει υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών εις την Τράπεζαν της Ελλάδος ή το Δημόσιον Ταμείον το εν τρίτον της αξίας των διατιθεμένων προϊόντων, τα δε υπόλοιπα δύο τρίτα εντός 6 μηνών, υπό τον όρον της προσκομίσεως ισοπόσου εγγυητικής επιστολής ανεγνωρισμένης Τραπέζης, εγγυωμένης την καταβολήν υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών, ως ανωτέρω, του ποσού εκάστης δόσεως καταβαλλομένου εντός τριών ημερών από της λήξεως, της εν τη διακηρύξει της δημοπρασίας ή τη εγκριτική διαταγή, διαθέσεως, οριζομένης προθεσμίας εξοφλήσεώς των.

    ε) Εν περιπτώσει διαθέσεως διά δημοπρασίας ή άνευ τοιαύτης τεχνικής ξυλείας δρυός, ως και διαθέσεως των υπό των Κρατικών Δασικών Βιομηχανιών παραγομένων προϊόντων ξύλου, η τμηματική καταβολή του τιμήματος, δύναται να γίνεται διά καταθέσεως, εντός 10 ημερών από της κοινοποιήσεως της εγκρίσεως της δημοπρασίας ή της εγκριτικής διαταγής διαθέσεως άνευ δημοπρασίας, ποσοστού ίσου προς 10% της αξίας των ανωτέρω προϊόντων, του υπολοίπου καταβαλλομένου εντός 9 μηνών από της κοινοποιήσεως της εγκρίσεως, υπό τον όρον της προσκομίσεως ισοπόσου εγγυητικής επιστολής, ανεγνωρισμένης Τραπέζης, εγγυωμένης την καταβολήν του ποσού εκάστης εκ των δόσεων, καθοριζομένων εν τη σχετική διακηρύξει ή τη εγκριτική διαταγή διαθέσεως.

    ς) Εντός 3 ημερών από της καταβολής είτε ολοκλήρου της αξίας των διατιθεμένων προϊόντων, είτε του ποσοστού αυτής, κατά τα υπό στοιχ. β’ της παρούσης παραγράφου, συντάσσεται υπό του Οικονομικού Εφόρου πωλητήριον έγγραφον, όπερ και υπογράφεται παρ’ αυτού και του αγοραστού και ο τελευταίος παραλαμβάνει τα προϊόντα, κατά τα εν αυτώ οριζόμενα. ζ) Μετά την παρέλευσιν της δεκαημέρου προθεσμίας διά την εν όλω ή εν μέρει καταβολήν του τιμήματος των εκποιουμένων προϊόντων, αν ο αγοραστής δεν καταθέση τούτο, εφ’ όσον μεν η διάθεσις εγένετο διά δημοπρασίας, τα προϊόντα αναπλειστηριάζονται εις βάρος του, εφ’ όσον δε η διάθεσις εγένετο δι’ εγκριτικής διαταγής, ούτος κηρύσσεται έκπτωτος. Της τελευταίας ταύτης περιπτώσεως εξαιρείται το Δημόσιον, τα Ν.Π.Δ.Δ. και οι Οργανισμοί, οι εποπτευόμενοι και επιχορηγούμενοι υπό του Δημοσίου».

    <Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρ. 8 Ν.Δ. 996/1971>.

    Αρθρο: 140
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασοπολιτική επιτήρησις
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Γενικές διατάξεις, Δασοπονικές μελέτες
    Κείμενο Αρθρου

    Το Κράτος ασκεί επιτήρησιν επί των ιδιωτικών δασοπονιών κατά τα εν άρθρ. 62 παρ. 1 οριζόμενα.

    Αρθρο: 141
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασοπονικαί μελέται μη δημοσίων δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Γενικές διατάξεις, Δασοπονικές μελέτες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Τα κατά το άρθρ. 63 δασοπονικά σχέδια και εκθέσεις ως και οι πίνακες υλοτομίας διά ποσόν μείζον των 1000 κυβικών μέτρων ξυλώδους όγκου των μη δημοσίων δασών καταρτίζονται υπό δασολόγων τη μερίμνη και δαπάνη των δασοκτημόνων (ιδιοκτητών ή διακατόχων). Οι μέχρι των 1000 κυβικών μέτρων πίνακες υλοτομίας καταρτίζονται υπό των δασοκτημόνων. Αι δασικαί αστυνομικαί διατάξεις εκδίδονται υπό του αρμοδίου δασάρχου κατά τα εν άρθρ. 66 οριζόμενα.

    2. Τα δασοπονικά σχέδια, εκθέσεις και πίνακες υλοτομίας των μη δημοσίων δασών τίθενται εις εφαρμογήν μετ’ επαλήθευσιν και θεώρησιν υπό τον αρμοδίων δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών και έγκρισιν υπό του Υπουργού Γεωργίας, προκειμένου δε περί δασοπονικών σχεδίων και εκθέσεων απαιτείται προσέτι και συμφώνος γνωμοδότησις του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών.

    3. Τα της καταρτίσεως δασοπονικών σχεδίων, εκθέσεων και πινάκων υλοτομίας, τα της αναλύσεως και μελέτης των συντελεστών της δασοπονίας ως και η μέθοδος διαχειρίσεως και τρόπος υλοτομιών, διά τα καθ’ έκαστα το δάσος απαρτίζοντα δασικά είδη, καθορίζονται εκάστοτε διά Δ/των.

    4. Η διαχείρισις μη δημοσίων δασών περιλαμβανομένων εις δασικά συμπλέγματα, διά τα οποία καταρτίζονται δασοπονικά σχέδια ή εκθέσεις υπό δασοτεχνικών συνεργείων της δημοσίας υπηρεσίας, δύναται να ενεργήται επί τη βάσει εκθέσεων καταρτιζομένων υπό των συνεργείων τούτων, έκαστον δε δασοκτήμονα βαρύνει το μέρος της καταβληθείσης διά την σύνταξιν της όλης μελέτης δαπάνης, το αναλογούν εις την έκτασιν των δασών του εισπραττόμενον, εν περιπτώσει αρνήσεως, και διοικητικώς κατά τας περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων διατάξεις, κατόπιν εκκαθαρίσεως των βαρυνουσών έκαστον δασοκτήμονα δαπανών υπό του Υπουργείου Γεωργίας.

    5. Αι δασοπονικαί μελέται των μη δημοσίων δασών συντάσσονται, εγκρίνονται και ισχύουν κατά ιδιοκτησίας ή συνιδιοκτησίας εξ αδιαιρέτου. Εν αντίτυπον των εις πενταπλούν υποβαλλομένων δασοπονικών σχεδίων ή εκθέσεων ή πινάκων υλοτομίας, αρμοδίως εγκριθέντων, κοινοποιείται υπό του αρμοδίου δασάρχου προς τον υποβάλοντα αυτό δασοκτήμονα.

    6. Δασοκτήμονες διηρημένων δασών, αποτελούντων εν συνόλω και ουχί κατά μέρος διαχειριστικήν μονάδα, υποχρεούνται να δεχθούν, όπως το εις αυτούς ανήκον ή το υπ’ αυτών διακατεχόμενον τμήμα υπαχθή εις την ενδεικνυομένην τεχνικήν διαχείρισιν του όλου δάσους, θεωρούμενον ως αναπόσπαστον αυτού μέρος από απόψεως τεχνικής διαχειρίσεως. Την ενιαίαν διαχείρισιν των εν λόγω δασών αποφασίζει ο Υπουργός Γεωργίας μετά γνώμην των αρμοδίων δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών ως και γνωμοδότησιν του τεχνικού Συμβουλίου Δασών.

    7. Αποφασισθείσης της ενιαίας διαχειρίσεως τους δάσους, η κάρπωσις των επί μέρους ιδιοκτησιών ενεργείται κατά τρόπον, χώρον και χρόνον, συμφώνως προς τα εν τη οικεία μελέτη καθοριζόμενα.

    8. Προκειμένου περί μονοετούς καρπώσεως, ο χρόνος πραγματοποιήσεώς της άρχεται από της εκδόσεως της αδείας απολήψεως ή από της εγκαταστάσεως του ιδιοκτήτου εις την υλοτομίαν και λήγει μετά εν έτος. Προκειμένου περί καρπώσεων, των οποίων η πραγματοποίησις προβλέπεται εις πλείονα έτη, ο χρόνος πραγματοποιήσεως άρχεται ως ανωτέρω και λήγει μετά την παρέλευσιν του καθωρισμένου χρόνου πραγματοποιήσεώς των. Εις ας όμως περιπτώσεις η έναρξις της καρπώσεως δεν εγένετο εγκαίρως, ο χρόνος πραγματοποιήσεως ταύτης μετατίθεται αναλόγως, αλλ’ εν πάση περιπτώσει ουχί πέραν του έτους από της λήξεως του καθωρισμένου χρόνου.

    Αρθρο: 142
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Παράτασις χρόνου καρπώσεως μη δημοσίων δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Γενικές διατάξεις, Δασοπονικές μελέτες
    Κείμενο Αρθρου

    1. Παράτασις του αρχικώς επί τη βάσει δασοπονικών μελετών ή πινάκων υλοτομίας ή ειδικών διαταγών εγκριθέντος χρόνου καρπώσεως εις μη δημόσια δάση δύναται να χορηγηθή υπό της καθορισάσης των χρόνον τούτον αρμοδίας αρχής, επί τη αιτήσει του δασοκτήμονος εφ’ όσον δεν ήρχισεν η πραγματοποίησις της καρπώσεως. Εάν έλαβον χώραν έκτακτα γεγονότα, ως πυρκαϊαί, ανεμοθλασίαι, χιονοθλασίαι, αποξηράνσεις και παρόμοιαι εμφανίσεις θεομηνιών ή λαθοροϋλοτομίαι, μεταβάλλοντα την σύνθεσιν του δάσους, δεν χορηγείται παράτασις αλλ’ εφαρμόζονται αι διατάξεις της παρ. 2 του άρθρ. 64.

    2. Εφ’ όσον ήρχισεν η πραγματοποίησις της καρπώσεως, δύναται να χορηγήται παράτασις του καθορισθέντος χρόνου, πέραν του υπό της παρ. 8 του προηγουμένου άρθρου προβλεπομένου, κατόπιν αιτήσεως του

    δασοκτήμονος ή του μισθωτού τη συγκαταθέσει του δασοκτήμονος.

    3. Προκειμένου περί δασών ανηκόντων εις δήμους ή κοινότητας ως και συνεταιρικών δασών, διά τα οποία έχει συσταθή συνεταιρισμός

    ιδιοκτησίας, διά την κατά τας προηγουμένας παραγράφους χορήγησιν παρατάσεως απαιτείται πρότασις του αρμοδίου δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου εγκρινομένη υπό του μονάρχου ή αίτησις του διοικητικού συμβουλίου του συνεταιρισμού.

    4. Η παράτασις αύτη δεν δύναται να είναι μείζων του έτους, προκειμένου περί καρπώσεων των οποίων η πραγματοποίησις προβλέπεται εις εν διαχειριστικόν έτος. Προκειμένου περί καρπώσεων, των οποίων η πραγματοποίησις προβλέπεται εις πλείονα του ενός διαχειριστικά έτη, η παράτασις δύναται να είναι μέχρι δύο ετών. Η παράτασις χορηγείται υπό τας προϋποθέσεις της παρ. 1 του άρθρ. 125.

    Αρθρο: 143
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασολόγοι συντάσσοντες δασοπονικάς μελέτας μη δημοσίων δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Γενικές διατάξεις, Δασοπονικές μελέτες
    Σχόλια
    Με την παρ.5 άρθρ.4 του ν.1734/16-26 Οκτ.1987 (ΦΕΚ Α’189) ορίστηκε ότι, οι διατάξεις του άνω άρθρου 143 επεκτείνονται και για τους τεχνολόγους δασοπονίας σύμφωνα με τα οριζόμενα στο Π.Δ.1102/1980.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Οι δασοκτήμονες μη δημοσίων δασών εκτάσεως 100 εκταρίων και άνω και ετησίου λήμματος τουλάχιστον 200 κυβικών μέτρων ξυλώδους όγκου οφείλουν, προς διαχείρισιν και εκμετάλλευσιν των δασών των, να συντάσσουν διά δασολόγων ιδιωτών τουλάχιστον δασοπονικήν έκθεσιν.

    2. Ιδιώται δασολόγοι, απόφοιτοι δασολογικών σχολών της ημεδαπής ή αλλοδαπής δικαιούνται να συντάσσουν δασοπονικά σχέδια, εκθέσεις και πίνακας υλοτομίας μη δημοσίων δασών, εφ’ όσον κέκτηνται άδειαν ασκήσεως επαγγέλματος, εκδιδομένην κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου παρά του Υπουργού Γεωργίας.

    3. Η τοιαύτη άδεια ανακαλείται, εφ’ ωρισμένον χρονικόν διάστημα παρά του Υπουργού Γεωργίας, εφ’ όσον αι καταρτιζόμεναι υπό τούτων δασοπονικαί μελέται απορρίπτονται, και δη κατ’ επανάληψιν, ως αντιεπιστημονικώς ατέχνως, πλημμελώς ή ανακριβώς καταρτισθείσαι και εν πάση περιπτώσει εφ’ όσον αύται δεν συντάσσονται κατά τας κειμένας διατάξεις Νόμων και Δ/των και τας οδηγίας του Υπουργείου Γεωργίας.

    4. Το παρεχόμενον εις τους ως άνω ιδιώτας δασολόγους, κατώτατον όριον αμοιβής κατά μονάδα επιφανείας διαχειριζομένου δάσους και κατά διαχειριστικήν κλάσιν και είδος εργασίας, ήτοι διά τοπογράφησιν, κατάρτισιν πρωτοτύπου, προχείρου και εν μεγενθύσει διαγράμματος, ειδικήν περιγραφήν των συστάδων, λήψιν δοκιμαστικών επιφανειών, ανάλυσιν κορμού κλπ., ως και η αμοιβή τούτων διά τον διατεθέντα υπ’ αυτών χρόνον προς χορήγησιν τεχνικής συμβουλής, δι’ επίσκεψιν εκτός της έδρας του γραφείου των, ενέργειαν πραγματογνωμοσύνης και εκτίμησιν αξίας δάσους, καθορίζονται διά Δ/των.

    5. Εις ας περιπτώσεις ο δασοκτήμων ή ο ενοικιαστής του δάσους, ο αναθέσας εις ιδιώτην δασολόγον την κατάρτισιν της δασοπονικής μελέτης, πραγματογνωμοσύνης κλπ. αρνείται ή δυστροπεί εις την καταβολήν συμφωνηθείσης αμοιβής, δύναται ο δικαιούχος δασολόγος να επιδιώξη την είσπραξιν ταύτης διά πίνακος δικαιωμάτων του, συζητουμένου κατά την ειδικήν διαδικασίαν των άρθρ. 722 έως 725 του κώδικος πολιτικής δικονομίας (Α.Ν. 44/1967) ενώπιον του μονομελούς πρωτοδικείου της περιφερείας, εν η κείται το δάσος, εφαρμοζομένων αναλόγως των περί εισπράξεως δικηγορικών αμοιβών ισχυόντων. Η επί του πίνακος δικαιωμάτων απόφασις υπόκειται μόνον εις έφεσιν.

    6. Απαγορεύεται εις τους δασολόγους δημοσίους υπαλλήλους η σύνταξις δασοπονικών μελετών μη δημοσίων δασών, εξαιρουμένων των δασών των φιλανθρωπικών καταστημάτων Κεφαλληνίας, των κοινοτήτων Θάσου και ανταλλαξίμου περιουσίας.

    7. Εις τους δασολόγους δημοσίους υπαλλήλους, τους συντάσσοντας τας κατά την προηγουμένην παράγραφον επιτρεπομένας δασοπονικάς μελέτας μη δημοσίου δάσους, καταβάλλονται παρά των οικείων δασοκτημόνων τα διά τούτους προβλεπόμενα κατά τας κειμένας διατάξεις οδοιπορικά έξοδα και αι ημερήσιαι αποζημιώσεις και επιπροσθέτως η απαιτουμένη δαπάνη διά την κατάρτισιν των μελετών τούτων (εργατικά, χαρτογράφησις, σχεδίασις, δακτυλογράφησις κλπ.) εκκαθαριζομένη κατά την έγκρισιν της μελέτης υπό του Υπουργού Γεωργίας.

    Αρθρο: 144
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διοίκησις και διαχείρισις δασών των φιλανθρωπικών καταστημάτων Κεφαλληνίας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δάση κοινωφελών προσώπων, δήμων, κοινοτήτων, ανταλλαξίμου περιουσίας κλπ.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Τα εν Κεφαλληνία δάση, μερικώς δασοσκεπείς εκτάσεις και χορτολίβαδα των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων Κεφαλληνίας μετά των επ’ αυτών πάσης φύσεως κεφαλαίων, ονομαζόμενα κατωτέρω δασική περιουσία των

    φιλανθρωπικών καταστημάτων Κεφαλληνίας υπάγονται υπό την δασοπολιτικήν επιτήρησιν, διοίκησιν και διαχείρισιν του Κράτους, κατά τα οριζόμενα εις τας επομένας παραγράφους.

    2. Η διοίκησις και διαχείρισις της κατά την προηγουμένην παράγραφον δασικής περιουσίας, ως η κατάρτισις δασοπονικών σχεδίων ή εκθέσεων και πινάκων υλοτομίας, και η εφαρμογή αυτών ενεργείται επ’ ονόματι του δασοκτήμονος υπό του Ταμείου Γεωργίας Κτηνοτροφίας και Δασών του Νομού Κεφαλληνίας, ως εάν επρόκειτο περί δημοσίων δασών υπό τον έλεγχον του Υπουργού Γεωργίας και των υπ’ αυτόν δασικών οργάνων. Εις την σύνθεσιν του Ταμείου τούτου μετέχει ως μέλος και αντιπρόσωπως των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων Κεφαλληνίας, οριζόμενος παρ’ αυτών.

    3. Η υπό του κατά την προηγουμένην παράγραφον δασάρχου εκμετάλλευσις της δασικής περιουσίας των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων Κεφαλληνίας περιλαμβάνει παν έργον ρίψεως, διαμορφώσεως, μετατοπίσεως ή μεταφοράς δασικών προϊόντων, αναδασώσεως, κατασκευής και συντηρήσεως δασικών οδών και δασικών εν γένει μεταφορικών εγκαταστάσεων, δασικών εργοστασίων και κτιρίων, την αγοράν και συντήρησιν μηχανών, εργαλείων και μέσων επικοινωνίας, ως και τας μισθώσεις ή εκμεταλλεύσεις κτιρίων ή άλλων αντικειμένων καρπώσεως.

    4. Αι δημοπρασίαι προς εκμίσθωσιν και εμπορίαν αντικειμένων καρπώσεως της δασικής περιουσίας των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων Κεφαλληνίας δύνανται να ενεργούνται και επικυρούνται κατά τα λεπτομερέστερον καθοριζόμενα διά Δ/τος, μέχρι δε εκδόσεως τούτου, κατά τας διατάξεις τας διεπούσας τα δημόσια δάση.

    5. Το Ταμείον Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών Νομού Κεφαλληνίας εισπράττει απάσας τας προσόδους εκ της δασικής περιουσίας των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων Κεφαλληνίας ως και τας λοιπάς εκ δωρεών, κληροδοτημάτων και παρομοίας προελεύσεως υπέρ αναδασώσεων και παρομοίων σκοπών προσόδους, επιμελεία δε του δασάρχου φροντίζει περί της εκτελέσεως των έργων βελτιώσεως, αναδασώσεων και εκμεταλλεύσεως της δασικής περιουσίας. Χρηματικαί πιστώσεις, διατιθέμεναι τυχόν υπό των φιλανθρωπικών καταστημάτων ή άλλων κοινωφελών νομικών προσώπων Κεφαλληνίας εις το ως άνω Ταμείον διά σκοπούς αναδασώσεων, δύνανται να χρησιμοποιηθούν προς αναδασώσεις και εις άλλας περιοχάς της νήσου Κεφαλληνίας.

    6. Το περίσσευμα των χρηματικών προσόδων εκ της εκμεταλλεύσεως της ως άνω δασικής περιουσίας, μετά την αφαίρεσιν των εξόδων:

    α) Ρίψεως, διαμορφώσεως, μετατοπίσεως και μεταφοράς των παραγομένων δασικών προϊόντων. β) Δασικής κτιριακής ή άλλης φύσεως βελτιώσεως, ιδία αναδασώσεως, μεταφορικών εγκαταστάσεων, ανεγέρσεως δασικών κτιρίων και μέσων επικοινωνίας και γ) Των εξόδων αμοιβής των αναγκαιούντων δασικών οργάνων, διαβιβάζεται εις το ταμείον των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων Κεφαλληνίας.

    7. Προκειμένου περί απολήψεως προϊόντων εκ των δασών των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων Κεφαλληνίας υπό των περιοίκων πληθυσμών καθ’ απάσας τας περιπτώσεις, καθ’ ας και εκ των δημοσίων δασών κατά τον παρόντα κώδικα επιτρέπεται αύτη ατελώς, δεν απαιτείται άδεια απολήψεως του

    διαχειριζομένου τα δάση ταύτα Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών Νομού Κεφαλληνίας. Επίσης δεν απαιτείται άδεια του ως άνω Ταμείου διά την βοσκήν των ζώων, πλην των αιγών, περιοίκων πληθυσμών, η οποία είναι ελευθέρα, εφ’ όσον αστυνομική διάταξις δεν απαγορεύει ταύτην και η βοσκή επί των δασών τούτων δεν ενοικιάζετο υπό του δασοκτήμονος μέχρι της ενάρξεως της ισχύος του Νόμ. 5263 της 4/10.8.1931 (περί

    τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των Νόμ. 4173/1929″περί δασικού κώδικος»και 4687/1930″περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Νόμ.

    4173″περί δασικού κώδικος».

    Αρθρο: 145
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διοίκησις και διαχείρισις δασών κοινοτήτων Θάσου
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δάση κοινωφελών προσώπων, δήμων, κοινοτήτων, ανταλλαξίμου περιουσίας κλπ.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η διοίκησις και διαχείρισις των δασών, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων και μη πεδινών χορτολιβαδίων, μετά των επ’ αυτών κεφαλαίων πάσης φύσεως, των ανηκόντων εις τας κοινότητας της νήσου Θάσου και ονομαζομένων κατωτέρω»δασική περιουσία κοινοτήτων Θάσου»ενεργείται διά λογαριασμόν των δασοκτημόνων κοινοτήτων παρά του νομικού προσώπου του Συνδέσμου Κοινοτήτων Θάσου (Σ.Κ.Θ.), ως προβλέπεται διά του Νόμ. 3866 της 2/9.2.1929 (περί κυρώσεως του Ν.Δ. της 13 Νοεμ. 1927″περί κυρώσεως του Ν.Δ. της 21ης Απρ. 1926″περί συστάσεως συνδέσμου κοινοτήτων Θάσου) και ως διά του παρόντος κώδικος τροποποιείται.

    2. Προκειμένου περί εκτελέσεως του κατά την προηγουμένην παράγραφον επιδιωκομένου σκοπού:

    α) Εις το συμβούλιον του συνδέσμου μετέχουν μετά ψήφου ο δασάρχης Θάσου, όστις είναι και ο τεχνικός σύμβουλος, και ο ειρηνοδίκης Θάσου. β) Η διοικούσα επιτροπή του συνδέσμου είναι 6μελής, αποτελουμένη εκ τριών μελών, εκλεγομένων μεταξύ των παρά τω συμβουλίω του συνδέσμου εκπροσώπων των δασοκτημόνων κοινοτήτων Θάσου, ενός αντιπροσώπου των δασικών συνεταιρισμών Θάσου εκλεγομένου παρά των δασικών συνεταιρισμών και των δασάρχου και ειρηνοδίκου Θάσου.

    γ) Διά την λειτουργίαν των κατά τα προηγούμενα εδάφια συμβουλίου και διοικούσης επιτροπής έχουν εφαρμογήν αι διατάξεις των άρθρ. 5-11 του άνω Νόμ. 3866/1929, καθ’ ό μέρος δεν τροποποιούνται διά του παρόντος κώδικος.

    δ) Αι εκ της δασικής περιουσίας κοινοτήτων Θάσου πρόσοδοι του συνδέσμου αποτελούν κεφάλαιον διακεκριμένης διαχειρίσεως

    περιλαμβανόμεναι εν ειδικώ παραρτήματι του προϋπολογισμού του συνδέσμου.

    3. Ο Σ.Κ.Θ. εν τη διοικήσει και διαχειρίσει της δασικής περιουσίας των κοινοτήτων Θάσου μεριμνά διά την κατάρτισιν δασοπονικών σχεδίων ή εκθέσεων και πινάκων υλοτομίας, ως και διά την εφαρμογήν αυτών, καθορίζει τα της διαθέσεως των καρπώσεων, καταρτίζει τους όρους διακηρύξεως, ενεργεί τας δημοπρασίας, εγκρίνει ή ακυροί το αποτέλεσμα αυτών και γενικώτερον μεριμνά διά την επιμελεστέραν εκμετάλλευσιν της τοιαύτης περιουσίας.

    4. Αι εκ της δασικής περιουσίας των κοινοτήτων πρόσοδοι, μετά την παρακράτησιν εκ τούτων ποσοστού, παρά του συνδέσμου καθοριζομένου, διά την διοίκησιν, διαχείρισιν και την εκτέλεσιν, εξυπηρέτησιν ή συντήρησιν έργων βελτιώσεως της δασικής περιουσίας, περιέρχονται κατ’ αναλογίαν των γενομένων εις τα καθ’ έκαστα δάση καρπώσεων, εις τας δασοκτήμονας κοινότητας.

    5. Ο δασάρχης Θάσου καταρτίζει τα δασοπονικά σχέδια, εκθέσεις και πίνακας υλοτομίας των κοινοτικών δασών Θάσου, ως εάν επρόκειτο περί δημοσίων δασών, παρέχει δε και πάσαν τεχνικήν καθοδήγησιν και συμβουλήν εις τον σύνδεσμον κοινοτήτων.

    6. Αποφάσει του Συνδέσμου Κοινοτήτων Θάσου και εγκρίσει του νομάρχου δύναται να ανατίθεται εις τον δασάρχην Θάσου δι’ αυτεπιστασίας η εκμετάλλευσις των κοινοτικών δασών και γενικώς η εκτέλεσις δασικών έργων, ήτοι εργασιών ρίψεως, διαμορφώσεως, μετατοπίσεως ή μεταφοράς δασικών προϊόντων, αναδασώσεων, κατασκευής ή συντηρήσεως δασικών οδών και δασικών εν γένει μεταφορικών εγκαταστάσεων, δασικών εργοστασίων κατεργασίας ξυλείας, κτιρίων, η αγορά και συντήρησις μηχανών, εργαλείων και μέσων επικοινωνίας, κατ’ αναλογίαν των αντιστοίχων διατάξεων των διεπουσών τα δημόσια δάση ή κατά τα οριζόμενα δι’ αποφάσεων ή κανονισμών, εκδιδομένων μετά γνώμην του Συνδέσμου Κοινοτήτων Θάσου παρά των Υπουργών Γεωργίας και Εσωτερικών και δημοσιευομένων εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

    7. Διά Δ/τος καθορίζονται αι λεπτομέρειαι εκτελέσεως του παρόντος άρθρου.

    8. Διά Δ/των, εκδιδομένων επί τη προτάσει των Υπουργών Γεωργίας και Εσωτερικών, δύναται αι διατάξεις των παρ. 1-7 του παρόντος άρθρου να επεκτείνωνται και εις έτερα παρόμοια κοινοτικά δάση της Χώρας και να ρυθμίζωνται αι σχετικαί λεπτομέρειαι.

    Αρθρο: 146
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασοπολιτική επιτήρησις και διάθεσις καρπώσεων δασών δήμων, κοινοτήτων, ανταλλαξίμου περιουσίας, κλπ.
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δάση κοινωφελών προσώπων, δήμων, κοινοτήτων, ανταλλαξίμου περιουσίας κλπ.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η δασοπολιτική επιτήρησις του Κράτους επί δασοπονιών και εκμεταλλεύσεων εις δάση, μερικώς δασοσκεπείς εκτάσεις και μη πεδινά χορτολίβαδα, μετά των επ’ αυτών πάσης, φύσεως δασικών κεφαλαίων, ανήκοντα εις δήμους, κοινότητας, μονάς ή Οργανισμόν Διαχειρίσεως Εκκλησιαστικής Περιουσίας, κοινωφελή εν γένει πρόσωπα ή ιδρύματα, ανταλλάξιμον περιουσίαν και συνεταιρικά της ολότητος των κατοίκων συνοικισμού τινος ή χωρίου, δύναται να ασκήται, κατ’ ανάλογον εφαρμογήν των διατάξεων του άρθρ. 144, των ισχυουσών ως προς την δασικήν περιουσίαν των Φιλανθρωπικών Καταστημάτων της Κεφαλληνίας. Δ/τα, εκάστοτε εκδιδόμενα, θέλουν καθορίζει τα ως άνω δάση, την έδραν του ασκούντος την δασοπολιτικήν επιτήρησιν δασάρχου, ως και τον αριθμόν και τα προσόντα των υπ’ αυτόν δασικών οργάνων. Προκειμένου περί δασών ανηκόντων εις δήμους ή κοινότητας, τα Δ/τα εκδίδονται επί τη προτάσει των Υπουργών Γεωργίας και Εσωτερικών.

    2. Ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών του Νομού, εις τα κατά τας διατάξεις του άρθρ.

    144 και του παρόντος άρθρου αρμόδια Ταμεία Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών, μετέχει εις αντιπρόσωπος του οικείου δασοκτήμονος, προκειμένου μόνο περί ζητημάτων αφορώντων εις τα δάση και τας μερικώς δασοσκεπείς εκτάσεις του δασοκτήμονος τούτου.

    3. Ως προς την διάθεσιν της καρπώσεως δασικών προϊόντων εξ

    ανταλλαξίμων, δημοτικών, κοινοτικών ή μοναστηριακών δασών έχει εφαρμογήν και η παρ. 3 του άρθρ. 119.

    Αρθρο: 147
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαχείρισις δασών δήμων και κοινοτήτων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δάση κοινωφελών προσώπων, δήμων, κοινοτήτων, ανταλλαξίμου περιουσίας κλπ.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η διαχείρισις των δημοτικών και κοινοτικών δασών και δασικών περιοχών ενεργείται, κατά τον παρόντα κώδικα, υπό των οικείων δημοτικών ή κοινοτικών συμβουλίων, η δε εκμίσθωσις διά πλειοδοτικής δημοπρασίας επί τη βάσει εγκεκριμένου δασοπονικού σχεδίου ή εκθέσεως ή πίνακος υλοτομίας.

    2. Προκειμένου περί δασικών συνεταιρισμών εργασίας, των οποίων άπαντα τα μέλη είναι κάτοικοι του ιδιοκτήτου του δάσους δήμου ή κοινότητος, η προς αυτούς εκμίσθωσις του δικαιώματος εκμεταλλεύσεως του δάσους επιτρέπεται απ’ ευθείας και άνευ δημοπρασίας επί εν έτος, κατόπιν αποφάσεως του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου, εκδιδομένης μετά γνώμην επιτροπής αποτελουμένης εκ του διευθυντού της νομαρχίας, του προϊσταμένου της δασικής υπηρεσίας του νομού, ως και του διευθυντού της οικονομικής εφορίας της έδρας του νομού, οριζομένου του τελευταίου τούτου υπό του νομάρχου, εν περιπτώσει πλειόνων εφοριών εν τη έδρα του. Η απόφασις του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου χρήζει της εγκρίσεως του νομάρχου.

    3. Απαγορεύεται η υφ’ οιανδήποτε μορφήν παραχώρησις υπό του μισθώσαντος συνεταιρισμού του κατά την προηγουμένην παράγραφον δικαιώματος εκμεταλλεύσεως, θεωρουμένης αυτοδικαίως ακύρου της τοιαύτης παραχωρήσεως. Οι παραβάται τιμωρούνται διά χρηματικής ποινής ίσης τουλάχιστον προς το δεκαπλάσιον της αξίας του λήμματος ή φυλακίσεως μέχρι δύο ετών ή και αμφοτέρων των ποινών.

    4. Αι διατάξεις του άρθρ. 135 έχουν εφαρμογήν και επί των

    συνεταιρισμών εργασίας της περιπτώσεως της ανωτέρω 2 παραγράφου.

    Αρθρο: 148
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Εκποίησις μοναστηριακών δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δάση κοινωφελών προσώπων, δήμων, κοινοτήτων, ανταλλαξίμου περιουσίας κλπ.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εκτάσεις μονών κηρυχθείσαι αναδασωτέαι, συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρ. 191 παρ. 4, ως και δάση, δασικά εδάφη και δασικαί εκτάσεις των μονών, υπαχθείσαι εις την διατηρητέαν ή την ρευστοποιητέαν περιουσίαν αυτών, δυνάμει των κατά το άρθρ. 8 του Νόμ. 4684 της 9/10.5.1930 (περί διοικήσεως και διαχειρίσεως της Εκκλησιαστικής περιουσίας και περί συγχωνεύσεως των μικρών Μονών) εκδοθέντων Δ/των, εκποιούνται μόνον κατόπιν αποφάσεως των Υπουργών Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και Γεωργίας, εκδιδομένης μετά σύμφωνον γνώμην πενταμελούς επιτροπής, απαρτιζομένης εκ των αρμοδίων περιφερειακών διευθυντών δασών και επιθεωρητών γεωργίας, αντιπροσώπου του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, αντιπροσώπου της Διευθύνσεως Δημοσίων Κτημάτων και αντιπροσώπου του Οργανισμού Διοικήσεως Εκκλησιαστικής Περιουσίας (ΟΔΕΠ).

    2. Προκειμένης εκποιήσεως των άνω εκτάσεων, το Δημόσιον προτιμάται επί ίσοις όροις ως αγοραστής, δηλούν εις τον διοικούντα τον Ο.Δ.Ε.Π. ή την μονήν την περί τούτου βούλησίν του εντός μηνός από της κοινοποιήσεως της εγκρίσεως, υπό τον παρόντα όρον, των πρακτικών δημοπρασίας, τόσον εις τον τελευταίον πλειοδότην, όσον και εις το Δημόσιον.

    3. Μοναστηριακά δάση, δασικά εδάφη και εν γένει δασικαί εκτάσεις της ρευστοποιητέας περιουσίας των ιερών μονών, της υπαγομένης υπό την διαχείρισιν του Ο.Δ.Ε.Π., δύνανται να εκποιηθούν ή όλα ή κατά τμήματα διά δημοπρασίας, μετ’ απόφασιν του Κεντρικού Συμβουλίου του Ο.Δ.Ε.Π., άνευ των διατυπώσεων και περιορισμών των προηγουμένων παραγράφων, εφ’ όσον ταύτα είναι εντελώς απρόσοδα ή η αποδιδομένη εις τον Ο.Δ.Ε.Π. εξ αυτών καθαρά ετησία πρόσοδος κατά την τελευταίαν τετραετίαν εκ των πάσης φύσεως δασικών προϊόντων και χορτονομής είναι κατωτέρα της προσόδου, την οποίαν θα είχεν ο Ο.Δ.Ε.Π. εκ της πραγματικής αξίας του δάσους εις δραχμάς τοκιζομένας προς 4% ετησίως.

    4. Το Δημόσιον δύναται να ασκή το εκ της παρ. 2 δικαίωμα προτιμήσεως διά την αγοράν των δασών τούτων εις την κατά την επομένην παράγραφον καθοριζομένην πραγματικήν αξίαν, εντός τριμήνου το πολύ από της υπό του Ο.Δ.Ε.Π. περί τούτου προσκλήσεως του Υπουργείου Γεωργίας, υποχρεουμένου διά την διατήρησιν του δικαιώματος της αγοράς ταύτης να καταβάλη την αξίαν εντός εξαμήνου ανατρεπτικής προθεσμίας από της εμπροθέσμου δηλώσεως.

    5. Η εξεύρεσις της εις δραχμάς πραγματικής αξίας των δασών γίνεται υπό επιτροπής συγκροτουμένης δι’ εκάστην περιφέρειαν πρωτοδικείου, διά κοινής αποφάσεως των Υπουργών Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων και Γεωργίας, εκ του παρά τω Υπουργείω Γεωργίας Γενικού Διευθυντού Δασών ή του νομίμου αναπληρωτού του, ενός δασολόγου ιδιώτου οριζομένου υπό του Ο.Δ.Ε.Π. και του αρχαιοτέρου των προέδρων του πρωτοδικείου, εν τη περιφερεία του οποίου κείται η εκποιητέα έκτασις, αναπληρουμένου υπό νεωτέρου προέδρου ή υπό πρωτοδίκου, οριζομένων αμφοτέρων κατά Νόμον.

    6. Η περί της αξίας του δάσους γνωμάτευσις της επιτροπής λαμβάνεται κατά πλειοψηφίαν και είναι υποχρεωτική. Εάν περί της αξίας εκδηλωθούν τρεις διάφοροι γνώμαι, προς καθορισμόν αυτής λαμβάνεται ο μέσος όρος των τριών ποσών. Η δαπάνη οδοιπορικών εξόδων και η αμοιβή των μελών αυτής βαρύνει τον Ο.Δ.Ε.Π. Ως αμοιβή εκάστου μέλους εκ των εχόντων υπαλληλικήν ιδιότητα ορίζεται ημερησία αποζημίωσις ίση προς το διπλάσιον του βασικού μισθού του.

    7. Το Κεντρικόν Συμβούλιον του Ο.Δ.Ε.Π., δι’ ητιολογημένων αποφάσεών του καθορίζει εκάστοτε τα μοναστηριακά δάση, άτινα θεωρεί απρόσοδα ή ηλαττωμένης προσόδου κατά την έννοιαν της ανωτέρω 3 παραγράφου, ορίζον την κατά την κρίσιν του αξίαν εκάστου, κατά στρέμμα ή κατά τμήματα ή εν όλω. Αντίγραφα των πρακτικών του Κεντρικού Συμβουλίου μετά των σχετικών στοιχείων υποβάλλονται υπό του Ο.Δ.Ε.Π. εις το Υπουργείον Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, το οποίον επιλαμβάνεται του καταρτισμού των επιτροπών προς έκδοσιν των σχετικών γνωματεύσεων.

    8. Εάν η εκτιμητική επιτροπή δεν καταρτισθή ή δεν καταρτισθή νομίμως ή δεν εκδώση την γνωμάτευσίν της εντός τεσσάρων μηνών από της υποβολής προς το Υπουργείον του ως άνω πρακτικού του Κεντρικού Συμβουλίου του Ο.Δ.Ε.Π., η γενομένη υπό του Ο.Δ.Ε.Π. εκποίησις θεωρείται οριστική και μη αμφισβητήσιμος.

    9. Αι μέχρι της δημοσιεύσεως του Α.Ν. 1368 της 2/10.9.1938 (περί συμπληρώσεως των περί διοικήσεως και διαχειρίσεως της Εκκλησιαστικής περιουσίας και της των Μονών και άλλων τινών συναφών ισχυουσών διατάξεων) γενόμεναι εκποιήσεις δασών, δασικών εκτάσεων ως και δασικών εδαφών, διά τα οποία υπεγράφησαν σχετικά συμβόλαια ή εκοινοποιήθησαν προς τους τελευταίους πλειοδότας εγκριτικαί αποφάσεις του Ο.Δ.Ε.Π. και διά τας οποίας δεν εφηρμόσθη η διάταξις της 1 παραγράφου του παρόντος άρθρου, θεωρούνται έγκυροι.

    Αρθρο: 149
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαχείρισις δασών της ανταλλαξίμου περιουσίας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη Δημοσίων Δασών, Δάση κοινωφελών προσώπων, δήμων, κοινοτήτων, ανταλλαξίμου περιουσίας κλπ.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η διαχείρισις των ανταλλαξίμων δασών διενεργείται υπό της Διευθύνσεως Διαχειρίσεως Ανταλλαξίμων Μουσουλμανικών Κτημάτων (Δ.Δ.Α.Μ.Κ.) τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος κώδικος. Αι αρμόδιαι κατά τόπους δασικαί υπηρεσίαι υποχρεούνται να συντάσσουν τους οικείους πίνακας υλοτομίας και να παρέχουν την αναγκαίαν συνδρομήν των, ως προς την επιστημονικήν εκμετάλλευσιν των δασών τούτων, εις τας υπηρεσίας της Δ.Δ.Α.Μ.Κ.

    2. Επιτρέπεται η διάθεσις ανταλλαξίμων δασών εις το Υπουργείον Γεωργίας κατά τα εν άρθρ. 9 παρ. 5 του Ν.Δ. 3713 της 28.6/1.7.1957 (περί μέτρων αφορώντων εις την επιτάχυνσιν της ρευστοποιήσεως της ανταλλαξίμου περιουσίας και την ολοκλήρωσιν της αποκαταστάσεως των προσφύγων) οριζόμενα.

    Αρθρο: 150
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαχείρισις δασών προερχομένων εξ απαλλοτριώσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δάση συνεταιρικά
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η εκμετάλλευσις και διαχείρισις εκτάσεων, περί ων το άρθρ. 1, ως και των επ’ αυτών φυομένων παντός είδους δένδρων, περιλαμβανομένων εντός των εξ οριστικής κυρωθείσης διανομής κοινοχρήστων κατά τον αγροτικόν κώδικα εκτάσεων, ανήκει, προ μεν της εις την οικείαν κοινότητα μεταβιβάσεως αυτών εις τον οικείον συνεταιρισμόν

    αποκαταστάσεως ακτημόνων καλλιεργητών (Σ.Α.Α.Κ.), μετά δε την μεταβίβασιν ταύτην εις την οικείαν κοινότητα. Η εκχέρσωσις τοιούτων εκτάσεων επιτρέπεται μόνον, εφ’ όσον ήθελε διατεθή η προς εκχέρσωσιν έκτασις προς συμπλήρωσιν του κλήρου των αποκατεστημένων κληρούχων ή προς αποκατάστασιν νέων ακτημόνων και πρόκειται περί εκτάσεων καταλλήλων προς γεωργικήν και δενδροκομικήν καλλιέργειαν κατά το άρθρ.

    153.

    2. Η προ της κυρώσεως της οριστικής διανομής εκμετάλλευσις και διαχείρισις εκτάσεων, περί ων το άρθρ. 1, ως και των επ’ αυτών φυομένων παντός είδους δένδρων, παραχωρηθεισών επί τη βάσει των διατάξεων του αγροτικού κώδικος εις κληρούχους γηγενείς, ως και των κοινοχρήστων τοιούτων, ανήκει εις τους οικείους Σ.Α.Α.Κ.

    3. Η διαχείρισις και εκμετάλλευσις των εντός των ατομικών κλήρων δασικών εκτάσεων, περί ων το άρθρ. 1, ως και των επ’ αυτών φυομένων παντός είδους δένδρων, μετά την κύρωσιν της οριστικής κατά κληρούχους διανομής αυτών, ανήκει εις τους οικείους κληρούχους γηγενείς ή πρόσφυγας.

    4. Η προ της κυρώσεως της οριστικής διανομής εκμετάλλευσις και διαχείρισις των δασικών εκτάσεων, περί ων το άρθρ. 1, ως και των επ’ αυτών φυομένων πάσης φύσεως δένδρων, απαλλοτριωθεισών κατά τον Νόμ.

    4857 της 18/18.12.1930 (περί μεταβιβάσεως εις το Ελληνικόν Δημόσιον της κινητής και ακινήτου περιουσίας της Ε.Α. Προσφύγων και συστάσεως υποθήκης υπέρ της Διεθνούς Οικονομικής Επιτροπής) ή διοικουμένων εν γένει υπό του Δημοσίου, ως διαδόχου της τέως Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων, ενεργείται υπό του Ειδικού Ταμείου Εποικισμού προς ίδιον αυτού όφελος ατελώς κατά τας διεπούσας τα δημόσια δάση διατάξεις.

    5. Η απόληψις δασικών προϊόντων εκ της υλοτομίας ή εκχερσώσεως ή κατ’ άλλον τρόπον εκμεταλλεύσεως των κατά τας ανωτέρω παρ. 1 έως 3 του παρόντος άρθρου δασικών εκτάσεων, ενεργείται υπό των Σ.Α.Α.Κ. ή των κληρούχων γηγενών ή προσφύγων, επί τη καταβολή δημοσίου δασικού φόρου ως επί ιδιωτικού δάσους. Κατά τον αυτόν τρόπον ενεργείται και η υπό της οικείας κοινότητος απόληψις δασικών προϊόντων εκ της υλοτομίας, εκχερσώσεως ή κατ’ άλλον τρόπον εκμεταλλεύσεως δασικών εκτάσεων περιελθουσών αυτή κατά κυριότητα, συμφώνως προς τας διατάξεις του αγροτικού κώδικος.

    6. Δασικαί εκτάσεις εξαγορασθείσαι υπό του Δημοσίου, επί τη βάσει του Νόμ. 4245 της 26.7/1.8.1929 (περί κυρώσεως του από 23 Μαρτ. 1929 Ν.Δ/τος»περί κυρώσεως των μεταξύ Ελλάδος και Αγγλίας, Ελλάδος και Βελγίου και Ελλάδος και Ιταλίας συμφωνιών περί εξαγοράς κτημάτων υπηκόων αυτών), ως ούτος μεταγενεστέρως ετροποποιήθη και συνεπληρώθη, επί σκοπώ αποκαταστάσεως ακτημόνων καλλιεργητών, γηγενών ή προσφύγων, και μη δυνάμεναι να απδοτελέσουν αντικείμενον γεωργικής εκμεταλλεύσεως παραχωρούνται προς δασικήν εκμετάλλευσιν εις τους υπέρ ων

    εξηγοράσθησαν, συμπηγνυομένους εις δασικόν συνεταιρισμόν, εφ’ όσον αι εκτάσεις αύται παραμένουν εις την κυριότητα του Δημοσίου.

    Αρθρο: 151
    Ημ/νία: 16.11.2006
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαχείρισις και μίσθωσις συνεταιρικών δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη Δημοσίων Δασών, Δάση συνεταιρικά
    Σχόλια

    • Η παρ. 2 τίθεται όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 1 του ν. 3508/2006 (Α΄ 249/16.11.2006).
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η προς εμπορίαν εκμετάλλευσις δασών ανηκόντων κατά κυριότητα, νομήν ή περιωρισμένα δικαιώματα εις συνεταιρισμόν δασοκτημόνων (κυρίων, νομέων ή καρπωτών περιωρισμένων δικαιωμάτων) συνιστώμενον κατά τας διατάξεις του Α.Ν. 1627 της 14/18.2.1939 (περί δασικών συνεταιρισμών), ως ούτος εκάστοτε ισχύει, ενεργείται επί τη βάσει δασοπονικού σχεδίου ή εκθέσεως ή πίνακος υλοτομίας, είτε κατόπιν δημοπρασίας είτε άνευ δημοπρασίας δι’ αυτεπιστασίας χρησιμοποιούσης ως εργάτας κυρίως μέλη του συνεταιρισμού δασοκτημόνων. Η άνευ δημοπρασίας ως άνω εκμετάλλευσις ενεργείται, είτε δι’ ομάδος εργατών δασοκτημόνων, εις τας περιπτώσεις δε ταύτας το καταβλητέον υπό της ομάδος ή του συνεταιρισμού εργατών δασοκτημόνων εις τον συνεταιρισμόν δασοκτημόνων μίσθωμα, εάν τα δασικά προϊόντα παραλαμβάνη δι’ ίδιον λογαριασμόν η ομάς ή ο συνεταιρσμός εργατών δασοκτημόνων, ως και η τιμή ρίψεως, διαμορφώσεως και μετατοπίσεως των παραγομένων δασικών προϊόντων, εις ας περιπτώσεις τα δασικά προϊόντα παραλαμβάνει ο συνεταιρισμός δασοκτημόνων από την ομάδα ή τον συνεταιρισμόν εργατών δασοκτημόνων, καθορίζει η κατά την επομένην παράγραφον επιτροπή, εις περίπτωσιν δε διαφωνίας η Πανελλήνιος Συνομοσπονδία Ενώσεως Γεωργικών Συνεταιρισμών.

    «2. Η κατά την προηγούμενη παράγραφο δημοπρασία ενεργείται από τριμελή επιτροπή, που απαρτίζεται από τον αρμόδιο δασάρχη ή τον αναπληρωτή του, που ορίζει ο ίδιος, από τον πρόεδρο του οικείου συνεταιρισμού και από έναν δασικό υπάλληλο, με α’ ή β’ βαθμό, της Διεύθυνσης Δασών του νομού, που ορίζεται με την απόφαση συγκρότησης από τον Γενικό Γραμματέα της οικείας Περιφέρειας.»

    3. Επί εκμεταλλεύσεως συνεταιρικών δασών εφαρμόζονται κατ’ αναλογίαν αι διατάξεις της παρ. 4 του άρθρ. 103.

    4. Προκειμένου περί πολυωρόφων διφυών εκ παραλίου πεύκης δασών, ανηκόντων κατά κυρότητα νομήν ή περιωρισμένα δικαιώματα εξ αδιαιρέτου εις πλείονας των επτά προσώπων και εκτάσεως μείζονος των χιλίων στρεμμάτων, διά τα οποία συνεστήθη αναγκαστικός συνεταιρισμός, δύναται όπως, μετ’ απόφασιν της γενικής συνελεύσεως του συνεταιρισμού, η προς εμπορίαν κάρπωσις του εξ αδιαιρέτου δάσους να ενεργήται υφ’ ενός εκάστου των συνιδιοκτητών εις το τμήμα εκείνο του δάσους, εις το οποίον ενεργεί την ρητινοκαλλιέργειαν. Διά του μέτρου τούτου δεν αναγνωρίζεται η τυχόν παρά των συνιδιοκτητών γενομένη διανομή του δάσους άνευ της υπό του Υπουργού Γεωργίας εγκρίσεως διανομής του δάσους, συμφώνως τω άρθρ. 60 παρ. 1. Εις την περίπτωσιν ταύτην οι καθ’ έκαστα συνιδιοκτήται υποχρεούνται εις την ανάλογον καταβολήν εις τον συνεταιρισμόν ετησίως της εκάστοτε καθοριζομένης υπ’ αυτού χρηματικής ή εις είδος συνδρομής διά την κάλυψιν των εξόδων διοικήσεως του συνεταιρισμού ιδιοκτησίας, δαπανών φυλάξεως, καταρτίσεως δασοπονικής μελέτης, οδοποιϊας, κατασβέσεως πυρκαϊών κλπ. Οι συνιδιοκτήται μέλη του συνεταιρισμού υποχρεούνται, εφ’ όσον ήθελεν αποφασισθή η υπ’ αυτών ανάληψις της υλοτομίας, όπως προβαίνουν εις ταύτην κατά την σειράν, τάξιν και χρόνον, ως καθορίζονται υπό της δασοπονικής μελέτης. Εν αρνήσει τούτων να καταβάλουν εις τον συνεταιρισμόν την καθοριζομένην υπό τούτου συνδρομήν, ή να προβούν εις την εκτέλεσιν της υλοτομίας, συμφώνως προς τα ως άνω καθοριζόμενα την ενέργειαν της υλοτομίας των αρνουμένων αναλαμβάνει το συμβούλιον του συνεταιρισμού κατά τας διατάξεις της παρ.

    1 του παρόντος άρθρου.

    5. Προκειμένης καρπώσεως δασών ανηκόντων ή κατεχομένων υπό ελασσόνων των επτά συνδιακατόχων ή συνιδιοκτητών, μη συμφωνούντων εις κοινήν εκμετάλλευσιν, η αρμοδία δασική αρχή παρέχει την προς τούτο άδειαν υλοτομίας εκάστω αυτών και άνευ της συγκαταθέσεως των λοιπών συνιδιοκτητών, εφ’ όσον αποβαίνει δυνατή η τοιαύτη υλοτομία χωρίς βλάβην του δάσους.

    6. Επί μισθώσεων, διά χρόνον ανώτερον των πέντε ετών, δασών εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτητών, εκτάσεως άνω των 500 εκταρίων και άνευ προϋπάρξεως δασοπονικού σχεδίου ή εκθέσεως, συνομολογουμένων παρ’ επιτροπής και εν γένει εκπροσώπων των συνιδιοκτητών, άνευ δημοπρασίας, το δικαστήριον, αποφασίζον επί τη αγωγή οιουδήποτε των συνιδιοκτητών, κηρύσσει διαλελυμένην την μίσθωσιν από της ενάρξεως της διαχειριστικής περιόδου, καθ’ ήν αποδεικνύεται ότι το εις την αυτήν περίοδον αντιστοιχούν ποσόν εκ του όλου μισθώματος είναι κατώτερον του εντός τρίτου της κατά τον πίνακα διατιμήσεως τιμής του αποληπτέου κατά την αυτήν περίοδον δασικού υλικού. Εγερθείσης αγωγής, το δικαστήριον, παρά τω οποίω είναι εισηγημένη η αγωγή, δύναται να διατάξη παν συντηρητικόν μέτρον εις εξασφάλισιν του ενάγοντος, περιλαμβανομένου και του της αναστολής της εκτελέσεως της συμβάσεως.

    7. Κύριοι ή νομείς αδιαιρέτου δάσους εκτάσεως ανωτέρας των εκατόν εκταρίων, είτε περιωρισμένων δικαιωμάτων καρπώσεως δάσους της αυτής τουλάχιστον εκτάσεως, πλείονες των επτά, συνιστούν αναγκαστικώς, μετά γνώμην του οικείου δασάρχου, συνεταιρισμόν είτε ιδιοκτησίας, τουτέστιν κυριότητος ή νομής, είτε καρπώσεως δασικών περιωρισμένων δικαιωμάτων, κατά τας διατάξεις του άρθρ. 2 παρ. 2 του Α.Ν. 1627/1939. Εις περίπτωσιν συστάσεως αναγκαστικών συνεταιρισμών κατά τας ανωτέρω διατάξεις ως και τας τοιαύτας της παρ. 4 του άρθρ. 2 του ειρημένου Α. Νόμου και διανοίξεως αντιπυρικών λωρίδων, αι ούτω διανοιγόμεναι λωρίδες αποτελούν συνεταιρικήν ιδιοκτησίαν, οι δε εκ της διανοίξεως αυτών θιγόμενοι κύριοι ή νομείς αποζημιούνται μερίμνη του συνεταιρισμού εις βάρος των μελών αυτού αναλόγως τν τεκμαιρομένων ωφελειών εκάστου εκ των προστατευομένων δασοτεμαχίων.

    8. Οι αναγκαστικοί ή προαιρετικοί συνεταιρισμοί περιωρισμένης εκμεταλλεύσεως δύνανται δι’ αποφάσεως του νομάρχου, μετά γνώμην του οικείου δασάρχου, όπως υποχρεωθούν να διατηρούν από κοινού δασολόγον και δασοφύλακας, να έχουν κοινάς εγκαταστάσεις και μέσα μεταφοράς, να προμηθεύωνται από κοινού εργαλεία, σπόρους, φυτάρια, να προβαίνουν εις κοινήν πώλησιν των δασικών αυτών προϊόντων ή να αραιώνουν, θαμνεύουν και φρυγανεύουν τα δάση διά λόγους αντιπυρικούς. Διά διαταγμάτων εκδιδομένων, μετά γνώμην της πανελληνίου συνομοσπονδίας ενώσεων γεωργικών συνεταιρισμών, δύναται να κανονισθούν λεπτομερέστερον τα της εφαρμογής της παρούσης παραγράφου.

    9. Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται να εξαρτήση την έγκρισιν ή μη καρπώσεων διά συνιδιόκτητα ή συνεταιρικά δάση, διά τα οποία δεν συνεστήθησαν κατά τον Α.Ν. 1627/1939 συνεταιρισμοί ιδιοκτησίας ή υφιστάμενοι τοιούτοι δεν προσήρμοσαν προς τον Νόμον τούτον τα καταστατικά αυτών.

    Αρθρο: 152
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαχείρισις συνιδιοκτήτων μετά του Δημοσίου δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δάση συνεταιρικά
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η διαχείρισις των δασών, των οποίων το Δημόσιον είναι εξ αδιαιρέτου συνιδιοκτήτης μετά φυσικών ή νομικών προσώπων ενεργείται υπό του Δημοσίου κατά τας περί διαχειρίσεως των δημοσίων δασών διατάξεις, εφ’ όσον το μερίδιον τούτο είναι το ήμισυ ή πλέον του όλου δάσους, αποδιδομένης υπό του Δημοσίου κατ’ έτος ή εξαμηνίαν εις τους συνιδιοκτήτας αυτού της εις αυτούς ανηκούσης μερίδος του εισοδήματος, διά πράξεως του Υπουργού Γεωργίας, κατά τα ειδικώτερον διά Δ/τος καθοριζόμενα. Εφ’ όσον το μερίδιον του Δημοσίου είναι έλαττον του ημίσεος, εάν μεν οι μετά του Δημοσίου συνιδιοκτήται είναι τρεις ή ολιγώτεροι, η διαχείρισις ενεργείται κεχωρισμένως υπό του Δημοσίου και των συνιδιοκτητών, εκάστου δυναμένου να διαθέση το αναλογούν εις το μερίδιόν του ποσόν δασικών προϊόντων, εάν δε οι συνιδιοκτήται είναι πλείονες των τριών, η διαχείρισις ενεργείται υπό μεν του Δημοσίου διά το εις το μερίδιόν του αναλογούν ποσόν προϊόντων, υπό επιτροπής δε ή πληρεξουσίων, εκλεγομένων υπό των συνιδιοκτητών διά το υπόλοιπον ποσόν.

    2. Το δημόσιον δύναται να αναθέτη την διαχείρισιν του εις αυτό ανήκοντος μεριδίου, εφ’ όσον τούτο είναι έλαττον του ημίσεος του όλου δάσους, εάν μεν οι μετ’ αυτού συνιδιοκτήται είναι τρεις ή ολιγώτεροι εις τινα τούτων, και ιδία τον κεκτημένον μεγαλύτερον μερίδιον, εάν δε οι συνδιοκτήται είναι πλείονες των τριών, εις επιτροπήν κατά τα διά Δ/τος καθοριζόμενα. Εις τας περιπτώσεις ταύτας το Δημόσιον λαμβάνει μίσθωμα, οριζόμενον υπό του Υπουργού Γεωργίας, όπου κατά τον παρόντα κώδικα υφίσταται δικαίωμα εισπράξεως τοιούτου μισθώματος.

    3. Το Δημόσιον δύναται τη αιτήσει των λοιπών συνιδιοκτητών ή τινών τούτων, να διαχειρίζεται και τα μερίδια αυτών, είτε ούτοι είναι περισσότεροι, είτε ολιγώτεροι των τριών. Επίσης, δύναται το Δημόσιον, τη αιτήσει της επιτροπής, να αναλάβη την διαχείρισιν των υπολοίπων υπό της επιτροπής διαχειριζομένων μεριδίων. Η αναλογία της προσόδου των συνιδιοκτητών αποδίδεται εις αυτούς κατ’ έτος ή εξαμηνίαν κατά τα διά Δ/τος καθοριζόμενα.

    4. Αι διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου ισχύουν και διά τας δασικάς καρπώσεις του εξ αδιαιρέτου επί δασών των Νέων Χωρών 1/5 μεριδίου του Δημοσίου.

    Αρθρο: 153
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση Δασών, Διαχείριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 154
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 155
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 157
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 158
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 159
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση δασών, Διαχείριση μη δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 160
    Ημ/νία: 24.12.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Μίσθωμα – Δασικός φόρος – Πίναξ διατιμήσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία, (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 παρ. 9 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003. Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Διά τα εκ καρπώσεων δασών και δένδρων εντός κτημάτων και μη πεδινών χορτολιβαδίων παραγόμενα δασικά προϊόντα καταβάλλεται μίσθωμα μεν όταν πρόκειται περί δημοσίων, δημόσιος δε δασικός φόρος (δικαίωμα) όταν πρόκειται περί μη δημοσίων τοιούτων και κτημάτων.

    «2. Το κατά την προηγούμενη παράγραφο μίσθωμα, εφόσον αυτό κατά τις κείμενες διατάξεις δεν καθορίζεται με διαφορετικό τρόπο, καθορίζεται για κάθε δασικό διαχειριστικό έτος με πίνακα διατίμησης, ο οποίος καταρτίζεται από τη Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας, με βάση τις τρέχουσες τιμές πώλησης των δασικών προϊόντων στους τόπους παραγωγής και κυρώνεται με απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, που λαμβάνεται μετά από γνώμη του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών και δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.»

    3. Προς καθορισμόν του μισθωμάτος ή φόρου ρητίνης παραγομένης εντός ολοκλήρου της ρητινευτικής περιόδου εκάστου ημερολογιακού έτους, λαμβάνεται ως βάσις η τιμή της ρητίνης η αναγραφομένη εις τον πίνακα διατιμήσεως τον ισχύοντα κατά την έναρξιν της ρητινευτικής περιόδου του ιδίου έτους.

    Αρθρο: 161
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Καθορισμός μισθώματος και δασικού φόρου
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Το μίσθωμα του πίνακος διατιμήσεως καθορίζεται επί τη βάσει των κατά τα προηγούμενα δύο δασοπονικά έτη επιτευχθέντων μισθωμάτων εν τη οικεία περιφερεία.

    2. Ο δημόσιος δασικός φόρος ορίζεται εις τα εξής ποσοστά της τιμής του πίνακος διατιμήσεως:

    α) Εις 14% προκειμένου περί παντός είδους τεχνικού ξύλου (ξυλείας), δαδίου, κατράμης, φλοιού και δασικών φυτών.

    β) Εις 10% προκειμένου περί ξυλανθράκων, καυσοξύλων και θάμνων. γ) Εις 11% προκειμένου περί πάντων των λοιπών δασικών προϊόντων, ως φύλλα, άνθη, καρποί, κώνοι και σπέρματα, βαφικός και δεψικός ρους, κηκίδες, φυτόχωμα, καστανόχωμα, σχινόχωμα κλπ.

    3. Διά τον καθορισμόν του οφειλομένου δασικού φόρου, ως

    δικαιολογητικόν χρησιμεύει το πρωτόκολλον εξελέγξεως και πιστοποίησις μεταφοράς.

    Αρθρο: 162
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Καταβολή μισθώματος και δασικού φόρου
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Το μίσθωμα ως και ο δημόσιος δασικός φόρος καταβάλλεται υπό του λαμβάνοντος την άδειαν υλοτομίας, επί τη βάσει διπλοτύπου εισπράξεως προσαγομένου εις την εκδίδουσαν την άδειαν υλοτομίας δασικήν αρχήν. Η άδεια αύτη χρησιμεύει ως δικαιολογητικόν της ενεργουμένης υλοτομίας. Διά την μεταφοράν απαιτείται ως δικαιολογητικόν το πρωτόκολλον εξελέγξεως και πιστοποίησις μεταφοράς.

    2. Προκειμένου περί μη δημοσίων δασών ή κτημάτων, κατ’ εξαίρεσιν των εν προηγουμένην παραγράφω οριζομένων, δύναται τη εγκρίσει του νομάρχου μετά πρότασιν του αρμοδίου δασάρχου, όπως δι’ άπαντα ή τινά των δασικών προϊόντων, ο κατά το προηγούμενον άρθρον επιβαλλόμενος δημόσιος δασικός φόρος, αντί να καταβάλλεται κατά την έκδοσιν της αδείας υλοτομίας, καταβάλλεται εις το τέλος του διαχειριστικού έτους και το βραδύτερον εντός του πρώτου επομένου μηνός. Διά την τοιαύτην καταβολήν του φόρου, ο υποκείμενος εις φορολογίαν δασοκτήμων (κύριος, νομεύς, κάτοχος, επικαρπωτής, επί εταιρειών και νομικών προσώπων το νομικόν πρόσωπον, επί συνεταιρισμού δασοκτημόνων ο πρόεδρος του συνεταιρισμού, επί ανηλίκων ή νομίμως απηγορευμένων ο επίτροπος, κηδεμών ή αντιλήπτωρ κλπ.) οφείλει εγκαίρως προ της ενάρξεως εκάστου δασοπονικού έτους να επιδώση προς τον αρμόδιον δασάρχην αίτησιν, υποβαλλομένην παρά τούτου μετά της γνώμης του προς την νομαρχίαν. Η έγκρισις ή μη της αιτήσεως υπόκειται εις την ελευθέραν κρίσιν του νομάρχου. Δι’ εγγύησιν ο δασοκτήμων υποχρεούται όπως προσαγάγη εκάστοτε εγγυητικήν επιστολήν μιας των εν Ελλάδι αναγνωρισμένων τραπεζών διά χρηματικόν ποσόν ίσον προς το ποσόν του οφειλομένου φόρου της αδείας υλοτομίας ή και διά μεγαλύτερον ποσόν προϊόντων, εάν επιθυμή τούτο.

    Αρθρο: 163
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Δάση αμφισβητουμένης κυριότητος
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    Επί υλοτομίας ή καρπώσεως δασικών προϊόντων εις δάση αμφισβητουμένης κυριότητος, εάν μεν το δάσος τελή υπό την κατοχήν του Δημοσίου, καταβάλλεται μίσθωμα κατά τας περί υλοτομίας ή απολήψεως δασικών προϊόντων εκ δημοσίων δασών κειμένας διατάξεις, εάν δε υπό την κατοχήν φυσικού ή νομικού προσώπου, καταβάλλεται αντίστοιχος δημόσιος δασικός φόρος.

    Αρθρο: 164
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Φόρος και μίσθωμα εις καέντα δάση
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Διά τα δασικά προϊόντα εκ καέντων μη δημοσίων δασών και μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων καταβάλλεται διπλούς δημόσιος δασικός φόρος, εκ καέντων δε δημοσίων δασών και μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων, επί των οποίων ασκεί ανεγνωρισμένον δικαίωμα δουλείας τρίτος, το υπό τούτου καταβαλλόμενον μίσθωμα καθορίζεται διπλάσιον του εν τω πίνακι διατιμήσεως αναγραφομένου.

    2. Εάν ο δασοκτήμων μη δημοσίου δάσους ή ο ασκών το ανεγνωρισμένον δικαίωμα δουλείας επί δημοσίου δάσους ήθελεν εφαρμόσει προ της πυρκαϊάς όλα τα υπό της δασικής αρχής υποδειχθέντα εις αυτόν προληπτικά αντιπυρικά μέτρα, οίον διάνοιξιν αντιπυρικών λωρίδων, αραιώσεις, κηπεύσεις, θαμνεύσεις φρυγανεύσεις κλπ., τότε δύναται δι’ αποφάσεως του νομάρχου μετά γνώμην του αρμοδίου δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών να μειούται ο ως άνω διπλάσιος δημόσιος δασικός φόρος ή μίσθωμα μέχρι των εν τω πίνακι διατιμήσεως καθοριζομένων απλών τοιούτων.

    3. Εκ του κατά την παρ. 1 του παρόντος άρθρου διπλούν δασικού φόρου ή μισθώματος, ο μεν απλούς φόρος δεν εισάγεται εις το δημόσιον ταμείον αλλά κατατίθεται ως παρακαταθήκη εις το Ταμείον Παρακαταθηκών και Δανείων διά την λήψιν υπό της αρμοδίας δασικής αρχής προληπτικών αντιπυρικών μέτρων ή ενέργειαν αναδασώσεων ή κατασκευήν δασικών δρόμων εις το καέν μη δημόσιον δάσος, το δε απλούν μίσθωμα, εισαγόμενον εις το Κεντρικόν Ταμείον Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών, διατίθεται διά την εκτέλεσιν υπό της αρμοδίας δασικής αρχής προληπτικών αντιπυρικών μέτρων, αναδασώσεων ή δασικών οδών εις τα οικεία δημόσια δασικά συμπλέγματα.

    4. Η προς εμπορίαν κάρπωσις καέντων δημοσίων δασών ή μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων ενεργείται, κατά τας αντιστοίχους διατάξεις περί καρπώσεως δημοσίων δασών, είτε κατόπιν δημοπρασίας είτε άνευ δημοπρασίας, επί τη καταβολή όμως εις την δευτέραν περίπτωσιν τουλάχιστον απλού μισθώματος, δυναμένου να αυξηθή δι’ αποφάσεως του νομάρχου μέχρι του διπλασίου του υπό του ισχύοντος πίνακος διατιμήσεως καθοριζομένου. Η υπέρ το απλούν μίσθωμα, μετά ή άνευ δημοπρασίας, επιτυγχανομένη χρηματική πρόσοδος εισάγεται εις το Κεντρικόν Ταμείον Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών και διατίθεται διά την υπό της δασικής αρχής εκτέλεσιν προληπτικών αντιπυρικών μέτρων, αναδασώσεων ή δασικών οδών εις τα οικεία δημόσια δασικά συμπλέγματα.

    Αρθρο: 165
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Φορολογία βαλανιδίων και κερατίων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Διά τα προς εμπορίαν προοριζόμενα βαλανίδια και κεράτια, τα προερχόμενα εκ μη δημοσίων δασών ή κτημάτων, εισπράττεται δημόσιος φόρος επί τη βάσει της τιμής του εν ισχύϊ πίνακος διατιμήσεως δι’ εκδόσεως αδείας υλοτομίας, διά την οποίαν δεν συντάσσεται πρωτόκολλον εξελέγξεως.

    2. Διά τα εκ δημοσίων δασών συλλεγόμενα βαλανίδια και κεράτια εισπράττεται μίσθωμα κατόπιν ενοικιάσεως τούτων, κατά τας διατάξεις τας ισχυούσας περί ρητίνης, εκτός εάν η συλλογή αύτη είναι κεκτημένον δικαίωμα δουλείας τρίτων, οπότε το κατά τον πίνακα διατιμήσεως καθοριζόμενον μίσθωμα εισπράττεται κατά τας διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου.

    Αρθρο: 166
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Φορολογία προϊόντων εκχερσώσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Τα εκ της εκχερσώσεως προκύπτοντα δασικά προϊόντα υπόκεινται εις καταβολήν του νομίμου δασικού φόρου.

    2. Εις καταβολήν του νομίμου φόρου υπόκεινται και τα προϊόντα εκχερσώσεως δασών επιταχθέντων ή απαλλοτριωθέντων κατά την διάταξιν της παρ. 1 του άρθρ. 154, εφ’ όσον τα εκ της εκχερσώσεως δασικά προϊόντα διατίθενται προς εμπορίαν.

    Αρθρο: 167
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Καυσόξυλα
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    Πας ξυλώδης όγκος εν ξηρά ή χλωρά καταστάσει, ο οποίος, λόγω ποιότητος ή διαστάσεων ή είδους ή οικονομικών τοπικών ή γενικών συνθηκών, δεν δύναται να χρησιμοποιηθή ως ξυλεία, χαρακτηρίζεται ως καυσόξυλα. Οι δε επί λεπτού κλώνου ή κορμού κλαδίσκοι (κλαριά), οι θάμνοι χωρίς κορμόν και τα φρύγανα χαρακτηρίζονται φορολογικώς και δασοπονικώς ως θάμνοι ή κλαδίσκοι.

    Αρθρο: 168
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Υλοτομίαι επί ηλαττωμένω μισθώματι ή φόρω ως και ατελείς
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Οι κάτοικοι χωρίων, κωμοπόλεων ή πόλεων πραγματικού πληθυσμού κάτω των 10.000 δικαιούνται μετά την λήψιν αδείας υλοτομίας να υλοτομούν εκ δασών δημοσίων κειμένων εις την περιφέρειαν των ως άνω χωρίων, κωμοπόλεων ή πόλεων, οικοδομήσιμον ξυλείαν ή καυσόξυλα και θάμνους προς ασβεστοποιΐαν διά την ανέγερσιν ή επισκευήν των ιδίων αυτών οικιών ή αποθηκών εντός της περιφερείας του χωρίου, κωμοπόλεως ή πόλεως ως άνω κειμένων, επί τη καταβολή του ημίσεος του διά του πίνακος διατιμήσεως καθοριζομένου μισθώματος. Προς τον αυτόν σκοπόν και υπό τους αυτούς όρους δικαιούνται να υλοτομούν τα αυτά προϊόντα εκ των αυτών δασών, εάν η παραγωγική αυτών δυναμικότης είναι προς τούτο επαρκής, και οι κάτοικοι γειτονικών χωρίων, εφ’ όσον εις την περιφέρειαν των δεν υπάρχει δάσος ή το υπάρχον είναι ακατάλληλον, αμφότερα δε ουχί εξ υπαιτιότητός των.

    2. Εις χωρία, κωμοπόλεις ή πόλεις πραγματικού πληθυσμού κάτω των 10.000, εν τη περιφερεία των οποίων δεν υπάρχουν δάση προς ικανοποίησιν των αναγκών εις καυσόξυλα ή θάμνους, επιτρέπεται ατελώς ή άνευ δημοπρασίας απόληψις καυσοξύλων ή θάμνων διά τας οικιακάς αυτών ανάγκας εκ γειτονικών δασών, ευρισκομένων εντός της περιφερείας του δασαρχείου, εφ’ όσον τα δάση ταύτα εξαρκούν εις τας ανάγκας του χωρίου ή συνοικισμού, εν τη περιφερεία του οποίου ταύτα ευρίσκονται.

    3. Η κατά τας παρ. 1 και 2 υλοτομία δύναται να ενεργηθή και εις μη δημόσια δάση, επί τη καταβολή μεν φόρου διά την οικοδομήσιμον ξυλείαν και τα προς ασβεστοποιΐαν καυσόξυλα ή θάμνους, ατελώς δε διά τα προς θέρμανσιν τοιαύτα, αλλά μόνον κατόπιν εγκρίσεως του οικείου

    δασοκτήμονος.

    4. Η διάνοιξις αντιπυρικών λωρίδων, η φρυγάνευσις, θάμνευσις και εκπρέμνωσις του εξ αειφύλλων πλατυφύλλων υπωρόφου διφυών δασών, ως και αι καλλιεργητικαί αραιωτικαί υλοτομίαι των δασοσυστάδων δύνανται να επιτραπούν εις δάση δημόσια ή μη υπό του Υπουργού Γεωργίας, κατόπιν γνώμης του αρμοδίου δασάρχου, περιφερειακού διευθυντού δασών και του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών, επί μειωμένω μισθώματι ή φόρω ή και ατελώς, εφ’ όσον άλλως είναι οικονομικώς ασύμφοροι.

    5. Εις κυρίους ή νομείς γειτνιαζόντων προς δημόσια ή μη δάση ή τους μισθωτάς τούτων, οίτινες, διά την προαγωγήν της εξασκουμένης υπ’ αυτών δασοπονίας, κατεσκεύασαν από του έτους 1936 ή θα κατασκευάσουν δασικάς οδούς, εξυπηρετούσας την καλυτέραν εκμετάλλευσιν και εν γένει διοίκησιν των δασών των, έτι δε και των γειτνιαζόντων προς αυτό τοιούτων, δύναται να εγκριθή παρά του Υπουργού Γεωργίας, μετά γνώμην του αρμοδίου δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών και του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών και δι’ ωρισμένον χρόνον, μείωσις του φόρου μέχρι του ημίσεος του υπό του καθ’ έκαστον έτος ισχύοντος πίνακος διατιμήσεως προβλεπομένου φόρου του Δημοσίου δι’ άπαντα ή τινά των εκ του δάσους εξαγομένων προϊόντων.

    6. Η κατά την προηγουμένην παράγραφον μείωσις του φόρου δύναται να εγκριθή, εφ’ όσον αι διανοιγόμεναι δασικαί οδοί και δευτερεύουσαι τοιαύται πληρούν τους υπό της δασικής αρχής τεθέντας και παρά του Υπουργείου εγκριθέντας όρους ως προς τα καθορισθέντα υποχρεωτικά σημεία διαβάσεως, αφετηρίαν και τέρμα της οδού, επιτρεπομένην κλίσιν, πλάτος και ακτίνα καμπυλότητος.

    Αρθρο: 169
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Ξυλεία λιγνιτωρυχείων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    Η απαλαμβανομένη εγχώριος ξυλεία εκ μη δημοσίων δασών προς χρήσιν εις την εκμετάλλευσιν των λιγνιτωρυχείων και κατασκευήν έργων εξυπηρετήσεως αυτών απαλλάσσεται του δημοσίου δασικού φόρου.

    Αρθρο: 170
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Προϊόντα εκποιουμένων δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η απόληψις δασικών προϊόντων εκ των εκποιουμένων δασών ενεργείται κατά τας περί εκμεταλλεύσεως των μη δημοσίων δασών διατάξεις, καταβαλλομένου του νομίμου φόρου.

    2. Προκειμένου περί εκτάσεων παραχωρηθεισών προς δενδροκομικήν εκμετάλλευσιν, το ήμισυ του τιμήματος αυτών και επί πλέον το ήμισυ του φόρου του καταβαλλομένου διά τα δασικά προϊόντα, τα προερχόμενα εκ της εκχερσώσεως, παρακατατίθεται εις το Ταμείον Παρακαταθηκών και Δανείων και αποδίδεται εις τον ιδιοκτήτην, εάν εντός 5 ετών από της

    παραχωρήσεως επιτευχθή η εξημέρωσις των αγρίων δένδρων ή ευδοκιμήσουν τα φυτευθέντα, τουλάχιστον κατά 4/5 του συνόλου των προς εμβολιασμόν ή φύτευσιν δένδρων, υπολογιζομένων κατά την διάταξιν της παρ. 3 του άρθρ.

    24. Εάν παρέλθη άπρακτος η προθεσμία αύτη το ως άνω ποσόν εισάγεται εις το δημόσιον ταμείον ως δημόσιον έσοδον.

    3. Διά την εφαρμογήν των εν τη προηγουμένη παραγράφω οριζομένων, αρμοδία αρχή είναι ο νομάρχης, αρμόδιος δε όπως βεβαιώση την πραγματοποίησιν ή μη της εξημερώσεως ή της ευδοκιμήσεως της φυτεύσεως είναι ο οικείος δασάρχης.

    4. Εάν, άμα τη λήξει της κατά το άρθρ. 24 προθεσμίας των 3 ή 4 ετών ήθελεν ο αγοραστής κηρυχθή έκπτωτος παντός δικαιώματος, κατά τα εν τω αυτώ άρθρω οριζόμενα, διατάσσεται ταυτοχρόνως η εις το δημόσιον ταμείον εισαγωγή ως δημοσίου εσόδου του κατά την παρ. 2 ποσού.

    Αρθρο: 171
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Προϊόντα παραχωρουμένων δασικών εκτάσεων προς αποκατάστασιν γεωργών κλπ.
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    Αι διατάξεις των παρ. 2, 3 και 4 του προηγουμένου άρθρου περί αποδόσεως του ημίσεος του τιμήματος έχουν αναλόγως εφαρμογήν και διά τας κατά το άρθρ. 20 του Α.Ν. 857/1937 προς αποκατάστασιν ακτημόνων διατιθέμενας εκτάσεις, επί των οποίων, ως και επί των κατά το άρθρ. 18 παρ. 2 περιπτ. β’ και γ’ του παρόντος κώδικος διατιθεμένων τοιούτων, η απόληψις δασικών προϊόντων ενεργείται ατελώς.

    Αρθρο: 172
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Προϊόντα ανταλλαξίμων δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    Τα εξ ανταλλαξίμων δασών απολαμβανόμενα δασικά προϊόντα απαλλάσσονται του δημοσίου φόρου.

    Αρθρο: 173
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ατέλεια ημέρων κερατίων και καστάνων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    Η συλλογή και μεταφορά ημέρων κερατίων ως και ημερών ή αγρίων καστάνων, προερχομένων εκ δημοσίων ή μη δημοσίων δασών ή κτημάτων και προοριζομένων, είτε δι’ ατομικάς ανάγκας των συλλεγόντων είτε προς εμπορίαν, είναι ατελής.

    Αρθρο: 174
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Μείωσις φόρου και ατέλεια προϊόντων εκχερσώσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωση – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ο υπό του άρθρ. 166 παρ. 1 προβλεπόμενος φόρος, προκειμένου περί εκχερσώσεως ή εκκαθαρισμού εκτάσεων καλυπτομένων υπό αγριελαιών ή αγρίων οπωροφόρων δένδρων, δύναται να ελαττωθή και μέχρι του ενός τετάρτου του κανονικού τοιούτου.

    2. Η εκχέρσωσις δασών, περί των οποίων προβλέπει το άρθρ. 166 παρ. 2, εφ’ όσον τα εξ αυτής προϊόντα διατίθενται προς θεραπείαν των ατομικών αναγκών των εκχερσούντων, επιτρέπεται ατελώς κατά τα εν τη προμνησθείση διατάξει οριζόμενα.

    Αρθρο: 175
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Ατέλεια ρητίνης
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    Η εκ μη δημοσίων δασών παραγομένη ρητίνη απαλλάσσεται της δασικής φορολογίας, του εκ ταύτης εσόδου αναπληρουμένου δι’ ετησίας

    επιχορηγήσεως του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών εκ του κρατικού προϋπολογισμού διά χρηματικού ποσού ίσου προς το προϊόν του φόρου ρητίνης κατά το έτος 1958.

    Αρθρο: 176
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Ατελείς άδειαι
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Υλοτομούνται, συλλέγονται, ή κατασκευάζονται κατόπιν ατελούς αδείας:

    α) Ξυλεία υλοτομουμένη υπό των κατοίκων χωρίων ή κωμοπόλεων πραγματικού πληθυσμού κάτω των 3.500 εκ δασών της περιφερείας των ή παρακειμένων τοιούτων, μετ’ έγγραφον έγκρισιν του δασοκτήμονος, εφόσον το δάσος δεν είναι δημόσιον και χρησιμοποιουμένη αποκλειστικώς δι’ ανέγερσιν ή επισκευήν ιδίων οικιών ή αποθηκών, κειμένων εντός της περιφερείας του χωρίου ή της κωμοπόλεως, εφ’ όσον οι κάτοικοι είναι άποροι και η απορία των βεβαιούται νομίμως.

    β) Ξυλεία, καυσόξυλα ή θάμνοι προς ασβεστοποιΐαν, χρησιμοποιούμενα άπαντα αποκλειστικώς, είτε προς ανέγερσιν και επισκευήν οικιών και αποθηκών κατοίκων χωρίων, οι οποίοι έπαθον εκ πυρκαϊάς, σεισμού, πλημμύρας, καθιζήσεως του εδάφους ή άλλου τυχαίου δυστυχήματος, είτε προς επισκευήν πλοίων παθόντων εκ ναυαγίου.

    γ) Ξυλεία, καυσόξυλα ή θάμνοι δι’ ασβεστοποιΐαν, χρησιμοποιούμενα άπαντα προς ανέγερσιν ή επισκευήν εκκλησιών, σχολείων, αγαθοεργών ιδρυμάτων και κοινωφελών εν γένει έργων, εφόσον γίνονται δι’ αυτεπιστασίας ή και εργολαβίας, όταν ο όρος της ατελείας περιλαμβάνεται εις την συγγραφήν των υποχρεώσεων του εργολάβου, ως και διά την κατασκευήν θρανίων, πινάκων και λοιπών οργάνων αναγκαίων διά την λειτουργίαν σχολείων.

    δ) Ξυλεία, καυσόξυλα ή θάμνοι προς ασβεστοποιΐαν εξ ιδιωτικών ή δημοτικών ή κοινοτικών δασών διά τας ιδίας ανάγκας των δασοκτημόνων ή των μελών των οικείων δήμων ή κοινοτήτων.

    ε) Καυσόξυλα προοριζόμενα δι’ ανάγκας λαϊκών συσσιτίων, παιδικής διατροφής εν γένει και των δημοσίων ορφανοτροφείων.

    2. Οι καταδικασθέντες διά παραβάσεις των περί πυρκαϊάς δασών διατάξεων δεν δύνανται να υλοτομήσουν ατελώς οικοδομήσιμον ξυλείαν διά τας ανάγκας αυτών επί πέντε μεν έτη από της καταδίκης, εάν κατεδικάσθησαν επί πλημμελήματι, επί τρία δε έτη, εφόσον πρόκειται περί αρμοδίως κληθέντων και αναιτιολογήτως μη μεταβάντων προς κατάσβεσιν πυρκαϊάς.

    Αρθρο: 177
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Ατελείς και άνευ αδείας υλοτομίαι
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ατελώς και άνευ αδείας υλοτομούνται, συλλέγονται ή κατασκευάζονται: α) Τα καυσόξυλα και οι θάμνοι, όταν προορίζωνται δι’ οικιακήν χρήσιν του υλοτομούντος και μεταφέρωνται δι’ οιουδήποτε μέσου εντός του δασαρχείου.

    β) Τα καυσόξυλα και οι θάμνοι, όταν μεταφέρονται δι’ οιουδήποτε μέσου θαλασσίως ή διά ξηράς, μέχρι του ποσού των τριών φορτίων ή πεντακοσίων χιλιογράμμων καθ’ εκάστην ημέραν και κατ’ άτομον εντός της περιφερείας του δασαρχείου, εις το οποίον συνελέγησαν ή εγκρίσει του νομάρχου λαμβανομένη μετά γνώμην του αρμοδίου δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών και εις την περιφέρειαν συνορεύοντος δασαρχείου, και πωλούνται υπό των ιδίων συλλεκτών δι’ οικιακήν χρήσιν των κατοίκων ή εις υπαίθρια κεραμοποιεία, πλινθοποιεία, αγγειοπλαστεία, ελαιοτριβεία, τυροκομεία, αρτοκλιβάνους, άμβυκας, εγκαταστάσεις αποστάξεως φυτικών ουσιών προς παραγωγήν αιθερίων ελαίων, σησαμελαιοτριβεία,

    στραγαλοποιεία, βυρσοδεψεία και λοιπάς ομοίας φύσεως εγκαταστάσεις. Προκειμένου όμως περί χρήσεως των καυσοξύλων ή θάμνων τούτων εις εργοστάσια, ασβεστοκαμίνους, συστηματικά κεραμοποιεία, πλινθοποιεία, αλωνιστικάς μηχανάς, ατμόπλοια διά την θέρμανσιν των ατμολεβήτων και προς εμπορίαν συγκέντρωσιν, όλως εξαιρετικώς και μόνον όταν εις τα δάση των πέριξ χωρίων υπάρχουν πλεονάσματα καυσοξύλων υπέρ τας ανάγκας των κατοίκων, δύναται η τοιαύτη χρήσις να επιτραπή υπό του νομάρχου μετά γνώμην του αρμοδίου δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών, επί τη καταβολή, μισθώματος μεν, οριζομένου υπό του νομάρχου, εφ’ όσον τα καυσόξυλα ή οι θάμνοι προέρχονται εκ δημοσίων ή αναμίξ εκ δημοσίων και μη δημοσίων δασών, φόρου δε, εφόσον τα καυσόξυλα ή οι θάμνοι προέρχονται εκ μη δημοσίων δασών.

    γ) Γεωργικά εργαλεία εν γένει (ιδία άροτρα, διχάλαι, στυλιάρια), υπορθώματα αμπέλων, βέργαι περιελίξεως κηπουρικών φυτών, ξυλεία προς κατασκευήν κλιμάκων συλλογής ελαιοκάρπου, προς περίφραξιν ποιμνιοστασίων και καταφυγίων των ζώων, κήπων, αμπέλων ή αγρών, δρομάρια και ράβδοι προς αποξήρανσιν καπνού, πάσσαλοι προς διευθέτησιν χειμάρρων ή προς προστασίαν γεωργικών κτημάτων, πλαγινά εξαρτήματα βοαμαξών και οβελοί κατά τας εορτάς του Πάσχα, εφ’ όσον πάντα χρησιμοποιούνται δια τας ιδίας των υλοτομούντων ανάγκας.

    δ) Σχινόφυλλον, κηκίδια, άνθη φιλύρας, λιγόβεργαι και ξηροί κώνοι πεύκης. Τα προϊόντα όμως ταύτα ως και το σχινάλευρον, μεταφερόμενα διά ξηράς ή διά θαλάσσης εκτός του δασαρχείου, εις την περιφέρειαν του οποίου συνελέγησαν, υποβάλλονται εις πληρωμήν μισθώματος μεν, εφ’ όσον προέρχονται εκ δημοσίων δασών, φόρου δε, εφ’ όσον προέρχονται εκ μη δημοσίων δασών ή κτημάτων.

    ε) Τα εντός κήπων, αυλών, ελαιώνων και αμπέλων φυόμενα οιαδήποτε δένδρα.

    ς) Τα εντός γεωργικώς ή δενδροκομικώς καλλιεργουμένων εκτάσεων φυόμενα είτε οπωροφόρα ή καρποφόρα είτε τεχνητώς φυτευθέντα, είτε αυτοφυή οιασδήποτε μεμονωμένως μέχρι πέντε κατά στρέμμα φυόμενα δένδρα, ως και αι τεχνηταί ή αυτοφυείς δασικαί λωρίδες επί των ορίων των καλλιεργειών πλάτους μέχρι δέκα μέτρων. Τα αυτοφυή όμως ταύτα δένδρα, εφ’ όσον διατίθενται προς εμπορίαν, υλοτομούνται κατόπιν εγκρίσεως της δασικής αρχής και επί τη καταβολή δασικού φόρου.

    2. Αι περί ων η προηγουμένη παράγραφος υλοτομίαι δύνανται να ρυθμισθούν ή περιορισθούν μέχρι πλήρους απαγορεύσεως κατά χώρον, χρόνον και τρόπον, κατά τα εν άρθρ. 66 οριζόμενα.

    Π.Δ. της 19/30 Νοεμ. 1928 » Περί διαχειρίσεως Δασών, κανονισμού και τρόπου υλοτομίας, Δασική φορολογίας και μισθώματος, διαθέσεως δασικών προϊόντων, ενοικιάσεως φόρου ρητίνης κλπ. ρητινοσυλλογής και ρητινοκαλλιέργειας κλπ.

    Εχοντες υπ’ όψει

    το άρθρο 75 του από 14 Ιουλ. 1927 Δ/τος » περί καθιερώσεως νέου συστήματος βεβαιώσεως και εισπράξεως της δασικής φορολογίας και τροποποιήσεως διατάξεων τινων του δασικού κώδικος, κωδικοποιούμεν τας διατάξεις: 1) του από 3-11-23 Δ/τος περί διαχειρίσεως δασών, κανονισμού υλοτομίας, διαθέσεως δασικών προϊόντων κλπ . 2) του Δ/τος της 27-11-26 περί εκτελέσεως του από 19-11-25 Δ/τος κλπ.

    Αρθρο: 178
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Τοπικαί ατέλειαι
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ατελώς και άνευ αδείας υλοτομούνται, συλλέγονται ή κατασκευάζονται: α) Η ξυλεία, οι ξυλάνθρακες και τα προς ασβεστοποιΐαν καυσόξυλα ή θάμνοι, εφ’ όσον απαλαμβάνονται εις τας επαρχίας Γυθείου και Οιτύλου εξ ανεγνωρισμένων μη δημοσίων δασών, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων και δένδρων (δασικών ή μη), και προορίζονται διά τας ιδίας ανάγκας ή και επιτόπιον κατανάλωσιν.

    β) Τα εις την Επτάνησον απολαμβανόμενα και μεταφερόμενα δασικά προϊόντα, εκτός εάν πρόκειται περί υλοτομίας δάσους, ή μερικώς δασοσκεπούς εκτάσεως, οπότε δεν καταβάλλεται μεν επίσης φόρος ή μίσθωμα, απαιτείται όμως ατελής άδεια της δασικής αρχής. Τα διά θαλάσσης όμως εκτός της Επτανήσου μεταφερόμενα δασικά προϊόντα υποβάλλονται εις την καταβολήν του εν τω πίνακι διατιμήσεως

    αναγραφομένου δασικού φόρου ή μισθώματος δι’ εκδόσεως αδείας υλοτομίας παρά της δασικής αρχής.

    2. Διά τας υλοτομίας της προηγουμένης παραγράφου ισχύουν, όσον αφορά εις τας δυναμένας να εκδοθούν αστυνομικάς δασικάς διατάξεις τα εν άρθρ. 66 οριζόμενα.

    3. Τα εν ‘Αθω παραγόμενα δασικά προϊόντα απαλλάσσονται του δημοσίου φόρου. Τα εκτός όμως της Χερσονήσου του Αγίου ‘Ορους ‘Αθω δάση, μερικώς δασοσκεπείς εκτάσεις και μη πεδινά χορτολίβαδα των μονών του ‘Αγίου ‘Ορους υπάγονται εις τας αυτάς διατάξεις, υπό τας οποίας τελούν τα των λοιπών αγαθοεργών ιδρυμάτων της Επικρατείας.

    Αρθρο: 179
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Γενικαί ατέλειαι
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ο αναπτύξας οιονδήποτε δάσος επί ιδίου εδάφους απαλλάσσεται της πληρωμής παντός δημοσίου δασικού φόρου διά παν δασικόν προϊόν προερχόμενον εκ του ούτω δασωθέντος εδάφους επί χρονικόν διάστημα ίσον προς τον περίπτροπον χρόνον, καθοριζόμενον υπό του νομάρχου μετά γνώμην του αρμοδίου δασάρχου και περιφερειακού διευθυντού δασών. Επί τούτοις χορηγείται άδεια υλοτομίας ατελής, όπου η λήψις αδείας απαιτείται κατά τας κειμένας διατάξεις.

    2. Η εκρίζωσις αγριελαιών, προς σκοπόν μεταφυτεύσεως και εμβολιασμού, ενεργείται ατελώς και άνευ αδείας μεν της δασικής αρχής, εφ’ όσον πρόκειται περί μη δημοσίων δασών και μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων, πάντως όμως μετ’ έγκρισιν του οικείου δασοκτήμονος, κατόπιν ατελούς δε αδείας της δασικής αρχής, εφόσον πρόκειται περί δημοσίων δασών και μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων.

    3. Δασικά προϊόντα, παραγόμενα ως προϊόν βιομηχανικών εργοστασίων διά μηχανικής επεξεργασίας ή διά χημικής αποστάξεως καυσοξύλων,

    απαλλάσσονται της πληρωμής μισθώματος ή δημοσίου δασικού φόρου. Διά την λειτουργίαν όμως των τοιούτων εργοστασίων τα οπωσδήποτε

    χρησιμοποιούμενα καυσόξυλα πρέπει να προέρχωνται εξ υλοτομίας ενεργηθείσης επί τη βάσει αδείας υλοτομίας.

    4. Απαγορεύεται η εντός εργοστασίων μετατροπή νομίμως αποληφθέντων δασικών προϊόντων εις έτερα τοιαύτα άνευ καταβολής της τυχόν διαφοράς μεταξύ του δημοσίου δασικού φόρου ή μισθώματος του αρχικώς αποληφθέντος δασικού προϊόντος και του εκ μετρατροπής προερχομένου τοιούτου.

    Αρθρο: 180
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΔΑΣΩΝ
    Τίτλος Αρθρου
    Στρεμματικός δασικός φόρος
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    Οι ιδιοκτήται ή διακάτοχοι δασών υποχρεούνται, προς κάλυψιν των δαπανών επιτηρήσεως αυτών εκ μέρους των δημοσίων δασικών οργάνων, και εφ’ όσον συλλέγουν ή υλοτομούν εκ των δασών δασικά προϊόντα προς εμπορίαν, να καταβάλλουν ετησίως στρεμματικόν φόρον δι’ ολόκληρον την έκτασιν του δάσους των, συνιστάμενον εις 0,10 δραχμάς κατά στρέμμα. Ο ούτω καταβαλλόμενος στρεμματικός φόρος εν ουδεμιά περιπτώσει δύναται να υπερβή το δωδέκατον της κατα τον πίνακα διατιμήσεως συνολικής τιμής χονδρικής πωλήσεως των καθ’ έκαστον έτος απολαμβανομένων προς εμπορίαν δασικών προϊόντων.

    Αρθρο: 181
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Σιδηροδρομικά κόμιστρα, προστατευτικοί δασμοί
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Σχόλια
    Ο δασικός φόρος που προβλέπεται στο παρόν καταργήθηκε από το άρθρο 21 παρ. 7 του ν. 3208/2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Διά λόγους δασικής πολιτικής, τονώσεως και ενισχύσεως της εγχωρίου δασικής παραγωγής, ως και διευκολύνσεως της εκμεταλλεύσεως των απομεμακρυσμένων των κέντρων καταναλώσεως δασών, τη υποδείξει του Υπουργείου Γεωργίας και κατόπιν αποφάσεως του Υπουργείου Συγκοινωνιών, δύναται να ελαττωθούν αναλόγως τα εκάστοτε ισχύοντα σιδηροδρομικά κόμιστρα μεταφοράς των δασικών προϊόντων εγχωρίου προελεύσεως και ιδία τα τοιαύτα καυσίμου ύλης (ξυλανθράκων και καυσοξύλων).

    2. Διά τους αυτούς ως άνω λόγους δύναται, τη υποδείξει του Υπουργείου Γεωργίας και αποφάσει του Υπουργείου των Οικονομικών, να επιβληθή επί των εκ του εξωτερικού εισαγομένων δασικών προϊόντων προστατευτικός δασμός, ρυθμιζόμενος εκάστοτε υπό της αρμοδίας επί του δασμολογίου επιτροπής, εις την οποίαν μετέχει υποχρεωτικώς, προκειμένου περί της δασμολογήσεως των δασικών προϊόντων και ο αρμόδιος διευθυντής της Γενικής Διευθύνσεως Δασών.

    Αρθρο: 182
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ειδικαί Φορολογικαί απαλλαγαί
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Διαχείριση μη δημοσίων δασών, Δασική φορολογία (Μίσθωμα – Δασικός φόρος)
    Κείμενο Αρθρου

    1. Του δασικού φόρου, περί ου το άρθρ. 160 και του στρεμματικού τοιούτου, περί ου το άρθρ. 180, απαλλάσσονται τα δάση, τα ανήκοντα εις την Α.Μ. τον Βασιλέα και την Α.Β.Υ. τον Διάδοχον ως και τα λοιπά μέλη της Βασιλικής Οικογενείας.

    2. Τα κατά το άρθρ. 42 παραχωρηθέντα κατά χρήσιν δημόσια δάση εις το Πανεπιστήμιον Θεσσαλονίκης απαλλάσσονται της καταβολής του ως άνω δημοσίου δασικού φόρου διά τα εξ αυτών παραγόμενα δασικά προϊόντα ως και της στρεμματικής φορολογίας.

    Αρθρο: 183
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΛΟΓΟΙ
    Τίτλος Αρθρου
    Ιδιωτικοί δασολόγοι και δασοφύλακες
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προσωπικών ιδιωτικών δασών, ‘Εκτακτοι δασοφύλακες, Επόπται πρασίνου, Ιδιωτικό δασικό προσωπικό σε ιδιωτικά δάση
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δασοκτήμονες, μη δημοσίων δασών έχοντες έκαστος ή πλείονες ομού, εξ αδιαιρέτου ή μη, υπό την κυριότητα ή νομήν των δάση, συνεχόμενα ή μη, επιφανείας μείζονος των 8.000 εκταρίων εν τη περιφερεία του αυτού δασαρχείου δύνανται, αποφάσει του Υπουργού Γεωργίας, να υποχρεωθούν όπως προσλάβουν διά την διοίκησιν και διαχείρισιν ιδιώτην δασολόγον. Οι δασολόγοι ούτοι διορίζονται παρά του Υπουργού Γεωργίας επί τη προτάσει των δασοκτημόνων υποβαλλομένη εντός προθεσμίας τασσομένης υπό του Υπουργού, ο δε μισθός αυτών καταβάλλεται υπό των δασοκτημόνων. Εν περιπτώσει αμελείας ή ασυμφωνίας αυτών ως προς το πρόσωπον του δασολόγου, διορίζονται αυτεπαγγέλτως υπό του Υπουργού Γεωργίας.

    2. Οι δασοκτήμονες μη δημοσίων δασών εκτάσεως 300 εκταρίων και άνω, ως και εκτάσεως μικροτέρας μεν των 300 εκταρίων και άνω υποχρεούνται να προσλάβουν ιδιωτικούς δασοφύλακας διά τα εις την κυριότητα ή διακατοχήν αυτών τελούντα δάση, αναλόγως των από των δασών τούτων προσόδων των. Εις περίπτωσιν, καθ’ ην η έκτασις των τοιούτων δασών υπερβαίνει τα 1500 εκτάρια, οι δασοκτήμονες υποχρεούνται να προσλάβουν και δεύτερον δασοφύλακα, τρίτον δε εφ’ όσον η έκτασις των υπό φύλαξιν δασών υπερβαίνει τα 2.500 εκτάρια. Της υποχρεώσεως περί διορισμού δευτέρου και τρίτου δασοφύλακος δύνανται να απαλλαγούν οι ιδιοκτήται ή οι διακάτοχοι δασών, καταστραφέντων κατά την διάρκειαν του πολέμου 1940-41 και της κατοχής, των οποίων αι πρόσοδοι αποδεδειγμένως δεν καλύπτουν τας δαπάνας μισθοδοσίας των πλειόνων του ενός δασοφυλάκων.

    3. Οι ιδιωτικοί δασφούλακες προτείνονται υπό του δασοκτήμονος και διορίζονται υπό του αρμοδίου περιφερειακού διευθυντού δασών, μετά γνωμάτευσιν του οικείου δασάρχου. Επί πλειόνων συνιδιοκτητών ή συνδιακατόχων δασών, οι ιδιωτικοί δασοφύλακες προτείνονται υπό της πλειοψηφίας τούτων, εκάστου έχοντος τόσας ψήφους, όσα τα επί του επικοίνου δάσους ιδανικά αυτού μερίδια.

    4. Εις περίπτωσιν, καθ’ ην οι κατά τα ανωτέρω υπόχρεοι προς πρόσληψιν ιδιωτικών δασοφυλάκων αμελούν να υποδείξουν τοιούτους εντός προθεσμίας τασσομένης εις αυτούς υπό του οικείου δασάρχου και μη δυναμένης να είναι μικροτέρας των 45 ημερών, ο αρμόδιος περιφερειακός διευθυντής δασών, μετά πρότασιν του δασάρχου, προβαίνει αυτεπαγγέλτως εις τον διορισμόν των ιδιωτικών δασοφυλάκων, καθορίζων άμα την μισθοδοσίαν αυτών, η οποία, αρνουμένων των ιδιοκτητών ή διακατόχων να καταβάλλουν ταύτην, εισπράττεται κατά τας περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων διατάξεις.

    5.Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται να εξαρτήση την έγκρισιν ή μη καρπώσεων εις τα μη δημόσια δάση εκ της συμμορφώσεως ή μη των δασοκτημόνων ως προς την πρόσληψιν ιδιωτικών δασολόγων και του απαραιτήτου διά την φύλαξιν του δάσους αριθμού δασοφυλάκων.

    6. Ο περιφερειακός διευθυντής δασών και ο δασάρχης επί των ιδιωτικών δασοφυλάκων, ως και ο Υπουργός Γεωργίας και ο περιφερειακός διευθυντής δασών επί των ιδιωτικών δασολόγων, ασκούν πειθαρχικήν εξουσίαν οίαν και επί των δημοσίων δασοφυλάκων και δασαρχών, αι δε υπ’ αυτών

    επιβαλλόμεναι ποιναί, μηδέ της οριστικής απολύσεως εξαιρουμένης, είναι υποχρεωτικαί διά τον δασοκτήμονα. Η ποινή της οριστικής απολύσεως, προκειμένου μεν περί των δασοφυλάκων επιβάλλεται υπό του περιφερειακού διευθυντού δασών, προκειμένου δε περί των δασολόγων υπό του Υπουργού Γεωργίας, είναι δε και αύτη υποχρεωτική διά τον δασοκτήμονα. Τα ποσά των τυχόν εις τους ιδιωτικούς δασολόγους και δασοφύλακας επιβαλλομένων πειθραχικών ποινών προστίμου βεβαιούνται και εισπράττονται υπέρ του Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών.

    7. Δ/μα καθορίζει τα του τρόπου διορισμού και απολύσεως των ιδιωτικών δασολόγων και δασοφυλάκων, τα προσόντα, τα της μισθοδοσίας και του τρόπου εισπράξεως, τα της βαθμολογικής εξελίξεως, ως και τα της εντάξεως των δασολόγων και δασοφυλάκων των δημοτικών και κοινοτικών δασών κατά τας αντιστοίχους διατάξεις των λοιπών δημοτικών και κοινοτικών υπαλλήλων, τα του ορίου ηλικίας, τα καθήκοντα και δικαιώματα, τα της συντάξεως και εφαρμογής δασοπονικών μελετών παρά δασολόγων, ως και πάσαν λεπτομέρειαν εφαρμογής του παρόντος άρθρου.

    <Με την περ. α’ της παρ. 3 του άρ. 36 Ν. 1845/25-26 Απρ. 1989 (ΦΕΚ. Α’ 102), ορίστηκε ότι από την ημέρα εφαρμογής του άνω Νόμου παύει να υφίσταται η κατά τις διατάξεις του άνω άρθρου υποχρέωση πρόσληψης δασοφύλακα που έχουν οι ιδιοκτήμονες καθώς και οι νομείς ή διακάτοχοι δασών και δασικών εκτάσεων. Για τους ήδη>προσληφθέντες δασοφύλακες βάσει του άνω άρ. 183 και του άρ. 10 του α.ν. 959/1946 σε δάση και δασικές εκτάσεις που δεν ανήκουν στο Δημόσιο, βλ. περ. β’ της παρ. 3 του άνω Ν. 1845/89>.

    Αρθρο: 184
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Διάθεσις δημοσίου δασικού προσωπικού εις ιδιωτικά δάση
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προσωπικόν ιδιωτικών δασών, ‘Εκτακτοι δασοφύλακες, Επόπτες πρασίνου, Ιδιωτικό δασικό προσωπικό σε ιδιωτικά δάση
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εις τους δασοκτήμονες μη δημοσίων δασών πάσης εκτάσεως, τους προσφερομένους να καταβάλλουν τας νομίμους απολαυάς δημοσίων δασικών υπαλλήλων, δύναται ο Υπουργός Γεωργίας να διαθέτη προς διοίκησιν, διαχείρισιν και αστυνομίαν των δασών τούτων, δημοσίους δασικούς υπαλλήλους από του 10ου βαθμού του δασικού κλάδου Β’ κατηγορίας και άνω, μη υπαγομένους εις τας περί εντοπιότητος διατάξεις του υπαλληλικού κώδικος, των οποίων ο χρόνος της τοιαύτης υπηρεσίας λογίζεται εις τον χρόνον προαγωγής και συντάξεως. Οι ούτω διατιθέμενοι δεν απαλλάσσονται των κεκενονισμένων διά τους δημοσίους δασικούς υπαλλήλους κρατήσεων και διατηρούν τα αντίστοιχα του δημοσίου υπαλλήλου δικαιώματα.

    2. Τα εν τη προηγουμένη παραγράφω οριζόμενα έχουν εφαρμογήν και διά το Βασιλικόν κτήμα Τατοΐου.

    3. Εις τους δήμους και τας κοινότητας, διά την παρ’ αυτών εκτέλεσιν ή εποπτείαν έργων αναδασώσεων, δύναται ο Υπουργός Γεωργίας να διαθέτη δημοσίους δασικούς υπαλλήλους, εφ’ όσον οι δήμοι και αι κοινότητες καταβάλλουν τας νομίμους αποδοχάς των. Οι διατιθέμενοι εξακολουθούν να διατηρούν τα δικαιώματα προαγωγής και συντάξεως ως εν τη παρ. 1.

    4. Δασοκτήμονες, κατά την παρ. 1 του άρθρ. 146, έχοντες συνολικώς πλησίων αλλήλων κείμενα δάση επιφανείας μεγαλυτέρας των 6.000 εκταρίων, υποχρεούνται από της εκδόσεως των κατά την αυτήν παράγραφον Δ/των όπως καταβάλλουν ετησίως εις το δημόσιον ταμείον της περιφερείας των ολόκληρον τον ετήσιον μισθόν ενός δασάρχου, επί βαθμώ 6ω, κατανεμόμενον μεταξύ των δασοκτημόνων αναλόγως της τιμής και εκτάσεως των δασών εκάστου και εισπραττόμενον, εν περιπτώσει αρνήσεως, κατά τας διατάξεις του Νόμου περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων. Ο αριθμός των δασαρχών αυξάνεται εκάστοτε κατά τόσους δασάρχας, όσος ο αριθμός εκείνων, των οποίων ο νόμιμος μισθός καταβάλλεται υπό των κατά τα ανωτέρω υποχρέων.

    5. Προκειμένου περί υποδειγματικώς διαχειριζομένων μη δημοσίων δασών, δύναται ο Υπουργός Γεωργίας να χορηγή εις τους κατά την παρ. 1 προσλαμβανομένους δημοσίους υπαλλήλους μέχρι του 30% των αποδοχών των, των υπολοίπων καταβαλλομένων υπό του οικείου δασοκτήμονος.

    6. Εις τους δασικούς συνεταιρισμούς, πλήρους ή περιωρισμένης εκεμταλλεύσεως, δύναται, δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας, λαμβανομένης κατόπιν αιτήσεως ή γνώμης της πανελληνίου συνομοσπονδίας ενώσεων γεωργικών συνεταιρισμών να διατίθενται δημόσιοι υπάλληλοι. Αι αποδοχαί των ανωτέρω υπαλλήλων, εφ’ όσον διαρκεί η διάθεσις, τα έξοδα κινήσεως ως και η ημερησία αποζημίωσις διά την εκτός έδρας εκτέλεσιν υπηρεσίας καταβάλλονται υπό του Δημοσίου ταμείου εις βάρος των εις τους διατίθενται συνεταιρισμών κατά τα λεπτομερέστερον διά Δ/τος, εκδιδομένου επί τη προτάσει των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας, καθοριζόμενα.

    Αρθρο: 185
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασικόν προσωπικόν πανεπιστημιακών δασών Θεσσαλονίκης
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προσωπικό ιδιωτικών δασών, ‘Εκτακτοι δασφούλακες, Επόπτες πρασίνου, Ιδιωτικό δασικό προσωπικό σε ιδιωτικά δάση
    Κείμενο Αρθρου

    Διά το δασικόν προσωπικόν των πανεπιστημιακών δασών Θεσσαλονίκης ισχύουν αι διατάξεις των άρθρ. 4 Νόμ. 6320/1934, άρθρ. 8 και 11 Νόμ.

    1881/51,94141/π.ε. 4.6.57 αποφάσεως Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.

    Αρθρο: 186
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασικόν κλπ. προσωπικόν δημοτικής και κοινοτικής δασοπονίας
    Λήμματα
    Δασικός Κωδικός, Προσωπικόν ιδιωτικών δασών, ‘Εκτακτοι δασοφύλακες, Επόπτες πρασίνου, Ιδιωτικό δασικό προσωπικό σε ιδιωτικά δάση
    Κείμενο Αρθρου

    Η ίδρυσις κοινής δασοπονικής υπηρεσίας και η πρόσληψις του

    αναγκαιούντος δασικού κλπ. προσωπικού υπό δύο ή πλειόνων δήμων και κοινοτήτων, διά την επιστημονικήν διαχείρισιν, εκμετάλλευσιν και αξιοποίησιν των δασών αυτών δύναται να ενεργηθή κατά τας περί συνεργασίας δήμων και κοινοτήτων, διάταξεις του άρθρ. 152 του δημοτικού και κοινοτικού κώδικος.

    Αρθρο: 187
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Επόπται πρασίνου
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προσωπικό ιδιωτικών δασών, ‘Εκτακτοι δασοφύλακες, Επόπτες πρασίνου, ‘Εκτακτοι δασφούλακες δημοσίων δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δύνανται να διορισθούν, επί τη αιτήσει δήμων και κοινοτήτων και άλλων νομικών φιλοδασικών προσώπων δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου ή φυσικών προσώπων, έκτακτοι δασοφύλακες προς φύλαξιν δημοσίων δασών, αμειβόμενοι υπό των προτεινόντων τούτους, προς τους οποίους συνδέονται διά σχέσεως ιδιωτικού δικαίου.

    2. Μέλη φιλοδασικών επιτροπών και ενώσεων προσκοπικών, κυνεγετικών, τουριστικών και φυσιολατρικών εν γένει σωματείων δύνανται να διορισθούν ως άμισθοι επόπται του πρασίνου θεωρούμενοι, διά τας περί τα δάση παραβάσεις, ως ανακριτικοί υπάλληλοι. Η ιδιότης του αμίσθου επόπτου πρασίνου δεν αποτελεί ασυμβίβαστον με άλλην δημοσίαν ή κοινοτικήν θέσιν.

    3. Διά Δ/τος καθορίζονται τα προσόντα διορισμού, ο τρόπος διορισμού, η μισθοδοσία και ο τρόπος καταβολής ταύτης, η βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξις, τα δικαιώματα και καθήκοντα, ο πειθαρχικός έλεγχος, το όριον ηλικίας, ως και πάσα σχετική λεπτομέρεια διέπουσα τους κατά τας προηγουμένας 1 και 2 παραγράφους του άρθρου τούτου εκτάκτους δασοφύλακας και επόπτας πρασίνου.

    Αρθρο: 188
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1970 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 189
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 190
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 191
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 192
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 193
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 194
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 195
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 196
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 197
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 198
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 199
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 200
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Δαπάναι αναδασώσεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    1. Αι προτάσει της δασικής υπηρεσίας ή των φιλοδασικών επιτροπών εκτελούμεναι αναδασώσεις, η ίδρυσις και η συντήρησις δασικών φυτωρίων και σπορείων ή πειραματικών δασικών σταθμών συντηρουμένων και χρησιμοποιουμένων υπό της δασικής υπηρεσίας ως και η αμοιβή των φυλάκων αναδασώσεων ενεργούνται δαπάνη του Δημοσίου, καταβαλλομένη εκ του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών.

    2. Αι δαπάναι τεχνητής ή φυσικής αναδασώσεως, ως και της οροθεσίας, περιφράξεως, φυλάξεως και εν γένει προστασίας των κηρυχθεισών ως αναδασωτέων εκτάσεων, ως επίσης και αι δαπάναι απαλλοτριώσεως των τυχόν εντός των αναδασωτέων εκτάσεων περιλαμβανομένων ιδιοκτησιών βαρύνουν τον αιτήσαντα την κήρυξιν του εδάφους ως αναδασωτέου ή τους αναλαβόντας την υποχρέωσιν της αναδασώσεως ιδιοκτήτας.

    Αρθρο: 201
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Δαπάναι Δήμων, κοινοτήτων κλπ.δι’ αναδασώσεις
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Αναδασωτέα εδάφη
    Κείμενο Αρθρου

    1. Οι δήμοι, αι κοινότητες, αι μοναί, τα φιλανθρωπικά ιδρύματα ή άλλα νομικά πρόσωπα υποχρεούνται να αναγράφουν εις τους προϋπολογισμούς αυτών πιστώσεις ουχί κατωτέρας των 5% των δασικών εισοδημάτων αυτών διά δαπάνας αναδασώσεως ή απαλλοτριώσεως εδαφών ανηκόντων εις την περιφέρειάν των. Τα αυτά νομικά πρόσωπα υποχρεούνται να αναγράφουν ετησίως εις τον προϋπολογισμόν των πίστωσιν, καθοριζόμενην υπό της εγκρινούσης τον προϋπολογισμόν αρχής, αναλόγως των πόρων αυτών, διά την εκτέλεσιν αναδασώσεων εις την περιοχήν των. Η απόφασις αύτη δύναται να μεταρρυθμισθή υπό του Υπουργού, εις την αρμοδιότητα του οποίου ανήκει η εποπτεία του νομικού προσώπου.

    2. Τα κατά την προηγουμένην παράγραφον αναγραφόμενα ποσά διατίθενται, είτε διά την απ’ ευθείας υπό των ειρημένων νομικών προσώπων εκτέλεσιν των έργων είτε ως εισφορά εις το εκτελούν ταύτα Δημόσιον.

    Αρθρο: 202
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Τίτλος Αρθρου
    ‘Εντυπα φιλοδασικής προπαγάνδας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Φιλοδασική προπαγάνδα, Φιλοδασικά σωματεία
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 203
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Φιλοδασικά Σωματεία
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Φιλοδασική προπαγάνδα, Φιλοδασικά σωματεία
    Κείμενο Αρθρου

    1. Διά την προστασίαν του πρασίνου και την φυσικήν και τεχνητήν αναδάσωσιν των περί τας πόλεις, κωμοπόλεις και χωρία λόφων και βουνών διά σκοπούς κυρίως αισθητικούς προς δημιουργίαν ιδία πάρκων, ως και τον διά φυσικής αναδασώσεως εξωραϊσμόν αρχαιολογικών, ιστορικών ή ιερών χώρων δύνανται να συνιστώνται φιλοδασικά σωματεία.

    2. Πόροι των φιλοδασικών σωματείων δύναται να είναι συνδρομαί, δωρεαί, κληρονομίαι, κληροδοσίαι και επιχορηγήσεις του Κράτους, των δήμων και κοινοτήτων ή άλλων νομικών προσώπων, ως και εξευρισκόμενοι άλλοι πόροι, τόκοι κεφαλαίων και δάνεια.

    3. Το διά του Α.Ν. 1247 της 19/28.5.1938 (περί κυρώσεως του Καταστατικού της «Φιλοδασικής Ενώσεως» κλπ.), κυρωθέν καταστατικόν της Φιλοδασικής Ενώσεως Αθηνών διέπεται υπό του Α. Νόμου τούτου.

    Αρθρο: 204
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Φιλοδασικαί Επιτροπαί
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Φιλοδασική προπαγάνδα, Φιλοδασικά σωματεία
    Κείμενο Αρθρου

    1. Διά την προστασίαν του πρασίνου, την δημιουργίαν φιλοδένδρου αισθήματος και την εκτέλεσιν έργων αναδασώσεως, συνιστώνται διά πράξεων του νομάρχου, δημοσιευομένων εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εις τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα τριμελείς ή πενταμελείς φιλοδασικαί επιτροπαί. Εις την πρωτεύουσαν του Κράτους η φιλοδασική επιτροπή είναι επταμελής.

    2. Τα μέλη των επιτροπών αποτελούνται εκ του οικείου νομάρχου, εφ’ όσον η έδρα της επιτροπής συμπίπτει με την έδραν του νομού, εκ του προϊσταμένου της τοπικής δασικής αρχής, εξ ενός αντιπροσώπου της δημοτικής ή κοινοτικής αρχής οριζομένου υπό του οικείου συμβουλίου, των λοιπών μελών, μέχρι συμπληρώσεως, οριζομένων διά πράξεως του οικείου νομάρχου, προτάσει της οικείας δασικής αρχής, εκ προσώπων διακρινομένων διά την φιλόδενδρον αυτών δράσιν.

    3. Αι επιτροπαί αύται αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, διαχειρίζονται τα εις αυτάς διατιθέμενα χρήματα, κατά τας διατάξεις περί δημοσίων υπολόγων, του αρμοδίου περιφερειακού διευθυντού δασών έχοντος το δικαίωμα του διοικητικού και οικονομικού ελέγχου των επιτροπών εκτός αν ούτος μετέχη αυτής, οπότε τον έλεγχον ασκεί ο νομάρχης δι’ ανωτέρου δασικού υπαλλήλου, οριζομένου υπό του Υπουργού Γεωργίας.

    4. Πόροι των φιλοδασικών επιτροπών είναι:

    α) Κρατικαί επιχορηγήσεις.

    β) Διατιθέμενα χρηματικά ποσά υπό δήμων και κοινοτήτων, υδραυλικών ταμείων, κλπ. διά σκοπούς αναδασώσεων και δενδροφυτεύσεων.

    γ) ‘Αλλαι χρηματικαί ενισχύσεις, συνδρομαί, δωρεαί και έρανοι. δ) Πρόσοδοι πάσης φύσεως προερχόμεναι εκ της εκμεταλλεύσεως παραχωρουμένων υπό του Δημοσίου ή δήμων και κοινοτήτων εδαφών προς αναδάσωσιν δασυλλίων ή και δασικών θερέτρων.

    5. Εις την δικαιοδοσίαν του νομάρχου ανήκουν και άπαντα τα φιλοδασικά σωματεία ή όσα εκ των φιλοπροόδων εν γένει σωματείων θέτουν ως κύριον αυτών σκοπόν την αναδάσωσιν και δενροφύτευσιν, υποκείμενα και ταύτα εις τον διοικητικόν και διαχειριστικόν έλεγχον τούτου, ασκούμενον δι’ ανωτέρου δασικού υπαλλήλου οριζομένου υπ’ αυτού.

    6. Ο αριθμός των μελών των επιτροπών, η σύνθεσις, η θητεία, αι υπό τούτων διοριζόμεναι εκτελεστικαί επιτροπαί και αι λοιπαί λεπτομέρειαι της εν γένει οργανώσεως και λειτουργίας των φιλοδασικών επιτροπών, ως και των φιλοδασικών σωματείων, καθορίζονται διά Δ/τος.

    7. Η παρά των φιλοδασικών επιτροπών εκτέλεσις αναδασωτικών και φυτωριακών εργασιών ενεργείται κατά τα εν άρθρ. 222 διαλαμβανόμενα.

    Αρθρο: 205
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Ρύθμισις λεπτομερειών αναδασώσεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Αναδασώσεις, Φιλοδασική προπαγάνδα, Φιλοδασικά σωματεία
    Κείμενο Αρθρου

    Διά Δ/των ρυθμίζονται αι λεπτομέρειαι του καθορισμού και της οροθεσίας των αναδασωτέων εκτάσεων, τα της παραχωρήσεως των δημοσίων εκτάσεων προς αναδάσωσιν, ο τρόπος του καθορισμού και της πληρωμής των δαπανών αναδασώσεως, της εκτελέσεως των αναδασώσεων, τα της φυλάξεως και προστασίας των υπό αναδάσωσιν δημοσίων ή μη εκτάσεων, τα των καθηκόντων και πληρωμής των μισθών των φυλάκων, ως και πάσα άλλη λεπτομέρεια των περί αναδασώσεων διατάξεων.

    Αρθρο: 206
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 207
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία Δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 208
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 209
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Υποχρεώσεις κοινοτήτων προς αναδάσωσιν καέντων δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Κοινότητες, εις την περιφέρειαν των οποίων κατεστράφησαν υπό της πυρκαϊάς δημόσια ή κοινοτικά δάση, υποχρεούνται να αναγράφουν ετησίως επί δεκαετίαν από της πυρκαϊάς εις τον προϋπολογισμόν αυτών πίστωσιν διά την υποβοήθησιν διά τεχνικών αναδασωτικών έργων της επανιδρύσεως του καέντος δάσους.

    2. Τα αναδασωτικά ταύτα έργα υποδεικνύοναι και εκτελούνται μερίμνη της δασικής υπηρεσίας.

    Αρθρο: 210
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 211
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 212
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 213
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 214
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 215
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 216
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 217
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 218
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 219
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Τίτλος Αρθρου
    Πρόσληψις πυροφυλάκων και μίσθωσις ή επίταξις αυτοκινήτων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών, Προστασία δασών εκ πυρκαϊών
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. δ’ άρ. 42 Ν. 1845/25-26 Απρ. 1989 (ΦΕΚ. Α’ 102).

    Αρθρο: 220
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Προστασία δασών εξ εντόμων και μυκήτων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εν περιπτώσει εμφανίσεως καμπών ή άλλων βλαπτικών των δασικών δένδρων εντόμων ή μυκήτων, οι κύριοι ή κάτοχοι δασών, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων, λιβαδίων, γεωργικώς ή δενδροκομικώς

    καλλιεργουμένων εκτάσεων, κήπων και αυλών υποχρεούνται να προβαίνουν εις καταπολέμησιν και εξαφάνισιν των βλαπτικών τούτων εντόμων ή μυκήτων, κατά τας υποδείξεις της δασικής αρχής, τιμωρούμενοι άλλως κατά τας διατάξεις του άρθρ. 268.

    2. Εν αρνήσει των ως άνω κυρίων ή κατόχων, όπως προβούν εις τα υποδειχθέντα παρά της δασικής αρχής μέτρα, δύναται αύτη να προβή εις την λήψιν των μέτρων τούτων, των προς τούτο δαπανών εισπραττομένων παρά του υποχρέου κυρίου ή κατόχου, κατά τας περί εισρπάξεως δημοσίων εσόδων διατάξεις.

    Αρθρο: 221
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Απαγόρευσις εισαγωγής εκ του εξωτερικού ξυλείας προς πρόληψιν μεταδόσεως ασθενειών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Προστασία δασών
    Κείμενο Αρθρου

    Προς προστασίαν των δασών της χώρας εκ βλαπτικών των δασικών δέντρων εντόμων ή μυκήτων, δύναται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας να επιτρέπεται υπό όρους ή και να απαγορεύεται εντελώς, καθ’ όλην την Χώραν ή περιφερείας ταύτης, η εκ του εξωτερικού εισαγωγή παντός είδους ξυλείας, υπό οιανδήποτε μορφήν ξυλίνων σκευών ως και φυτών, σπόρων, φύλλων, ανθέων, φυτικής γης, χωμάτων, έρματος πλοίων εκ χώματος, ως και χαλίκων και άμμου περιεχόντων χώματα.

    Αρθρο: 222
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Μελέτη και εκτέλεσις
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Γενικές διατάξεις που αφορούν σε δασοτεχνικά έργα
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η μελέτη και εκτέλεσις τοπογραφήσεων, χωροσταθμήσεων και πάσης φύσεως τεχνικής εργασίας διευθετήσεως χειμάρρων, διαχειρίσεως και εκμεταλλεύσεως δασών, αναδασώσεων, φυτωρίων, περιφράξεων, δασικών μεταφορικών εγκαταστάσεων, δασικής οδοποιΐας και βελτιώσεως ορεινών βοσκοτόπων, ενεργείται δι’ εργολαβίας ή δι’ αυτεπιστασίας υπό της αρμοδίας δασικής υπηρεσίας, μετ’ απόφασιν του Υπουργού Γεωργίας ή του νομάρχου, κατά τας περί διοικητικής αποκεντρώσεως διατάξεις.

    2. Διά την δι’ αυτεπιστασίας εκτέλεσιν των έργων των χρηματοδοτουμένων παρά του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών, συνιστάται παγία προκαταβολή, η διαχείρισις της οποίας ανατίθεται εις διαχειριστήν δημόσιον υπάλληλον, οριζόμενον δι’ αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου του Ταμείου τούτου. Ως διαχειριστής της παγίας προκαταβολής δεν ορίζεται υπάλληλος μετέχων εις την εκτέλεσιν και επίβλεψιν των έργων.

    3. Εις τους διαγωνισμούς διά την δι’ εργολαβίας μελέτην ή εκτέλεσιν των ως άνω δασοτεχνικών εργασιών γίνονται δεκτοί και δασολόγοι, έχοντες ειδικόν πτυχίον εργολήπτου δασικών έργων, χορηγούμενον παρά του Υπουργού Γεωργίας.

    Αρθρο: 223
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Τρόπος συντάξεως μελετών κλπ.
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Γενικές διατάξεις που αφορούν σε δασοτεχνικά έργα
    Κείμενο Αρθρου

    Διά Δ/τος καθορίζονται τα της συντάξεως αναγνωριστικών και

    προκαταρκτικών μελετών, γενικών σχεδίων (προμελετών), των οριστικών μελετών και των ετησίων προγραμμάτων έργων, τα του ελέγχου, εγκρίσεως και θέσεως εις εφαρμογήν αυτών, τα της αναθεωρήσεως και τροποποιήσεως αυτών, τα της διενεργείας των δημοπρασιών, τα της επιβλέψεως, εκτελέσεως και παραλαβής των εκτελουμένων δασοτεχνικών έργων, τα της εκδόσεως, διαβαθμίσεως και ακυρώσεως των ειδικών πτυχίων εργοληπτών δασοτεχνικών έργων, ως και πάσα σχετική λεπτομέρεια διά την εφαρμογήν του παρόντος άρθρου.

    Αρθρο: 224
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Φορεύς εκτελέσεως έργων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, ‘Εργα διευθετήσεως χειμάρρων
    Κείμενο Αρθρου

    1. Τα δασοτεχνικά έργα διευθετήσεως χειμάρρων και αποκαταστάσεως ορεινών εδαφών και λεκανών απορροής εκτελούνται ανεξαρτήτως τάξεως υπό του Κράτους. Μέρος της δαπάνης τούτων δύναται να βαρύνη τας εκ της εκτελέσεως των έργων προστατευομένας ιδιοκτησίας εις την υπό του χειμάρρου επηρεαζομένην πεδινήν περιοχήν. Την συντήρησιν των κατά την παρούσαν παράγραφον έργων αναλαμβάνουν αι εκτελούσαι ταύτα αρμόδιαι δασικαί υπηρεσίαι, ή, οσάκις κρίνεται υπό τούτων σκόπιμον, οι οργανισμοί εγγείων βελτιώσεων.

    2. Η ταξινόμησις των έργων δασοτεχνικής διευθετήσεως χειμάρρων και αποκαταστάσεως των ορεινών εδαφών, εχόντων άμεσον σχέσιν προς εκτελούμενα μείζονος σημασίας πεδινά εγγειοβελτιωτικά τοιαύτα, ο γενικός προγραμματισμός, η ένταξίς των εις το σύνολον των έργων και ο συντονισμός τούτων ενεργούνται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας μετά γνώμην του παρά τω Υπουργείω Γεωργίας κεντρικού γνωμοδοτικού συμβουλίου εγγειοβελτιωτικών έργων.

    3. Αι προκαταρκτικαί μελέται των ανωτέρω έργων εγκρίνονται υπό του κεντρικού γνωμοδοτικού συμβουλίου εγγείων βελτιώσεων, προτάσει της Γενικής Διευθύνσεως Δασών, αρμοδίας διά την περαιτέρω εκπόνησιν των μελετών εκτελέσεως, εγκρίσιν τούτων, ειδικόν κατά χώρον προγραμματισμόν και εκτέλεσιν των έργων, κατά τας διεπούσας ταύτην διατάξεις, εκ πιστώσεων του προγράμματος αυτής, είτε εκ τοιούτων διατιθεμένων παρά της υπηρεσίας εγγείων βελτιώσεων Υπουργείου Γεωργίας, δυναμένων να εφαρμοσθούν εν προκειμένω και των διατάξεων των άρθρ. 8-11 του Ν.Δ.

    3881/1958, ως αύται εκάστοτε ισχύουν.

    4. Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας, εκδιδομένης επί τη προτάσει της Γενικής Διευθύνσεως Δασών, μετά γνώμην του κεντρικού γνωμοδοτικού Συμβουλίου εγγείων βελτιώσεων, δύναται να ανατίθεται εις την υπηρεσίαν εγγείων βελτιώσεων ή προμελέτη, μελέτη και εκτέλεσις των εν τω παρόντι άρθρω έργων, δι’ οιωνδήποτε πιστώσεων, αποσπωμένου εν τη περιπτώσει ταύτη παρ’ αυτή του αναγκαιούντος ειδικού δασικού προσωπικού.

    Αρθρο: 225
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ειδικά μέτρα διά λεκάνας χειμάρρων Μακεδονίας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, ‘Εργα διευθετήσεως χειμάρρων
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δι’ αποφάσεων του Υπουργού Γεωργίας, εκδιδομένων μετά γνώμην του αρμοδίου περιφερειακού διευθυντού δασών και δημοσιευομένων εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, δύνανται να κηρύσσωνται υπό προστασίαν λεκάναι απορροής των χειμάρρων των πεδιάδων Μακεδονίας.

    2. Εντός των υπό προστασίαν περιοχών δύναται να απαγορεύωνται αι εκχωρσώσεις επικλινών εδαφών, να επιβάλλωνται ειδικά μέτρα κλιμακώσεως (πεζούλια) ή περιορισμού κατ’ έκτασιν και είδος καλλιεργείας δι’ εκχερσώσεως, να περιορίζωνται αι πάσης φύσεως καρπώσεις των δημοσίων ή μη δασών, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων και οιωνδήποτε ψιλών βοσκών και να ρυθμίζεται κατά τόπον και χρόνον και μέχρι πλήρους απαγορεύσεως η βοσκή ωρισμένου είδους ή παντός ζώου, η χρήσις του ύδατος φυσικών πηγών και ρείθρων, η αλλαγή της λοίτης των χειμάρρων, ως και η ανέγερσις οιωνδήποτε δασικών εγκαταστάσεων. Εις τας ούτω υπό προστασίαν κηρυχθείσας περιοχάς, θεωρουμένας ως αναδασωτέας, έχουν εφαρμογήν, όσον αφορά εις την έκδοσιν των δασικών αστυνομικών διατάξεων, την φύλαξιν και αστυνομίαν, την βεβαίωσιν των παραβάσεων, ως και τας επιβαλλομένας ποινάς και αποζημιώσεις, αι αντίστοιχοι διατάξεις του παρόντος κώδικος.

    3. Διά Δ/τος δύνανται αι διατάξεις των ανωτέρω παρ. 1 και 2 να επεκταθούν εις τας λεκάνας απορροής χειμάρρων και άλλων διαμερισμάτων της χώρας, όταν αύται τίθενται, επί τη βάσει εγκεκριμένης μελέτης, υπό δασοτεχνικήν διευθέτησιν.

    Αρθρο: 226
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαδικασία αναθέσεως κατασκευής
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Δασικές μεταφορικές εγκαταστάσεις, Δασικά κτίρια
    Κείμενο Αρθρου

    1. Προς τον σκοπόν εκμεταλλεύσεως δασικών συμπλεγμάτων, επιτρέπεται όπως διά Δ/των εκδιδομένων, προτάσει των Υπουργών Γεωργίας, Οικονομικών και Δημοσίων ‘Εργων, ανατίθεται εις τα Ταμεία Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών των νομών η κατασκευή και συντήρησις δασικών οδών και μεταφορικών εν γένει εγκαταστάσεων, δασικών εργοστασίων, κτιρίων, ως και η αγορά και συντήρησις των σχετικών μηχανών, εργαλείων και μέσων επικοινωνίας. Εις τα αυτά Ταμεία δύναται, κατόπιν αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας, να ανατίθεται και η πληρωμή της δαπάνης καλλιεργείας των συστάδων, αναδασώσεως και δασικών φυτωρίων εντός των οικείων δασικών συμπλεγμάτων.

    2. Προς έεκδοσιν των εν τη προηγουμένη παραγράφω προβλεπομένων Δ/των απαιτείαι προγενεστέρα έκθεσις του οικείου δασάρχου, περί της αναγκαιότητος των εκτελεστέων έργων, συνοδευομένη υπό δασοπονικής μελέτης του δασικού συμπλέγματος και γνωμοδότησις του αρμοδίου περιφερειακού διευθυντού δασών και του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών του Υπουργείου Γεωργίας. Η ως άνω έκθεσις του δασάρχου δέον να διαλαμβάνη και περί των επιβληθησομένων φόρων και εισφορών, κατά τα εν άρθρ. 240 – 244 οριζόμενα περί του ποσού αυτών, περί των οικονομικών πόρων του Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών και περί των κατά προσέγγισιν δαπανών διά την εκτέλεσιν των προβλεπομένων δασικών εγκαταστάσεων.

    Αρθρο: 227
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασικαί οδοί
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Δασικές μεταφορικές εγκαταστάσεις, Δασικά κτίρια
    Κείμενο Αρθρου

    Δασικαί οδοί θεωρούνται αι οδοί αι εξυπηρετούσαι, εντός ή εκτός των δασών, την εκμετάλλευσιν και τας μεταφοράς των δασικών προϊόντων, ως και τα πάσης φύσεως δασικά έργα και μη συμπίπτουσαι μετά του δικτύου της εθνικής ή επαρχιακής οδοποιΐάς της χώρας.

    Αρθρο: 228
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Αστυνομία δασικών οδών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Δασικές μεταφορικές εγκαταστάσεις, Δασικά κτίρια
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η αστυνομία των κατά το άρθρ. 226 έργων, εφ’ όσον πρόκειται περί αποκλειστικώς δασικών οδών μη συμπιπτουσών προς εθνικάς, επαρχιακάς, δημοτικάς και κοινοτικάς οδούς, ανατίθεται εις το αρμόδιον δασικόν προσωπικόν, κατά τα λεπτομερέστερον διά Δ/τος καθοριζόμενα,

    εφαρμοζομένων επί του προκειμένου των διατάξεων του άρθρ. 24 του Δ/τος της 29 Νοεμ. 1929″περί κωδικοποιήσεως ως των περί κατασκευής και συντηρήσεως οδών κειμένων διατάξεων».

    2. Πάντα τα λόγω βλαβών των εν λόγω οδών εισπραττόμενα υπό των δημοσίων ταμείων ποσά, κατατίθενται απ’ ευθείας υπ’ ευθύνην των υπέρ του ειδικού λογαριασμού των οικείων Τ.Γ.Κ. και Δασών των νομών.

    Αρθρο: 229
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Διάνοιξις προσωρινών οδών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Δασικές μεταφορικές εγκαταστάσεις, Δασικά κτίρια
    Κείμενο Αρθρου

    Κύριος ή κάτοχος εδάφους δεν δύναται να εμποδίση την διά μέσου του εδάφους του μεταφοράν δασικών προϊόντων εξ υπερκειμένων ή παρακειμένων δασών, εφ’ όσον αύτη, γινομένη προς τα κέντρα καταναλώσεως εκτός του εδάφους του, συνεπάγεται δυσαναλόγως μεγαλυτέραν δαπάνην, δικαιούται όμως εις πλήρη, εκ μέρους του κυρίου ή κατόχου των προϊόντων ή του μεταφέροντος αυτά, αποζημίωσιν εκ της διανοίξεως της αναγκαίας δασικής οδού.

    Αρθρο: 230
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Σύνταξις μελετών δασικών οδών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Δασικές μεταφορικές εγκαταστάσεις, Δασικά κτίρια
    Κείμενο Αρθρου

    Αι μελέται διά τας δασικάς οδούς συντάσσονται, κατά τα εν άρθρ. 222 προβλεπόμενα, υπό των οικείων δασικών οργάνων.

    Αρθρο: 231
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Εκτέλεσις έργων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Δασικές μεταφορικές εγκαταστάσεις, Δασικά κτίρια
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ο Υπουργός Γεωργίας ή ο νομάρχης, κατά τας περί διοικητικής αποκεντρώσεως διατάξεις, αποφασίζει την εκτέλεσιν των έργων, περί ων το άρθρ. 226, δι’ αυτεπιστασίας επί επειγουσών περιπτώσεων ή όπου κρίνεται ασύμφορος ή δι’ εργολαβίας εκτέλεσις αυτών.

    2. Διά τα ως άνω έργα, όταν εκτελούνται υπό των κατά τόπους δασικών υπηρεσιών δι’ εργολαβίας, ακολουθείται η διαδικασία των περί κατασκευής και συντηρήσεως των δημοσίων οδών διατεταγμένων.

    3. Η αρμοδιότης του Υπουργείου Δημοσίων ‘Εργων, η προβλεπομένη υπό των διατάξεων πρί εκτελέσεως εν γένει δημοσίων έργων, μεταβιβάζεται διά την εκτέλεσιν των έργων τούτων εις το Υπουργείον Γεωργίας, επιφυλασσομένης της αρμοδιότητος του συμβουλίου δημοσίων έργων, όσον αφορά εις την κρίσιν αιτήσεων θεραπείας, κατ’ εφαρμογήν της διατάξεως του άρθρ. 6 παρ. 5 του Νόμ. 5367 της 2/18.4.1932 (περί εκτελέσεως των δημοσίων έργων), ως αντικατεστάθη υπό του άρθρ. 2 του Α.Ν. 1966 της 7/13.9.1939 (περί συμπληρώσεως των περί εκτελέσεως Δημοσίων ‘Εργων κειμένων διατάξεων).

    Αρθρο: 232
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Εποπτεία και έλεγχος
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Δασικές μεταφορικές εγκαταστάσεις, Δασικά κτίρια
    Κείμενο Αρθρου

    Την άμεσον εποπτείαν και τον τεχνικοοικονομικόν έλεγχον της εκτελέσεως και διαχειρίσεως των υπό του άρθρ. 226 προβλεπομένων έργων ασκεί ο αρμόδιος περιφερειακός διευθυντής δασών, την γενικωτέραν δε εποπτείαν της εκτελέσεως των έργων τούτων ασκεί, κατ’ εντολήν του διοικητικού συμβουλίου του Τ.Γ.Κ. και Δασών, τριμελής επιτροπή εκ του προέδρου του διοικητικού συμβουλίου του Τ.Γ.Κ. και Δασών, του διευθυντού τεχνικών υπηρεσιών του νομού και του αρμοδίου δασάρχου, κατά τα λεπτομερέστερον διά Δ/τος καθοριζόμενα.

    Αρθρο: 233
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Δασικαί οδοί συμπίπτουσαι προς επαρχιακάς και εθνικάς
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά ‘Εργα, Δασικές μεταφορικές εγκαταστάσεις, Δασικά κτίρια
    Κείμενο Αρθρου

    1. Προκειμένου περί κατασκευής δασικών οδών, των οποίων η διαδρομή συμπίπτει εν μέρει ή εν όλω προς την διαδρομήν εθνικών ή επαρχιακών οδών, η μελέτη και κατασκευή των συμπιπτόντων τμημάτων εκτελείται πάντοτε υπό του Υπουργείου Δημοσίων ‘Εργων ή του οικείου νομαρχιακού ταμείου, των κατασκευαστέων τμημάτων οριζομένων δι’ αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας, Οικονομικών και Δημοσίων ‘Εργων, διά της οποίας ορίζεται άμα και η διά την κατασκευήν χρηματική αρωγή του αρμοδίου Τ.Γ.Κ. και Δασών ή των διά την δασικήν οδοποιΐαν πιστώσεων του Υπουργείου Γεωργίας. Κατά την έγκρισιν των μελετών τούτων, παρά του συμβουλίου δημοσίων έργων του Υπουργείου Δημοσίων ‘Εργων, συμμετέχει των συνεδριάσεων αυτού μετά ψήφου ο γενικός διευθυντής δασών του Υπουργείου Γεωργίας.

    2. Η κατασκευή, συντήρησις και ανακαίνισις των δασικών οδών, περί ων η παρ. 1, δύναται να εκτελήται και υπό της δασικής υπηρεσίας του Υπουργείου Γεωργίας, κατόπιν αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας και Δημοσίων ‘Εργων, εις τας περιπτώσεις κατά τας οποίας αι οδοί εξυπηρετούν τας δασομεταφοράς δασαρχείων, τα οποία διαθέτουν ίδια μηχανήματα δασικής οδοποιΐας.

    Αρθρο: 234
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Κατασκευή δασικών οδών υπό Β.Ε. Ιδρύματος και Β. Προνοίας
    Κείμενο Αρθρου

    Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται, προκειμένου το Βασιλικόν Εθνικόν ‘Ιδρυμα ή η Βασιλική Πρόνοια να προβή εις αξιοποίησιν δασικών περιοχών διά της διανοίξεως και κατασκευής δασικών οδών, να εκχωρή το δικαίωμα απολήψεως ποσότητος των προς εμπορίαν, επί τη βάσει μελετών, προβλεπομένων δασικών προϊόντων εκ της αξιοποιουμένης περιφερείας, προς εξόφλησιν των παρά των οργανισμών τούτων διατιθεμένων δαπανών.

    Αρθρο: 235
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Εκτέλεσις δασικών οδών υπό δασικής υπηρεσίας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Δασικές μεταφορικές εγκαταστάσεις, Δασικά κτίρια
    Κείμενο Αρθρου

    Ο Υπουργός Γεωργίας, κατά παρέκκλισιν των διατάξεων του Ν.Δ. 1042 της 28.1/20.2.1942 (περί τροποποιήσεως και κωδικοποιήσεως των υπ’ αριθ.

    453/1941 και 584/1941 Ν.Δ/των»περί συστάσεως Γραφείου Μελετών και Δημοσιεύσεων και Συμβουλίου Μελετών»), αποφασίζει την εκτέλεσιν έργων δασικής οδοποιΐας, υπό της υπηρεσίας των δασών του Υπουργείου Γεωργίας, κατά τας διατάξεις των άρθρ. 226-232, οσάσις ήθελε κρίνει τούτο αναγκαίον διά την ταχυτέραν εκεμετάλλευσιν των δασών και παραγωγήν τεχνικού ξύλου διά τας ανάγκας της Χώρας.

    Αρθρο: 236
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Αγορά οικοπέδων και δασικών κτιρίων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά ‘Εργα, Δασικές μεταφορικές εγκαταστάσεις, Δασικά κτίρια
    Κείμενο Αρθρου

    1. Το Δημόσιον δύναται να αποκτά δι’ αγοράς, ανεγείρη, μισθώνη και επισκευάζη κτίρια προς εγκατάστασιν των τοπικών αρχών και οργάνων της δασικής υπηρεσίας, αναγραφομένης σχετικής πιστώσεως εις τον

    προϋπολογισμόν του Κράτους ή εις τον προϋπολογισμόν του Τ.Γ.Κ. και Δασών των νομών. Κατά τον αυτόν τρόπον δύναται να αποκτά δι’ αγοράς οικόπεδα προς ανέγερσιν δασικών κτιρίων ή γήπεδα προς εγκατάστασιν δασικών φυτωρίων, σταθμών δασικών ερευνών κλπ., εφ’ όσον δεν υπάρχουν κατάλληλα προς παραχώρησιν δωρεάν διά τοιούτον σκοπόν.

    2. Διά την εκτέλεσιν των έργων της προηγουμένης παραγράφου, εφαρμόζονται αι περί εκτελέσεως δημοσίων έργων διατάξεις. Διά την εκτέλεσιν όμως επισκευών υπαρχόντων δασικών κτιρίων, των οποίων η δαπάνη δεν υπερβαίνει τας 5.000 δραχμών, δύναται αύτη να ενεργήται δι’ αυτεπιστασίας, εκδιδομένου εντάλματος επί αποδόσει λογαριασμού επ’ ονόματι του οικείου δασάρχου.

    Αρθρο: 237
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΑ ΚΤΙΡΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Μελέτη και εκτέλεσις κτιριακών έργων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Δασικές μεταφορικές εγκαταστάσεις, Δασικά κτίρια
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η ανέγερσις δασικών κτιριακών εγκαταστάσεων εν γένει, ως εργοστασίων κρατικής εκμεταλλεύσεως δημοσίων δασών, παραρτημάτων αυτών, αποθηκών ξυλείας ή υλικού ή σπόρων, δεξαμενών αρδεύσεως, εκκολαπτηρίων ιχθύων των ορεινών ρεόντων υδάτων, παρατηρητηρίων πυρκαϊών, δασικών κτιρίων, ως και η επισκευή και συμπλήρωσις τούτων εκτελείται δι’ εργολαβίας, κατά τας περί δημοσίων έργων διατάξεις, εκτός αν πρόκειται περί έργου συνολικής αξίας ουχί ανωτέρας των εκατόν πεντήκοντα χιλιάδων δραχμών ή εάν διά πράξεως των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών ήθελον χαρακτηρισθή ταύτα ως κατεπείγοντα ή ανεπίδεκτα εκτελέσεως δι’ εργολαβίας, οπότε εκτελούνται δι’ αυτεπιστασίας και μικροεργολαβιών υπό της αρμοδίας δασικής υπηρεσίας.

    2. Αι μελέται διά τα ως άνω έργα συντάσσονται παρά της δασικής υπηρεσίας και εγκρίνονται υπό του Υπουργού Γεωργίας.

    Αρθρο: 238
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Αναγραφή πιστώσεων εις πρ/σμόν Κ.Τ.Γ.Κ.Δ.
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτησις δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    Δι’ αποφάσεων του Υπουργού Γεωργίας επιτρέπεται η αναγραφή, εις τον προϋπολογισμόν του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών ειδικών πιστώσεων διά την οικονομικήν εξυπηρέτησιν των κατεπειγούσης φύσεως δαπανών δι’ έργα και εργασίας κρατικής εκμεταλλεύσεως δασών και δασικών μεταφορικών εγκαταστάσεων, διά προμηθείας και λοιπάς συναφείς δαπάνας, αναλόγως των εισπραττομένων δασικών εσόδων. Αι ως άνω ειδικαί πιστώσεις διατίθενται δι’ αποφάσεων του διοικητικού συμβουλίου του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών δι’ ενταλμάτων προπληρωμής επ’ ονόματι των αρμοδίων δασικών υπαλλήλων. ‘Απαντα τα ως άνω κατεπειγούσης φύσεως έργα, εργασίαι και προμήθειαι εκτελούνται κατά παρέκκλισιν των περί δημοσίου λογιστικού, περί δημοσίων έργων, περί προμηθείων του Δημοσίου και των του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών διατάξεων.

    Αρθρο: 239
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Οικονομική εξυπηρέτησις παρά Τ.Γ.Κ.Δ. των νομών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτησις δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    1. Αρμόδιον Τ.Γ.Κ. και Δασών, διά την εκτέλεσιν των εις τα άρθρ.

    226-233 έργων, είναι το του νομού εις την περιφέρειαν του οποίου κείται το δασικόν σύμπλεγμα ή εκτελούνται τα προς εξυπηρέτησιν δασικά έργα. Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται δι’ αποφάσεώς του να καθορίση και έτερον Τ.Γ.Κ και Δασών των νομών διά την οικονομικήν εξυπηρέτησιν των έργων, εφ’ όσον λόγοι οργανώσεως της εκτελέσεως των έργων επιβάλλουν τούτο.

    2. Το διοικητικόν συμβούλιον των Τ.Γ.Κ. και Δασών των νομών, προκειμένου ταύτα να εκτελέσουν και να διαχειρισθούν έργα εκ των υπό των άρθρ. 226-233 προβλεπομένων, συνέρχεται εις ειδικάς συνεδριάσεις, εις τας οποίας συζητούνται και λαμβάνοναι αποφάσεις μόνον σχετικαί προς τα ως άνω έργα, συμμετέχοντος του συμβουλίου, εν τη ειδική ταύτη περιπτώσει, και του διευθυντού τεχνικών υπηρεσιών του νομού ή του νομίμου αναπληρωτού του.

    3. Προκειμένου περί Τ.Γ.Κ. και Δασών νομών της Μακεδονίας, Θράκης και Ηπείρου και διά την περίπτωσιν, καθ’ ην συζητείται θέμα διανοίξεως δασικής οδού, συμμετέχει και εις αξιωματικός οριζόμενος υπό του αρμοδίου σώματος στρατού.

    4. Διά τας ειδικάς ταύτας συνεδρίας καταβάλλεται εις έκαστον των μελών και τον γραμμετέα αμοιβή καθοριζομένη κατά τας οικείας διατάξεις. Κατά τα λοιπά διά τας ειδικάς ταύτας συνεδρίας ισχύουν αι αντίστοιχοι περί Τ.Γ.Κ. και Δασών των νομών διατάξεις.

    5. Διά την λήψιν αποφάσεων επί έργων των προηγουμένων παραγράφων απαιτείται πάντοτε η παρουσία του περιφερειακού διευθυντού δασών ή δασάρχου και του οικείου διευθυντού τεχνικών υπηρεσιών ή του προϊσταμένου της τεχνικής υπηρεσίας δήμων και κονοτήτων (Τ.Υ.Δ.Κ.), αναπληρουμένων των δύο τελευταίων τούτων, εις περίπτωσιν απουσίας ή κωλύματος, υπό των νομίμων αναπληρωτών των.

    6. Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται, κατόπιν ασκουμένης ενώπιον αυτού εφέσεως, να αποδέχεται, τροποποιή ή απορρίπτη οριστικώς τας αποφάσεις των κατά την παρ. 2 του παρόντος άρθρου διοικητικών συμβουλίων των Τ.Γ. Κ. και Δασών. Τούτο ισχύει και διά τας λοιπάς αποφάσεις των Τ.Γ.Κ. και Δασών μετά γνώμην του συμβουλίου του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών.

    Αρθρο: 240
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ειδικοί προϋπολογισμοί και απολογισμοί
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτησις δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    1. Προς εκτέλεσιν των υπό των άρθρ. 226-233 προβλεπομένων έργων, τα Τ.Γ.Κ. και Δασών των νομών επιχορηγούνται διά των αναγκαιουσών πιστώσεων παρά του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών.

    2. Τα Τ.Γ.Κ. και Δασών των νομών υποχρεούνται να τηρούν ίδια βιβλία και να καταρτίζουν ειδικόν προϋπολογισμόν και απολογισμόν διά τα επί τη βάσει των άρθρ. 226-233 εκτελούμενα παρά τούτων έργα και κατά οικονομικόν έτος του ταμείου. Η έγκρισις των εν λόγω προϋπολογισμών και απολογισμών γίνεται κατά τας γενικάς περί του προϋπολογισμού και απολογισμού των Τ.Γ.Κ. και Δασών των νομών διατάξεις, πλην των σχετικών προς τον χρόνο της ψηφίσεως του προϋπολογισμού. Εισηγηταί των ειδικών τούτων προϋπολογισμών και απολογισμών είναι ο εκ των μελών του συμβουλίου περιφερειακός διευθυντής δασών ή δασάρχης. Εν η περιπτώσει παρά του αυτού Τ.Γ.Κ. και Δασών εκτελούνται έργα εις πλείονα δασικά συμπλέγματα του νομού, έχοντα άμεσον συνάφειαν, δύναται να τηρώνται ίδιοι λογαριασμοί, προϋπολογισμοί και απολογισμοί, δι’ έκαστον των συμπλεγμάτων τούτων κατά τα ανωτέρω οριζόμενα.

    Αρθρο: 241
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ειδικοί φόροι και εισφοραί
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτησις δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    Πλην των εν άρθρ. 240 πόρων επιτρέπεται όπως επιβληθούν υπέρ των Τ.Γ.Κ. και Δασών των νομών, των εκτελούντων τα υπό των άρθρ. 226-233 προβλεπόμενα έργα, οι κάτωθι ειδικοί φόροι, προς αντιμετώπισιν των οικονομικών αυτών αναγκών:

    α) Ειδικός φόρος επί της προσαυξήσεως της αξίας των μη δημοσίων δασών των εξυπηρετουμένων διά της κατασκευής της δασικής οδού.

    β) Ειδικός φόρος επιβαλλόμενος επί δασικών προϊόντων, προερχομένων εξ άλλων δασικών συμπλεγμάτων δημοσίων ή μη αμέσως ή εμμέσως όμως εξυπηρετουμένων υπό των εκτελουμένων υπό του Ταμείου έργων.

    γ) Ειδικός φόρος επιβαλλόμενος επί της αξίας των παραγομένων γαλακτοκομικών προϊόντων εντός του δασικού συμπλέγματος του

    εξυπηρεουμένου διά των εκτελουμένων έργων. Ο φόρος ούτος υπολογίζεται επί τη βάσει της συνολικής παραγωγής εκάστου γαλακτοφόρου ζώου, δεν δύναται δε να υπερβή τα 2% της αξίας των προϊόντων τούτων.

    δ) Ειδικός φόρος επί πάντων εν γένει ανεξαιρέτως των προϊόντων και ειδών των μεταφερομένων διά των υπό των Τ.Γ.Κ. και Δασών

    κατασκευαζομένων δασικών οδών. Ο φόρος ούτος εισπράττεται πάντως μετά την αποπεράτωσιν του σχετικού έργου, μέχρις ορίου δε 1% της αξίας των προϊόντων. Επιβάλλεται επίσης ειδική εισφορά εις τα τροχοφόρα οχήματα τα εισερχόμενα εντός του εξυπηρετουμένου δασικού συμπλέγματος και χρησιμοποιούντα τας κατασκευαζομένας δασικάς οδούς διά των πόρων του Τ.Γ.Κ. και Δασών. Η εισφορά αύτη δεν επιβάλλεται οσάκις

    χρησιμοποιούνται τμήματα των ως άνω δασικών οδών, τα οποία συμπίπτουν προς επαρχιακάς ή εθνικάς οδούς.

    ε) Αναγκαστική εισφορά των ωφελουμένων αμέσως ή εμμέσως εκ του έργου δασικών ιδιοκτησιών, των ανηκουσών εις φυσικά ή νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου.

    ς) Προσωπική εργασία μέχρι δέκα ημερών ετησίως των κατοίκων των χωρίων ή κοινοτήτων των ωφελουμένων αμέσως ή εμμέσως εκ της εκτελέσεως του έργου.

    Αρθρο: 242
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Διαδικασία επιβολής φόρων και εισφορών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτησις δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    1. Οι υπό στοιχ. α’, β’, γ’ και δ’ του άρθρ. 241 φόροι επιβάλλονται, μετά πρότασιν του διοικητικού συμβουλίου του Τ.Γ.Κ. και Δασών του νομού, διά Δ/τος, εκδιδομένου επί τη προτάσει των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών, δικαιουμένων όπως τροποποιούν, εν μέρει ή εν όλω, ή και απορρίπτουν την πρότασιν του διοικητικού συμβουλίου.

    2. Αι περί επιβολής των ανωτέρω φόρων προτάσεις των διοικητικών συμβουλίων των Τ.Γ.Κ. και Δασών κοινοποιούνται παρ’ αυτών εις τους οικείους δήμους και κοινότητας, παρά των οποίων τοιχοκολλούνται εις το δημοτικόν και κοινοτικόν κατάστημα, ίνα λάβουν γνώσιν τούτων οι μέλλοντες να υποχρεωθούν εις την καταβολήν αυτών, οι οποίοι και δικαιούνται όπως εντός εικοσαημέρου από της τοιαύτης τοιχοκολλήσεως, υποβάλλουν διά του οικείου δήμου ή κοινότητος τας ενστάσεις ή παρατηρήσεις αυτών προς το Υπουργείον Γεωργίας, ίνα αύται εξετασθούν προ της εκδόσεως του σχετικού Δ/τος.

    3. Η υπό στοιχ. ς’ του άρθρ. 241 προσωπική εργασία επιβάλλεται διά πράξεως του οικείου νομάρχου, μετά γνώμην του διοικητικού συμβουλίου του Τ.Γ.Κ. και Δασών και απόφασιν του οικείου δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου. Εάν οι υπόχρεοι δεν προσέρχωνται προς εργασίαν εντός του τασσομένου χρόνου, το αντίτιμον ταύτης, καθοριζόμενον υπό του Τ.Γ.Κ. και Δασών, εισπράττεται παρά των υποχρέων διοικητικώς, κατά τας περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων διατάξεις.

    Αρθρο: 243
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Διασικασία καταργήσεως φόρων και εισφορών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτηση δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    Οι ως άνω φόροι, εισφοραί και προσωπική εργασία δύνανται να καταργηθούν ή τροποποιηθούν, καθ’ ον τρόπον επεβλήθησαν, εφ’ όσον ήθελεν εκλείψει ο λόγος της επιβολής των και δεν απαιτείται η διατήρησις αυτών, είτε προς συντήρησιν των έργων είτε προς εξυπηρέτησιν των τυχόν αναληφθεισών υπό του Γ.Γ.Κ. και Δασών διά την εκτέλεσιν των έργων οικονομικών υποχρεώσεων.

    Αρθρο: 244
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Είσπραξις φόρων και εισφορών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτηση δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    Από της ισχύος των εν άρθρ. 226 παρ. 2 προβλεπομένων Δ/των, διά των οποίων ανατίθεται εις τα Τ.Γ.Κ. και Δασών των νομών η εκτέλεσις των υπό των άρθρ. 226-233 προβλεπομένων έργων, άπαντες οι εν άρθρ. 241 φόροι και αι εισφοραί εισπράττονται υπό των αρμοδίων προς είσπραξιν αυτών οργάνων διά λογαριασμόν του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών, εις το οποίον αποδίδονται απ’ ευθείας υπ’ ευθύνην των ενεργούντων την είσπραξιν. Εν περιπτώσει αρνήσεως των υποχρέων εις καταβολήν, οι κατά το άρθρον τούτο φόροι βεβαιούνται και εισπράττονται διοικητικώς κατά τας περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων διατάξεις.

    Αρθρο: 245
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Σύναψις δανείων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτηση δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    Διά την εκτέλεσιν των υπό των άρθρ. 226-233 προβλεπομένων έργων, επιτρέπεται εις τα Τ.Γ.Κ. και Δασών των νομών όπως, επί εκχωρήσει των υπό του ιδίου κώδικος προβλεπομένων πόρων αυτών, συνομολογούν, μετά ή άνευ της εγγυήσεως του Δημοσίου, δάνεια απλά ή τοκοχρεωλυτικά, βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα, κατά τους εκάστοτε οριζομένους όρους υπό του Διοικητικού συμβουλίου του οικείου Τ.Γ.Κ. και Δασών. Διά την συνομολόγησιν των δανείων τούτων απαιτείται όπως η περί ταύτης σχετική απόφασις του διοικητικού συμβουλίου του οικείου Τ.Γ.Κ. και Δασών εγκριθή διά Δ/τος, εκδιδομένου επί τη προτάσει των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών. Διά την σύναψιν δανείων προς εκτέλεσιν έργων δασικών μεταφορικών εγκαταστάσεων ή ετέρων έργων ή προμηθειών, δύναται να παρέχεται η εγγύησις του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών. Τούτο, παρισταμένης ανάγκης εκπληρώσεως αναληφθεισών υποχρεώσεων εκ του ως άνω λόγου, δύναται να χρησιμοποιήση τους κατά τα άρθρ. 240-245 πόρους, τους αντιστοιχούντας εις έκαστον Τ.Γ.Κ. και Δασών εις ποσόν καθοριζόμενον δι’ ειδικής αποφάσεως του διοικητικού συμβουλίου του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών.

    Αρθρο: 246
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Είσπραξις των πόρων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτηση δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    Η είσπραξις των κατά τα άρθρ. 240-245 πόρων ενεργείται κατά τας διατάξεις περί εισπράξεως των πόρων του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών. Διά Δ/τος, εκδιδομένου επί τη προτάσει των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών, δύναται να καθορισθούν αι λεπτομέρειαι της εισπράξεως των ως άνω πόρων και της καταθέσεως αυτών προς τοις άλλοις παρά το πιστωτικώ ιδρύματι, το οποίον εχορήγησε το κατά το προηγούμενον άρθρον δάνειον. Η απόδοσις των υπό των δημοσίων ταμείων πραγματοποιουμένων εσόδων βαρύνει τας χρήσεις κατά τας οποίας διενεγήθησαν αι εισπράξεις.

    Αρθρο: 247
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Πληρωμή εξόδων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτηση δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    Η πληρωμή των εξόδων γίνεται επί τη βάσει ειδικών ενταλμάτων δι’ έκαστον των ειδικών προϋπολογισμών, ισχυουσών κατά τα λοιπά ως προς την εκκαθάρισιν, πληρωμήν κλπ. των περί Τ.Γ.Κ. και Δασών γενικών διατάξεων.

    Αρθρο: 248
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Πρόσληψις υπαλληλικού προσωπικού
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτηση δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    Διά την εκτέλεσιν των πάσης φύσεως διοικητικών, λογιστικών και διαχειριστικών εργασιών, των αναφερομένων εις την εκτέλεσιν των διά των άρθρ. 226-233 προβλεπομένων έργων, δύναται να προσλαμβάνεται παρά των Τ.Γ.Κ. και Δασών το εκάστοτε αναγκαιούν ημερομίσθιον προσωπικόν. Τα της μισθοδοσίας, τρόπου προσλήψεως, διαρκείας της υπηρεσίας ως και τα του αριθμού του ημερομισθίου προσωπικού ορίζονται κατά το άρθρ. 13 του από 20/22.7.1937 Δ/τος (περί διοικήσεως και διαχειρίσεως εν γένει του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών) μετά προηγουμένην έγκρισιν του Υπουργού Γεωργίας.

    Αρθρο: 249
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Πρόσληψις εργατοτεχνικού προσωπικού
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτηση δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    Μετ’ έγκρισιν των απαιτουμένων πιστώσεων παρά του διοικητικού συμβουλίου του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών, εφ’ όσον αύται επιβαρύνουν τον δασικόν προϋπολογισμόν του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών, επιτρέπεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας όπως η επί ημερομισθίω γινομένη πρόσληψις εργατοτεχνικού προσωπικού, οίον μηχανοδηγών, εφαρμοστών, θερμαστών, ηλεκτροτεχνιτών, εμπειροτεχνών, επιστατών, οδηγών αυτοκινήτων κλπ. διά τας ανάγκας της κρατικής εκμεταλλεύσεως των δασών, ως και των έργων, περί των οποίων προβλέπουν τα άρθρ. 226-233, γίνεται και επί συμβάσει ιδιωτικού δικαίου χρονικής διαρκείας από εξ μηνών μέχρι δύο κατ’ ανώτατον όριον ετών. Η σύμβασις αύτη δύναται να ανανεωθή δι’ ισόχρονον διάστημα διά νεάς αποφάσεως, εις την οποίαν αναγράφεται ο όρος ότι η υπηρεσία δύναται να χρησιμοποιήση και εις άλλην περιφέρειαν τον προσλαμβανόμενον.

    Αρθρο: 250
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Δαπάναι κατασκηνώσεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Δασικά έργα, Οικονομική εξυπηρέτηση δασικών έργων
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εκ των διατιθεμένων πιστώσεων διά τα έργα, περί των οποίων προβλέπει το άρθρ. 222, καταβάλλονται αντιστοίχως και αι διά τας ανάγκας των εν υπαίθρω επί ορεινών και μακράν των κέντρων εργασιών, μικροδαπάναι κατασκηνώσεως, κατά τα εκάστοτε δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας καθοριζόμενα.

    2. Εκ των πόρων των ειδικών προϋπολογισμών δασών εκάστου Τ.Γ.Κ. και Δασών των νομών, δύνανται να καταβάλλωνται και αι δαπάναι κατασκευής προχείρων κλιβάνων αρτοποιΐας και παραπηγμάτων, διά την ίδρυσιν εις απομεμακρυσμένους τόπους πρατηρίων τροφίμων και χρειωδών διά τους εργάτας και το λοιπόν προσωπικόν της υπηρεσίας. Τα ούτω κατασκευαζόμενα ενοικιάζονται εις ιδιώτας κατόπιν δημοπρασίας. Τα άλευρα και τα λοιπά είδη δύνανται να μεταφέρωνται διά των κρατικών επιτοπίων μεταφορικών μέσων δωρεάν, εφ’ όσον ταύτα επιστρέφουν κενά, αι δε επιτόπιοι δασικαί και αστυνομικαί αρχαί ελέγχουν την καλήν ποιότητα, ως και τας τιμάς πωλήσεως, γινομένης ρητής μνείας εις τους όρους της σχετικής διακηρύξεως και το συμφωνητικόν.

    Αρθρο: 251
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΘΗΡΑΜΑΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Θηράματα
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Θηράμα, Μέσα ασκήσεως θήρας, Κυνηγετικές περιοχές
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η θήρα επιτρέπεται να ασκήται ως άθλημα, καθ’ όλην την Επικράτειαν, κατά τας διατάξεις του παρόντος κώδικος.

    2. Ως θηρεύσιμα θηράματα νοούνται πάντα τα άγρια θηλαστικά και πτηνά πλην:

    Εκ των θηλαστικών: Των ακανθοχοίρου, νυκτερίδος, μυγαλής, ασπάλακος. Εκ των πτηνών: α)Των μικροτέρων κατά μέγεθος της σιταρήθρας, μη συμπεριλαμβανομένης (τουτέστι των μικροτέρων εις μήκος των 17 εκ.), β) των κύκνου, πελαργού, φοινικοπτέρου, ροδοχρόου, γερανού, κούκκου, όλων των ειδών γυπός (ορνέου), παντός είδους δρυοκολάπτου, έποπος (τσαλαπετεινού), όλων των ειδών κίρκου (κιρκινεζιού) και τριόρχου, ακριδοθήρα (αγιοπουλιού), σίττης (τοσπανάκου σφυρικτή), αιγοθήλου (γιδοβίζι-πλάνου), του μικρού μελανοκεφάλου γλάρου, παντός είδους χελιδόνος, του κορακίου (χαλκοκουρούντας), παντός είδους νυκτοβίων και της τριγόνος της στρεπτοπηλίας δεκαοκτώ (δεκοχτούρας).

    Αρθρο: 252
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΔΕΙΕΣ-ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΧΡΟΝΟΣ-ΔΕΛΤΙΟ ΠΑΡΟΧΗΣ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ
    Τίτλος Αρθρου
    Μέσα ασκήσεως θήρας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Θηράματα, Μέσα ασκήσεως θήρας, Κυνηγετικές περιοχές
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η θήρα ασκείται μόνον διά συνήθους κυνηγετικού επωμιζομένου πυροβόλου όπλου, ως και διά τόξου και κυνηγεντικού μαχαιρίου, μετά ή άνευ κυνός. Ως συνήθη κυνηγετικά όπλα νοούνται τα επωμιζόμενα μονόκαννα, δίκαννα, επαναληπτικά ή αυτογεμή (αυτόματα) τοιαύτα, έχοντα το εσωτερικόν της κάννης λείον και ουχί ραβδωτόν. Η διά πυροβόλου πολεμικού όπλου ή αεροβόλου ή άλλου ειδους όπλου άσκησις της θήρας απαγορεύεται. 2. (Καταργήθηκε με την παρ. 1β άρ. 38 του Ν. 2168/1983 (ΦΕΚ. Α’ 147). 3. Κατά πάσαν περίπτωσιν μεταφοράς κυνηγεντικού όπλου δι’οχημάτων παντός είδους, πλοίων κλπ. ή εντός κατωκημένων περιοχών, το κυνηγετικόν όπλον δέον να είναι κενόν φυσιγγίων και να φέρεται υποχρεωτικώς εντός θήκης, λελυμένον. Τα εντός των οικιών φυλαττόμενα κυνηγετικά όπλα, δέον όπως τηρούνται κενά φυσιγγίων. 4. Δύναται ο Υπουργός Γεωργίας, όταν απαγορεύεται η θήρα, να επιβάλη δι’ αποφάσεώς του, την σφράγισιν των κυνηγετικών όπλων. Εν συνδρομή τεχνικών ή άλλων ειδικών λόγων, ρητώς εν τη αποφάσει του αναφερομένων, δύναται να εξαιρή της υποχρεώσεως ταύτης ωρισμένης της Επικρατείας περιοχάς». <Οι παρ. 3 και 4 αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρ. 2 Ν. 177/1975>. 5. Απαγορεύεται η τοποθέτησις και η χρήσις παγίδων, δηλητηρίων, δικτύων, βρόχων, ιξού ειδικών καθρεπτών, αγκίστρων και παντός είδους ελκυστικών φώτων ή οργάνων ή άλλων αναλόγων μέσων, σκοπόν εχόντων την θανάτωσιν, σύλληψιν ή νάρκωσιν, εν γένει αγρίων θηλαστικών και πτηνών, ως και η εμπορία, κατασκευή και η εκ του εξωτερικού εισαγωγή των οργάνων τούτων. 6. Απαγορεύεται η προς θήραν χρησιμοποίησις ελαστικής σφενδόνης, κραχτών, ομοιωμάτων και μιμητικών φωνών των θηραμάτων. 7. Χρήσις παγίδων πάσης φύσεως επιτρέπεται να γίνεται μετ’ έγκρισιν του Υπουργού Γεωργίας μόνον δι’ επιστημονικούς σκοπούς (δακτυλίωσις, μελέται, ταρίχευσις).

    Αρθρο: 253
    Ημ/νία: 27.08.1998
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΘΗΡΑΜΑΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Εκτροφεία θηραμάτων – Καταφύγια θηραμάτων – Ελεγχόμεναι κυνηγετικαί περιοχαί
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Θηράματα, Μέσα ασκήσεως θήρας, Κυνηγετικές περιοχές
    Σχόλια
    Το άρ. 253 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρ. 3 Ν. 177/1975.Η φράση εντός εισαγ. του παρόντος άρθρου τίθεται όπως αντικαταστάθηκε με τη παρ. 2 άρθρ. 57 Ν. 2637/1998 (ΦΕΚ Α 200), της οποίας φράσης η ισχύς αρχίζει από 27.8.1998.
    Κείμενο Αρθρου

    «Δι’ αποφάσεων του Υπουργού Γεωργίας δημοσιευομένων διά της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, δύναται, διά την προστασίαν και διάσωσιν του φυσικού περιβάλλοντος της χώρας εν γένει, καθώς επίσης και προς τον σκοπόν της διατηρήσεως, αναπτύξεως και εκμεταλλεύσεως «των πληθυσμών των θηραμάτων και των λοιπών ειδών της άγριας πανίδας ως και των ειδών της αυτοφυούς χλωρίδας» να ιδρύωνται α) Εκτροφεία θηραμάτων, β) Καταφύγια θηραμάτων και γ) Ελεγχόμεναι Κυνηγετικαί Περιοχαί, επί ωρισμένων, σαφώς προσδιοριζομένων διά της αποφάσεως αυτού, εδαφικών εκτάσεων, απαγορευομένης απολύτως της εντός αυτών θήρας ή επιτρεπομένης ταύτης υπό ωρισμένας προϋποθέσεις κατά τα εν άρθρ. 254 του παρόντος ειδικώτερον οριζόμενα».

    Αρθρο: 254
    Ημ/νία: 31.03.2011
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΘΗΡΑΜΑΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    ‘Ιδρυσις και Λειτουργία Εκτροφείων Θηραμάτων – Καταφυγίων Θηραμάτων – Ελεγχομένων Κυνηγετικών Περιοχών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Θηράματα, Μέσα ασκήσεως θήρας, Κυνηγετικές περιοχές
    Σχόλια

    • Το παρόν άρθρο, όπως η παρ. 7 αυτού αντικαταστάθηκε από το άρ. 10 Ν.Δ. 996/1971, τίθεται όπως αντικαταστάθηκε από το άρ. 4 του ν. 177/1975. – Η παρ. 9 τίθεται όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρ. 29 Ν. 2040/17-23 Απρ. 1992 (ΦΕΚ. Α’ 70). – Η παρ. 2 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 παρ. 10 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.
    Κείμενο Αρθρου

    «1. Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας δύναται να ιδρύωνται μέχρις 60 εκτροφεία θηραμάτων, επί σκοπώ αναπαραγωγής και αυξήσεως των ενδημικών θηραμάτων ή εισαγωγής ξενικών τοιούτων, προς εμπλουτισμόν άλλων περιοχών δι’ αυτών. Διά της αυτής αποφάσεως καθορίζονται αι εν εκάστω εκτελεστέαι διά την εκπλήρωσιν του ως άνω σκοπού εργασίαι. Διά την συντήρησιν και λειτουργίαν των εκτροφείων δύναται να προσλαμβάνωνται, δι’ επιλογής, κατά τας κειμένας διατάξεις, αναλόγως των αναγκών εις έως δύο φύλακες κατά εκτροφείον, επί σχέσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, αμειβόμενοι εις βάρος των πιστώσεων του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών (Κεφάλαιον Θήρας). Οι φύλακες εκτροφείων εξομοιούνται ως προς τα προσόντα, αποδοχάς, δικαιώματα και καθήκοντα προς τους φύλακας θήρας.

    «2. Με όμοια απόφαση επιτρέπεται η ίδρυση από φυσικά ή νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, εκτροφείων θηραμάτων επί μη δημοσίων εκτάσεων, περιλαμβανομένων και των δασικού χαρακτήρα τοιούτων, καθώς και επί δημόσιων δασικών και εποικιστικών εκτάσεων, τις οποίες το Δημόσιο μπορεί να παραχωρεί ή να εκμισθώνει στους ενδιαφερομένους, έναντι τιμήματος ή μισθώματος που καθορίζεται από την επιτροπή της παραγράφου 3 του άρθρου 10 του Ν. 998/1979, προς το σκοπό της αναπαραγωγής των θηραμάτων είτε προς εμπορία (κρέατος, δέρματος, πτερών, κεράτων κ.λπ.) είτε προς εμπλουτισμό περιοχών δια θηρεύσιμων ειδών, τηρουμένων των περί δημοσίας υγείας διατάξεων. » 3. Διά κοινής αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών επιτρέπεται: α) Η αγορά, άνευ δημοπρασίας υπό του Δημοσίου, εκτάσεων ως και ερημονήσεων, ένθα διαβιούν αίγαγροι ή έτερα ευγενή θηράματα, προς δημιουργίαν εντός τούτων εκτροφείων ή προς ίδρυσιν σταθμών παρακολουθήσεως και δακτυλιώσεως αποδημητικών πτηνών. β) Η αναγκαστική απαλλοτρίωσις κτημάτων οιασδήποτε φύσεως, κειμένων εντός των εκτάσεων περί ων το άρθρ. 253, προς πραγμάτωσιν του εν αυτώ σκοπού, του σκοπού τούτου καθοριζομένου διά του παρόντος, ως δημοσίας ωφελείας.

    4. Απαγορεύεται η, επί σκοπώ θήρας, παραβίασις των ορίων εκτροφείων, ως και ο φόνος ή οιαδήποτε βλάβη εκτρεφομένων θηραμάτων.

    [«5. – 8. αντικατασταθείσες με την παρ. 3 του άρθρου 57 του ν. 2637/1998 (Α΄ 200, κ α τ α ρ γ ή θ η κ α ν με την παρ. 1 του άρθρου 22 του ν. 3937/2011 (Α΄ 60/31.3.2011), που κατάργησε την εν λόγω παρ. 3].

    «9. Με απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, που εκδίδεται ύστερα από γνώμη του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών, μπορεί να χαρακτηρίζονται ως συνεχείς ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές εκτάσεις ανεξαρτήτως ιδιοκτησίας, όχι μικρότερες των 5.000 στρεμμάτων εντός του χώρου της ηπειρωτικής Ελλάδας και 500 τουλάχιστον στρεμμάτων στη νησιωτική Ελλάδα. Πριν από την έκδοση της απόφασης αυτής συντάσσεται πλήρης μελέτη των απαιτούμενων τεχνικών έργων και βελτίωσης του φυσικού περιβάλλοντος του βιότοπου».

    10. Εντός των ελεγχομένων κυνηγετικών περιοχών επιτρέπεται η θήρα κατά παρέκκλισιν των διατάξεων του παρόντος υπό όρους, προϋποθέσεις, πρόσθετα τέλη και διατυπώσεις, καθοριζομένας διά Π.Δ/τος εκδιδομένου προτάσει του Υπουργού Γεωργίας. Διά του αυτού Π.Δ/τος καθορίζεται ο τρόπος διοικήσεως, διαχειρίσεως, λειτουργίας, οργανώσεως, προστασίας, φυλάξεως, κυκλοφορίας, οι οικονομικοί πόροι της ελεγχομένης κυνηγετικής περιοχής, ο τρόπος διαθέσεως των εσόδων αυτής, ο αριθμός του αναγκαιούντος προσωπικού, ως και πάσα εν γένει λεπτομέρεια αφορώσα την αρτίαν λειτουργίαν αυτής.

    11. Τα πάσης φύσεως έσοδα τα προερχόμενα εκ της θηραματικής εκμεταλλεύσεως των ελεγχομένων κυνηγετικών περιοχών περιέρχονται εις το Κεντρικόν Ταμείον Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών, (Κεφάλαιον Θήρας).

    12. Οι ιδιοκτήται των εντός της ελεγχομένης κυνηγετικής περιοχής εκτάσεων δικαιούνται μερίσματος εκ των καθαρών εσόδων ταύτης, ο προσδιορισμός, η διαδικασία και ο τρόπος καταβολής του οποίου καθορίζεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας.

    13. Δύναται ο Υπουργός γεωργίας, δι’ αποφάσεώς του, εκδιδομένης μετά γνώμην του Τεχνικού Συμβουλίου Δασών να χαρακτηρίζη και μη δημοσίας εκτάσεις, ως κυνηγετικάς περιοχάς, επί τη αιτήσει των ιδιοκτητών αυτών και υπό τας προϋποθέσεις του παρόντος άρθρου. Εν αυταίς παρέχεται το δικαίωμα εκμεταλλεύσεως της θήρας εις τους ιδιοκτήτας των, εφ’ όσον ούτοι προβούν εις την ίδρυσιν ιδιωτικών εκτροφείων εμπλουτισμού των εκτάσεων τούτων και συντάξουν, δι’ ιδιωτών δασολόγων, δαπάναις των, ειδικάς μελέτας ή πίνακας διαχειρίσεως του θηραματικού πλούτου, εγκρινομένας υπό του Υπουργείου Γεωργίας. Οι ιδιοκτήται των εκτάσεων τούτων δικαιούνται εις είσπραξιν δικαιώματος παρά των νομίμως εφωδιασμένων δι’ αδείας θήρας κυνηγών. Το δικαίωμα τούτο καθορίζεται διά της αυτής αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας.

    14. Εις τας, εντός των ελεγχομένων κυνηγετικών περιοχών, ιδιοκτήτους εκτάσεις, τη συναινέσει των ιδιοκτητών, δύνανται να ενεργούνται φυτεύσεις και έτεραι συναφείς εργασίαι αποβλέπουσαι εις την βελτίωσιν του βιοτόπου και του περιβάλλοντος εν γένει, δαπάναις της Ελεγχομένης Κυνηγετικής Περιοχής, ρυθμιζόμεναι δια Π.Δ/τος.

    15. Το αναγκαιούν διά την διοίκησιν, λειτουργίαν, διαχείρισιν και φύλαξιν της Ελεγχομένης Κυνηγετικής Περιοχής, προσωπικόν, δύναται να τοποθετήται εκ του μονίμου υπηρετούντος (δασολόγων, δασικών, διοικητικών) υπό του Υπουργού Γεωργίας ή διά προσλήψεως μέχρι 3 δασολόγων, 4 δασοκόμων, 5 υπαλλήλων λογιστών και διοικητικών και εντός φύλακος θήρας ανά 10.000 στρέμματα κυνηγετικής περιοχής, επί σχέσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου. Αι αποδοχαί εν γένει του εκτάκτου προσωπικού βαρύνουν τας πιστώσεις του προϋπολογισμού του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών.

    16. Απαγορεύεται η άσκησις θήρας εντός των ελεγχομένων κυνηγετικών περιοχών, κατά παράβασιν των διατάξεων του παρόντος και των βάσει αυτού εκδοθησομένων Π.Δ/των».

    Αρθρο: 255
    Ημ/νία: 29.07.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ-ΠΕΡΙΟΧΕΣ-ΣΚΥΛΟΙ
    Τίτλος Αρθρου
    Κυνηγετικοί κύνες
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Θηράματα, Μέσα ασκήσεως θήρας, Κυνηγετικές περιοχές
    Σχόλια

    • Η παρ. 10 τίθεται όπως αντικαταστάθηκε με τη παρ. 4α άρθρ. 57 Ν. 2637/1998 (ΦΕΚ Α 200), της οποίας παρ. η ισχύς αρχίζει από 27.8.1998. – Η παρ. 11 καταργήθηκε με την παρ. 4β άρθρ. 57 Ν. 2637/1998 (ΦΕΚ Α 200), η δε κατάργηση ισχύει από 27.8.1998. – Οι παρ. 1 έως και 9 καταργήθηκαν με την περ. δ) του άρθρου 15 του ν. 3170/2003 (Α΄191/29.7.2003).
    Κείμενο Αρθρου

    1.-9. (παραλείπονται ως μη ισχύουσες).

    «10. Επιτρέπεται καθ’ όλο το έτος η εκνύμναση κυνηγετικών σκύλων, που συνοδεύονται από κυνηγούς ή κυναγωγούς, χωρίς να φέρουν κυνηγετικό όπλο, σε περιορισμένες εκτάσεις, που καθορίζονται από την οικεία Δασική Αρχή. Επίσης επιτρέπεται η διεξαγωγή αγώνων κυνηγετικών ικανοτήτων σκύλων δεικτών με όρους και προϋποθέσεις που καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως».

    11. (παραλείπεται ως μη ισχύουσα).

    Αρθρο: 256
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΔΕΙΕΣ-ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΧΡΟΝΟΣ-ΔΕΛΤΙΟ ΠΑΡΟΧΗΣ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ
    Τίτλος Αρθρου
    Απηγορευμένοι εις την θήραν χώροι
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Απαγόρευση θήρας, Προστασία θηραμάτων
    Κείμενο Αρθρου

    1. Απαγορεύεται η θήρα εντός των πόλεων, κωμοπόλεων, χωρίων ή συνοικισμών εν γένει και εις ακτίνα 250 μέτρων από της παρυφής αυτών ή εις ακτίνα 100 μέτρων από μεμονωνέμων οικιών. Κατά παρέκκλισιν δύναται ο Υπουργός Γεωργίας, μετά πρότασιν της δασικής αρχής και συμφώνου γνώμης της οικείας αστυνομικής αρχής, να επιτρέπη την θήραν των επιβλαβών θηραμάτων και εις τους ανωτέρω χώρου. 2. Απαγορεύεται η θήρα άνευ της συγκαταθέσεως του ιδιοκτήτου, νομέως ή μισθωτού: α) Εντός των αμπελώνων από της ενάρξεως της περιόδου της θήρας έως λήξεως του τρυγητού. β) Εντός των αθερίστων λειμώνων. «γ. Εντός καλλιεργουμένων εκτάσεων ή οπωρώνων από της ανθοφορίας μέχρι και της συγκομιδής των καρπών». «δ. Εντός περιφραγμένων διά συνεχούς αδιαπεράστου και ανυπερβλήτου από άνθρωπον φράχτου παντός είδους, ύψους τουλάχιστον 1,50 του μέτρου ιδιοκτήτων εκτάσεων». <Οι περ. γ’ και δ’ αντικαταστάθηκαν ως άνω από την παρ. 1 του άρ. 6 Ν. 177/1975>. ε) (Καταργήθηκε από την παρ. 2 του άρ. 6 Ν.

    177/1975). 3. Απαγορεύεται η θήρα εντός του πυρήνος εθνικών δρυμών. 4. Απαγορεύεται η θήρα διά σκοπεύσεως επί πτηνών ισταμένων επί τηλεγραφικών στυλών, τηλεγραφικών καλωδίων του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος και λοιπών έργων, εφ’ ών δύναται να προκληθή βλάβη εις τας εγκαταστάσεις. 5. Απαγορεύεται η τοποθέτησις απαγορευτικών της θήρας πινακίδων, άνευ προηγουμένης εγγράφου εγκρίσεως της οικείας Δασικής Αρχής. <Η παρ. 5 προστέθηκε από την παρ. 3 του άρ. 6 Ν. 177/1975>.

    Αρθρο: 257
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΘΗΡΑΜΑΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Προστασία υδροβίων – Σκοπευτήρια – Αμοιβαί διώξεως επιβλαβών θηραμάτων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Απαγόρευσις θήρας, Προστασία θηραμάτων
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εις τα βασιλικά δασοκτήματα και πανεπιστημιακά δάση επιτρέπεται η άσκησις της θήρας κατά τας διατάξεις του παρόντος, κατόπιν ειδικής αδείας της διευθύνσεως των βασιλικών κτημάτων ή των πανεπιστημιακών αρχών. 2. Εις περιοχάς περιλαμβανούσας λίμνας, βάλτους, ελώδεις εκτάσεις ή δέλτα ποταμών και ποταμοκόλπους, ως και παραχθίους γενικώς εκτάσεις, εις ας σταθμεύουν και διαβιούν τα υδρόβια πτερωτά θηράματα (ένυδρα και παρυδάτια), δύναται ο Υπουργός Γεωργίας δι’ αποφάσεώς του να λάβ παν μέτρον πρόσφορον αποβλέπον εις την διατήρησιν, διαφύλαξιν και αύξησιν του θηραματικού κεφαλαίου, σχετικόν προς την ενάσκησιν της θήρας. 3. Απαγορεύεται πάσα μόλυνσις δι’ οιουδήποτε τρόπου υδάτων, λιμνών, ποταμών, λιμνοθαλασσών, είτε διά δηλητηρίου είτε εξ υπολειμμάτων διαφόρων εργοστασίων και βιομηχανιών. Οι ιδιοκτήται τούτων υποχρεούνται όπως, διά της ιδρυτικής των μελέτης ή διά συμπληρωματικής τοιαύτης διά τα ήδη υφιστάμενα, προβλέπουν την κατασκευήν των απαραιτήτων τεχνικών έργων προς ασφαλή και αζήμιον, διά τα ρέοντα ύδατα, την πανίδα και χλωρίδα, παροχέτευσιν των βιομηχανικών ακαθάρτων υδάτων. 4. Επιτρέπεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας, τη προτάσει της κυνηγετικής συνομοσπονδίας και συμφώνω γνώμη του δασάρχου, η ίδρυσις κυνηγετικών σκοπευτηρίων παρά των κυνηγετικών οργανώσεων, σκοπόν εχόντων την εξάσκησιν των κυνηγών και την ενέργειαν αθλητικών σκοπευτικών αγώνων, ως και ο καθορισμός περιοχής εκγυμνάσεως κυνηγετικών κυνών. Η θέσις και λειτουργία εν γένει τούτων καθορίζονται εν τη αποφάσει. 5. Αι αμοιβαί διά την καταπολέμησιν επιβλαβών θηραμάτων, ο τρόπος παραδόσεως και παραλαβής των τεκμηρίων, η πληρωμή της αμοιβής αμέσως, επί τη παραδόσει του τεκμηρίου, καταβαλλομένης, ως και πάσα άλλη λεπτομέρεια ρυθμίζονται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας. <Η»Επιτροπή παραλαβής τεκμηρίων επιβλαβών θηραμάτων»και οι σχετικές με αυτή διατάξεις καταργήθηκαν από την παρ. 18 άρ. 6 της 272961/26-26 Απρ.

    1982 (ΦΕΚ. Β’ 215), Διόρθ. Σφαλμ. στο ΦΕΚ. Β’ 564/9.8.1982, απόφ. Υπ. Προεδρ. Κυβερν. και Γεωργίας>.

    Αρθρο: 258
    Ημ/νία: 24.12.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΔΕΙΕΣ-ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΧΡΟΝΟΣ-ΔΕΛΤΙΟ ΠΑΡΟΧΗΣ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ
    Τίτλος Αρθρου
    Γενικαί απαγορεύσεις θήρας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Απαγόρευση θήρας, Προστασία θηραμάτων
    Σχόλια
    Η περ. γ’της παρ. 2 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 του άρ. 7 Ν. 177/1975. Η περ. β’ της παρ. 3 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 του άρ. 7 Ν. 177/1975. Η παρ. 5 προστέθηκε από την παρ. 3 του άρ. 7 Ν. 177/1975. Η περ. η της παρ. 3 καταργήθηκε με τη παρ. 5α άρθρ. 57 Ν. 2637/1998 (ΦΕΚ Α 200), η δε κατάργηση ισχύει από 27.8.1998. Η παρ. 6 προστέθηκε με τη παρ. 5β άρθρ. 57 Ν. 2637/1998 (ΦΕΚ Α 200), της οποίας παρ. η ισχύς αρχίζει από 27.8.1998. Η περ. ε της της παρ. 6 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 20 παρ. 3 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.
    Κείμενο Αρθρου
    1. Απαγορεύεται:

    μέσων, διά την θήραν των υδροβίων πτηνών εντός των λιμνών, ελωδών εκτάσεων, ποταμών και λιμνοθαλασσών. β) Η άσκησις της θήρας από μηχανοκινήτων μέσων και η μεταφορά διά τοιούτων κυνηγετικών όπλων, εάν ταύτα δεν είναι λελυμένα ή εντός θήκης, ως και διά πάσης φύσεως προβολέων και ελκυστικών φώτων. γ) Οι οδηγοί των μηχανοκινήτων μέσων, δι’ ων τρίτοι ήσκησαν παράνομον θήραν, ευθύνονται ως συναυτουργοί, ως και οι παραχωρήσαντες την χρήσιν τούτου, εφ’ όσον τελούν εν γνώσει. Οι παρά των ιδιοκτητών του τροχοφόρου άσκησις της θήρας, κατά τον διαληφθέντα τρόπον, θεωρείται ως επιβαρυντική περίπτωσις. δ) Η θήρα ελάφου, δορκάδος, αιγάγρου (αγριοκάτσικου), αγριόγιδου, τετράωνος (αγριοπετεινού), ως και φασιανού. Δι’ αποφάσεων του Υπουργού Γεωργίας, μη δυναμένων εν πάση περιπτώσει να εκδοθούν προς της 1ης Αυγ. 1971 δύναται να εγκριθή η θήρα των ανωτέρω, εφ’ όσον ο αριθμός τούτων αυξηθή, οπότε εν τη αποφάσει θα καθορίζεται ο τόπος, ο τρόπος και χρόνος της θήρας, το είδος και ο αριθμός των θηραμάτων και η παρά του κυνητού καταβολή προσθέτου τέλους αδείας.

    2. Απαγορεύεται επίσης: α) Η θήρα ωφελίμων πτηνών και θηλαστικών, καθοριζομένων δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας. β) Η αγοραπωλησία και η μεταφορά προς πώλησιν παντός είδους θηράματος κατά την διάρκειαν της απαγορεύσεως της θήρας. «γ. Η αγοραπωλησία καθ’ όλον το έτος του λαγωού και της πέρδικος, πλην των, κατόπιν αδείας της Δασικής Αρχής, διατιθεμένων πλεονασμάτων των εκτροφείων ως και θηραμάτων κε των ελεγχομένων κυνηγετικών περιοχών». δ) Η αγοραπωλησία παντός θηράματος, εφ’ όσον διαπιστωθή ότι η θανάτωσις τούτου ετελέσθη δι’ απηγορευμένων μέσων. ε) Η μεταφορά, η έκθεσις εις κοινήν θέαν και ο καθ’ οιονδήποτε τρόπον βασανισμός συλληφθέντων θηραμάτων. ς) Η θήρα παρά του κυνηγού πλέον του εντός λαγωού και τεσσάρων περίδκων δι’ εκάστην ημερησίαν έξοδον τούτου. Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται δι’ αποφάσεώς του να τροποποιήση τον αριθμόν τούτον καθ’ άπασαν την Επικράτειαν ή κατά περιφερείας ταύτης, ως επίσης να περιορίζη τον αριθμόν προς θήραν και άλλων θηραμάτων. ζ) Η θήρα της άρκτου και του λυγκός (ρήσου) άνευ εγκρίσεως του Υπουργού Γεωργίας.

    3. Ωσαύτως απαγορεύεται: α) Η καταστροφή των φωλεών

    παντός πτηνού και η αφαίρεσις εξ αυτών των ωών και των νεοσσών και η αγοραπωλησία τούτων, πλην των κατά τας διατάξεις του άρθρ. 257 χαρακτηριζομένων δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας ως επιβλαβών. «β. Η θήρα δι’ ενέδρας παρά τας πηγάς (καρτέρι) ή διά παρακολουθήσεως των ιχνών επί της χιόνος, ως και η χρησιμοποίησις βοηθού φέροντος όπλον, άνευ αδείας θήρας». >

    γ) Η μεταφορά ζώντος θηράματος καθ’ όλον το έτος και η διατήρησις εν αιχμαλωσία ωδικών πτηνών, ως και παντός θηράματος, πλην των εξωτικών (κολυμπρίων, καναρίων, ψιττακών), επιτρεπομένη μόνον δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας εις δημοσίας, δημοτικάς ή κοινοτικάς αρχάς ή νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, ως και κυνηγετικάς οργανώσεις προς εμπλουτισμόν ζωολογικών κήπων και πάρκων των πόλεων. Επιτρέπεται η κατόπιν ειδικής αδείας του Υπουργού Γεωργίας σύλληψις και μεταφορά θηράματος δι’ επιστημονικούς λόγους. δ) Η άνευ αδείας της δασικής ή αστυνομικής αρχής μεταφορά κυνηγετικών όπλων εις υπαιθρίους τόπους κατά την περίοδον, καθ’ ην απαγορεύεται η θήρα, κατά δε τον χρόνον της κυνηγετικής περιόδου άνευ αδείας θήρας. ε) Η μετά του κυνηγετικού όπλου διάβασις δι’ απηγορευμένων εις την θήραν εκτάσεων, εκτός εάν το όπλον είναι λελυμένον. ς) Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται ν’ απαγορεύη την θήραν παντός θηράματος εν περιπτώσει χιονοπτώσεως μεγάλης διαρκείας και εντάσεως εις όλην την χώραν ή μεμονωμένας περιοχάς. ζ) Η θήρα καθ’ ομάδας, περιλαμβανούσας πλείονας των εξ κυνηγών, εκτός της ομαδικής θήρας υδροβίων πτηνών, αγριοχοίρων και επιβλαβών ζώων, ήτοι λύκου, αλώπεκος, θωός και κορακοειδών, ήτις δέον να διενεργήται κατόπιν αδείας του δασάρχου τη επιβλέψει δασικού οργάνου ή του κυνηγετικού συλλόγου. Η δι’ οιουδήποτε μεταφορικού μέσου μεταφορά μεγαλυτέρου αριθμού κυνηγών, εφ’ όσον κατά την διάρκειαν ταύτης δεν ενεργείται θήρα, δεν θεωρείται ως παράβασις, ως επίσης και όταν οι πλείονες των 6 κυνηγοί ευρίσκωνται εις τοιαύτην απόστασιν, ώστε να υφίσταται η απαιτουμένη ζώνη ασφαλείας διά τα θηράματα. Η ζώνη αύτη καθορίζεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας. η. Παραλείπεται ως μη ισχύουσα.

    4. Κατόπιν αδείας του Υπουργού

    Γεωργίας επιτρέπονται ο φόνος και η ταρίχευσις μη θηρευσίμων θηραμάτων, προς εμπλουτισμόν συλλογών μουσείων και των εργαστηρίων ζωολογίας των πανεπιστημίων, ως και διά διδακτικούς σκοπούς εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

    5. Αι δασικαί αρχαί δύνανται να εκδίδουν απαγορευτικάς διατάξεις θήρας, μόνον κατόπιν αποφάσεων του Υπουργού Γεωργίας, δημοσιευομένων διά της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως προς ρύθμισιν θεμάτων αφορώντων την προστασίαν, διοίκησιν και διαχείρισιν του θηραματικού πλούτου και της ασκήσεως της θήρας εν γένει. «6. α. Απαγορεύεται χωρίς άδεια η εξαγωγή, εισαγωγή, επανεξαγωγή, επανεισαγωγή,

    διαμετακόμιση, πώληση, αγορά, διαφήμιση, μίσθωση, εμπορική εκμετάλλευση, ο αντιπραγματισμός και γενικά η κατοχή, διάθεση, φύλαξη, έκθεση, μεταφορά, αποστολή και διακίνηση. αα) των ειδών της αυτοφυούς χλωρίδας και άγριας πανίδας και των δειγμάτων αυτών ζώντων ή νεκρών επεξεργασμένων ή μη, ββ) των ειδών της αυτοφυούς χλωρίδας και άγριας πανίδας και των δειγμάτων αυτών που γεννήθηκαν και εκτράφηκαν/εκτρέφονται σε αιχμαλωσία ή έχουν παραχθεί τεχνητά, επεξεργασμένων ή μη, καθώς και των ειδών ή δειγμάτων που αποτελούν μέρος προσωπικών ή οικιακών αντικειμένων και γγ) των ειδών της αυτοφυούς χλωρίδας και άγριας πανίδας και των δειγμάτων αυτών επεξεργασμένων ή μη που χρησιμοποιούνται για δάνεια ή ανταλλαγές για μη εμπορικούς σκοπούς μεταξύ αναγνωρισμένων επιστημόνων και επιστημονικών – ερευνητικών ιδρυμάτων. β. Με αποφάσεις του Υπουργού Γεωργίας, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται τα είδη της αυτοφυούς χλωρίδας και άγριας πανίδας της προηγούμενης περίπτωσης, οι όροι και οι προϋποθέσεις χορήγησης της άδειας και ο τύπος αυτής, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων της περίπτωσης α’. γ. Για τη χορήγηση της άδειας της περίπτωσης α’ απαιτείται η καταβολή τελών, τα οποία αποτελούν έσοδα του Κρατικού Προϋπολογισμού. Το χρηματικό ύψος των τελών αυτών καθορίζεται και αναπροσαρμόζεται κάθε φορά με απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. δ. Οι εισαγωγείς και εξαγωγείς, ως και οι ενώσεις αυτών, καθώς και οι επιχειρήσεις διάθεσης στην αγορά και διακίνησης των ειδών της περίπτωσης β’ εγγράφονται σε ειδικό μητρώο για τη χορήγηση της ανωτέρω άδειας. Με απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται οι προϋποθέσεις εγγραφής στο εν λόγω μητρώο, καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας περίπτωσης. «ε. Με απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, συνιστάται στη Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας, Επιστημονική Επιτροπή Εμπορίας Ειδών Αυτοφυούς Χλωρίδας και Άγριας Πανίδας. Μέλη της Επιστημονικής Επιτροπής ορίζονται ειδικοί επιστήμονες, εξειδικευμένοι σε θέματα διαχείρισης και προστασίας ειδών της άγριας φύσης. Η Επιστημονική Επιτροπή γνωμοδοτεί για θέματα σχετικά με την προστασία και εμπορία των ειδών της αυτοφυούς χλωρίδας και άγριας πανίδας που προβλέπονται από τη Σύμβαση και τους σχετικούς με αυτή Κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Επιστημονική Επιτροπή εκπροσωπεί τη Χώρα στις αντίστοιχες Επιτροπές ή Αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Γραμματείας της Διεθνούς Σύμβασης. Με την ίδια απόφαση καθορίζεται η οργάνωση και η λειτουργία της Επιστημονικής Επιτροπής, η θητεία των μελών, η γραμματειακή εξυπηρέτηση και κάθε άλλο θέμα σχετικό με τη συγκρότηση και λειτουργία της. Οι λειτουργικές δαπάνες της Επιστημονικής Επιτροπής και οι αμοιβές των μελών της καθορίζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Γεωργίας και βαρύνουν πιστώσεις του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών.» στ) Με απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, που δημοσιεύεται στην

    Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται τα κριτήρια και η διαδικασία αναγνώρισης και εποπτείας των νομικών προσώπων που υποδέχονται, φυλάσσουν και περιθάλπουν είδη της άγριας πανίδας, ως «κέντρα περίθαλψης ειδών της άγριας πανίδας», καθώς και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια για την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας περίπτωσης. Τα ανωτέρω νομικά πρόσωπα αναγνωρίζονται ως «κέντρα περίθαλψης ειδών της άγριας πανίδας» εφόσον η λειτουργία τους δεν αντίκειται στις ισχύουσες περί δημόσιας υγείας διατάξεις».

    Αρθρο: 259
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΘΗΡΑΜΑΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ειδικά μέτρα προστασίας θηραμάτων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Απαγόρευσις θήρας, Προστασία θηραμάτων
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ιδιοκτήται, νομείς ή μισθωταί οικειών, κήπων ή αγρών υποχρεούνται να καταστρέφουν τας υπό των κορακοειδών (κάργια, καρακάξα κλπ.) κατασκευαζομένας φωλεάς εις τας οικίας ή παραρτήματα τούτων ή εις δένδρα ευρισκόμενα εντός των κήπων ή αγρών των.

    2. Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται: α) Να διατάσση επ’αμοιβή ή μη την δι’ οιουδήποτε μέσου δίωξιν ωρισμένων θηραμάτων και λοιπών ζώων και καταστροφήν των φωλεών τούτων, επιζημίων εις την γεωργικήν, κτηνοτροφικήν, δασικήν, αλιευτικήν και θηραματικήν οικονομίαν, ιδία δε εκ των πτηνών των απαριθμουμένων εις την συναφθείσαν την 18ην Οκτ. 1950 εν Παρισίοις διεθνή σύμβασιν και υπογραφείσαν υπό της Ελλάδος την 18ην Νοεμ. 1953. β) Να απαγορεύη τον φόνον θηράματος, όταν απειλήται διά πλήρους αφανισμού.

    3. Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται ν’ απαγορεύση την εκχέρσωσιν εκτάσεων, ως και την υλοτομίαν ή αποκλάδωσιν μεμονωμένων δένδρων ή συστάδων ή δενδροστοιχιών, των οποίων η διατήρησις επιβάλλεται προς καταφυγήν, προστασίαν και αναπαραγωγήν (κατασκευή φωλεών) ζώων και πτηνών, άτινα είναι σπάνια ή τείνουν να εξαφανισθούν, ως και την βοσκήν παντός ζώου εις πάρκα, εκτροφεία και εις νησίδας προς προστασίαν και μη εκφυλισμόν των εκεί διαβιούντων σπανίων θηραμάτων.

    4. Δι’ αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας και Εμπορικής Ναυτιλίας, δύνανται να λαμβάνωνται τα ενδεδειγμένα μέτρα προστασίας των αποδημητικών πτηνών, διά την μη πρόσκρουσίν των επί των φάρων.

    5. Η χρήσις γεωργικών φαρμάκων (εντομοκτόνων – ζιζανιοκτόνων) επί γεωργικών εκτάσεων επιτρέπεται τη καθοδηγήσει της διευθύνσεως γεωργίας και εις ποσότητα τοιαύτην, ώστε να αποβαίνη ακίνδυνος διά τα θηράματα. Η χρήσις τούτων εντός των δασών ή δασικών εκτάσεων θα γίνεται κατόπιν συνεννοήσεως μετά της δασικής αρχής.

    Αρθρο: 260
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΘΗΡΑΜΑΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Οικονομική εξυπηρέτησις – Κυνηγετικαί περιφέρειαι
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Κυνηγετικές περιφέρειες, Χρόνος, ‘Αδειες θήρες
    Κείμενο Αρθρου

    Η όλη Επικράτεια διαιρείται εις τας κάτωθι κυνηγετικάς περιφερείας: Κρήτης και Δωδεκανήσου ματά των νήσων αυτών, με έδραν τα Χανιά. β) Των νήσων Αρχιπελάγους, με έδραν την Μυτιλήνην. γ) Της Πελοποννήσου μετά των νήσων ‘Υδρας, Σπετσών, Ζακύνθου, Πόρου, Κυθήρω και Ατνικυθήρων, Κεφαλληνίας, Ιθάκης και των λοιπών μικροτέρων της περιφερείας των, με έδραν τας Πάτρας. «δ) Της Στερεάς Ελλάδος μετά των νήσων Ευβοίας, Λευκάδος, Σκύρου, Αιγίνης, Κυκλάδων, Σαλαμίνος, Κυθήρων, ‘Υδρας, Σπετσών και Πόρου, ως και των μικροτέρων της περιφερείας των, με έδραν τας Αθήνας». <Η παρ. δ’ αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 2 του άρ. 11 Ν. 177/1975>. ε) Της Ηπείρου μετά των νήσων Κερκύρας και Παξών, με έδραν τα Ιωάννινα. ς) Της Βορείου Ελλάδος (Μακεδονία – Θράκη) μετά των νήσων Θάσου και Σαμοθράκης, με έδραν την Θεσσαλονίκην. «ζ) Της Θεσσαλίας μετά των νήσων Σποράδων με έδραν την Λάρισαν». <Η παρ. ζ’ προστέθηκε από την παρ. 2 του άρ. 11 Ν. 177/1975>.

    Αρθρο: 261
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΔΕΙΕΣ-ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΧΡΟΝΟΣ-ΔΕΛΤΙΟ ΠΑΡΟΧΗΣ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ
    Τίτλος Αρθρου
    Χρόνος Θήρας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Κυνηγετικές περιφέρειες, Χρόνος, ‘Αδειες θήρας
    Κείμενο Αρθρου

    1. Το κυνηγετικόν έτος άρχεται από 1 Αυγούστου και λήγει την 31 Ιουλίου του επομένου έτους. «2. Η κυνηγετική περίοδος, καθ’ ην γενικώς επιτρέπεται η θήρα άρχεται: α) Του λαγωού, από 15ης Σεπτεμβρίου και λήγει την 10ην Ιανουαρίου.

    β) Της ορεινής πέρδικος από 15ης Σεπτεμβρίου και λήγει την 30ήν Νοεμβρίου.

    γ) Της πεδινής πέρδικος από 1ης Οκτωβρίου και λήγει την 30ήν Νοεμβρίου. δ) Των λοιπών θηραμάτων, εξαιρέσει της περιπτώσεως της παρ. 3 του παρόντος άρθρου από 15ης Σεπτεμβρίου και λήγει την 10ήν Μαρτίου. 3. Επιτρέπεται από 20ης Αυγούστου η θήρα τρυγόνων, δενδροβίων (αετομάχου συκοφάγου) και λοιπών, περιστεροειδών, των ορτύγων μετά κυνός, ως και λοιπών επιβλαβών θηραμάτων, εις περιοχάς όπου υπάρχουν περάσματα, καθοριζόμενα δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας τη προτάσει των Δασικών Αρχών». <Οι παρ. 2 και 3 αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρ. 8 Ν. 177/1975>. 4. Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας, δύναται δι’ αποφάσεώς του, τη προτάσει της δασικής αρχής ή της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας, να περιορίζη την διάρκειαν της κυνηγετικής περιόδου ή τας εντός αυτής ημέρας θήρας, καθ’ όλην την Επικράτειαν ή περιφερείας ταύτης». <Οι παρ. 2 – 4 αντικαταστάθηκαν ως άνω από το άρ. 11 Ν.Δ. 996/1971>. 5. Επιτρέπεται η θήρα μόνον κατά την διάρκειαν της ημέρας, ήτοι ημίσειαν ώραν προ της ανατολής και μέχρις ημισείας ώρας μετά την δύσιν του ηλίου. 6. Από 11ης Μαρτίου και μέχρις ενάρξεως της κυνηγετικής περιόδου επιτρέπεται η διά δηλητηρίου καταπολέμησις των επιβλαβών θηραμάτων, μερίμνη και ευθύνη των κυνηγετικών συλλόγων και άνευ χρήσεως κυνηγετικών όπλων, η σύλληψις εις τας φωλεάς των νεογνών και νεοσσών αυτών, ως και η καταστροφή των φωλεών των. Επίσης η συγκρότησις συνεργείων δι’ έρευναν (παγάνα) ως και η δίωξις των κορακοειδών τη επιβλέψει δασικού οργάνου. Κατά την διάρκειαν της κυνηγετικής περιόδου η χρήσις παγίδων και δηλητηρίων επιτρέπεται μόνον κατόπιν αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας. 7. Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται δι’ αποφάσεώς του να παρατείνη την θήραν των αποδημητικών πτηνών καθ’ άπασαν την Επικράτειαν ή περιφέρειαν ταύτης, επί προσθέτω καταβολή τέλους καθοριζομένου εν τη αποφάσει.

    Αρθρο: 262
    Ημ/νία: 29.07.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΔΕΙΕΣ-ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΧΡΟΝΟΣ-ΔΕΛΤΙΟ ΠΑΡΟΧΗΣ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ
    Τίτλος Αρθρου
    ‘Αδειαι θήρας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Κυνηγετικές περιφέρειες, Χρόνος, ‘Αδειες θήρας
    Σχόλια

    • Το εντός » » τελευταίο εδάφιο της παρ. 3 τίθεται όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 1 του άρθρου 19 του ν. 3170/2003 (Α΄191/29.7.2003).
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η θήρα επιτρέπεται μόνον εις τον κάτοχον αδείας θήρας, εκδιδομένης εις τον τόπον της μονίμου κατοικίας του υπό της αρμοδίας δασικής αρχής.

    2. Ουδείς δύναται να λάβη άδειαν θήρας, εάν δεν είναι μέλος κυνηγετικού συλλόγου. Εξαιρούνται όσοι, εκ της υπηρεσίας των, δεν επιτρέπεται να μετέχουν εις οργανώσεις, ως και οι αλλοδαποί. «3. Η άδεια θήρας, ούσα προσωπική και αμεταβίβαστος, ισχύει διά την κυνηγετικήν περίοδον και περιφέρειαν, δι’ ην εξεδόθη, διακρίνεται δε: α) Εις τοπικήν, ισχύουσαν διά την περιφέρειαν του Νομού.

    β) Εις περιφερειακήν, ισχύουσαν διά μίαν των κυνηγετικών περιφερειών, περί ων το άρθρ. 260 του δασικού κώδικος.

    γ) Εις γενικήν, ισχύουσαν δι’ ολόκληρον την Επικράτειαν και δ) Εις γενικήν τοιαύτην υπηκόων ξένων Κρατών, ισχύουσαν δι’ ολόκληρον την Επικράτειαν.

    Η άδεια θήρας εκδίδεται επί τη υποβολή γραμματίου ή τριπλοτύπου εισπράξεως του αρμοδίου Δημοσίου Ταμείου, υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών (Κεφ. Θήρας), εκ αα) δραχ. 125, διά την τοπικήν άδειαν, ββ) 300, διά την περιφερειακήν, γγ) 600, διά την γενικήν, δδ) 500, διά την γενικήν άδειαν υπηκόων ξένων Κρατών, δι’ άσκησιν θήρας μέχρι 15 ημερών εε) 1.500, διά την γενικήν υπηκόων ξένων Κρατών, δι’ άσκησιν θήρας μέχρι δύο μηνών και ςς) 3.000, διά την γενικήν υπηκόων ξένων Κρατών, δι’ άσκησιν θήρας κατά την διάρκειαν ολοκήρου της κυνηγετικής περιόδου. Οι ομογενείς υπήκοοι ξένων Κρατών ή οι διαμένοντες εν Ελλάδι πέραν της δεκαπενταετίας, καταβάλλουν, δια την έκδοσιν αδείας, τα ως άνω διά τους ημεδαπούς καθοριζόμενα ποσά. «Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Γεωργίας, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, μπορούν να αυξομειώνονται τα ανωτέρω ποσά. Για τους κυνηγούς που αποκτούν την άδεια θήρας απευθείας από τις δασικές αρχές, τα ανωτέρω ποσά προσαυξάνονται κατά ποσοστό ενενήντα τοις εκατό (90%) επί του ποσού που καθορίζεται εκάστοτε από την υπουργική απόφαση, που εκδίδεται σύμφωνα με την παράγραφο 10 του άρθρου 266 του ν.δ. 86/1969του Δασικού Κώδικα ως εισφορά υπέρ του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών και διατίθενται για φιλοθηραματικούς σκοπούς.»

    4. Προς έκδοσιν της κατά τα ανωτέρω αδείας θήρας απαιτείται εισέτι και γραμμάτιον ή τριπλότυπον εισπράξεως του αρμοδίου ταμείου υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών (Κεφάλαιον Θήρας) εκ δραχ. 60 διά τοπικάς και περειφερειακάς αδείας και δραχ. 100 διά γενικάς τοιαύτας, προς εξασφάλισιν λογαριασμού πληρωμής των εν άρθρ.

    267 φυλάκων θήρας. Η έκδοσις των αδειών θήρας άρχεται από 1 Αυγούστου εκάστου έτους.

    5. Τα εις τας παρ. 3 και 4 του παρόντος άρθρου αναφερόμενα ποσά δύνανται να αυξάνωνται διά κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας.

    6. Δι’ αποφάσεως του επί της Γεωργίας Υπουργού, δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται ο τύπος, η μορφή και τα στοιχείας άτινα δέον να περιέχη η άδεια θήρας, η διαδικασία εκδόσεως ταύτης, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά προς έκδοσιν ταύτης, τόσον διά τους ‘Ελληνας πολίτας, όσον και διά υπηκόους ξένων κρατών, ως και τα απαιτούμενα προσόνα υγείας, κυνηγετικής ικανότητος και κυνηγετικών γνώσεων διά τους το πρώτον αιτουμένους έκδοσιν αδείας θήρας.

    7. Προς έκδοσιν αδειών θήρας κατοίκων των απηγορευμένων ζωνών της παραμεθορίου περιοχής απαιτείται ειδική έγκρισις της αρμοδίας στρατιωτικής αρχής εφ’ απλού χάρτου.

    8. Οι δημόσιοι πολιτικοί και στρατιωτικοί υπάλληλοι, κάτοχοι αδείας θήρας, μετατιθέμενοι, δύνανται να θηρεύουν εις την περιφέρειαν της θέσεως εις ην τοποθετούνται με την αυτήν άδειαν θεωρουμένην παρά της δασικής αρχής.

    Αρθρο: 263
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΘΗΡΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Θήρα υπό δασικών υπαλλήλων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Κυνηγετικές περιφέρειες, Χρόνος, ‘Αδειες θήρας
    Κείμενο Αρθρου

    Οι μόνιμοι δημόσιοι δασικοί υπάλληλοι δύνανται να θηρεύουν, όπου και όταν επιτρέπεται η θήρα, επί τη βάσει ατελούς αδείας εκδιδομένης παρά της δασικής αρχής.

    Αρθρο: 264
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΔΕΙΕΣ-ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΧΡΟΝΟΣ-ΔΕΛΤΙΟ ΠΑΡΟΧΗΣ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ
    Τίτλος Αρθρου
    Απαγορεύσεις χορηγήσεως αδειών θήρας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Κυνηγετικές περιφέρειες, Χρόνος, ‘Αδειες θήρας
    Κείμενο Αρθρου

    «1. ‘Αδεια θήρας δεν χορηγείται εις τους καταδικασθέντας:

    α) Επί κακουργήματι εις οιανδήποτε ποινήν ή επί πλημμελήματι, δι’ ο επεβλήθη στέρησις των πολιτικών δικαιωμάτων.

    β) Επί ζωοκλοπή, ζωοκτονία, παρανόμω οπλοφορία, παρανόμω κατοχή όπλου και παραβάσει των διατάξεων περί θήρας.

    γ) Επί εμπρησμών, ανθρωποκτονία εξ αμελείας και φθορά ξένης ιδιοκτησίας, εφ’ όσον η τέλεσις των αδικημάτων τούτων συνδέεται προς την άσκησιν της θήρας και προς την προστασίαν των δασών.

    Προκειμένω περί καταδικασθέντος μεν διά παράβασιν των διατάξεων περί θήρας, δύναται να εγκριθή η χορήγησις αδείας θήρας υπό του Νομάρχου, μετά γνώμην της αρμοδίας Δασικής Αρχής, μετά πάροδον 2 ετών από της εκτίσεως της ποινής, περί καταδικασθέντος δε εις βαθμόν πλημμελήματος επί παραβάσεων, περί ων αι παρ. α, β, και γ του παρόντος, δύναται να εγκριθή η χορήγησις αδείας θήρας υπό του Νομάρχου μετά γνώμην της αρμοδίας Δασικής Αρχής μετά πάροδον 5 ετών από της εκτίσεως της ποινής».

    <Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρ. 9 Ν. 177/1975>.

    2. Η μετά την έναρξιν της κυνηγετικής περιόδου καταδίκη, διά παράβασιν των διατάξεων του παρόντος, συνεπάγεται την ακύρωσιν της αδείας θήρας, ήτις κατάσχεται υπό των αρμοδίων διά την τήρησιν των διατάξεων του παρόντος δημοσίων οργάνων, άνευ επιστροφής των καταβληθέντων διά την έκδοσιν χρηματικών ποσών.

    3. Δεν χορηγείται άδεια θήρας εις τους μη συμπληρώσαντας το 21ον έτος της ηλικίας των, δύναται όμως να χορηγηθή τοιαύτη εις τους

    συμπληρώσαντας το 18ον έτος, εφ’ όσον προσκομισθή υπεύθυνος δήλωσις του έχοντος την επιμέλειαν του ανηλίκου ότι συγκατατίθεται εις την έκδοσιν αδείας θήρας.

    4. Ο Υπουργός Γεωργίας, τη προτάσει του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης, δύναται ν’ απαγορεύη την χορήγησιν αδείας θήρας εις ωρισμένας περιφερείας, εφ’ όσον λόγοι ασφαλείας επιβάλλουν τούτο.

    5. Ο Υπουργός Γεωργίας, μετά πρότασιν του Υπουργού Δημοσίας Τάξεως, δύναται ν’ απαγορεύη την χορήγησιν αδείας θήρας εις άτομα

    χαρακτηριζόμενα ως επικύνδυνα εις την ασφάλειαν εν γένει ή ν’ ανακαλή τυχόν χορηγηθείσας αδείας, άνευ επιστροφής των καταβληθέντων προς έκδοσιν αυτών χρηματικών ποσών.

    Αρθρο: 265
    Ημ/νία: 24.12.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΘΗΡΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Οικονομική εξυπηρέτησις της θήρας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Κυνηγετικές περιφέρειες, Χρόνος, ‘Αδειες θήρας
    Σχόλια
    Το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από το πρώτο εδάφιο παρ. 4 άρ. 18 Ν. 1790/16-20 Ιουν. 1988 (ΦΕΚ. Α’ 134). Η φράση εντός εισαγ. του πρώτου εδαφ. της παρ. 4 τίθεται όπως αντικαταστάθηκε με τη παρ. 6α άρθρ. 57 Ν. 2637/1998 (ΦΕΚ Α 200), της οποίας φράσης η ισχύς αρχίζει από 27.8.1998. Η φράση εντός εισαγ. στο τέλος της περ. α παρ. 4 προστέθηκε με τη παρ. 6β άρθρ. 57 Ν. 2637/1998 (ΦΕΚ 200), της οποίας φράσης η ισχύς αρχίζει από 27.8.1998. Στο τέλος της περ. η παρ. 4 η φράση εντός εισαγ. καθώς και οι περ. θ έως και ιδ, προστέθηκαν με τις παρ. 6γ και 6δ αντίστοιχα άρθρ. 57 Ν. 2637/1998 (ΦΕΚ Α 200), των οποίων η ισχύς αρχίζει από 27.8.1998.
    Κείμενο Αρθρου

    Καταργήθηκε από το άρθρο 23 παρ. 4 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.

    Αρθρο: 265Α
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Τίτλος Αρθρου
    Ανώτατον Συμβούλιον Θήρας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα, Κυνηγετικές περιφέρειες, Χρόνος, ‘Αδειες θήρας
    Κείμενο Αρθρου

    (Το άρθρ. 256Α. που είχε προστεθεί από το άρθρ. 10 Νόμ. 177/1975, καταργήθηκε από την περίπτ. β’ παρ. 1 άρθρ. 79 Νόμ. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 266
    Ημ/νία: 29.07.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ-ΠΕΡΙΟΧΕΣ-ΣΚΥΛΟΙ
    Τίτλος Αρθρου
    Κυνηγετικαί οργανώσεις
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα
    Σχόλια
    <Η παρ. 4 αντικαταστάθηκε ως άνω, από την παρ. 1 του άρ. 11 Ν. 177/1975>. <Η παρ. 6 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 του άρ. 11 Ν. 177/1975>. – Η παρ. 10 τίθεται όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 3 του άρθρου 19 του ν. 3170/2003 (Α΄191/29.7.2003).
    Κείμενο Αρθρου

    1. Διά την σύστασιν κυνηγετικού συλλόγου απαιτείται η τήρησις των περί σωματείων κειμένων διατάξεων, η δε επωνυμία του δέον να είναι «Κυνηγετικός Σύλλογος» προστιθεμένης της ονομασίας της έδρας δασαρχείου ή νομαρχίας ή επαρχείου.

    2. Σκοπός τούτων είναι, αφ’ ενός μεν η οργάνωσις των κυνηγών και η φίλαθλος κυνηγετική κατάρτισις και προαγωγή αυτών διά την αναγκαίαν πειθαρχίαν προς εφαρμογήν του παρόντος κώδικος, αφ’ ετέρου δε η συμβολή τούτων εις την προσπάθειαν της Πολιτείας διά την διατήρησιν, ανάπτυξιν και προστασίαν του θηραματικού πλούτου της Χώρας. Αι κυνηγετικαί οργανώσεις οφείκουν να βοηθούν τας δαικάς αρχάς εις παν ζήτημα ενδιαφέρον την θήραν και το θήραμα και να παρέχουν εις αυτάς πάσαν αναγκαίαν πληροφορίαν και συνδρομήν.

    3. Αι κυνηγετικαί οργανώσεις υπάγονται εις το Υπουργείον Γεωργίας, το οποίον ορίζεται ως ανωτέρα εποπτική αρχή.

    «4. Εις εκάστην περιφέρειαν Διευθύνσεως Δασών άνευ Δασαρχείων ή Νομοδασαρχείου ή Δασαρχείου, δύναται να αναγνωρισθούν υπό του Υπουργού Γεωργίας, ως συνεργαζόμενοι κυνηγετικοί σύλλογοι:

    α) Μέχρι 2 Κυνηγετικοί Σύλλογοι επί συνολικού αριθμού κυνηγών μελών αυτών, από 500 έως 1.000.

    β) Μέχρι 3 Κυνηγετικοί Σύλλογοι επί συνολικού αριθμού κυνηγών-μελών αυτών από 1001 έως 2.000.

    γ) Μέχρι 4 Κυνηγετικοί Σύλλογοι επί συνολικού αριθμού κυνηγών μελών-αυτών από 2001 έως 3.000.

    δ) Μέχρι 5 Κυνηγετικοί Σύλλογοι επί συνολικού αριθμού κυνηγών-μελών αυτών, από 3001 και άνω.

    ε) Εις την περιφέρειαν του Νομού Αττικής, λόγω του μεγάλου αριθμού των κυνηγών, δύναται να αναγνωρισθούν έως 15 Κυνηγετικοί Σύλλογοι. Αι έδραι και περιφέρειαι εκάστου των Κυνηγετικών Συλλόγων του Νομού Αττικής, ορίζονται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας.

    ς) Εις την έδραν εκάστης επαρχίας ανεξαρτήτως αποστάσεως και αριθμού μελών κυνηγών.

    ζ) Εις την έδραν εκάστης των, ως ανωτέρω κατονομαζομένων Δασικών Αρχών, πλην του Νομού Αττικής, δεν επιτρέπεται να αναγνωρισθούν ως συνεργαζόμενοι Κυνηγετικοί Σύλλογοι πλείονες του ενός, ανεξαρτήτως του αριθμού κυνηγών.

    η) Απαγορεύεται η αναγνώρισις εις την αυτήν πόλιν, κωμόπολιν ή χωρίον πλειόνων του ενός Κυνηγετικών Συλλόγων. Ομοίως απαγορεύεται η αναγνώρισις πλειόνων Κυνηγετικών Συλλόγων εις απόστασιν μικροτέραν των 25 χιλιομέτρων εκ της έδρας του Δασαρχείου, εκτός εάν, εν τη τελευταία περιπτώσει, ο αριθμός των κυνηγών υπερβαίνη τους 300. Εξαιρούνται αι περιοχαί των νήσων της χώρας.

    θ) Η έδρα και η περιφέρεια εκάστου, κατά τα ανωτέρω αναγνωριζομένου Κυνηγετικού Συλλόγου, καθορίζεται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας, βάσει του αριθμού των κυνηγών, της χιλιομετρικής αποστάσεως από της έδρας της Δασικής Αρχής, των συγκοινωνιακών συνθηκών, ως και εις έδρας Δασονομείων ή Δασικών Τμημάτων.

    ι) ‘Εκαστος κυνηγός υποχρεούται να είναι μέλος του Κυνηγετικού Συλλόγου της περιφερείας της μονίμου κατοικίας του. Εν περιπτώσει μετοικήσεώς του επιτρέπεται η εις τον οικείον κυνηγετικόν σύλλογον μεταγραφή αυτού».

    5. Εις εκάστην κυνηγετικήν περιφέρειαν ιδρύεται ανά μία κυνηγετική ομοσπονδία, εις ην υπάγονται υποχρεωτικώς άπαντες οι κυνηγετικοί σύλλογοι της περιφερείας με έδραν την της κυνηγετικής περιφερείας. «6. Ιδρύεται, με έδραν τας Αθήνας Κυνηγετική Συνομοσπονδία, εις ην υποχρεωτικώς υπάγονται άπασαι αι Κυνηγετικαί Ομοσπονδίαι. Οι Πρόεδροι των Ομοσπονδιών αυτοδικαίως μετέχουν ως μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου αυτής, το οποίον είναι δωδεκαμελές και συμπληρούται δε ως προς τα λοιπά μέλη αυτού κατά τα εν τω καταστατικώ αυτής οριζόμενα».

    7. Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας, δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα, της Κυβερνήσεως, καθορίζονται αι λεπτομέρειαι της λειτουργίας των κυνηγετικών συλλόγων, των ομοσπονδιών και

    συνομοσπονδίας, των διοικητικών συμβουλίων, της συνθέσεως αυτών, των προσόντων και ιδιοτήτων των μελών αυτών, της θητείας τούτων, των καταστατικών των, της περιουσίας αυτών, της προσωρινής διοικήσεως αυτών και πάσης συναφούς λεπτομερείας, σκοπούσης εις την καλυτέραν εξυπηρέτησιν της θήρας. Ωσαύτως, διά της αυτής αποφάσεως ρυθμίζονται αι προϋποθέσεις και τα κριτήρια αναγνωρίσεως των κυνηγετικών συλλόγων ως και τα της συγχωνεύσεως αυτών.

    8. Κατά τα λοιπά ως προς τας κυνηγετικάς οργανώσεις, ισχύουν αι διατάξεις περί σωματείων του Αστικού Κώδικος, ως και αι διατηρηθείσαι, μετά την ισχύν του, διατάξεις του Νόμ. 281 της 21/25.6.1914 (περί Σωματείων) δυνάμει του άρθρ. 22 του εισαγωγικού Α.Ν. 2783 της 30/30.1.1941 (Εισαγωγικός Νόμος του Αστικού Κώδικος), εφ’ όσον δεν αντίκεινται εις τας σχετικάς διατάξεις του παρόντος.

    9. Δεν επιτρέπεται να είναι μέλη διοικητικών συμβουλίων κυνηγετικών οργανώσεων οι μη κρινόμενοι ως νομιμόφρονες υπό της οικείας αστυνομικής αρχής, μέλη δε των κυνηγετικών συλλόγων:

    α) Οι στερούμενοι του δικαιώματος λήψεως αδείας θήρας κατά τας διατάξεις του παρόντος.

    β) Οι αλλοδαποί, εξαιρουμένων των ομογενών ξένης υπηκοότητος, των διαμενόντων μονίμως εν τη ημεδαπή.

    «10. Με απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται τα των δικαιωμάτων εγγραφής και των ετήσιων συνδρομών των Κυνηγετικών Συλλόγων. Από τα έσοδα αυτά ποσοστό που καθορίζεται με την ανωτέρω υπουργική απόφαση διατίθεται προς τις Κυνηγετικές Ομοσπονδίες στις οποίες ανήκει κάθε Κυνηγετικός Σύλλογος και ποσοστό τουλάχιστον πενήντα έξι τοις εκατό (56%) περιέρχεται στην Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος, από το οποίο ποσοστό τουλάχιστον ενενήντα πέντε τοις εκατό (95%) χρησιμοποιείται για τη με κάθε νόμιμο μέσο φύλαξη και προστασία του θηράματος, την ανάπτυξη και την αξιοποίηση του ανάλογα με τις εδαφικές και κλιματολογικές συνθήκες της χώρας, τον εμπλουτισμό της χώρας με θηράματα, καθώς και ο,τιδήποτε συνδράμει στην αναβάθμιση και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και της άγριας πανίδας. Για τις λοιπές κυνηγετικές οργανώσεις (Κυνηγετικοί Σύλλογοι και Κυνηγετικές Ομοσπονδίες) τουλάχιστον το ήμισυ των εσόδων αυτών διατίθεται υποχρεωτικά για τους ανωτέρω σκοπούς και ειδικότερα όσον αφορά τους Κυνηγετικούς Συλλόγους, αφαιρουμένων των ποσών των εισφορών προς την Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος και προς τις Κυνηγετικές Ομοσπονδίες στις οποίες ανήκουν. Εν πάση περιπτώσει το ποσό της συνδρομής δεν μπορεί να ορισθεί μικρότερο των τριάντα τεσσάρων (34) ευ ρώ.»

    Αρθρο: 267
    Ημ/νία: 24.12.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΘΗΡΑΜΑΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Φύλακες θήρας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Θήρα
    Σχόλια
    Τα εδάφια στο τέλος της παρ. 3 μέσα σε «» προστέθηκαν με το άρθρο 4 παρ. 13 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Η εφαρμογή και τήρησις των περί θήρας διατάξεψν ανατίθεται εις την δασικήν υπηρεσίαν και ανήκει εις την αρμοδιότητα της διά το Ν.Δ. 4519 της 29/30.6.1966 (περί διαρθρώσεως κατά βαθμούς των οργανικών θέσεων του Κτηνιατρικού Κλάδου του Υπουργείου Γεωργίας) και 818 της 3/15.10.1966 Β.Δ/τος (περί οργανώσεως της παρά τη Γενική Διευθύνσει Δασών του Υπουργείου Γεωργίας Ε’ Διευθύνσεως Οικονομίας Δασικών Βοσκοτόπων και καθορισμού της αρμοδιότητος αυτής), συσταθείσης Εης Δ/νσεως Δασών υπό τον τίτλον»Δ/νσις Οικονομίας Δασικών Βοσκοτόπων», ασκείται δε υπό των δασικών οργάνων και των διά του παρόντος προβλεπομένων φυλάκων θήρας, διατηρουμένων εν ισχύϊ των διατάξεων του παρόντος ως προς τα καθήκοντα των δασικών οργάνων διά την θηροφυλακήν. Οι φύλακες θήρας συγχρόνως υποχρεούνται, κατά την ενάσκησιν των καθηκόντων τούτων, εντός των εκτάσεων, περί ων το άρθρ. 1, να καταγγέλλουν πάντα παραβάτην των περί των δασών διατάξεων εξομοιούμενοι ως προς την επιτέλεσιν των καθηκόντων των προς τους δασοφύλακας. 2. Δι’ αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών, δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, προσλαμβάνονται μέχρι 300 φύλακες θήρας επί μηνιαία αντιμισθία και επί σχέσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου, αμειβόμενοι εις βάρος του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών (Κεφάλαιον Θήρας). Διά της αυτής ως άνω αποφάσεως καθορίζονται τα καθήκοντα και οι περιορισμοί, τα προσόνα, η πρόσθετος εκπαίδευσίς των, η ηλικία, η έδρα και κατανομή του ως άνω αριθμού ανά την Χώρα, μη ισχυουσών διά τους προσλαμβανομένους φύλακας θήρας των περί εντοπιότητος διατάξεων του υπαλληλικού κώδικος, ως επίσης ο τρόπος της προσλήψεως, το ύψος της αντιμισθίας, τα επιδόματα ευδοκίμου υπηρεσίας, τα οδοιπορικά αυτών έξοδα, η ανανέωσις της συμβάσεως και αναπροσαρμογή των αποδοχών των ως και η απόλυσις και ο πειθραχικός έλεγχος αυτών, η στολή, η υπόδησις, ο οπλισμός και πάσα συναφής λεπτομέρεια διά την εκτέλεσιν της υπηρεσίας των. 3. Κυνηγετικαί οργανώσεις ή ιδιοκτήται μη δημοσίων εκτάσεων, δύνανται δαπάναις των να προσλαμβάνουν ιδιωτικούς φύλακας θήρας. Ούτοι αναγνωρίζονται, μετά πρότασιν της αρμοδίας δασικής αρχής, υπό του Υπουργού Γεωργίας, ως φύλακες θήρας, εξομοιούμενοι εις ό,τι αφορά εις τα καθήκοντα και δικαιώματα με τους εν τη παρ. 1 του παρόντος άρθρου τοιούτους, πλην της αντιμισθίας. Η έδρα και η περιφέρεια φυλάξεως ορίζεται εν τη αποφάσει αναγνωρίσεως, μετά προηγουμένην σύμφωνον πρότασιν της κυνηγετικής οργανώσεως ή του ιδιοκτήτου. «Οι αναγνωριζόμενοι ως ιδιωτικοί φύλακες θήρας, θεωρούνται κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, υπάλληλοι, κατά την έννοια του άρθρου 13 περίπτωση α’ του Ποινικού Κώδικα, δυνάμενοι να προβαίνουν σε όλες τις προανακριτικές πράξεις για τις παραβάσεις των περί θήρας διατάξεων, όπως το άρθρο 289 του Δασικού Κώδικα ορίζει. Στις σχετικές δίκες μπορούν να παρίστανται, χωρίς προδικασία και ανεξαρτήτως περιουσιακής ζημίας ως πολιτικώς ενάγουσες και οι Κυνηγετικές Οργανώσεις. Οι Κυνηγετικές Ομοσπονδίες καταρτίζουν προγράμματα κίνησης των θηροφυλάκων, τα οποία κοινοποιούν στις οικείες δασικές αρχές, υποχρεούνται δε να παρακολουθούν την υλοποίηση τους παρέχοντας κάθε αιτούμενη πληροφορία και αρωγή προς τις ανωτέρω δασικές αρχές. Με απόφαση του Υπουργού Γεωργίας, μετά από γνώμη της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος καθορίζονται τα καθήκοντα και οι περιορισμοί, τα προσόντα, η ηλικία

    και λοιπά θέματα που αφορούν την πρόσληψη και τη λειτουργία των φυλάκων θήρας των Κυνηγετικών Οργανώσεων.» 4. Οι κυνηγετικοί σύλλογοι δύνανται δι’ ειδικής εισφοράς των μελών των, κατόπιν εγκρίσεως του Υπουργού Γεωργίας, να προμηθεύωνται μεταφορικά μέσα, διά την αποτελεσματικήν δίωξιν της λαθροθηρίας, άτινα διατίθενται εις τους φύλακας θήρας της περιφερείας των. Αι δαπάναι κινήσεως και συντηρήσεως τούτων βαρύνουν τους οικείους κυνηγετικούς συλλόγους.

    Αρθρο: 268
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Παράνομος υλοτομία και κλαδονομή – Παράβασις αστυνομικών διατάξεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ο οπωσδήποτε βλάπτων δάσος ή δασικήν έκτασιν ή προξενών οιανδήποτε φθοράν, ο άνευ αδείας υλοτομίας ή προκειμένου περί ατελών υλοτομιών, ο άνευ εγκρίσεως ή εγκαταστάσεως ή παρά τας υποδείξεις των αρμοδίων δασικών οργάνων, όπου απαιτούνται τοιαύται, ή, προκειμένου περί μη δημοσίων δασών, ο άνευ αδείας και του ιδιοκτήτου ή του διακατόχου του δάσους, υλοτομών, κατασκευάζων ή συλλέγων δασικά προϊόντα, εφ’ όσον ειδικαί διατάξεις του παρόντος κώδικος δεν ορίζουν άλλως, τιμωρούνται διά προστίμου ή κρατήσεως ή και δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων, εάν ουδεμία εκ της παραβάσεως επήλθε ζημία, ή η προξενηθείσα τοιαύτη δεν υπερβαίνη τας χιλίας δραχμάς.

    2. Εάν η ζημία υπερβαίνη τας χιλίας δραχμάς, ο παραβάτης τιμωρείται κατά τας διατάξεις των άρθρ. 381 και 382 του ποινικού κώδικος. Ως επιβαρυντική περίπτωσις θεωρείται, εάν το δάσος είναι δημόσιον.

    3. Οι παραβάται των δασικών αστυνομικών διατάξεων τιμωρούνται διά προστίμου ή κρατήσεως, εκτός εάν η εκ της παραβάσεως αυτών προκύψασα ζημία είναι μεγαλυτέρα των χιλίων δραχμών, ότε τιμωρούνται διά των ποινών της παρ. 2 του παρόντος άρθρου.

    4. Διά των ποινών του παρόντος άρθρου τιμωρούνται και οι παραβάται των περί κλαδονομής διατάξεων του άρθρ. 112. Η κλαδονομή εντός δημοσίων, δημοτικών ή κοινοτικών δασών θεωρείται ως επιβαρυντική αιτία.

    Αρθρο: 269
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Κυρώσεις κατά των παρανόμως εισαγόντων εκ του εξωτερικού ξυλείαν, φυτά κλπ.
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    Τα κατά παράβασιν των διατάξεων του άρθρ. 221 εισαγόμενα είδη κατάσχονται παρά των δασικών ή αστυνομικών αρχών και καταστρέφονται διά πυρός επί τόπου, ο δε παραλήπτης τούτων τιμωρείται διά χρηματικής ποινής 5.000 δραχμών και διά φυλακίσεως μέχρις εξ μηνών. Διά της αυτής ποινής τιμωρείται και ο ιδιοκτήτης των ως άνω ειδών ο μεταφέρων τοιαύτα εις άλλην περιφέρειαν της Χώρας εκείνης της τυχόν αρχικώς καθορισθείσης προς εισαγωγήν. Τα μεταφερόμενα είδη κατάσχονται και καταστρέφονται επί τόπου, τα δε έξοδα καταστροφής βαρύνουν τον παραβάτην ιδιοκτήτην, εισπραττόμενα κατά τας διατάξεις περί εισπράξεως δημοσίων εσόδων.

    Αρθρο: 270
    Ημ/νία: 16.11.2006
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΥΛΟΤΟΜΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Απαγόρευσις υλοτομίας ελάτων κλπ. – Κυρώσεις
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Σχόλια

    • Το παρόν άρθρο αντικαταστάθηκε από το άρθρο 4 παρ. 11 του ν. 3208/2003/ΦΕΚ Α 303/24.12.2003.================================- Η παρ. 3 τίθεται όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 3508/2006 (Α΄ 249/16.11.2006).
    Κείμενο Αρθρου

    «1. Η υλοτομία, μεταφορά και διακίνηση δενδρυλλίων ή κορυφών ελάτης, ερυθρελάτης, ψευδοτσούγκας, πεύκης, κυπαρίσσου και άλλων δασοπονικών ειδών από δημόσια και ιδιωτικά δάση και δασικές εν γένει εκτάσεις απαγορεύεται.

    2. Η υλοτομία, μεταφορά και διακίνηση κλάδων όλων των δασοπονικών ειδών για χρήση και διακόσμηση κατά την περίοδο των Χριστουγέννων, από δημόσια και ιδιωτικά δάση και δασικές εν γένει εκτάσεις, επιτρέπεται ύστερα από άδεια της αρμόδιας δασικής αρχής.

    «3. Η υλοτομία, μεταφορά και διακίνηση δενδρυλλίων και κλάδων όλων των δασοπονικών ειδών από ιδιόκτητα καστανοπερίβολα, καστανοτεμάχια ή άλλα αγροκτήματα που υφίστανται δενδροκομική περιποίηση, από ιδιόκτητους δασωμένους αγρούς του άρθρου 67 του ν. 998/1979 (ΦΕΚ 289 Α’), όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 14 του ν. 1734/1987 (ΦΕΚ 189 Α’), και από εκτάσεις της παραγράφου 3 του άρθρου 12 του ν. 3208/2003, επιτρέπεται, μετά από άδεια, που εκδίδεται ατελώς από την οικεία δασική αρχή, σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 176.»

    4. Για τον έλεγχο της νόμιμης προέλευσης και διακίνησης των εν λόγω δενδρυλλίων και κλάδων, η αρμόδια δασική υπηρεσία μετά την έκδοση της άδειας προβαίνει στην κατάλληλη σήμανση των διατιθέμενων στο εμπόριο δενδρυλλίων και κλάδων.

    5. Όσοι υλοτομούν, μεταφέρουν ή διακινούν δενδρύλλια ή άλλα δασικά είδη που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3 χωρίς την κατά τα ανωτέρω άδεια ή σήμανση, τιμωρούνται με τις ποινές του άρθρου 268. Τα δενδρύλλια και οι κλάδοι κατάσχονται και καταστρέφονται από το αρμόδιο δασικό όργανο, που συντάσσει έκθεση κατάσχεσης και πρωτόκολλο καταστροφής τους. Τα αντικείμενα που χρησιμοποίησαν οι παραβάτες για την τέλεση των ανωτέρω αξιόποινων πράξεων κατάσχονται και δημεύονται σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 3 έως και 8 του άρθρου 271.»

    6. Εφ’ όσον, εντός τριών ημερών από της κατασχέσεως, δεν ήθελον καταβληθή τα ως άνω έξοδα και η εγγύησις, τα κατασχεθέντα μεταφορικά μέσα εκποιούνται διά δημοπρασίας, το δε εκπλειστηρίασμα, μετά την αφαίρεσιν των εξόδων φυλάξεως και συντηρήσεως και την καταβολήν αυτών εις τον δικαιούχον, κατατίθενται εις το Ταμείον Παρακαταθηκών και Δανείων.

    7. Μετά την έκδοσιν της δικαστικής αποφάσεως το κατατειθεμένον εκπλειστηρίασμα ή η εγγύησις αποδίδονται εις τον ιδιοκτήτην, εάν η απόφασις είναι αθωωτική, άλλως καταπίπτουν υπέρ του Δημοσίου. Τα έξοδα φυλάξεως οπωσδήποτε δεν επιστρέφονται.

    Αρθρο: 271
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Κατάσχεσις και δήμευσις δασικών προϊόντων, εργαλείων, οργάνων, σκευών κλπ.
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Κατάσχονται και δημεύονται παρά των δασικών, αστυνομικών ή οργάνων της αγροφυλακής τα δασικά προϊόντα:

    α) Τα υλοτομούμενα, κατασκευαζόμενα ή συλλεγόμενα άνευ αδείας υλοτομίας ή εγκρίσεως ατελούς υλοτομίας της δασικής αρχής, προκειμένου δε περί μη δημοσίων δασών και άνευ αδείας του ιδιοκτήτου ή διακατόχου του δάσους όπου απαιτείται τοιαύτη άδεια.

    β) Τα υλοτομούμενα, κατασκευαζόμενα ή συλλεγόμενα, δυνάμει αδείας ή εγκρίσεως ατελούς υλοτομίας της δασικής αρχής ή αδείας και του ιδοκτήτου προκειμένου, περί μη δημοσίου δάσους, κατά τρόπον αντιβαίνοντα εις τας περί τρόπου υλοτομίας, κατασκευής ή συλλογής δασικών προϊόντων διατάξεις.

    γ) Τα μεταφερόμενα προ της εξελέγξεως πέραν του τόπου της

    καταμετρήσεως.

    δ) Τα μεταφερόμενα μετά την εξέλεγξιν, αλλά προ της εκδόσεως της συμπληρωματικής αδείας, κατασχομένου και δημευομένου εν τη περιπτώσει ταύτη ποσού ουχί μείζονος του διαπιστωθέντος πλεονάσματος.

    ε) Η εκ δημοσίων δασών μεταφερομένη ρητίνη άνευ αδείας της δασικής αρχής.

    ς) Τα μεταφερόμενα βαλανίδια και κεράτια άνευ καταβολής του κατά το άρθρ. 165 καθοριζομένου φόρου ή μισθώματος.

    ζ) Τα παρανόμως και άνευ δασονομικών εγγράφων μεταφερόμενα ή πωλούμενα δασικά προϊόντα.

    2. Τα ως άνω κατασχόμενα δασικά προϊόντα, ευθύς μετά την κατάσχεσιν διατίθενται άνευ δημοπρασίας υπό του προϊσταμένου του οικείου δασαρχείου, είτε εις αγαθοεργά ή άλλα κοινωφελή ιδρύματα είτε εις δημοσίας υπηρεσίας είτε εις ανεγνωρισμένους συνεταιρισμούς, κατά προτίμησιν υπαλλήλων του Κράτους, επί καταβολή του πενταπλού μισθώματος του οριζομένου υπό του ισχύοντος πίνακος διατιμήσεως, εκτός εάν πρόκειται περί προϊόντων εκ μη δημοσίων δασών, οπότε καταβάλλεται παρά τούτων τίμημα οριζόμενον υπό του νομάρχου. Εις περίπτωσιν καθ’ ήν τα κατασχόμενα δασικά προϊόντα δεν αναγκαιούν εις τους ως ανωτέρω οργανισμούς, ιδρύματα, κλπ. εκποιούνται ταύτα διά προχείρου

    δημοπρασίας, εγκρινομένης υπό του αρμοδίου δασάρχου και προς της εκδόσεως της σχετικής ποινικής αποφάσεως. Το κατά τα άνω τίμημα ή το εκπλειστηρίασμα, προκειμένου περί προϊόντων μη δημοσίων δασών, μετ’ αφαίρεσιν του δημοσίου φόρου, αποδίδεται εις τον ιδιοκτήτην ή διακάτοχον του δάσους, εάν ούτος δεν ενέχεται εις την παράνομον υλοτομίαν και δεν απεζημιώθη εξ οιασδήποτε άλλης αιτίας διά την γενομένην εις το δάσος του υλοτομίαν.

    3. Ομοίως κατάσχονται και δημεύονται τα παντός είδους εργαλεία, όργανα και σκεύη, των οποίων ο παραβάτης ποιείται χρήσιν προς εκτέλεσιν του αδικήματος, καθώς και τα μεταφορικά μέσα, τα οποία χρησιμοποιούνται κατά την παράονομον υλοτομίαν ή μεταφοράν. Τα κατασχόμενα εργαλεία, όργανα και σκεύη, ως και τα παντός είδους μεταφορικά μέσα (ιστιοφόρα, αυτοκίνητα, δίτροχα, τετράτροχα φορτηγά ζώα κλπ.) εκποιούνται μετά την υπό του δικάζοντος την υπόθεσιν δικαστηρίου επικύρωσιν της κατασχέσεως. Αι ως ανωτέρω δημοπρασίαι ενεργούνται κατά τας διατάξεις περί εκποιήσεως αδεσπότων ή κατασχεθέντων δασικών προϊόντων.

    4. Το εκ της εκποιήσεως ως άνω τίμημα, ως και το μίσθωμα της παρ. 2 του παρόντος εισάγονται εις το Κεντρικόν Ταμείον Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών και διατίθενται υπ’ αυτού ως έσοδα δασών.

    5. Κατ’ εξαίρεσιν, προκειμένου περί εργαλείων και μεταφορικών μέσων χρησίμων τη δασική υπηρεσία, ταύτα δεν εκποιούνται αλλά παραδίδονται επί αποδείξει υπό του κατασχόντος εις τον αρμόδιον δασάρχην και χρησιμοποιούνται κατά τας ανάγκας της υπηρεσίας.

    6. Εξαιρετικώς δεν κατάσχονται τα φορτηγά ζώα, διά των οποίων μεταφέρονται καυσόξυλα εις συνοικισμούς ή χωρία της διαμονής των μεταφερόντων και τα οποία προορίζονται δι’ ατομικάς ανάγκας αυτών.

    7. Επί κατασχέσεως των λοιπών φορτηγών ζώων, ταύτα μετά την σύνταξιν της εκθέσεως κατασχέσεως, παραδίδονται επί αποδείξει προς φύλαξιν εις τους ιδιοκτήτας των, οριζομένους ως μεσεγγυούχους και ευθυνομένους διά την διατροφήν και φύλαξιν αυτών μέχρις εκδόσεως της σχετικής αποφάσεως, διά της οποίας θα καθορίζεται η περαιτέρω τύχη τούτων. Εάν δεν είναι δυνατή ή εάν είναι επικίνδυνος η παράδοσις του ζώου εις τον ιδιοκτήτην, τούτο, κατ’ ελευθέραν, κρίσιν του οικείου δασάρχου, παραδίδεται επί αποδείξει, εις οιονδήποτε τρίτον αναλαμβάνοντα την διατροφήν και την φύλαξίν του, οπότε τα έξοδα ταύτα βαρύνουν τον ιδιοκτήτην μεν του ζώου, αν τούτο διά της δικαστικής αποφάσεως αποδοθή εις αυτόν, το εκπλειστηρίασμα δε, εφ’ όσον εκποιηθή διά δημοπρασίας.

    8. Διά Δ/τος δύναται να ορισθούν και άλλαι περιπτώσεις κατασχέσεως δασικών προϊόντων.

    Αρθρο: 272
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Παρακράτησις φόρου ή μισθώματος του Δημοσίου
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    ‘Οταν αθωωτική απόφασις ή βούλευμα διατάσση την απόδοσιν των κατασχεθέντων δασικών προϊόντων, εκ του εκπλειστηριάσματος αυτών ή της κατατεθειμένης εγγυήσεως αφαιρείται υπέρ του Δημοσίου ο φόρος ή το μίσθωμα αυτού, εφ’ όσον δεν έχει καταβληθή, υπολογιζόμενον επί τη βάσει της διατιμήσεως της ισχυούσης κατά τον χρόνον καταβολής του οφειλομένου φόρου ή μισθώματος των δασικών προϊόντων. Τα αυτά ισχύουν και διά την περίπτωσιν, καθ’ ήν δεν έχουν εκποιηθή τα προϊόντα ταύτα.

    Αρθρο: 273
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ευθύνη δασικών, τελωνειακών και λοιπών υπαλλήλων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ο κατά παράβασιν των σχετικών διατάξεων του παρόντος κώδικος, των οικείων Δ/των και των εκδιδομένων οδηγιών, συντάσσων ή εκδίδων αδείας υλοτομίας, πρωτόκολλα εξελέγξεως ή πιστοποιήσεις δασικός υπάλληλος, ως και ο τελωνειακός υπάλληλος, ο θεωρών διασάφησιν μεταφοράς δασικών προϊόντων μη συνοδευομένην υπό των απαιτουμένων δασικών εγγράφων ή καθ’ υπέρβασιν του εν αυτοίς αναγραφομένου ποσού, τιμωρείται διά προστίμου και εάν ενήργησε δολίως διά φυλακίσεως ενός μηνός μέχρις ενός έτους, ασχέτως προς επιβληθείσαν τυχόν πειθαρχικήν ποινήν.

    2. Τα όργανα της δασοφυλακής, της αστυνομίας, της αγροφυλακής, της τελωνειακής αρχής ή οι οικονομικοί και σιδηροδρομικοί υπάλληλοι, λαμβάνοντες γνώσιν παραβάσεως των διατάξεων του παρόντος, εάν δεν προβούν αμέσως εις την μήνυσιν της παραβάσεως, τιμωρούνται ως συνεργοί της πράξεως.

    3. Δασικά εν γένει όργανα αγροφυλακής ή αστυνομικά όργανα, τα οποία εκ προθέσεως ή βαρείας αμελείας συλλαμβάνουν ζώα βόσκοντα εντός μη απαγορευομένης εκτάσεως, τιμωρούνται διά χρηματικής ποινής ή φυλακίσεως μέχρι τριών μηνών ή και δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων,

    επιφυλασσομένων και των οριζομένων εν τω άρθρ. 585 του κώδικος ποινικής δικονομίας.

    Αρθρο: 274
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Απόδοσις κατασχεθέντων δασικών προϊόντων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Προκειμένου περί δασικών προϊόντων, παρανόμως αποληφθέντων ή απολαμβανομένων, ως και των άνευ δασονομικών εγγράφων μεταφερθέντων ή μεταφερομένων, εφ’ όσον γεννώνται βάσιμοι αμφιβολίαι περί του επιβαλλομένου της ποινικής διώξεως του υπαιτίου, είτε λόγω του τυπικού της παραβάσεως είτε δι’ έλλειψιν δόλου εκ μέρους αυτού είτε δι’ αδυναμίαν συμμορφώσεώς του προς τον Νόμον διά λόγους ανεξαρτήτους της θελήσεώς του, δεν συντάσσεται μήνυσις, αλλ’ επιβάλλεται συντηρητική κατάσχεσις επί των τυχόν παρανόμως αποληφθέντων ή μεταφερθέντων δασικών προϊόντων, η όλη δε αλληλογραφία μετά της τυχόν παρά ταύτα συνταγείσης μηνύσεως υποβάλλεται υπό του προϊσταμένου του δασαρχείου μετά της σχετικής προτάσεως προς τον νομάρχην.

    2. Ο νομάρχης αποφαίνεται, αν δέον να γίνη ποινική δίωξις του υπαιτίου ή όχι, αποδιδομένων εν τη δευτέρα περιπτώσει των τυχόν κατασχεθέντων δασικών προϊόντων εις αυτόν, επί καταβολή μέχρι του τετραπλού του αντιστοίχου μισθώματος ή δικαιώματος του Δημοσίου (φόρου), αναλόγως του βαθμού και του είδους της παραβάσεως.

    Αρθρο: 275
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ποιναί κατά των δημοσίων και λοιπών υπαλλήλων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Πας δημόσιος, δημοτικός ή κοινοτικός υπάλληλος, λαμβάνων γνώσιν οιουδήποτε δασικού αδικήματος, διαπραττομένου εν τη περιφερεία του, υποχρεούται επί ποινή φυλακίσεως μέχρι τριών μηνών και χρηματικής ποινής, ανεξαρτήτως της πειθαρχικής διώξεώς του, να λαμβάνη πάραυτα παν μέτρον ενδεικνυόμενον διά την καταστολήν του διαπραττομένου δασικού αδικήματος και να ειδοποιή συγχρόνως τον προϊστάμενον του αρμοδίου δασαρχείου ή τον προϊστάμενον του πλησιεστέρου αστυνομικού τμήματος ή σταθμού ή το πλησιέστερον δασικόν όργανον.

    2. Αι αστυνομικαί αρχαί και τα όργανα της χωροφυλακής και αγροφυλακής υποχρεούνται να παρέχουν προθύμως πάσαν συνδρομήν ζητουμένων υπό των δασικών οργάνων και να επιλαμβάνωνται της διώξεως των διαπραττομένων εις την περιφέρειάν των δασικών αδικημάτων, εφ’ όσον δεν επελήφθησαν ταύτης τα αρμόδια δασικά όργανα, τιμωρούμενα εν εναντία περιπτώσει, κατά τας διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου.

    3. Σιδηροδρομικοί υπάλληλοι, οδηγοί αυτοκινήτων και παντός είδους μεταφορικών μέσων, μη εξυπηρετούντες κατά προτίμησιν δασικούς υπαλλήλους και όργανα της δασικής υπηρεσίας εις την μετακίνησιν αυτών προς εκτέλεσιν υπηρεσίας, τιμωρούνται διά φυλακίσεως μέχρι τριών μηνών ή χρηματικής ποινής ή δι’ αμφοτέρων των ποινών.

    Αρθρο: 276
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΒΟΣΚΗΣ
    Τίτλος Αρθρου
    Παράνομος βοσκή
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Οι παραβάται των περί απαγορεύσεως βοσκής δασικών αστυνομικών διατάξεων ως και εκείνοι, κατ’ εντολήν των οποίων ενεργούν ούτοι, τιμωρούνται συμφώνως προς την παρ. 3 του άρθρ. 268 του παρόντος κώδικος.

    2. Θεωρούνται ως εντειλάμενοι την παράνομον βοσκήν και ως τοιούτοι τιμωρούνται, κατά την προηγουμένην παράγραφον, οι ιδιοκτήται ή οι διακάτοχοι των δασών και επί νομικών προσώπων ο έχων την διοίκησιν αυτών, εκτός εάν δια συμβολαιογραφικών πράξεων περί παραχωρήσεως της βοσκής ή άλλων αποδεικτικών μέσων ήθελον αποδείξει, ότι είναι ανεύθυνοι διά την παράνομον βοσκήν.

    Αρθρο: 277
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΒΟΣΚΗΣ
    Τίτλος Αρθρου
    Σύλληψις ζώων παρανόμως βοσκόντων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ποίμνια βόσκοντα εντός δασών ή δασικών εκτάσεων, εις τας οποίας η βοσκή είναι απηγορευμένη διά διατάξεως της δασικής αρχής, υπόκεινται εις σύλληψιν εν όλω ή εν μέρει παρά των δασικών ή αστυνομικών οργάνων ή των οργάνων της αγροφυλακής, δικαιουμένων να ζητήσουν την συνδρομήν και άλλων δημοσίων υπαλλήλων ή ιδιωτών.

    2. Ο πλησιέστερος αστυνομικός σταθμός ή πρόεδρος κοινότητος, εν ελλείψει ή αδυναμία δασικού σταθμού, υποχρεούται εις φύλαξιν και διατροφήν των συλληφθέντων ζώων. Ταύτα αποδίδονται εις τον ιδιοκτήτην, εάν ήθελε καταβάλει λόγω εγγυήσεως δραχ. είκοσι δι’ έκαστον μικρόν και δραχ. πεντήκοντα δι’ έκαστον μεγάλον ζώον.

    3. Τα καταβλητέα σύλληπτρα και έξοδα διατροφής των ζώων καθορίζονται υπό του δικάζοντος το αδίκημα δικαστού, εισπραττόμενα επ’ ακροατηρίω υπό του γραμματέως του δικαστηρίου και αποδιδόμενα εις τον δικαιούχον επί αποδείξει εφ’ απλού, συμψηφιζομένης ή εν αθωώσει επιστρεφομένης της καταβληθείσης εγγυήσεως.

    4. Εάν εντός πέντε ημερών ο ιδιοκτήτης των συλληφθέντων ζώων δεν ήθελε ζητήσει ταύτα, εκποιούνται διά δημοπρασίας παρά του προέδρου της κοινότητος και της δασικής ή αστυνομικής αρχής, το δε εκπλειστηρίασμα, μετά την αφαίρεσιν των δαπανών διατροφής και φυλάξεως, αι οποίαι δίδονται εις τον φυλάξαντα, παρακατατίθεται εις το Ταμείον Παρακαταθηκών και Δανείων.

    5. Εάν ο υπαίτιος της παρανόμου βοσκής αθωωθή διά δικαστικής αποφάσεως, επιστέφεται εις τον ιδιοκτήτην των συλληφθέντων ζώων το διά την απόδοσιν των ζώων κατά την προηγουμένην παράγραφον καταβληθέν ποσόν ή το παρακατατεθέν εις το Ταμείον εκπλειστηρίασμα, ουχί δε και τα καταβληθέντα έξοδα διατροφής και φυλάξεως των ζώων. Εάν επακολουθήση καταδικαστική απόφασις, διατάσσεται υπό του δικαστηρίου εν τη αυτή αποφάσει υπέρ του Δημοσίου και των συλλαβόντων τα ζώα κατάθεσις του καταβληθέντος διά την απόδοσιν των ζώων ποσού ή του εκπλειστηριάσματος.

    Αρθρο: 278
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΒΟΣΚΗΣ
    Τίτλος Αρθρου
    Δήμευσις παρανόμως βοσκόντων ζώων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Οσάκις αι επ’ αυτοφόρω παραβάσεις των περί απαγορεύσεων βοσκής διατάξεων εκδικάζονται αμέσως κατά την διαδικασίαν της εκδικάσεως των επ’ αυτοφόρω αδικημάτων, το δικαστήριον οφείλει, πλην της επιβολής της οριζομένης εις το άρθρ. 268 ποινής, να διατάξη και την δήμευσιν τουλάχιστον του ενός δεκάτου του αριθμού των παρανόμως βοσκόντων ζώων, πάντως δε ενός ζώου.

    2. Τα δημευθέντα ζώα εκποιούνται διά δημοπρασίας υπό της δασικής αρχής όσον το δυνατόν ταχύτερον. Εκ του ποσού του εκπλειστηριάσματος ο συλλαβών λαμβάνει τα κατά το άρθρ. 277 σύλληπτρα, το δε υπόλοιπον εισάγεται εις το δημόσιον ταμείον. Εάν προβλέπεται, ότι η διά δημοπρασίας εκποίησις είναι αδύνατος, λόγω ελλείψεως πλειοδοτών ή δι’ άλλους λόγους, τα δημευθέντα ζώα δύνανται να πωληθούν εις τον καταδικασθέντα άνευ δημοπρασίας, επί καταβολή της αγοραίας αυτών αξίας.

    3. Αι επ’ αυτοφώρο παραβάσεις των περί απαγορεύσεως βοσκών διατάξεων, δύναται να εκδικάζωνται επί τόπου. Εν τοιαύτη περιπτώσει, πλήν των εν τη πρώτη παραγράφω ποινών, το δικαστήριον επιβάλλει εις βάρος του καταδικασθέντος και τα έξοδα της επί τόπου μεταβάσεως του δικαστηρίου.

    Αρθρο: 279
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΡΗΤΙΝΕΥΣΗ – ΡΗΤΙΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ – ΡΗΤΙΝΟΣΥΛΛΟΓΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Παραβάσεις των περί την ρητινοσυλλογήν διατάξεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    Αι παραβάσεις των εκάστοτε ισχυουσών διατάξεων περί κανονισμού της ρητινοσυλλογής των δασών, τιμωρούνται κατά τας διατάξεις του άρθρ. 268, θεωρούνται δε ως επιβαρυντική περίπτωσις. Κατά τας αυτάς διατάξεις τιμωρούνται οι βλάπτοντες, καταστρέφοντες ή αφαιρούντες δοχεία ρητίνης, τοποθετημένα επί δημοσίων ή μη πευκοδένδρων.

    Αρθρο: 280
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Κυρώσεις κατά επιχειρούντων καταπάτησιν δημοσίας δασικής εκτάσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    «1. Οι επί δημοσίω δασών, δασικών εκτάσεων, τοιούτων μερικώς δασοσκεπών ή χορτολιβαδικών εδαφών, κεκτημένων λόγω θέσεως ή συστάσεως ή εκτάσεως εξαιρετικήν σημασίαν, επιχειρούντες καταπάτησιν ή δημιουργίαν ανυπάρκτων δικαιωμάτων διά ψευδών ή εικονικών τίτλων ή δικών, εις τας οποίας δεν μετέσχε το Δημόσιον ή διά συστάσεως πρός τον σκοπόν τούτον συνεταιρισμών μετά τρίτων ή δι’ απατηλής μεταβιβάσεως δικαιωμάτων εις αγνοούντας την ανυπαρξίαν αυτών ή δι’ εμπλοκής της υπηρεσίας εις αλλεπαλλήλους απασχολήσεις και ενεργείας, αποληγούσας εις ακύρωσιν ή περιγραφήν ή εξασθένησιν ή αμφισβήτησιν των δικαιωμάτων του Δημοσίου ή διά τρόπων συνιστώντων εξαπάτησιν ή καθ’ οιονδήποτε τρόπον ή μέσον τείνοντα όπως παραστήση υπό νόμιμον εμφάνισιν, αξιώσεις καταδήλως αθεμήτους, ως και αποδεχόμενοι μεταβίβασιν δικαιωμάτων, εν γνώσει της εικονικότητος και ανυπαρξίας αυτών παρά τω δικαιοπαρόχω, αφ’ ενός μεν αποβάλλονται διοικητικώς εκ της τυχόν καταβληθείσης εκτάσεως, αφ’ ετέρου δε τιμωρούνται διά φυλακίσεως τουλάχιστον 6 μηνών και χρηματικής ποινής τουλάχιστον 100.000 δραχμών, εφ’ όσον δι’ άλλων διατάξεων νόμου η πράξις δεν τιμωρείται αυστηρότερον.

    2. Εις περίπτωσιν, καθ’ ήν πρωτόκολλον διοικητικής αποβολής καταστή τελεσίδικον και επιχειρηθή παρά του αποβληθέντος ανακατάληψις της εξ ης απεβλήθη εκτάσεως, επιβάλλονται κατ’ αυτού ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον τεσσάρων μηνών και χρηματική ποινή τοιαύτη μέχρις 20.000 δραχμών.

    3. Επί μεταβιβάσεως κυριότητος ή οιουδήποτε ετέρου εμπραγμάτου δικαιώματος επί δάσους ή δασικής εκτάσεως, αιτία πωλήσεως, δωρεάς, προικός ή ετέρας πράξεως εν ζωή, ο μεταβιβάζων υποχρεούται όπως, κατά τυχόν κατάρτισιν του οριστικού συμβολαίου, προσαγάγη επί ποινή απολύτου ακυρότητος της δικαιοπραξίας, εις τον συμβολαιογράφον, υποχρεούμενον να κάμη μνείαν εν τω συμβολαίω, δήλωσίν του συντεταγμένην κατά τα οριζόμενα εν τω Ν.Δ. 105/1969, εν η να δηλούται, ότι ουδέποτε το Δημόσιον διεξεδίκησε κυριότητα ή έτερον εμπράγματον δικαίωμα του μεταβιβάζοντος επ’ αυτής και, εφ’ όσον ηγέρθη τοιαύτη διεκδίκησις ή αμφισβήτησις, να δηλούται ότι η κυριότης του μεταβιβάζοντος ή έτερον εμπράγματον δικαίωμα εκρίθη κατ’ έναντι του Δημοσίου είτε δι’ αποφάσεως της Διοικήσεως, είτε διά τοιαύτης οριστικής και τελεσίδικου των τακτικών δικαστηρίων. Εν περιπτώσει υποβολής υπό του μεταβιβάζοντος δηλώσεως, δι’ ης ούτος δηλοί σχετικήν διεκδίκησιν ή αμφισβήτησιν του Δημοσίου, ο συμβολαιογράφος υποχρεούται όπως απόσχη της συντάξεως του συμβολαίου. Δι’ αποφάσεως των Υπουργών Δικαιοσύνης και Εθνικής Οικονομίας, είναι δυνατόν να καθορισθή ο τύπος και το περιεχόμενον της ως άνω δηλώσεως. Συμβολαιογράφος, συντάσσων πράξεις μεταβιβαστικάς της κυριότητος, ή ετέρου εμπραγμάτου δικαιώματος επί δάσους ή δασικής εκτάσεως, άνευ τηρήσεως των ως άνω διατάξεων, ως και οι διά του υπογραφέντος συμβολαίου συμβληθέντες, τιμωρούνται διά φυλακίσεως μέχρι δύο ετών, επιφυλασσομένων των διατάξεων περί πειθαρχικής ευθύνης του συμβολαιογράφου.

    4. Οι παραβάται των διατάξεων του παρόντος άρθρου, συλλαμβανόμενοι επ’ αυτοφόρω, δικάζονται κατά την, υπό των διατάξεων του άρθρ. 417 και επόμενα του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας, καθοριζομένην διαδικασίαν.

    <Το άρθρο 280 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρ. 13 Ν.Δ. 996/1971>.

    Αρθρο: 281
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 282
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ποιναί επί εκχερσώσεως ή καρπώσεως παραμεθορίου δάσους
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ο άνευ αδείας του στρατιωτικού διοικητού της παραμεθορίου περιοχής εκχερσών δασικήν έκτασιν ή βόσκων ζώα τιμωρείται διά φυλακίσεως εξ μηνών μέχρι δύο ετών ή χρηματικής ποινής ή και δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων.

    2. Εργάται υλοτόμοι ή ανθρακοποιοί, μη εφωδιασμένοι διά πιστοποιητικού ταυτότητος εκδιδομένου υπό του διοικητού του στρατιωτικού τομέως εις την περιοχήν του οποίου μέλλουν να εργασθούν, ως και εκείνοι, οι οποίοι χρησιμοποιούν τοιούτους εργάτας, τιμωρούνται διά φυλακίσεως δύο μηνών μέχρις ενός έτους ή χρηματικής ποινής ή και δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων.

    Αρθρο: 283
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 284
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 285
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    (Καταργήθηκε από την περ. α’ παρ. 1 άρ. 79 Ν. 998/1979 (ΦΕΚ. Α’ 289).

    Αρθρο: 286
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ποιναί κατά των καταστρεφόντων, αφαιρούντων κλπ. ορόσημα των δασών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ο καθ’ οιονδήποτε τρόπον καταστρέφων, αφαιρών ή μετατοπίζων ορόσημα δάσους ή μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων ή χορτολιβαδικών εδαφών, τοποθετηθέντα κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων του Δασικού Κώδικος, ως και τοπογραφικάς σημάνσεις ή οδοσημάνσεις εντός του εθνικού δρυμού, αισθητικού δάσους και διατηρετέου μνημείου της φύσεως, τιμωρείται διά φυλακίσεως μέχρις ενός έτους, ή διά χρηματικής ποινής ή δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων, θεωρουμένης ως επιβαρυντικής της περιπτώσεως, καθ’ ήν ο ένοχος είναι όμορος ιδιοκτήτης.

    2. Οι παραβαίνοντες τας διαταιες των παρ. 1 και 2 του άρθρ. 80 τιμωρούνται διά φυλακίσεως τουλάχιστον 3 μηνών και διά χρηματικής ποινής. Τα χρησιμοποιούμενα μέσα, διά την εκτέλεσιν της παρανόμου πράξεως, κατάσχονται και δημεύονται εκποιούμενα ή καταστρεφόμενα, κατά τα κεκανομισμένα.

    3. Οι παραβάται των διατάξεων του εδάφ. β’ της παρ. 3 του άρθρ. 80 τιμωρούνται, εφ’ όσον ειδικαί διατάξεις νόμων δεν ορίζουν άλλως, διά προστίμου ή κρατήσεως ή και δι’ αμφοτέρων των ποινών, εάν εκ των παραβάσεων τούτων ουδεμία επήλθε ζημία ή η προξενηθείσα τοιαύτη δεν υπερβαίνει τας 1.000 δραχμάς. Εάν η ζημία υπερβαίνη τας 1.000 δραχμάς, οι παραβάται τιμωρούνται διά φυλακίσεως μέχρις 6 μηνών».

    <Το άρθρ. 286 αντικαταστάθηκε ως άνω από το άρθρ. 15 Ν.Δ.>996/1971>.

    Αρθρο: 287
    Ημ/νία: 29.07.2003
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΘΗΡΑΜΑΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Ποιναί κατά των παραβαινόντων τας διατάξεις περί θήρας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Σχόλια
    Η παρ. 1 αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 του άρθ. 12 Ν. 177/1975. Η περ. ε’ της παρ. 3 προστέθηκε από την παρ. 2 του άρ. 12 Ν. 177/1975. Η παρ. 16 τροποποιήθηκε ως άνω και οι παρ. 17 και 18 προστέθηκαν από το άρθρ. 16 Ν.Δ. 996/1971. Οι παρ. 19, 20 και 21 προστέθηκαν από την παρ. 4 του άρθρ. 12 Ν. 177/1975. Οι παρ. 22, 23 και 24 προστέθηκαν με τη παρ. 7 άρθρ. 57 Ν. 2637/1998 (ΦΕΚ Α 200), των οποίων παρ. η ισχύς αρχίζει από 27.8.1998. – Οι περ. α΄και β΄της παρ. 3, η παρ. 6, η περ. α΄της παρ. 10 και η παρ. 12 καταργήθηκαν με την περ. δ) του άρθρου 15 του ν. 3170/2003 (Α΄191/29.7.2003).
    Κείμενο Αρθρου

    «1. Οι παραβαίνοντες τας διατάξεις των παρ. 3 και 4 του άρθρ. 252, τιμωρούνται διά κρατήσεως και διά στερήσεως της αδείας θήρας επί εν έτος».

    2. Ο παρά την διάταξιν της παρ. 6 του άρθρ. 252 χρησιμοποιών προς θήραν ελαστικήν σφενδόνην, κράχτας, ομοιώματα και μιμητικάς φωνάς των θηραμάτων, τιμωρείται διά κρατήσεως ή προστίμου. 3. Διά κρατήσεως ή προστίμου ή δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων τιμωρούνται: α) (παραλείπεται ως μη ισχύουσα).

    β) (παραλείπεται ως μη ισχύουσα). γ) Οι παραβαίνοντες τας διατάξεις των παρ.

    3 και 4 του άρθρ. 258. δ) Οι παραβαίνοντες τας διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ.

    259. «ε. Οι παραβαίνοντες τας διατάξεις της παρ. 2 του άρθρ. 252». 4. Οι παραβαίνοντες τας διατάξεις των παρ. 1 και 3 του άρθρ. 259 τιμωρούνται κατά τας διατάξεις της παρ. 3 του άρθρ. 268. 5. Οι παραβαίνοντες τας διατάξεις της παρ. 1 του άρθρ. 258 τιμωρούνται διά φυλακίσεως τουλάχιστον τριών μηνών. Η επιβαλλομένη ποινή φυλακίσεως, λόγω παρανόμου θήρας διά μηχανοκινήτων μέσων ή ασκήσεως ταύτης διά προβολέων ως και η τοιαύτη λόγω της θήρας ελάφου, δορκάδος, αιγαγρού, φασιανού, τετράωνος (αγριοπετεινού), δεν μετατρέπεται εις χρηματικήν. 6. (παραλείπεται ως μη ισχύουσα). 7. Οι εκ προθέσεως ή αμελείας παραβαίνοντες τας διατάξεις του άρθρ. 256 τιμωρούνται διά φυλακίσεως μέχρις ενός έτους ή διά χρηματικής ποινής. 8. (Καταργήθηκε με το Ν. 2168/1993 (ΦΕΚ. Α’ 147) άρ. 38 παρ. 1β). 9. Οι παραβαίνοντες τας διατάξεις των παρ. 2 και 8 του άρθρ. 254 τιμωρούνται διά φυλακίσεως μέχρι δύο ετών. 10. Διά φυλακίσεως μέρχι δύο ετών ή διά χρηματικής ποινής ή δι’ αμφοτέρων τιμωρούνται: α)(παραλείπεται ως μη ισχύουσα). β) Ο θηρεύων κατά χρόνον μη εμπίπτοντα εντός της κυνηγετικής περιόδου. γ) Ο άνευ αδείας θήρας φονεύων ενδημικόν θήραμα.

    11. Διά φυλακίσεως μέχρις ενός έτους ή διά χρηματικής ποινής ή δι’ αμφοτέρων τιμωρούνται: α) Οι εκ προθέσεως ή εξ αμελείας παραβαίνοντες τας διατάξεις της παρ. 3 του άρθρ. 257. β) Οι εκ προθέσεως ή εξ αμελείας παραβαίνοντες τας διατάξεις της παρ. 2 του άρθρ. 258. γ) Οι παραβαίνοντες την διάταξιν της παρ. 5 του άρθρ. 261. δ) Οι θηρεύοντες άνευ αδείας θήρας. ε) Οι αρνούμενοι να υποστούν την κατά την παρ. 2 του άρθρ. 289 έρευναν. 12. (παραλείπεται ως μη ισχύουσα). 13. Ο κατά παράβασιν των διατάξεων της παρ. 1 του άρθρ. 252 θηρεύων διά πυροβόλου πολεμικού όπλου ή αεροβόλου ή άλλου είδους όπλου, μη συνήθους κυνηγετικού, τιμωρείται διά φυλακίσεως τουλάχισοτν δύο μηνών και μέχρι δύο ετών, ως και διά χρηματικής ποινής. 14. Εις τον καταδικαζόμενον διά την θανάτωσιν ή σύλληψιν ελάφου, δορκάδος, αγριόγιδου, παντός είδους αιγαγρού (αγριοκάτσικου), τετράωνος (αγριοπετεινού) και φασιανού, επιβάλλεται διά της καταδικαστικής αποφάσεως και χρηματική αποζημίωσις υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών (Κεφάλαιον Θήρας), καθοριζομένη ως εξής: Δι’ έκαστην έλαφον ποσόν δραχ. 10.000, δι’ εκάστην δορκάδα, αγριόγιδον και αίγαγρον Κρήτης ποσόν 5.000 δραχμών. Διά δε τα λοιπά είδη αιγάγρων ποσόν 4.000 δραχμών και δι’ έκαστον τετράωνον (αγριοπετεινόν), φασιανόν ή αφαίρεσιν των ωών των ποσόν 500 δραχμών. Τα, ως άνω, ποσά δύνανται να αυξάνωνται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας. 15. Η ιδιότης του καταδικαζομένου ως δημοσίου, δημοτικού ή κοινοτικού υπαλλήλου ή ως ανήκοντος εις τας ενόπλους δυνάμεις ή τα σώματα ασφαλείας ή ως μέλους διοικητικού συμβουλίου κυνηγετικής οργανώσεως, αποτελεί ιδιαιτέραν επιβαρυντικήν περίπτωσιν. «16. Η καταδικαστική απόφασις εις πταισματικάς ποινάς είναι εκκλητή. Η ποινή της κρατήσεως δεν δύναται να είναι ελάσσων των 10 ημερών. Κατά τα λοιπά, ισχύουν αι διατάξεις των άρθρ. 55 και 57 του Ποινικού Κώδικος». «17. Οι παραβάται των διατάξεων της παρ. 5 του άρθρ. 252 τιμωρούνται διά φυλακίσεως μέχρι 2 ετών και διά χρηματικής ποινής ή και διά μιας των ποινών τούτων, εις περίπτωσιν αμελείας. 18. Οι παραβάται των περί θήρας αστυνομικών διατάξεων τιμωρούνται διά κρατήσεως μέχρι 6 μηνών και διά προστίμου τουλάχιστον 1.000 δραχμών, τα δε μέσα, δι’ ών ενεργείται η παράβασις, κατάσχονται και δημεύονται, κατά τας διατάξεις του άρθρ. 288». «19. ‘Οσοι δεν σφραγίζουν τα κυνηγετικά των όπλα συμφώνως προς την εν παρ. 4 του άρθρ. 252 απόφασιν του Υπουργού Γεωργίας αλλά εκπροθέσμως και εντός 15 ημερών από της λήξεως της αναφερομένης εν αυτή προθεσμίας, τιμωρούνται διοικητικώς διά ποινής του προστίμου καθοριζομένης, διά της αυτής αποφάσεως, από δραχμών 1000 κατ’ ελάχιστον μέχρι δραχμών 10.000 κατ’ ανώτατον όριον υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών, (Κεφάλαιον Θήρας). Το πρόστιμον τούτο καταβάλλεται κατά την έκδοσιν της αδείας. Μετα την πάροδον των ως άνω 15 ημερών οι παραλείψαντες την σφράγισιν ως και οι αποσφραγίζοντες τα κυνηγετικά των όπλα τιμωρούνται διά του ως άνω προστίμου και προσέτι και ποινικώς, στερούνται δε αδείας θήρας δι’ εν κυνηγετικόν έτος, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος της δίκης. 20. Οι παραβαίνοντες τας διατάξεις της παρ. 5 του άρθρ. 80 του Ν.Δ. 86/1969 τιμωρούναι διά φυλακίσεως μέχρι δύο ετών και διά χρηματικής ποινής ουχί κατωτέρας των δέκα χιλιάδων δραχμών. 21. Διά παραβάσεις αίτινες λαμβάνουν χώραν εντός των ελεγχομένων κυνηγετικών περιοχών ισχύουν τα κάτωθι: α) Διά κρατήσεως ή προστίμου ή δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων τιμωρούνται: αα) Η διάβασις παντός, κυνηγού ή μη, δι’ όπλου, διά μέσου των κυνηγετικών περιχών άνευ αδείας της Δασικής Αρχής. Η διάβασις επιτρέπεται μόνον εφ’ όσον τα όπλα είναι λελυμένα και εντός θήκης. ββ) Η κυκλοφορία των οχημάτων, διά ταχύτητος μεγαλυτέρας των ενδείξεων των ειδικών πινακίδων, η χρήσις παρά τούτων ηχητικών οργάνων και συσκευών, εκτυφλωτικών φώτων και προβολέων. γγ) Η κατασκήνωσις παντός ατόμου άνευ αδεάις της αρμοδίας Δασικής Αρχής. δδ) Η εισαγωγή ή διέλευσις ποιμνίων ή ζώων άνευ αδείας των Κτηνιατρικών Αρχών ως και αι πτηνοτροφικαί εγκαταστάσεις άνευ αδείας των Δασικών Αρχών και άνευ υγειονομικού ελέγχου. εε) Η ολοκληρωτική δέσμευσις της ροής των υδάτων, κατά την κατασκευήν αρδευτικού δικτύου ή διευθέτησιν χειμάρρων ή ετέρων έργων. β) Διά φυλακίσεως μέχρι 2 ετών ή διά χρηματικής ποινής ή δι’ αμφοτέρων των ποινών τούτων τιμωρούναι: αα) Διά θήρευσιν εξ αποστάσεως μεγαλυτέρας των 40 μέτρων, πλην των ευγενών θηραμάτων. ββ) Διά θήραν μη ανεπτυγμένων θηραμάτων, διά σύλληψιν παντός είδους θηράματος, καταστροφήν ή διατάραξιν φωλεών, συλλογήν ωών, μόλυνσιν ποτιστρών, και διατάραξιν της πανίδος εν γένει. γγ) Διά παράβασιν της παρ. 16 του άρθρ. 254. γ) Τυχόν έτεραι παραβάσεις εντός των ελεγχομένων κυνηγετικών περιοχών τιμωρούνται κατά τας γενικάς διατάξεις του παρόντος». «22. Όποιος κατέχει, εισάγει διακινεί, διαθέτει καθ’ οιονδήποτε τρόπο είδη του άρθρου 258 παρ. 6 περ. β’ χωρίς άδεια ή με άδεια πλαστή ή που φέρει αλλοιώσεις τιμωράται με φυλάκιση από δύο (2) μήνες έως ένα (1) έτος και σε περίπτωση υποτροπής με φυλάκιση δύο (2) ετών. 23. Όποιος αρνείται ή παρακωλύει ή κωλυσιεργεί τη διενέργεια των ελέγχων από τα ελεγκτικά όργανα στα είδη του άρθρου 258 παρ. 6 περ. β’ ή αρνείται την παροχή πληροφοριών ή παρέχει ψευδείς πληροφορίες τιμωρείται με φυλάκιση από έναν (1) έως έξι (6) μήνες.

    24. Υπεύθυνοι κατά των οποίων ασκείται ποινική δίωξη και επιβάλλονται οι ποινές των παραγράφων 22 και 23 είναι στις προσωπικές επιχειρήσεις οι επιχειρηματίες, στις ομόρρυθμες εταιρείες οι ομόρρυθμοι εταίροι, στις εταιρείες περιορισμένης ευθύνης οι διαχειριστές και στους συνεταιρισμούς και τις ανώνυμες εταιρίες ο ορισθείς υπεύθυνος ή, σε περίπτωση που δεν έχει ορισθεί υπεύθυνος τα μέλη του οργάνου διοίκησης».

    Αρθρο: 288
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΘΗΡΑΜΑΤΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Κατάσχεσις και δήμευσις μέσων παρανόμου θήρας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Τα κατά παράβασιν των διατάξεων του παρόντος κώδικος κατεχόμενα, κατασκευαζόμενα, πωλούμενα ή χρησιμοπιούμενα παντός είδους όραγανα κλπ. μέσα, σκοπόν έχοντα την θήραν, σύλληψιν ή θανάτωσιν εν γένει αγρίων ζώων, (θηλαστικών και πτερωτών), ασχέτως εποχής, κατάσχονται. Το αρμόδιον ποινικόν δικαστήριον διατάσσει την δήμευσιν των κατασχεθέντων και τα μεν απηγορευμένα μέσα καταστρέφονται, τα δε άλλα εκποιούνται παρ’ επιτροπής, οριζομένης παρά του εισαγγελέως και αποτελουμένης εκ του προϊσταμένου της δασικής αρχής, ενός δημοσίου υπαλλήλου και ενός αντιπροσώπου του κυνηγετικού συλλόγου, διά δημοπρασίας, του εκπλειστηριάσματος κατατιθεμένου υπερ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών (Κεφάλαιον Θήρας). Αι ανωτέρω διατάξεις της παρούσης παραγράφου έχουν εφαρμογήν και επί καταδίκης διά παράβασιν της διατάξεως της παρ. 2 του άρθρ. 252. 2. Τα εκ παρανόμου θήρας προερχόμενα θηράματα κατάσχονται και εκποιούνται αμέσως υπό του κατάσχοντος ταύτα υπαλλήλου επί παρουσία ετέρου δημοσίου, δημοτικού ή κοινοτικού υπαλλήλου και εν απουσία τούτων επί παρουσία δύο μαρτύρων, του πρακτικού εκποιήσεως μη υποκειμένου εις έγκρισιν ετέρας ανωτέρας αρχής. Το εκπλειστηρίασμα, εάν η απόφασις του δικαστηρίου είναι αθωωτική, αποδίδεται εις τον αθωωθέντα, άλλως κατατίθεται υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών (Κεφάλαιον Θήρας). 3. Εάν δι’ οινδήποτε λόγον τα όπλα, δίκτυα, παγίδες και λοιπά μέσα παρανόμου θήρας δεν έχουν κατασχεθή και ο κάτοχος τούτων καταδικάζεται, διατάσσεται υποχρεωτικώς διά της καταδικαστικής αποφάσεως και η δήμευσις τούτων, η περαιτέρω δε τύχη των διέπεται κατά τα εν τη παρ. 2 οριζόμενα. Εις περίπτωσιν μη παραδόσεως των πειστηρίων αδικαιολογήτως, ο καταδικασθείς υποχρεούται διά της καταδικαστικής αποφάσεως εις την πληρωμήν της αξίας τούτων, καθοριζομένης υπό του δικαστηρίου υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών (Κεφάλαιον Θήρας), η οποία όμως δεν πρέπει να είναι κατωτέρα των 200 δραχμών, προκειμένου δε περί όπλων κατωτέρα των 2.000 δραχμών και προκειμένου περί μέσων μεταφοράς κατωτέρα των 2.000 δραχμών διά τα δίκυκλα και τρίκυκλα και των 20.000 δραχμών διά τα λοιπά μηχανοκίνητα μέσα.

    4. Εάν ο ένοχος της παρνόμου θήρας έλαβεν εις την κατοχήν του τα εις δήμευσιν κατά το παρόν άρθρον υποκείμενα δι’ αδικήματος, τότε αποδίδονται μεν ταύτα τω δικαιούχω, αντί δε της δημεύσεως επιβάλλεται των ενόχω χρηματική ποινή ίση προς την αξίαν των αποδιδομένων τω δικαιούχω πλέον πάσης άλλης επιβαλλομένης κατά τον παρόντα.

    Αρθρο: 288Α
    Ημ/νία: 27.08.1998
    Ημ/νία Ισχύος: 27.08.1998
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΔΕΙΕΣ-ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΧΡΟΝΟΣ-ΔΕΛΤΙΟ ΠΑΡΟΧΗΣ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ
    Τίτλος Αρθρου
    Διοικητικές κυρώσεις
    Λήμματα
    ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ
    Σχόλια
    Το παρόν άρθρο προστέθηκε με τη παρ. 8 άρθρ. 57 Ν. 2637/1998 (ΦΕΚ Α 200).
    Κείμενο Αρθρου

    «1. Οι παραβάτες των διατάξεων του άρθρου 258 παράγραφος 6 περιπτώσεις α’, β’, γ , δ’. και στ’ τιμωρούνται με πρόστιμο από διακόσιες χιλιάδες (200.000) έως πέντε εκατομμύρια (5.000.000) δραχμές, τα δε είδη της αυτοφυούς χλωρίδας και άγριας πανίδας και των δειγμάτων αυτών των ζώντων ή νεκρών, επεξεργασμένων ή μη, κατάσχονται από την αρμόδια Δασική ή Τελωνειακή Αρχή και παραδίδονται στην πλησιέστερη Δασική Αρχή με μερίδιο της οποίας ή: α) επαναποστέλλονται ή επανεξάγονται στη Χώρα καταγωγής ή β) εκποιούνται ή γ) διατίθενται προς φύλαξη και περίθαλψη Όταν η κατάσχεση διενεργείται από τη Δασική Αρχή εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 288 του ν.δ.

    86/ 1969. 2. Αν διαπιστωθεί ότι η συνοδεύουσα το είδος άδεια είναι πλαστή ή φέρει αλλοιώσεις επιβάλλονται επιπλέον και οι κυρώσεις της προηγούμενης παραγράφου. 3. Σε περίπτωση υποτροπής τα όρια του προστίμου διπλασιάζονται.

    4. Για την επιμέτρηση των διοικητικών κυρώσεων του άρθρου αυτού λαμβάνεται υπόψη η σοβαρότητα της παράβασης και η περίπτωση υποτροπής. 5. Το πρόστιμο του άρθρου αυτού επιβάλλεται με απόφαση του αρμόδιου Γενικού Γραμματέα της οικείας Περιφέρειας, σύμφωνα με τα υποβληθέντα στοιχεία ελέγχου. Για την επίδοση της απόφασης εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις για τις επιδόσεις των άρθρων 56 έως 57 του Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας. 6. Κατά της απόφασης επιβολής προστίμου ο βαρυνόμενος από αυτήν έχει δικαίωμα άσκησης προσφυγής ενώπιον του τριμελούς διοικητικού πρωτοδικείου μέσα σε προθεσμία -τριάντα (30) ημερών, η οποία αρχίζει από την επόμενη ημέρα που του επιδόθηκε η απόφασή. Η άσκηση της προσφυγής δεν αναστέλλει την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης, μπορεί όμως με απόφασή του προέδρου του διοικητικού πρωτοδικείου, στο οποίο εκκρεμεί η προσφυγή, να ανασταλεί, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 του ν. 820/1978 (ΦΕΚ 174 Α’), όπως αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 2 του ν. 1406/ 1983 (ΦΕΚ 182 Α’), εν μέρει, ή στο σύνολο η εκτέλεση της εν λόγω απόφασης, εάν εξαιτίας σφαλμάτων αυτής πιθανολογείται μερική ή ολική ευδοκίμηση της προσφυγής ή διαπιστώνεται, από συγκεκριμένα στοιχεία, αδυναμία καταβολής από τον αιτούντα. Κατά των αποφάσεων των διοικητικών πρωτοδικείων επιτρέπεται η άσκηση των ένδικων μέσων που προβλέπονται από τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Δικονομίας, για την εκδίκαση των οποίων, καθώς και των προσφυγών του προηγούμενου εδαφίου, εφαρμόζονται οι διατάξεις του ίδιου Κώδικα. 7. Το χρηματικό ύψος του προστίμου του άρθρου αυτού μπορεί να αναπροσαρμόζεται με απόφαση του Υπουργού Γεωργίας που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

    8. Τα πρόστιμα που επιβάλλονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου βεβαιώνονται ως δημόσια έσοδα και εισπράττονται κατά τον Κώδικα Εισπράξεως Δημοσίων Εσόδων (Κ.Ε.Δ.Ε.) και αποτελούν έσοδο του Κρατικού προϋπολογισμού. Για την κίνηση της διαδικασίας βεβαίωσης μεριμνά η αρμόδια Διεύθυνση Δασών του οικείου νομού.»

    Αρθρο: 289
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΑΔΕΙΕΣ-ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ-ΧΡΟΝΟΣ-ΔΕΛΤΙΟ ΠΑΡΟΧΗΣ ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΥ ΟΠΛΟΥ
    Τίτλος Αρθρου
    Καθήκοντα ανακριτικών υπαλλήλων επί παρανόμου θήρας
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Οι δασικοί, δημοτικοί και κοινοτικοί υπάλληλοι ως και τα όργανα της Αστυνομίας Πόλεων, Χωροφυλακής και Αγροφυλακής υποχρεούνται να καταγγέλουν πάντα παραβάτην των περί θήρας διατάξεων. 2. Οι υπάλληλοι και τα όργανα της παρ. 1 ως και οι φύλακες θήρας, δικαιούναι να ερευνούν πάντα κυνηγετικόν σάκκον ως και τα μηχανοκίνητα μέσα, έχοντες δικαιώματα και καθήκοντα ανακριτικών υπαλλήλων, έτι δε και να προβαίνουν εις σωματικήν έρευναν κατά τα εν άρθρ. 257 του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας οριζόμενα. Οι ανωτέρω υποχρεούνται όπως, επί πάσης παραβάσεως των διατάξεων του παρόντος καθ’ οιανδήποτε περίοδον, κατάσχουν την άδειαν θήρας, τα όπλα ως και πάντα τα χρησιμοποιηθέντα μέσα διά την ενέργειαν παρανόμου θήρας, έτι δε και τα θηράματα εις οιανδήποτε κατάστασιν και αν ευρίσκωνται ταύτα, εφαρμοζομένων περαιτέρω των διατάξεων του άρθρ. 288.

    Αρθρο: 290
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Χαρακτηρισμός των δασικών υπαλλήλων ως ανακριτικών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές δικονομικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    Οι δασικοί και τα όργανα της δασικής υπηρεσίας εν γένει θεωρούνται διά τας περί τα δάση παραβάσεις ως ανακριτικοί υπάλληλοι υπαγόμενοι υπό την ιδιότητα ταύτην εις την αρμοδιότητα του παρά πλημμελειοδίκαις εισαγγελέως.

    Αρθρο: 291
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    ‘Ασκησις καθηκόντων ανακριτικού υπαλλήλου παρ’ αξιωματικού
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές δικονομικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    Πλήν των οργάνων της δασικής υπηρεσίας και πας οιοσδήποτε αξιωματικός διοικητής μονάδος εν παραμεθορίω περιοχή ασκεί καθήκοντα ανακριτικού υπαλλήλου εν σχέσει προς τας υπό του άρθρου 282 προβλεπομένας παραβάσεις. Το άρθρ. 290 έχει και εν προκειμένω εφαρμογήν.

    Αρθρο: 292
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Εξέτασις δασικών οργάνων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές δικονομικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    Κατ’ εξαίρεσιν της διατάξεως του άρθρ. 211 του Κώδικος Ποινικής Δικονομίας, τα δασικά εν γένει όργανα παντός βαθμού, διά τα περί δάση αδικήματα, δύνανται να εξετάζωνται και επ’ ακροατηρίω ως μάρτυρες εν τη υποθέσει, εν τη οποία εξετέλεσαν καθήκοντα ανακριτού ή γραμματέως. Αναγιγνώσκονται δε εν τω ακροατηρίω αι ληφθείσαι κατά την προδικασίαν ένορκοι αυτών καταθέσεις, καθ’ ας περιπτώσεις είναι δυσχερής ή αυτοπρόσωπος αυτών εμφάνισις.

    Αρθρο: 293
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ
    Τίτλος Αρθρου
    ‘Ασκησις καθηκόντων δημοσίου κατηγόρου
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές δικονομικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Οι δασάρχαι εν τη περιφερεία των ασκούν καθήκοντα δημοσίου κατηγόρου επί των δασικών ή περί θήρας παραβάσεων των χαρακτηριζομένων ως πταισμάτων.

    2. Τον δασάρχην, ως δημόσιον κατήγορον, απόντα ή κωλυόμενον αναπληροί δασικός υπάλληλος του Β/2 δασικού κλάδου από του βαθμού 10ου έως και 4ου και τούτον κωλυόμενον αναπληροί ο παρά τω αρμοδίω προς εκδίκασιν των υποθέσεων πταισματοδικείω δημόσιος κατήγορος.

    Αρθρο: 294
    Ημ/νία: 27.08.1998
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Παράστασις του Δημοσίου ως πολιτικώς ενάγοντος
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές δικονομικές διατάξεις
    Σχόλια
    Η παρ. 3 προστέθηκε με τη παρ. 9 άρθρ. 57 Ν. 2637/1998 (ΦΕΚ Α 200), της οποίας παρ. η ισχύς αρχίζει από 27.8.1998.
    Κείμενο Αρθρου

    1. Το Δημόσιον δύναται να παραστή άνευ προδικασίας ως πολιτικώς ενάγων και να προσκομίση παν αποδεικτικόν μέσον διά του δασάρχου ή οιουδήποτε δασικού οργάνου ή δημοσίου υπαλλήλου, εφ’ όσον ήθελε δοθή εντολή υπό του νομάρχου.

    2. Αι προς αποζημίωσιν αξιώσεις του Δημοσίου δύνανται ωσαύτως να διατυπωθούν εν τη περί του αδικήματος εκθέσει των δασικών οργάνων, το δε δικαστήριον, και αν δεν παραστή κατά την συζήτησιν αντιπρόσωπος του Δημοσίου, δύναται ή να αποφανθή και περί αυτών ή να παραπέμψη ταύτας εις χωριστήν συζήτησιν ενώπιον των πολιτικών δικαστηρίων.

    «3. Στις περιπτώσεις των αδικημάτων του άρθρου 287 παρ. 22 και 23 μπορεί να παρίστανται ως πολιτικώς ενάγοντες και οι φορείς του άρθρου 258 παράγραφος 6 περίπτωση στ’, ανεξάρτητα αν έχουν υποστεί περιουσιακή ζημία».

    Αρθρο: 295
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ
    Τίτλος Αρθρου
    Μετατροπή προστίμου ή χρηματικής ποινής
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ποινικές και Δικονομικές διατάξεις, Ποινικές δικονομικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    Τα δικαστήρια, επιβάλλοντα πρόστιμον ή χρηματικήν ποινήν, ορίζουν συγχρόνως ότι, εν περιπτώσει αδυναμίας ή αρνήσεως προς καταβολήν εικαζομένης, ή εάν άμα τη τελεσιδικία της αποφάσεως δεν καταβληθή ή καταγνωσθείσα χρηματική ποινή ή το πρόστιμον, αποτίεται υπό των καταδικασθέντων κράτησις ή φυλάκισις, λογιζομένης εκάστης ημέρας κρατήσες ή φυλακίσεως προς πεντήκοντα μέχρι πεντακοσίας μεταλλικάς δραχμάς προστίμου ή χρηματικής ποινής κατά την κρίσιν του δικαστού. Αλλά και μετά την έναρξιν της εκτελέσεως της κρατήσεως ή της φυλακίσεως, ήτις εκ τοιαύτης μετατροπής επήλθε, δύναται ο καταδικασθείς, καταβάλλων την κατά το μέτρον της αποφάσεως, αναλογούσαν προς τας υπολειπομένας ημέρας κρατήσεως ή φυλακίσεως χρηματικήν ποινήν ή το πρόστιμον, να απολυθή. Την απόλυσιν διατάσσει ο αρμόδιος εισαγγελεύς, ή επί πταισμάτων ο δημόσιος κατήγορος, δι’ εγγράφου προς τον επιστάτην των φυλακών, άμα τη προσαγωγή του διπλοτύπου καταβολής. Η κατά την τοιαύτην ενδεχομένην μετατροπήν αποτιομένη ποινή, δεν συνυπολογίζεται προς την οριστικώς τυχόν μετά του προστίμου ή της χρηματικής ποινής επιβληθείσαν υπό του δικαστηρίου κράτησιν ή φυλάκισιν.

    Αρθρο: 296
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Σύστασις δασικών σχολών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές Διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Εκπαίδευση μέσου και κατωτέρου δασικού προσωπικού
    Κείμενο Αρθρου

    Διά Δ/των δύναται να συνιστώνται εντός ή πλησίον δασών μέσαι δασικαί σχολαί ως και κατώτεραι δασικαί σχολαί δασοφυλάκων.

    Αρθρο: 297
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Λειτουργία δασικών σχολών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Εκπαίδευση μέσου και κατωτέρου δασικού προσωπικού
    Κείμενο Αρθρου

    Διά Δ/των ορίζονται:

    α) Γενικώς τα της λειτουργίας των δασικών σχολών.

    β) Η διάρκεια της φοιτήσεως των μαθητών, ήτις δύναται να είναι το πολύ διετής διά τας μέσας δασικάς σχολάς και οκτάμηνος διά τας κατωτέρας. γ) Ο τρόπος της εισαγωγής των μαθητών.

    δ) Τα γραμματικά προσόντα αυτών, απαιτουμένων πάντως απολυτηρίου γυμνασίου, διά την εισαγωγήν εις τας μέσας δασικάς σχολάς και απολυτηρίου δημοτικού σχολείου διά την εισαγωγήν εις τας κατωτέρας. ε) Το προσόντα υγείας και διαγωγής.

    ς) Τα της ηλικίας, υποχρεωτικής διαμονής και διατροφής των μαθητών εντός των σχολών, εφ’ όσον αύται ήθελον κριθή κατάλληλοι προς τούτο. ζ) Η πρόσληψις, εν τη περιπ. ς’, του αναγκαίου βοηθητικού προσωπικού ως και ο μισθός αυτού.

    η) Τα καταβλητέρα τροφεία.

    θ) Η πειθαρχική εξουσία του διευθυντού της σχολής επί των μαθητών. ι) Τα καθήκονα του προσωπικού και των διδασκομένων.

    ια) Η διδακτέα ύλη και η πρακτική άσκησις των μαθητών.

    ιβ) Τα χορηγούμενα εις τους επιμελεστέρους εκ τούτων επιδόματα. ιγ) Αι εξετάσεις ή οι διαγωνισμοί και αι εξεταστικαί επιτροπαί.

    Αρθρο: 298
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Κατάργησις και αναστολή λειτουργίας των δασικών σχολών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Εκπαίδευση μέσου και κατωτέρου δασικού προσωπικού
    Κείμενο Αρθρου

    Διά Δ/των δύνανται να καταργούνται αι ανωτέρω δασικαί σχολαί ή να αναστέλλεται εφ’ ωρισμένον χρόνον η λειτουργία αυτών.

    Αρθρο: 299
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Διδακτικόν προσωπικόν
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Εκπαίδευση μέσου και κατωτέρου δασικού προσωπικού
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εις τας δασικάς σχολάς τοποθετούνται εις ή πλείονες δασολόγοι και το αναγκαίον μέσον δασικόν προσωπικόν.

    2. Διά κοινής αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας, Οικονομικών και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, δύναται να ανατίθεται εις καθηγητήν δημόσιον υπαλλήλον η πρακτική διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσης, ιδία της εκθέσεως ιδεών ή και άλλων εγκυκλοπαιδικών γνώσεων, επί αποζημιώσει, οριζομένη διά της αυτής αποφάσεως.

    Αρθρο: 300
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Δαπάναι
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Εκπαίδευση μέσου και κατωτέρου δασικού προσωπικού
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εις τον προϋπολογισμόν του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών εγγράφονται αι αναγκαίαι διά τας σχολάς πιστώσεις.

    2. Αι εγγραφόμεναι πιστώσεις καλύπτουν τας δαπάνας διά την αγοράν γραφικής ύλης, φωτισμόν, θέρμανσιν, καθαρισμόν, την παροχήν του κατά το άρθρ. 297 επιδόματος εις τους επιμελεστέρους των μαθητών, τας δαπάνας νοσηλευτικής περιθάλψεως ως και πάσαν δαπάνην, αφορώσαν εις τον εφοδιασμόν και την λειτουργίαν εν γένει των σχολών.

    Αρθρο: 301
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Υποχρέωσις προς μετεκπαίδευσιν
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Μετεκπαίδευση μέσου δασικού προσωπικού
    Κείμενο Αρθρου

    Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται να υποχρεώνη το μέσον δασικόν προσωπικόν εις μετεκπαίδευσιν εφ’ άπαξ ή περιοδικώς.

    Αρθρο: 302
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Αποδοχαί μετεκπαιδευομένων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Μετεκπαίδευσις μέσου δασικού προσωπικού
    Κείμενο Αρθρου

    Κατά το διάστημα της μετεκπαιδεύσεως οι εκπαιδευόμενοι λαμβάνουν πάσας τας αποδοχάς των και τα οδοιπορικά έξοδα προς μετάβασιν εις την σχολήν μετεκπαιδεύσεως και επάνοδον εις την θέσιν των. Διά κοινής αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών και Γεωργίας δύναται να καθορίζεται και πρόσθετος αποζημίωσις των μετεκπαιδευομένων.

    Αρθρο: 303
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Μετεκπαίδευσις δασοφυλάκων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Μετεκπαίδευση μέσου δασικού προσωπικού
    Κείμενο Αρθρου

    Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας δύναται να ορισθή ο αριθμός των εισακτέων προς φοίτησιν εις μέσας δασικάς σχολάς δασοφυλάκων, εκ των υπηρετούντων εν τη δασική υπηρεσία επί βαθμώ 10ω ή ανωτέρω και εχόντων τουλάχιστον οκταετή ευδόκιμον υπηρεσίαν και απολυτήριον γυμνασίου.

    Αρθρο: 304
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ – ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Λεπτομέρειαι μετεκπαιδεύσεως
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Μετεκπαίδευση μέσου δασικού προσωπικού
    Κείμενο Αρθρου

    Τα της μετεκπαιδεύσεως καθορίζονται λεπτομερέστερον διά Δ/τος.

    Αρθρο: 305
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Ενοίκησις εις δασικά κτίρια
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Ειδικά δικαιώματα και καθήκοντα
    Κείμενο Αρθρου

    1. Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται δι’ αποφάσεώς του να καταστήση υποχρεωτικήν την ενοίκησιν των δασικών υπαλλήλων εις δημόσια δασικά κτίρια ή και προσωρινώς μισθωμένα τοιαύτα εντός ή εκτός της έδρας της υπηρεσίας των υπαλλήλων τούτων. Διά την τοιαύτην ενοίκησιν καταβάλλεται υπό του υπαλλήλου αποζημίωσις χρήσεως οριζομένη υπό τοπικής επιτροπής αποτελουμένης εκ του ειρηνοδίκου και του οικονομικού εφόρου, αναπληρουμένων εν απουσία ή κωλύματι υπό των νομίμων αυτών αναπληρωτών. Η ως άνω αποζημίωσεις, ήτις αποτελεί έσοδον του Κ.Τ.Γ.Κ. και Δασών, δεν επιτρέπεται να είναι ανωτέρα του ημίσεος του ελευθέρου μισθώματος.

    2. Φύλακες και δασικοι υπάλληλοι, υποχρεωτικώς ενοικούντες εις δημόσια δασικά κτίρια ή αποθήκας επί τούτοις ανεγερθέντα ή ανεγειρόμενα εντός ή πλησίον δασών, αναδασωτέων εκτάσεων και δασικών φυτωρίων δεν υποχρεούνται εις καταβολήν ενοικίου εις το Δημόσιον.

    Αρθρο: 306
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Χορηγήσεις εις υπαλλήλους ενοικούντας εις δασικά κτίρια
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Ειδικά δικαιώματα και καθήκοντα
    Κείμενο Αρθρου

    1. Εις δασοφύλακας, επιδεικνύοντας ικανότητα και προθυμίαν περί την εκτέλεσιν των καθηκόντων των, ενοικούντας δε εις δασοφυλακεία εντός των δασών ή εις οικήματα πλησίον μεγάλων δασικών συμπλεγμάτων, δύναται να επιτραπή η γεωργική καλλιέργεια γυμνής δημοσίας δασικής εκτάσεως εντός του δάσους κειμένης και καταλλήλου διά την παραγωγήν γεωργικών, κηπουρικών κλπ. προϊόντων, προς κάλυψιν των ιδίων αυτών αναγκών. Η προς τοιαύτην καλλιέργειαν έκτασις δεν δύναται εν ουδεμιά περπτώσει να υπερβαίνει τα 10 στρέμματα, επί ταύτης δε ουδέν εκ της αιτίας αυτής γεννάται δικαίωμα υπέρ του καλλιεργητού δασοφύλακος, εις τον οποίον εις περίπτωσιν παραμελήσεως των καθηκόντων του απαγορεύεται η συνέχισις της καλλιεργείας.

    2. Εν περιπτώσει μεταθέσως δασοφύλακος, εις τον οποίον έχει επιτραπή κατά τας διατάξεις της προηγουμένης παραγράφου η καλλιέργεια δασικής εκτάσεως, δύναται υπό τας ιδίας προϋποθέσεις να επιτραπή η συνέχισις της καλλιεργείας εις τον τοποθετούμενον δασοφύλακα εις την ούτω κενουμένην θέσιν.

    Αρθρο: 307
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Χορήγησις παγίας προκαταβολής διά πληρωμήν οδοιπορικών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Ειδικά δικαιώματα και καθήκοντα
    Κείμενο Αρθρου

    Επιτρέπεται η χορήγησις εις τας περιφερειακάς διευθύνσεις δασών παγίας προκαταβολής διά την πληρωμήν εις το δασικόν προσωπικόν της

    δικαιοδοσίας των των κεκανονισμένων οδοιπορικών εξόδων και ημερησίων αποζημιώσεων. Το ποσόν της ως άνω προκαταβολής, ο τρόπος της λογιστικής τακτοποιήσεως αυτής ως και πάσα σχετική λεπτομέρεια κανονίζονται δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας.

    Αρθρο: 308
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Οπλισμός δασικών υπαλλήλων και οργάνων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Ειδικά δικαιώματα και καθήκοντα
    Κείμενο Αρθρου

    1. Οι δημόσιοι δασικοί υπάλληλοι και τα όργανα της δασικής υπηρεσίας δικαιούνται να φέρουν κυνηγετικόν όπλον ή πιστόλιον ή και αμφότερα.

    2. Οι υπάλληλοι και τα όργανα της δασικής υπηρεσίας δύνανται εις τας ακολούθους μόνον περιπτώσεις να κάμουν χρήσιν των όπλων άνευ ουδεμιάς ευθύνης διά τας συνεπείας:

    α) ‘Οταν κατά την εκτέλεσιν των καθηκόντων των ή εξ αφορμής της υπηρεσίας των ενεργήται κατ’ αυτών επίθεσις δι’ όπλων ή αντικειμένων δυναμένων να επιφέρουν σωματικήν βλάβην.

    β) ‘Οταν τις καταληφθή ενεργών παράνομον υλοτομίαν ή μεταφοράν δασικών προϊόντων και παρά την προσταγήν του υπαλλήλου ή οργάνου όπως παύση ταύτην και προσέλθη ενώπιόν του, κινηθή κατ’ αυτών.

    γ) ‘Οταν εντός δάσους ή δασικής περιοχής ευρεθούν προ ενόπλων, οι οποίου, παρά την προσταγήν αυτών όπως παραδώσουν ή απορρίψουν τα όπλα των και προσέλθουν ενώπιον των, κινηθούν κατ’ αυτών.

    δ) ‘Οταν ευρεθούν προ ομαδικών συγκεντρώσεων λαθροϋλοτόμων δασικών προϊόντων και εχόντων απειλητικάς διαθέσεις κατά την υπαλλήλων και οργάνων τούτων. Εν τη περιπτώσει ταύτη προηγείται τριπλή πρόσκλησις εν ονόματι του Νόμου προς διάλυσιν και αποχώρησιν και χρήσις εκφοβιστικής βολής.

    ε) ‘Οταν ενεργήται παράνομος βοσκή εντός απηγορευμένων εκτάσεων και εγκαταλείπεται το ποίμνιον υπό του ποιμένος. Εις την περίπτωσιν ταύτην η χρήσις των όπλων γίνεται εναντίον του ποιμνίου.

    ς) ‘Οταν τις καταληφθή παρανόμως θηρεύων ή μεταβαίνων προς θήραν ή επιστρέφων εξ αυτής και παρά την προσταγήν του υπαλλήλου ή οργάνου αρνηθή όπως προσέλθη και παραδώση το όπλον του.

    ζ) Εις ας περιπτώσεις και οι στρατιωτικοί και οι άνδρες της χωροφυλακής ενεργούν μετ’ αυτών από κοινού.

    Αρθρο: 309
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Προτίμησις δασικών υπαλλήλων εις μεταφορικά μέσα
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Ειδικά δικαιώματα και καθήκοντα
    Κείμενο Αρθρου

    Οι υπάλληλοι και τα όργανα της δασικής υπηρεσίας, κινούμενοι προς εκτέλεσιν υπηρεσίας, δικαιούνται προτιμήσεως εις τε τους σιδηροδρόμους, τα αυτοκίνητα και τας παντο είδους άλλα μεταφορικά μέσα.

    Αρθρο: 310
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Κώλυμα εκμεταλλεύσεως δασών υπό τέως δασικών υπαλλήλων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Ειδικά δικαιώματα και καθήκοντα
    Κείμενο Αρθρου

    Δασικοί υπάλληλοι, παραιτηθέντες ή απολυθέντες της υπηρεσίας, δεν δύναται να αναλάβουν εκμεταλλεύσεις δασών εις την περιφέρειαν εις την οπιοίαν διετέλεσαν δημόσιοι υπάλληλοι, εφ’ όσον δεν παρήλθε διετία τουλάχιστον από της παραιτήσεως ή απολύσεώς των.

    Αρθρο: 311
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Αρμοδιότητες κλπ. δασικών υπαλλήλων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Ειδικές διατάξεις, Περί δασικού προσωπικού, Ειδικά δικαιώματα και καθήκοντα
    Κείμενο Αρθρου

    Διά Δ/των ορίζονται:

    α) Αι διατάξεις περί της ευθύνης, των καθηκόντων και της αρμοδιότητος εν γένει των δασικών υπαλλήλων.

    β) Τα περί της στολής αυτών.

    γ) Τα της χορηγήσεως εις τους δασικούς υπαλλήλους οπλισμού, ίππων ή ημιόνων υπό του Δημοσίου και των όρων της τοιαύτης χορηγήσεως. δ) Τα έξοδα θερμάνσεως των γραφείων των εξωτερικών δασικών υπηρεσιών. ε) Τα της δικαιοδοσίας και αρμοδιότητος των τοπικών δασικών αρχών καθόλου, αι μεταξύ των σχέσεις και αι τοιαύται προς τας εν τη περιφερεία αυτών αρχάς χωροφυλακής, αστυνομίας κλπ.

    ς) Αι περιπτώσεις του συνυπευθύνου μεταξύ δασαρχών και των παρ’ αυτοίς δασικών οργάνων.

    ζ) Αι λεπτομέρειαι εκδόσεως αδειών υλοτομίας υπό των δασικών οργάνων.

    Αρθρο: 312
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Γενική αρμοδιότης δι’ έκδοσιν Δ/των
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Τελικές και μεταβατικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    Εις τας περιπτώσεις, κατά τς οποίας προβλέπεται υπό του παρόντος κώδικος η έκδοσις Δ/τος, τούτο εκδίδεται επί τη προτάσει του Υπουργού Γεωργίας, αν δεν ορίζεται άλλως εν αυτώ.

    Αρθρο: 313
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Αυξομείωσις χρηματικών ορίων και ποσών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Τελικές και μεταβατικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    Τα υπό του παρόντος κώδικος οριζόμενα χρηματικά όρια και ποσά, εξαιρέσει των ποινών εις χρήμα (χρηματικής ποινής και προστίμου) και των περιπτώσεων της παρ. 5 του άρθρ. 262 και της παρ. 14 του άρθρ. 287, δύναται να αυξομειούνται διά κοινής αποφάσεως των Υπουργών Γεωργίας και Οικονομικών, δημοσιευομένης διά της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως.

    Αρθρο: 314
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
    Τίτλος Αρθρου
    Παρακατάθεσις οδοιπορικών εξόδων δι’ επανεξέτασιν υποθέσεων
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Τελικές και μεταβατικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    Οι αιτούμενοι την αποστολήν δασικών υπαλλήλων προς επιθεώρησιν, αυτοψίαν ή εξέτασιν δασικής υποθέσεως, διά την οποίαν υπάρχει σχετική έκθεσις και αναφορά ετέρου δασικού υπαλλήλου, προκαταβάλλουν επί παρακαταθήκη εις δημόσιον ταμείον χρηματικόν ποσόν ικανόν να καλύψη τας δαπάνας δι’ οδοιπορικά έξοδα και αποζημιώσεις του υπαλλήλου. Το ποσόν τούτο επιστρέφεται εις τον αιτούντα, εφ’ όσον η νέα έκθεσις ή αναφορά συμφωνεί προς τους ισχυρισμούς του, άλλως καταπίπτει υπέρ του δημοσίου ταμείου ποσόν ίσον προς τα οδοιπορικά έξοδα και τας αποζημιώσεις, εις τας οποίας δικαιούται ο αποσταλείς δασικός υπάλληλος, το δε τυχόν υπόλοιπον επιστρέφεται τω δικαιούχω, μη δικαιουμένω πλέον να αιτήσεται την αποστολήν ετέρου υπαλλήλου.

    Αρθρο: 315
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣΗ
    Τίτλος Αρθρου
    Επιφύλαξις αρμοδιοτήτων νομαρχών
    Λήμματα
    Δασικός Κώδικας, Τελικές και μεταβατικές διατάξεις
    Κείμενο Αρθρου

    1. Δεν θίγονται δια του παρόντος κώδικος αι διά του Νόμ. 3200 της 13/23.4.1955 (περί διοικητικής αποκεντρώσεως) και των εις εκτέλεσιν αυτού Β.Δ/των μεταβιβασθείσαι αρμοδιότητες εις τους νομάρχας.

    2. Αι διατάξεις του άρθρ. 4 του αυτού ως άνω Νόμ. 3200/1955 έχουν εφαρμογήν και επί των κατά τον παρόντα κώδικα αρμοδιοτήτων οργάνων εν γένει της διοικήσεως.

    Αρθρο: 316
    Ημ/νία: 18.04.1969
    Ημ/νία Ισχύος: 18.04.1969
    Περιγραφή όρου θησαυρού: ΔΑΣ