Αφιέρωμα στο δημοτικό τραγούδι – Το πάλκο των πανηγυριών “Πανεπιστήμιο” της δημοτικής μουσικής…Η Σημασία του Δημοτικού Τραγουδιού…ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ…ΕΦΗ ΘΩΔΗ , ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΥΡΙΤΣΗΣ , ΒΑΓΓΕΛΙΩ ΧΡΗΣΤΙΑ , ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΑΚΑΛΗΣ ,ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ , ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΙΕΤΤΟΣ , ΦΥΛΙΩ ΠΥΡΓΑΚΗ, ΣΟΦΙΑ ΚΟΛΛΗΤΗΡΗ… ΑΛΕΚΟΣ ΚΙΤΣΑΚΗΣ… ΒΑΣΩ ΧΑΡΑΚΙΔΑ… ΑΛΕΚΟΣ ΔΗΜΟΥ… ΣΟΦΙΑ ΒΩΤΤΑ… ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΨΑΛΗΣ… ΜΑΡΘΑ ΖΑΦΕΙΡΗ… ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΕΛΛΙΣΑΡΗΣ…ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΕΚΙΟΣ…ΤΑΣΙΑ ΒΕΡΡΑ… ΚΩΣΤΑΣ ΝΑΚΑΣ… ΓΙΩΤΑ ΚΟΚΚΟΡΗ… ΧΑΡΑ ΒΕΡΡΑ… ΣΤΑΘΗΣ ΚΑΒΟΥΡΑΣ… ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ… ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΣΑΛΑΓΚΑΣ… ΑΓΓΕΛΟΣ ΨΑΡΡΑΣ… ΣΤΑΥΡΟΣ ΖΟΥΜΠΑΣ… ΚΩΣΤΑΣ ΜΕΤΖΕΛΟΠΟΥΛΟΣ… ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΓΙΟΣ… ΛΟΥΛΑ ΠΑΠΠΑ… ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΠΟΝΙΑΣ… ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΤΖΗΠΛΗΣ… ΝΙΚΟΣ ΓΙΑΝΝΑΚΟΣ… ΚΩΣΤΑΣ ΤΖΙΜΑΣ… ΑΛΕΚΑ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ… ΤΑΚΗΣ ΚΑΡΝΑΒΑΣ… ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ… ΝΙΚΟΣ ΔΑΣΚΑΛΟΣ… ΤΑΚΗΣ ΜΠΑΛΑΣΗΣ… ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΑΚΑΝΙΚΑΣ… ΓΙΩΤΑ ΒΕΗ… ΣΟΥΛΑ ΔΕΛΛΙΟΥ…ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΛΑΛΕΖΑΣ… ΚΩΣΤΑΣ ΣΚΑΦΙΔΑΣ… ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΩΤΤΑΣ… ΚΙΚΗ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗ… ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΠΕΛΛΟΣ… ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΖΑΧΟΣ… ΑΝΘΟΥΛΑ ΝΟΥΣΗ… ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΑΜΑΡΑΣ… ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΑΟΥΣΗΣ… ΑΡΙΣΤΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΣ… ΘΥΜΙΟΣ ΓΚΟΓΚΙΔΗΣ… ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΡΕΛΟΣ… ΓΙΩΤΑ ΧΑΛΚΙΑ… ΣΟΦΙΑ ΤΣΙΜΑΧΙΔΟΥ… ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΚΟΒΑΡΗΣ…ΤΖΕΝΗ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗ… ΓΙΟΥΛΑ ΚΟΤΡΩΤΣΟΥ… ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΨΑΛΗ… ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΥΡΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ…ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕΡΙΚΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ…ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ ΚΛΑΡΙΝΟΥ…ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕΡΙΚΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ…

Η γνήσια δημοτική παράδοση διατηρείται ζωντανή επί δεκάδες χρόνια και συνεχίζεται στις μέρες μας μέσα απo τις πολυάριθμες γιορτές και πανηγύρια που πραγματοποιούνται όλο το χρόνο σε διαφορετικούς Νομούς που διατηρούν ζωντανά τα ήθη και έθιμα των κατοίκων.

Διοργανώνονται κυρίως τον Δεκαπενταύγουστο, διατηρούν την παράδοση παρά τις δυσκολίες των καιρών, έχουν τους κανόνες τους, τους θρύλους και τους αστέρες τους.

Φίλοι αναγνώστες,
ΤΟ ΝΑ ΑΡΜΕΓΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΛΑΓΙΑΖΗΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΕΙΝΑΙ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΕΥΚΟΛΟ. ΕΜΑΣ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΒΟΣΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΜΑΣ ΝΕΜΕΤΕ !!!

=BY=f.b=BOSKO

Φίλοι αναγνώστες.

Βρίσκεστε σ΄αυτό το ιστολόγιο με δική σας ευθύνη .

Ενδεχομένως κάτι που θα διαβάσετε εδώ μπορεί να το

θεωρήσετε ύβρη ή να σας θίξει ή να σας προσβάλλει.

Θα πρέπει να γνωρίσετε πως δεν έχουμε καμία τέτοια πρόθεση .

Έχοντας λοιπόν αυτό υπ΄όψιν οι επιλογές σας είναι δύο :

α) ή να φύγετε απ΄το ιστολόγιο αυτό , διακόπτοντας την

ανάγνωσή του ,ώστε να αποφύγετε πιθανή προσβολή των

ηθικών , θρησκευτικών ή άλλων αξιών σας , ή β) να παραμείνετε,

αποδεχόμενοι πως ότι και να διαβάσετε δεν θα σας προσβάλλει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο .

Εμείς απ΄την μεριά μας θα προσπαθήσουμε να διαφυλάξουμε και να προβάλουμε τις πραγματικές ανθρώπινες αξίες , έχοντας πάντα ως γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την αλήθεια .

ΕΠΙΣΗΣ:

1.Τα δημοτικά αθάνατα δημοτικά μπορεί η δεν συμφωνούν πλήρως με τις απόψειςτου άρθρου.

2.Επισημαίνουν ώμος στου φίλους του μπλοκ τα παρακάτω.
3.Η ενημέρωσης-μάθηση, είναι ιερή υποχρέωση καθενός από εμάς.
4.Η οποίες Αποψις του άρθρου εκφράζουν το συντάκτη του, ο
όποιος και αναφέρετε .
5.Την ευθύνη στα κείμενα που αναρτούνται στο
https://boskotsopanhs.wordpress.com/ φέρει ο υπογράφων ,ή η πηγή, και δεν αποτελούν απαραίτητα θέση και άποψη του παρόντος ιστολογίου.

6.Σκέψης, κρίση, απόψεις, επιδίωξη κάθε μορφής μήδε αυτής καθεαυτής της ατομικής προβολή, η με σκοπό αλλότριο η αλά αίτια η άλλης αίτιας,μήδε και του οικονομικού στόχου η του αυτό κάθε αυτό ως στόχο προσωπικο οικονομικο κέρδους η εκ Άλου σκοπού οικονομικού η μέσο με στόχος το προσωπικό όφελος , από οιαδήποτε αφορμή η σκοπό μέσο η αιτιατό μήδε και Tου προσωπικού η ατομικού συμφέροντος επί τοu συγκεκριμένου άρθρου ουδεμία σχέση έχουν τα δημοτικά αθάνατα δημοτικά οπουδήποτε και προέρχεται και απορρέουν .-

7.Η δημοσιοποίηση άρθρων έχει ως σκοπό μονό και μονό την ενημέρωση-μάθηση και τίποτα λιγότερο η περισσότερο.-

8.ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ-ΔΗΛΩΣΗ ΟΤΙ¨

ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΚΑΝΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ Η ΑΛΛΟ ΟΦΕΛΟΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ, ΔΕΝ

ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ

ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΕΛΙΔΑ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ Η ΑΛΛΗ ΕΚΛΥΣΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΓΙΑ ΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΕ ΣΤΗ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΕ ΚΑΙ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.-

Αν παρ΄όλα αυτά υπάρξει κάποιο πρόβλημα , επικοινωνήστε μαζί μας e-mail .

http://217.147.94.171:39389/listen.pls

(( ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ)) **ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΧΡΟΝΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΦΙΕΡΩΝΕΤΑΙ. ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΜΑΣ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΟΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΟΥΜΕ ΣΕ ΕΣΑΣ ΟΤΙ: ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΚΑΝΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ η άλλο ΟΦΕΛΟΣ ΓΙΑ ΟΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ.
…ΟΤΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΛΑΙΚΗ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΛΕΒΕΝΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΜΑΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΜΑΣ. http://dhmotika.radiostream123.com
ΣΑΣ ΕΥΧΗΘΟΥΜΕ ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ (( ΣΕ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΑ ΠΛΑΙΣΙΑ )) ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΟ ΤΙΤΛΟ (( ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ)) ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ. ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ ΚΑΙ ΛΕΒΕΝΤΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ΣΕ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΚΟΥΤΕ ΟΤΙ:
ΔΕΝ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ. http://dhmotika.radio12345.com
… ΟΙ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕΤΑΛΑΜΠΑΔΕΥΤΗΚΕ ΑΠΟ ΓΕΝΙΑ ΣΕ ΓΕΝΙΑ ΕΧΟΥΝ ΧΙΛΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΗΘΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΗΣ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΤΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΗ ΜΑΣ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΣΤΗ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΛΥΠΗ ΣΤΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΥΜΝΩΝΤΑΣ ΚΑΙ ΕΞΙΣΤΟΡΩΝΤΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ -ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΩΝ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΤΗΝ ΑΓΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. http:// myradiostream.com/dhmotika
ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΤΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΟΥ ΑΞΙΑ ΟΣΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ- ΠΟΙΗΣΗΣ. http://dhmotika.radiostream321.com
…ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΕΝΟΣ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΑΛΛΑ ΠΛΑΘΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟ ΛΑΟ. http://myradiostream.com/dhmotika
…ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΡΙΖΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΛΑΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΕΝΟΣ ΛΑΟΥ, ΤΟΥΣ ΠΟΘΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΗΜΟΥΣ ΤΟΥ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ. http://dhmotika.listen2myshow.com
…ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΓΑΠΗ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΑΥΤΟ ΛΙΘΑΡΑΚΙ ΤΗΣ ΟΛΗΣ ΜΑΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΜΝΗΜΗΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΧΟΡΟΥ ΚΑΙ ΚΕΦΙΟΥ..
… ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΜΑΣ ΓΡΑΨΤΕ ΤΗΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙ ΣΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΘΑ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΥΠΟΔΕΙΞΕΤΕ ΣΕΛΙΔΕΣ ΜΕ ΣΥΝΑΦΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΑΚΟΥΣΤΕ ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ. ΣΤΟΝ ΠΛΕΙΕΡ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΝΑ ΚΛΙΚ ΝΑ ΑΘΑΝΑΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ. = VOSKOS= BOSKOS=http://myradiostream.com/dhmotika
Radio Station Links:
http://dhmotika.radiostream321.com

http://dhmotika.listen2myshow.com
http://dhmotika.radio12345.com
http://dhmotika.radiostream123.com

(( ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑ)) **=( Ο  τίτλος είναι διακριτικός και σε καμία άλλη περίπτωση οτιδήποτε άλλο).

———————————————————————————–

Η ιστορία του δημοτικού τραγουδιού έχει συνδεθεί με πρόσωπα και γεγονότα που σημάδεψαν την πορεία του.

Για δεκαετίες τα πανηγύρια είχαν τη θέση της γιορταστικής συνάθροισης ανθρώπων με κώδικες Ο «Σελήμπεης» ή το «Μαραίνομ΄ ο καημένος» συνεχίζουν να συγκινούν στο άκουσμά τους, μουσικοί και τραγουδιστές ακόμη αποθεώνονται.

Το δημοτικό τραγούδι αποτελούσε μέρος της προφορικής παράδοσης των ανθρώπων που έζησαν και γλέντησαν μ’ αυτή. Έτσι πολλά ονόματα μουσικών έφτασαν μέχρι τις μέρες μας μέσα από τη συλλογική μνήμη.

Εκατοντάδες τραγουδιστές, μουσικοί και συνθέτες, έχουν συνδέσει την παρουσία τους με το πάλκο των πανηγυριών », όπου έχει τραγουδήσει και έχει χορέψει ολόκληρη η Ελλάδα,

Μερικοί από αυτούς μιλούν στην τηλεόραση του Αχελώου και στο Μάκη Μάκκα και στον Χρήστο Μουρτζάπη και δίνουν στοιχεία και μαρτυρίες για τους παλαιότερους μουσικούς, τη δεξιοτεχνία τους, τα όργανα, το ρεπερτόριο και τις ευρύτερες μουσικές πρακτικές του παρελθόντος ενώ διαθέτουνε ως πολύτιμη πηγή πληροφόρησης και προσέγγισης τον αυτοβιογραφικό τους λόγο και τη συλλογική προφορική μαρτυρία, που καλύπτει με επάρκεια αυτό τον μεγάλο θησαυρό που λέγεται δημοτικό τραγούδι..

Μέσα από την εκπομπή αποτυπώνονται με αναλυτικό τρόπο τα επιμέρους κοινά στοιχεία των πανηγυριών, αλλά και οι διαφοροποιήσεις τους: η γενικότερη γεωγραφία κάθε περιοχής, η τοποθεσία, ο χώρος οργάνωσης του πανηγυριού καθώς και η διαδικασία μετάβασης προς αυτόν, οι αρχιτεκτονικοί τύποι των εκκλησιών και των μοναστηριών, η προετοιμασία των τοπικών φαγητών, η μουσική, τα όργανα και οι οργανοπαίκτες, οι τοπικοί χοροί και τα τραγούδια, καθώς και οι αντίστοιχοι κώδικες και συμβολισμοί στη διάρκεια του πανηγυριού – δηλαδή η τελετουργία στο σύνολό της.
Με την ίδια συνέπεια και σοβαρότητα που τηρεί μετά κλαρίνα και τα βιολιά τους , το πανηγύρι επάξια θεωρείται το “Πανεπιστήμιο” της δημοτικής μουσικής που στήριξε και στηρίζει τις μουσικές μας ρίζες.

Στην εκπομπή συναντάμε κάποιους από τους πιο βασικούς του πρωταγωνιστές του Δημοτικού Τραγουδιού όπως ο Αλέκος Κιτσάκης, ο Πετρολούκας Χαλκιάς, ο Βασίλης Σαλέας, ο Αντώνης Κυρίτσης, ο Γιάννης Κωνσταντίνου, ο Θανάσης Βαρσαμάς, ο Αντώνης Κυρίτσης, η Ζέτα Οικονόμου, ο Μάκης Μπέκος, η Σοφία Παπακώστα.

Δείτε το Βίντεο ΕΔΩ.

ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΜΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ

Πετρολούκας Χαλκιάς

Νικος Καρακωστας

Νικος Καρακωστας = Είναι η πρώτη φορά που ακούω στη δισκογραφία, να παίζεται ζεϊμπέκικο με κλαρίνο. Αναμφισβήτητα ο Νίκος Καρακώστας ήταν ένας από τους διασημότερους κλαρινίστες της προπολεμικής εποχής, που είχε συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα της περιόδου εκείνης τόσο στην δισκογραφία όσο και στο πάλκο.

Νίκος Καρακώστας – Nikos Karakostas

Νίκος Καρακώστας. Ένας ξεχωριστός καλλιτέχνης ο οποίος μάγεψε με το κλαρίνο του ολόκληρες γενιές. Ένας μουσικός ο οποίος έπαιξε τα μεράκια του κόσμου με μοναδική δεξιοτεχνία. Για πολλούς θεωρείται ο κορυφαίος κλαρινίστας που πέρασε ποτέ.

Γεννήθηκε το 1881 ή το Δεκέμβριο του 1885 στην Κρανιά Ασπροποτάμου του νομού Τρικάλων. Δεν είναι ξεκάθαρο το έτος γέννησης καθώς τα αρχεία της κοινότητας κάηκαν από τους Γερμανούς. Ο πατέρας του, Κώστας Καρακώστας, ήταν τσαρουχάς στο επάγγελμα. Στα 5 του χρόνια ο Νίκος κατέβηκε με την οικογένειά του στην Καλαμπάκα για το σχολείο αλλά και για δουλειά. Στα 11 του χρόνια ο Νίκος Καρακώστας εγκαταστάθηκε με την οικογένεια του στο Δομοκό. Εκεί, μαζί με τα άλλα του αδέλφια μάθαινε δίπλα στον πατέρα του την τέχνη του τσαρουχά. Το 1905 παντρεύτηκε και από αυτό το γάμο γεννήθηκαν 13 παιδιά. Στην πορεία κατέβηκε στη Λαμία για την ανάγκη των παιδιών να πάνε στο σχολείο. Στο Δομοκό, στα γύρω χωριά αλλά και στη Λαμία είχε ακούσει τους ξακουστούς οργανοπαίχτες της εποχής και ο ήχος του κλαρίνου τον συνεπήρε. Έπιασε στα χέρια του το κλαρίνο σε ηλικία 20 χρονών (ή κατ’ άλλους 25) και άρχισε να μαθαίνει.

Το παίξιμο του ήταν ξεχωριστό, δωρικό, χωρίς περιττά στολίδια και αναδείκνυε στο έπακρο τις μελωδίες των αυθεντικών δημοτικών τραγουδιών. Είχε πεντακάθαρο και γρήγορο στακάτο παίξιμο με πολλούς δαχτυλισμούς αλλά όχι περιττούς, παρά μόνο εκεί που χρειαζόταν. Έπαιζε με το δικό του μοναδικό τρόπο τραγούδια όλων των περιοχών της Ελλάδας και αυτό ήταν κάτι που τον ξεχώριζε. Έπαιζε τραγούδια της Θεσσαλίας, της Ηπείρου, της Ρούμελης κτλ και τους έδινε ζωή με το κλαρίνο του. Είχε πανελλήνιο ηχόχρωμα. Ήταν εξαιρετικός και στους αυτοσχεδιασμούς , στα βέρσα, στα ταξίμια. Εκεί φαίνεται η δεξιοτεχνία του κάθε παίχτη και η φαντασία του κι εκεί ο Καρακώστας άφησε το στίγμα του με το δικό του μοναδικό τρόπο.

Όπως όλοι οι παραδοσιακοί οργανοπαίχτες ξεκίνησε να παίζει σε πανηγύρια και σε γάμους. Συνεργάστηκε δισκογραφικά με όλους τους μεγάλους τραγουδιστές εκείνης της εποχής όπως τον Γιώργο Παπασιδέρη, το Γιώργο Νάκο, τη Γεωργία Μυττάκη, Μιχάλη Καλλέργη, Ρίτα Αμπατζή και άλλους. Επίσης πολλά οργανικά κομμάτια με το παίξιμό του έχουν μείνει στην ιστορία. Μαζί με τον Γιώργο Ανεστόπουλο και το Νίκο Ρέλλια έχουν τις περισσότερες συμμετοχές σε ηχογραφήσεις μέχρι το 1950. Το  1925 περίπου τον κάλεσαν να παίξει στο ιστορικό κέντρο παραδοσιακής μουσικής της Αθήνας , στο φημισμένο <<Έλατο>>. Εκεί ο Καρακώστας άφησε εποχή. Ήτανε μεγάλο όνομα και ο κόσμος πήγαινε να τον ακούσει οπωσδήποτε όταν μάθαιναν ότι έπαιζε εκεί. Ήταν ο μόνος από τους διάσημους παραδοσιακούς οργανοπαίχτες της εποχής ο οποίος δεν πήγε στην Αμερική.

Έφυγε στις 27 Φεβρουαρίου του 1955 πάνω σε ένα αποκριάτικο γλέντι. Είχε ζητήσει να γραφτεί πάνω στον τάφο του: <<Εγώ φτωχός γεννήθηκα φτωχός και θα πεθάνω μα μερακλής να γράψετε στον τάφο μου απάνω>>.

Ο Νίκος Καρακώστας μας άφησε παρακαταθήκη σπουδαίες και αξεπέραστες εκτελέσεις. Μέσα από το κλαρίνο βρήκε τον τρόπο να εκφράσει τις χαρές, τις λύπες, τους καημούς και τα μεράκια του λαού. Για αυτό το λόγο το παίξιμό του είναι μοναδικό, ξεχωριστό και ο ίδιος έμεινε στην ιστορία.

Nikos Karakostas. A special artist who enchanted many generations with his clarinet. A musician who played with unique virtuosity the world’s feelings and thoughts. For many people, he is considered the best clarinet player ever.

He was born in 1881 or in December, 1885 in Krania Aspropotamos of the Trikala county. His date of birth is not clear since the community’s documents were burnt by Germans. His father, Kostas Karakostas was making ‘tsarouchia’. When Nikos was 5 years old, he moved to Kalabaka with his family for business and  to go to school. Then, when he was 11, they moved to Domokos. There, with his brothers, he was learning the art of making ‘tsarouchia’ by his father.In 1905, he got married and 13 children were born. Then, he moved to Lamia in order his children to be educated. He had listened to many famous clarinet players in Lamia, in Domokos and in many villages around, so the sound of it overwhelmed him. He started playing clarinet when he was 20 years old (or 25).

His playing was special, simple, without unnecessary ornaments and it indicated the melodies of authentic folk songs. He had clear and fast staccato playing with many fingerings, but not extraneous; only when it was needed. He was playing the songs by many regions in the country with his own unique way and that made him special.  He was playing songs from Thessalia, Epirus, Roumeli and he made them alive with his clarinet.  He had panhellenic tone colour. He was exquisite in improvisations, in verso and taximia. From there we can see the virtuosity of every player and their imagination. This is the reason why Karakostas left his mark with his own way.

As all the folk players, he started playing in festivals and in weddings. He co-operated in discography with all the great players of that time, such as Giorgos Papasideris, Giorgos Nakos, Georgia Mutttaki, Michalis Kallergis, Rita Abagi and others. Furthermore, many instrumental pieces have remained in history due to his playing. He has done the most recordings up to 1950, along with Giorgos Anestopoulos and Nikos Rellias. In 1925, he was invited to play at the historical folk music stage ”Elato”. Karakostas made a huge success there. He was well-known and people were going to see him, when they learnt he was playing there. He was the only folk clarinet player that did not go to America.

He ”left” in 27th of February in 1955 in a carnival feast. He had asked the following inscription to be written on the tomb: ” I was born poor and I will die poor but meraklis must be written on my grave”.

Nikos Karakostas left us a heritage of great and insuperable recordings. He found a way , through clarinet, to express people’s  joy and sorrow. This is why his playing is unique and he remained in history.

=========================================================================

ΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΟΥΖΟΣ – Ο καλύτερος οργανοπαίχτης του κλαρίνου στην ιστορία της Ελληνικής Μουσικής Παράδοσης!

Ο Κώστας Γιαούζος γεννήθηκε στο Μαρτίνο το 1896 και πέθανε το 1957. Είχε παντρευτεί την Αστέρω Αλεξίου η οποία ήταν αδελφή του μπάρμπα Γιάννη Αλεξίου του Μπακοδήμα, μία στο “Μάτσο’’.

https://www.youtube.com/watch?v=aenNs9r7hw0

Α

σχολήθηκε από μικρός με το κλαρίνο και σχετικά νωρίς είχε κάνει “μεγάλο όνομα’’. Σε αυτό λένε βοήθησε και ο κουμπάρος του, ο Αργύρης Πασπάλας από το Μάζι που του είχε διδάξει τα “τσακίσματα’’ στο κλαρίνο.
Ο Πασπάλας ήταν πεθερός του Γιάννη Γκρίτζα και του Επαμεινώντα Τράκου, ερχόταν στο Μαρτίνο και έπαιρνε κρασί από το γέρο Νικολάκη τον Κατσαρό.
Ο Κώστας Γιαούζος, ήταν από τους λίγους που έπαιζε τις εισαγωγές όλων των κλέφτικων τραγουδιών και από αυτόν τις έμαθαν οι νεότεροι καθώς και ο γιος του Γιώργος Γιαούζος, που κι αυτός έπαιζε πολύ καλό κλαρίνο. Όταν έπαιζε το «Νάσαν τα νιάτα δυο φορές» τα «τσακίσματα» και τα δάχτυλα του Γιαούζου ήταν μοναδικά, έπαιζε με τα δάχτυλα στον αέρα λέγανε.
Στο πάλκο του μαγαζιού του Καβάλα χόρευε ο Γεώργιος Κερφύλιας που είχε πουλήσει τα αρνιά και με τα χρήματα αυτά πλήρωνε τα όργανα. Όταν «πέταξε» όλα τα λεφτά και δεν είχε χορτάσει η ψυχή του χορό πλησιάζει τον Γιαούζο και του λέει «Κώστα μυζήθρες παίρνεις;» «Πώς δεν παίρνω;» λέει ο Γιαούζος.
Πηγαίνει στο σπίτι του και γυρίζει με ένα γεμάτο ταγάρι από μυζήθρες, κάθε χορός και μία μυζήθρα.


Ο Γιαούζος συνεργάστηκε δισκογραφικά με τον Παπασιδέρη και μαζί με τον Νίκο Καρακώστα σχημάτισαν το καλύτερο δίδυμο κλαρίνων που πέρασε από το ιστορικό κέντρο «Έλατος».
Οι ωραιότερες εκτελέσεις του ήταν στα τραγούδια: «Νάσαν τα νιάτα δυο φορές», «Καινούργια λόγια μου ’ρθανε» και «Παπάκι πάει στην ποταμιά» που ερμηνεύει ο Παπασιδέρης (μάλιστα στα «Νιάτα» φωνάζει ο Παπασιδέρης «Γεια σου Γιαούζο μου, γεια σου Κώστα αθάνατε!»).

=========================================================================

Κυριακάτης Γιάννης

Είχε γεννηθεί στα Παραπούγγια της Θήβας (Λεύκτρα) και είχε παντρευτεί στα Βάγια.

Ένα όνομα απο τα πλέον αδικημένα, γιατί ήταν το μεγαλύτερι κλαρίνο της Ελλάδας και σήμερα εκτός απο τους παλιούς μουσικούς, ελάχιστοι τον γνωρίζουν.
Ήταν της σειράς Καρακώστα-Γιαούζου και στην εποχή του ήταν ο πλέον επώνυμος και υπολήψιμος.
Ήταν αυτός που έμαθε τους Αθηναίους να ακούνε κλαρίνο!
Έζησε πολλά χρόνια στην Αμερική και σπούδασε μουσική σε πανεπιστημιακό επίπεδο, γι αυτό είχε τόσες δυνατότητες.
Ξεκίνησε απο τη Jazz μουσική και αργότερα ασχολήθηκε με την Ελληνική. Εκτός απο κλαρίνο έπαιζε και άλλα όργανα.
Στην Αθήνα βρέθηκε το 1925 και δούλεψε στον «Έλατο».
Άνθρωπος ευγενής και επιβλητικός, με ιδιαίτερο κύρος, δεν έμοιαζε με κανέναν απο τους μουσικούς της εποχής του.
Πολύ πιο «δυνατός» απο τον Καρακώστα και απ τον Γιαούζο.
Αυτός και ο Γιαούζος θεωρούνταν καλύτεροι του Καρακώστα στο οτι έπαιζαν απο όλους τους τόνους κια είχαν μεγαλύτερο ρεπερτόριο. Ο Καρακώστας ήταν απόλυτα ρυθμικός, με ξεχωριστό ύφος και ήταν μοναδικός (ακόμα και σήμερα) στην ερμηνεία των δικών του τραγουδιών.
Ο Κυριακάτης υπήρξε για πολλά χρόνια και παραγωγός της COLUMBIA.
Πηγή πληροφοριών: Γιάννης Μητρόπουλος «Οι μεγάλοι του δημοτικού τραγουδιού»

 

============================================================================

 

============================================================================

Είναι η πρώτη φορά που ακούω στη δισκογραφία, να παίζεται ζεϊμπέκικο με κλαρίνο. Αναμφισβήτητα ο Νίκος Καρακώστας ήταν ένας από τους διασημότερους κλαρινίστες της προπολεμικής εποχής, που είχε συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα ονόματα της περιόδου εκείνης τόσο στην δισκογραφία όσο και στο πάλκο.Υπήρξαν όμως και αρκετοί άλλοι αξιόλογοι κλαρινίστες που διακρίθηκαν την εποχή εκείνη, όπως οι: Κώστας Γιαούζος, Γιάννης Κυριακάτης, Χαράλαμπος Μαργιέλης, Θεόδωρος Αγαπητός, Γιώργος Ανεστόπουλος, Κώστας Καραγιάννης, Νίκος Τζάρας, Κώστας Μόσχος, Γιώργος Μιχαλόπουλος, Νίκος Ρέλλιας, Βασίλης Μπατζής, Βασίλης Σαλέας (Θείος του σημερινού Βασίλη Σαλέα), Αθανάσιος Λαβίδας, Βάϊος Μαλλιάρας, Βασίλης Μπεσίρης, Κίτσος Χαρισιάδης, Φίλιππας Ρούντας, όπως και κάποιες οικογένειες Χαλιγιανναίων και Χαλκιάδων, και αρκετοί άλλοι πιο άγνωστοι αλλά εξίσου σημαντικοί.
Κάποιοι από αυτούς αρνήθηκαν πεισματικά να ηχογραφήσουν, γιατί είχαν μια νοοτροπία τότε κάπως ιδιότροπη, δεν ήθελαν να κυκλοφορήσει η τέχνη τους πέρα από την ζωντανή εκτέλεση, γιατί το θεωρούσαν εκμεταλλεύσιμο και υποτιμητικό, και πίστευαν ότι δεν θα είχαν την ίδια απήχηση απέναντι στο κοινό τους αλλά και ότι θα ήταν εις βάρος της μελλοντικής επαγγελματικής τους πορείας.

Ένας από αυτούς ήταν ο περίφημος Κώστας Μόσχος από το Αγρίνιο με το ψευδώνυμο «Φουσκομπούκας» (1878 – 1952) πατέρας του γνωστού Σαντουριέρη, Αριστείδη Μόσχου, που όσοι τον άκουσαν λένε ότι ήταν το καλύτερο κλαρίνο της εποχής. Καταγόταν από μουσική οικογένεια και έπαιζε κλαρίνο από 7 χρονών, (στην αρχή με μικρό κλαρίνο 5 κλειδιών). Είχε ανοίξει στο Αγρίνιο και διατηρούσε παράλληλα για αρκετά χρόνια δυο κέντρα διασκέδασης (ένα με το όνομα «ΚΑΦΕ ΑΜΑΝ» και ένα με το όνομα «ΚΑΦΕ ΣΑΝΤΑΝ»), από τα οποία πέρασαν πολλά γνωστά ονόματα, όπως οι: Ρόζα Εσκενάζυ, Ρίτα Αμπατζή, Μήτσος Αραπάκης, Αντώνης Νταλκάς, Κάβουρας κ.α. Ήταν γνωστός και περιζήτητος στην περιοχή της Αιτωλοκαρνανίας (και όχι μόνο), με μεγάλο ρεπερτόριο. Στη διάρκεια της καριέρας του είχε δεχτεί τις πιο δελεαστικές προτάσεις από φωνογραφικές εταιρείες, αλλά ποτέ δεν ενέδωσε και συχνά τις απέφευγε ζητώντας εξωφρενικά ποσά για την εποχή εκείνη.

==================================================================

Φουσκομπούκας = ήταν ο Γιάννης Μόσχος ή Φουσκομπούκας (1845-1925) που καταγόταν από την Βόνιτσα.

Από τους πιο παλιούς φημισμένους λαϊκούς κλαριτζήδες της περιοχής που θέλησαν να εκφράσουν με πληρότητα και παραστατικότητα τις πολύπτυχες εκφάνσεις της ζωής και της ψυχής, πιστεύοντας ότι το μουσικό όργανο είναι μεράκι της καρδιάς, ήταν ο Γιάννης Μόσχος ή Φουσκομπούκας (1845-1925) που καταγόταν από την Βόνιτσα. Το “Φουσκομπούκας” είναι ψευδώνυμο. Αποκτήθηκε από κάποιο σημείο στο μάγουλο που φούσκωνε λίγο. Έπαιζε παρέα με το Σταύρο Λύρα, τον  έλεγαν έτσι γιατί έπαιζε λύρα, το Ζέρβα με βιολί και κάποιον με λαούτο.

Ο Φουσκομπούκας – έτσι επικράτησε εκείνα τα χρόνια να λέγεται- στην αρχή έπαιζε νάι-φλογέρα, συνήθως μακριά, με ανοικτές τις δύο άκρες -. Γύρω στα 1870-1875, παράτησε το νάι και πήρε κλαρίνο, “ένα κλαρίνο άσπρο και μεγάλο”. Η αντικατάσταση του νάι με το κλαρίνο  από τον ονομαστό εκείνο λαϊκό οργανοπαίχτη, σηματοδοτεί την εμφάνιση του μουσικού αυτού οργάνου στην Αιτωλ/νία.

Ο γιος, Κώστας Μόσχος, που γεννήθηκε το 1878 στο Αιτωλικό, άρχισε να παίζει κλαρίνο από πολύ μικρός.

Έμαθε μόνος του. Έπαιξε με το συγκρότημα του πατέρα του, πρώτη φορά σε γάμο, σε ηλικία οχτώ χρονών.

Από τα δέκα παιδιά του Κώστα Μόσχου ή Φουσκομπούκα, όργανο παίζουν ο Χρήστος βιολί και σαντούρι και ο Αριστείδης σαντούρι.

“Είναι φτωχά τα λόγια για να ζωγραφίσω τον πατέρα μου” λέει ο Αριστείδης Μόσχος . “ως καλλιτέχνης ήτανε ένα κλαρίνο από τα καλύτερα… τώρα δεν μπορώ να μιλάω έτσι για τον πατέρα μου, αισθάνομαι άσχημα. Ε, δεν μπορώ  να ακούσω τον ήχο του κλαρίνου σήμερα…”.

==========================================================================

========================================================================

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ

ΕΝΑΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΗΣΤΩ
ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΝΑ ΣΑΣ ΠΟΥΜΕ
ΤΑ ΑΤΕΛΕΙΟΤΑ ΤΑ ΓΛΕΝΤΙΑ
ΜΑΣ ΣΕ ΣΑΣ ΟΛΟΥΣ ΤΑ ΧΡΩΣΤΟΥΜΕ

ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΑΠ ΤΑ ΠΑΛΙΑ
ΛΙΓΟ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΚΑΡΝΑΒΑ
ΣΩΦΙΑ ΒΩΤΑ ΚΟΛΗΤΗΡΗ
ΓΙΝΕΤΕ ΧΑΜΟΣ ΣΤΟ ΠΑΝΙΓΗΡΗ

Ο ΒΑΡΣΑΜΑΣ ΚΑΙ Ο ΤΣΑΟΥΣΗΣ
ΠΑΝΤΑ ΘΕΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΣΕΙΣ
ΤΣΑΜΑΡΑΣ ΚΑΒΟΥΡΑΣ ΠΥΡΓΑΚΗ
ΠΟΠΟΠΟ ΤΗ ΜΕΡΑΚΙ

ΣΙΕΤΟΣ ΜΠΕΚΙΟΣ ΒΕΛΙΣΣΑΡΗΣ
ΚΑΛΗ ΚΑΙ Η ΤΡΕΙΣ ΟΠΟΙΟΝ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ
ΜΕΤΣΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΣΑΦΕΤΗΣ
ΣΟΥ ΑΔΙΑΖΟΥΝΕ ΤΗΣ ΤΣΕΠΕΣ

ΑΛΑΦΡΟΠΑΤΗ ΚΑΙ ΤΣΑΛΑΓΚΑ
ΕΙΝΑΙ ΟΥΛΑ ΤΑ ΦΡΑΓΓΑ
ΜΕ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΚΑΠΕΛΗ
ΤΟ ΣΤΟΜΑΤΟΥΣ ΣΤΑΖΕΙ ΜΕΛΙ

ΒΛΑΧΟΔΗΜΟΣ ΑΓΡΑΦΙΩΤΗΣ
ΓΙΝΟΝΤΕ ΟΛΟΙ ΠΟΤΕΣ
ΤΣΑΜΠΑ ΚΑΙ ΜΕ ΓΡΙΒΑ
ΟΛΟ ΤΟ ΒΡΑΔΙ ΚΑΝΕΙΣ ΒΙΒΑ

ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΟΝΤΑ ΚΥΡΙΤΣΗ
ΜΑΣ ΕΧΡΙ ΦΑΕΙ ΤΟ ΞΕΝΥΧΤΗ
ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΩΣΤΑ ΤΖΙΜΑ
ΕΧΟΥΝ ΠΑΙΞΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΛΑΡΙΝΑ

ΜΕ ΤΗΝ ΛΟΥΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΧΑΡΑ
ΓΙΝΕΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΑΣ ΔΑΒΛΙΑ
ΓΚΟΒΑΡΗ ΛΟΖΙΟ
ΚΑΙ ΑΧΝΟΥΛΑ
ΤΑ ΛΕΥΤΑΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΥΛΑ

ΜΕ ΦΡΑΓΓΟΥΛΗ ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΙΑ
ΟΛΟΙ ΧΩΡΕΟΥΝ ΤΗΝ ΙΤΙΑ
ΜΕ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΚΑΡΑΜΠΑΣ
ΞΕΧΝΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ ΝΑ ΠΑΣ

ΤΣΑΤΣΟ. ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟ ΚΑΙ ΣΙΟΛΟ
ΟΛΟΙ ΧΟΡΕΥΟΘΝΕ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ
ΜΕ ΡΩΜΑΙΟΥ ΧΑΡΑΚΙΔΑ
ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΑΩ ΤΑ ΙΔΙΑ

ΜΕ ΓΑΥΡΑΝΗ ΚΑΙ ΜΠΑΛΑΣΗ
Η ΜΠΥΡΕΣ ΦΕΥΓΟΥΝ ΜΕ ΤΟΚΑΦΑΣΗ ΚΑΙ ΜΕ. ΣΙΟΛΙΑ
ΚΑΙ ΜΕ ΜΠΟΝΙΑ ΘΑ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΓΩΜΑΙ ΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ

ΣΚΑΡΛΑΣ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΨΑΛΗ
ΑΔΙΑΖΟΥΝ ΟΛΟ ΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ
ΜΕ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ ΤΣΑΚΑΝΙΚΑ
ΓΛΕΝΤΑΜΕ ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ

ΤΗ ΝΑ ΠΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΣΤΟΥΛΑ
ΑΥΤΟΣ ΤΑ ΕΧΕΙ ΟΥΛΑ
ΛΑΛΕΖΑΣ ΚΑΙ ΖΑΧΑΡΗ
ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑΚΛΗ

ΑΧ ΜΕ ΓΙΑΝΝΗ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΟΥ ΑΦΗΝΩ
ΜΕ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΠΟΥΛΟ. ΨΑΡΑ ΤΑ ΠΕΡΝΑΜΕ ΜΙΑ ΧΑΡΑ

ΜΕ ΤΗΝ ΙΩΑΝΝΑ ΤΗΝ ΤΣΑΟΥΣΗ
ΑΧ ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ
ΝΑ ΤΗΝ ΑΚΟΥΣΕΙ
ΑΧ ΜΕ ΛΟΛΟΥ ΚΑΙ ΚΩΣΤΑΡΕΛΟ
ΚΑΘΕ ΗΜΕΡΑ ΓΛΕΝΤΙΑ ΘΕΛΩ

ΜΕ ΤΣΑΧΑΛΟΥ ΚΑΙ ΖΟΡΜΠΑ
ΕΙΝΣΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΚΑΡΝΑΒΑ
ΜΕ ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΞΕΝΙΑ ΕΔΩ ΓΙΝΟΝΤΕ ΤΑ ΓΛΕΝΤΙΑ

ΜΕ ΖΩΣΗΜΑ ΚΑΙ ΣΑΚΑΛΗ
ΧΟΡΕΥΟΥΝΕ ΤΟΝ ΜΕΡΑΚΛΗ
ΜΕ ΑΓΓΕΛΑ ΜΕ ΒΕΛΙΟΥ
ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΗΚΟ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΕΛΙΟ

ΜΕ ΣΑΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑΖΗ
ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ. ΣΑΡΠΕΤΖΗ ΑΤΩΝΙΟΥ ΚΑΙ. ΠΕΤΗΝΟΣ
ΟΛΟ ΚΕΦΙ ΚΑΙ ΧΟΡΟΣ

ΜΕ ΜΑΡΙΤΣΑ ΒΛΑΧΟΔΗΜΟ
ΟΛΟ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΝΩ
ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΛΕΧΤΗ ΜΑΖΙ
ΚΑΙΝΕ ΟΛΟ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ

ΜΕ ΠΑΝΑΓΟΥ ΚΑΙ ΤΣΑΧΑΛΩ
ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΘΕΛΩ ΚΙΑΛΟ
ΜΕ ΚΟΚΚΟΡΗ ΚΑΙ ΜΑΡΙΝΑ
ΤΡΥΖΟΥΝ ΟΛΑ ΤΑ ΚΛΑΡΙΝΑ

ΜΕ ΘΩΔΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΣΑΡΟΥΧΑ
ΠΩΣ ΘΑ ΠΑΝΕ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑ
ΜΕ ΑΓΑΘΗ ΚΑΙ Μαρία Καλαιτζη ΚΕΦΙ ΔΙΝΟΥΝΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ

ΜΕ ΖΑΒΑΝΤΙΑ ΚΑΙ ΓΑΚΤΖΗ
ΒΗΒΑ ΚΑΝΟΥΝ ΩΣ ΤΟ ΠΡΩΗ
ΜΕ ΕΦΗ ΠΑΝΟΥ ΚΑΙ ΑΓΓΕΛΑΚΗ ΟΛΟΙ ΧΟΡΕΥΟΥΝ ΜΕ ΜΕΡΑΚΙ

ΚΑΡΑΧΡΗΣΤΟ ΚΑΙ ΜΠΑΝΙΩΤΗ
ΤΑ ΠΑΝΥΓΗΡΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ
ΟΤΙ ΚΑΙ ΟΤΙ
ΓΙΑΝΑΚΟ ΚΑΙ ΧΑΤΣΙΜΠΛΗΣ
ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑΣ ΝΑ ΘΕΣ ΝΑ ΠΙΕΙΣ

ΝΤΑΒΕΛΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΣΙΓΙΑΝΝΗΣ
ΤΣΕΝΑΚΙ ΚΑΙ ΜΕ ΓΙΑΝΑΚΑ
ΑΧ ΜΕ ΕΛΕΝΑ ΧΑΡΑΜΗ
ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΜΠΕΚΙΟΥ
ΓΛΕΝΤΑΜΕ ΩΣ ΤΟ ΠΡΩΗ

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΗΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΓΛΕΝΤΙΑ
ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΩΣΑΤΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ

ΒΥ=

==========================================================================

ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΕΤΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΤΗΝ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕΡΙΚΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ.

Αγραφιώτης Βασίλης  http://dhmotika.listen2myshow.com

Ο Βασίλης Αγραφιώτης γεννήθηκε στα Τοπόλιανα της Ευριτανίας.Πατέρας του ήταν ο Σωτήρης Αγραφιώτης, ο οποίος έπαιζε λάουτο. Έτσι όταν τελείωσε το δημοτικό ακολούθησε τον πατέρα του στους γαμους και στα πανηγύρια παίζοντας βιολί και τραγουδώντας ταυτόχρονα. Σε ηλικία 17 ετών έφυγε από το χωριό του με προορισμο την Αθήνα. Εκεί τον άκουσε ο αειμνηστος κλαρινίστας Γιάννης Βασιλόπουλος και τον πήρε κοντά του. Με αφορμή την συνεργασία του με τον Βασιλόπουλο συνεργάστηκε με μεγάλα ονόματα όπως: Κονιτόπουλος, Χριστοδουλόπουλος,Κολλητήρη,Καρνάβας κ.α.Το πρώτο του CD ηχογραφηθηκε όταν εφτασε σε ηλικία 22 ετών με τραγούδια του μεγάλου κιθαρίστα Κώστα Σούκα με τίτλο «Μια χήρα κλαίει και θρηνεί»Έπειτα ακολούθησαν τα cd «Η Ζαφειρένια», «Η πριγκιπέσσα» «Τα καρδιοχτύπια».Δουλεψε σε διαφορα νυχτερινα μαγαζια ενώ επισης συνεργάστηκε με τον Βαγγέλη Κονιτόπουλο και τον Γιώργο Γερολυμάτο στο Γαλάζιο

============================================================
Κωνσταντινόπουλος Ανδρέας
Ο Ανδρέας Κωνσταντινόπουλος γεννήθηκε στις 10 Ιουνίου 1968 στην Λακόπετρα Αχαΐας. Κατάγεται από μουσική οικογένεια και από μικρή ηλικία ασχολήθηκε με το τραγούδι. Άρχισε να τραγουδάει από τα δεκατέσσερα του χρόνια μαζί με την μάνα του στα πανηγύρια και αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου και άρχισε να τραγουδάει σε κέντρο μαζί με τον Αλέκο Κιτσάκη και την Γιούλα Κοτρώτσου.Aκολουθησαν σπουδαιες συνεργασιες σε διαφορα νυχτερινα μαγαζια όπως στα Αγριμια,Χαντρες αλλα και σε παρά πολλα αλλα με διαφορους αξιολογους καλλιτέχνες.Επιπλεον,διαδεχτηκαν ποικιλες δισκογραφικες ηχογραφησεις με τεραστια επιτυχια στον δημοτικό χωρο αλλα και στον λαικο όπως για παραδειγμα <εφυγες σ’εχασα>,<Ενας στη καρδια χωραει>,<Φωτιες Φωτιες>,<Αναβω δυο τσιγαρα> το 2000 και <Το μεγαλο γλεντι>,<Τα δωσα όλα>το 2001,<Σπασμενα ποτηρια>το2002,<Ανω κατω>το2003,<Χαραματα στο Μαζαρακι>το 2004,<Βροχη και δακρυ>το2006,<Πανηφυρι στη Χασια>το 2007 και DVD καθως και το album <Στα γενεθλεια σου> που σημειωσε μεγαλη επιτυχια όπως και όλα τα προηγουμενα..Συνεχιζει με παθος το τραγούδι και χαραζει με επιτυχια την πορεία του στο μελλον.
========================================================================
Καψάλης Γιάννης
Ο Γιαννης Καψαλης γεννήθηκε στα Ιωαννινα και μεγάλωσε στη Ζιτσα.ξεκίνησε ακούγοντας τον παππού του Χρόνη Καψάλη,έναν από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες στο κλαρίνο και φυσικά τον πατέρα του Σταύρο που συνεχίζει να επιτελεί και να αφήνει έργο στην παραδοσιακή Ηπειρώτικη μουσική.
Σε πολύ μικρή ηλικία θυμάται τον εαυτό του,αντί να παίζει όπως όλα τα παιδάκια,αυτός μαζί με τον αδερφό του Χρόνη,όπου ασχολείται με τα κρουστά,να κλείνονται με τις ώρες μέσα σε ένα χώρο όπου ο πατέρας τους έβαζε τα ηχητικά.Ο ίδιος με μια κιθάρα και ένα μικρόφωνο και ο αδερφός του με δυό πιρούνια να παίζει ντράμς,τραγουδούσε ώσπου έκλεινε ο λαιμός του.Πρώτη φορά τραγούδησε σε πανηγύρι στο χωριό του,στη Ζίτσα Ιωαννίνων σε ηλικία 12 ετών και είπε το »Πιό καλή η μοναξιά» του Γιάννη Πάριου.Ο πατέρας του τον έβαλε να μάθει κιθάρα,φωνητική και Βυζαντινή μουσική.Η πρωτη του δισκογραφικη δουλεια εγινε σε ηλικία 17 ετων ενώ στα 20του κυκλοφορει ακομα μια με τιτλο <Ετσα γλεντουν στην Ηπειρο>.Σαφως ακολουθησαν κι άλλες όπως <Παπαγαλος> κτλ ενώ μεγαλη επιτυχια ειχε το album με διπλο cd με τιτλο <ΑΝΤΙΘΕΤΟΙ ΔΡΟΜΟΙ> σε ενορχηστρωση Μακη Τσικου.Εχει συνεργαστει με παρά πολλα κορυφαία ονόματα του δημοτικού τραγουδιού και συνεχιζει την πορεία του με αγαπη σε καθε τι που κανει.
=========================================================================
Κιτσάκης Αλέκος
Ο Αλέκος Κιτσάκης γεννήθηκε στο Ριζοβούνι Πρεβέζης από γονείς γεωργοκτηνοτρόφους.Το ταλέντο του φάνηκε πολύ νωρίς και το γεύτικαν πρώτα οι λαγκαδιές και τα ρουμάνια της ιδιαίτερης πατρίδας του. Οι χωριανοί του πρόσεξαν αμέσως το καθαρό και λαγαρό μέταλλο της φωνής του και άρχισαν να τον καλούν στις διάφορες εκδηλώσεις τους. Τον Οκτώμβριο του 1946 κατεβαίνει στην Αθήνα και πηγαίνει με συγγενή του στην Πανηπειρώτικη συνομοσπονδία. Εκεί τον είδαν: οι Μάρκος Θάνος ,Κων/νος Σταμάτης και Αχιλλέας Ζώης όπου του ζήτησαν να τραγουδήσει την «Τζαβέλαινα». Ενθουσιάστηκαν και αποφάσισαν να τον παρουσιάσουν στο θέατρο της «Κυβέλης». Τραγούδησε την «Τζαβέλαινα» και πριν τελειώσει, ο κόσμος όρθιος και γεμάτος ενθουσιασμό χειροκροτούσε. Αυτή η εμφάνιση στην Αθήνα στέφθηκε από επιτυχία και αποτέλεσε την αρχή μιας δύσκολης αλλά θριαμβευτικής πορείας. Η Κοτοπούλη τον γνώρισε στην τότε βασίλισσα Φρειδερίκη η οποία σε συνενόηση με την Πανηπειρώτικη τον έστειλε με δικά της έξοδα σε ιδιωτικό σχολείο. Τα καλοκαίρια 1951 και 1952 ο Αλέκος Κιτσάκης τραγουδάει στην πλατεία Σκουφά Άρτας και γίνεται χαμός. Το 1952 εγκαταλείπει την Πάτρα και έρχεται στην Αθήνα. Ο Αλέκος Κιτσάκης φοίτησε στο Εθνικό Ωδείο 6 χρόνια και απέκτησε πλούσια μουσική παιδεία και κατάρτιση, πράγματα που τον βοήθησαν στην μετέπειτα επαγγελματική του σταδιοδρομία. Αποφασίζει μόνος του να πάει στην ODEON την κατοπινή Μίνως Μάτσας και ζητάει να τον ακούσουν. Στην αρχή δεν τον δέχονται, αλλά αυτός επιμένει και ο μαέστρος Σπύρος Περιστέρης τον ακούει. Έξαλος από ενθουσιασμό μαζεύει τους πάντες και δηλώνει πως ένα μεγάλο ταλέντο ανατέλει. Το 1954 γραμμοφωνεί σε συνεργασία με τον κλαρινίστα Βάϊο Μαλλιάρα τα τρία πρώτα του τραγούδια «Γιατί είναι μαύρα τα βουνά», «Σταυρούλα μαυρομάτα», «Τα πήρανε τα πρόβατα». Το 1956 γυρίζει σε συνεργασία με τον Βασίλη Μπατζή σε δίσκους τα 4 επόμενα τραγούδια του «Βλαχοθανάσης», «Βασίλω μου σ’ αντάμωσα», «Λίτσα Βαγγελίτσα μου», «Περιστεράκια όμορφα». Η επιτυχία πρωτοφανής το 1960 με τα τραγούδια «Οι κλέφτες» και «Πάμε στο λόγγο για ξύλα». Έτσι ο κόσμος αρχίζει να τον αποκαλεί το ΑΗΔΟΝΙ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ.
============================================================================
Καρναβάς Τάκης
Τάκης Καρναβάς  (1936-1999).Γεννήθηκε στη Κανδύλα Ξηρομέρου, Αιτωλοακαρνανίας.Σε ηλικία 15 ετών ξεκίνησε επαγγελματικά τη σταδιοδρομία του και αμεσως εγινε γνωστός και τραγουδούσε σε πανηγύρια στο Αγρίνιο, Πρέβεζα, Άρτα και Γιάννενα.Το 1960 περίπου συνεργάστηκε με τον Βασίλη Σούκα, ο οποίος τον έφερε στην Αθήνα και ετσι εργάστηκε σε όλα τα γνωστά κέντρα δημοτικού τραγουδιού.Το δισκογραφικό του έργο είναι μεγάλο, με εκατοντάδες δημοτικά τραγούδια.
Ο Καρναβάς είναι πραγματικός θρύλος για τους φίλους του δημοτικού τραγουδιού. Με τρομερές φωνητικές δυνατότητες και ευστροφια παρά τις καταχρησεις ενω μετέδιδε μια μοναδική συγκίνηση, η οποία έκανε τους πάντες να εκστασιάζονται και να μαγευονται καταφευγοντας σε ακραίες εκδηλώσεις θαυμασμού.Ο μεγάλος Τάκης Καρναβάς ήταν ένα φαινόμενο και, ευτυχώς, μέσα στη μοίρα που έχει σήμερα το δημοτικό, κυκλοφορούν ακόμη ηχογραφήσεις του.
==========================================================================
Τζίμας Κώστας
Κώστας Τζίμας … κατάγεται από το χωριό Ρωμανός Λάκκας Σουλίου Ιωαννίνων. Μολις τελείωσε το σχολείο πήρε την απόφαση να κατέβει στην Αθήνα ωστε να γίνει τραγουδιστήςς παρ’ όλο που ο πατέρας του είχε αντίρρηση.Το 1972 έφυγε από το χωριό του και πήγε στην Ελευσίνα που δούλευε ο θείος του και έπιασε δουλειά σ’ ένα εργοστάσιο. Την περίοδο εκείνη στην περιοχή γινόταν ένα πανηγύρι και ένας χωριανός του είχε μια ταβέρνα όπου κάλεσε μια δημοτική ορχήστρα μαζι με τον Αλέκο Δήμου και την Έφη Γεωργακοπούλου. Όμωςο κοσμος στην ταβέρνα ζητούσε συνέχεια να παίζουν Ηπειρώτικα τραγούδια το οποία οι τραγουδιστές δεν τα θυμόταν, έτσι ενας συνχωριανός του πρότεινε στον Δήμου να τα τραγουδήσει ο Κώστας Τζίμας. Μόλις ανέβηκε και τραγούδησε ο Τζίμας ορχήστρα και κοινό ενθουσιάστηκαν, έτσι μέσα σ’ ένα μήνα από τότε ηχογράφησε το πρώτο του δισκάκι με δυο τραγούδια «Χελιδονάκι θα γεννώ» όπου το έγραψε ο ίδιος και «Μανούλα το αποφάσισα στην ξενιτιά να πάω» όπου το έγραψε ο Αλέκος Δήμου. Αυτό είχε σαν αποτέλασμα να υπογράψει συμβόλαιο με την Πολυφον και να ξεκινήσει η δισκογραφική του καριέρα. Ο Αλέκος Δήμου Κάποια στιγμή συναντάει τον Βαγγέλη Σούκα ο οποίος του ζητάει να του στείλει έναν τραγουδηστή που να ξερει να τραγουδά Ηπειρώτικα τραγούδια. Την στιγμή εκείνη ξεκινά η καριέρα του Τζίμα στην νυχτερινή Αθήνα από τη φαντασία.Έπειτα ακολούθησαν πολλά κέντρα όπως (Γλυκοχαράματα,Τζαβέλαινα, Ελληνικό χωριό, Αϊδόνια, Αγρίμια, Αρχοντικό, και Έλατο). Ο Κώστας Τζίμας συνεργάστηκε με μεγάλους τραγουδηστέςοπως (Γιώργος Μπέκιος, Γιάννης Σιέττος, Λάμπρος Χαλκιάς, Αλέκος Κιτσάκης, Σάββας Σιάτρας, Κική Φραγκούλη, Φιλιώ Πυργάκη, Τάκη Καρναβά) και πάρα πολλούς άλλους. Συνεργάστηκε και με μεγάλους οργανοπαίχτες όπως (Πέτρος Λουκάς Χαλκιάς, Δόκιμος Χαραλάμπους, Ναπολέων Ζούμπας, Ηλία Σούκα) κ.αΚαταληκτικα, έχει κάνει μεγάλες επιτυχίες μερικες απο αυτες είναι «Μηλιτσα μου», Τ’ Αποστόλη τα τραγούδια», «Όσα φάμε όσα πιούμε», «Γυροβολιές», «Ο ντάϊκος» κ.α. Ακομα και σημερα συνεχιζει την λαμπρη του καριερα μαγνητιζοντας τον κοσμο με το ταλέντο του.
=========================================================================
Κατσίγιαννης Γιάννης
Ο Γιάννης Κατσίγιαννης, γεννημένος στο Βαλτεσινίκο Αρκαδίας στις 29 Μαίου 1977, ξεκίνησε την πορεία του στο χώρο της παραδοσιακής μουσικής σε ηλικία 10 ετών, όταν κατέκτησε το πρώτο βραβειο στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Δημοτικού Τραγουδιού, που διεξάγεται κάθε χρόνο στα Λαγκάδια Αρκαδίας. Το 1988 και σε ηλικία μόλις 11 ετών θα ηχογραφήσει την πρώτη του δισκογραφική δουλειά και θα αρχίσει πλέον την επαγγελματική του σταδιοδρομία, συμμετέχοντας στο δημοτικό συγκρότημα του αείμνηστου πατέρα του Φώτη Κατσίγιαννη, ενός ανθρώπου που υπηρέτησε με αφοσίωση το δημοτικό τραγούδι και ενέπνευσε μια ολόκληρη γενιά νέων τραγουδιστών. Με την καθοδήγηση του πατέρα- δάσκαλου ο Γιάννης Κατσίγιαννης θα καταξιωθεί στο χώρο της δημοτικής μουσικής, επιλέγοντας τον απαιτητικό και δύσκολο δρόμο της μάχιμης και γνήσιας καλλιτεχνικής έκφρασης, που αυτή- για τους μυημένους στο είδος- αναδεικνύεται και αναγνωρίζεται εκεί που χτυπά η καρδιά της παράδοσης. Δηλαδή στα πανηγύρια και σε κάθε άλλη μορφή κοινωνικής εκδήλωσης. Η βιωματική του σχέση με το δημοτικό τραγούδι ήταν ισχυρό εφόδιο στην εφηβική του ηλικία να κατανοήσει με ιδιαίτερη ευκολία την διδαχή της βυζαντινής μουσικής, ενώ καθοριστικής σημασίας για την διαμόρφωση της καλλιτεχνικής του υπόστασης υπήρξε η μαθησιακή εμπειρία που απέκτησε δίπλα στο εργαστήριο του κορυφαίου παραδοσιακού οργανοπαίκτη Αριστείδη Μόσχου. Σε ηλικία 19 ετών ξεκινά τις εμφανίσεις του στην Αθήνα, αρχής γενομένης από το ιστορικό κέντρο «Έλατος», ενώ ένα χρόνο αργότερα θα συνεργαστεί μαζί με την μεγάλη κυρία του λαϊκού τραγουδιού Γιώτα Λύδια και τον κορυφαίο της νησιώτικης μουσικής Βαγγέλη Κονιτόπουλο στο κέντρο «Τα παιδιά του Ποσειδώνα», όπου την καλλιτεχνική επιμέλεια του προγράμματος είχε ο γνωστός σκηνοθέτης Κώστας Φέρρης. Κατά την διάρκεια της χειμερινής περιόδου των ετών που θα ακολουθήσουν θα εμφανιστεί διαδοχικά και σε άλλα νυχτερινά κέντρα παραδοσιακής μουσικής στην Αθήνα, όπως τα «Αγρίμια», «Το Γλυκοχάραμα», τα «Χίλια Αστέρια», συνεργαζόμενος με αξιόλογους καλλιτέχνες του είδους.
========================================================================
Γιωργος Βελλησαρης … γεννήθηκε σ’ ένα ορεινό χωριό στους πρόποδες του Ερύμανθου το λεγόμενο Τσίπιανα του νομου Ηλείας. Από μικρό παιδί του άρεσε να τραγουδά. Σε ότι γλέντι και γιορτές γινόταν στο χωριό είχε συμμετοχή. Πρώτη φορά που τραγούδησε σε πάλκο ήταν στο πανηγύρι τον δεκαπενταύγουστο στο χωριό του. Εκεί ο κλαρινίστας Κώστας Κόκκορης τον άκουσε και τον πήρε μαζί του σε διάφορα πανηγύρια στην Τρίπολη.Εμεινε μαζι του περίπου τέσσερα χρόνια. Υστερα πήγε στην Πάτρα. Εκεί άρχισε να τραγουδά σε διάφορα πανηγύρια με μεγάλους καλλιτέχνες όπως (Γιώργο Μπέκιο, Φιλιώ Πυργάκη, Αλέκο Κιτσάκη, Γιάννη Κωνσταντίνου, Κώστα Μετζελόπουλο, Αλέκα Φραγκούλη, κ.α.). Το πρώτο μαγαζί που δούλεψε ήταν το Όραμα όπου από ‘κει και πέρα άρχισε η καριέρα του να ανεβαίνει λογω της γνωριμιας του με τον μουσικοσυνθέτη Κώστα Πίτσο, ο οποίος του έκανε όλες τις δισκογραφικές δουλειές και του έδωσε πολλά τραγούδια όπως (Θέλω να ρίξει μια βροχή, Εγώ δεν θέλω παντρειά, Ψάχνω να βρω φιλενάδα, Γράμματα σου στέλνω,Θάλλαξω γειτονια κ.α). Ερχόμενος στην Αθήνα εργάστηκε σε αρκετα νυχτερινά κέντρα μερικά από αυτά είναι (Έλατος, Αγρίμια, Γλυκοχάραμα, και πρόσφατα στα Χίλια Αστέρια… κ.α). Έχει κανει αρκετές περιοδείες σε Αμερική, Αυστραλία και Γερμανία και συνεχιζει την πορεία του με πολλες επιτυχιες.
===========================================================================
Μεντζελόπουλος Κώστας
O Κώστας Μετζελόπουλος γεννήθηκε στο Νεοχώρι Αχαϊας η Μπινιερεϊκα..Μεγαλωμένος σε ένα μουσικό περιβάλλον κάνει τα πρώτα του βήματα στον καλλιτεχνικό χώρο σε ηλικία 15 ετών, δίπλα στον πατέρα του που έπαιζε κιθάρα.Ο πρώτος μεγάλος σταθμός στην καριέρα του ήταν η συνάντηση με τον αείμνηστο δεξιοτέχνη του κλαρίνου Βασίλη Σούκα. Εκείνος ήταν που του έδωσε τους πρώτους του δίσκους με δημοτικά τραγούδια οι οποίοι είχαν μεγάλη απήχηση από τον κόσμο. Από αυτούς ξεχώρισε ο πρώτος του δίσκος σε ηλικία 18 ετών, με γενικό τίτλο «Στα λιγνά σου τα χεράκια» και το τραγούδι από αυτόν «Σ’ ένα ποτάμι με νερό», το οποίο έγινε επιτυχία και τον έκανε γνωστό στον δημοτικό χώρο, οπου και τραγουδιέται μέχρι και σήμερα.Στην συνέχεια ακολούθησε μια πετυχημένη συνεργασία με τον αείμνηστο Βασίλη Σούκα στο ονομαζόμενο τότε κέντρο «Γλυκοχαράματα» στην πρωτεύουσα. Από τότε δούλεψε σε πολλά μαγαζιά, στην αρχή δημοτικά και στην συνέχεια της πορείας του σε λαϊκά, (όπως «οι Αμπάρες»),σε Αθήνα, Πάτρα και άλλες πόλεις σε ολόκληρη την Ελλάδα, μαζί με καταξιωμένους μουσικούς δημιουργούς με τους οποίους έχει συνεργαστεί και δισκογραφικά όπως είναι οι : Β. Σαλέας, Γ. Κόρρος, Λ. Ζέρβας, Κ. Πίτσος ,Κ. Σούκας ,K.Αριστοπουλος ,Μ.Τσικος ,Π.Πλαστηρας ,Ν.Χατζοπουλος ,Σ.Παζαρετης ,Σ.Κοτης , Μ.Τσιτσοπουλος ,Μ. Αχαλινωτόπουλος ,Καραντινης , Γ. Δράμαλης, Α.Κατσαρης ,Γ.Γιωργοπουλος Γ.Πιας, Δ.Βαρσαμιδης, B.Φιλιπου και αλλους.Παράλληλα έχει τραγουδήσει σε συναυλιακούς χώρους, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες σε ολόκληρη την Ελλάδα με μεγάλη επιτυχία.Επίσης έχει τραγουδήσει για τους Έλληνες του εξωτερικού και συγκεκριμένα στην Γερμανία, την Αμερική και την Αυστραλία, κάτι που έκανε με μεγάλη του χαρά για τους Έλληνες της ομογένειας και με μεγάλη επιτυχία, καθώς είναι γνωστή η αγάπη τους για το δημοτικό και λαϊκό τραγούδι.Στα κέντρα διασκεδάσεως και στις συναυλίες, πανηγύρια έκανε μεγάλες συνεργασίες με αξιόλογους καλλιτέχνες όπως στα δημοτικό χώρο, με Γ. Βασιλόπουλο , Β.Κοκωνη ,Κ.Αριστοπουλο ,Μ.Βασιλειαδη ,Π.Πλακια , Μ.Μπεκο ,Γ.Μαγκα , Π.Κωτροτσο ,Π.Καραγιαννη ,Ν.Κοκωνη ,Σοφία Κολητήρη, Τασία Βέρα, Φιλιώ Πυργάκη , Β.Χριστια ,Τ.Καρναβα, Α.Τσαουση ,Γ.Τζαμαρα ,Σ.Καβουρα ,Κ.Σκαφιδα , Γ.Κωνσταντίνου, Α.Κιτσάκη , Β.Χατζη ,Α.Τσαχαλου ,Ε. Θώδη και άλλους. Στο λαϊκό χώρο, με την Τ.Βάνου, Μ. Χριστοδουλόπουλο, Β.Σαλέα, Λ. Ζέρβα, Σ.Γονίδη, Β. Τερλέγκα, Θ. Αδαμαντίδη, Γ. Μαργαρίτη, Δ. Κοντολάζο, Λ. Γιαγκούση, Σ. Κονιτοπούλου, Μ. Λίντα, Χ. Βερα ,Κ. Κόρου ,Σ. Ξενο ,Σ.Βολανη και άλλους.Η μακροχρόνια δισκογραφική πορεία του, αποτελεί δείγμα της αγάπης του για το δημοτικό και λαϊκό τραγούδι . Στο ενεργητικό του έχει δεκαοχτώ δίσκους και cd οι οποίοι έγιναν σε συνεργασία με καταξιωμένους μουσικούς δημιουργούς που αναφέρθηκαν παραπάνω. Στις περισσότερες δισκογραφικές δουλείες του, σε πολλά τραγούδια έχει γράψει τους στίχους και την μουσική ο ίδιος, τα οποία έχουν γίνει επιτυχίες καθώς εκτός από τραγουδιστής είναι και μουσικοσυνθέτης.Οι δισκογραφικές του δουλείες, ξεκινάνε από δημοτικές και συνεχίζουν σε λαϊκές και έχουν γνωρίσει μεγάλη επιτυχία . Από αυτές έχει ξεχωρίσει, η λαϊκή δισκογραφική δουλεία με γενικό τίτλο «όσοι αγαπάνε κλαίνε» από την οποία ξεχώρισε το τραγούδι «μια νύχτα γνωριστήκαμε», το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία και μαζί του φυσικά και εκείνος, αφού με αυτήν την επιτυχία ,η οποία είναι μεγάλος σταθμός για την δισκογραφική του πορεία, έγινε γνωστός στον λαϊκό χώρο και καθιερώθηκε σε αυτόν.Αυτό το τραγούδι, του οποίου τους στίχους και την μουσική έχει γράψει ο ίδιος, το αγάπησε ο κόσμος και το έχει συνδυάσει με το όνομα του. Επίσης και πολλά άλλα τραγούδια του έχουν γίνει επιτυχίες όπως «Καλά στέφανα καρδία μου», «Θα σου στείλω λουλούδια», «Γίνεται χαμός», «Η αγάπη μας δεν τελειώνει», «Δεν είμαι ήσυχο παιδί», «Ποιος Θεός», «Θα τα μάθεις τα νέα», « Το μαύρο μου πουκάμισο», « Σαγαπώ να μου λες», «Μεγάλη μου αδυναμία», «Σενα ποταμι με νερο», «Τα σκαλοπατια της ζωης», «Τι σου έκανα βρε τύχη μου» και άλλα.Έχει συνεργαστεί με δισκογραφικές εταιρίες όπως οι «Minos», «General Music», «Fm records», «Music Box», «Next records», «Cronos».Η τελευταία του δισκοργαφική δουλεία, ονομάζεται «ΕΜΠΛΕΞΑ ΣΕ ΑΜΑΡΤΙΕΣ»,και κυκλοφορεί από την General music. Η συγκεκριμένη δουλεία, έχει κυκλοφορήσει από τον Ιούλιο του 2010 και έχουν ξεχωρίσει κάποια τραγούδια όπως το «Έμπλεξα σε αμαρτίες», «Στην μικρή την εκκλησούλα» «Πήρα ένα δρόμο».Τέλος δυο λόγια που μας είπε ο ίδιος ο Κώστας Μετζελόπουλος στο τέλος της συζήτησης μας.«Ενα μεγάλο ευχαριστώ στον κόσμο που με στήριξε και με στηρίζει γενικότερα, ελπίζω η ξεχωριστή αυτή σχέση να συνεχιστεί και δεσμεύομαι πώς θα συνεχίσω να υπηρετώ το δημοτικό και λαϊκό τραγούδι γιατί είναι κάτι που εκτιμώ και αγαπώ πολύ».
===========================================================================
Κυρίτσης Αντώνης
Αντωνης Κυριτσης …  γεννήθηκε και μεγάλωσε στο χωριό Κοσκινάς του νομού Καρδίτσας. Από μικρός αγάπησε το δημοτικό τραγούδι, παίρνοντας ερεθίσματα από τον πατέρα του ο οποίος ήταν δασκαλος και ψαλτης του χωριού. Όταν ήρθε στην Αθήνα, σπούδασε Βυζαντινή μουσική και Ορθοφωνία. Τα πρώτα του βήματα ξεκίνησαν στο κέντρο «Το Σούλι» έχοντας δίπλα του τον δεξιοτέχνη του κλαρίνου Γ.Μπραχόπουλο. Ακολούθησαν κι άλλες συνεργασίες αργότερα με τον Β.Δήμου, Ν.Ράρα, Α.Ζαγόρα, Ν.Ζούμπα, Στ.Καψάλη, Θ.Χαλιλόπουλο, Γρ.Καψάλη στα κέντρα «Τζαβέλαινα», «Σκάρος», «Ελληνικό χωριό», «Ήπειρος αγάπη μου», «Αηδόνια», «Αθήνα 82″ και τέλος με τον επί 30 χρόνια μόνιμο συνεργάτη του και κορυφαίο κλαρινίστα Πέτρο Λούκα Χαλκιά. Θεωρούνται βεβαια ως το καλύτερο δίδυμο της δημοτικής μας παράδοσης.Η πρώτη του δισκογραφική δουλειά υπογράφει ο συνθέτης και στιχουργός Απ.Τσαμπούρης. Ακολούθησαν συνεργασίες με σπυδαιους συνθέτες όπως ο Κ.Βίρβος και ο Γ.Μαρκόπουλος. Πηρε μερος σε πολλές συναυλίες με Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες όπως ο Ρος Ντέιλι και ένα Ινδικό συγκρότημα μαζί με το οποίο κατάφεραν να παντρέψουν την Ηπειρώτικη μουσική με την Ινδική. Έχει κυκλοφορήσει πολλούς δίσκους – CD και του έχουν απονεμηθεί 2 χρυσοί δίσκοι «Μωραϊτικα 1″ και τα «Ηπειρώτικα 1″. Είναι η πρώτη φορά που απονέμεται σε δημοτικό τραγουδιστή χρυσός δίσκος. Ο Αντώνης Κυρίτσης θεωρείται ένας από τους πιο καταξιωμένους καλλιτέχνες στο χώρο της δημοτικής μουσικής παράδοσης και δικαίως έχει κατακτήσει την αγάπη του κόσμου τόσο στην Ελλάδα οσο και στις χώρες του εξωτερικού όπως Αμερική, Αυστραλία, Καναδάς, Γερμανία, Ολλανδία, Ελβετία, Γαλλία, Σουηδία και Βέλγιο όπου κυριαρχεί το Ελληνικό στοιχείο.
=========================================================================
Σιάτρας Σάββας
Σάββας Σιάτρας: κατάγεται από την Καρίτσα, ένα χωριό της Δωδώνης, 20 χιλιόμετρα έξω από τα Γιάννενα.Σπούδασε για δυο χρόνια στο τότε παράρτημα της Ζωσιμαίας σχολής στη Ζίτσα. Aποτελει σπουδαια προσωπικότητα της παραδοσιακής μας μουσικής και συγκαταλέγεται σε εκείνη τη γενιά τραγουδιστών, που με την συνδρομή σπουδαίων μουσικών, συνέβαλαν τα μέγιστα στην καταγραφή του συγκεκριμένου είδους τραγουδιού σε βινύλιο ή αργότερα σε cd και γενικότερα ψηφιακή μορφήΕπί χρόνια τήρησε και τηρεί με συνέπεια το σεβασμό στις παραδοσιακές φόρμες του Ηπειρώτικου τραγουδιού, το οποίο και μετέφερε τόσο στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδας, όσο και στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, όπου χτυπάει η καρδιά του απόδημου Ελληνισμου. Θεωρουνται ως συνοδοιπόροι του σε αυτή την πορεία, οι επίσης σπουδαίοι Ηπειρώτες τραγουδιστές Στυλιανός Μπέλλος, Δημήτρης Βάγιας και Αλέκος Κιτσάκης, οι οποίοι συμπλήρωναν την ομάδα των «τεσσάρων Ευαγγελιστών» του Ηπειρώτικου τραγουδιού.
============================================================================
Μάκης Χριστοδουλόπουλος … Ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στη μουσική από 12 ετών ως οργανοπαίκτης.Στην αρχή κιθάρα υστερα ως κλαρινίστας και μετά δημοτικό τραγούδι …άνθρωπος περήφανος για τη καταγωγή του, ποτέ δεν έκρυψε η ντράπηκε να δηλώσει ότι είναι Τσιγγάνος ενω πολλοί συνάδελφοι του προσπάθουσαν μια ζωή να αποκοπούν από τις ρίζες τους όσο ψηλότερα ανέβαιναν.Χαρακτηριστικο παραδειγμα η δήλωση του για την Ειρήνη Μερκούρη (πραγματικό όνομα Χαλιλοπούλου ) «Δεν είμαστε όλοι από το Κολωνάκι»…Ο Μάκης ξεκινησε τραγουδώντας δημοτικά τραγούδια σε κέντρα και πανηγύρια.Κάπου εκεί τον ανακαλυψε ο Βασίλης Σαλεας .Δουλεψε μαζι του εμαθε τα μυστικά του τραγουδιού και προετοιμασαν υλικό για το πρώτο του δίσκο. Ο Σαλεας όμως πεθαίνει και το εγχειρημα σταματά. Ο Μάκης έχει ξεκινήσει ήδη να γράφει τα δικά του τραγούδια ενω λίγο μετά συνεργάζεται με τον Βασίλη Κόρο και τότε ο πρώτος του δίσκος είναι γεγονός το 1977. «Παντρεμένοι κι οι δυο», «Μελαχροινάκι». Λίγο αργότερα το 1984 ο Μάκης πάει mainstream, Lyra με παραγωγό τον Διονύση Σαββόπουλο «Τα στέφανα», «Πληγωμένο χελιδόνι» ..Ο Μάκης έχει τραγουδήσει τραγούδια του Καλδάρα, Σαλέα, Παριου, Περπινιαδη, Σουκα, Καμπουρίδη…όπως και έχει γράψει τραγούδια για τη Γλυκερία, Νίκο Παπαζογλου, Μαργαρίτη μεταξύ άλλων. Σημερα εχει φτασει στο απογειο της επιτυχιας του υστερα από σπουδαιες εμφανισεις σε ολοκληρη την Ελλαδα και το εξωτερικο ενώ εχει συνεργαστει με καταξιωμενους καλλιτέχνες στον λαικο αλλα και στον δημοτικό χωρο!Συνεχιζει την καριερα του με αφανταστη επιτυχια και παραμενει ενας από τους κορυφαιους ελληνες τραγουδιστες στον χωρο του.
========================================================================
Κωστας Σκαφιδας … Γεννήθηκε στα Μαρμαρα Φθιωτιδας και μεγάλωσε στην Αθηνα. Η καριερα του πρωτοξεκινησε στο μαγαζι <Τριαινα> του Χειλα,όπου τραγουδησαν ολοι οι μεγαλοι του Ρεμπετικου τραγουδιού.Ωστοσο,αργοτερα συνεχισε με το δημοτικό τραγούδι.Πρωτοεμφανιστηκε στον <Ελατο> υστερα από την κυκλοφορια του 45 δισκου που περιελαμβανε το επιτραπεζιο τραπεζι <Σιγα Λιακο μιν βιαζεσαι κατσε να παμε ανταμα> και τον γνωστοποιησε στο Πανελληνιο και τον ανεβασε στη κορυφη σαν πρωτο ονομα στα σχηματα των μεγαλυτερων κεντρων. Εκανε επιτυχια οπυ κι αν δουλεψε όπως και στο δικο του μαγαζι αργοτερα που βρισκοταν στο σταθμο Λαρισης,οδο Αγ.Παυλου.Απο το μαγαζι του περασαν σπουδαιοι ανθρωποι ολων των χωρων ενώ θαμωνας και λατρης του ηταν ο Στελιος Καζαντζιδης.Παντα ειχε το εκλεκτοτερο τραγουδιστικο και μουσικό επιτελειο όπως Γιώργος Κόρος, Κώστας Σούκας, Βαγγέλης Κοκκώνης, Βάσω Χατζή, Άννα Τσαχάλου, Μάκης Μπέκος, και άλλοι. εκτός από τα «ανατολίτικα», και τα παραδοσιακά Δημοτικά τραγούδια, έχει ένα μεγάλο ρεπερτόριο που λίγοι το κατέχουν. Πρόκειται για το ρεπερτόριο της «σχολής» των Σκληρού, Ανδριανού, Γούβα, αλλά και άλλων μεγάλων του Δημοτικού τραγουδιού, ρεπερτόριο που τραγουδιέται στα χωριά της Αττικής, στη Σαλαμίνα, την Εύβοια, και σε άλλες περιοχές.Πρόκειται για εκατοντάδες τραγούδια λαϊκά, συρτά, νησιώτικα, που δεν τα τραγουδούν πολλοί, και μάλιστα σωστά όπως ο Σκαφίδας.
=========================================================================
Στην πρώτη γραμμή των μεγάλων ερμηνευτών του δημοτικού τραγουδιού βρίσκεται και ο Ανδρέας Τσαούσης. Είναι και αυτός απ’ τους τραγουδιστές-σφραγίδα, που υπηρέτησαν επώνυμα το δημοτικό τραγούδι και έχει περάσει πια στους κλασικούς του είδους. Ο Τσαούσης γεννήθηκε στην Κάτω Αγοριανή (Λιλαία) Παρνασίδος και ξεκίνησε ως κιθαρίστας και τραγουδιστής από μικρό παιδί. Γνωστός ως επαγγελματίας είναι από το 1955 που τραγουδούσε στα πανηγύρια της Φωκίδας, της Φθιώτιδας και πιο πολύ της Βοιωτίας. Σπάνια εμφανιζόταν σε μαγαζί στην Αθήνα, παρόλο που είχε και όνομα και ζήτηση. Ας σημειωθεί ότι μια χρονιά που εργάστηκε στη Ζούγκλα (το 1967), άφησε εποχή. Του αρέσει πιο πολύ η επαρχία και το πανηγύρι.Έμεινε πολλά χρόνια στην Λειβαδιά, γι’ αυτό στην περιοχή είναι ο επικρατέστερος τραγουδιστής, που κατέχει όλο το τοπικό ρεπερτόριο. Ο Τσαούσης είναι από τους πιο άρτιους δημοτικούς τραγουδιστές και ασχολήθηκε μόνο με το παραδοσιακό τραγούδι, το οποίο το επέβαλε κιόλας, αφού διαθέτει ογκώδη φωνή και ωραίο ύφος. Τραγουδάει τα πάντα – καμπίσιο και χιτζάζ και καγκέλι και κλέφτικο. Μερικές από τις χαρακτηριστικές ερμηνείες του ειναι »Ποιος είδε τέτοιο θαύμασμα», »Το μνήμα του Δημάκη», »Θα αλλάξω σπίτι και θα ρθω» και το »Πατέρα μας μεγάλωσες».
=========================================================================
Ο Νίκος Βλαχοδημος γεννηθηκε και μεγάλωσε στην Λεπενου Αιτωλοακαρνανιας.Η πρώτη του επαφή με το τραγούδι πραγματοποιηθηκε όταν ο Νίκος βρισκοταν σε ηλικία 13 ετών σε έναν διαγωνισμο τραγουδιού που λαμβανε θεση τότε στις φυτειες Ξηρομερου.Καταφερε με το μερακι ,την αγαπη για το τραγούδι και την φωνη του να γοητευσει τον κοσμο ,με αποτελεσμα να βραβευτει με την πρώτη θεση !Το βραβειο του ηταν ένα μεταλλειο και ενας φακελος τον οποιο και ανοιξε την επομενη μερα το πρωι διοτι νομιζε πως περιειχε απλα ένα γραμμα η’ μια βεβαιωση πως πηρε την πρώτη θεση.Ωστοσο,ο φακελος αυτος περιειχε το ποσο των 30000 δρχ ,ένα ποσο μεγιστης αξιας για ένα παιδι εκεινη την εποχη,πράγμα που τον χαροποιησε απιστευτα!Συνεχισε με το περασμα του καιρου να εργαζεται σε πανηγύρια,γαμους,βαφτισεις με τοπικούς καλλιτέχνες και σε τοπικο κλοιο για αρχη ενώ το 1995 ανεβηκε πλεον στην Αθήνα και δραστηριοιποιειται επαγγελματικά.Εργαστηκε στα κέντρα <ΕΛΑΤΟΣ>,<ΓΛΥΚΟΧΑΡΑΜΑ>,<ΑΓΡΙΜΙΑ> αλλα και σε διαφορα αλλα νυχτερινά κέντρα.Η πρώτη του δισκογραφικη δουλειά πραγματοποιηθηκε το 1992 απο τον Κωστα Πιτσο με παλια τραγουδια όπου και η μεγαλη του επιτυχια που τον γνωστοποιησε τότε στο κοινο ηταν <Ο ΚΟΚΟΡΑΣ>.Ακολουθησε και άλλες απο τον ιδιο μουσικοσυνθετη με συρτοτσιφετετλια και διαφορα αργοτερα ενω στη συνεχεια, η επομενη δουλειά ηταν απο τον Κωστα Σουκα με καινουργια τραγουδια που σημειωσαν επιτυχια όπως το <ΕΧΑΣΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΟΥ> κ.α.Οι επομενοι 5 δισκοι του δημιουργηθηκαν απο τον μουσικοσυνθετη Βασίλη Φωτιου με παρά πολλες επιτυχιες όπως <ΕΙΣΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΜΩΡΟ ΜΟΥ>,<ΓΙΑ ΟΛΑ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ>,<ΓΥΝΑΙΚΑ ΑΠΟΨΕ ΕΜΠΛΕΞΑ> και παρά πολλα αλλα που σημειωσαν σπουδαια απιτυχια.Εχει συνεργαστεί με όλα τα μεγαλα ονόματα του δημοτικού τραγουδιού ανεξαιρετως!Οπως για παραδειγμα Φ.Πυργακη,Θ.Βαρσαμα,Κ.Τζιμα,Γ.Μπεκιο,Β.Χρηστια,Γ.Κωσταντινου,Σ.Βωττα,Α.Κιτσακης,Α.Τσαχαλου,Γ.Καψαλης,Κ.Σαφετης,Γ.Βελλησαρης,Λ.Σκαρλα,Ζ.ΟικονομουΒ,Μ.Βλαχοδημου,Β.Αθανασακη,Σαλεας,Κ.Αριστοπουλος,Π.Πλαστηρας,Μ.Μπεκο,Κ.Μπαος,Μ.Τσικος,Ν.Κοκωνης και παρά πολλούς άλλους εκλεκτούς καλλιτέχνες, αφού με τα τραγουδια του γλενταει ολη την Ελλαδα και συνεχιζει με το ιδιο μερακι ακομα και σήμερα και για πολλα χρονια ακομα.
============================================================================
Λάλεζας Παναγιώτης … Το πάθος του για το τραγούδι οφείλεται στον πατέρα του, ο οποίος του δίδαξε τον τρόπο να ερμηνεύει σωστά, δύσκολα παραδοσιακά τραγούδια. Παράλληλα, μελετώντας ηχογραφήσεις γραμμοφώνου από τους Γ. Παπασιδέρη, Κ. Ρούκουνα, Δ. Αραπάκη, Ρ. Εσκενάζυ, Ρ. Αμπατζή, Γ. Μητσάκη και Γ. Κάβουρα μυήθηκε στον αμανέ, στο σμυρναίικο και στο ρεμπέτικο τραγούδι.
Σε ηλικία εννέα ετών πραγματοποίησε την πρώτη του δισκογραφική παρουσία. Ακολουθούν πλήθος βραβείων και τιμητικών διακρίσεων σε διαγωνισμούς παραδοσιακού τραγουδιού.
Από τα δώδεκα χρόνια του δραστηριοποιείται επαγγελματικά στο παραδοσιακό τραγούδι, ερμηνεύοντας δημοτικά τραγούδια σε παραδοσιακά πανηγύρια, γάμους, παραστάσεις χορευτικών συγκροτημάτων και σε άλλες εκδηλώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, σε συνεργασία με καταξιωμένους μουσικούς του χώρου.Παρακολούθησε μαθήματα βυζαντινής μουσικής με δάσκαλο το Σίμωνα Καρρά και μαθήματα λαούτου από το δεξιοτέχνη μουσικό Χρήστο Ζώτο.Στο ενεργητικό του έχει 17 προσωπικούς δίσκους με παραδοσιακά τραγούδια ενώ διδάσκει φωνητική στο ΤΕΙ Ηπείρου.Το 2003 συμμετέχει στο δίσκο “Smyrne” της ορχήστρας Εστουδιαντίνα ερμηνεύοντας το παραδοσιακό και απαιτητικό σμυρναίικο «Μανές της καληνυχτιάς». Η ηχογράφηση αυτή έγινε η αφορμή για να τον ανακαλύψει ο Γιώργος Νταλάρας , ο οποίος εκφράζεται με ενθουσιασμό για τη φωνή και τον τρόπο ερμηνείας του. Ο δίσκος “Smyrne” έγινε ήδη χρυσός, βραβεύτηκε ως ο καλύτερος δίσκος παραδοσιακής ελληνικής μουσικής στα βραβεία «Αρίων» και ο Παναγιώτης Λάλεζας είναι από τους βασικούς ερμηνευτές σε όλες τις ζωντανές εμφανίσεις της ορχήστρας.To χειμώνα του 2004-2005 συμμετέχει στο πρόγραμμα «Της Ελενίτσας…» στην «Ακτή Πειραιώς» και στο Fix Community, με την Ελένη Τσαλιγοπούλου, την Εστουδιαντίνα, το Δημήτρη Ζερβουδάκη και τη Γιώτα Νέγκα. Στα μελλοντικά σχέδια του Παναγιώτη Λάλεζα εντάσσεται ένας προσωπικός δίσκος με παραγωγό τον Γιώργο Νταλάρα.Συνεργάζεται με τους σημαντικότερους σολίστ παραδοσιακής μουσικής από διάφορες περιοχές της χώρας όπως τους Νίκο Φιλιππίδη, Αλέξανδρο Αρκαδόπουλο, Γιώργο Κοτσίνη, Γιάννη Βασιλόπουλο, Γρηγόρη Καψάλη κα στο κλαρίνο και τους Γιώργο Κόρο, Νίκο Οικονομίδη, Γιώργο Μαρινάκη, Κυριάκο Γκουβέντα κα στο βιολί. Χρησιμοποιεί την παραδοσιακή ζυγιά στην απόδοση των τραγουδιών, δηλαδή μικρή ορχήστρα με κλαρίνο, βιολί, λαούτο και κρουστά ή την πλήρη ορχήστρα που έχει όλα τα παραπάνω όργανα με επιπλέον το σαντούρι, το κανονάκι και το ούτι.

ΟΙ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ ΚΛΑΡΙΝΟΥ

 

ΕΔΩ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΕΣ ΤΟΥ ΚΛΑΡΙΝΟΥ.

Κοτρώτσος Παναγιώτης
Ο Παναγιωτης Κοτρωτσος  γεννηθηκε και μεγαλωσε στη Ναυπακτο, οπου και διαμενει με την οικογενεια του.Εργαζεται επαγγαελματικα από ηλικια 17ετων. Ειναι παντρεμενος και εχει δυο γιους. Συνεργαζεται με ολους τους τραγουδιστες και καλλιτεχνες της παραδοσιακης, δημοτικης και νεοδημοτικης μουσικης σε ολη την Ελλαδα ενω επισης εχει περιοδευσει κ’ στο εξωτερικο σε αρκετες συναυλιες, χοροεσπεριδες κ.λ. (Ν. Υορκη, Λος Αντζελες, Βαλτιμορη, Πενσυλβανια, Μελβουρνη κ.α.) Εχει λαβει μερος σε ηχογραφησεις αρκετων cd με παραδοσιακα και νεα τραγουδια (με τους Λαμπρο Σκαρλα, Γιωργο Τζαμαρα, Βαγγελιω Χρηστια, Βασω Χαρακιδα, Χρηστο Φωτιου, Β. Κωστουλα, Κατερινα Καπελη κ.π.α.) αλλα και αρκετες ζωντανες ηχογραφησεις με ολους τους κορυφαιους του ειδους.

Η αγαπη του για την παραδοσιακη μουσικη τον ωθησαν να ασχοληθει σε συλλογικο και συνδικαλιστικο επιπεδο, για την προωθηση του σκοπου αυτου. Γιαυτο και εκλεγεται Προεδρος στο Σωματείο Επαγγελματιων Μουσικών Ναυπάκτου «Ο Ορφέας» (ανελλειπως απο το 1998) με πολυποικιλο εργο και δραση και ειναι ιδρυτης και εκδοτης της εφημερίδας του Σωματειου Μουσικων «ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ».Ως εκλεγμενος αντιπροσωπος του Σωματειου Μουσικων στο Ε.Κ.Ν. ( Εργατ/κο Κέντρο Ναυπάκτου), εκλεχθηκε και στη Διοίκηση του, οπου πηρε τη θεση του Ταμια του Ε.Κ.Ν. Επισης στις τελευταιες εκλογες των Επαγγελματιων Μουσικων/Καλλιτεχνων εκλεχθηκε και μελος του Δ.Σ. της Π.Ο.Ε.Μ.( Πανελλήνια Ομοσπονδία Επαγγελματιών Μουσικών). Επισης ειναι μελος του Δ.Σ. της Π.Ε.Π.Ε.Μ. «ΟΙ ΥΠΕΡΜΑΧΟΙ» ( Πανελλήνια Ένωση Προασπιστών της Εθνικής μας Μουσικής).
Διατελεσε Γ.Γραμματέας του Συλλόγου Γονέων και κηδεμόνων του 3ου Δημ. Σχολ. Ναυπάκτου 2007-2009.Τέλος διδασκει κλαρίνο σε 15 νέους (μικρούς και μεγάλους), καθώς και στο πρόγραμμα εκμάθησης κλαρίνου σε νέους του Πνευματικου Κεντρου του Δήμου Πυλήνης Ναυπακτίας.
===========================================================================
Βασιλόπουλος Γιάννης
Γιαννης Βασιλοπουλος Γεννήθηκε στο Αγρινιο το 1939.Οι γονεις του επισης καταγονταν από το Αγρινιο ενώ ο παππους του ο Γιαννης Βασιλοπουλος από την Κωσταντινουπολη,πηγε στην Φιλιππιαδα.Η γιαγια του καταγοταν από το Μεσολλογγι και ηταν τσιγγανα.Υπηρετησε την στρατιωτικη του θητεια στην Τριπολη και ακουγε τοτε τα κλαρινα,Χαραλαμπο Μαργελη,Κωστα Φουσκομπουκα,Βασίλη Τουρκοβασιλη κ.α.Στην Αθηνα ηρθε σε ηλικία 18ετων και πρωτοεμφανίστηκε στο κεντρο <Ο Ευρωτας> στην Ομονοια και μετα με τον Δημητρη Ζαχο στην πλατεια βαθης στην <Ζουγκλα>.Συνεργαστηκε με καταξιωμενους καλλιτέχνες όπως Κωστα Ρουκουνα,τη Σοφια Κολλητηρη,Τασσια Βερα και πολλούς άλλους.Ο Στελιος Καζαντζιδης τον άκουσε κ τον εβαλε στο δισκο <Κολουμπια>.Ηταν αυτοδιδακτος και από μικρος του αρεσε η βυζαντινη μουσικη ενώ εχει παιξει κλαρινο στο δισκο του Σταυρου Ξαρχακου <Η Ελλαδα της Μελινας> καθως ειχε και προταση από τον Μικη Θεοδωρακη να τον μαθει να διαβαζει, πράγμα που δεν καταφερε λογω Χουντας…Σημερα εχει φυγει από την ζωη αλλα θα μεινει παντα μεσα στις καρδιες μας χαραγμενο το ονομα του αειμνηστου Γιαννη Βασιλόπουλο.
============================================================================
Μάκης Τσίκος … Γεννήθηκε στον Καναδά και 8 ετών ήρθε στην Ελλάδα.Η καταγωγή του είναι απο το Μορφάτι Θεσπρωτίας,αλλά οι συγγενείς του μαζί με τους δικούς του μεταφέρθηκαν στην Κρύα Βρύση Γιαννιτσών.Εκεί έμεινε μέχρι 20 ετών και στη συνέχεια ήρθε στην Αθήνα και εργάζεται έως και σήμερα στα »ΑΓΡΙΜΙΑ».Ξεκίνησε να παίζει κιθάρα,διότι ο πατέρας του παίζει κλαρίνο και ήθελε να πηγαίνει μαζί του,όμως γρήγορα συνειδητοποίησε πως του άρεσε να παίζει κ ο ίδιος κλαρίνο.Παίζει σχεδόν όλα τα μουσικά όργανα,όμως ο πατέρας του τον συμβούλεψε να αφοσιωθεί σε ένα όργανο,αλλιώς θα γινόταν μέτριος.Έτσι επέλεξε το κλαρίνο.Έχει συνεργαστεί με καταξιωμένους καλλιτέχνες και τον έχουν προτιμήσει σε πολλές δισκογραφικές δουλειές.Αυτή τη στιγμή ετοιμάζει τη δική του δισκογραφική δουλειά που δεν είνα ακριβώς στο χώρο του δημοτικού τραγουδιού,διότι θέλει να την κυκλοφορήσει και σε άλλες χώρες,όπως Τουρκία,Αραβία κλπ.Είναι μια δουλειά όπου ο ίδιος την αποκαλεί »έθνικ» και συμμετέχουν σε αυτή οι καλύτεροι μουσικοί.
==========================================================================
Δάμος Ναπολέων
O Ναπολέων Δάμος είναι ηπειρώτικης καταγωγής (από τα Κουρέντα Ιωαννίνων) και έγινε γνωστός από την συνεργασία του με τον Αλέκο Κιτσάκη στο κέντρο Βελούχι. Ο Δάμος εργάστηκε πολλά χρόνια ως δεύτερο κλαρίνο του Κιτσάκη ( πρώτο ήταν ο Βασίλης Μπατζής( και μάλιστα έπαιξε και σε πολλούς δίσκους του. Χαρακτηριστικό είναι το παίξιμό του στο τραγούδι »Καινούρια λόγια μου ‘ρθανε», που επανεκτέλεσε με επιτυχία ο Κιτσάκης. Έχει δισκογραφήσει και με πολλούς άλλους τραγουδιστές, κυρίως Ηπειρώτες και έχει εμφανιστεί σε όλα τα ηπειρώτικα κέντρα και πανηγύρια και όχι μόνο.
==========================================================================
Πέτρος-Λούκας Χαλκιάς … γεννήθηκε στο Δελβινάκι της Ηπείρου το 1934.Σε ηλικια 11 χρονών ξεκίνησε να δουλεύει ως μηχανικός αυτοκινήτων. Ήταν απόφαση του πατέρα του να μη μάθει κλαρίνο όπως αυτός γιατί όπως έλεγε δεν θα μπορούσε να ζήσει την οικογένειά του όπως ήθελε. Ωστοσο εκεινος είχε ήδη αγαπήσει το κλαρίνο. Έτσι μία μέρα κατασκεύασε το πρώτο του κλαρίνο από το ξύλο ενός δέντρου και άρχισε να μαθαίνει κρυφά μόνος του.Ο πρώτος που τον άκουσε ήταν ο παππούς του που περνούσε τυχαία από το «λάκκο» όπου έπαιζε συνήθως. Με τη βοήθειά του ξεκίνησε μαθήματα με «το καλύτερο κλαρίνο του Ζαγορίου» τον Φίλιππα Ρούντα. Η πρώτη του «επίσημη» εμφάνιση ήταν σε γάμο. Έπαιζε το καλύτερο τότε συγκρότημα, τα «Τακούτσια», όπου έπαιζε ο Φ. Ρούντας. Ο γάμος ήταν 20 Αυγούστου στα Δολιανά. Είχε περάσει αρκετά η ώρα όταν ο Φίλιππας «έπεσε κάτω από το μεθύσι» την ώρα της πρόβας. Ανάστατοι οι υπολοιποι του συγκροτήματος φώναξαν τον 11χρονο Πέτρο να παίξει στη θέση του δασκάλου του. Σαστισμένος από αυτήν την κατάσταση ο Πέτρος ξεκινάει να παίζει και όλοι θαυμάζουν το μικρό «κλαριντζή» που παίζει όπως ο Φίλιππας. Έτσι έπαιξε λίγες φορές μετά από αυτό μαζί με τον Φ. Ρούντα ως 2ο κλαρίνο.Τον ίδιο χρόνο πάει στην Αθήνα (όπου έπαιζε κλαρίνο ο πατέρας του) για να παίξει σε ένα γάμο όπου τον είχαν καλέσει μαζί με ένα συγκρότημα. Την ώρα της πρόβας τυχαία τον ακούει ένα παρουσιαστής Ραδιοφωνικής εκπομπής και του προτείνει να παίξει στο Ράδιο σε μία εκπομπή.Το όνομά του είναι Πέτρος Χαλκιάς. Μετά από ένα τυπογραφικό λάθος στον πρώτο του δίσκο όμως (όπου είχε γραφεί Τ. Χαλκιάς αντί Π. Χαλκιάς) ο Πέτρος αποφάσισε να ονομάζεται Πετρο-Λούκας από το όνομα του παππού του Λουκά Χαρισιάδη.Είκοσι χρόνια έμεινε στην Αμερική και το καλοκαίρι του 1979 γύρισε στην Ελλάδα. Το βράδυ εκείνο (που έφτασε) γινόταν στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας μία «σύναξη κλαρίνων». Εκεί έπαιξε για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια στην Ελλάδα και κρατησε τον κοσμο μια ωρα παραπανω από ότι επρεπε.Στην Αμερική αναγνωρίστηκε και έπαιξε για πολλά χρόνια αποδεικνύοντας στα «μεγαλύτερα κλαρίνα» πόσο πιο όμορφη και περίτεχνη είναι η παραδοσιακή μας μουσική αφού επανειλημένα έπαιξε γυρίσματα από τραγούδια της Ηπείρου που κανένας μουσικός στην Αμερική δεν μπόρεσε να συνοδέψει. Ακόμα και σε μια ξένη χώρα ο Πετρο-Λούκας κατάφερε να διαφυλάξει και να διαδόσει τη μουσική μας και να κάνει πολλούς να τη λατρέψουν όπως της αξιζε… Ακομη και σημερα συνεχιζει το εργο της μουσικης με ολη του την αγαπη.
==========================================================================
Ο Βασιλης Σουκας γεννήθηκε στο Κομπότι της Άρτας στις 25 Μαρτίου του 1931. Μέλος της παλιάς οικογένειας των ‘Σουκαίων’ ή ‘Σαγάνηδων’. Ο πατέρας του Αναστάσης έπαιζε κλαρίνο. Ο παππούς του Θόδωρος έπαιζε βιολί. Ο προπάππους του Αναστάσης (γεννήθηκε περίπου το 1800) έπαιζε κλαρίνο. Σε ηλικία πέντε χρονών μαθαίνει τα απαραίτητα στο λαούτο από τον φημισμένο τότε λαουτιέρη Γεράσιμο Λάλο και ακολουθεί την οικογενειακή κομπανία.Στα δώδεκα του παίζει κιθάρα, σαντούρι και τσέμπαλο, με δάσκαλο τον θείο του Φώτη. Αρχίζει παράλληλα να μαθαίνει κλαρίνο με τον Θανάση Νάτσικα. Στα είκοσι του χρόνια αποφασίζει να αφιερωθεί στο κλαρίνο και έχοντας πια κλείσει τα είκοσι οκτώ έρχεται στην Αθήνα. Εγκατεστημένος εκει συμμετέχει σε δισκογραφία δημοτικής και λαϊκής μουσικής ενώ επισης εμφανίζεται σε δημοτικά κέντρα διασκέδασης με σπουδαίους καλλιτέχνες όπως Τακης Καρναβας κ.α και κάνει εκπομπές για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Το 1986 ηχογραφεί στο «Σείριο» με τον Μάνο Χατζηδάκη και τον Ross Daly. Το 1987 συμμετέχει στο Φεστιβάλ Πάτρας, ως βασικός ερμηνευτής στο έργο του Κυριάκου Σφέτσα «Λυρική Σουίτα για Μικρό Σύνολο». Το 1988 στο Φεστιβάλ Ηρακλείου είναι βασικός ερμηνευτής με την συμφωνική ορχήστρα «Alea» του Πανεπιστημίου της Βοστόνης (Διεύθυνση: Θόδωρος Αντωνίου) στο έργο του Κυριάκου Σφέτσα » Διπλοχρωμία». Το 1991 συμμετέχει στον κύκλο εκδηλώσεων του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών ‘Μουσικό Αναλόγιο’. Παίζει με τους David Lynch (σαξόφωνo) και Νίκο Τουλιάτο (κρουστά). Το 1993 και συμμετέχει και πάλι στο ‘Μουσικό Αναλόγιο’ με τους Ross Daly και Μιχάλη Σταυρακάκη. Αυτή έμελλε να είναι και η τελευταία του συναυλία. Ο Βασίλης Σούκας πέθανε στις 28 Ιουνίου 1993 στο σπίτι του στο Μαραθώνα. Από τα τρία παιδιά του (Γιάννης, Τάσος και Ευσταθία) τα δύο αγόρια σπούδασαν μουσική.
===========================================================================
O Γρηγόρης Καψάλης κατάγεται από το Ζαγόρι και είναι ένας από τους μεγαλύτερους κλαρινίστες της Ηπείρου, λιγότερο γνωστός στο ευρύ κοινό. Πολλά χρόνια εργάστηκε στη Θεσσαλονίκη, όπου κι εκεί έχει κάνει μεγάλο όνομα, όπως και στην Ήπειρο. Δεν εργάστηκε ποτέ στα κέντρα της Αθήνας, γι’ αυτό εκτός από τους μουσικούς και τους Ηπειρώτες ο υπόλοιπος κόσμος δεν γνωρίζει το μέγεθος της τέχνης και της φαντασίας του. Ο Γρηγόρης Καψάλης είναι θα λέγαμε ένας Καρακώστας ή ένας Γιαούζος στα Ηπειρώτικα. Παίζει διάφορα μοιρολόγια και πωγωνίσια με μοναδική αυθεντικότητα, που τον θαυμάζουν. Το 1995 ο Γρηγόρης Καψάλης μαζί με το Νίκο Φιλιππίδη, τον Πέτρο Λούκα Χαλκιά και το Βαγγέλη Σούκα έπαιξαν στο Μέγαρο Μουσικής, σε μια εκδήλωση που ήταν αφιερωμένη στο λαικο κλαρίνο.
=========================================================================
BAΓΓΕΛΗΣ ΣΟΥΚΑΣ:Γεννηκε στο Κομποτι Αρτας στις 15/6/1929.Αν θέλουμε να αποδώσουμε με μια φράση τη ζωή του Βαγγέλη Σούκα σε σχέση πάντα με το όργανο με το οποίο ταύτισε τη ζωή του, θα ήταν η εξής: «Εγώ κάποτε θα έπαιζα κλαρίνο και όλοι θα καθόντουσαν κλαρίνο μπροστά μου»! Αυτό σκεφτόταν αλλά και πίστευε από πάρα πολύ μικρή ηλικία. Γιʼ αυτό άλλωστε παράτησε το σχολείο στη Βʼ δημοτικού αφού και η παιδαγωγική στο σχολείο της εποχής δεν τον βοήθησε να ενταχθεί «κανονικά». Λίγο που έγραφε με το αριστερό χέρι και λίγο η «φλογερούλα» με την οποία ξεκίνησε τη μουσική, δεν τον άφηναν να συμβιβαστει.Έχοντας λοιπόν την πίστη ότι με το κλαρίνο κάποια μέρα θα αποκτήσει ένα όνομα, ξεπέρασε πάρα πολλές δυσκολίες που του συνέβησαν στη ζωή. Πάντως τα προβλήματα που αντιμετώπισε η οικογένειά του και οι δυσκολίες δεν συνέβησαν μόνο σʼ αυτόν, αλλά αποτελούν τις συνθήκες μέσα στις οποίες δοκιμάστηκε όλος ο ελληνικός λαός την περίοδο αυτή: πόλεμος του ʼ40, γερμανική Κατοχή, εμφύλιος. Από τη φτώχεια, την πείνα και τις αρρώστιες θα πεθάνει αρχικά η αδελφή του και μετά, μέσα σε διάστημα 24 ωρών, δύο αδέλφια του και στη συνέχεια ο πατέρας του. Έτσι, από παιδική σχεδόν ηλικία θα γίνει προστάτης της υπόλοιπης οικογένειας, η οποία θα δώσει ακόμη έναν πολύ σημαντικό μουσικό και δεξιοτέχνη του κλαρίνου, τον Βασίλη Σούκα.Όμως η μουσική αυτή οικογένεια δεν ξεκινά με τους Βαγγέλη και Βασίλη Σούκα, αφού οι συγγενείς τόσο της μητέρας του όσο και του πατέρα του ήταν και αυτοί μουσικοί. Οι καλλιτέχνες αυτοί έπαιζαν στα πανηγύρια και τους γάμους της περιοχής και ήταν γνωστοί. Το καλό όνομα του πατέρα του τον βοήθησε σε πολλές περιπτωσεις.Ο Βαγγέλης Σούκας μετά την αναγνώρισή του στην Ήπειρο αποφάσισε να κατέβει στην Αθήνα και να ηχογραφήσει δίσκους. Η ίδια η Ρόζα Εσκενάζυ τον πήγε στην εταιρεία, αλλά όπως λέει ο ίδιος στη συνέχεια την αδίκησε, αφού ο ίδιος επέμενε να τραγουδήσει ο Φώτης Χαλκιάς, μια πραγματικά ξεχωριστή φωνή του δημοτικού μας τραγουδιού.Στον στρατό και τη φιλαρμονική θα μάθει να διαβάζει και παρτιτούρες, πράγμα που θα τον βοηθήσει αργότερα στη σύνθεση. Ο ίδιος έκανε ό,τι μπορούσε για να εκπαιδευτεί μουσικά και να μπορεί να σταθεί μέσα στον χώρο του. Έφτασε να παίζει ακόμη και μουσική για όπερες, ενώ κάποια στιγμή έπιασε στα χέρια του και σαξόφωνο.Στο λαϊκό τραγούδι μπαίνει όταν παίζει για πρώτη φορά σε ένα τραγούδι της Καίτης Γκρέι. Στη συνέχεια γράφει ο ίδιος λαϊκά τραγούδια που του φέρνουν επιτυχίες.Ακολουθούν εμφανίσεις στο εξωτερικό και επιτυχίες, επιστροφή στην Ελλάδα, δικό του μαγαζί,στην οδο Φαβιερου,το κεντρο <Φαντασια> , δική του σχολή, αλλά και νέα βάσανα..Εφυγε απο την ζωη το 2007 αφηνοντας όμως πισω του έναν μουσικό θησαυρο που θα μας συντροφευει.
========================================================================
Ο Νίκος ή Νικόλας Καρακώστας, όπως ήταν γνωστός, γεννήθηκε στην Κρανιά ή στον Κλεινοβό, στην περιοχή Ασπροποτάμου του νομού Τρικάλων, το 1881 ή 1885 και πέθανε το 1955. Οι γνώμες για τον τόπο γέννησής του και όσα αφορούν εκείνον διχάζονται, διότι έχουν γίνει κατά καιρούς πολλές προσπάθειες να μάθουμε περισσότερα στοιχεία από τα παιδιά του, που είναι στρατιωτικοί και γιατροί, όμως δεν θέλουν να μιλήσουν για τον πατέρα τους. Ο Νίκος Καρακώστας ήταν τσαρουχοποιός, όπου όμως πήγαινε, ότι και αν έκανε, είχε το κλαρίνο από κοντά. Στην αρχή είχε μια φλογέρα. Αυτοδίδακτος μουσικός ήταν. Ο πατέρας του έπαιζε βιολί στα πανηγύρια.Δίδαξε πολλούς στο κλαρίνο. Κάποιοι από αυτούς έγιναν ξακουστοί κλαρινίστες μετέπειτα, όπως ο Τζάρας, ο ξάδελφός του και κάποιος Καρράς, ο οποίος έκανε και αυτός σε μικρή έκταση δισκογραφία και μάλιστα σε ένα δίσκο ακούγεται να φωνάζει η τραγουδίστρια: “Γεια σου Καρρά, τσιράκι του Καρακώστα!”.
============================================================================
Ο Παναγιώτης Πλαστήρας έχει µεγάλη διαδροµή στο χώρο του ∆ηµοτικού Τραγουδιού αφού από µικρός έµαθε την τέχνη του κλαρίνου και στη συνέχεια ασχολήθηκε επαγγελµατικά. Έχει ηχογραφήσει πολλούς δίσκους και cd µε γνωστούς τραγουδιστές. Κορυφαία στιµή είναι η επιλογή του Παναγιώτη Πλαστήρα από τον µεγάλο Μουσικό Μίκη Θεοδωράκη για να ερµηνεύσει ενορχηστρωµένα τραγούδια του µε κλαρίνο.
Στα 25 χρόνια της ξεκίνησε εππαγελματιικά το τραγούδι. Το ντεπούτο της στη δισκογραφία το έκανε με τον επιτραπέζιο δίσκο “Γριά Τζαβέλενα” του Γιώργου Κόρρου.
Επειτα ακολούθησαν συνεργασίες με μεγάλους συνθέτες όπως: Κώστας Σούκας, Κώστας Πίτσος και Βασίλης Φωτίου. Μερικοί απο τους δίσκους που έβγαλε είναι: “Μια φωλιά γεμάτη αγάπη”, “Νοστάλγησα μωρέ παιδιά”, “Μοίαζεις με μαγιού λουλούδι”. Η Βαγελιώ Χρηστιά συνεχίζει να τραγουδά ακάθεκτη σε πανυγήρια με τον ίδιο ζήλο που είχε όταν πρωτοξεκίνησε.
Η Κική Φραγκούλη ήταν 13 ετών όταν οι γονείς της μαζί με τα έξι αδέλφια της την πήγαν σε ένα γάμο στην κάτω Αχαϊα. Εκεί η μάνα της νύφης της ζήτησε να τραγουδήσει κάποια από τα τραγούδια του γάμου.Στον γάμο ήταν και ο πεθερός της Τασίας Βέρρας ο Ηλίας Καλιντήρης. Αυτός άκουσε την Κική να τραγουδάει και έμεινε με το στόμα ανοιχτό από τη μεστή φωνή της, παρ’ όλο που ήταν τόσο μικρή. Το μεράκι της Κικής ήταν ολοφάνερο ώστε ο Καλιντήρης να ζητήσει από τους γονείς της Κικής να την πάρει υπο την προστασία του και να την προωθήσει στο τραγούδι. Πιτσιρίκα η Κική ανέβηκε στο πάλκο ανάμεσα σε ονόματα “θεριά” για το δημοτικό τραγούδι όπως η Τασία Βέρρα, ο Στάθης Κάβουρας και ο Αλέκος Κιτσάκης ενώ για τέσσερις χειμώνες τη συνόδευε ο μεγάλος οργανοπαίχτης Βασίλης Μπατζής.Όλοι αυτοί οι μεγάλοι που συνεργάστηκαν ή που συνεχίζουν να δουλεύουν με την Κική έχουν να κάνουν με την επαγγελματική ευσυνειδησία της ενώ ο παραγωγός της, κιθαρίστας Κώστας Πίτσος, δεν δίστασε να μας δηλώσει ότι: “Η Φραγκούλη δεν ανήκει στην “φάρα” των “εύκολων” τραγουδιστών ούτε των ευκαιριακών ατόμων”. Η FM RECORDS κάλεσε τιμητικά την όμορφη κυρία να συμμετάσχει στην παραγωγή 12 CD με τίτλο “Ελλήνων παράδοσις” και περιεχόμενο 18 κομματιών για κάθε δίσκο. Στην παραγωγή αυτή η Κική ερμήνευσε 40 κομμάτια από το Μωραϊτικο, Ρουμελιώτικο, Καμπίσιο, Κρητικό, Νησιώτικο, Βουνίσιο, Ηπειρώτικο, Θεσσαλιώτικο, Λημνιό και αιγιοπελαγίτικο ρεπερτόριο χωρίς να ξεχάσουμε τα τραγούδια της “τάβλας” και του “γάμου”. Η Κική έχει εμφανισθεί στον “Έλατο”,στα “Αγρίμια”, στον “Κάβουρα” ενώ τα καλοκαίρια οργώνει την ελληνική ύπαιθρο αφού τραγουδά στα μεγαλύτερα πανηγύρια της χώρας. Όμως επειδή Ελλάδα συνεπάγεται και ξενητεμένοι καρποί της, έτσι και η Φραγκούλη ταξίδεψε επανειλημμένα για συναυλίες-χορούς στην Ελβετία, Γερμανία, Ιταλία, Σουηδία, καθώς και στον Καναδά. Είναι μάλιστα ιδιαίτερα σημαντικό ότι η κυρία Φραγκούλη εμφανίσθηκε τόσο στο αγγλόφωνο (Τορόντο ,καντόνι του καναδά), όσο και στο γαλλόφωνο κεμπέκ κάτι που για πρώτη φορά συνέβη με την Κική. Η δισκογραφική παρουσία της Κικής Φραγκούλη είναι ιδιαίτερα σημαντική είτε με 45άρια (όπως το πρώτο της , που ήταν το “μονοδένδρι του χωριού”) είτε με δίσκους 33 στροφών , είτε με CD και κασέτες. Κατά καιρούς συνεργάσθηκε με την odeon (“βαρέθηκα να περπατώ στα έρημα τα ξένα), στη music box (με τον Βασίλη Σούκα στο “μια αγάπη ατσαλένια”) την symbon sound όπου τραγούδησε ενώ την συνόδευαν στο κλαρίνο ο μεγάλος Βασίλης Σαλέας και στο βιολί ο Λευτέρης Ζέρβας. Η Κική υπήρξε συνεργάτης της C.B.S καθώς και της polygram όπου τραγούδησε με τους Σκαφίδα και Ζάχο ενώ συνεργάσθηκε και συνεργάζεται με τον μεγάλο κλαρινίστα Μάκη Μπέκο, τον κιθαρίστα Κώστα Πίτσο και τον συνθέτη Κώστα Σούκα.
Συνεργάστηκε με όλους τους συνθέτες (Κ.Σόυκα, Β.Φωτίου, Κ.Πίτσο κ.λ.π) σε πολλές ομαδικές ηχογραφήσεις. Σταθμός της καριέρας της ήταν η συνεργασία της με τον Β.Φιλίππου με τον οποίο έκανε τα μεγαλύτερα σουξέ “Τα κόκκινα γαρύφαλλα”, “Ένα γράμμα συστημένο”, “Μ’ αγαπάς μωρέ”, “Όλα μέλι γάλα” τα οποία την καθιερώσανε σε όλη την Ελλάδα. Παράλληλα το 1990 ξεκίνησε τη συνεργασία της με κέντρα των Αθηνών πλάϊ σε μεγάλους καλλιτέχνες (Έλατο, Αγρίμια, Γλυκοχάραμα, Χίλια αστέρια) όπου τραγουδάει μέχρι και σήμερα.
Η Δήμητρα Μπέκιου γεννήθηκε το 1986 στη Λάρισα. Τα πρώτα της ακούσματα τα είχε από τον πατέρα της γνωστό τραγουδιστή, Γιώργο Μπέκιο. Άρχισε να τραγουδά το 2001 από τα Αγρίμια με τον πατέρα της. Το πρώτο CD το ηχογράφησε το 2008 με τίτλο » Μάθε να αγαπάς» του Κώστα Πίτσου. Εχει συνεργαστεί με γνωστούς τραγουδιστές όπως: Γιώργος Μπέκιος, Φυλιώ Πυργάκη, Βασω Χατζή και πολλούς άλλους καταξιωμενους καλλιτέχνες.
 http://217.147.94.171:39389/listen.pls
Η Παναγιώτα Γρίβα γεννήθηκε στο Κότελ της Βουλγαρίας από γονείς Σαρακατσάνους. Τελείωσε το μουσικό σχολείο στην πόλη που γεννήθηκε με ταμπουρά και παραδοσιακό τραγούδι (1993-1998). Στη συνέχεια φοίτησε στην Ακαδημία Μουσικής και Χορευτικής Τέχνης στο Πλόβντιβ (Φιλιππούπολη) με παραδοσιακό τραγούδι και διεύθυνση παραδοσιακής ορχήστρας και χορωδίας (1998-2003). Για πρώτη φορά τραγούδησε ελληνικά παραδοσιακά τραγούδια στο αντάμωμα των Σαρακατσάνων στη Βουλγαρία το καλοκαίρι του 1999. Έπειτα συνεργάστηκε με πολλούς καταξιομένους καλλιτέχνες του χώρου σε εκδηλώσεις πολιτιστικών συλλόγων. Η πρώτη της δισκογραφική δουλειά ήταν “Μας πήρε η μέρα και αυγή” το 2002 ακολούθησαν το “Σαρακατσάνικο φλουρί”, “Πιστά στην παράδοση”, “Γιασεμάκι μου”, καθώς και πολλές συμμετοχές. Από το 2003 ζει και εργάζεται στην Αθήνα.Από το 2005 σπουδάζει βυζαντινή μουσική στο Εθνικό Ωδείο. Η Παναγιώτα Γρίβα υπηρετεί το δημοτικό τραγούδι με σεβασμό, αγάπη κι αξιοπρέπεια.
Μαριτσα Βλαχοδημου:Tραγουδά από το 1985 και είναι η αδελφή του Ν.Βλαχοδήμου.
Η Μαρίτσα είναι μια από τις μεγαλύτερες φωνές στο δημοτικό τραγούδι. Συνεργάστηκε με τα μεγαλύτερα κλαρίνα και στην επαρχία και στα κέντρα της Αθήνας όπως ένας από αυτούς είναι ο Γιάννης Βασιλόπουλος και στην συνεχεία με Πάνο Πλαστήρα, Κώστα Αριστόπουλο κτλ. Ενώ ελαβε μερος και σε πολλες βραδιες στα καλυτερα πανηγύρια του τοπου.
Ξεκίνησε από πολύ μικρή και στην ηλικία των 15 ετών κυκλοφόρησε τους πρώτους της μικρούς δίσκους. Την καθιέρωσαν αμέσως και την έμαθε όλη η Ελλάδα. Από τις πρώτες της επιτυχίες είναι: «Τάξε μανούλα τάματα» (τσάμικο), η «Χρυσούλα», «Μια Βλαχοπούλα» κ.ά. Έχει τραγουδήσει μεγάλο αριθμό δημοτικών τραγουδιών με ιδιαίτερη επίδοση στο «κλέφτικο» τραγούδι στο οποίο δημιούργησε «σχολή». Ακούγοντας την Τασία Βέρρα να τραγουδάει και να εκφράζει τέτοιο πάθος και συναίσθημα, κυριολεκτικά ανατριχιάζεις.
Σπάνια συναντάς τέτοια μεγαλοπρέπεια και σεμνότητα στη φωνή.
Χαρακτηριστικά της τραγούδια είναι τα «Εγώ στον ήλιο ορκίστηκα», «Το μνήμα του Δημάκη», «Η δυστυχία» και άλλα πολύ ωραία κλέφτικα. Έχει τραγουδήσει σε όλα σχεδόν τα Αθηναϊκά κέντρα παραδοσιακής δημοτικής μουσικής, ενώ παράλληλα έχει πραγματοποιήσει περιοδείες σε πολλές χώρες του εξωτερικού, γνωρίζοντας συγκινητική ανταπόκριση από την Ομογένεια. Μετά από μια απουσία στη δισκογραφία ξαναεμφανίζεται το 1978 στο «Χρυσό Κλαρίνο» στη Μιχαήλ Βόδα δίπλα στο μεγάλο μας σολίστα του κλαρίνου Γιάννη Βασιλόπουλο.
Παρότι είχαν περάσει αρκετά χρόνια από την απουσία της, παρέμεινε ψηλά στο χώρο και η είδηση ότι ξαναβγήκε στο πάλκο στάθηκε ιδιαίτερα χαρμόσυνη στο κοινό του δημοτικού τραγουδιού που της έκανε «λαϊκό προσκύνημα». Εκτός από την μεγάλη δισκογραφική της ακμή εμφανίζεται στα καλύτερα μαγαζιά με μεγάλη επιτυχία.
Η Αγάθη γεννήθηκε και μεγαλωσε στην Αθήνα.Πήρε το πτυχίο της ως νηπιαγωγός ενω παράλληλα ασχολήθηκε με το πιάνο,με το σολφέζ και έχει κάνει φωνητική και ορθοφωνία.Παίζει κιθάρα και ακούει όλα τα είδη μουσικής.Ασχολείται με το τραγούδι επαγγελματικά εδώ και 5 χρόνια μαζί με τον Γιώργο Δημητρόπουλο στο κλαρίνο.Έχει κάνει αρκετές εμφανίσεις στην τηλεόραση και πολλές πετυχημένες συναυλίες εντος και εκτός Ελλάδας.
Η Φιλιώ Πυργάκη ειναι η τραγουδίστρια-θρύλος των ελληνικών πανηγυριών.
Σταθερή στο δημοτικό τραγούδι και χαλκέντερη ξενύχτισσα.
Σοφία Παπακώστα :γεννήθηκε στα Μηλιανά Άρτης και προέρχεται απο πολύτεκνη οικογενεια αφού έχει 5 αδερφές.Έφυγε σε ηλικία 11ετων και ηρθε στην Αθήνα όπου και ξεκίνησε να εργάζεται σε μια δουλειά πολύ διαφορετική από το τραγουδι και συγκεκριμένα πρόσεχε παιδάκια.Τραγουδούσε σε κάποιες παρέες και όλοι της έλεγαν πως είχε καλή φωνη.Κάπως έτσι το 1980 οπουδήποτε δοκίμαζε να τραγουδήσει για την παρέα,δέχονταν επαγγελματικές προτάσεις για μαγαζιά.Συνεργάστηκε με τον Βασίλη Σούκα για 7 χρόνια και έμαθε πάρα πολλά.Έπειτα για 9 χρονια συνεργάστηκε με τον Τάκη Καρναβά,με την Φιλιώ Πυργάκη,ανθρώπους που ουδέποτε ανταλλαξαν κακιά κουβέντα,αφού υπήρχε αληθινή αγαπη και συμπαράσταση.Ο Βασίλης Σούκας τη βοήθησε και έκανε τον πρώτο της δίσκο,που παρεπιπτόντως ήταν το πρώτο εξώφυλλο που έκανε ο ίδιος με τραγουδίστρια!!Αργότερα με τον Κώστα Πίτσιο όπου οι στίχοι των τραγουδιών ήταν δικοί της,με τον Βασίλη Φωτίου και η τελευταία δισκογραφική δουλειά ήταν με τον Κώστα Σούκα.
Advertisements