Ντομάτα σπορά, φύτεμα, καλλιέργεια Φύτευση ντομάτας από σπόρους.ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΣΠΟΡΩΝ..Μέθοδοι καλλιέργειας της ντομάτας..ΕΙΔΗ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΝΤΟΜΑΤΑΣ…Ρίξτε Αυτά τα 8 Συστατικά στη Θέση Φύτευσης Και θα Μεγαλώσετε τις Πιο Γευστικές Ντομάτες…καλλιέργεια ντοματινιών σε γλάστρα στο μπαλκόνι…Γιατί ο Πολλαπλασιασμός της Ντομάτας με Μοσχεύματα είναι Πολύ Καλύτερος από το να τις Φυτέψετε με Σπόρο…

Σπείρε τε τους σπόρους 6 εβδομάδες πριν από την τελευταία ημερομηνία παγετού στην περιοχή σας. Φυτέψτε το σπόρο 1-1.5 cm βαθιά σε κομπόστα για σπόρους και διατηρήστε τη θερμοκρασία μεταξύ 24-29 C για την καλύτερη βλαστικότητα.
Οι ντοματιές χρειάζονται 12-14 ώρες φωτός την ημέρα για μην γίνουν ψιλόλιχνες. Όταν στα φυτά έχουν παραχθεί τέσσερα φύλλα, μεταμοσχεύστε τα φυτά σε μεγαλύτερες γλάστρες για την προώθηση της ανάπτυξης της ρίζας.

=================================================
Φίλοι αναγνώστες .
Βρίσκεστε σ΄αυτό το ιστολόγιο με δική σας ευθύνη .Ενδεχομένως κάτι που θα διαβάσετε εδώ μπορεί να το θεωρήσετε ύβρη ή να σας θίξει ή να σας προσβάλλει .Θα πρέπει να γνωρίσετε πως δεν έχουμε καμία τέτοια πρόθεση .Έχοντας λοιπόν αυτό υπ΄όψιν οι επιλογές σας είναι δύο :α) ή να φύγετε απ΄το ιστολόγιο αυτό , διακόπτοντας την ανάγνωσή του ,ώστε να αποφύγετε πιθανή προσβολή των ηθικών , θρησκευτικών ή άλλων αξιών σας ,
ή β) να παραμείνετε αποδεχόμενοι πως ότι και να διαβάσετε δεν θα σας προσβάλλει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο .Εμείς απ΄την μεριά μας θα προσπαθήσουμε να διαφυλάξουμε και να προβάλουμε τις πραγματικές ανθρώπινες αξίες , έχοντας πάντα ως γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την αλήθεια .

ΕΠΙΣΗΣ¨:

1.Τα δημοτικά αθάνατα δημοτικά μπορεί η δεν συμφωνούν πλήρως με τις απόψεις του άρθρου.

2.Επισημαίνουν ώμος στου φίλους του μπλοκ τα παρακάτω.

3.Η ενημέρωσης-μάθηση, είναι ιερή υποχρέωση καθενός από εμάς.

4.Η οποίες Αποψις του άρθρου εκφράζουν το συντάκτη του, ο όποιος και αναφέρετε .

5.Την ευθύνη στα κείμενα που αναρτούνται στο https://boskotsopanhs.wordpress.com/ φέρει ο υπογράφων ,ή η πηγή, και δεν αποτελούν απαραίτητα θέση και άποψη του παρόντος ιστολογίου.

6.Σκέψης κρίση απόψεις επιδίωξη κάθε μορφής μήδε αυτής καθεαυτής της ατομικής προβολή, η με σκοπό αλλότριο η αλά αίτια η άλλης αίτιας,μήδε και του οικονομικού στόχου η του αυτό κάθε αυτό ως στόχο προσωπικο οικονομικο κέρδους η εκ Άλου σκοπού οικονομικού η μέσο με στόχος το προσωπικό όφελος , από οιαδήποτε αφορμή η σκοπό μέσο η αιτιατό μήδε και του προσωπικού η ατομικού συμφέροντος επί του συγκεκριμένου άρθρου ουδεμία σχέση έχουν τα δημοτικά αθάνατα δημοτικά οπουδήποτε και προέρχεται και απορρέουν .-

7.Η δημοσιοποίηση άρθρων έχει ως σκοπό μονό και μονό την ενημέρωση-μάθηση και τίποτα λιγότερο η περισσότερο.-

8.ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ-ΔΗΛΩΣΗ ΟΤΙ¨

ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΚΑΝΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ Η ΑΛΛΟ ΟΦΕΛΟΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΕΛΙΔΑ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ Η ΑΛΛΗ ΕΚΛΥΣΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΓΙΑ ΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΕ ΣΤΗ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΕ ΚΑΙ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.-

Αν παρ΄όλα αυτά υπάρξει κάποιο πρόβλημα ,
επικοινωνήστε μαζί μας e-mail .
Καλή συνέχεια ==================
Μετά τη μεταμόσχευση, κρατήστε τα φυτά σε χαμηλότερη θερμοκρασία τη νύχτα, από 10-13 C, για την προώθηση της ανθοφορίας νωρίτερα σε ορισμένες ποικιλίες. Οι ημερήσιες θερμοκρασίες θα πρέπει να αυξηθούν στους 24-29 C για την προώθηση ταχείας ανάπτυξης.
Εκθέστε τα φυτά στις εξωτερικές συνθήκες δηλαδή στο φως και στον αέρα περίπου 10 ημέρες, για να σκληρύνει και να χοντρύνει το στέλεχος τους. Το πότισμα θα πρέπει να γίνεται με μέτρο, ούτε πολύ ούτε λίγο, για να μην καθυστερήσει η ανάπτυξη των φυτών. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε υγρό οργανικό λίπασμα αν τα φύλλα κιτρινίζουν. Κρατήστε τα επίπεδα του φωσφόρου υψηλό. Πάρα πολύ άζωτο θα καθυστερήσει την καρποφορία.

Μεταμόσχευση
Για τη μεταμόσχευση στον κήπο σας, η μέση θερμοκρασία του εδάφους θα πρέπει να είναι περίπου από 15-18 C διαφορετικά τα φυτά θα γίνουν κίτρινα ή κοντά και θα έχουν αργή καρποφορία.
Οι ντομάτες πρέπει να μεταμοσχευθούν στις τελικές θέσεις τους στο έδαφος, όταν είναι περίπου 15 εκατοστά.
Οι ντομάτες έχουν δύο χωριστές περιοχές ριζών. Η πάνω περιοχή είναι ειδικευμένη για να απορροφάει τις θρεπτικές ουσίες από το νερό. Τα χαμηλότερα μέρη των ριζών απορροφούν το νερό αλλά είναι λιγότερο ικανά να απορροφήσουν τις θρεπτικές ουσίες. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις εξειδικευμένες ρίζες, για να καλλιεργήσετε πιο υγιέστερες και παραγωγικές ντομάτες μεταφυτεύοντας τις βαθειά, αφήνοντας μόνο τα πάνω φύλλα να προεξέχουν και σκεπάζοντας τον κορμό τους με χώμα. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα την ανάπτυξη και άλλων ριζών από τον κορμό τους. Έτσι θα απορροφούν περισσότερες θρεπτικές ουσίες από ότι κανονικά.

Προτεινόμενη απόσταση φύτευσης
Η απόσταση φύτευσης στις σειρές μεταξύ των φυτών θα πρέπει να είναι από 60 έως 90 cm.Μπορείτε να φυτέψετε την ντομάτα μέχρι απόσταση 45 cm και κυρίως στα παρτέρια, να ξέρετε όμως ότι οι ντοματιές απωθούνται μεταξύ τους, για αυτό είναι καλό να τηρούνται οι αποστάσεις. Η απόσταση μεταξύ των σειρών πρέπει να είναι 90-120 cm.

Συγκαλλιέργεια ντομάτας
Η ντομάτα καλλιεργείται μαζί με σκόρδο, κατιφέ, κρεμμύδι, μαϊντανό, σχοινόπρασο, καπουτσίνο, καρότο, τσουκνίδα, βασιλικό, μέντα, μελλισόχορτο. Η καλλιέργεια σκόρδου ανάμεσα στις ντομάτες τις προστατεύει από τον τετράνυχο, ο κατιφές από έντομα και νηματώδεις του εδάφους, ενώ η τσουκνίδα η μέντα και το μελλισόχορτο καλυτερεύει την ποιότητά της. Ο βασιλικός απωθεί τις μύγες, τα κουνούπια και τα σκουλήκια των καρπών, τις βοηθάει στις ασθένειες και συμβάλει στην ανάπτυξή τους. Οι ντομάτες δεν έχουν πρόβλημα να καλλιεργούνται στο ίδιο μέρος κάθε χρόνο.
Δεν καλλιεργείται με πατάτες, μάραθο, καλαμπόκι, αγγούρι, λάχανο, μπρόκολο, κουνουπίδι, γογγύλι, άνιθο. Μην τις φυτεύεται κάτω από καρυδιές για την αποφυγή της μάρανσης του καρυδιού.

Ασθένειες
Φυτέψτε ντομάτες ανθεκτικών ποικιλιών για διαρκή συγκομιδή. Οι ασθένειες της μάρανσης των φύλλων, όπως η πρόωρη μάρανση και η αλτενάρια αρχίζουν να εμφανίζονται περίπου στις αρχές Ιουλίου, που τα φυτά είναι πιο ευαίσθητα μόλις αρχίζει η παραγωγή καρπών. Για να μειωθούν τα προβλήματα των ασθενειών, φυτέψτε ανθεκτικές ποικιλίες και αλλάξτε την καλλιέργεια τομάτας σε διάφορα μέρη του κήπου κάθε χρόνο, με τη χρήση μιας τριετούς εναλλαγής. Η μάρανση από φουζαρίωση, μια ασθένεια που προκαλείται από ένα μύκητα του εδάφους, εμφανίζεται από τα μέσα έως τα τέλη της καλλιέργειας στις νότιες περιοχές. Όταν υπάρχουν προβλήματα μάρανσης από τη φουζαρίωση συνιστάτε εξαετές πρόγραμμα εναλλαγής ή χρήση ανθεκτικών ποικιλιών. Μην φυτεύετε μελιτζάνες, πιπεριές, πατάτες, σε μολυσμένο έδαφος κατά τη διάρκεια της περιόδου εναλλαγής. Η πρόωρη μάρανση και η ανθράκωση είναι κοινές ασθένειες, και ευνοούνται από τη ζέστη και την υγρασία. Η καθυστερημένη μάρανση είναι πιο κοινή στις χερσαίες περιοχές και πιο ψηλές περιοχές, ειδικά κατά τη διάρκεια της άνοιξης και του φθινοπώρου.

Λίπανση ντομάτας
Η μάρανση και η πτώση των λουλουδιών αντιμετωπίζονται εξασφαλίζοντας επαρκές επίπεδο προστασίας του εδάφους σε ασβέστιο, και σταθερή υγρασία. Ο φώσφορος είναι απαραίτητος στα πρώτα στάδια της καλλιέργειας και ιδιαίτερα στην εποχή του σχηματισμού των άνθεων.
Το κάλιο είναι απαραίτητο στο δέσιμο και στην αύξηση του μεγέθους των καρπών.
Η πτώση, η κακή ποιότητα των καρπών και η χαμηλή παραγωγή, είναι αποτέλεσμα της ανεπάρκειας καλίου. Το κάλιο παίζει ακόμα σημαντικό ρόλο στην αντιμετώπιση των ασθενειών όπως η φουζαρίωση, η βερτιτσιλίωση, η αλτερνάρια, η σήψη του στελέχους και το κλαδοσπόριο κ.α. Η ντομάτες που φυτεύονται σε υγιές έδαφος δεν θα έχουν σοβαρά προβλήματα από ασθένειες.
Το μαγνήσιο είναι ακόμα απαραίτητο στην καλλιέργεια της ντομάτας. Η έλλειψη του μαγνησίου έχει σαν αποτέλεσμα την μειωμένη απόδοση της παραγωγής και την υποβάθμιση της ποιότητας του καρπού.

Πως Κλαδεύουμε την Ντομάτα για να Δέσουν Καλύτερα οι Καρποί!

Πολλοί δεν ξέρουν ότι και η τομάτα χρειάζεται κλάδεμα ή αμελούν αυτή την εργασία, που στην πραγματικότητα είναι υπεύθυνη για την ποιότητα των καρπών.

Έξι καλοί λόγοι για να κλαδέψετε και να κορυφολογήσετε τις ντομάτες είναι:

Για να είναι ο καρπός την ντομάτας πιο γευστικός.
Για να έχουν οι καρποί μεγαλύτερο μέγεθος.
Για να αξιοποιήσετε το 100% την ανάπτυξής της όλη τη σεζόν.
Για να διατηρήσετε φύλλα τους καρπούς και το στέλεχος του φυτού που βρίσκεται κοντά στο έδαφος απαλλαγμένο από παράσιτα, έντομα και ασθένειες από μύκητες.
Για να διατηρήσετε το σχήμα των φυτών ομοιόμορφο και εύκολα διαχειρίσιμο.
Για να επιτρέψετε τις ντομάτες που θα αναπτυχθούν στο τέλος της σεζόν να ωριμάσουν πριν πιάσουν τα πρώτα κρύα.

Το κλάδεμα στην ντομάτα έχει να κάνει με την αφαίρεση βλαστικών τμημάτων που μας είναι αχρείαστα. Τέτοια βλαστικά μέρη του φυτού μερικές φορές ονομάζεται λαίμαργα, επειδή καταναλώνουν τους χυμούς του φυτού για την ανάπτυξή τους. Αυτοί οι λαίμαργοι βλαστοί βρίσκονται στην μασχάλη του σύνθετου φύλλου (στο σημείο που κάνει σχήμα V με το κύριο στέλεχος) και αναπτύσσονται πλευρικά.

Το κόψιμο ή ο περιορισμός της ανάπτυξης αυτών των βλαστικών τμημάτων επιτρέπει σε ένα φυτό τομάτας να επικεντρώσει την ενέργειά και την κατανάλωση των θρεπτικών συστατικών του στην ανάπτυξη των καρπών και όχι για νέο φύλλωμα και νέους βλαστούς. Τα φυτικά σάκχαρα που θα καταναλώνονταν για τους νέους βλαστούς θα χρησιμοποιηθούν να βελτιώσουν τη γεύση και το μέγεθος των καρπών της ντομάτας.

Δεν χρειάζονται όλες οι ντομάτες αυτού του είδους το κλάδεμα. Υπάρχουν μερικές ποικιλίες που έχουν καθορισμένο σχήμα θαμνοειδές και δεν μεγαλώνουν περαιτέρω. Τέτοιες ποικιλίες δεν έχουν ανάγκη από κλάδεμα.

Αντιθέτως οι αναρριχώμενες ποικιλίες που αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα σχηματίζουν πλευρικούς βλαστούς που τις βοηθούν να αναρριχηθούν. Τέτοιες ποικιλίες παράγουν συνεχώς βλάστηση και καρπούς μέχρι οι συνθήκες του περιβάλλοντος να προκαλέσουν το μαρασμό του φυτού.

Οι βλαστοί που αναπτύσσονται στη μασχάλη των σύνθετων φύλλων σε αυτές τις ποικιλίες δεν θα σχηματίσουν καρπούς. Οι καρποί σχηματίζονται στο βλαστικό στέλεχος καθώς το φυτό συνεχίζει να αυξάνεται. Στο βασικό στέλεχος σχηματίζονται συνεχώς άνθη και καρπούς σε όλα τα στάδια της ανάπτυξης του φυτού και σε όλο το βιολογικό του κύκλο. Έτσι το κλάδεμα είναι ο καλύτερος τρόπος για να εξασφαλίσουμε τον έλεγχο του φυτού και καλύτερη παραγωγή.
Πότε Πρέπει να Κλαδέψω Ένα Φυτό Τομάτας;

Μπορείτε να κλαδέψετε μια ντομάτα, ανά πάσα στιγμή. Και στα πρώτα στάδια της ανάπτυξής της και όταν έχει αυξηθεί αρκετά. Αρχίστε να κλαδεύετε το φυτό όταν έχει ύψος 30 με 45 εκατοστά.
Στόχοι του Κλαδέματος:

Κλαδέψτε για να δημιουργήσετε ένα έως τέσσερα κύρια στελέχη.
Κλαδέψτε ώστε κάθε στέλεχος να έχει περίπου το ίδιο μήκος.
Κλαδέψτε για να κρατήσετε το σχήμα του φυτού σε ένα μέγεθος που θα μπορείτε να το διαχειρίζεστε εύκολα.
Κλαδέψτε για να κρατήσετε τα φύλλα και τους βλαστούς του φυτού πάνω και μακριά από το έδαφος αφαιρώντας τα φύλλα και τους βλαστούς κάτω από την πρώτη σειρά των φρούτων.
Κλαδέψτε τα έτσι ώστε τα ανώτερα φύλλα να μην κρύβουν το φως του ήλιου και ρίχνουν σκιά στα κατώτερα. (Οι ακτίνες του ήλιου πρέπει να βλέπουν όλα τα φύλλα για να υπάρξει φωτοσύνθεση. Η φωτοσύνθεση είναι αναγκαία για την παραγωγή φυτικών σακχάρων που απαιτούνται για την ανάπτυξη και την παραγωγή των καρπών.)
Αποφύγετε να κλαδεύετε μεγάλα φύλλα που βρίσκονται ακριβώς πάνω από τους καρπούς. Αυτά τα φύλλα προστατεύουν τους καρπούς και το κύριο στέλεχος από τα ηλιακά εγκαύματα.
Κλαδέψτε με τρόπο που να επιτρέπει την κυκλοφορία του αέρα στο εσωτερικό του φυτού. Η κυκλοφορία του αέρα βοηθά να αποτραπούν ασθένειες και παρασιτισμοί από έντομα.

Κλάδεμα Ντομάτας
Σχηματική Αναπαράσταση της ορολογίας που χρησιμοποιείται στο άρθρο.
Το Κλάδεμα της Τομάτας Βήμα Προς Βήμα:

Ξεκινήστε να κλαδεύετε τις τομάτες σας όταν αυτές είναι καλά εγκατεστημένες και αναπτύσσονται φυσιολογικά.

1. Όταν το φυτό φτάσει σε ύψος τα 30 με 45 εκατοστά, αφήστε την κορυφαία ταξιανθία να ανθίσει και κόψτε όλες τις άλλες που σχηματίστηκαν κάτω από αυτήν. Η κορυφαία ταξιανθία ή αλλιώς δέσμη ανθέων θα δώσει τους πρώτους καρπούς του φυτού.
2. Κόψτε όλα των φύλλα και τους βλαστούς κάτω από την πρώτη ταξιανθία, αφού αναπτυχθεί το κύριο στέλεχος.
3. Αποφασίστε αν θέλετε να αφήσετε έναν κύριο βλαστό ή περισσότερους. Οι μονοστέλεχες ντομάτες δεν απαιτούν πολύ χώρο και μπορούν να καλλιεργηθούν σε μικρότερες αποστάσεις. Ωστόσο, παράγουν λιγότερους καρπούς από τα φυτά που έχουν περισσότερα κύρια στελέχη. (Οι περισσότερες ποικιλίες τομάτας επιτρέπουν την ανάπτυξη δύο ή τριών και μερικές φορές τεσσάρων στελεχών).
4. Για ένα δεύτερο στέλεχος, επιτρέψτε στον βλαστό που βρίσκεται στη μασχάλη του σύνθετου φύλλου ακριβώς πάνω από την πρώτη ταξιανθία να αναπτυχθεί. Αυτό θα είναι το δεύτερο κύριο στέλεχος.
5. Για ένα τρίτο στέλεχος, επιτρέψτε στον βλαστό που βρίσκεται στη μασχάλη του σύνθετου φύλλου ακριβώς πάνω από το δεύτερο στέλεχος να αναπτυχθεί. Τα κύρια στελέχη της καλλιέργειας δεν θα πρέπει να απέχουν περισσότερο από έναν κόμβο μεταξύ τους. Αυτό θα διασφαλίσει ότι το φυτό αναπτύσσεται ισχυρά από τη βάση του.
6. Όταν αποφασίσετε να αφαιρέσετε τους πλευρικούς βλαστούς στις μασχάλες των φύλων μην το κάνετε όταν η ανάπτυξή τους είναι μικρή. Επιτρέψτε σε δύο σειρές φύλλων να αναπτυχθούν σε ένα τέτοιο λαίμαργο βλαστό και κόψτε τον βλαστό πάνω από τα δύο σύνθετα φύλλα που σχηματίστηκαν. Αυτά τα φύλλα θα προστατεύσουν τους καρπούς και το στέλεχος από τα ηλιοεγκαύματα.
7. Ελέγξτε το φυτό μία φορά την εβδομάδα για να κόβετε με τον παραπάνω τρόπο κάθε ανεπιθύμητη τέτοια βλάστηση.
8. Όταν το φυτό φτάσει στο επιθυμητό ύψος, συνήθως όχι ψηλότερα από το υποστήριγμα του, 1,5 με 2 μέτρα από το έδαφος, αφαιρέστε κάθε νέο αυξανόμενο βλαστό και τον κορυφαίο. Γρήγορα, το φυτό θα εγκαταλείψει την προσπάθεια να αυξηθεί σε ύψος και θα επικεντρωθεί στην ανάπτυξη των βλαστών που επιθυμείτε στο ενδιάμεσο τμήμα και των καρπών. Συνεχίστε να αφαιρείτε οποιοδήποτε νέο βλαστό που δεν θέλετε. Έτσι έχετε τον έλεγχο της οριζόντιας ανάπτυξης τους φυτού και του δίνεται ένα πιο συμπαγές σχήμα ώστε να υπάρξουν περισσότερα άνθη και καλύτερης ποιότητας καρποί σε ολόκληρο το ύψος του.
9. Όποτε έχετε αμφιβολίες, για το αν θα πρέπει να κλαδέψετε κάποιο βλαστό, μην τον αφαιρείτε. Με τον καιρό, όταν θα αποκτήσετε περισσότερη εμπειρία το κλάδεμα θα σας φανεί πιο εύκολο και θα το κάνετε πιο διαισθητικά.

Προσέξτε, για να είμαι ξεκάθαρος, οι πλάγιοι βλαστοί δεν έχουν καμία σχέση με τον κορυφαίο οφθαλμό που αναπτύσσει το κύριο στέλεχος του φυτού. Οι πλάγιοι βλαστοί αναπτύσσονται στη μασχάλη των φύλλων και σχηματίζουν διακλαδώσεις με τον κύριο βλαστό. Αυτές τις διακλαδώσεις πρέπει να αφαιρέσετε από τον κύριο βλαστό στα πρώτα 7 βήματα του παραπάνω οδηγού.

Του Θανάση Αργυρόπουλου (Γεωπόνος ΑΠΘ

Ρίξτε Αυτά τα 8 Συστατικά στη Θέση Φύτευσης Και θα Μεγαλώσετε τις Πιο Γευστικές Ντομάτες

 

Για να έχετε τις καλύτερες ντομάτες σε γεύση και σε μέγεθος και για να εξασφαλίσετε μεγάλη παραγωγή θα πρέπει πριν φυτέψετε να ρίξετε κάποια από τα παρακάτω συστατικά στην τρύπα που θα ανοίξετε στη θέση φύτευσης.

Οι σπιτικές ντομάτες που μεγαλώνετε μόνοι σας στον κήπο είναι τόσο νόστιμες, κι όταν τις κόβετε φρέσκες και τις τρώτε, η υπέροχη γεύση τους είναι απλά ασύγκριτη. Χωρίς συζήτηση, είναι ποιοτικά αρκετά καλύτερες από αυτές που αγοράζετε από το κατάστημα. Η χυμώδης σάρκα τους ή όξινη γεύση τους και η πιπεράτη σπιρτάδα που βγάζουν στο στόμα, κάνουν τις ντομάτες ένα από τα πρώτα λαχανικά που σκέφτεται κάποιος να φυτέψει στον κήπο του, μόλις αρχίζει η καλλιεργητική περίοδος.

Ας δούμε στην λίστα που ακολουθεί ένα ένα τα συστατικά που μπορούμε να ρίξουμε στη θέση φύτευσης, ώστε να παραγάγουμε περισσότερες και πιο γευστικές ντομάτες.

1. Μαγειρική σόδα

Η εφαρμογή της είναι αποτελεσματική, ειδικά όταν φυτέψετε τις ντομάτες σε γλάστρες ή σε παρτέρια, και τις κάνει πιο γλυκές. Απλά, τινάξτε μια μικρή ποσότητα μαγειρικής σόδας γύρω από τη βάση των φυτών τομάτας σας. Η μαγειρική σόδα θα απορροφηθεί από το έδαφος και θα μειώσει το επίπεδο οξύτητας σε αυτό (pH), κάτι που θα κάνει τις ντομάτες σας να αποκτήσουν μια πιο γλυκιά γεύση.

2. Κεφάλια από ψάρια

 

Εδώ και πολλά χρόνια ο κόσμος χρησιμοποιεί τα κεφάλια των ψαριών όταν τα καθαρίζει, ως φυσικό λίπασμα στον κήπο. Η χρήση τους κατά τη φύτευση της ντομάτας είναι αρκετά δημοφιλής σε μερικές περιοχές και είναι αποτελεσματική. Με την αποσύνθεσή τους από τους μικροοργανισμούς του εδάφους απελευθερώνουν άζωτο, κάλιο και πολλά ακόμη απαραίτητα ιχνοστοιχεία για τα φυτά, όπως ασβέστιο και φώσφορο. Το μόνο πρόβλημα με αυτή την μέθοδο είναι ότι τα κατοικίδιά σας ή άλλα τρωκτικά μπορεί να τα ξεθάψουν. Για να αποφύγετε κάτι τέτοιο, θάψτε βαθιά τα κεφάλια, τουλάχιστον 30 εκατοστά. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ολόκληρα τα κεφάλια στη θέση φύτευσης ή αλεσμένα και αναμεμειγμένα με 2 φλιτζάνια νερό και ένα φλιτζάνι γάλα για θρεπτικό λίπασμα.

8 συστατικά που βελτιώνουν ποιοτικά τις ντομάτες όταν εφαρμοστούν στη θέση φύτευσης - μαγειρική σόδα και κεφάλι ψαριου

3. Ασπιρίνη

Ρίξτε 2-3 δισκία ασπιρίνης στην θέση φύτευσης, ολόκληρα ή σε σκόνη. Η ασπιρίνη θα βοηθήσει στην αντοχή του φυτού κατά σοβαρών ασθενειών όπως σήψεις και θα αυξήσει την απόδοσή τους. Έρευνες έχουν αποδείξει ότι το σαλικυλικό οξύ (1), η δραστική ένωση στην ασπιρίνη, είναι ο λόγος για τον οποίο λειτουργεί αυτό το τρικ. Εναλλακτικά, μπορείτε επίσης να ψεκάσετε τα φυτά με διάλυμα που περιέχει ασπιρίνη.

4. Το κέλυφος των αυγών

Το κέλυφος των αυγών εμπλουτίζει το χώμα του εδάφους με ασβέστιο. Όπως συμβαίνει και στους υπόλοιπους οργανισμούς, έτσι και για τα φυτά το ασβέστιο αποτελεί ένα από τα κύρια συστατικά που χρειάζονται για την ανάπτυξή τους (2). Η εφαρμογή του βοηθά επίσης στην αποτροπή της εμφάνισης ξηρής σήψης στον ομφαλό του καρπού της ντομάτας ή αλλιώς τάπωμα, που οφείλετε στην έλλειψη ασβεστίου. Είτε επιλέξετε να φυτέψετε ντομάτες σε παρτέρια, είτε στην ύπαιθρο, είτε σε γλάστρες φροντίστε να ρίξετε μερικά κελύφη αυγών στη θέση τους πριν τη φύτευση.

Διαβάστε επίσης: Θάψτε ένα ολόκληρο αυγό στο έδαφος για λίπασμα

5. Άλατα θειικού μαγνησίου (άλατα epsom)

Συχνά οι ντομάτες παρουσιάζουν έλλειψη μαγνησίου. Έτσι είναι μια καλή ιδέα να ρίξετε 1 ή 2 κουταλιές της σούπας άλατα θειικού μαγνησίου κατά την μεταφύτευση από το σπορείο στην τελική θέση φύτευσης (τόσο στη γλάστρα, όσο και στα παρτέρια του κήπου). Καλύψτε τα άλατα με ένα λεπτό στρώμα χώματος, αυτό το κάνουμε για να βεβαιωθούμε ότι οι ρίζες δεν θα έχουν άμεση επαφή με τα άλατα, μιας και αυτά εμποδίζουν την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών από αυτές.

6. Βιολογικό λίπασμα από φύκια θαλάσσης

Αυτό το βιολογικό εδαφοβελτιωτικό από φύκια του είδους Ascophyllum nodossum είναι πλούσια πηγή χηλικών ορυκτών στοιχείων, φυτικών ορμονών και ιχνοστοιχείων. Παρέχει όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται ένα φυτό και η εφαρμογή του δίνει στις ντομάτες την απαραίτητη ώθηση που χρειάζονται για να αναπτυχθούν. Το λίπασμα αυτό αποδεσμεύει βραδέως τα θρεπτικά συστατικά σε βάθος χρόνου και αποτρέπει το αιφνίδιο σοκ που προκαλούν στο φυτό άλλα λιπάσματα. Ένα φλιτζάνι από αυτό το λίπασμα στην τελική θέση φύτευσης είναι αρκετό για τη βοήθεια που χρειάζεται το νεαρό φυτό.

8 συστατικά που βελτιώνουν ποιοτικά τις ντομάτες όταν εφαρμοστούν στη θέση φύτευσης - άλατα epsom και λίπασμα από φύκια

7. Οστεάλευρα

Όπως είδαμε λίγο πριν με τα φύκια, παρομοίως τα οστεάλευρα μπορούν να εφαρμοστούν στην τελική θέση φύτευσης για να ωφελήσουν την ανάπτυξη του φυτού. Μια χούφτα είναι αρκετή για να βοηθήσει το φυτό στην άνθηση και στην καρπόδεση της ντομάτας, δεδομένου ότι παρέχει στο φυτό από την αρχή την κατάλληλη ποσότητα φωσφόρου και ασβεστίου, τα οποία είναι δύο από τα πιο απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για την φυσιολογική ανάπτυξη της ντομάτας.

8 συστατικά που βελτιώνουν ποιοτικά τις ντομάτες όταν εφαρμοστούν στη θέση φύτευσης - οστεάλευρα και καφές

8. Αλεσμένος καφές

Προσθέστε ποσότητα από κατακάθια του καφέ καλά κομποστοποιημένα στην τελική θέση φύτευσης, όταν μεταφυτεύσετε τα νεαρά φυτά της ντομάτας, για να βελτιώσετε τη δομή του εδάφους και να παρέχετε στα φυτά μια πηγή θρεπτικών συστατικών βραδείας αποδέσμευσης. Είναι μια άριστη πηγή λίπανσης και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμη και σαν εδαφοκάλυψη στη βάση των φυτών.

Φωτογραφίες από ανεπάρκειες θρεπτικών συστατικών στην ντομάτα

Περισσότερα για τις ασθένειες της ντομάτας εδώ:
http://www.plantprotection.hu/modulok/gorog/tomato/index.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_tomato_diseases
http://plant-disease.ippc.orst.edu/plant_searchResults.cfm?search_str=tomato&host_alpha=Select&host_text=tomato

Γεύση
Το είδος λιπάσματος που χρησιμοποιείται έχει επίπτωση στη γεύση της τομάτας. Πολύ νόστιμες ντομάτες είναι μερικές φορές το αποτέλεσμα υπό ορισμένες συνθήκες καλλιέργειας. Αποφύγετε να συντηρείτε τομάτες στο ψυγείο διότι θα καταστρέψει το μεγαλύτερο μέρος της γεύσης της. Οι ντομάτες είναι καλύτερα να αποθηκεύονται σε θερμοκρασίες δωματίου πάνω από τους 10 C.

Συμβουλές
Ο καύσωνας πρέπει να βρίσκει τα φυτά μας ποτισμένα. Φροντίζουμε να ποτίζουμε απογευματινές ή βραδινές ώρες, διαφορετικά καίγονται οι ανθοταξίες.
Εφαρμόζουμε εδαφοκάλυψη για την διατήρηση της υγρασίας του εδάφους.
Οι ψεκασμοί πρέπει να γίνονται τις απογευματινές ή τις πρώτες πρωινές ώρες της ημέρας και ποτέ κατά την διάρκεια πλήρης ηλιοφάνειας..
Οι λιπάνσεις κατά την διάρκεια του καύσωνα δεν επιτρέπονται διότι τα φυτά δεν μπορούν να απορροφήσουν θρεπτικά στοιχεία όταν η θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη από 35C . Με την προσθήκη λιπασμάτων κατά την περίοδο του καύσωνα υπάρχει πιθανότητα να κάψουμε το ριζικό σύστημα των φυτών και να δημιουργήσουμε πύλες εισόδου παθογόνων από το ριζικό σύστημα.
Οι ντομάτες ανοίγουν και σκάνε όταν γίνετε ακανόνιστο πότισμα με αποτέλεσμα να χαλάνε γρηγορότερα. Προσοχή στα ποτίσματα λοιπόν…

Μέθοδοι καλλιέργειας της ντομάτας

Video με συμβουλές για την φύτευση, το σωστό βάθος μεταφύτευσης και τρόπους για την υποστύλωση της ντομάτας

Video για το κλάδεμα της ντομάτας

Βέβαια αυτό το κλάδεμα δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα με τον δυνατό και διαρκή ήλιο παρά μόνο σε περιοχές που οι ντομάτες βρίσκονται υπό σκιά…

ΕΙΔΗ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΙΕΣ ΝΤΟΜΑΤΑΣ
Υπάρχουν περίπου 1200 ποικιλίες ντομάτας. Ας δούμε μερικές βασικές και διαδεδομένες:

Ace 55
80 ημερών. Η Ace είναι μεσαίου μεγέθους κόκκινες τομάτες με λεπτή φλοίδα και γλυκιά γεύση. Έχουν πολύ καλή αντίσταση στις ασθένειες και είναι ανθεκτικές στο σκάσιμο και στα χτυπήματα. Αντέχει στις άνυνδρες, άγονες και ξηρές περιοχές και είναι ευρέως διαδεδομένη στην περιοχή της νότιας Μεσογείου και στην χώρα μας. Είναι πολύ καλή για αυτούς που δεν τους αρέσει η όξινη γεύση της τομάτας. Αυτό όμως καθιστά την Ace 55 μια κακή επιλογή για κονσερβοποίηση. Αν θέλετε να κάνετε πάστα από αυτή την ποικιλία θα πρέπει να την μαγειρέψετε ή να προσθέσετε λεμόνι, κάτι που οφείλεται στη χαμηλή περιεκτικότητα σε οξέα. Χρησιμοποιείτε κυρίως σε σαλάτες αλλά και σε γεμιστά.

Brandywine
74 ημερών. Χρονολογείται από το 1800, αυτή η ροζ ντομάτα θεωρείται από πολλούς ως η καλύτερη από όλους σε γεύση. Μεγάλες με λεπτή φλούδα που φτάνουν μέχρι τα 450 γραμμάρια. Τα φύλλα της μοιάζουν με της πατάτας. Δεν είναι ανθεκτική σε ασθένειες αλλά είναι ένα από τις καλύτερες γευστικές ντομάτες.Χρησιμοποιείτε σε σαλάτες και σάντουιτς.

Cherokee Purple
85 ημερών.Αυθεντική ποικιλία πριν το 1890 από το Tennessee, Τσερόκι ινδιάνικης καταγωγής.
Έχει εξαιρετική γεύση και άρωμα, για μένα την καλύτερη από όλες. Έχει συμπαγή πυκνή σάρκα, ζουμερή υφή, με μικρούς σπόρους ακανόνιστα διάσπαρτους. Κάνει για σαλάτες αλλά και γεμιστά. Είναι ανθεκτική σε ασθένειες, έχει καλή αντίσταση στην σεπτόρια των φύλλων και αντέχει στα νότια ζεστά μέρη. Κάνει μεγάλους καρπούς (250-400 γραμμάρια) και εξωτερικά είναι ομαλή με ελαφρές ραβδώσεις. Ωριμάζει σε σκοτεινά σκιερά μέρη και γίνετε από ροζ μωβ. Μερικές φορές ονομάζεται και μαύρη ντομάτα. Το χρώμα το μεταφέρει μέσω της σάρκας της, κυρίως στο τέλος του στελέχους.Τα σπόρια της περιβάλλονται από πράσινη γέλη.

Gregory’s Altai
67 ημερών. Μια ποικιλία ντομάτας από τη Σιβηρία από τα βουνά Αλτάι. Είναι πρώιμη ποικιλία και δίνει μεγάλες ροζ ντομάτες. Η γεύση της είναι γλυκιά και όξινη και παράγει ντομάτες όλη την εποχή. Κάνει για σαλάτες αλλά και γεμιστά.

Mortgage Lifter
83 ημερών. Πρόκειται για μια βελτιωμένη έκδοση του ‘Radiator Charlie’s, στην οποία έχει προστεθεί αντίσταση στις ασθένειες, οι καρποί έχουν γίνει πιο ομοιόμορφοι και στην ωρίμανση γίνονται κόκκινες και όχι ροζ-κόκκινες. Τα φρούτα είναι μεγάλα, (250-400 γραμμάρια) και είναι πολύ παραγωγικές. Αποτελεί μία από τις πιο παραγωγικές και αξιόπιστες ντομάτες και είναι παραγωγική μέχρι τον παγετό. Πρόκειται για μια εξαιρετική ποικιλία για το σπίτι ή για πώληση.

Oxheart
88 ημερών. Το σχήμα της καρδιάς του βουβαλιού είναι το αποτέλεσμα ενός μόνο γονιδίου μετάλλαξης, που έγινε περίπου το 1925. Παράγουν πολύ μεγάλες, ροζ, σε σχήμα καρδιάς του βουβαλιού ντομάτες, βάρους από 400 έως 900 γραμμάρια. Η γεύση της είναι σταθερή και σαρκώδης, με λίγους σπόρους και ήπια γεύση.

Roma VF
75 ημερών. Μία πολύ δημοφιλής ντομάτα σε σχήμα αχλαδιού. Έχει διαδοθεί και προσαρμοστεί παντού. Τα φρούτα ωριμάζουν ομοιόμορφα. Έχει καλή αντοχή στις ασθένειες, τη ζέστη και στα σκουλήκια των καρπών. Είναι από τις πιο αξιόπιστες ντομάτες για πάστα και κονσερβοποίηση.

Stupice
62 ημερών. Τσεχοσλοβακικής καταγωγής. Η Stupice είναι πρώιμη ποικιλία, παραγωγική, ανεκτική σε ασθένειες με πολλή καλή γεύση. Είναι παραγωγική μέχρι τον παγετό. Οι ντομάτες έχουν βαθιά γεύση με θαυμάσια ισορροπία της γλυκύτητας και δριμύτητας. Οι καρποί είναι μικροί περίπου 50 γραμμάρια και παράγονται σε ομάδες των 6 έως 8 που συγκεντρώνονται κοντά στη βάση του φυτού. Οι καρποί γίνονται κόκκινοι όταν ωριμάζουν πλήρως. Είναι πολύ καλή ποικιλία για σαλάτες.

White Wonder
84 ημερών. Πιθανός προέρχονται από την ποικιλία Λευκό μήλο προ-1860. «Το λευκό θαύμα» έχει μια ένα κρεμ λευκό χρώμα και μια γλυκιά γεύση. Οι καρποί είναι μεσαίου μεγέθους. Χρησιμοποιείτε κυρίως σε σάλτσες και για διακόσμηση πιάτων.

ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΣΠΟΡΩΝ

ΑΠΟΣΤΑΣΕΙΣ: Οι διαφορετικές ποικιλίες πρέπει να χωριστούν 100 μέτρα η μία από την άλλη καλλιέργεια που ανθίζει συγχρόνως για να εξασφαλίσουμε απόλυτη αγνότητα. Για στο σπίτι μας μια απόσταση 50 μέτρων θεωρείτε ικανοποιητική.

ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ- ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ: Επιτρέψτε στις ντομάτες να ωριμάσουν εντελώς πριν τη συλλογή τους για την παραγωγή σπόρου. Τα ανώριμα φρούτα (πράσινα), που σώζονται από τον πρώτο κρύο, θα ωριμάσουν αργά εάν κρατιούνται σε μια δροσερή, ξηρά θέση.

Κόψτε την ντομάτα στη μέση και συμπιέστε έξω από τις κοιλότητες την ουσία που περιέχει τους σπόρους που είναι σαν ζελατίνα. Εάν γίνει προσεκτικά, η ίδια η ντομάτα μπορεί μετά να φαγωθεί. Τοποθετήστε τη ζελατίνα και τους σπόρους σε ένα βάζο ή ένα ποτήρι και τοποθετήστε σε μια θερμή θέση, 16-24° κελσίου για περίπου 3-4 ημέρες. Ανακατώστε μια φορά την ημέρα.

Ένα στρώμα μύκητα σα μούχλα θα αρχίσει να εμφανίζεται στην κορυφή του μίγματος μετά από τις μερικές ημέρες. Αυτός ο μύκητας όχι μόνο τρώει το ζελατινούχο πολτό που περιβάλλει κάθε σπόρο και αποτρέπει τη βλάστηση, παράγει επίσης τα αντιβιοτικά που βοηθούν για να ελέγξουν τις ασθένειες των σπόρων.

Μετά από 3-4 ημέρες γεμίστε το δοχείο με τους σπόρος με ζεστό νερό και ανακατέψετε. Αφήστε το περιεχόμενο να ηρεμίσει και χύστε έξω το νερό μαζί με τα κομμάτια του πολτού ντοματών και των ανώριμων σπόρων που επιπλέουν στην κορυφή. Οι βιώσιμοι σπόροι είναι βαρύτεροι και μένουν στο κατώτατο σημείο του βάζου. Αδειάστε τους καθαρούς σπόρους σε ένα ανοιχτό δοχείο και ξεράνετε σε δροσερή θέση για μια δυο εβδομάδες έως ότου ο σπόρος είναι αρκετά ξηρός και σπάει όταν τον τσακίζετε.

Πηγές:
http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_tomato_cultivars
http://www.thisgardenisillegal.com/category/tomato-tastings
http://www.southernexposure.com/Merchant2/merchant.mvc?Screen=CTGY&Category_Code=TOM

——————————–

Μορφολογία

Βιολογία και μορφολογία

Τα καλλιεργούμενα είδη τομάτας είναι διπλοειδή (2η=24), ποώδη πολυετή φυτά. Η τομάτα είναι μία ευαίσθητη, θερμής περιόδου λαχανοκομική καλλιέργειαμε άριστη θερμοκρασία ανάπτυξης  τους 21-23ºC. Οι πολύ χαμηλές και οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στην διαμόρφωση του καρπού και παραμορφώσεις. Επίσης χρειάζεται άμεση ηλιοφάνεια. Τα σκιασμένα φυτά μπορεί επίσης να έχουν προβλήματα στην διαμόρφωση του καρπού ή καθυστέρηση καρποφορίας. Ολόκληρο το φυτό της τομάτας καλύπτεται από αδενώδεις τρίχες οι οποίες αναδίδουν ένα δυνατό άρωμα όταν σπάζουν. Τα φύλλα μπορεί να είναι τριών διαφορετικών τύπων: πραγματικό φύλλο τομάτας, τύπος mikado και τύπος πατάτας.

Ανάπτυξη
 Η ανάπτυξη των φυτών τομάτας μπορεί να είναι είτε καθορισμένη είτε μη καθορισμένη. Ο  πρωτογενής βλαστός από ένα νεαρό φυτό τομάτας παράγει 5 με 10 φύλλα και έπειτα παράγει μία δέσμη λουλουδιών (ανθέων). Κάθε δέσμη λουλουδιών αναφέρεται ως ‘χέρι’. Στις μη καθορισμένης ανάπτυξης ποικιλίες, ο βλαστός συνεχίζει να αυξάνεται ανοδικά και οι δέσμες λουλουδιών εμφανίζονται πλευρικά του κυρίως βλαστού ή του κυρίως στελέχους. Στα θερμοκήπια, τα κύρια στελέχη αφήνονται ορισμένες φορές να αναπτύσσονται ακαθόριστα και μπορεί να φτάσουν τα 3 έως 6 μέτρα σε μήκος. Σε αυτό το σύστημα, οι βλαστικοί πλευρικοί βλαστοί ή παραβλάσταρα  που σχηματίζονται στις μασχάλες των φύλλων απομακρύνονται. Αν και τα φυτά  μη καθορισμένης ανάπτυξης φαίνεται να έχουν ένα κύριο στέλεχος, αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Η ανάπτυξη του πρωτογενή βλαστού τελειώνει με τον σχηματισμό του πρώτου λουλουδιού. Η ανοδική ανάπτυξη συνεχίζεται επειδή η έναρξη του τελευταίου φύλλου πριν την δέσμη λουλουδιών (το οποίο στην πραγματικότητα αυξάνει για να καταλάβει μια θέση πάνω από τη δέσμη) παράγει ένα πλευρικό βλαστό. Αυτός ο πλευρικός βλαστός παράγει τρία ακόμη φύλλα πριν να καταλήξει σε μία δέσμη λουλουδιών. Η διαδικασία της έναρξης νέας ανάπτυξης από το τελευταίο φύλλο ενός πλευρικού βλαστού ξεκινάει πριν τον ακαθόριστο σχηματισμό της δέσμης λουλουδιών, δίνοντας την εμφάνιση ενός κεντρικού βλαστού με μία δέσμη λουλουδιών ανάμεσα σε κάθε τρία φύλλα. Στις καθορισμένης ανάπτυξης ποικιλίες, η διαδικασία διαφέρει στο ότι ο πλευρικός βλαστός πάνω από την πρώτη δέσμη λουλουδιών παράγει 0 έως 2 φύλλα και μία δέσμη λουλουδιών αλλά όχι περαιτέρω βλαστούς. Έτσι σταματά η ανοδική αύξηση του φυτού , κάνοντας το κεντρικό στέλεχος πολύ κοντότερο. Αρκετοί πλευρικοί βλαστοί ξεκινούν από τον κεντρικό, δίνοντας στο φυτό θαμνώδη εμφάνιση, αλλά τελικά ο καθένας καταλήγει σε μία δέσμη λουλουδιών. Η ταυτόχρονη ανάπτυξη πολλών δεσμών λουλουδιών προάγει την πρωιμότητα και την ταυτόχρονη ωρίμανση των καρπών σε σύγκριση με τις μη καθορισμένης ανάπτυξης ποικιλίες.  Οι βλαστοί από τα ημικαθορισμένης ανάπτυξης φυτά  παράγουν διάφορες δέσμες λουλουδιών πλευρικά του κυρίως στελέχους, όπως και τα μη καθορισμένης ανάπτυξης, αλλά τελικά ο βλαστός καταλήγει σε μία δέσμη λουλουδιών όπως στα καθορισμένης ανάπτυξης φυτά. Οι περισσότερες βιομηχανικές και επιτραπέζιες τομάτες είναι καθορισμένης ανάπτυξης, επειδή το μικρό ύψος του φυτού κάνει ευκολότερο το δέσιμο με πασσάλους και η ταυτόχρονη ωρίμανση μειώνει την περίοδο συγκομιδής και έτσι γενικά μειώνεται το κόστος σε εργατικά. Τα μη καθορισμένης ανάπτυξης φυτά χρησιμοποιούνται σε καλλιέργεια στο θερμοκήπιο και στο σπίτι εξαιτίας της μεγαλύτερης και λιγότερο ταυτόχρονης  περιόδου συγκομιδής.

Άνθη και καρποί
Ένα φυτό μπορεί να φέρει αρκετές ταξιανθίες (6-8 σε συνθήκες αγρού) οι οποίες αποτελούνται συνήθως από 4-10 άνθη. Τα άνθη της τομάτας είναι σχετικά μικρά και αποτελούνται από πεντάλοβη στεφάνη και κάλυκα. Ο κώνος του στήμονα εμφανίζει μία σύμφυση πέντε ανθήρων γύρω από την ωοθήκη, τον στύλο και το στίγμα. Η γύρη ελευθερώνεται στο εσωτερικό του ανθήρα, και έτσι εξασφαλίζει υψηλό επίπεδο αυτογονιμοποίησης. Για επιτυχή γονιμοποίηση είναι απαραίτητη κάποια κίνηση του φυτού. Αυτό μπορεί να γίνει είτε με ρεύματα αέρα ή με τα έντομα. Αν η θερμοκρασία κατά τη διάρκεια της άνθησης είναι ή πολύ χαμηλή ή πολύ υψηλή, η γύρη δεν μπορεί να βλαστήσει και τα άνθη δεν γονιμοποιούνται με αποτέλεσμα είτε την πτώση των ανθέων ή το σχηματισμό σχεδόν άσπερμων διογκωμένων καρπών. Τέτοιες θερμοκρασίες μπορεί επίσης να προκαλέσουν παραμορφώσεις καρπών, τις λεγόμενες catfaces, οι οποίες είναι αποτέλεσμα του ημιτελούς διαχωρισμού των κυττάρων κατά την διάρκεια των αρχικών σταδίων της ανάπτυξης των λουλουδιών και των καρπών. Από βοτανική άποψη, ο καρπός είναι ρώγα. Εσωτερικά μπορεί να έχει δύο έως αρκετές κοιλότητες (χωρίσματα της ωοθήκης). Οι αγρίου τύπου (cherry tomatoes) τομάτες έχουν δύο κοιλότητες, οι περισσότερες εμπορικές ποικιλίες έχουν 4-6 κοιλότητες και οι βιομηχανικές τομάτες έχουν περισσότερες  κοιλότητες. Το χρώμα του καρπού στην πλήρη ωριμότητα είναι συνήθως έντονο κόκκινο, αλλά μπορεί επίσης να είναι δίχρωμος (κόκκινος και  κίτρινες γραμμές), κίτρινος, πορτοκαλί, σχεδόν μαύρος, πράσινος ή ακόμη και άσπρος. Το κόκκινο χρώμα προέρχεται από δύο καροτενοειδείς χρωστικές, το λυκοπένιο και το β-καροτένιο. Όσο πιο μεγάλη είναι η περιεκτικότητα σε λυκοπένιο, τόσο πιο βαθύ κόκκινο είναι το χρώμα του καρπού. Αντιθέτως αν η θερμοκρασία είναι πολύ υψηλή η σύνθεση του λυκοπενίου μειώνεται και το χρώμα του καρπού είναι πορτοκαλί. Το τελικό χρώμα του καρπού δίνεται από την αναλογία μεταξύ του χρώματος της επιδερμίδας και του χρώματος της σάρκας. Υπάρχουν τουλάχιστο έξι διαφορετικοί τύποι καρπών: οι πιο συνηθισμένες κλασσικές στρόγγυλες τομάτες, οι μικρότερες κοκτέιλ (cherry tomatoes), οι χαρακτηριστικές οβάλ τομάτες σαν δαμάσκηνα (plum tomatoes), οι μεγαλύτερου μεγέθους (beef tomatoes) τομάτες και οι τομάτες με το σχήμα τσαμπιού σταφυλιού (vine ή truss tomatoes), οι οποίες μπορεί να έχουν οποιοδήποτε από τα προαναφερόμενα σχήματα και οι οποίες πωλούνται μαζί με το στέλεχος του καρπού. Η ανάπτυξη του καρπού έως την πλήρη ωρίμανση μπορεί να διαρκέσει διάστημα μεταξύ 6-10 εβδομάδων. Σύμφωνα με τον χρόνο ανάμεσα στη μεταφύτευση και στη συγκομιδή, οι ποικιλίες χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες: πρώιμες οι οποίες χρειάζονται 50-65 ημέρες, μέσης περιόδου (70-80 ημερών), και όψιμες ποικιλίες (85-95 ημερών). Τα στάδια ωρίμανσης των καρπών τομάτας είναι: στάδιο ανωριμότητας, πράσινης ωρίμανσης, κύμα ωρίμανσης, ροζ και κόκκινης ωρίμανσης. Οι επιτραπέζιες τομάτες συχνά συγκομίζονται όταν είναι πράσινες (στάδιο πράσινης ωρίμανσης) επειδή έτσι αντέχουν καλύτερα τους σκληρούς χειρισμούς  από ότι στα πιο ώριμα στάδια. Μόνο οι τομάτες με το σχήμα τσαμπιού σταφυλιού συγκομίζονται αργότερα και ίσως προτιμώνται από κάποιους καταναλωτές εξαιτίας του καλύτερης γεύσης τους. Οι καρποί της τομάτας περιέχουν περίπου 95% νερό και κατά το υπόλοιπο μέρος συνίστανται από σάκχαρα, οργανικά οξέα και άλλα συστατικά τα οποία δίνουν στον καρπό χαρακτηριστική γεύση και υφή. Οι βιομηχανικές ποικιλίες έχουν πιο παχιά κυτταρικά τοιχώματα και υψηλότερη περιεκτικότητα σε διαλυτά στερεά. Οι καρποί είναι σημαντική πηγή αντιοξειδωτικών. Ένα από τα πιο σημαντικά από αυτά, το καροτενοειδές  λυκοπένιο, μειώνει για παράδειγμα τον κίνδυνο για καρκίνο του προστάτη. Εκτιμάται επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C. Οι καρποί καταναλώνονται ως λαχανικά. Τρώγονται είτε φρέσκοι σαν κολατσιό ή ως σαλάτα ή βρασμένοι σε σάλτσες, σούπες ή σε μερικά παραδοσιακά φαγητά όπως η πίτσα κλπ. Μερικές ποικιλίες βελτιώνονται ειδικά για υπέρ υψηλή περιεκτικότητα σε καροτενοειδή και χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία.

 Ποικιλίες
Από γενετική άποψη, οι υπάρχουσες ποικιλίες τομάτας είτε είναι κλασικοί πληθυσμοί που αποκτήθηκαν με κλασική βελτίωση ή είναι F1 υβρίδια τα οποία αποκτήθηκαν από ειδικές γονικές ομομικτικές σειρές με σταυρογονιμοποίηση. Σ’ αυτή την περίπτωση όλα τα φυτά τα οποία προέρχονται από μία σταυρογονιμοποίηση είναι γενετικά ομοιόμορφα. Το πλεονέκτημα των F1 υβριδίων είναι το φαινόμενο της  ετέρωσης, το οποίο σημαίνει ότι οι απόγονοι από δύο συγκεκριμένες ομομικτικές σειρές δίνουν πολύ υψηλότερη απόδοση και ποιότητα από ότι οι γονικές σειρές. Για να επιτευχθεί αυτό το φαινόμενο για κάθε γενιά σπόρων  οι γονικές σειρές πρέπει να σταυρογονιμοποιούνται (δεν είναι δυνατόν να καλλιεργηθούν φυτά από σπόρους από την  F1 γενιά, επειδή στην F2 γενιά τα χαρακτηριστικά των φυτών διαχωρίζονται). Για αυτό τον λόγο οι σπόροι των F1 υβριδίων είναι πιο ακριβοί, αλλά εξαιτίας των ιδιοτήτων τους τείνουν να επικρατήσουν. Οι ποικιλίες και τα υβρίδια βελτιώνονται επίσης για ανθεκτικότητα σε ορισμένες ασθένειες και εχθρούς αλλά και στο σχίσιμο  των καρπών και στο βραδύ μετασυλλεκτικό μαλάκωμα.

———————————.

Ανάπτυξη

Εγκατάσταση καλλιέργειας
Η τομάτα συνήθως καλλιεργείται ως ετήσια καλλιέργεια. Οι σπόροι συνήθως σπέρνονται κατά τη διάρκεια του δεύτερου δεκαπενθήμερου του Μαρτίου σε κιβώτια με καλό υπόστρωμα τύρφης, τα οποία κρατούνται στα θερμοκήπια. Τα φυτά με πλήρη ανεπτυγμένες κοτυληδόνες και εμφάνιση του πρώτου πραγματικού φύλλου μεταφυτεύονται είτε σε άλλο κιβώτιο ή μεμονωμένα σε ξεχωριστά κιβώτια.  Τα φυτά πρέπει να έχουν αρκετό χώρο το ένα από το άλλο ώστε να εξασφαλίζεται αρκετό φως για την ανάπτυξή τους. Κατά τη διάρκεια σκιερών ημερών η θερμοκρασία πρέπει να είναι χαμηλή για να εμποδιστεί η υπερβολική επιμήκυνση των φυτών. Η καλλιέργεια στα θερμοκήπια διαρκεί περίπου 6-7 εβδομάδες. Η σκληραγώγηση των μεταφυτευμένων φυτών πριν την φύτευσή τους στο χωράφι είναι απαραίτητη για την αποφυγή μηχανικής ζημιάς κατά την διάρκεια της μεταφύτευσης και την αποφυγή καταστροφής από την ηλιακή ακτινοβολία και τον αέρα μετά την μεταφύτευση. Η θερμοκρασία πρέπει να κατέβει και το πότισμα να μειωθεί. Στα θερμοκήπια τα τζάμια πρέπει να μετακινούνται κατά την διάρκεια της ημέρας. Ένα καλό μεταφυτευμένο φυτό πρέπει να είναι συνεκτικό, με σκληρό χοντρό στέλεχος και σκούρα πράσινα φύλλα. Αυτά τα μεταφυτευμένα φυτά φυτεύονται στον αγρό (χωράφι) στα μέσα Μαΐου συνήθως με την εμφάνιση της πρώτης ταξιανθίας. Τα μεταφυτευμένα φυτά αναπτύσσονται πιο γρήγορα μετά την μεταφύτευση αλλά είναι πιο ακριβά. Μία άλλη δυνατότητα είναι η άμεση σπορά στον αγρό. Αυτό κυρίως γίνεται για τις βιομηχανικές τομάτες. Σ’ αυτή την περίπτωση οι σπόροι σπέρνονται κατά τη διάρκεια του τελευταίου δεκαήμερου του Απριλίου. Οι ηλιόλουστες τοποθεσίες προτιμώνται. Βαθιές κοιλάδες και υδάτινες κλειστές τοποθεσίες με υψηλή υγρασία αέρα πρέπει να αποφεύγονται. Οι τομάτες καλλιεργούνται επιτυχώς σε πολλούς τύπους εδαφών αλλά τα εδάφη με ιλύ ή άργιλο και υψηλή περιεκτικότητα σε οργανική ουσία θεωρούνται τα πιο παραγωγικά. Φρέσκια κοπριά δεν πρέπει να εφαρμόζεται πριν την καλλιέργεια της τομάτας. Απαραίτητη είναι η καλή αποστράγγιση του εδάφους. Το άριστο pH είναι από 6 έως 6.5. Οι διαδικασίες προετοιμασίας του χωραφιού εξαρτώνται από την τοποθεσία και είναι μηχανοποιημένες και πρέπει να λαμβάνονται επίσης υπ΄ όψη όλες οι απαιτήσεις των φυτών καθώς και η τεχνολογία της καλλιέργειας.

Διατήρηση
Η άρδευσή και η λίπανση είναι επίσης απαραίτητες για καλή απόδοση και ποιότητα επειδή τα φυτά μεγαλώνουν πολύ γρήγορα αλλά η υπερβολική άρδευση και οι υψηλές δόσεις αζώτου κάνουν τα φυτά ευπαθή σε ασθένειες των φύλλων. Περίσσεια αζώτου ή άλλων στοιχείων μπορεί επίσης να επιφέρει ανεπάρκεια ασβεστίου στους καρπούς, την λεγόμενη ξερή ή μαύρη κορυφή των καρπών (blossom end rot). Ακανόνιστη άρδευση μπορεί να προκαλέσει σχίσιμο των καρπών. Το σκέπασμα με άχυρα ή πλαστική μεμβράνη θα ήταν ευεργετικό αλλά είναι συνήθως πολύ ακριβό. Αν η συγκομιδή δεν γίνει μηχανικά  το δέσιμο με πασσάλους μπορεί να εφαρμοστεί για να κρατηθεί η φυτεία όρθια ώστε να επιτρέπει την κίνηση του αέρα διαμέσου αυτής γεγονός το οποίο ελαχιστοποιεί τις υγρές περιόδους μετά από βροχόπτωση ή δροσιά και μειώνει την πιθανότητα ανάπτυξης ασθενειών που απαιτούν υψηλή υγρασία. Κάτω από συνθήκες όπως αυτές της Τσεχίας, οι καρποί των πολύ πρωίμων ποικιλιών (όταν μεταφυτεύονται) μπορεί να συγκομιστούν στο τέλος Ιουνίου ή αρχές Ιουλίου. Οι τελευταίοι καρποί πρέπει να συγκομίζονται πριν τις πρώτες παγωνιές κατά την διάρκεια του πρώτου δεκαήμερου του  Ο

———————————-

Τροφοπενία φωσφόρου   νεαρών φυτών

Αίτια: Χαμηλές θερμοκρασίες, έλλειψη (ανεπάρκεια) φωσφόρου.

Εμφάνιση και σημασία:
Η τροφοπενία συμβαίνει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και/ή πολύ υγρό υπόστρωμα, ειδικά σε νεαρά φυτά.

Συμπτώματα και παθήσεις που συγχέονται:
Τα φύλλα και τα στελέχη αποκτούν κόκκινη προς βυσσινή απόχρωση. Αυτό φαίνεται καλύτερα από την κάτω πλευρά των φύλλων. Αν η περίοδος των μη ευνοϊκών συνθηκών επιμηκυνθεί, τα φυτά γίνονται κίτρινα και τελικά μπορεί να πεθάνουν.

Μην μπερδεύεται αυτά τα συμπτώματα με τα αρχικά συμπτώματα της υπερτροφίας ανθέων (stolbur) , τα οποία συνήθως συμβαίνουν πολύ αργότερα στον αγρό.

Έλεγχος:

                 -Αύξηση θερμοκρασίας

                 -Χρήση υποστρώματος με καλύτερη δομή και ισορροπημένα επίπεδα θρεπτικών στοιχείων.

Καρούλιασμα (συστροφή)   φύλλων

Αίτια: αντίδραση στην αφαίρεση πλάγιων βλαστών.

Εμφάνιση και σημασία:
Αυτή η πάθηση είναι αρκετά συχνή στις μη καθορισμένης ανάπτυξης ποικιλίες στις οποίες αφαιρούνται οι πλευρικοί βλαστοί αλλά έχει ελάχιστη σημασία για την απόδοση.

Συμπτώματα και παθήσεις που συγχέονται:

Τα φύλλα, ιδιαίτερα στη βάση του φυτού, συστρέφονται προς τα πάνω γύρω από το κεντρικό νεύρο. Όσο πιο μεγάλη είναι η ανάπτυξη των φυτών τόσο πιο έντονο μπορεί να είναι το καρούλιασμα. Τα πιο έντονα συμπτώματα συμβαίνουν όταν η κορυφή του φυτού αφαιρεθεί. Η έντονη ηλιακή ακτινοβολία μπορεί να κάψει την κάτω πλευρά των φύλλων.

Μην μπερδεύετε αυτά τα συμπτώματα με συμπτώματα που προκαλούν οι ασθένειες από ιούς. Σ’ αυτή την περίπτωση συστρέφονται κυρίως τα πάνω φύλλα.

Έλεγχος:

               -Δεν είναι απαραίτητος ο έλεγχος.

Παραμόρφωση καρπών

Αίτια:
Χαμηλές ή πολύ υψηλές θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της άνθισης και της ανάπτυξης των νεαρών καρπών.

Εμφάνιση και σημασία:
Αυτή η πάθηση είναι αρκετά συχνή ιδιαίτερα στην αρχή της περιόδου. Οι καρποί με περισσότερες κοιλότητες είναι πιο ευπαθείς. Οι προσβεβλημένοι καρποί δεν είναι εμπορεύσιμοι.

Συμπτώματα και παθήσεις που συγχέονται:

Ακανόνιστες νεκρώσεις συμβαίνουν κυρίως στο κορυφαίο τμήμα του καρπού με μερικές επεκτάσεις στο κύριο μέρος. Οι νεκρώσεις μπορεί να καλύπτονται από μαύρη εξάνθηση μυκήτων  αν ο καιρός είναι υγρός.
Μην θεωρείτε ότι η μαύρη εξάνθηση μυκήτων  είναι η αιτία για τις νεκρώσεις.
Μην μπερδεύετε αυτά τα συμπτώματα με εκείνα που προκαλεί η έλλειψη ασβεστίου-βλέπε παρακάτω.

Έλεγχος:

         σε συνθήκες αγρού δεν υπάρχει πραγματικός έλεγχος,

         προσπαθήστε να επιλέγετε λιγότερο ευπαθείς ποικιλίες.

Ξερή ή μαύρη κορυφή   των καρπών

Αίτιο: Έλλειψη ασβεστίου.

Εμφάνιση και σημασία:
Αυτή η πάθηση είναι πολύ συχνή, ειδικά στα ελαφριά εδάφη. Οι προσβεβλημένοι καρποί δεν είναι πλέον εμπορεύσιμοι. Αυτή η πάθηση μπορεί να συμβεί ακόμα και σε εδάφη με πολύ υψηλά επίπεδα ασβεστίου αν οι συνθήκες για την πρόσληψή του δεν είναι ευνοϊκές.

Συμπτώματα και παθήσεις που συγχέονται:

Μικρή έλλειψη ασβεστίου προκαλεί ελαφριά συμπτώματα. Σ’ αυτή την περίπτωση το κορυφαίο τμήμα του καρπού μοιάζει σαν να βουρτσίστηκε. Μεγάλη έλλειψη ασβεστίου προκαλεί κατάρρευση κυττάρων στην κορυφή του καρπού  η οποία οδηγεί σε νεκρώσεις. Μερικές φορές αυτές οι νεκρώσεις είναι ορατές μόνο στο εσωτερικό του καρπού. Οι νεκρώσεις μπορεί να καλύπτονται από μαύρη εξάνθηση μύκητα αν ο καιρός είναι υγρός. Οι καρποί που μοιάζουν με δαμάσκηνο είναι πιο ευαίσθητοι. Εξαιτίας του ανταγωνισμού για ασβέστιο μεταξύ των φύλλων και των καρπών, οι καρποί από τα πιο εύρωστα φυτά παθαίνουν μεγαλύτερη ζημιά.

Μην θεωρείτε ότι η μαύρη εξάνθηση μύκητα είναι η αιτία για τις νεκρώσεις.

Μην μπερδεύετε αυτά τα συμπτώματα με εκείνα των παραμορφωμένων καρπών (catfaces). Η ξερή ή μαύρη κορυφή των καρπών συμβαίνει πάντα πάνω και γύρω από την κορυφή των καρπών. Οι νεκρώσεις  είναι συνήθως στρόγγυλες και ελαφρά βυθισμένες. Οι παραμορφώσεις καρπών (Catfaces) συμβαίνουν στην κορυφή του καρπού και συνήθως όχι μόνο εκεί ώστε ο καρπός αποκτά αρκετά ακανόνιστο σχήμα με προεκτάσεις στα πάνω τμήματά του. Οι άκρες των παραμορφώσεων φαίνονται σαν να σχίστηκαν.

Έλεγχος:

Η προσθήκη ασβεστίου στο έδαφος δεν είναι πάντοτε λύση. Πρέπει να βελτιωθούν οι συνθήκες της πρόσληψης ασβεστίου:

                  – κανονικότητα άρδευσης (αποφυγή πλεονάσματος νερού ή έλλειψης νερού),

                  – κανονικότητα λίπανσης (αποφυγή υπερβολικού αζώτου και άλλων στοιχείων),

                  – άμεσος ψεκασμός του φυτού με λιπάσματα που περιέχουν ασβέστιο.

Τοξικότητα

Αίτια:χαμηλές θερμοκρασίες κατά την διάρκεια ανάπτυξης των καρπών, φυτοτοξικότητα από ορισμένα φυτοφάρμακα.

Εμφάνιση και σημασία:
Η τοξικότητα συμβαίνει συχνά στην αρχή ή στο τέλος της εποχής καλλιέργειας όταν οι θερμοκρασίες είναι χαμηλές.

Συμπτώματα:

Η επιδερμίδα του καρπού είναι σκληρή και φελλώδης, με μικρές ρωγμές.
Μην συγχέετε τα παραπάνω συμπτώματα με το σχίσιμο των καρπών που προκαλείται από ασταθείς συνθήκες υγρασίας, όπου το σχίσιμο είναι πολύ βαθύ και όχι μόνο στην επιδερμίδα.

Έλεγχος:

         σε συνθήκες αγρού δεν υπάρχει πραγματικός έλεγχος.

Ανομοιόμορφη ωρίμανση   καρπών

Αίτια:Εξαιρετικά χαμηλές ή υψηλές θερμοκρασίες ή μεγάλες διαφορές θερμοκρασίας μεταξύ ημέρας και νύχτας κατά τη διάρκεια ανάπτυξης των καρπών, ειδικά όταν πλησιάζει η ωρίμανση των καρπών, φτωχή θρέψη με κάλιο.

Εμφάνιση και σημασία:
Η ανομοιόμορφη ωρίμανση καρπών είναι πολύ συχνή δυσλειτουργία αλλά τέτοιοι καρποί είναι συχνά εμπορεύσιμοι επειδή οι καταναλωτές συνήθως δεν αντιλαμβάνονται ότι οι καρποί έχουν πάθει ζημιά.

Συμπτώματα και παθήσεις που συγχέονται:

Το πάνω μέρος (γύρω από τον κάλυκα) καθυστερεί στην ωρίμανση και μένει πράσινο έως κίτρινο ακόμη και όταν το ακραίο μέρος είναι αρκετά ώριμο. Μερικές φορές αυτό το σύμπτωμα είναι ορατό μόνο στο διαγώνιο τμήμα του καρπού. Η γεύση του κατεστραμμένου μέρους ποτέ δεν είναι καλή

 

 

 

Έλεγχος:

         ισορροπημένη λίπανση,

         ορισμένες ποικιλίες είναι λιγότερο ευαίσθητες.

Σχίσιμο καρπών

Αίτια: Ασταθείς συνθήκες υγρασίας (ξηρή περίοδος που ακολουθείται από περιστασιακή βροχόπτωση ή άρδευση ).

Εμφάνιση και σημασία:
Το σχίσιμο των καρπών είναι πολύ συχνή ζημιά στις καλλιέργειες στον αγρό. Οι σχισμένοι καρποί προσβάλλονται επιπλέον από μικροοργανισμούς που προκαλούν σήψεις και δεν είναι πλέον εμπορεύσιμοι.  

Συμπτώματα και παθήσεις που συγχέονται:

Το σύμπτωμα είναι το βαθύ σχίσιμο των καρπών, είτε ακτινωτά ή ομόκεντρα. Οι σχισμένοι καρποί σαπίζουν.

Μην συγχέετε αυτά τα συμπτώματα με την τοξικότητα όπου το σχίσιμο είναι πολύ ρηχό, μόνο στην επιδερμίδα.

 

 

Έλεγχος:

                – κανονικότητα  άρδευσης

 – ανθεκτικές ποικιλίες υπάρχουν, αλλά οι καρποί τους μπορεί επίσης να  πάθουν ζημιά αν συμβούν μεγάλες αλλαγές στην υγρασία.

Ηλιακό έγκαυμα

Αίτια:ξαφνική έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία.

Εμφάνιση και σημασία:
Τα εγκαύματα από τον ήλιο στα φύλλα είναι αρκετά συχνά μετά από την μεταφύτευση των φυτών στον αγρό, οι καρποί παθαίνουν λιγότερη ζημιά, συνήθως όταν τα φύλλα που τους καλύπτουν αφαιρούνται είτε από τους καλλιεργητές ή καταστρέφονται από κάποια ασθένεια και ακολουθεί ηλιόλουστος καιρός. Οι κατεστραμμένοι καρποί  δεν είναι εμπορεύσιμοι, τα κατεστραμμένα φύλλα σύντομα αντικαθίστανται από νέα.

Συμπτώματα και παθήσεις που συγχέονται:

Συνήθως στο πάνω μέρος των καρπών εμφανίζονται σχεδόν άσπρες και σχετικά μεγάλες κηλίδες. Η επιφάνειά τους είναι σκληρή σαν δέρμα. Στα φύλλα εμφανίζονται άσπρες κηλίδες λεπτές σαν χαρτί. Και στις δύο περιπτώσεις οι άκρες των κηλίδων είναι σχετικά πολύ απότομες. Κάτω από υψηλή υγρασία μπορεί να εμφανιστούν μαύρες εξανθήσεις μυκήτων οι οποίες δεν πρέπει να θεωρηθούν ότι είναι η αιτία των ζημιών.

 

Έλεγχος:

         κατάλληλη σκλήρυνση των φυτών πριν την μεταφύτευση,

         έλεγχος των ασθενειών των φύλλων

         μην αφαιρείτε τα φύλλα όταν αναμένεται ηλιόλουστος καιρός.

———————————

Περονόσπορος

Συνήθης οργανισμός: Phytophthora infestans

Εύρος ξενιστών:
Η τομάτα και η πατάτα μπορεί να προσβληθούν σοβαρά.

Συμπτώματα και ασθένειες που συγχέονται:

Τα τυπικά συμπτώματα του περονόσπορου είναι καφέτιασμα και νέκρωση των φύλλων και καφέ ξηρή σήψη στους καρπούς.

 

 

 

 

Τα πρώτα συμπτώματα συνήθως εμφανίζονται στις άκρες των φύλλων, όπου οι σταγόνες του νερού παραμένουν περισσότερο, ως ακανόνιστες διαποτισμένες με νερό κηλίδες. Η νέκρωση των φύλλων προχωρά πολύ γρήγορα συνήθως χωρίς να κιτρινίζουν και τα φυτά μπορεί να καταστραφούν εντελώς μέσα σε μερικές ημέρες. Το πρωί ή μετά από μακρά υγρή περίοδο στην κάτω πλευρά των φύλλων μεταξύ του υγιούς και του νεκρωμένου ιστού φαίνεται το άσπρο χνούδι των σποριαγγειοφόρων.

 

 

 

Οι βλαστοί και οι μίσχοι μπορεί επίσης να προσβληθούν με αποτέλεσμα να εμφανίζουν σκούρες καφέ κηλίδες.

 

 

 

 

Οι προσβεβλημένοι καρποί φέρουν σκούρες ελαιώδεις κηλίδες οι οποίες μπορεί να μεγεθυνθούν έως ότου να προσβληθεί ολόκληρος ο καρπός. Αρχικά η σήψη είναι αρκετά ξηρή αλλά μετά από δευτερογενή προσβολή από άλλους μικροοργανισμούς μπορεί να εξελιχθεί σε υγρή σήψη. Το άσπρο χνούδι των σποριαγγειοφόρων μπορεί επίσης  να εμφανιστεί και στους καρπούς αν ο καιρός είναι κρύος και υγρός, συνήθως στο τέλος του καλοκαιριού.

 

Τα συμπτώματα του περονόσπορου μπορεί να μπερδευτούν με εκείνα της  Altrernaria (αλτερναρίωσης). Οι κύριες διαφορές των κηλίδων της Altrernaria είναι οι εξής: οι κηλίδες είναι πιο σκούρες, συνήθως μικρότερες και κυρίως με εσωτερικούς ομόκεντρους δακτύλιους. Η Altrernaria συνήθως εμφανίζεται κατά την διάρκεια θερμότερων και ξηρότερων περιόδων από ότι ο περονόσπορος.   

 

 

Ο κύκλος της ασθένειας:
Ο μύκητας διαχειμάζει στους κονδύλους της πατάτας και τα φυτά πατάτας είναι πιθανόν η μόνη πηγή μόλυνσης. Η διαχείμαση των ωοσπορίων του μύκητα στα υπολείμματα των φυτών τομάτας δεν έχει αποδειχθεί ακόμη σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες. Από τις πατάτες και τα φυτά εθελοντές τα σποριάγγεια του μύκητα διασπείρονται στην τομάτα με τον άνεμο. Τα σποριάγγεια δημιουργούνται σε υψηλή υγρασία (90-100%) και θερμοκρασίες ανάμεσα στους 3-26 °C. Για προσβολή του ιστού η ύπαρξη νερού είναι απαραίτητη. Και η πάνω και η κάτω επιφάνεια του φύλλου μπορεί να μπορεί να προσβληθούν. Τα ζωοσπόρια του μύκητα τα οποία ελευθερώνονται από τα σποριάγγεια βλαστάνουν πιο γρήγορα στους 12-15 °C αλλά για περαιτέρω ανάπτυξη οι άριστες θερμοκρασίες είναι πάνω από 20 °C. Γι’ αυτό το λόγο οι κρύες νύχτες και οι θερμότερες ημέρες είναι ιδανικές για την ανάπτυξη του περονόσπορου. Αν η υγρασία δεν είναι τόσο υψηλή, το σποριάγγειο συμπεριφέρονται  σαν κονίδιο, και αυτό σημαίνει ότι βλαστάνει από μία μόνο υφή. Θερμοκρασίες άνω των 30 °C δεν είναι ευνοϊκές για τον μύκητα.

Έλεγχος:

Η κύρια μέθοδος προστασίας είναι η χρήση αποτελεσματικών μυκητοκτόνων αλλά και μερικές άλλες μέθοδοι μπορεί επίσης να είναι χρήσιμες.

Καλλιεργητικές πρακτικές:

         αποφυγή της καλλιέργειας σε υγρές περιοχές (κλειστές κοιλάδες, περιοχές δασών και  υδάτινων επιφανειών), προτιμώνται οι ηλιόλουστες περιοχές, η ηλιακή ακτινοβολία χρειάζεται ειδικά το πρωί για να στεγνώνει τη δροσιά από τα φυτά,

         η φυτεία να διατηρείται όρθια και να υπάρχει ο ανάλογος χώρος μεταξύ των φυτών ώστε να επιτρέπεται η έλευση του αέρα,

         να αποφεύγεται η υπερβολική άρδευση,

         να αποφεύγεται η καλλιέργεια πατάτας στις περιοχές όπου καλλιεργείται τομάτα,

         να απομακρύνονται τα προσβεβλημένα φυτά,

         ποικιλίες: μερικές ποικιλίες είναι μερικώς ανθεκτικές στα φύλλα αλλά οι καρποί τους μπορεί να μολυνθούν. Συμβουλευτείτε τους προμηθευτές σπόρων.

         Χημικός έλεγχος: υπάρχουν ορισμένα συστηματικά μυκητοκτόνα τα οποία χρησιμοποιούνται εναντίον του περονόσπορου της τομάτας και είναι απαραίτητος ο σωστός χρόνος χρήσης τους ώστε να έχουμε θεραπεία. Μόλις ο μύκητας εισέλθει στην καλλιέργεια διασπείρεται συνεχώς αν υπάρχουν ευνοϊκές συνθήκες. Αυτό σημαίνει ότι η θεραπεία πρέπει να εφαρμοστεί πριν την πρώτη μόλυνση. Παρακολουθήστε την πρόγνωση του καιρού από το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουνίου και εφαρμόστε το μυκητοκτόνο αν αναμένεται να έρθει υγρή περίοδος. Σε μερικές περιοχές υπάρχει σύστημα πρόβλεψης της εμφάνισης περονόσπορου. Αν χρησιμοποιούνται μυκητοκτόνα επαφής όλες οι επιφάνειες των φυτών ακόμη και το κάτω μέρος των φύλλων πρέπει να καλύπτονται με αυτά. Περίπου  800 λίτρα / εκτάριο  (δηλαδή 80 λίτρα / στρέμμα) πρέπει να χρησιμοποιούνται ανάλογα με το ύψος και την ανάπτυξη των φυτών.

http://www.plantprotection.hu/modulok/gorog/tomato/table01.htm

Αλτερναρίωση

Συνήθης οργανισμός: Alternaria solani

Εύρος ξενιστών: Πατάτα και τομάτα

Εμφάνιση και σημασία:
Η αλτερναρίωση συμβαίνει οπουδήποτε και να καλλιεργούνται οι τομάτες αλλά μόνο σε μερικές περιοχές μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημιές στα φυτά.

 

Συμπτώματα και ασθένειες που συγχέονται:

Τα τυπικά συμπτώματα σχηματίζονται στα φύλλα με τη μορφή μεγάλων (έως και 1 εκατοστό ή και ακόμη περισσότερο) σκούρων καφέ κηλίδων με ομόκεντρους δακτυλίους, οι οποίες μπορεί να ενωθούν για να σχηματίσουν μεγάλες νεκρωτικές ζώνες.

 

 

 

Οι κηλίδες μπορεί να καλύπτοντα από σκούρες κονιδιοφόρους με κονίδια. Οι κηλίδες μπορεί να περιβάλλονται από κίτρινο περίγυρο (κιτρίνισμα ιστού). Τελικά το μολυσμένο φύλλο μπορεί να πεθάνει. Τα παλιότερα φύλλα μολύνονται πρώτα. Στα στελέχη οι αλλοιώσεις είναι στην αρχή μικρές, σκοτεινές και ελαφρά βυθισμένες, αργότερα μεγαλώνουν και διαμορφώνονται ομόκεντροι δακτύλιοι. Σε μερικές περιπτώσεις όπου μολύνεται όλο το στέλεχος το φυτό πεθαίνει. Οι καρποί έχουν σκούρες καφέ έως μαύρες κηλίδες οι ποίες ξεκινούν από την πρόσφυση καρπού-κάλυκα. Στο αρχικό στάδιο προσβολής εμφανίζουν επίσης ομόκεντρους δακτυλίους και είναι αρκετά στεγνοί. Τελικά μπορεί να προσβληθούν από δευτερογενείς μικροοργανισμούς και γίνουν υγροί και να σαπίσουν. Συνήθως οι παλιότεροι καρποί προσβάλλονται στην αρχή της ωρίμανσης.

Περιστασιακά, τα συμπτώματα στα φύλλα μπορεί να μπερδευτούν με εκείνα που προκαλεί ο περονόσπορος- βλέπε παραπάνω.   

 

 

 

Ο κύκλος της ασθένειας:
Ο μύκητας A. solani  συνήθως επιβιώνει στα φυτικά υπολείμματα και στα ζιζάνια, αν και σε περιοχές με ήπιους χειμώνες τα φυτά εθελοντές, η πατάτα και τα σολανώδη ζιζάνια μπορεί επίσης να τους ξενιστές για την διαχείμαση του μύκητα.  Η έντονη δρόσος ή οι συχνές βροχές είναι απαραίτητες για άφθονη σποριογένεση. Θερμοκρασίες μεταξύ 25-30ºC είναι άριστες για την ανάπτυξη της ασθένειας.

Έλεγχος:

         αποφυγή της υπερβολικής άρδευσης,

         αμειψισπορά,

         χρήση υγιών σπόρων,

         κατάλληλη λίπανση,

         εφαρμογή μυκητοκτόνων, η οποία είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος ελέγχου.

Μυκητοκτόνα που χρησιμοποιούνται:

Ριζοκτονία

Συνήθης οργανισμός: διάφορα είδη των μυκήτων Pythium, Rhizoctonia, Fusarium, Alternaria και άλλων μυκήτων.

Εύρος ξενιστών:
Όλα αυτά τα είδη είναι αρκετά πολύφαγα-με λίγες εξαιρέσεις όλα τα είδη των λαχανικών και καλλωπιστικών, τα ζαχαρότευτλα και μερικά ζιζάνια μπορεί να είναι φυτά ξενιστές.

Εμφάνιση και σημασία:
Η ασθένεια εμφανίζεται οπουδήποτε καλλιεργούνται λαχανικά και ζαχαρότευτλα αλλά σοβαρές ζημιές μπορεί να γίνουν μόνο κάτω ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη της ασθένειας.

Συμπτώματα και ασθένειες που συγχέονται:
Τυπικά συμπτώματα είναι το μαλάκωμα και ο καστανός μεταχρωματισμός των υποκοτύλων και των ιστών της ρίζας μετά την επώαση. Τα προσβεβλημένο φυτό είτε καταρρέει ξαφνικά ή κιτρινίζει σταδιακά και σ’ αυτή την περίπτωση η ανάπτυξη του φυτού και του ριζικού συστήματος είναι πολύ μικρή.  Η προσβολή πριν την επώαση έχει ως αποτέλεσμα καστανούς μεταχρωματισμούς των ιστών και ακολουθεί η επώαση. Ο ιστός μπορεί να καλύπτεται από μυκηλιακή ανάπτυξη διαφορετικού χρώματος.

Τα συμπτώματα που προκαλούνται από άλλα παθογόνα είναι πολύ παρόμοια και είναι πολύ δύσκολο να διαφοροποιηθούν.

Ο κύκλος της ασθένειας:
Αυτά τα παθογόνα είναι είτε παθογόνα εδάφους (Pythium, Rhizoctonia, Fusarium) ή  σπόρων (Alternaria). Τα παθογόνα του εδάφους προσβάλουν μόνο τις ρίζες και την βάση του στελέχους και διαβιώνουν στο έδαφος με την μορφή ωοσπορίων, σκληρωτίων ή χλαμηδοσπορίων, ενώ τα παθογόνα των σπόρων προσβάλουν όλα τα υπέργεια μέρη του φυτού και διαβιώνουν στα υπολείμματα των φυτών ως κονίδια. Εξαιτίας του μεγάλου εύρους των παθογόνων οι ασθένεια μπορεί να συμβεί κάτω από ποικίλες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας εδάφους. Η κακή δομή του εδάφους, η όξινη αντίδραση, η κακή θρέψη όπως επίσης και η περίσσεια αζώτου, και η χαμηλή ένταση φωτός μαζί με την υψηλή θερμοκρασία είναι παράγοντες που προδιαθέτουν την ανάπτυξη της ασθένειας.

Έλεγχος:

         σπόρος υψηλής ποιότητας,

         απολύμανση του εδάφους, καλή δομή και ισορροπημένο pH,

         καλή καλλιεργητική πρακτική: κατάλληλο διάστημα μεταξύ των φυτών, ισορροπημένη λίπανση, συσχέτιση μεταξύ θερμοκρασίας και έντασης του φωτός, κατάλληλη άρδευση ώστε η επιφάνεια των φυτών να στεγνώνει γρήγορα,

         εφαρμογή μυκητοκτόνων.

Μυκητοκτόνα που χρησιμοποιούνται:

Σεπτορίωση

Συνήθης οργανισμός: Septoria lycopersici

Εύρος ξενιστών: Τομάτα και άλλα σολανώδη είδη.

Εμφάνιση και σημασία:
Αυτή η ασθένεια εμφανίζεται παγκοσμίως και μπορεί να είναι η πιο καταστροφική για το φύλλωμα της τομάτας κάτω από ευνοϊκές συνθήκες. Στην Τσεχία οι απώλειες συνήθως δεν είναι πολύ σημαντικές.

Συμπτώματα και ασθένειες που συγχέονται:

Τα τυπικά συμπτώματα στα φύλλα εμφανίζονται με τη μορφή μικρών (2-3 χιλιοστά) κυκλικών, σκούρων κηλίδων με ανοιχτόχρωμο κέντρο. Αργότερα, στο κέντρο τα πυκνίδια  που καταδύονται στον περιβάλλοντα ιστό διαμορφώνονται ως μικρά μαύρα στίγματα (μετά βίας ορατά από  γυμνό μάτι – 0.2 χιλ.). Οι κηλίδες περιβάλλονται από κίτρινο περίγυρο (κιτρίνισμα ιστού). Εάν ο αριθμός των κηλίδων είναι μεγάλος, ενώνονται και διαμορφώνουν μεγάλες νεκρωτικές περιοχές και τελικά τα φύλλα πεθαίνουν και πέφτουν. Τα στελέχη, οι μίσχοι και οι κάλυκες μπορούν επίσης να μολυνθούν αλλά οι κηλίδες είναι μικρότερες. Η μόλυνση (προσβολή) προχωρά από το κατώτατο σημείο στα ανώτερα μέρη των φυτών. Οι μολύνσεις καρπών είναι σπάνιες. Τα συμπτώματα θα μπορούσαν να μπερδευτούν με εκείνα που προκαλούνται από βακτήρια  – βλέπε παραπάνω. Συγκρίνοντας με τις κηλίδες που προκαλούνται από  τον μύκητα Α. solani, οι κηλίδες που προκαλούνται από  τον S. lycopersici  είναι συνήθως μικρότερες, χωρίς ομόκεντρους δακτυλίους και περιέχουν πυκνίδια.

Ο κύκλος της ασθένειας:

Ο μύκητας S. lycopersici διαβιώνει κυρίως στα φυτικά υπολείμματα αλλά η διαβίωσή του στους πασσάλους και σε άλλο εξοπλισμό είναι επίσης δυνατή. Οι σπόροι είναι το μέσο για τη διασπορά σε μεγάλη απόσταση αλλά η σημασία τους δεν είναι μεγάλη. Τα κονίδια που παράγονται από πυκνίδια είναι υπεύθυνα για τη διάδοση της ασθένειας που εξασφαλίζεται από τις σταγόνες νερού της βροχής  και την υπερβολική άρδευση, και επίσης από την επαφή των εργαζομένων και του εξοπλισμού με την υγρή επιφάνεια των φυτών. Οι μεγάλες περίοδοι υψηλής σχετικής υγρασίας, υψηλότερων θερμοκρασιών (20-25°C) και υγρασίας φύλλων είναι ιδανικές για την ανάπτυξη της ασθένειας.

Έλεγχος:

         σπόροι ελεύθεροι παθογόνων,

         αμειψισπορά,

         γρήγορη ενσωμάτωση των υπολειμμάτων καλλιέργειας μετά από τη συγκομιδή ή την αφαίρεσή τους,

         αποφύγετε την υπερβολική άρδευση αν είναι δυνατόν ή εξασφαλίστε τον συγχρονισμό της,

         αποφύγετε τη μετακίνηση μέσα στην καλλιέργεια όταν τα φυτά είναι υγρά,

         πασσάλωση των φυτών,

         η εφαρμογή μυκητοκτόνου είναι η αποτελεσματικότερη μέθοδος ελέγχου.

Μυκητοκτόνα που χρησιμοποιούνται: βλέπε περονόσπορος.

Φαιά ή τεφρά σήψη

Συνήθης οργανισμός: Botryotinia fuckeliana (Botritis cinerea)

Εύρος ξενιστών:
Το εύρος ξενιστών του μύκητα B.  fuckeliana είναι αρκετά μεγάλο: λαχανικά, φράουλες, σταφύλια, καλλωπιστικά.

Εμφάνιση και σημασία:
Ο B.  fuckeliana βρίσκεται παντού. Ακόμα και όταν δεν είναι ένα μολυσματικό παθογόνο, μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ζημιές όταν τα φυτά τραυματίζονται ή εξασθενίζουν από δυσμενείς συνθήκες.

Συμπτώματα και ασθένειες που συγχέονται:

Το πιο κοινό σύμπτωμα που προκαλείται από  τον Β. fuckeliana  στις τομάτες είναι ανοιχτόχρωμοι δακτύλιοι στην επιφάνεια των καρπών. Αυτοί οι δακτύλιοι μπορούν να εμφανιστούν και στους πράσινους και στους ώριμους καρπούς. Σε αυτήν την περίπτωση δεν υπάρχει καμία πραγματική ζημιά των καρπών επειδή ούτε η γεύση τους ούτε η διάρκειά τους αλλάζει.

Είναι μόνο θέμα εμφάνισης. Σημαντικότερη είναι η πραγματική σήψη των καρπών, η οποία συνήθως ξεκινάει από την άκρη των μίσχων. Αυτή η σήψη είναι αρκετά υγρή και σε μεταγενέστερα στάδια εμφανίζεται φαιά (γκρίζα) στην επιφάνεια. Στο τελικό στάδιο εμφανίζονται μαύρα μικρά (3 χιλ.) σκληρώτια. Στο στέλεχος εμφανίζονται μεγάλες νεκρώσεις με την φαιού (γκρίζου) χρώματος ανάπτυξη των κονιδιοφόρων. Το τμήμα του στελέχους πάνω από τη νέκρωση πεθαίνει.

Τα συμπτώματα που προκαλούνται από τον Β.  fuckeliana είναι αρκετά συγκεκριμένα εξαιτίας της γκρίζας αύξησή τους, αλλά οι δακτύλιοι στους καρπούς συχνά συγχέονται με τους δακτυλίους που προκαλούνται από μερικούς ιούς. Στην περίπτωση των ιών είναι συχνές οι παραμορφώσεις των καρπών και οι δακτύλιοι.

Ο κύκλος της ασθένειας:
Ο μύκητας διαβιώνει είτε στα φυτικά υπολείμματα ως μυκήλιο είτε σε διάφορα υποστρώματα ως σκληρώτια και επίσης σε διάφορα νεκρά μέρη ζωντανών φυτών. Έτσι, μπορεί να ειπωθεί ότι κάποια πηγή μόλυνσης είναι πάντα παρούσα στην καλλιέργεια. Ο Β. fuckeliana  ως αδύναμο παθογόνο δεν είναι συνήθως ικανός να εισέλθει σε άθικτους ιστούς αλλά χρειάζεται κάποιος τραυματισμός των ιστών για να μπορεί να εισέλθει. Τα αδύναμα φυτά εξαιτίας της χαμηλής έντασης του φωτός και τον κρύο καιρό είναι πιο ευαίσθητα στη μόλυνση. Οι μολύνσεις (προσβολές) είναι σημαντικότερες κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου, του χειμώνα και αρχές της άνοιξης στα θερμοκήπια, αλλά εάν το καλοκαίρι ο καιρός είναι κρύος και βροχερός, μπορεί να εμφανιστούν μολύνσεις και στον αγρό, επίσης.

Έλεγχος:

         η αύξηση της περιεκτικότητας σε ασβέστιο στο χώμα μειώνει την ευαισθησία των φυτών,

         κατάλληλες αποστάσεις μεταξύ των φυτών,

         ηλιόλουστη τοποθεσία,

         αποφύγετε την υπερβολική άρδευση οπουδήποτε είναι δυνατόν,

         εφαρμογή μυκητοκτόνων.

Μυκητοκτόνα που χρησιμοποιούνται:

—————————–

Αφίδες

 Η πράσινη αφίδα της ροδακινιας (Myzus persicae) και άλλα είδη.

Εύρος ξενιστών:
Το εύρος ξενιστών της  Μ. persicae  είναι πολύ μεγάλο: πατάτα, ζαχαρότευτλο, πολλά καλλωπιστικά και λαχανοκομικά είδη.

Εμφάνιση και σημασία:
Η Μ.  persicae  είναι διαδεδομένη και στα θερμοκήπια και στον αγρό. Οι άμεσες ζημιές στα φυτά είναι συνήθως ελάχιστης σημασίας αλλά αυτό το είδος είναι φορέας σχεδόν 200 ιών των φυτών.

Συμπτώματα:
Τα συμπτώματα που προκαλούνται από τις αφίδες Μ. persicae  δεν είναι συνήθως ορατά στα φυτά της τομάτας.

Περιγραφή του εχθρού:
Οι άπτερες αφίδες Μ. persicae  είναι περίπου 2 χιλ. μακριές, πράσινες αλλά και κίτρινες προς κόκκινες. Η φτερωτή μορφή είναι κάπως μακρύτερη (3 χιλ.) εν μέρει μαύρη και με μαύρα στίγματα στην πίσω πλευρά.

Βιολογικός κύκλος:
Η Μ. persicae  διαχειμάζει συνήθως ως αυγά στο χειμερινό ξενιστή (ροδακινιά) αλλά είναι επίσης δυνατό να διαχειμάζει στα θερμοκήπια ως ακμαίο. Από τα αυγά εκκολάπτεται η άπτερη μορφή. Μετά από μερικές γενιές στο χειμερινό ξενιστή γεννιέται η φτερωτή μορφή η οποία κινείται προς τους θερινούς ξενιστές (πατάτα, ζαχαρότευτλο, λαχανικά, καλλωπιστικά κ.λπ.). Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού αυτή η αφίδα αναπαράγεται παρθενογενετικά. Στο τέλος του καλοκαιριού κινείται προς τους χειμερινούς ξενιστές και μετά από το ζευγάρωμα με τα αρσενικά τα θηλυκά γεννούν τα αυγά τους επάνω στο χειμερινό ξενιστή.

Έλεγχος:
Πολλά εντομοκτόνα χρησιμοποιούνται ενάντια στη Μ. persicae αλλά είναι αξιοσημείωτο ότι η διάδοση ιών στην καλλιέργεια της τομάτας σχεδόν δεν επηρεάζεται λόγω του μη έμμονου τρόπου μετάδοσής τους. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει καμία άμεση ζημιά στα φυτά της τομάτας από τις αφίδες, δεν είναι οικονομικά αποτελεσματική η εφαρμογή εντομοκτόνων. Η μόνη εξαίρεση είναι κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης των μεταφυτευμένων φυτών στα θερμοκήπια.

Θρίπες

Frankliniella occidentalis και άλλα είδη.

Εύρος ξενιστών: Το εύρος ξενιστών του θρίπα F. occidentalis είναι πολύ μεγάλο:πολλά είδη καλλωπιστικών, λαχανικών και ζιζανίων.

Εμφάνιση και σημασία:
Ο F. occidentalis είναι πολύ διαδεδομένος στα θερμοκήπια. Η σημασία του βρίσκεται στο γεγονός ότι φέρει τον ιό της μπρούτζινης κηλίδωσης της τομάτας (ιός TSWV). Είναι στον κατάλογο ΕΡΡΟ των εχθρών που είναι σε καραντίνα.

Συμπτώματα:
Τα συμπτώματα που προκαλούνται από τους θρίπες είναι συνήθως μετά βίας ορατά εάν ο αριθμός εντόμων είναι μικρός. Εάν ο πληθυσμός τους είναι πολυάριθμος, εμφανίζονται άσπρες (ασημένιες) κηλίδες στα φύλλα και τα λουλούδια. Τα ιδιαίτερα προσβεβλημένα μέρη των φυτών μπορεί να πεθάνουν.

Περιγραφή του εχθρού:  
Οι θρίπες είναι πολύ μικρά έντομα περίπου1X0.2 χιλ. Τα ακμαία έχουν φτερά και έχουν χρώμα κίτρινο ή ανοικτό καφέ. Οι νύμφες είναι παρόμοιες με τα ακμαία αλλά είναι άπτερες. Άνθρωποι χωρίς εμπειρία δεν είναι δυνατό να διακρίνουν τα διάφορα είδη θριπών.

Βιολογικός κύκλος:
Τα θηλυκά γεννούν τα αυγά τους στους νεαρούς μαλακούς ιστούς των φυτών . Οι προνύμφες των δύο πρώτων εκδύσεων τρέφονται απομυζώντας τους ιστούς. Οι προνύμφες της τρίτης και τέταρτης έκδυσης δεν τρέφονται και ζουν καλυμμένες στο χώμα, τους οφθαλμούς, τα λουλούδια κ.λπ.  Μπορούν να υπάρξουν 5  –7 γενεές κατά τη διάρκεια ενός έτους.

Για να είναι σε θέση οι προνύμφες να μεταδώσουν τον ιό TSWV πρέπει να τρέφονται από τα μολυσμένα φυτά. Εάν μόνο τα ακμαία τρέφονται από αυτά τότε  δεν είναι ικανά να μεταδώσουν τον ιό. Ο τρόπος μετάδοσης είναι έμμονος, και αυτό σημαίνει ότι μόλις ο ιός εισέλθει στο σώμα του θρίπα πολλαπλασιάζεται εκεί και μπορεί να μεταδοθεί για μια πολύ μακριά χρονική περίοδο. Η μετάδοση του ιού TSWV είναι το κύριο πρόβλημα που δημιουργού οι θρίπες στις τομάτες αγρού.

Έλεγχος:
Ο έλεγχος του θρίπα είναι αρκετά προβληματικός λόγω της ανθεκτικότητάς του στα περισσότερα εντομοκτόνα. Η επισήμανση της θεραπείας και η άμεση μείωση πληθυσμών μπορούν να γίνουν με τις μπλε κολλώδεις παγίδες, οι οποίες προσελκύουν τους θρίπες.

Εντομοκτόνα που χρησιμοποιούνται:

Το πράσινο σκουλήκι των   καρπών της τομάτας

στο βαμβάκι προσβάλλει τα καρύδια, στο καλαμπόκι προσβάλλει τα ωτίδια, Heliothis (Helicoverpa ) armigera

Εύρος ξενιστών:
Το εύρος ξενιστών του πράσινου σκουληκιού της ντομάτας είναι αρκετά μεγάλο και από τα καλλιεργούμενα φυτά  περιλαμβάνει το καλαμπόκι, την πατάτα, τα λαχανικά, τα όσπρια, τα καλλωπιστικά, και μερικά ζιζάνια.

Εμφάνιση και σημασία:
Tο πράσινο σκουλήκι της ντομάτας εμφανίζεται στη λεκάνη της Μεσογείου και σχετικά συχνά μεταναστεύει στις θερμότερες περιοχές της Τσεχίας ή μπορεί να παρουσιάζεται στα θερμοκήπια. Είναι ένα παράσιτο καραντίνας.

Συμπτώματα:
Οι κάμπιες τρέφονται συνήθως από τους ανώριμους καρπούς, προκαλούν βαθιές τρύπες και αποθέτουν εκεί τα περιττώματά τους. Να διατραφούν στα φύλλα έχει δευτερεύουσα σημασία μόνο.

Περιγραφή του εχθρού:
Το πράσινο σκουλήκι της τομάτας είναι ένα καφέ -κίτρινο λεπιδόπτερο με άνοιγμα φτερών μεταξύ 35–45χιλ. Τα θηλυκά μπορεί να είναι πιο σκουρόχρωμα με κοκκινωπή χροιά. Οι κάμπιες ποικίλλουν στο χρώμα αλλά αυτό είναι συνήθως ανοικτό πράσινο με πιτσιλιές χρώματος (σκούρο καφέ, καφέ, ροζ, καστανό) να διατρέχουν το σώμα τους. Το σώμα είναι τραχύ, και καλύπτεται από μικροσκοπικές βελόνες (ακίδες) και τις τρίχες. Η κάμπια περνά 6 στάδια. Το μήκος της πριν από το στάδιο της νύμφης είναι περίπου 40–45 χιλ.

Βιολογικός κύκλος:
Το πράσινο σκουλήκι της τομάτας μεταναστεύει από τη νότια Ευρώπη. Το θηλυκό γεννά τα αυγά του κυρίως στο καλαμπόκι, αλλά και στην τομάτα: προτιμά τα ακραία φυλλάρια, που περιβάλουν τα άνθή  ή βρίσκονται κάτω από τον κάλυκα των πράσινων καρπών. Οι νέες κάμπιες μετά την εκκόλαψη αρχίζουν να διατρυπούν  βαθιά τους πράσινους καρπούς. Στους ώριμους καρπούς εισέρχονται σπάνια. Στις συνθήκες της Τσεχίας το λεπιδόπτερο έχει 1  – 2 γενεές ετησίως (1η Μαΐου – Ιούνιο, 2 Αυγούστου  – Σεπτέμβριο).

Έλεγχος:

         καταστροφή των φυτών που αποτελούν πηγή μόλυνσης (ζιζάνια),

         εντομοκτόνα ενάντια  στις νεαρές  κάμπιες.

 Εντομοκτόνα που χρησιμοποιούνται:

  Κομβονηματώδεις

Ο Meloidogyne hapla, στις θερμότερες περιοχές και επίσης άλλα είδη (Μ. incognita, Μ. arenaria, Μ. javanica κ.λπ.)

Εύρος ξενιστών:
Το εύρος ξενιστών όλων των ειδών Meloidogyne είναι πολύ μεγάλο συμπεριλαμβανομένων καλλιεργούμενων φυτών (ειδικά των λαχανικών που καλλιεργούνται για τη ρίζα τους), των καλλωπιστικών και των ζιζανίων.

Εμφάνιση και σημασία:
Στην Τσεχία ο νηματώδης Meloidogyne hapla εμφανίζεται στα λαχανικά που καλλιεργούνται για τη ρίζα τους (ριζωματώδη) στα αμμώδη εδάφη σε μικρές περιοχές ενώ η τομάτα καλλιεργείται από τους κηπουρούς μόνο, και έτσι η εμφάνιση μολυσμένων φυτών τομάτας στις εμπορικές καλλιέργειες είναι ιδιαίτερα απίθανη.

Συμπτώματα:
Στο υπέργειο μέρος των φυτών παρεμποδίζεται συνήθως η ανάπτυξη. Τα φυτά που προσβάλλονται πολύ νωρίς μπορεί ακόμη και να πεθάνουν. Χαρακτηριστικές κύστες (κόμβοι) αναπτύσσονται στις ρίζες. Αυτά τα συμπτώματα είναι αρκετά χαρακτηριστικά.

Περιγραφή του εχθρού:
Οι νηματώδεις του γένους Meloidogyne  είναι πολύ μικροί, μη ορατοί με γυμνό μάτι. Στους κόμβους της ρίζας τα θηλυκά μπορούν να φανούν με τη χρήση μικροσκοπίου ως μικρά αχλαδόσχημα  ζελατινώδη αντικείμενα. Η παρατήρηση των αρσενικών και των προνυμφών σε εκχύλισμα εδάφους δεν είναι εφικτή για άπειρα άτομα.

Βιολογικός κύκλος:
Ο Meloidogyne hapla διαχειμάζει ως αυγά στο χώμα. Οι προνύμφες-εισβολείς εκκολάπτονται σχετικά νωρίς (Απρίλιος) ανάλογα με την αυξανόμενη θερμοκρασία του εδάφους. Προσβάλουν τις ρίζες και προκαλούν το σχηματισμό κυστών (κόμβων). Μόλις τα αυγά που τοποθετούνται στον ειδικό ζελατινώδη σάκο προσκολλώνται σ’ αυτόν, το θηλυκό πεθαίνει. Τα αρσενικά πιθανών δεν χρειάζονται για την αναπαραγωγή επειδή τα περισσότερα είδη Meloidogyne είναι παρθενογενετικά. Δεν είναι ακόμα αρκετά σαφές πόσες γενεές μπορούν να αναπτυχθούν κατά τη διάρκεια ενός έτους στις συνθήκες της Τσεχίας.

Έλεγχος:

         αμειψισπορά (φυτά που δεν είναι ξενιστές όπως τα δημητριακά πρέπει να συμπεριλαμβάνονται),

         να χρησιμοποιούνται ποικιλίες με μεγάλη ανθεκτικότητα στον Meloidogyne.

  Χρυσονηματώδεις

Globodera rostochiensis

Εύρος ξενιστών:
Το εύρος ξενιστών του νηματώδη των κυστών της πατάτας είναι αρκετά μικρό και περιλαμβάνει την πατάτα, την τομάτα, τη μελιτζάνας, και μερικά σολανώδη ζιζάνια.

Εμφάνιση και σημασία:
Ο Globodera rostochiensis  εμφανίζεται σχετικά πολύ συχνά στους αγρούς  που χρησιμοποιούνται για την καλλιέργεια πατάτας. Είναι σημαντικό παράσιτο (που βρίσκεται σε καραντίνα) της πατάτας αλλά η άμεση σημασία του για την τομάτα είναι αμφισβητήσιμη.

Συμπτώματα:
Δεν υπάρχουν σαφή συμπτώματα της προσβολής στην τομάτα με εξαίρεση την παρουσία μικρών λευκών έως καφετιών κυστών στις ρίζες.

Περιγραφή του εχθρού:
Οι νηματώδεις του γένους Globodera  είναι πολύ μικροί, συνήθως μη ορατοί με γυμνό μάτι. Το μόνο στάδιο που είναι σχετικά εύκολα ορατοί, είναι η κύστη σε μια ρίζα, άσπρη στην αρχή, αργότερα καφέ, διαμέτρου περίπου 0,5 χιλ..

Βιολογικός κύκλος:
Οι κύστες  του Globodera rostochiensis  μπορούν να διαβιώσουν για αρκετά έτη στο έδαφος. Οι εκκρίσεις της ρίζας του πιθανού ξενιστή βοηθάνε στην εκκόλαψη των  προνυμφών. Προσβάλουν τις ρίζες και αναπτύσσουν πάνω από δύο νεανικά στάδια για να γίνουν αρσενικοί ή θηλυκοί. Τα θηλυκά άτομα γονιμοποιούνται από τα αρσενικά και τα αυγά αναπτύσσονται μέσα στο σώμα τους που διαμορφώνουν τελικά τις κύστες.

Έλεγχος:

         η αμειψισπορά (εάν είναι δυνατόν, αποφύγετε την πατάτα και την ντομάτα στην ίδια αμειψισπορά),

         η πρόληψη της μόλυνσης των αγρών (πιστοποιημένος σπόρος πατάτας), αποφύγετε τη μεταφορά του μολυσμένου χώματος με μηχανήματα σε άλλους αγρούς  κ.λπ.

         ο καπνισμός του εδάφους είναι συνήθως πάρα πολύ ακριβός, προσπαθήστε να βρείτε μη μολυσμένους αγρούς.

 Ο δορυφόρος της πατάτας

Leptinotarsa  decemlineata

Εύρος ξενιστών:
Η πατάτα, η τομάτα, η μελιτζάνα και μερικά σολανώδη ζιζάνια είναι ξενιστές αλλά η πατάτα είναι αυτή που προτιμάει περισσότερο.

Εμφάνιση και σημασία:
Ο δορυφόρος της πατάτας είναι ένας πολύ σημαντικός και διαδεδομένος εχθρός της πατάτας. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί στην τομάτα, αλλά η βλαπτικότητά του αμφισβητείται, τουλάχιστον στις συνθήκες της Τσεχίας.

Συμπτώματα:
Οι προνύμφες μπορούν να φάνε όλα τα φύλλα έτσι ώστε μόνο να μείνουν τα κύρια νεύρα. Οι πορτοκαλί προνύμφες με τα μαύρα πλευρικά στίγματα εμφανίζονται πάνω τους. Εάν οι προνύμφες παραμένουν τότε αυτά τα συμπτώματα δεν μπορούν να μπερδευτούν με οποιαδήποτε άλλα.

Περιγραφή του εχθρού:
Ο δορυφόρος της πατάτας έχει μήκος περίπου 1 εκατ., είναι στενόμακρος, με κίτρινη πλάτη με μαύρες διαμήκεις γραμμές, μαύρο κεφάλι και κοιλιά. Τα αυγά είναι πορτοκαλί, βαλμένα σε ομάδες στην κάτω πλευρά των φύλλων. Οι προνύμφες είναι πορτοκαλί με δύο σειρές από μαύρες πλευρικές κηλίδες και μαύρο κεφάλι. Έχουν μέχρι 1.5 εκατ. μήκος.

Βιολογικός κύκλος:
Το στάδιο του ακμαίου είναι αυτό που διαχειμάζει. Κατά τη διάρκεια του Μαΐου, ανάλογα με τις θερμοκρασίες,
πετούν στις καλλιέργειες. Μετά από αρκετές ημέρες γεννούν τα αυγά τους σε ομάδες στην κάτω πλευρά των φύλλων. Οι προνύμφες που έχουν εκκολαφθεί  τρώνε τα υπόλοιπα των αυγών στην αρχή αλλά  στην συνέχεια τρέφονται με φύλλα. Τελικά οι προνύμφες γίνονται νύμφες στο έδαφος. Στις θερμότερες περιοχές ο δορυφόρος της πατάτας έχει συνήθως δύο γενιές, μερικές φορές εμφανίζεται και τρίτη αλλά δεν ολοκληρώνεται.

Έλεγχος:

         σε μικρές εκτάσεις και υπό χαμηλή πίεση προσβολής ο καλύτερος τρόπος είναι να συλλεχθούν οι δορυφόροι πριν γεννήσουν τα αυγά τους,

         τα εντομοκτόνα κατ’ εξαίρεση  μπορεί να εφαρμοστούν στην τομάτα.

Εντομοκτόνα που χρησιμοποιούνται:

 

———————————-

Τετράνυχος

Tetranychus urticae

Εύρος ξενιστών:
Ο τετράνυχος είναι εξαιρετικά πολυφάγος εχθρός  και προσβάλει τα καλλωπιστικά, το λυκίσκο, μερικά λαχανικά κ.λπ.

Εμφάνιση και σημασία:
Ο τετράνυχος είναι πολύ σημαντικός στις τομάτες θερμοκηπίου κυρίως, στις υπαίθριες καλλιέργειες της Τσεχίας όταν εμφανίζεται δεν επιφέρει συνήθως σημαντικές απώλειες.

Συμπτώματα:
Τα πρώτα συμπτώματα αναπτύσσονται υπό μορφή μικρών (1 χιλ. ή λιγότερο) κίτρινων γωνιωδών κηλίδων στα φύλλα. Τα βαριά προσβεβλημένα φύλλα γίνονται κίτρινα, νεκρώνονται και καλύπτονται από ένα  πολύ λεπτό ιστό αράχνης που προστατεύει τα άκαρεα. Τα σοβαρά προσβεβλημένα φυτά παρουσιάζουν καθυστερημένη ανάπτυξη και τα άνθη τους στεγνώνουν.

Περιγραφή του εχθρού:

Οι τετράνυχοι είναι πολύ μικροί (0.4 – 0.6 χιλ. μήκος), κίτρινοι, πράσινοι ή κοκκινωποί, ωοειδούς σχήματος. Έχουν τρία (προνύμφες) ή τέσσερα ζευγάρια πορτοκαλί ποδιών και έξι σειρές μαστίγια στην πλάτη τους. Τα αυγά τους είναι πολύ μικρά, σφαιρικά, στο χρώμα του άχυρου και είναι γυαλιστερά. Και τα τέλεια άτομα και τα  ατελή έχουν μυζητικά στοματικά μέρη.

Βιολογικός κύκλος:
Το θηλυκό είναι ένα στάδιο διαχείμασης στον αγρό, στα θερμοκήπια ο τετράνυχος αναπτύσσεται συνεχώς χωρίς να διαχειμάζει. Σε όλα του τα στάδια ο τετράνυχος βλάπτει τα φύλλα απομυζώντας την κάτω πλευρά των φύλλων, στην οποία γεννά επίσης τα αυγά. Ο κύκλος ζωής είναι αρκετά περίπλοκος έχει 7 στάδια από τα οποία μόνο μερικά είναι ικανά να μετακινηθούν. Σε υψηλή θερμοκρασία (25 -30 °C) η ανάπτυξη από το αυγό στο ενήλικο διαρκεί 8 -10 ημέρες μόνο. Κατά τη διάρκεια ενός έτους, αναπτύσσονται διάφορες γενιές (7–9 στον αγρό, πάνω από 20 στα θερμοκήπια). Ο ζεστός, ξηρός καιρός βοηθάει την αύξηση των πληθυσμών.

Έλεγχος:

         η εφαρμογή ακαρεοκτόνων στις υπαίθριες καλλιέργειες δεν χρειάζεται συνήθως. Χρησιμοποιήστε τα μόνο όταν υπάρχει σοβαρός λόγος (βαριά προσβολή, ζεστός και ξηρός καιρός, εξάπλωση πληθυσμού), διαφορετικά θα καταστρέψετε επίσης τους φυσικούς εχθρούς των ακάρεων (αρπακτικά άκαρεα, αρπακτικοί θρίπες).

Ακαρεοκτόνα που χρησιμοποιούνται:

 ==================================================

Τεχνολογία φυτοπροστασίας και στάδια ανάπτυξης της τομάτας


Μήνες Ιαν. Φεβρ Μαρ Απρ. Μάιος Ιούν. Ιούλ Αύγ Σεπτ Οκτ Νοέμ Δεκr
Δεκαήμερα 1. 2.3. 1. 2. 3. 1. 2. 3. 1. 2. 3. 1. 2. 3. 1. 2. 3. 1. 2. 3. 1. 2. 3. 1. 2. 3. 1. 2. 3. 1. 2. 3. 1. 2. 3.
Στάδια ανάπτυξης:
Σπόρος
* * *
* * * * * * .* * * * . . . . . .
,
Σπορά .
*
* * * * . . . . . . .
Βλάστηση . .
*
* * * * * *
.
. .
,
. . .
Εμφάνιση . . .
* * *
* * * * . . . . . .
Επαναφύτευση . . .
* * *
.
. . . . . . .
Μεταφύτευση . . .
,
* *
, . . . . . .
Άνθιση . . . .
* * *
* * *
* * *
* * * * * * . . .
Συγκομιδή
,
,
,
. . . * * * * * *
* * *
*
,
,
Προτεινόμενες Θεραπείες
Αριθμός θεραπείας
. , . 12

5—-6

. . . . . .
Οι πιο σημαντικές ασθένειες
Περονόσπορος . . . . . * * * * * * * * * * * * . .
Οι πιο σημαντικοί εχθροί
, …, …,
,
.

,
, , ., ,
,
,
,
,
Ζιζάνια
Τύπος T1
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
. .
Τύπος T2 .
*
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
. . . .
Τύπος T3 . . .
*
* * *
* * *
* * *
. . . . .
Τύπος T4 . . . .
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * . .
Τύπος G1 . . . *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
. . . .
Τύπος G3 . . . .
* * *
* * *
* * *
* * *
* * *
* * . .

Εξήγηση της ταξινόμησης των ζιζανίων:     

‘T’ σημαίνει Therophyta (ετήσια)

  • T1: Βλαστάνουν το φθινόπωρο, διαχειμάζουν και αναπτύσσουν τα βλαστικά μέρη στις αρχές της άνοιξης (π.χ. Stellaria media)
  • T2: Αυτά τα ζιζάνια βλαστάνουν το φθινόπωρο (κυρίως) ή μερικές φορές την άνοιξη (π.χ. Galium aparine)
  • T3: Βλαστάνουν την άνοιξη και δημιουργούν το σπόρο τους στις αρχές καλοκαιριού (π.χ. Avena fatua)
  • T4: Βλαστάνουν την άνοιξη ή στις αρχές καλοκαιριού και ο βιολογικός τους κύκλος διαρκεί μέχρι το τέλος του καλοκαιριού (π.χ. Amaranthus retroflexus)

G’ σημαίνει  Geophyta (πολυετή, τα οποία διαχειμάζουν στο έδαφος)

  • G1: ριζώματα (π.χ. Agropyron repens)
  • G2: κόνδυλοι, ριζωματώδη (e.g. Mentha arvensis)
  • G3:ρίζες για αναπαραγωγή και για διαχείμαση, οι οποίες αυξάνονται συνήθως οριζόντια (π.χ. Convolvulus arvensis)
  • G4: βολβοί (π.χ. Colchicum autumnale)

==================================================

Λουβουδιά

Όνομα ζιζανίου: Λουβουδιά (Chenopodium album)

Οικογένεια:  Chenopodiaceae

Βιολογία:

Ετήσιο, μόνικο, αναπαράγεται με σπόρους και έχει πασσαλώδη ρίζα. Τα νεαρά μέρη του φυτού έχουν λευκό επίχρισμα (κηρώδεις ουσίες) στην πάνω επιφάνειά τους. Εμφανίζεται σχεδόν σε όλα τα εδάφη, προτιμώντας τα εύθρυπτα, πλούσια σε άζωτο και πλούσια σε οργανική ουσία πηλώδη και αμμώδη εδάφη.
Περίοδος φυτρώματος:  τέλος άνοιξης-φθινόπωρο.
Κοτυληδόνες: μακριές, λεπτές, στρογγυλεμένες μπροστά, κοκκινωπές στην κάτω πλευρά, με λευκό επίχρισμα.
Φύλλα:οβάλ προς τριγωνικά, λογχοειδή και όχι πλατιά, με μακρύ μίσχο, χρώματος ανοιχτό γαλαζοπράσινο, άνισα οδοντωτά και εναλλασσόμενα
Βλαστός:Πολυπλευρικός (φέρει αυλακώσεις), έχει όρθια έκφυση, και φτάνει μέχρι 150 εκατ. ύψος.
Άνθος:  δυσδιάκριτο, πρασινωπό, ταξιανθία φόβη.
Περίοδος άνθισης: μέσα καλοκαιριού-φθινόπωρο.
Καρποί και σπόροι:οι καρποί είναι μικροί (1,4 χιλ.), ετεροθαλικοί, στρογγυλοί, φακοειδείς, οι σπόροι είναι μικροί 0,8 χιλ., χρώματος μαύρου αλλά και καφέ ή κιτρινωπό.
Σπόροι ανά φυτό:  3.000 (200 – 20.000).

Εμφάνιση και σημασία:
Αυτό το ζιζάνιο είναι ένα χαρακτηριστικό ζιζάνιο περιοχών της Ευρώπης με  ηπειρωτικό κλίμα. Εάν το έδαφος είναι αρκετά πλούσιο σε θρεπτικά στοιχεία το σώμα του ζιζανίου μπορεί να είναι εξαιρετικά μεγάλο και μπορεί να ξεπεράσει τα κανονικά φυτά της καλλιέργειας. Αυτός ο κίνδυνος αυξάνεται, όταν έχει η ποικιλία που καλλιεργείται έχει μια σχετικά μικρή βλαστική περίοδο. Η μεγάλη πράσινη βιομάζα αυτού του ζιζανίου μπορεί να προκαλέσει επίσης προβλήματα συγκομιδής.

Έλεγχος:
Αγροτεχνικός έλεγχος: Συστήνονται προληπτικά μέτρα ελέγχου: στις αμειψισπορές να έχουν χαμηλότερο μερίδιο οι γραμμικές καλλιέργειες, να χρησιμοποιείται οργανικό λίπασμα απαλλαγμένο από ζωντανούς σπόρους. Το προστατευτικό στρώμα με τα οργανικά υλικά όπως το άχυρο ή με τα πλαστικά φύλλα αλουμινίου μπορεί να είναι ευεργετικό αλλά είναι συνήθως πάρα πολύ ακριβό.

Μηχανικός έλεγχος: Μηχανικός έλεγχος ζιζανίων –σκαλιστήρι μεταξύ των σειρών χρησιμοποιώντας παθητικό ή περιστροφικό σκαλιστήρι είναι δυνατό στα πρώτα στάδια των φυτών και όταν τα φυτά δεν έχουν ενωθεί μεταξύ τους.

Χημικός έλεγχος: Εγκεκριμένα προσπαρτικά και προ- ή μετα- φυτρωτικά ζιζανιοκτόνα με δραστικές ουσίες: paraquat, metribuzine,  napropamide, pendimethaline, ή trifluarine  μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τομάτα.

Ζιζανιοκτόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη τομάτα:

Λαπάτσα

Όνομα ζιζανίου: Λαπάτσα (Persicaria lapathifolia, syn. Polygonum lapathifolium)

Οικογένεια:  Polygonaceae

Περίληψη:
Το ζιζάνιο  P.
lapathifolia  είναι διαδεδομένο παγκοσμίως. Αρκετά σπάνιο είναι μόνο στη Νότια Αμερική. Στην κεντρική Ευρώπη εμφανίζεται από τις πεδινές έως τις ορεινές περιοχές, ειδικά στις υγρές περιοχές, κοντά σε λίμνες, όχθες ποταμών, σε ακατέργαστα εδάφη, στις άκρες του δρόμου, και επίσης στο καλλιεργήσιμο έδαφος. Είναι ένα επιβλαβές ζιζάνιο για τα φυτά που καλλιεργούνται για τη ρίζα τους, τα λαχανικά και άλλες γραμμικές καλλιέργειες, ειδικά στους αρδευόμενους αγρούς. Σε αυτούς τους βιότοπους αυξάνεται γρήγορα, και ανταγωνίζεται έντονα την καλλιέργεια. Αυτό το είδος μπορεί να βρεθεί επίσης και στις καλλιέργειες δημητριακών.

Βιολογία: Ετήσιο είδος ζιζανίου με υψηλή ποικιλομορφία.
Περίοδος φυτρώματος:κατά τη διάρκεια της άνοιξης όταν η εδαφολογική θερμοκρασία αυξάνεται, μπορεί να συμβεί μαζική βλάστηση από βάθος περίπου 3 εκατ.
Περιοχή και έδαφος:Η λαπάτσα εμφανίζεται ειδικά στις υγρές περιοχές, κοντά σε λίμνες, όχθες ποταμών, σε ακατέργαστα εδάφη, στις άκρες του δρόμου, και επίσης στο καλλιεργήσιμο έδαφος.
 Φύλλα: Τα φύλλα είναι εναλλασσόμενα, με πτερωτά νεύρα, με μέγιστο πλάτος στο 1/3 του λογχοειδούς φύλλου, μειούμενο λογχοειδώς σε έναν κοντό μίσχο.
Φυτό:  Οι βλαστοί διακλαδίζονται, είναι πλάγιοι έως όρθιοι, (10 -) 20  – 80 (-180) εκατ. ύψος.

Άνθος: Τα άνθη είναι πρασινωπά, άσπρα ή ρόδινα σε επιμήκεις στάχυς. 6 στήμονες και 2 στύλοι  χωρίζονται στη βάση.
Περίοδος άνθισης: Τα φυτά ανθίζουν από τον Ιούνιο μέχρι τον Οκτώβριο.
Καρποί και σπόροι:Οι καρποί έχουν διάμετρο 2-3 χιλ., είναι αμφίκοιλοι, λείοι γυαλιστεροί και επίπεδοι.
Σπόροι ανά φυτό:κάθε φυτό μπορεί να παράγει 800 – 850 αχαίνια, τα οποία έχουν χαμηλό ποσοστό βλάστησης μετά την ωρίμανση.

Εμφάνιση και σημασία:
Η λαπάτσα είναι διαδεδομένη παγκοσμίως. Αρκετά σπάνια είναι μόνο στη Νότια Αμερική. Στην κεντρική Ευρώπη εμφανίζεται από τις πεδινές στις ορεινές περιοχές, ειδικά στις υγρές περιοχές, κοντά σε λίμνες, όχθες ποταμών, σε ακατέργαστα εδάφη, στις άκρες του δρόμου, και επίσης στο καλλιεργήσιμο έδαφος.

Έλεγχος:
Είναι ένα επιβλαβές ζιζάνιο για τα φυτά που καλλιεργούνται για τη ρίζα τους, τα λαχανικά και άλλες καλλιέργειες, ειδικά σε αρδευόμενους αγρούς. Αυτό το είδος μπορεί να βρεθεί επίσης στις καλλιέργειες δημητριακών.

Αγροτεχνικός έλεγχος: Η πρόληψη βασίζεται στο να  αποκλείσουμε τη μόλυνση στους σπόρους, το λίπασμα, την κοπριά, κ.λπ.

Μηχανικός έλεγχος: Μηχανικός έλεγχος ζιζανίων –σκαλιστήρι μεταξύ των σειρών χρησιμοποιώντας παθητικό ή περιστροφικό σκαλιστήρι είναι δυνατό στα πρώτα στάδια των φυτών και όταν τα φυτά δεν έχουν ενωθεί μεταξύ τους.

 Χημικός έλεγχος: Εγκεκριμένα προσπαρτικά και προ- ή μετα- φυτρωτικά ζιζανιοκτόνα με δραστικές ουσίες: paraquat, metribuzine,  napropamide, pendimethaline, ή trifluarine  μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τομάτα.

Ζιζανιοκτόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη τομάτα:

Πολυκόμπι

Όνομα ζιζανίου: Πολυκόμπι (Polygonum aviculare)   

Οικογένεια:  Polygonaceae

Περίληψη:
Το πολυκόμπι P. aviculare  είναι ένα κοσμοπολίτικο είδος, που εμφανίζεται σπάνια στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Στην κεντρική Ευρώπη μπορεί να βρεθεί από τις πεδινές στις ορεινές περιοχές. Προτιμά υγρές, αεριζόμενες τοποθεσίες πλούσιες σε περιεκτικότητα αζώτου. Παρά αυτό το γεγονός, μπορεί επίσης να αντέξει την συμπίεση. Βρίσκεται σε ακατέργαστα εδάφη, σε κομπόστες, καλυμμένο έδαφος, καλλιεργήσιμο έδαφος και στους κήπους, στα λιβάδια, στις άκρες του δρόμου, κ.λπ. Στους αγρούς μπορεί να βρεθεί σε όλους τους τύπους καλλιεργειών στο χαμηλότερο στρώμα. Η βλαπτικότητα αυτού του είδους δεν είναι πάρα πολύ μεγάλη.

Βιολογία:   Ετήσιο είδος ζιζανίου
Περίοδος Φυτρώματος:αρχές της άνοιξης, μερικά φυτά που φύτρωσαν το φθινόπωρο μπορεί να επιζήσουν κατά τη διάρκεια του χειμώνα αν είναι μαλακός
Περιοχή και έδαφος:Προτιμά υγρές, αεριζόμενες τοποθεσίες πλούσιες σε περιεκτικότητα αζώτου.
Φύλλα: τα φύλλα είναι στενόμακρα, ελλειπτικά-λογχοειδή, και εναλλασσόμενα, με ένα μεμβρανώδες περίβλημα πολυσχιδές στην άκρη.
Φυτό:Οι βλαστοί είναι έρποντες,  λεπτοί, πολυάριθμοι, πολύ συχνά διακλαδιζόμενοι, κυανοπράσινοι, τα φύλλα είναι στενόμακρα, ελλειπτικά-λογχοειδή, εναλλασσόμενα, με ένα μεμβρανώδες περίβλημα πολυσχιδές στην άκρη.
Άνθος:Τα άνθη είναι άσπρα, ροζ ή κόκκινα, άμισχα, απομονωμένα ή 2-4 στις μασχάλες των φύλλων.
Περίοδος άνθισης:τα φυτά ανθίζουν από τον Ιούνιο μέχρι τα τέλη του φθινοπώρου

Καρποί και σπόροι: Οι καρποί (αχαίνια) είναι γωνιώδεις, καστανοί, θαμποί, κατά μήκος ραβδωτοί, όταν ωριμάζουν δεν υπερβαίνουν τον κάλυκα, με μήκος περίπου 2,5 χιλ..
Σπόροι ανά φυτό: μπορεί να παράγει 125 – 200 αχαίνια κατά μέσο όρο (αλλά και 2.000 αχαίνια)

Εμφάνιση και σημασία:
Το P. aviculare είναι ένα κοσμοπολίτικο είδος, που εμφανίζεται σπάνια στις τροπικές και υποτροπικές περιοχές. Στην κεντρική Ευρώπη μπορεί να βρεθεί από τις πεδινές στις ορεινές περιοχές, ειδικά σε μέρη που κατοικούνται.

Έλεγχος:  Στον αγρό μπορεί να βρεθεί σε όλους τους τύπους καλλιεργειών στο χαμηλότερο στρώμα. Η βλαπτικότητα αυτού του είδους δεν είναι πάρα πολύ μεγάλη.

Αγροτεχνικός έλεγχος: Η πρόληψη βασίζεται στο να  αποκλείσουμε τη μόλυνση στους σπόρους, το λίπασμα, την κοπριά, κ.λπ.

Μηχανικός έλεγχος: Μηχανικός έλεγχος ζιζανίων –σκαλιστήρι μεταξύ των σειρών χρησιμοποιώντας παθητικό ή περιστροφικό σκαλιστήρι είναι δυνατό στα πρώτα στάδια των φυτών και όταν τα φυτά δεν έχουν ενωθεί μεταξύ τους.

 Χημικός έλεγχος:  Εγκεκριμένα προσπαρτικά και προ- ή μετα- φυτρωτικά ζιζανιοκτόνα με δραστικές ουσίες: paraquat, metribuzine,  napropamide, pendimethaline, ή trifluarine  μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τομάτα.

 Ζιζανιοκτόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη τομάτα:

 Γκαλινσόγκα

Όνομα ζιζανίου: Γκαλινσόγκα (Galinsoga parviflora)

Οικογένεια:  Asteraceae 

Βιολογία:

Η γκαλινσόγκα είναι ένα ετήσια ζιζάνιο το οποίο εξαρτάται από τη ζέστη και το φως, είναι ευαίσθητο στον παγετό και έχει πασσαλώδες και πλούσιο ριζικό σύστημα.
Περίοδος φυτρώματος:από τα τέλη της άνοιξης κατά τη διάρκεια ολόκληρης της βλαστικής περιόδου.
Περιοχή και έδαφος: αγροί στους οποίους γίνεται σωστή λίπανση και αρδεύονται καλά, εδάφη πλούσια  σε οργανική ουσία και άζωτο.
Κοτυληδόνες: σπαθοειδής, ωοειδής οξύληκτες, με κοιλότητα στην κορυφή.
Φύλλα: αντίθετα, ωοειδή οξύληκτα, ανοικτού πράσινου χρώματος, οδοντωτά, τα χαμηλότερα φύλλα είναι έμμισχα, ενώ τα ανώτερα σχεδόν άμισχα.
Φυτό: με όρθια έκφυση, με διάφορες διακλαδώσεις, 10 – 80 εκατ. ύψος.
Άνθος:άνθος μικρό, σαν κουμπί με ένα κίτρινο τμήμα στο κέντρο σαν δίσκο και γύρω- γύρω άσπρα πέταλα.
Περίοδος άνθισης:  Μάιος έως τις πρώτες παγωνιές του  φθινοπώρου.
Καρποί και σπόροι: μικρά αχαίνια (1 – 1,5 χιλ.) με πάππο.
Σπόροι ανά φυτό:  5.000 – 10.000

Εμφάνιση και σημασία:  

Αυτό το είδος έχει κοσμοπολίτικη εμφάνιση. Καταλαμβάνει ειδικά ακατέργαστες περιοχές, αγρούς στους οποίους γίνεται σωστή λίπανση και άρδευση και κήπους στα πεδινά αλλά μπορούμε να το βρούμε επίσης και σε μεγαλύτερα υψόμετρα. Είναι ένα σημαντικό ζιζάνιο των αγρών στους οποίους καλλιεργούνται λαχανικά.

Έλεγχος:
Αγροτεχνικός έλεγχος: Συστήνονται προληπτικά μέτρα ελέγχου: στις αμειψισπορές να έχουν χαμηλότερο μερίδιο οι γραμμικές καλλιέργειες, να χρησιμοποιείται οργανικό λίπασμα απαλλαγμένο από ζωντανούς σπόρους. Το προστατευτικό στρώμα με οργανικά υλικά όπως το άχυρο ή με τα πλαστικά φύλλα αλουμινίου μπορεί να είναι ευεργετικό αλλά είναι συνήθως πάρα πολύ ακριβό.

Μηχανικός έλεγχος: Μηχανικός έλεγχος ζιζανίων –σκαλιστήρι μεταξύ των σειρών χρησιμοποιώντας παθητικό ή περιστροφικό σκαλιστήρι είναι δυνατό στα πρώτα στάδια των φυτών και όταν τα φυτά δεν έχουν ενωθεί μεταξύ τους.

 Χημικός έλεγχος:Εγκεκριμένα προσπαρτικά και προ- ή μετα- φυτρωτικά ζιζανιοκτόνα με δραστικές ουσίες: paraquat, metribuzine,  napropamide, pendimethaline, ή trifluarine  μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τομάτα.

Ζιζανιοκτόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη τομάτα:

 Σκαρολάχανο

Όνομα ζιζανίου: Mercurialis annua

Οικογένεια:  Euphorbiaceae

Βιολογία:

ζιζάνιο ετήσιο, δίοικο, αναπαράγεται από σπόρο, με πασσαλώδη ρίζα και δηλητηριώδη, δυσάρεστη μυρωδιά.
Περίοδος φυτρώματος: τέλος της άνοιξης έως τα τέλη του καλοκαιριού.
Περιοχή και έδαφος: εδάφη αμμώδη έως πηλώδη πλούσια σε οργανική ουσία και θρεπτικές ουσίες σε θερμές περιοχές.
Κοτυληδόνες: πλατιές έως στρόγγυλες οβάλ, επίπεδες στην άκρη, με ανοικτό πράσινο χρώμα και  άσπρη νεύρωση.
Φύλλα:  αντίθετα, έμμισχα , στενόμακρα-οβάλ, οξύληκτα, με τριχοφόρες άκρες.
Φυτά: συνήθως με όρθια έκφυση ή απλωμένα, με πυκνούς κόμβους, 10 -50 εκατ. ύψος.
Άνθος: κίτρινο-πράσινα, αρσενικά άνθη σε δέσμες με μακριούς μίσχους , θηλυκό άνθος άμισχο και μασχαλιαίο.
Περίοδος άνθισης: αρχές καλοκαιριού  έως το φθινόπωρο.
Καρποί και σπόροι: οι καρποί είναι δύλοβες τριχωτές κάψες, οι σπόροι είναι μικροί (1,5  – 2 χιλ. μήκος), κίτρινοι-καφέ, ελαφριά στιλπνοί.
Σπόροι ανά φυτό: 1.000  – 2.000

Εμφάνιση και σημασία:

 Εμφανίζεται σε αμμώδη εδάφη πλούσια σε οργανική ουσία στα πεδινά, εδικά σε αρδευόμενα εδάφη. Είναι συχνό ζιζάνιο των όψιμα σπαρμένων καλλιεργειών στις οποίες αφήνονται μεγάλα διαστήματα ή φυτεμένων καλλιεργειών όπως τα λαχανικά. Είναι ιδιαίτερα συχνό στα θερμοκήπια.

Έλεγχος: 

Αγροτεχνικός έλεγχος: Συστήνονται προληπτικά μέτρα ελέγχου: στις αμειψισπορές να έχουν χαμηλότερο μερίδιο οι γραμμικές καλλιέργειες, μείωση της διάδοσης του ζιζανίου χρησιμοποιώντας ενδιάμεση καλλιέργεια στους κενούς χώρους του αγρού, να χρησιμοποιείται οργανικό λίπασμα απαλλαγμένο από ζωντανούς σπόρους. Το προστατευτικό στρώμα με τα οργανικά υλικά όπως το άχυρο ή με τα πλαστικά φύλλα αλουμινίου μπορεί να είναι ευεργετικό αλλά είναι συνήθως πάρα πολύ ακριβό.

Μηχανικός έλεγχος: Μηχανικός έλεγχος ζιζανίων –σκαλιστήρι μεταξύ των σειρών χρησιμοποιώντας παθητικό ή περιστροφικό σκαλιστήρι είναι δυνατό στα πρώτα στάδια των φυτών και όταν τα φυτά δεν έχουν ενωθεί μεταξύ τους.

Χημικός έλεγχος:Εγκεκριμένα προσπαρτικά και προ- ή μετα- φυτρωτικά ζιζανιοκτόνα με δραστικές ουσίες: paraquat, metribuzine,  napropamide, pendimethaline, ή trifluarine  μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τομάτα.

Ζιζανιοκτόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη τομάτα:

 Βλήτο τραχύ

Όνομα ζιζανίου: Βλήτο τραχύ(Amaranthus retroflexus)

 Οικογένεια:  Amaranthaceae

Βιολογία:

Ετήσιο ζιζάνιο αναπαράγεται με σπόρους, έχει πασσαλώδη ρίζα και πολυάριθμες δευτερεύουσες ρίζες.
Περίοδος φυτρώματος: τέλος της άνοιξης και ειδικά το καλοκαίρι.
Περιοχή και έδαφος: διαπερατά εδάφη στα πεδινά πλούσια σε οργανική ουσία και θρεπτικά στοιχεία.
Κοτυληδόνες:στενόμακρες έως ωοειδείς, με κόκκινα χρωματισμένες τις κάτω επιφάνειες.
Φύλλα:ωοειδή, με μακρύ μίσχο, γαλαζο-πράσινα, οξύληκτα, με κοκκινωπή κάτω επιφάνεια.
Φυτό:με όρθια έκφυση, συνήθως ενιαία σπάνια διακλαδιζόμενα, χρώμα βλαστού πράσινο έως κοκκινωπό με κοντές τρίχες, μέχρι 100 εκατ. ύψος.

Άνθος:μικρό, δυσδιάκριτο, σε βοτρυοειδής ταξιανθίες σε πρασινωπές πυκνές δέσμες (βότρυς) στις άκρες μίσχων ή κλαδίσκων, άνθηση ακανθώδης.
Περίοδος άνθισης:  καλοκαίρι έως αρχές φθινοπώρου.
Καρποί και σπόροι: ο καρπός είναι κάψα με έναν σπόρο μόνο, οι σπόροι είναι μικροί (1 – 1.2 χιλ.), φακοειδείς, μαύροι, λείοι, πολύ στιλπνοί.
Σπόροι ανά φυτό: 1.000 – 5.000

Εμφάνιση και σημασία:  
Το κοινό βλήτο είναι ένα πολύ επικίνδυνο ζιζάνιο με ανθεκτικότητα σε ορισμένα ζιζανιοκτόνα. Είναι συχνό στις πεδινές περιοχές-στους κήπους, αγρούς κ.λπ., προτιμά εδάφη με υψηλό επίπεδο αζώτου.

Έλεγχος: 

Αγροτεχνικός έλεγχος: Συστήνονται προληπτικά μέτρα ελέγχου: στις αμειψισπορές να έχουν χαμηλότερο μερίδιο οι γραμμικές  καλλιέργειες, να χρησιμοποιείται οργανικό λίπασμα απαλλαγμένο από ζωντανούς σπόρους. Το προστατευτικό στρώμα με οργανικά υλικά όπως το άχυρο ή με τα πλαστικά φύλλα αλουμινίου μπορεί να είναι ευεργετικό αλλά είναι συνήθως πάρα πολύ ακριβό.

Μηχανικός έλεγχος: Μηχανικός έλεγχος ζιζανίων –σκαλιστήρι μεταξύ των σειρών χρησιμοποιώντας παθητικό ή περιστροφικό σκαλιστήρι είναι δυνατό στα πρώτα στάδια των φυτών και όταν τα φυτά δεν έχουν ενωθεί μεταξύ τους.

Χημικός έλεγχος:Εγκεκριμένα προσπαρτικά και προ- ή μετα- φυτρωτικά ζιζανιοκτόνα με δραστικές ουσίες: paraquat, metribuzine,  napropamide, pendimethaline, ή trifluarine  μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τομάτα.

Ζιζανιοκτόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη τομάτα:

Στελλάρια

Όνομα ζιζανίου: Στελλάρια (Stellaria media)

 Οικογένεια:  Caryophyllaceae

Βιολογία:

Ετήσιο αναπαραγόμενο με σπόρους ζιζάνιο που συχνά διαμορφώνει πυκνή βλάστηση.
Περίοδος φυτρώματος: καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Περιοχή και έδαφος: προτιμά τα καλά, εύθρυπτα και πλούσια σε οργανική ουσία, θρεπτικά στοιχεία και υγρασία εδάφη.
Κοτυληδόνες: λογχοειδής, με χρώμα ανοικτό πράσινο, λεπταίνουν στο μίσχο.
Φύλλα:αντίθετα, μικρά, ωοειδή, τα κατώτερα φύλλα έχουν μίσχο.
Φυτό:με έρπουσα έκφυση, 5 – 30 εκατ. μήκος, δημιουργεί ρίζες στους κόμβους.

Άνθος:μικρό, άσπρο, σαν αστέρι.
Περίοδος άνθισης:  σχεδόν όλο το έτος.
Καρποί και σπόροι:οι καρποί είναι διαρρηκτή κάψα, οι σπόροι μικροί (1 χιλ.), με σχήμα φασολιού και χρώμα ανοικτό καφέ
Σπόροι ανά φυτό:  10.000  – 20.000.

Εμφάνιση και σημασία:  
Η στελλάρια είναι ένα από τα πιο κοινά ζιζάνια στους κήπους, πολύ επικίνδυνη είναι στα θερμοκήπια, και επίσης στους αγρούς στις περισσότερες καλλιέργει

Έλεγχος: 
Αγροτεχνικός έλεγχος: Συστήνονται προληπτικά μέτρα ελέγχου: στις αμειψισπορές να έχουν χαμηλότερο μερίδιο οι γραμμικές καλλιέργειες, να χρησιμοποιείται οργανικό λίπασμα απαλλαγμένο από ζωντανούς σπόρους.

Μηχανικός έλεγχος: Μηχανικός έλεγχος ζιζανίων –σκαλιστήρι μεταξύ των σειρών χρησιμοποιώντας παθητικό ή περιστροφικό σκαλιστήρι είναι δυνατό στα πρώτα στάδια των φυτών και όταν τα φυτά δεν έχουν ενωθεί μεταξύ τους.

Χημικός έλεγχος:Εγκεκριμένα προσπαρτικά και προ- ή μετα- φυτρωτικά ζιζανιοκτόνα με δραστικές ουσίες: paraquat, metribuzine,  napropamide, pendimethaline, ή trifluarine  μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τομάτα.

Ζιζανιοκτόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη τομάτα:

Υοσκίαμος

Όνομα ζιζανίου: Υοσκίαμος (Hyoscyamus niger)

Οικογένεια:  Solanaceae

Βιολογία: ετήσιο, χειμερινό ή ακόμα και διετές ζιζάνιο αναπαραγόμενο με σπόρους με χοντρή κυλινδρική ρίζα, ιδιαίτερα δηλητηριώδες.
Περίοδος φυτρώματος:αρχές της άνοιξης.
Περιοχή και έδαφος:προτιμά τα εύθρυπτα, πλούσια σε θρεπτικά στοιχεία εδάφη, των πεδινών περιοχών με ζεστό καλοκαίρι.
Κοτυληδόνες:  λεπτές, ωοειδείς 3X8 χιλ., με κοντό μίσχο.
Φύλλα:επιμήκη-οβάλ, αυτά που είναι στη βάση έμμισχα, ενώ τα πιο πάνω εναλλασσόμενα, μεγάλα σφαιρικά, οδοντωτά, άμισχα, ωχρό-πράσινα με ανοικτά πράσινα νεύρα, με αδενώδεις τρίχες.
Φυτά:με όρθια έκφυση, ελαφρώς διακλαδιζόμενα με ξυλώδεις τρίχες, 20 – 100 εκατ. ύψος.
Άνθη:μεμονωμένα, κάλυκας κυπελλοειδής, πέταλα με χρώμα σκούρο κίτρινο με βιολετί νεύρα.
Περίοδος άνθισης: τέλος άνοιξης με αρχές φθινοπώρου.
Καρποί και σπόροι:ο καρπός είναι δύλοβη κάψα με κάλυμμα, οι σπόροι είναι μικροί  (1,0 – 1,3 χιλ.), επίπεδοι, με σχήμα οβάλ έως νεφροειδείς, με χρώμα  γκρίζο-καφέ έως γκρι ασημένιο.
Σπόροι ανά φυτό:μέχρι 8.000.

Εμφάνιση και σημασία:
Ο Υοσκίαμος είναι πολύ κοινός στην Ευρώπη, κυρίως στα πεδινά, εμφανίζεται σε ακατέργαστες τοποθεσίες, σε κομπόστες, σε κήπους και αγρούς, ειδικά στις γραμμικές καλλιέργειες, συνήθως σε εδάφη πλούσια σε θρεπτικά στοιχεία και υγρασία.

Έλεγχος:
Αγροτεχνικός έλεγχος: Συστήνονται προληπτικά μέτρα ελέγχου: στις αμειψισπορές να έχουν χαμηλότερο μερίδιο οι γραμμικές καλλιέργειες, να χρησιμοποιείται οργανικό λίπασμα απαλλαγμένο από ζωντανούς σπόρους. Το προστατευτικό στρώμα με οργανικά υλικά όπως το άχυρο ή με τα πλαστικά φύλλα αλουμινίου μπορεί να είναι ευεργετικό αλλά είναι συνήθως πάρα πολύ ακριβό.

 Μηχανικός έλεγχος: Μηχανικός έλεγχος ζιζανίων –σκαλιστήρι μεταξύ των σειρών χρησιμοποιώντας παθητικό ή περιστροφικό σκαλιστήρι είναι δυνατό στα πρώτα στάδια των φυτών και όταν τα φυτά δεν έχουν ενωθεί μεταξύ τους.

Χημικός έλεγχος: Ο Υοσκίαμος είναι δύσκολο να ελεγχθεί χημικά στην ντομάτα. Ο πληθυσμός του πρέπει ήδη να έχει μειωθεί στις προηγούμενες καλλιέργειες.

Ζιζανιοκτόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη τομάτα:

Όνομα ζιζανίου: Περικοκλάδα (Convolvulus arvensis)

Οικογένεια:  Convolvulaceae

Η περικοκλάδα είναι ένα από τα συχνότερα ζιζάνια των αγρών αλλά εμφανίζεται τακτικά σε άλλες καλλιέργειες επίσης. Ένας λόγος για τη διάδοσή του μπορεί να είναι η εξαιρετική δυνατότητα βλάστησής του. Το ζιζάνιο χρειάζεται πολλή ηλιοφάνεια έτσι δεν αντέχει την μόνιμη σκίαση.

Βιολογία:

Η περικοκλάδα είναι ένα πολυετές δικοτυλήδονο τύπου G3 ζιζάνιο.
Περίοδος φυτρώματος:πολύ νωρίς το καλοκαίρι το σπορόφυτο αναπτύσσει βλαστούς και ρίζες που εκτείνονται κάθετα κάτω από το έδαφος ακόμη και σε 2-3 μέτρα βάθος. Οι κύριοι και δευτερεύοντες νεαροί βλαστοί και οι ρίζες καλύπτονται με βοηθητικούς οφθαλμούς. Από τους οφθαλμούς της κύριας ρίζας και τις παραφυάδες των πλευρικών ριζών, βλαστοί αναπτύσσονται πλευρικά και προς τα πάνω.
Φύλλα:τα φύλλα που βρίσκονται στο μίσχο έχουν μήκος 2-5 εκατ.. Είναι ωοειδή ή λογχοειδή. Οι άκρες των φύλλων είναι στρογγυλές, ή πιθανόν οξύληκτες.
Φυτό:ο βλαστός του ζιζανίου επάνω από το έδαφος είναι λεπτός και κυλινδρικός. Μπορεί να φθάσει τα 2 μέτρα σε μήκος. Ο βλαστός βρίσκεται στο έδαφος ή τυλίγεται γύρω από άλλα φυτά. Καλύπτεται με φύλλα.
Άνθος:τα άσπρα ή ρόδινα, ευωδιαστά και σχήματος κώνου άνθη εμφανίζονται στις αρχές Ιουνίου. Τα άνθη βρίσκονται είτα μεμονωμένα ή ζευγάρια σε ένα μακρύ ποδίσκο. Τα άνθη πτυχώνονται οριζόντια και η ανθοφορία είναι μέχρι το Σεπτέμβριο.
Καρποί:ο καρπός είναι κάψα χρώματος γκριζωπού και έχει δύο κοιλότητες όπου 4-6 καφέ ή μαύροι σπόροι μπορούν να βρεθούν που έχουν μήκος 3-5 χιλ.. Ο παραγωγικός ποδίσκος κάμπτεται.
Σπόροι: οι σπόροι είναι καφέ ή μαύροι και έχουν σχήμα αντι-ωοειδές. Το περίβλημά τους είναι σκληρό και έτσι είναι σε θέση να διατηρήσουν τη δυνατότητα βλάστησής τους για χρόνια στο έδαφος.
Σπόροι ανά φυτό: για 5-600.

Περίληψη: η ιδιαίτερη διάδοση του ζιζανίου δεν οφείλεται πραγματικά στον πολλαπλασιασμό του από το σπόρο αλλά στα όργανα πολλαπλασιασμού του κάτω από το έδαφος. Παρά αυτό το γεγονός κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου μπορούμε συνεχώς να συναντάμε τους βλαστάνοντες σπόρους του ζιζανίου – κυρίως όταν το έδαφος είναι ζεστό

Εμφάνιση και σημασία:

Η περικοκλάδα είναι ένα ευρέως διαδεδομένο ζιζάνιο σε όλο τον κόσμο. Εμφανίζεται συχνά στους αγρούς, στους οπωρώνες και τους κήπους λαχανικών, στους αμπελώνες και τους κήπους λουλουδιών. Η ζημιά που προκαλεί το ζιζάνιο είναι σοβαρή και περίπλοκη επειδή όχι μόνο απορροφά τα θρεπτικά στοιχεία από τα καλλιεργούμενα φυτά και παίρνει τη θέση τους αλλά το φύλλωμά του σκιάζει τα καλλιεργούμενα φυτά επίσης. Αφ’ ετέρου, το ζιζάνιο τυλίγεται γύρω από το φυτό και εμποδίζει την ανάπτυξή του. Η βαθιά ρίζα του ζιζανίου καθιστά τα χαμηλότερα στρώματα του εδάφους ξηρά δεδομένου ότι απορροφά θρεπτικά στοιχεία από αυτό και τα αποθηκεύει στη ρίζα και το βλαστό του. Το ζιζάνιο προτιμά και χρειάζεται την ηλιοφάνεια αλλά ο βλαστός του που βρίσκεται επάνω από το έδαφος είναι πολύ ευαίσθητος στον παγετό. Ευδοκιμεί σε κάθε γόνιμο τύπο εδάφους  (εκτός από την κινούμενη άμμο) και αναπτύσσεται πολύ γρήγορα στο συμπιεσμένο έδαφος.

Έλεγχος:
Στην περίπτωση νεαρών φυταρίων τα ετήσια μονοκοτυλήδονα και δικοτυλήδονα ζιζάνια είναι τα πλέον πιθανά να εμφανιστούν αλλά καθώς η φυτά της καλλιέργειας μεγαλώνουν τα πολυετή μονοκοτυλήδονα και δικοτυλήδονα ζιζάνια εξαπλώνονται επίσης. Οι συχνά χρησιμοποιούμενες μηχανικές μέθοδοι ενάντια στην περικοκλάδα (σκαλιστήρι, χρήση περιστροφικού καλλιεργητή, δισκοσβάρνα) αποδυναμώνουν ή καταστρέφουν ολοκληρωτικά το ζιζάνιο. Επειδή το ζιζάνιο διαδίδεται σχεδόν σε κάθε καλλιέργεια πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην καταστροφή του. Εάν είναι δυνατόν, η παρουσία του ζιζανίου πρέπει να είναι υπό έλεγχο πριν την καλλιέργεια των λαχανικών στον αγρό.

 Αγροτεχνικός έλεγχος:  το ζιζάνιο δεν προτιμά την σκίαση γιατί μαραίνεται εάν δεν λαμβάνει ηλιοφάνεια. Μπορούμε να εφαρμόσουμε κάλυψη εδάφους ως εργαλείο ελέγχου, παραδείγματος χάριν μαύρο πλαστικό στρώμα, φλοιούς, άχυρο ή να εφαρμόσουμε χλωρή λίπανση. Το γρήγορο κλείσιμο των σειρών (αυτό μπορεί να επιταχυνθεί με την εφαρμογή ανόργανη λίπανσης) νωρίς την άνοιξη μπορεί να καταστείλει την ανάπτυξη της μετέπειτα  αναπτυσσόμενης περικοκλάδας.

Μηχανικός έλεγχος: οι συχνά και τακτικά χρησιμοποιημένες μηχανικές μέθοδοι, όπως σκαλιστήρι, χρήση περιστροφικού καλλιεργητή, δισκοσβάρνα και ελαφρύ όργωμα, αποδυναμώνουν ή καταστρέφουν το ζιζάνιο. Στις καλλιέργειες τομάτας οι μηχανικές μέθοδοι μπορεί να εφαρμοστούν στα πρώτα στάδια των φυτών και όταν τα φυτά δεν έχουν ενωθεί μεταξύ τους.

 Χημικός έλεγχος: Η περικοκλάδα είναι δύσκολο να ελεγχθεί χημικά στην ντομάτα. Ο πληθυσμός του πρέπει ήδη να είναι υπό έλεγχο στις προηγούμενες καλλιέργειες.

Ζιζανιοκτόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη τομάτα:

Μουχρίτσα

Όνομα ζιζανίου: Μουχρίτσα (Echinochloa crus-galli)

Οικογένεια:  Poaceae

 Περίληψη: 
 Αυτό το είδος έχει κοσμοπολίτικη εμφάνιση. Καταλαμβάνει ειδικά τους ακατέργαστους βιότοπους στα πεδινά αλλά μπορούμε να το βρούμε επίσης σε μεγαλύτερα υψόμετρα. Η μουχρίτσα προτιμά τα υγρά αμμώδη εδάφη με υψηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά στοιχεία, πρόσφατα βρέθηκε και σε πιο βαριά εδάφη. Αναπτύσσεται καλά στο καλλιεργήσιμο έδαφος, στους κήπους, και τις άκρες του δρόμου. Αυτό το είδος αποτελεί επιβλαβές ζιζάνιο στις γραμμικές καλλιέργειες (ριζωματώδεις καλλιέργειες, λαχανικά, αραβόσιτος

Βιολογία:

Είναι ένα ετήσιο, μονοκοτυλήδονο αγρωστώδες ζιζάνιο.
Περίοδος φυτρώματος: τέλος της άνοιξης
Περιοχή και έδαφος:η μουχρίτσα προτιμά τα υγρά αμμώδη εδάφη με υψηλή περιεκτικότητα σε θρεπτικά στοιχεία, πρόσφατα βρέθηκε και σε πιο βαριά εδάφη.
Φύλλα: Τα φύλλα είναι άτριχα, το γλωσσίδιο αντικαθίσταται από τις τρίχες, χωρίς ευδιάκριτο κεντρικό νεύρο.
Φυτό: 30 – 70 (10 – 100) εκατ. ύψος.
Άνθος:Ταξιανθία φόβη πράσινη έως καφέ-κόκκινη, τα σταχύδια έχουν 3–4 χιλ. μήκος,  τα λέπυρα φέρουν τρίχες και ο χιτώνας καταλήγει σε άγανο.
Περίοδος άνθισης:Τα φυτά ανθίζουν από τον Ιούνιο μέχρι το φθινόπωρο

Καρποί και σπόροι:Οι καρποί είναι καρύοψη 2 χιλ. μήκους και 1.5 χιλ. πλάτος, κίτρινοι ή καφέ, λείοι.
Σπόροι ανά φυτό:παράγει χιλιάδες καρπούς, οι οποίοι αποχωρίζονται εύκολα από τη φόβη.

Εμφάνιση και σημασία:  

Αυτό το είδος έχει κοσμοπολίτικη εμφάνιση. Καταλαμβάνει ειδικά τους ακατέργαστους βιότοπους στα πεδινά αλλά μπορούμε να το βρούμε επίσης σε μεγαλύτερα υψόμετρα.

Έλεγχος:
Αυτό το είδος είναι επιβλαβές ζιζάνιο στις γραμμικές καλλιέργειες (ριζωματώδεις καλλιέργειες, λαχανικά, αραβόσιτος). Αναπτύσσεται καλά στο καλλιεργήσιμο έδαφος, στους κήπους, και τις άκρες του δρόμου.

Αγροτεχνικός έλεγχος: Συστήνονται προληπτικά μέτρα ελέγχου: στις αμειψισπορές να έχουν χαμηλότερο μερίδιο οι καλλιέργειες ευρέων σειρών, να χρησιμοποιείται οργανικό λίπασμα απαλλαγμένο από ζωντανούς σπόρους.  

Μηχανικός έλεγχος: Μηχανικός έλεγχος ζιζανίων –σκαλιστήρι μεταξύ των σειρών χρησιμοποιώντας παθητικό ή περιστροφικό σκαλιστήρι είναι δυνατό στα πρώτα στάδια των φυτών και όταν τα φυτά δεν έχουν ενωθεί μεταξύ τους.

 Χημικός έλεγχος:Εγκεκριμένα προσπαρτικά και προ- ή μετα- φυτρωτικά ζιζανιοκτόνα με δραστικές ουσίες: paraquat, metribuzine,  napropamide, pendimethaline, ή trifluarine  μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τομάτα.

Ζιζανιοκτόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη τομάτα:

Σετάρια

Όνομα ζιζανίου:Σετάρια  (Setaria  spp.)

         Setaria glauca  (Σετάρια γλαυκόχρωμη)
         Setaria viridis  (Σετάρια πράσινη)
         Setaria verticullata  (Σετάρια σπονδυλωτή)
         Setaria decipiens
         Setaria italica  (ιταλικό κεχρί)

Οικογένεια:  Poaceae

 Τα ζιζάνια σετάρια είναι ετήσια κοσμοπολίτικα φυτά. Κάτω από ευνοϊκές συνθήκες– ανάλογα με το εδαφικό pH – τα διάφορα είδη εμφανίζονται μαζικά κατ’ εναλλαγή, ειδικά εάν το έδαφος είναι καλλιεργείται συνεχώς. 

Βιολογία:

Τα είδη Setaria είναι ετήσια και μονοκοτυλήδονα. Είναι ετήσια Τ4 φυτά που εμφανίζονται στο τέλος του καλοκαιριού.
Περίοδος φυτρώματος: για τη βλάστηση των ειδών Setaria απαιτείται ηλιοφάνεια και ζεστό έδαφος. Το σημαντικότερο μέρος βλάστησης ξεκινά στις αρχές Μαΐου. Κατόπιν η ανάπτυξη επιταχύνεται αν υπάρχουν  ευνοϊκές συνθήκες.
Φυτά: Τα είδη Setaria μπορούν να φθάσουν σε 10-100 εκατ. ύψους ανάλογα με τις περιστάσεις. Η ρίζα τους είναι θυσανωτή. Αναπτύσσονται εντατικά σε άμμο-πηλώδες έδαφος.
Φύλλα:τα φύλλα είναι γκριζοπράσινα, αδύναμα και οξύληκτα. Η αξονική επιφάνειά τους είναι τραχιά. Τα φύλλα της Setaria verticillata  είναι πιο πλατιά. Η αξονική επιφάνεια και οι άκρες τους είναι πολύ τραχιές. Ο λοβός των χαμηλότερων φύλλων είναι συνήθως κοκκινωπός.
Άνθος:ταξιανθία φόβη, επιμήκης, κυλινδρική , με μήκος 4-6 εκατ.. Οι σκληρές τρίχες που ξεχωρίζουν από τη φόβη αποτελούν ενδεικτικό του είδους όπως στην περίπτωση της Setaria glauca  μπορούν να γίνουν αισθητές όταν τις αγγίζουμε προς την κάτω κατεύθυνση ενώ στα άλλα είδη Setaria μπορούν να γίνουν αισθητές όταν τις αγγίζουμε προς τα πάνω. Οι σκληρές τρίχες της τις Setaria verticillata είναι οδοντωτές, επίσης, έτσι κολλούν εύκολα στα ανθρώπινα ενδύματα που τις αγγίζουν.
Περίοδος άνθισης:ανθίζουν από τον Ιούνιο μέχρι τον Νοέμβριο. Τα άνθη και τα πράσινα μέρη καταστρέφονται  από ήπιους παγετούς.
Σπόροι:η μορφή των σπόρων μοιάζει με αυγό που είναι επίπεδο από την πίσω πλευρά. Το χρώμα τους είναι γκρίζο ή κιτρινωπό καφετί. Έχουν 2-3 χιλ. μήκος.
Σπόροι ανά φυτό:εξαρτώνται από το στάδιο ανάπτυξης και το μέγεθος του ζιζανίου. Ποικίλλουν μεταξύ 200 και 1.500.

Εμφάνιση και σημασία:

ζιζάνια είναι διαδεδομένα στην Ευρώπη, την Ασία και τη Βόρεια Αμερική. Εμφανίζονται ιδιαίτερα στους αγρούς αλλά προκαλούν σημαντική ζημιά στις καλλιέργειες φρούτων, λαχανικών και σε κήπους λουλουδιών, κυρίως στις καλά λιπασμένες  περιοχές. Στα εδάφη που εφαρμόζεται σκαλιστήρι οι σπόροι βλαστάνουν  νωρίς λόγω του θερμού, υγρού χώματος. Αυτή η διαδικασία επιταχύνεται από την καλλιέργεια. Η Setaria glauca  προτιμά τα όξινα έδαφή ενώ η  Setaria viridis τα ασβεστώδη. Όλα τα είδη Setaria πολλαπλασιάζονται σε ουδέτερο έδαφος. Η Setaria decipiens  εμφανίζεται σποραδικά στο αργιλώδες έδαφος. Τα ζιζάνια εμποδίζουν την ανάπτυξη των νέων καλλιεργούμενων φυτών. Τα είδη Setaria συντελούν στην εξάτμιση σημαντικής ποσότητας ύδατος μειώνοντας έτσι τα αποθέματα νερού του εδάφους. Αυτό οδηγεί σε μεγάλες απώλειες, κυρίως κατά τη διάρκεια της ξηράς θερινής περιόδου.

Έλεγχος:

Αγροτεχνικός έλεγχος:  μπορούμε αποτελεσματικά να εμποδίσουμε τη διάδοση των ζιζανίων στα κηπευτικά με εντατική εκμετάλλευση των περιοχών (δηλαδή η μία καλλιέργεια να ακολουθεί την άλλη) και με κανονική καλλιέργεια. 

Μηχανικός έλεγχος:Τα (T4) φυτά εμφανίζονται στο τέλος καλοκαιριού στις λαχανοκομικές καλλιέργειες αλλά αυτά τα ζιζάνια μπορούμε να τα καταστρέψουμε (ή τουλάχιστον να εμποδίσουμε την δημιουργία σπόρων) με  κανονική καλλιέργεια εδάφους (δηλαδή χρήση του περιστροφικού καλλιεργητή, σκαλιστήρι, ή συνδυασμό).

 Χημικός έλεγχος: Εγκεκριμένα προσπαρτικά και προ- ή μετα- φυτρωτικά ζιζανιοκτόνα με δραστικές ουσίες: metribuzine,  napropamide, pendimethaline, ή trifluarine  μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τομάτα.

Ζιζανιοκτόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη τομάτα:

 Αγρόπυρο

Όνομα ζιζανίου: Αγρόπυρο (Agropyron repens)

Οικογένεια:  Poaceae

Είναι πολυετές, αγρωστώδες ζιζάνιο με ευρεία διάδοση, με υπόγεια, άσπρα ριζώματα. Απαντάται σχεδόν σε όλα τα εδάφη, ιδιαίτερα στα πλούσια σε θρεπτικά στοιχεία, συνεκτικά εδάφη.

Βιολογία:

 Είναι ένα πολυετές, μονοκοτυλήδονο ζιζάνιο, τύπου G1.
Περίοδος φυτρώματος:συνεχώς κατά τη διάρκεια ολόκληρου του έτους από βάθος  μέχρι 5 εκατ..
Κοτυληδόνες: μικρές, τυλιγμένες από την άκρη, συχνά κοκκινωπές στη βάση.
Φύλλα: μέχρι περίπου 5 χιλ. πλάτος, συχνά κάπως τυλιγμένα, με αυλακώσεις, κολεός φύλλων λείος, γενικά άτριχος, μικρά ωτίδια, γλωσίδιο πολύ κοντό μεμβρανώδες και οδοντωτό.
Φυτά : όρθιας έκφυσης, λεία, στρογγυλεμένα, από 20 εκατ. έως πάνω από 100 εκατ. ύψος.
Άνθος:πεπλατυσμένος στάχυς, με σταχύδια πολυανθή (από τέσσερα έως οκτώ άνθη) που βρίσκονται σε επίπεδο κάθετο της ράχης, τα λέπυρα είναι λογχοειδή και ο χιτώνας είναι αγανοφόρος.
Περίοδος άνθισης: καλοκαίρι, σπάνια κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου.
Καρποί και σπόροι:  άσπρη-γκρι προς κιτρινωπή καρύοψη  με μήκος περίπου 7 χιλ..
Σπόροι ανά φυτό:  50  σπόροι ανά στάχυ.

Περίληψη:
Το Αγρόπυρο είναι πολυετές, αγρωστώδες ζιζάνιο με ευρεία διάδοση, με υπόγεια, άσπρα ριζώματα.

Εμφάνιση και σημασία:


Το Αγρόπυρο βρίσκεται σε καλλιεργημένο και ακαλλιέργητο έδαφος σε όλο τον κόσμο, εκτός από τον ακραίο Βορρά και το νότο. Προτιμά τα ελαφριά χουμικά και αμμώδη εδάφη, αλλά αναπτύσσεται σε όλους τους τύπους εδαφών, με εξαίρεση της κινούμενη άμμο και τα έλη. Το Αγρόπυρο εμφανίζεται σαν ζιζάνιο στις πιο γεωργικές και κηπευτικές καλλιέργειες, και είναι ένα από τα πιο ολέθρια ζιζάνια στις αροτριαίες καλλιέργειες.

Έλεγχος:
Το Αγρόπυρο δεν πρέπει να υπάρχει στον αγρό όπου καλλιεργούνται τα λαχανικά. Εάν είναι δυνατόν, η παρουσία του πρέπει να τεθεί υπό έλεγχο πριν από αυτές τις καλλιέργειες.

Προληπτικές μέθοδοι:Αυτές οι μέθοδοι ελέγχου στοχεύουν στη μείωση του αγρόπυρου κυρίως με  την πρόληψη της ωρίμανσης και της διασποράς των σπόρων του ζιζανίου στο καλλιεργήσιμο έδαφος, η οποία γίνεται με τους σπόρους, το ζωικό λίπασμα, τις κομπόστες κ.λπ. Σύμφωνα με μερικούς συγγραφείς, πολύς σπόρος αγρόπυρου βρίσκεται στους σπόρους δημητριακών, επειδή οι μη ώριμοι αλλά ζωντανοί σπόροι του ζιζανίου μένουν πάνω στα στάχυα, και είναι τόσο μεγάλοι όσο οι κόκκοι σιταριού.

 Μηχανικές μέθοδοι: το όργωμα καλαμιών μετά από τη συγκομιδή της προηγούμενης καλλιέργειας και το σβάρνισμα μπορεί να εφαρμοστούν για τη μείωση του πληθυσμού του ζιζανίου.

 Χημικές μέθοδοι: Το Αγρόπυρο μπορεί να ελεγχθεί στις καλλιέργειας τομάτας με τη χρήση εγκεκριμένων προ- ή μετα- φυτρωτικών ζιζανιοκτόνων με δραστικές ουσίες: paraquat, propaquizafop, και quizalofop-P-ethyl.

Ζιζανιοκτόνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη τομάτα:

 

=================================================

Καταγεγραμμένο σύμπτωμα

Εύχρηστος κατάλογος συμπτωμάτων των ασθενειών της τομάτας

I βήμα: Σε ποιο μέρος του φυτού είναι τα συμπτώματα;

Σε ολόκληρο το φυτό, ή σε πολλά όργανα

Στις ρίζες

Στα φύλλα

Στους βλαστούς

Στα άνθη

Στους καρπούς

=================================================

Συμβουλές για γόνιμο έδαφος και αποτελεσματική λίπανση.

Μερικές φορές, η χαμηλή παραγωγικότητα ενός φυτού οφείλεται στο λάθος pH. Ελέγξτε την οξύτητα ή αλκαλικότητα του εδάφους. Μπορείτε να αποταθείτε σε έναν ειδικό γεωπόνο ή να αγοράσετε ένα όργανο και να κάνετε μόνοι σας τη μέτρηση. Προτιμήστε να την κάνετε το φθινόπωρο, γιατί τότε θα πάρετε γρηγορότερα απαντήσεις, καθώς τα εργαστήρια ανάλυσης χώματος δεν έχουν πολλή δουλειά. Αν ο έλεγχος δείξει ότι χρειάζεται να προσθέσετε άσβεστο, προσθέστε το φθινόπωρο, για να μπορέσει να απορροφηθεί από το χώμα μέχρι την άνοιξη που

θα φυτέψετε.

Φυτά που προτιμούν τα αλκαλικά εδάφη

Μηδική, τριφύλλι, σπαράγγια, κραμβοειδή, ψυχανθή, κολοκυνθοειδή, τεύτλα, σέσκουλα, κλιματίδες, πασχαλιές, ίριδες

Φυτά που προτιμούν τα όξινα εδάφη

Καρπούζι, βατόμουρα, φράουλες, πατάτες, πλατύφυλλα αειθαλή

Οι πατάτες πρέπει να καλλιεργούνται είτε σε όξινο είτε σε πολύ αλκαλικό έδαφος. Αν το έδαφος είναι όξινο (pH 5) ή αλκαλικό (pH 7,5) τότε όλα είναι μια χαρά. Αν όχι, τότε παθαίνουν ακτινομύκωση (Streptomycesscabies).

Για να κάνετε πιο όξινο το έδαφος, προσθέστε θείο (150 γρ. ανά 2 τ.μ. για να μειώσετε κατά μία μονάδα το pH).

Για να κάνετε πιο αλκαλικό το έδαφος, προσθέστε άσβεστο (450 γρ. ανά 2 τ.μ. για να αυξήσετε το pH κατά μία μονάδα). Η στάχτη από ξύλα αυξάνει επίσης την αλκαλικότητα του εδάφους. Χρησιμοποιήστε τη μισή ποσότητα.

Τι PH προτιμούν τα φυτά που καλλιεργούμε;

Αβοκάντο

6,0-8,0

Κιχώριο (αντίδι καισαρό)

5,0-6,5

Αγγούρι

5,5-7,0

Κιχώριο λευκόφυλλο (αντίβ)

5,8-7,0

Ανανάς

5,0-6,0

Κολοκάσι

6,5-7,5

Ασκαλώνιο

5,5-7,0

Κολοκύθα

5,5-7,5

Αχλάδι

6,0-7,5

Κολοκύθα, πατισόν

6,0-7,5

Βαμβάκι

5,0-6,0

Κουμκουάτ

5,5-6,5

Βατόμουρο μαύρο

5,0-6,0

Κουνουπίδι

5,5-7,5

Βίκος

5,2-7,0

Κρεμμύδι

6,0-7,0

Βρώμη

5,0-7,5

Κριθάρι

6,5-7,8

Βύσσινο

6,0-7,0

Λαγόχοριο

6,0-7,5

Γκρέιπ-φρουτ

6,0-7,5

Λαχανάκι Βρυξελλών

6,0-7,5

Γλυκοπατάτα

5,2-6,0

Λαχανίδα

6,0-7,5

Γογγύλι

5,5-6,8

Λάχανο

6,0-7,5

Γουλί, κιτρινόσαρκο

5,5-7,0

Λαχανόγουλο

6,0-7,5

Δαμάσκηνο

6,0-8,0

Λεμόνι

6,0-7,0

Ελιά

5,5-6,5

Μαιντανός

5,0-7,0

Ζαχαρότευτλο

6,5-8,0

Μανιτάρι

6,5-7,5

Θυμάρι

5,5-7,0

Μαρούλι

6,0-7,0

Καλαμπόκι

5,5-7,5

Μελιτζάνα

5,5-6,5

Καρόχο

5,5-7,0

Μηδική

6,0-8,0

Καρπούζι

5,5-6,5

Μηλιά

5,0-6,5

Καρύδι

6,0-8,0

Μούσμουλο

6,0-7,5

Κάσιουε

5,0-6,0

Μπάμια

6,0-7,5

Κεράσι

6,0-7,5

Μπιζέλι

6,0-7,5

Κεχρί

5,0-6,5

Μπρόκολο

6,0-7,0

                                                 

Μύρτινο

4,0-5,5

Σπανάκι

6,0-7,5

Μύρτιλλο μακρόκαρπο (κράνμπερι)

4,2-5,0

Σπαράγγια

6,0-8,0

Νεροκάρδαμο

6,08,0

Σταφύλι

5,5-7,0

Παστινάκη

5,5-7,0

Σχοινόπρασο  (Τσάιβ)

6,0-7,0

Πατάτα

4,8-6,5

Τεύτλο, εδώδιμο

6,0-7,5

Πεκάν

6,4-8,0

Τομάτα

5,5-7,5

Πεπόνι Κανταλούπης

6,0-7,5

Τριφύλλι, κόκκινο

6,0-7,5

Πιπεριά

5,5-7,0

Φαγόπυρο

5,5-7,0

Πορτοκάλι

6,0-7,5

Φακή

5,5-7,0

Πράσο

6,0-8,0

Φασκόμηλο

5,5-6,5

ΡαΒέντι

5,5-7,0

Φασόλι μαυρομάτικο

5,0-6,5

Ραπανάκι

6,0-7,0

Φασόλι τηδ Λίμα

6,0-7,0

Ροδάκινο

6,0-7,5

Φασόλι,

Σέλερι

5,8-7,0

αναρριχώμενο

6,0-7,5

Σέσκουλο

6,0-7,5

Φουντούκι

6,0-7,0

Σινάπι (μουστάρδα) 6,0-7,5 Σιτάρι

5,5-7,5

Φραγκοστάψυλλο,

Σκόρδο

5,5-8,0

αγκαθωτό

5,0-6,5

Σμέουρο, κόκκινο

5,5-7,0

Φραγκοστάφυλο

5,5-7,0

Σμέουρο, μαύρο

5,0-6,5

Φράουλα

5,0-6,5

Σόγια

6,0-7,0

Φυστίκι

5,3-6,6

Σόργο

5,5-7,5

Χρένο (χορσράντις)

6,0-7,0

Γνωρίζετε ότι οι στάχτες από το τζάκι είναι εξαιρετικές για τον κήπο; Ποιος όμως βγαίνει να τις σκορπίσει μέσα στο κρύο; Βάλτε τις λοιπόν σε ένα κιβώτιο και αφήστε τις στο γκαράζ.

Προσοχή:

Το κιβώτιο να μην είναι χάρτινο ή βεβαιωθείτε ότι η στάχτη δεν έχει καθόλου φωτιά. Μια σπίθα να υπάρχει μέσα στις στάχτες και κινδυνεύετε να πάρετε φωτιά. Χρησιμοποιήστε καλύτερα μεταλλικό κουτί – ένας σκουπιδοτενεκές είναι ότι πρέπει. Την άνοιξη μπορείτε να τις σκορπίσετε στον κήπο. Περιορίστε τις στάχτες σε 1-2 κουβάδες των 10 λίτρων για μια έκταση 90 τ.μ., κάθε χρόνο.

Αλλάξτε τα χρώματα της ορτανσίας  ρυθμίζοντας το pH του εδάφους. Το όξινο έδαφος (pH 4,5-5,5) δίνει γαλάζια άνθη. Το αλκαλικό έδαφος (pH 7-7,5) δίνει ροζ άνθη.

Οι αζαλέες λατρεύουν τα υπολείμματα και τα φύλλα του τσαγιού. Το ίδιο και τα φυτά εσωτερικού χώρου, όπως είναι το φιλόδενδρο και ο φίκος.

Σκορπίστε μια παχιά στρώση κοπριάς πάνω στο παρτέρι των σπαραγγιών, μετά το πάγωμα του εδάφους το φθινόπωρο, θα κάνει διπλή δουλειά, λειτουργώντας ως προστατευτική χειμερινή εδαφοκάλυψη κι ως πρώτη πηγή θρεπτικών συστατικών για την άνοιξη.

Το ξέρετε ότι τα εντόσθια από τα ψάρια μπορούν να γίνουν πολύ καλό λίπασμα για τις τριανταφυλλιές σας;  Θάψτε τα γύρω από τις τριανταφυλλιές και αυτά θα τις βοηθήσουν να βγάλουν όμορφα άνθη.

Γεμίστε ένα σέϊκερ με βόρακα και σκορπίστε τον πάνω στο χώμα δίπλα στα παντζάρια (τους παρέχει βόριο).

Για να εμπλουτίσετε το έδαφος με μαγνήσιο, που βοηθά στην ταχύτερη ανάπτυξη των τοματιών, των πιπεριών και της μελιτζάνας, ανακατέψτε 2 κουταλιές της σούπας άλατα μαγνησίου (Epsom) με 4,5 λίτρα νερό. Ρίχνετε 550 ml σε κάθε φυτό μόλις αρχίσει η ανθοφορία.

Ανακατέψτε μισή κούπα άλατα μαγνησίου (Epsom) με μισό κουβά στάχτη από ξύλα. Σκορπίστε το γύρω από τους νάρκισσους την άνοιξη, όταν αρχίσουν να βλασταίνουν. Τους εμπλουτίζει με κάλιο, άσβεστο και μαγνήσιο.

Τα θρυμματισμένα τσόφλια αβγών που θα ενσωματώσετε στο χώμα γύρω από κράμβες (λάχανα, μπρόκολα, κουνουπίδια κ.λπ.) παρέχουν το επιπλέον ασβέστιο, το οποίο τους είναι απαραίτητο.

Σκορπίστε υπολείμματα καφέ πάνω στα φυτάρια καρότου, για να απωθήσετε το σκουλήκι που προσβάλλει ρίζες ή γύρω από αειθαλή φυτά για μια όμορφη εδαφοκάλυψη.

Τα περισσότερα φυτά ευνοούνται από τη συστηματική λίπανση, μια διαδικασία που λερώνει και παίρνει χρόνο. Για να κάνετε πιο εύκολη τη λίπανση, χρησιμοποιήστε ένα προϊόν αργής αποδέσμευσή σε κόκκους, οι οποίοι απελευθερώνουν σταδιακά τα θρεπτικά συστατικά τους για ένα διάστημα εβδομάδων ή και μηνών.

Μη χρησιμοποιήσετε λίπασμα πλούσιο σε άζωτο στα τέλη της καλλιεργητικής περιόδου. Τα φυτά σας θα γίνουν πιο ευάλωτα στο κρύο και τους παγετούς.

Τα βότανα λατρεύουν τον ασβέστη και το αμμώδες έδαφος. Αν υπάρχουν όστρακα στο χώμα της περιοχής όπου ζείτε, αναμειγνύετε μια χούφτα από αυτά σε κάθε λάκκο φύτευσης βοτάνων.

Πηγή:www.fytokomia.gr


Read more:
http://piperies-agiou-georgiou.blogspot.com/2013/04/blog-post_791.html#ixzz2R2fO8v4x

=================================================

Ο πρωτάρης φυτεύει ντοματίνια

του Κώστα Λιονουδάκη 4 Μαΐου 2016 •

Ένας φίλος, που δεν έχει φυτέψει ποτέ, με ρώτησε τι κηπευτικό να φυτέψει στη μοναδική γλάστρα του μπαλκονιού του. Δεδομένης της απειρίας του, του λίγου ελεύθερου χρόνου αλλά και της αγάπης του για λαχταριστές σαλάτες και σάντουιτς, μια σκέψη ήρθε στο μυαλό μου: Ντοματίνια!

Photo: brixton@Flickr

Photo: brixton@Flickr

Σχετικά με την καλλιέργεια ντοματινιών σε γλάστρα στο μπαλκόνι, θα σας συμβούλευα τα παρακάτω:

  • Οι περισσότερες ποικιλίες ντοματινιών είναι αρκετά ανθεκτικές και αποδοτικές. Τα ντοματίνια, όταν φυτευτούν, συνήθως φτάνουν ως και τα δυο μέτρα ύψος ενώ παρουσιάζουν παραγωγή ακόμη και μέσα στον χειμώνα.

  • Οι ποικιλίες ντοματινιών που ξεχωρίζουν για καλλιέργεια σε γλάστρα είναι τα ντοματίνια που δίδουν καρπούς σε σχήμα βελανιδιού με γλυκιά γεύση ή τα ντοματίνια τσέρι-Σαντορίνης, με μικρούς και σφαιρικούς καρπούς και σχετικά υπόξινη γεύση. Επίσης στο εμπόριο θα βρείτε κίτρινα και μαύρα (ιώδη) ντοματίνια.

  • Επισκεφτείτε τα φυτώρια ή γεωπονικά καταστήματα αυτή την εποχή και αγοράσετε έτοιμα σπορόφυτα που να έχουν ύψος τουλάχιστον 15 εκατοστά και πάχος βλαστού τουλάχιστον 3 χιλιοστά. Προσέξτε επίσης τα φύλλα τους να είναι πράσινα και όχι κιτρινισμένα ή προσβεβλημένα από κάποιο έντομο.

  • Επιλέξτε στρογγυλές γλάστρες, διαμέτρου τουλάχιστον σαράντα εκατοστών, με τρύπα αποστράγγισης στον πάτο για να φεύγει το νερό και τοποθετήστε στη βάση ένα λεπτό στρώμα 3-4 εκ. από χαλίκια και βότσαλα, για να στραγγίζουν τα νερά και από πάνω ένα κομμάτι γεωυφάσματος, διαπερατό στο νερό και όχι στο χώμα.

  • Επιλέξετε από το εμπόριο ειδικό φυτόχωμα για λαχανικά ή ανακατέψτε κομπόστ με άφθονη καλά χωνεμένη κοπριά, αρκετό περλίτη σε αναλογία όγκου 1:1:1 και μικρή ποσότητα (3 κουταλιές της σούπας) πλήρους βιολογικού λιπάσματος.

  • Τοποθετήστε τη γλάστρα σε μια ηλιοφανή θέση στο μπαλκόνι σας σχετικά προστατευμένη από τον αέρα.

  • Όταν το φυτό γίνει 15-20 εκατοστά, σκονίστε με λίγη θειοχαλκίνη, για την προστασία από μυκητολογικές ασθένειες περονόσπορου και ωίδιου. Επαναλάβετε σε 15 μέρες.

  • Ψεκάζετε τα φυτά ανά βδομάδα διαλύοντας 1 κουταλιά της σούπας πράσινου σαπουνιού και 1 κουταλιά της σούπας οινονεύματος σε 1 λίτρο νερό.

  • Προσθέτετε δυο κουταλιές της σούπας βιολογικό λίπασμα κάθε είκοσι μέρες, ενσωματώνοντάς το μέσα στη γλάστρα.

  • Ποτίζετε δυο φορές τη βδομάδα την περίοδο της άνοιξης και κάθε δυο μέρες τη θερμή περίοδο Ιουλίου-Αυγούστου.

  • Λόγω της μεγάλης ανάπτυξής τους, θα πρέπει να υποστηλώσετε τα ντοματίνια με ξύλινα καλαμάκια. Δέστε τους βλαστούς με ελαστικό σκοινί πάνω στα καλαμάκια ώστε να μη πληγώνονται.

  • Μετά από δυο μήνες θα αρχίσετε να γεύεστε τους πρώτους καρπούς από ντοματίνια.

Καλή επιτυχία!

==============================

Γιατί ο Πολλαπλασιασμός της Ντομάτας με Μοσχεύματα είναι Πολύ Καλύτερος από το να τις Φυτέψετε με Σπόρο

Ο πολλαπλασιασμός φυτών από μοσχεύματα είναι γνωστός σε όλους μας και έχουμε συνηθίσει να χρησιμοποιούμε αυτή την τεχνική για να πολλαπλασιάσουμε τα βότανα, τα καλλωπιστικά μας, τους θάμνους και τα πολυετή φυτά που έχουμε στην αυλή και στις βεράντες μας σε γλάστρες. Επίσης, με μοσχεύματα μπορούμε να πολλαπλασιάσουμε αρκετά λαχανικά και κηπευτικά που καλλιεργούμε στον κήπο. Η ντομάτα είναι ένα από αυτά.

Σε προηγούμενο άρθρο μας διαβάσαμε πώς να κλαδεύουμε την ντομάτα για να δέσουν καλύτερα οι καρποί της. Σύμφωνα με τη διαδικασία αυτή αφαιρούσαμε πλάγιους βλαστούς (λαίμαργους) που αναπτύσσονται από τη μασχάλη των φύλλων, ώστε το φυτό να μην σπαταλά ενέργεια για την βλαστική του ανάπτυξη σε βάρος της καρποφορίας. Τους βλαστούς αυτούς που αφαιρούμε όμως μπορούμε να τους χρησιμοποιήσουμε για να μεγαλώσουμε νέα φυτά σε νέες θέσεις και έτσι να έχουμε νέα παραγωγή. Με ένα σπάρο, δυο τρυγόνια! Ας δούμε πώς μπορούμε να κάνουμε κάτι τέτοιο παρακάτω στο κείμενο.

Πώς θα ριζοβολήσουν τα μοσχεύματα ντομάτας;

Είναι πολύ εύκολο και απλό για τα μοσχεύματα ντομάτας να ριζοβολήσουν στο νερό. Οι ρίζες εμφανίζονται γρήγορα και άμεσα σε μερικές μόνο μέρες.

  • Αρχικά, αναζητήστε στις ντοματιές σας τους λαίμαργους πλάγιους βλαστούς ελαφρά αναπτυγμένους που δεν έχουν οφθαλμούς ανθοφορίας πάνω τους και είναι υγιείς.

  • Με ένα αιχμηρό κλαδευτήρι κόψτε τους περίπου 15 με 20 εκατοστά προς τη βάση, εκεί που ενώνονται με το στέλεχος.

  • Στη συνέχεια, τοποθετήστε αυτά τα μοσχεύματα σε ένα ποτήρι με νερό και περιμένετε μέχρι να δείτε τις ρίζες.

  • Στο νερό, τα μοσχεύματα θα ριζοβολήσουν μέσα σε περίπου μια εβδομάδα και μετά από αυτό το διάστημα, θα είναι έτοιμα για φύτευση στην τελική τους θέση στον κήπο.

Πώς θα φυτέψετε τα μοσχεύματα της ντομάτας απευθείας στο έδαφος για να ριζοβολήσουν;

Οι ρίζες θα γίνουν πιο ισχυρές και θα δυναμώσουν, αν φυτέψετε το μόσχευμα της ντομάτας απευθείας στο έδαφος και το αφήσετε να ριζοβολήσει εκεί. Επιπλέον, μπορείτε να δοκιμάσετε να τοποθετήσετε το μόσχευμα σε ένα κύπελο με μείγμα χώματος και αφού δείτε πως ριζοβόλησε, να το μεταφυτέψετε στο έδαφος. Έτσι, και οι ρίζες θα είναι πιο ανθεκτικές όταν φυτευθούν στο έδαφος και θα μπορέσετε να ελέγξετε πλήρως τη ριζοβολία τους.

Εάν επιλέξετε τη φύτευση σε μείγμα χώματος, κάντε τα παρακάτω βήματα:

  • Αφαιρέστε τυχόν άνθη και οφθαλμούς έχει το μόσχευμα ντοματιάς που κόψατε.

  • Αφαιρέστε τα φύλλα από τη βάσης προς τα πάνω αφήνοντας μόνο τα δύο κορυφαία.

  • Τοποθετήστε το μόσχευμα στο νερό για να μην αφυδατωθεί, ενώ εσείς προετοιμάζετε το μείγμα χώματος.

  • Για κυπελλάκια, στα οποία θα τοποθετήσετε τα μοσχεύματα για να ριζοβολήσουν, διαλέξτε μικρά κυπελλάκια τύρφης, ή πλαστικά κυπελλάκια ύψους 10 εκατοστών και γεμίστε τα με κομπόστ και χώμα, ενώ μπορείτε να προσθέσετε στο μείγμα βερμικουλίτη και περλίτη.

  • Ανοίξτε μια τρύπα με το δάχτυλο ή κάποιο μολύβι στο κέντρο του κυπέλλου, ώστε το μόσχευμα να εισχωρήσει εύκολα μέσα μέχρι το ύψος των φύλλων που αφήσατε.

  • Πριν τοποθετήσετε τα μοσχεύματα, μπορείτε να βυθίσετε τη βάση τους σε ορμόνη ριζοβολίας.

  • Βάλτε τα κυπελλάκια σε ένα ζεστό και σκιερό χώρο, είτε μέσα σε εσωτερικό χώρο, είτε έξω. Σιγουρευτείτε πως ο ήλιος δεν θα προκαλέσει εγκαύματα στα φυτά προστατεύοντάς τα με ένα διάφανο νάιλον.

  • Φροντίστε να διατηρείτε την υγρασία του χώματος και κρατήστε τα σε αυτές τις θέσεις για μια εβδομάδα ώστε να εγκλιματιστούν και στη συνέχεια, σταδιακά, βγάλτε τα στο φως του ήλιου, στην αρχή για λίγες ώρες και κλιμακωτά μετά από μερικές μέρες όλη τη μέρα. Σε αυτό το σημείο, μπορείτε να τα μεταφυτέψετε στις μόνιμες θέσεις τους στον κήπο.

Κόψτε τους πλάγιους βλαστούς και τοποθετήστε τους σε ένα ποτήρι με νερό για να ριζοβολήσουν

Κρατήστε τα μοσχεύματα στο νερό μέχρι να ριζοβολήσουν και μετά φυτέψτε τα στην τελική τους θέση στον κήπο

Πλεονεκτήματα από τον πολλαπλασιασμό της ντομάτας με μοσχεύματα

Πολλές φορές η καλή ανάπτυξη και η παραγωγή μιας ντοματιάς εξαρτάται από τον σπόρο και την ποικιλία. Αν κάποιος γείτονας ή γνωστός σας έχει εύρωστα φυτά ντομάτας με εύγεστους καρπούς που αντέχουν στις ασθένειες καλύτερα από τα δικά σας, μπορείτε να του ζητήσετε να χρησιμοποιήσετε τμήματα από τους πλάγιους βλαστούς των δικών του ντοματιών για να τις πολλαπλασιάσετε στο δικό σας κήπο. Πιο αναλυτικά τα πλεονεκτήματα είναι τα εξής:

  • Οι ντομάτες που πολλαπλασιάζονται με μοσχεύματα μπαίνουν στην παραγωγή πολύ νωρίτερα απ’ ό τι αν τις ξεκινήστε από σπόρο.

  • Με αυτή τη μέθοδο μπορείτε να φυτέψετε ντομάτες μέσα στο καλοκαίρι και σε μήνες που, αν φυτεύατε με σπόρο, οι ντομάτες θα αργούσαν να μπουν στην παραγωγή.

  • “Ανακυκλώνετε” τα φυτά που καλλιεργείτε και όταν τα κλαδεύετε δεν πετάτε τμήματα από αυτά, που θα μπορούσαν να είναι πολύτιμα.

  • Εξοικονομείτε χρήματα, αφού δεν χρειάζεται να αγοράσετε νέα σπορόφυτα από το φυτώριο ή αναλώσιμα.

  • Κολυμπάτε σε γνώριμα νερά και αποφεύγετε τις αχαρτογράφητες θάλασσες, δηλαδή εργάζεστε με ποικιλίες με τις οποίες είστε εξοικειωμένοι και είχατε επιτυχία.

  • Μπορείτε να κρατήσετε μοσχεύματα προστατευμένα σε ιδανικές συνθήκες στο τέλος της καλλιεργητικής περιόδους, ώστε να ξεχειμωνιάσουν σε ελεγχόμενες συνθήκες και να τα χρησιμοποιήσετε τη νέα περίοδο για να ξεκινήσετε.

  • Τα φυτά που πολλαπλασιάζονται με μοσχεύματα μπαίνουν πιο γρήγορα στην παραγωγή από αυτά που καλλιεργούνται από σπόρο.

Να θυμάστε να λαμβάνετε μοσχεύματα από φυτά που έχουν τις καλύτερες αποδόσεις και τις πιο νόστιμες ντομάτες, μιας και τα φυτά που αναπτύσσονται από μοσχεύματα είναι στην ουσία κλώνοι του αρχικού φυτού και, ως εκ τούτου, διατηρούν όλα τα χαρακτηριστικά του.

Του Θανάση Αργυρόπουλου (Γεωπόνος ΑΠΘ)

 

Advertisements