Updates from Φεβρουαρίου, 2013 Toggle Comment Threads | Συντομεύσεις πληκτρολογίου

  • lithari 6:58 pm on 28/02/2013 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags:   

    Αυστηρά ακατάλληλο για ανήλικους ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ "ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟ……. ΑΝΗΜΕΡΑ" Αυστηρά ακατάλληλο για ανήλικους 

    ΠΟΤΕ ΕΙΝΑΙ «ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΟ……. ΑΝΗΜΕΡΑ» Αυστηρά ακατάλληλο για ανήλικους
    Κι όμως, η γιορτή υπάρχει.

    Στην Ιαπωνία γιορτάζεται στης 15 Μαρτίου.

    Στην Ελλάδα η γιορτή θα γίνει μόλις =========================================================
    Φίλοι αναγνώστες .
    Βρίσκεστε σ΄αυτό το ιστολόγιο με δική σας ευθύνη .Ενδεχομένως κάτι που θα διαβάσετε εδώ μπορεί να το θεωρήσετε ύβρη ή να σας θίξει ή να σας προσβάλλει .Θα πρέπει να γνωρίσετε πως δεν έχουμε καμία τέτοια πρόθεση .Έχοντας λοιπόν αυτό υπ΄όψιν οι επιλογές σας είναι δύο :
    α) ή να φύγετε απ΄το ιστολόγιο αυτό , διακόπτοντας την ανάγνωσή του ,ώστε να αποφύγετε πιθανή προσβολή των ηθικών , θρησκευτικών ή άλλων αξιών σας ,ή

    β) να παραμείνετε αποδεχόμενοι πως ότι και να διαβάσετε δεν θα σας προσβάλλει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο .Εμείς απ΄την μεριά μας θα προσπαθήσουμε να διαφυλάξουμε και να προβάλουμε τις πραγματικές ανθρώπινες αξίες , έχοντας πάντα ως γνώμονα την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την αλήθεια .

    ΕΠΙΣΗΣ¨:

    1.Τα δημοτικά αθάνατα δημοτικά μπορεί η δεν συμφωνούν πλήρως με τις απόψεις του άρθρου.

    2.Επισημαίνουν ώμος στου φίλους του μπλοκ τα παρακάτω.

    3.Η ενημέρωσης-μάθηση, είναι ιερή υποχρέωση καθενός από εμάς.

    4.Η οποίες Αποψις του άρθρου εκφράζουν το συντάκτη του, ο όποιος και αναφέρετε .

    5.Την ευθύνη στα κείμενα που αναρτούνται στο https://boskotsopanhs.wordpress.com/ φέρει ο υπογράφων ,ή η πηγή, και δεν αποτελούν απαραίτητα θέση και άποψη του παρόντος ιστολογίου.

    6.Σκέψης κρίση απόψεις επιδίωξη κάθε μορφής μήδε αυτής καθεαυτής της ατομικής προβολή, η με σκοπό αλλότριο η αλά αίτια η άλλης αίτιας,μήδε και του οικονομικού στόχου η του αυτό κάθε αυτό ως στόχο προσωπικο οικονομικο κέρδους η εκ Άλου σκοπού οικονομικού η μέσο με στόχος το προσωπικό όφελος , από οιαδήποτε αφορμή η σκοπό μέσο η αιτιατό μήδε και του προσωπικού η ατομικού συμφέροντος επί του συγκεκριμένου άρθρου ουδεμία σχέση έχουν τα δημοτικά αθάνατα δημοτικά οπουδήποτε και προέρχεται και απορρέουν .-

    7.Η δημοσιοποίηση άρθρων έχει ως σκοπό μονό και μονό την ενημέρωση-μάθηση και τίποτα λιγότερο η περισσότερο.-

    8.ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ-ΔΗΛΩΣΗ ΟΤΙ¨

    ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΚΑΝΕΝΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ Η ΑΛΛΟ ΟΦΕΛΟΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΣΕΛΙΔΑ.

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ Η ΑΛΛΗ ΕΚΛΥΣΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗ ΓΙΑ ΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΟ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΑΓΡΑΦΕΤΕ ΣΤΗ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΕ ΚΑΙ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.-

    Αν παρ΄όλα αυτά υπάρξει κάποιο πρόβλημα ,

    επικοινωνήστε μαζί μας e-mail .

    Καλή συνέχεια ===================================
    ΠΗΓΗ=http://thalamofilakas.blogspot.gr/2012/10/blog-post_30.html

    ξυπνήσει ο Ελληνικός λαός.

     

    Advertisements
     
  • lithari 8:49 pm on 27/02/2013 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags:   

    Σύλλογος Βρουβιανών ΕΔΩ Η ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΙΛΟΥΝ ΑΠΟ ΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ!!! ΔΕΝΔΡΟΦΥΤΕΥΣΗ !!! 

    «ΕΔΩ Η ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΙΛΟΥΝ ΑΠΟ ΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣΗ ΧΑΡΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΠΕΡΊΓΡΑΦΤΗ
    ΔΕΝΔΡΟΦΥΤΕΥΣΗ ΠΛΑΤΑΝΟΥ ΣΤΟΝ ΑΗ ΓΙΑΝΝΗ??» ΕΔΩ Η ΕΙΚΟΝΕΣ ΜΙΛΟΥΝ ΑΠΟ ΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ
    Η ΧΑΡΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΠΕΡΊΓΡΑΦΤΗ
    ΔΕΝΔΡΟΦΥΤΕΥΣΗ ΠΛΑΤΑΝΟΥ ΣΤΟΝ ΑΗ ΓΙΑΝΝΗ??[/caption]

    48169_361408137306377_1652373674_n 58420_361514927295698_538298675_n 62466_360868727360318_1079566446_n 285397_361528470627677_1493469974_n 285772_360901610690363_1212634867_n 309253_361527980627726_372603290_n 419940_360901960690328_359480295_n 421888_361570090623515_763206519_n 421950_361569320623592_1021635739_n 524786_361567383957119_2039502208_n 533058_361528780627646_1801236887_n 535469_361405297306661_2050382731_n 540828_361570007290190_1645502979_n 542783_361569177290273_989223205_n 549250_361528920627632_1658952893_n 549462_360901550690369_1487611382_n 549807_360902674023590_1073309860_n 551419_356826364431221_771489934_n 553165_361426300637894_1118415940_n 601444_361528733960984_1450081471_n 601471_360865494027308_1363609648_n 601473_361419240638600_559426710_n 625655_361528357294355_243473814_n 734397_361528027294388_1334984813_n 734544_360872014026656_1133760447_n 734637_361569637290227_396858556_n

     
  • lithari 8:27 pm on 27/02/2013 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags:   

    Το παρελθόν στο σήμερα (φωτό) Συνδυάζοντας τη γλαφυρή πένα του εκπαιδευτικού, βουτηγμένη στο αραχνιασμένο μελανοδοχείο των αναμνήσεων, με το ζοφερό παρόν των “ανακαινισμένων” προσώπων, ο Ζιτσαίος συνταξιούχος εκπαιδευτικός και Δημοτικός Σύμβουλος Κώστας Καραμπίνας περιγράφει παραστατικά το υπέροχο αντάμωμα 50 ανθρώπων γύρω στα …60 με κοινές παλιές θύμισες από τη Ζίτσα. Τα ευτράπελα αλλά και… 

    Το παρελθόν στο σήμερα (φωτό)…

        Συνδυάζοντας τη γλαφυρή πένα του εκπαιδευτικού, βουτηγμένη στο αραχνιασμένο μελανοδοχείο των αναμνήσεων, με το ζοφερό παρόν των “ανακαινισμένων” προσώπων, ο Ζιτσαίος συνταξιούχος εκπαιδευτικός και Δημοτικός Σύμβουλος Κώστας Καραμπίνας περιγράφει παραστατικά το υπέροχο αντάμωμα 50 ανθρώπων γύρω στα …60 με κοινές παλιές θύμισες από τη Ζίτσα.
        Τα ευτράπελα αλλά και…
    οι δυσκολίες, τα παιγνίδια και η συμβίωση, αναβίωσαν με τον καλύτερο τρόπο.
        Να πως περιγράφει ο Κώστας Καραμπίνας
    «Μία συνάντηση με πολλές αναμνήσεις»
        «Πενήντα χρόνια στο παρελθόν επέστρεψαν μαθητές που φοίτησαν στο Γυμνάσιο Ζίτσας στην περίοδο 1960-1966. Την πρωτοβουλία για τη συνάντηση την πήραν ο Βασίλης ο Τσιόδουλος, ο Βασίλης ο Στεργίου και ο Βαγγέλης ο Καρακίτσιος που βρήκαν καταστάσεις μαθητών, τηλέφωνα και διευθύνσεις και το απόγευμα του Σαββάτου 23 Φεβρουαρίου 2013 συναντήθηκαν στη Ζίτσα πενήντα (50) περίπου παλιοί συμμαθητές.
        Η συνάντηση άρχισε με επίσκεψη στο Γυμνάσιο της εποχής εκείνης στην κατοικία Αυγέρη. Συνεχίστηκε με περίπατο στις γειτονιές του χωριού, στο οικοτροφείο στην κατοικία Ζέρβα, στην κεντρική εκκλησία και στα καταστήματα της αγοράς.
        Όλοι τους κάτι είχαν να θυμηθούν και να διηγηθούν από την μαθητική τους ζωή στη Ζίτσα. Ρωτούσαν για πρόσωπα γνωστά τους στα σπίτια των οποίων μερικοί διέμεναν, για τους παλιούς καταστηματάρχες, μερικοί θυμότανε ως και τις τιμές ορισμένων προϊόντων ιδίως των γλυκών του Μπαρμπαλάκη Γάτσιου.
        Έφεραν στη μνήμη τους ευτράπελα περιστατικά, παιχνίδια, εκδρομές στη γύρω περιοχή, δύσκολες στιγμές εξ αιτίας της ένδειας, επιδρομές στα αμπέλια την εποχή που ωρίμαζαν τα κεράσια, τους καθηγητές τους και τη συμπεριφορά τους, τη διαβίωσή τους στο οικοτροφείο και φυσικά τους τότε συμμαθητές τους.
        Οι αφηγήσεις για περιστατικά της εποχής εκείνης συνεχίστηκαν και κατά τη διάρκεια της συνεστίασης που έγινε στο εστιατόριο της Καλλιθέας στην οποία παραβρέθηκε ο καθηγητής κος Παύλος Κυριακίδης.
        Μερικοί είχαν φροντίσει να φέρουν μαζί τους και φωτογραφίες της εποχής που προκάλεσαν το ιδιαίτερο ενδιαφέρον όλων που έβλεπαν τον εαυτό τους οι μεν άνδρες με τα πηλίκια και οι κυρίες με τις μαθητικές ποδιές. Συγκίνηση προκάλεσε η θύμηση αυτών που σήμερα δυστυχώς έχουν φύγει από τη ζωή.
        Έτσι τις πρώτες μεταμεσονύχτιες ώρες όλοι δώσανε τα χέρια και την υπόσχεση ότι δεν θα χαθούνε και σύντομα θα γίνει νέα συνάντηση για επίσκεψη σε τόπο κοινού ενδιαφέροντος
    (από Αδελφότητα Ζιτσαίων Ηπείρου)

    πηγή: http://zitsagate.blogspot.com/2013/02/blog-post_2527.html#ixzz2M8Jfwp72

     
  • lithari 7:19 am on 27/02/2013 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags: Ξεκίνησε η λειτουργία του ηλεκτρονικού συστήματος δημοσίων συμβάσεων...,   

    Ξεκίνησε η λειτουργία του ηλεκτρονικού συστήματος δημοσίων συμβάσεων… 

    Ξεκίνησε η λειτουργία του ηλεκτρονικού συστήματος δημοσίων συμβάσεων στο υπουργείο…

    Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων.

    Ο υφυπουργός Ανάπτυξης Θανάσης Σκορδάς και ο γενικός γραμματέας Εμπορίου Στέφανος Κομνηνός, στη διάρκεια παρουσίασης της ψηφιακής πλατφόρμας, ανακοίνωσαν τη μείωση κατά 90% των αρχών που αναθέτουν τους διαγωνισμούς. Για την ακρίβεια αυτοί περιορίζονται από 6.930 σε 621.

    Οι σχετικές αποφάσεις θα εκδοθούν μόλις ψηφιστεί το νομοσχέδιο για τις δημόσιες συμβάσεις, το οποίο κατατίθεται στη Βουλή την επόμενη εβδομάδα.

    Επίσης, όπως έκανε γνωστό ο κ. Σκορδάς κανένα αίτημα, πλέον, δεν θα γίνεται δεκτό αν έχει ξεπεράσει το χρονικό όριο υποβολής στην Επιτροπή Κρατικών Προμηθειών.

    Με το νέο ηλεκτρονικό σύστημα κρατικών προμηθειών εκτιμάται ότι θα υπάρξει πλήρης διαφάνεια όσον αφορά στις διαδικασίες των διαγωνισμών και την εκτέλεση των συμβάσεων αλλά και σημαντική εξοικονόμηση κρατικών δαπανών.

    Όπως δήλωσε ο κ. Σκορδάς το κόστος αναμένεται να μειωθεί από 5% έως 20% ανάλογα με το είδος και το ύψος της σύμβασης.

    Το ηλεκτρονικό σύστημα διαγωνισμών ξεκίνησε να λειτουργεί από τις 4 Φεβρουαρίου για την κεντρική κυβέρνηση (υπουργεία), ενώ από τον Απρίλιο θα μπορούν να συμμετέχουν όλοι οι εποπτευόμενοι φορείς του δημοσίου (νοσοκομεία ΝΠΔΔ) και από τον Μάιο οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

    Με το σύστημα αυτό πολίτες, προμηθευτές και οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος θα μπορεί να ελέγχει και να παρακολουθεί την πορεία των διαγωνισμών των κρατικών προμηθειών, ενώ σε περίπου ενάμιση χρόνο θα συνδεθεί και με το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους.

    Τα αιτήματα για προμήθειες, οι προκηρύξεις, οι συμβάσεις και οι εντολές πληρωμών θα γίνονται υποχρεωτικά ηλεκτρονικά.

    Οι μορφές των διαγωνισμών είναι δύο, οι «συμφωνίες- πλαίσιο», όπου ομαδοποιούνται τα αιτήματα και επιλέγονται με διαγωνισμό οι προμηθευτές, και οι ηλεκτρονικές δημοπρασίες.

    Με αυτές on line οι επιχειρήσεις θα μπορούν να «χτυπούν» τους διαγωνισμούς δίνοντας τις χαμηλότερες τιμές.

    Είναι χαρακτηριστικό ότι σε διαγωνισμό που έγινε για την προμήθεια 700 εκτυπωτών για όλες τις εφορίες της χώρας, ενώ το αρχικό προϋπολογιζόμενο κονδύλι ήταν 330.00 ευρώ, μέσω του ηλεκτρονικού πλειστηριασμού μειώθηκε στις 226.000 ευρώ.

     
  • lithari 8:52 pm on 26/02/2013 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags:   

    Αφιέρωμα στο BBC έγινε ο 20χρονος Ελληνας που μιλάει άπταιστα 11 γλώσσες!!! 

    Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013
    Αφιέρωμα στο BBC έγινε ο ελληνικής καταγωγής Alex Rawlings ο οποίος μιλάει ούτε δύο, ούτε τρεις αλλά 11 γλώσσες και μάλιστα άπταιστα!
    Όπως σας είχαμε γράψει από το star.gr, o νεαρός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης μιλάει Αγγλικά, Ελληνικά, Γερμανικά, Ισπανικά, Ρωσικά, Ολλανδικά, Αφρικανικά, Γαλλικά, Καταλανικά, Ιταλικά και Εβραϊκά σαν να είναι… οι μητρικές του!
    Δεν είναι απλώς ότι γνωρίζει πολύ καλά την σύνταξη των λέξεων και την προφορά… Είναι ότι μιλάει ΤΕΛΕΙΑ και για αυτό βραβεύτηκε άλλωστε.
    Οι πρώτες δύο γλώσσες που έμαθε ήταν τα ελληνικά και τα αγγλικά. «Η μητέρα μου είναι μισή Ελληνίδα και όταν ήμουν παιδί, μού μιλούσε πάντα και στα αγγλικά και στα ελληνικά και λίγο στα γαλλικά» δήλωσε στο BBC.
    Μάλιστα, υποστηρίζει πως αγαπημένη του γλώσσα είναι τα ελληνικά, καθώς «έχουν ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για τον ίδιο, καθώς είναι πολύ συνδεδεμένος με την Ελλάδα».
    Δείτε το βίντεο του BBC που τον δείχνει μιλάει σε όλες τις γλώσσες που γνωρίζει μέσα σε δύο λεπτά!
     http://www.youtube.com/watch?v=niEqQ4LHAd8&feature=player_embedded
     
  • lithari 8:48 pm on 26/02/2013 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags:   

    Πως να ανοίξετε ένα μπουκάλι κρασί με το παπούτσι σας (Video) 

     


    Μερικές φορές μπορεί να θέλετε απεγνωσμένα να πιείτε κρασί και να μην βρίσκετε το ανοιχτήρι. Τι κάνετε; Κανένα πρόβλημα, η λύση είναι μπροστά στα μάτια…
     
  • lithari 8:26 pm on 26/02/2013 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags:   

    ΣΟΚ: 20 κιλά ζύγιζε η 27χρονη φοιτήτρια της Νομικής που «έσβησε» από νευρική ανορεξία… 

    Στο πένθος έχει βυθιστεί η περιοχή Αμμουδιά στην Πρέβεζα μετά το θάνατο μιας 27χρονης φοιτήτριας που έπασχε από νευρική ανορεξία.
    Η Βασιλική ήταν ιδιαίτερα αγαπητή και όλοι όσοι την γνώριζαν μιλούν με τα καλύτερα λόγια. Ωστόσο, δεν κατάφερε να κρατηθεί στη ζωή. Είχε φτάσει στο σημείο να ζυγίζει 20 κιλά και έφυγε από τη ζωή από ανακοπή.
    Η άτυχη κοπέλα είχε περάσει στη Νομική Σχολή Αθήνας, μιας και ήταν άριστη μαθήτρια, και από τότε άρχισε ο Γολγοθάς για εκείνη καθώς η νευρική ανορεξία της χτύπησε την πόρτα.
    Για 10 χρόνια η ζωή της ήταν ένα βασανιστήριο.
    «Κάθε φορά που ερχόταν από την Αθήνα ήταν όλο και πιο αδύνατη. Δεν ήθελε να πάει σε γιατρούς. Μέχρι που την αναγκάσαμε να νοσηλευτεί ακόμα και με εισαγγελική παραγγελία. Πήγε σε πολλά νοσοκομεία. Δεν καταφέραμε τίποτα δυστυχώς» εξομολογήθηκε η αδελφή της Εύη στην εκπομπή «Μίλα».

    Το τραγικό είναι πως η Βασιλική πριν αρρωστήσει ήταν 45 κιλά και λίγο πριν φύγει για σπουδές ξεκίνησε δίαιτα. «Γνώριζε πολλά πράγματα για την ασθένεια πριν αρρωστήσει. Κατάλαβε στην πορεία τι είχε! Άλλά δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα! Πρόσεχε τις θερμίδες μέχρι και την τελευταία στιγμή!»

    Συγγενείς και φίλοι την αποχαιρέτησαν το μεσημέρι της Δευτέρας με ένα μεγάλο γιατί…
     
  • lithari 8:13 pm on 26/02/2013 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags:   

    «Είναι τιμή μου που είμαι Ελληνίδα» 

     

    Θα ήθελα να ταξιδέψω στην Αρχαία Ελλάδα, διότι ήταν μια εποχή που άνθησε ο πολιτισμός, η μουσική, οι επιστήμες και ο αθλητισμός.

    Πηγαίνοντας εκεί θα συναντούσα τον Ασκληπιό και τον Ιπποκράτη, οι όποιοι ήταν δάσκαλοι της Ιατρικής και τον Φειδία έναν από τους καλυτέρους γλύπτες.

    Θα ήταν σημαντικό και πολύτιμο ταξίδι για έμενα διότι θα είχα την ευκαιρία να δω και να ζήσω έστω και για λίγο την σπουδαία αυτή εποχή για την όποια μιλάει όλος ο κόσμος.

    Θα φορούσα τα σανδάλια και τον χιτώνα και θα περπατούσα στο πλακόστρωτο για να φτάσω στην αγορά όπου θα συναντούσα σε κάποιες ήσυχες γωνίες τους δάσκαλους με τους μαθητές τους να συζητούν ατέλειωτες ώρες. Θα έβλεπα την Ακρόπολη, τα Προπύλαια, τους Μάντεις και θα παρακολουθούσα την γιορτή των Παναθηναίων.

    Στο ταξίδι αυτό θα μάθαινα πως μεγαλούργησαν οι επιστήμονες χωρίς να υπάρχουν τα τόσο εξελιγμένα μηχανήματα που έχουμε σήμερα.

    Ζώντας όλα αυτά από κοντά και γνωρίζοντάς τα και όχι απλά διαβάζοντάς τα, επιστρέφοντας από το μαγευτικό μου ταξίδι θα φώναζα δυνατά για να ακουστώ σε όλο τον πλανήτη ΕΙΝΑΙ ΤΙΜΗ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΙΔΑ!
    Της μαθήτριας Εύης Παναγιωτοπούλου
    E2, 6o Δημοτικό Σχολείο Πύργου
     
  • lithari 12:17 pm on 26/02/2013 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags:   

    Ζίτσα: Στοιχεία ιστορίας και παράδοσης (σπάνιες φωτό)… Η ονομασία και οι πρώτες αναφορές… 

    Η Ζίτσα ιδρύθηκε τα τέλη του Μεσαίωνα πιθανότατα λίγο πριν ή μετά το ξεκίνημα του 15ου αιώνα. Η πρώτη αναφορά σε αυτήν γίνεται στο Χρονικό των Ιωαννίνων, σε γεγονότα του έτους 1382, δεν γίνεται όμως σαφές από τα συμφραζόμενα εάν πρόκειται για αμυντική θέση ή ήδη ιδρυμένο χωριό.

    Για την προέλευση της ονομασίας έχουν διατυπωθεί οι εξής θεωρίες:

    Ελληνική, κατά τον Λαμπρίδη. Σύμφωνα με τον τοπικό θρύλο που αφηγείται ότι πρώτη οικίστρια του χωριού ήταν μια κοπέλα ονόματι Ζωίτσα.

    Ο Οικονόμου όμως, επιμένει ότι είναι σλαβική (όπως πολλά ακόμα υστερομεσαιωνικά τοπωνύμια της Ηπείρου) και σήμαινε…
    ψυχή ή κατ άλλους σύνορο. Υποστηρίζει ότι όταν χτίστηκε η κωμόπολη δεν ήταν κατακτητές οι Σλάβοι, αλλά ο λόφος στον οποίο βρίσκεται σήμερα το μοναστήρι του Αι-Λια είχε πάρει το σλαβικό τοπωνύμιο Ζίτσα και εφόσον οι μέτοικοι ήρθαν και έχτισαν το καινούργιο τους χωριό στους πρόποδες του λόφου αυτού, του έδωσαν την υπάρχουσα ήδη ονομασία του. Η εκδοχή αυτή ενισχύεται και από το γεγονός ότι στη Σερβία υπάρχει μοναστήρι με το ίδιο όνομα κοντά στα Σκόπια.. Εκεί μάλιστα είχε στεφτεί βασιλιάς ο Στέφανος Δουσάν, ιδρυτής του οίκου που εξουσίαζε το Δεσποτάτο της Ηπείρου στο β΄ μισό του 14ου αιώνα. Και ο Vasmer συνδέει το όνομα με το σερβοκροατικό Ziçe. Και υπάρχει και η τουρκική εκδοχή, από τη λέξη şişa (φιάλη, παγούρι).

     

    Ιστορικά στοιχεία

    Επί Τουρκοκρατίας (1430-1913) η Ζίτσα αναδείχθηκε στο κεφαλοχώρι των Κουρεντοχωρίων, όπως ονόμαζαν οι Οθωμανοί την ευρύτερη περιοχή.

    Σε αντίθεση με τις συνήθειες της οθωμανικής φεουδαρχίας ουδέποτε υπήρξε ιδιωτική κτήση : Από το 1430 έως το 1788 ήταν υπό την προστασία της βαλιδέ σουλτάνας (η μητέρα του εκάστοτε σουλτάνου), ενώ στη συνέχεια αφιερώθηκε στα καθιδρύματα της Μέκκας μέχρι την απελευθέρωση.

    Ο «σαλναμές» του βιλαετίου Ιωαννίνων για το οικονομικό έτος 1311 (Μάρτιος 1895 ως Φεβρουάριος 1896), όπου διασώζεται η τελευταία αναλυτική απογραφή της οθωμανικής περιόδου, αποτυπώνει για τη Ζίτσα την εικόνα μιας ακμάζουσας κοινότητας με 260 «χανέδες» (οικογένειες) και συνολικά 1.472 κατοίκους.

    Αυτό οφείλεται στη στρατηγική της θέση, η οποία εξασφάλιζε τόσο την ασφαλή επικοινωνία των Ιωαννίνων με το Πωγώνι και τη Βόρεια Ήπειρο, όσο και ανεμπόδιστη παρατήρηση μεγάλου κομματιού της Θεσπρωτίας. Η κομβική θέση κι η ανάπτυξη της αμπελουργίας συντέλεσαν στη δημιουργία ενός αστικού – εμπορικού στρώματος που δραστηριοποιήθηκε στα Βαλκάνια και ολόκληρη τη λεκάνη της Μεσογείου.

     

    Τα μοναστήρια

    Παράλληλα τα μοναστήρια Προφήτη Ηλία και Πατέρων διαθέτοντας μετόχια σε Ρουμανία και Ρωσία χρηματοδοτούσαν τις σπουδές πολλών ντόπιων σε πανεπιστήμια καθώς και την ίδρυση σχολείων εντός του χωριού. Από αυτά προήλθαν προσωπικότητες όπως ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιερεμίας Α΄, ο μητροπολίτης Ουγγρο-βλαχίας Δοσίθεος Φιλίτης ή ο εθνεγέρτης ιατρός Δημήτριος Νικολίδης.

    Η ακμή των μοναστηριών και συνάμα η εκπαιδευτική δραστηριότητά τους διακόπηκε στα μέσα του 18ου αιώνα, αλλά το κενό αναπληρώθηκε σύντομα υπό την επίδραση του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και χάρη σε σειρά δωρεών από Ζιτσαίους της διασποράς.

     

    Τα σχολεία και οι ευεργέτες

    Σύμφωνα με την παράδοση, το 1764 οι κάτοικοι ίδρυσαν νέοελληνικό σχολείο, το λεγόμενο Δασκαλειό, κατόπιν παραίνεσης του Κοσμά του Αιτωλού. Η εικόνα του Αγίου Κοσμά στο μοναστήρι του Προφήτη Ηλία

    Στο πρώτο μισό του 19 αι ο Κωνστάντιος Φιλίτης τότε επίσκοπος Βουζαίου Ρουμανίας και ανηψιός του Δοσιθέου, δώρισε αρκετές χιλιάδες γρόσια από την προσωπική του περιουσία για να ιδρυθεί βιβλιοθήκη και σχολείο, ορίζοντας μάλιστα να μη διδάσκεται μόνο η «παλιά» αλλά και η «νέα Ελληνική γλώσσα»

    Το παλιό Δημοτικό Σχολείο (κλικ για zoom)

    Το παλιό Δημοτικό Σχολείο : το 1872 ο ευεργέτης Δημήτριος Φιλίτης μετέτρεψε το σπίτι του στη Ζίτσα σε Παρθεναγωγείο. Εκεί τα κορίτσια μάθαιναν εκτός από τα στοιχειώδη γράμματα (τετρατάξιο Δημοτικό) και υφαντική.

    Την επίβλεψη και φροντίδα της σωστής λειτουργίας του την ανέθεσε με τη διαθήκη του, στο σύλλογο διάδοσης των Ελληνικών γραμμάτων, που είχε έδρα στην Αθήνα. Ο σύλλογος αυτός διαχειρίζονταν το κληροδότημά του και διόριζε το διδακτικό προσωπικό. Το Παρθεναγωγείο λειτούργησε στο σπίτι του Φιλίτη μέχρι το 1905.

    Κι εδώ λόγω της αδιαφορίας των επιτρόπων το κτίριο ερειπώθηκε. Λειτουργούσε μέχρι το 1923 με ενοίκιο σε διάφορα σπίτια της Ζίτσας. Τότε ξαναέγινε μικτό το δημοτικό σχολείο, οπότε καταργήθηκε το Παρθεναγωγείο.

    Τα χρήματα έγιναν ακόμα περισσότερα όταν ο Δοσίθεος απεβίωσε και όρισε τον Κωνστάντιο εκτελεστή της διαθήκης του. Το έργο τους συνέχισε ο Αναστάσιος Φιλίτης ο οποίος επιπλέον κληροδότησε στη Ζίτσα και τα Ιωάννινα 300.000 φράγκα για τη σύσταση υποτροφιών.

    Το 1884 ο Αναστάσιος Φιλίτης όρισε με διαθήκη του να δοθούν από τους εκτελεστές της 85 χιλιάδες φράγκα στο «Σύλλογο προς διάδοσιν των Ελληνικών γραμμάτων» στην Αθήνα, ο οποίος έπρεπε να χορηγεί υποτροφίες για σπουδές φτωχών και επιμελών παιδιών από τη Ζίτσα. Έδωσε το δικαίωμα στην κοινότητα να επιβλέπει, αν τηρούνται όλα όπως τα ήθελε. Στους εκτελεστές της διαθήκης του, άφησε 600 καισαροβασιλικά φλουριά, για να αγοραστεί ένα ακίνητο στα Γιάννινα, του οποίου το εισόδημα θα χρησίμευε για τη

    Η λειτουργία των σχολείων της Ζίτσας. Το ακίνητο όμως δεν αγοράστηκε, επειδή οι εκτελεστές έκριναν ότι ήταν καλύτερα να καταθέσουν το ποσό αυτό στην τράπεζα. Από τους πόρους των κληροδοτημάτων των ευεργετών πληρώνονταν οι μισθοί των δασκάλων και μοιράζονταν στους μαθητές, ντόπιους και ξένους δωρεάν τα σχολικά βιβλία και η γραφική ύλη.

    Το 1939 με δαπάνη των κληροδοτημάτων του Αναστασίου και Δημητρίου Φιλίτη, χτίστηκε το νέο κτίριο του Δημοτικού σχολείου, κοντά στην εκκλησία των Ταξιαρχών. Το νέο Δημοτικό Σχολείο Το κτίριο δεν μπόρεσε τότε να ολοκληρωθεί, εξαιτίας του πολέμου που ακολούθησε. Μετά τον πόλεμο, επειδή τα κληροδοτήματα αυτά εκμηδενίστηκαν, τη δαπάνη για την αποπεράτωση του σχολείου, την ανέλαβε το κράτος.

    Το αρχικό σχέδιο ήταν να συστεγαστεί στο κτίριο αυτό και η Αστική Σχολή, έτσι ονομάζονταν τα Ημιγυμνάσια. Συγχρόνως να γίνουν αίθουσες τελετών, σχολικός κινηματογράφος κ.λ.π. Στο κτίριο αυτό σήμερα στεγάζεται το Δημοτικό σχολείο και το Νηπιαγωγείο. Από τα κεφάλαια του κληροδοτήματος του Αναστασίου Φιλίτη απέμεινε ένα μέρος, το οποίο αποφέρει ένα ετήσιο εισόδημα. Ο Σύλλογος που είναι υπεύθυνος για το κληροδότημα αυτό, επιδοτεί Ζητσιώτες φοιτητές. Το Ελληνικό Σχολείο συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 1935.

    Από το 1935 – 1940 στεγάστηκε στο σπίτι «Σακκά», που το είχε αγοράσει και διασκευάσει για το σκοπό αυτό η επιτροπή του κληροδοτήματος Δημ. Ζησταίου. Στην περίοδο της δικτατορίας Μεταξά τα Ελληνικά Σχολεία, πήραν το όνομα « Αστικαί Σχολαί». Στα χρόνια της Ιταλογερμανικής κατοχής η λειτουργία της Αστικής Σχολής σταμάτησε. Οι κάτοικοι έκαναν έρανο για να μαζευτούν χρήματα, ώστε να ξαναλειτουργήσει η Σχολή, αφού έβλεπαν ότι το κράτος δεν τους βοηθούσε. Οι σχολές μετονομάστηκαν σε Ημιγυμνάσια. Σαν Ημιγυμνάσιο λειτούργησε μέχρι το1963. Την άλλη χρονιά έγινε κρατικό, και λειτούργησε με τρεις τάξεις. Τα Ημιγυμνάσια λειτουργούσαν με δυο τάξεις.

    Οικία Λιάκου (κλικ για zoom)

    Το Γυμνάσιο στεγάστηκε σε ιδιωτικά οικήματα γιατί η οικία «Σακκά», είχε ερειπωθεί κατά ένα μέρος στην κατοχή. Το υπόλοιπο αποτελείωσαν οι ίδιοι οι κάτοικοι μετά την απελευθέρωση. Μέχρι τότε η Ζίτσα με τα εκπαιδευτήρια που είχε και τις υποτροφίες που έδιναν κάποιοι ευεργέτες, αριθμούσε πολλούς γραμματισμένους και επιστήμονες. Σε όλη την Ήπειρο είχε αποχτήσει το όνομα του πιο μορφωμένου και ανεπτυγμένου χωριού.

    Σύμφωνα με μαρτυρίες των κατοίκων το 1956 το γυμνάσιο στεγαζόταν στο σπίτι του Γεωργίου Αυγέρη. Αργότερα για ένα μικρό χρονικό διάστημα στο Πνευματικό Κέντρο και μετά το 1962 στην Οικία Λιάκου, που βρίσκεται πίσω από το ξενοδοχείο Καλλιθέα. Αργότερα έγινε ξυλουργείο.

    Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει επίσης στον Αναστάσιο Γουδίνο, έμπορο που δραστηριοποιείτο στη Βλαχία και άφησε με τη διαθήκη του έξι χιλιάδες καισαροβλαχικά φλουριά. στα σχολεία της Ζίτσα.
    Η διαθήκη του Αν Γουδίνο :

    κλικ για zoom

     

     

    Οι περιηγητές

    Η επίσκεψη στη Ζίτσα περιγράφεται σε πολλά χρονικά δυτικοευρωπαίων που περιηγήθηκαν τα Ιωάννινα την εποχή του Αλή Πασά. Αναφέρονται ενδεικτικά οι Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ (1809), Τζον Κομπχάουζ, – Λόρδος Βύρων (1809) Χένρι Χόνλαντ (1813).

    Σίγουρα η πιο πολυτυπωμένη από αυτές τις επισκέψεις είναι των Κομπχάουζ και Βύρωνα, οι οποίοι έμειναν δύο ημέρες στον Προφήτη Ηλία. Ο μεν πρώτος κατέγραψε στο χρονικό του την άθλια κατάσταση που είχε επιβάλει στο μοναστήρι η εξουσία του Αλή Πασά, ο δε δεύτερος εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από τη θέα, που εμπνεύστηκε μια στροφή απ το διάσημο ποίημα «Childe Harold»

    Το ποίημα που ακολουθεί αναφέρεται στη Ζίτσα:  Ω Ζίτσα, από τον σύνδεντρο και φουντωτό σου λόφο χαριτωμένο και ιερό προβάλλει μοναστήρι. Εκείθε οπού και αν ρίξουμε το βλέμμα, επάνω, κάτω, τριγύρω μας, τι χρώματα κάθε λογής, τι τόποι με θέλγητρα μαγευτικά ξανοίγονται μπροστά μας! Βράχοι, ποτάμια και βουνά και δάση, απ΄ όλα πλήθος, και ένας γαλάζιος ουρανός δίνει αρμονία σ΄ όλα. (Βύρων, Το Προσκύνημα του Τσάιλντ Χάρολντ, XLVIII Απόδοση στα ελληνικά: Δημ. Σάρρος).

     

    Ο Αϊλιάς

    Το μοναστήρι του Αϊλιά της Ζίτσας είναι χτισμένο στην κορυφή του ομώνυμου λόφου που υψώνεται πάνω από την κωμόπολη. Απ’ την κορυφή του η θέα είναι περίβλεπτη και θελκτική ώστε ο Λόρδος Βύρων που το επισκέφτηκε το 1809 κι έμεινε δυο μέρες σ’ αυτό στις 12 και 13 Οκτωβρίου, καταμαγεύτηκε απ’ αυτή κι αφιέρωσε στο βιβλίο του «Ταξίδι του Χάρολντ» τον εξής υπέροχο ύμνο :

    «Ω Μοναστήρι της Ζίτσας! Ευτυχές και ιερόν άσυλον. Φθάσαντες στην υψηλή και κατάσκιο κορφή σου φέρομεν τα βλέμματά μας κάτω υπό τα πόδια μας, υπεράνω των κεφαλιών μας! Τι ποικιλία χρωμάτων αντάξια της Ίριδας!

    Αλλά και άλλοι πολλοί επίσημοι ξένοι, όπως ο αυτοκράτορας του Μεξικού Μαξιμιαλιανός που επισκέφτηκε το μοναστήρι έμεινε κατάπληκτος από τη μαγευτική τοποθεσία του λόφου κι εξέφρασε το θαυμασμό του γι’ αυτόν. Έγραψε μάλιστα στοντοίχο του δωματίου του μοναστηριού στο οποίο φιλοξενήθηκε τα παρακάτω λόγια : «Ω Ζίτσα ευτυχής όποιος είδε τάς φυσικάς σου καλλονάς, ευτυχέστερος όποιος δύναται ν’ απολαμβάνει τα θέλγητρά σου, αι μαγευτικαί σου θέσεις φέρουν στη σκέψη του ανθρώπου την ύπαρξη του Πλάστου».

    Το μοναστήρι σύμφωνα με πληροφορίες μεταφέρθηκε από τον αντικρινό λόφο του Αϊλιά στη σημερινή του θέση το 1598 και σαν κτήτοράς του αναγράφεται στην εντοιχισμένη πάνω απ΄ την είσοδο της εκκλησίας πλάκα ένας ιερομόναχος Αθανάσιος «ΕΠΙ ΕΤΟΥΣ SΡΣΤ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΙΕΡΟΜΟΝΑΧΟΣ».

    κλικ για zoom

    Το μοναστήρι από την εποχή αυτή και στη συνέχεια έφτασε σε μεγάλη οικονομική ακμή κι απόχτησε πάρα πολλά κτήματα αγροτικά και αστικά. Οι κτιριακές του εγκαταστάσεις ήταν τεράστιες. Στη μέση ήταν η εκκλησία στο όνομα του Προφήτη Ηλία, η οποία σώζεται και σήμερα , είναι θολωτή κι αγιογραφημένη. Πάνω από την πόρτα που επικοινωνεί με το νάρθηκα μια επιγραφή φανερώνει πως «η Μονή ιστορήθη το 1658 αρχιερατεύοντας του Μητροπολίτου Ιωαννίνων Καλλίνικου μηνί Οκτωβρίου». Οι αγιογραφίες της είναι εξαιρετικές και δείχνει ότι ο ζωγράφος είχε αρκετή φαντασία και τέχνη σπάνια και ζηλευτή.

    Δυστυχώς πολλών αγίων τα μάτια είναι λογχισμένα. Το βανδαλισμό τον έκαναν Τούρκοι στρατιώτες , από ένα τούρκικο Σώμα στρατού που διασώθηκαν ύστερα από την πανωλεθρία που έπαθαν στη Β.Δ Μακεδονία από Σέρβους στον πόλεμο του 1912 κι έφτασαν εδώ πανικόβλητα και πεινασμένα, όπου και ξεχείμασαν στο Μοναστήρι και σε διάφορα άλλα σπίτια της Ζίτσας και της Πρωτόπαππας.

    Σε αρκετή απόσταση από την εκκλησία ήταν χτισμένα τα κελιά, περισσότερα από τριάντα, που την πλαισίωναν σε σχήμα Π. Το κτιριακό αυτό συγκρότημα ήταν διώροφο. Στο ισόγειο ήταν οι αποθήκες ( τα κελάρια όπως τα έλεγαν), τα θολωτά υπόγεια για τα κρασιά, οι κρυψώνες, οι ξυλαποθήκες και οι στάβλοι των φορτηγών ζώων. Στο απάνω πάτωμα ήταν αραδιασμένα τα κελιά που μπροστά τους είχαν μια ευρύχωρη κι απέραντη κρεβατιά από τη μια άκρη ως την άλλη, δυο δε σκάλες εξωτερικές πέτρινες σε αρκετή απόσταση η μία από την άλλη, εξυπηρετούσαν το ανεβοκατέβασμα.

    Στα κελιά έμενε ο ηγούμενος, 3-4 βοηθοί καλόγεροι, ο παπάς του μοναστηριού, το λοιπό προσωπικό (μάγειρας και βοηθός του, δυο κοπέλια, ο κελαρτζής, αποθηκάριος), οι περαστικοί που εύρισκαν εδώ άσυλο και ξημέρωναν και οι επίσημοι επισκέπτες που τα κελιά γι’ αυτούς ξεχώριζαν σε περιποίηση.

    Το μοναστήρι μετά το 1862 όταν έχασε πηγές εσόδων που προέρχονταν από τα Μετόχια που διατηρούσε στη Ρουμανία κ.α και από κακή διοίκηση άρχισε να πέφτει σε παρακμή. Το προσωπικό σιγά σιγά έφυγε και μόνο ένας παπάς μ’ έναν υπάλληλο έμειναν που συντηρούταν από τα λίγα γεώμηλα που εξακολουθούσαν να τους δίνουν οι ευσυνείδητοι μόνο από τους καλλιεργητές κι από τα μικρά ενοίκια που εισέπρατταν από τα κτήματα του μοναστηριού στα Γιάννενα. Στο τέλος έμεινε μόνο ο υπάλληλος που ονομάζονταν Δημήτριος Πανταζάκος ,ο «Μπασιαμήτρος» όπως τον έλεγαν στη Ζίτσα.

    Μετά τον ηρωικό θάνατο του Μπασιαμήτρου το μοναστήρι ορφάνεψε. Κανένας ιερομόναχος ή καλόγερος δεν ανέλαβε τη διοίκησή του. Η κοινότητα Ζίτσας διόρισε ένα λαϊκό Ζιτσιώτη για φύλακά του κι επειδή κι αυτή βρισκόταν σε οικονομική αδυναμία δεν μπόρεσε να προβεί σε καμία επισκευή των κτιρίων του και να λάβει τα στοιχειώδη ακόμα μέτρα για τη συντήρησή του. Κι έτσι χρόνο με το χρόνο τα κτίρια ερειπώθηκαν και σε λίγο καιρό το τεράστιο κτιριακό συγκρότημα των κελιών και το κτίριο που στεγάζονταν οι φούρνοι και τα μαγειρειά κατέρρευσαν.

    Σ’ αυτή τη θλιβερή κατάσταση βρίσκονταν το Μοναστήρι έως το 1930 οπότε όλα τα μοναστηριακά κτήματα περιήλθαν στον Ο.Δ.Ε.Π., ο οποίος τα διαχειρίζεται. Αυτή την περίοδο της μετάβασης της μοναστηριακής περιουσίας στον ΟΔΕΠ οι Ζιτσαίοι δεν την είδαν με καλό μάτι γι’ αυτό το έτος 1931 απέστειλαν την παρακάτω επιστολή , η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΕΣΤΙΑ στις 1/7/1931. Η εφημερίδα ΕΣΤΙΑ αναδημοσιεύει τακτικά θέματα που απασχόλησαν κατά καιρούς διάφορες πληθυσμιακές ομάδες ή φορείς. Έτσι και στο φύλλο της 1ηςΙουλίου 2011 αναδημοσίευσε άρθρο της που είχε δημοσιευτεί από την ίδια εφημερίδα την 1η Ιουλίου 1931 και αφορούσε τη διάλυση της Μονής του Προφήτη Ηλία, το οποίο και παραθέτουμε παρακάτω: “ΔΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΝ ΤΗΣ ΜΟΝΗΣ ΖΙΤΣΗΣΕπιτροπή κατοίκων της Ζίτσης της Ηπείρου διαμαρτύρεται δια τηλεγραφήματος της δια την διάλυσιν της Ιστορικής Μονής του Προφήτου Ηλίου, εκ της οποίας εγαλουχήθησαν μεγάλοι ιεράρχαι και η οποία υπήρξεν, επί Τουρκοκρατίας, κέντρον εκπαιδευτικόν της Ηπείρου. Η Κοινότης Ζίτσης ζητεί να της παραδοθή η Μονή δια να την διατηρήση αυτή ως εθνικόν κειμήλιον.» (ΕΣΤΙΑ 1-7-1931)

     

    Στο πρόσφατο παρελθόν

    κλικ για zoom

    Το χωριό απελευθερώθηκε μαζί με τα Ιωάννινα το 1913 στα πλαίσια του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου. Συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση (1941-1945) ενώ κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο που ακολούθησε υπήρξε θέατρο σφοδρών μαχών λόγω της στρατηγικής του θέσης.

    Στα μεταπολεμικά χρόνια πολλοί κάτοικοι οδηγήθηκαν στη μετανάστευση κάτι που εντεινόταν από επιδημίες φυλλοξήρας. που έπλητταν τα αμπέλια έως τις αρχές της δεκαετίας του ‘70. Παράλληλα, η χάραξη νέων οδικών αξόνων και η αναδιάταξη των κοινωνικών – οικονομικών δομών ακύρωσαν σε μεγάλο βαθμό τον αυτόνομο ρόλο που διαδραμάτιζε η Ζίτσα στην ευρύτερη περιοχή, μετατρέποντάς την σε δορυφόρο των Ιωαννίνων. Παρ όλα αυτά παραμένει μέχρι σήμερα το κεφαλοχώρι της περιοχής δυτικά των Ιωαννίνων στεγάζοντας πλήθος δημοσίων υπηρεσιών, ενώ το 2010 η ΕΜΥ εγκατέστησε μετεωρολογικό σταθμό. Στεγάζει επίσης τη Βαδόκειο Βιβλιοθήκη με συλλογή περίπου 3.000 τόμων, καθώς και δημοτική πινακοθήκη. Η τελευταία αποτελεί δημιούργημα του ζωγράφου Κώστα Μαλάμου γεννημένου στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, αλλά μεγαλωμένου στη Ζίτσα, ο οποίος δώρισε την προσωπική συλλογή του με έργα σύγχρονης ελληνικής χαρακτικής.

    Παραδοσιακές δραστηριότητες των κατοίκων του χωριού είναι η αμπελουργία και η κτηνοτροφία, ενώ στο πρόσφατο παρελθόν γνώρισε άνθιση η εξόρυξη μαρμάρου. Από τα παραπάνω, αυτό που έχει χαρίσει στη Ζίτσα διεθνή αναγνωρισιμότητα, είναι το φερώνυμο κρασί της (ΟΠΑΠ κωδ. ZT) από λευκά σταφύλια της ποικιλίας ντεμπίνα. Αν και δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς εισήχθη η καλλιέργεια της ντεμπίνα, το 18ο αιώνα το χωριό είχε ήδη εδραιώσει τη φήμη του ως οινοπαραγωγός περιοχή. Στις μέρες μας η συγκεκριμένη ποικιλία καλλιεργείται αποκλειστικά στην καλούμενη Αμπελουργική Ζώνη Ζίτσας..

    Η αμπελοκαλλιέργεια στην περιοχή έχει μακρά ιστορία που ξεκινά γύρω στον 15οαιώνα. Στη ζώνη ονομασίας προέλευσης καλλιεργούνται περίπου 2.000 στρέμματα Κάποιοι αμπελουργοί έχουν ήδη προχωρήσει σε βιολογικές καλλιέργειες.

    ΦΩΤΟ ΖΙΤΣΑ 1 dhmot zitsa MONH zits ΛΙΑΚΟΣο

    ΖΙΤΣΑ κλικ για zoom


    Καρίτσα. Το τοπωνύμιο αναφέρεται από τον Αραβαντινό με τον τύπο Καρίτζα δηλαδή «μικρή κάρα» και από τον Λαμπρίδη με τον τύπο Καρύτσα που το {υ}δηλώνει τη συσχέτισή του με την «καρυδιά». Ο Οικονόμου πιστεύει ότι το τοπωνύμιο πρέπει να αποδοθεί ή από το σλαβικό koryto «η σκάφη, η κοίτη» ή από τοσλαβικό garъ < ρ.goreti «καίω». Σύμφωνα με τον Μπέττη το όνομα είναι σλαβικό καθώς σχετίζεται με τη λέξη ΚΑΡΑ , που σημαίνει ποινή ή τιμωρία.

    Από τα αρχαιότερα χωριά της περιοχής καθώς κατά την εποχή της κατάκτησης του 1430 ευνοήθηκε μαζί με τους Ζαγορισίους από τους κατακτητές του Σινάν πασιά για εκδουλεύσεις που όρισε ο ίδιος, οι κάτοικοί του, κατά το Χρονικό της Βοτσάς, να στέλνουν κάθε χρόνο αριθμό ανδρών, για ένα περίπου μήνα, για την φροντίδα και επιμέλεια των αλόγων και αμαξών του αυτοκρατορικού στρατού. Ο αριθμός των Βοϊνίκηδων ανδρών, ανέρχονταν κατά τα έτη 1621-1631 σε 822 από τους οποίους οι273 ήταν Καριτσιώτες. Πριν από το 1690 καταργήθηκε αυτή η αποστολή και οι κάτοικοι υποχρεώθηκαν να καταβάλουν πλέον φόρο «δι άσπρων κατ’ αποκοπήν» Οφόρος μέχρι το 1693 ανέρχονταν συνολικά σε άσπρα 86000 από τα οποία 26000ήταν της Καρίτσας

    ANADIMOSIEYSH APO  TO =http://zitsagate.blogspot.gr/2013/02/blog-post_24.html

     

     
  • lithari 11:55 am on 26/02/2013 Μόνιμος σύνδεσμος | Απάντηση
    Tags:   

    Πώς ένα ηφαίστειο έφερε ψύχος σε όλη τη γη για 3 χρόνια!… 

    Η αιτία του μη αναμενόμενου και αφύσικου αυτού φαινομένου που έπληξε την Ευρώπη και γενικότερα όλο το πλανήτη και κυρίως τις κλιματολογικές συνθήκες του βόρειου ημισφαιρίου το 1816, ήταν η ισχυρή έκρηξη ενός ηφαιστείου στο όρος Tambora της Ινδονησίας, η οποία όχι μόνο επέσπευσε την έλευση του Χειμώνα, αλλά συνετέλεσε στην εμφάνιση του ψυχρότερου έτους του 19ου αιώνα και ενός από τα πιο κρύα στην ιστορία του κόσμου.

    Σκεφτείτε, ότι η συγκεκριμένη έκρηξη ήταν 4 φορές πιο ισχυρή από εκείνη του Κρακατόα και 52.000 φορές πιο δυνατή από την ατομική βόμβα που έπεσε στη Χιροσίμα το 1945. Το όρος Ταμπόρα (Mount Tambora ή Tamboro) είναι ένα ενεργό στρωματοηφαίστειο ως και σήμερα, με την υψηλότερη κορυφή του να βρίσκεται σε ύψος 2.722 μέτρα.

    Στη παρακάτω εικόνα το ηφαίστειο Ταμπόρα…

    Στην Άπω Ανατολή 92.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, κυρίως από την πείνα, λόγω της καταστροφής των καλλιεργειών και του θανάτου εκατοντάδων χιλιάδων ζώων. Σκόνη, θειάφι και σύννεφα στάχτης που εισχώρησαν στην ατμόσφαιρα «τρέλαναν» κυριολεκτικά το καιρό και επηρέασαν τις κλιματικές συνθήκες του πλανήτη μας, προκαλώντας παγκόσμια πτώση της θερμοκρασίας για 3 συνεχόμενα έτη.

    Στην Ινδία, οι ετήσιοι μουσώνες δεν έφτασαν ποτέ, οδηγώντας τον κόσμο σε μια μαζική επιδημία χολέρας, επειδή οι άνθρωποι αναγκάζονταν να πίνουν βρόμικο νερό, ενώ για τη διατροφή τους χρησιμοποιούσαν ότι έβρισκαν μέσα στα έλη. Η Ευρώπη μετρούσε περισσότερες πληγές από τις ΗΠΑ, ενώ η αδυναμία καλλιέργειας λόγω του πολικού συνεχόμενου ψύχους οδήγησε σε πολλές εξεγέρσεις για τα τρόφιμα, κυρίως στη Γαλλία και την Ελβετία.

    Τουλάχιστον 200.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από μια ισχυρή επιδημία τύφου, ενώ η σχεδόν ολική καταστροφή της συγκομιδής στη Νέα Αγγλία συνετέλεσε στην πρώτη μαζική μετανάστευση των αγροτών και άλλαξε το μοτίβο της αμερικανικής γεωργίας για πάντα.

    Αξίζει να τονίσουμε, ότι το περίεργο αυτό κλιματικό φαινόμενο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για καλλιτέχνες, συγγραφείς και θετικούς επιστήμονες εκείνης της εποχής, όπως τη διάσημη συγγραφέα Μαίρη Σέλλεϋ η οποία λόγω του άσχημου καιρού, έμεινε για αρκετό χρόνο στο σπίτι της, με αποτέλεσμα να γράψει το περίφημο μυθιστόρημα «Φραγκεστάιν», αλλά και ο Λόρδος Βύρωνας εμπνεύστηκε το ποίημα «Darkness». Για φανταστείτε να γινόταν κάτι τέτοιο στις μέρες μας… Ποίες άραγε θα ήταν οι συνέπειες στην εποχή μας ;;

     
c
Compose new post
j
Next post/Next comment
k
Previous post/Previous comment
r
Απάντηση
e
Αλλαγή
o
Show/Hide comments
t
Go to top
l
Go to login
h
Show/Hide help
shift + esc
Ακύρωση